Analizuj\u0119\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026<\/p>\n\n\n\n
Poziom zagro\u017cenia\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026<\/p>\n\n\n\n
PROJEKT: GOLUBE \/\/ 03.03.1992.YUG.0UT<\/strong><\/p>\n\n\n\n Co jest nie tak z tym przekl\u0119tym kodem b\u0142\u0119du?<\/em><\/p>\n\n\n\n Waldo w\u015bciek\u0142y uderza pi\u0119\u015bci\u0105 w biurko. Nast\u0119pnie odk\u0142ada swoje ciemne okulary za czarnego laptopa i przeciera zm\u0119czone oczy. Ci\u0105gle widzi czerwony napis b\u0142\u0119du, kt\u00f3ry nie pozwala mu ruszy\u0107 dalej.<\/p>\n\n\n\n Gdzie ja pope\u0142niam b\u0142\u0105d?<\/em><\/p>\n\n\n\n Spogl\u0105da na godzin\u0119. Jest ju\u017c trzecia nad ranem.<\/p>\n\n\n\n Nie \u015bpi ju\u017c drug\u0105 dob\u0119. A mia\u0142 nabra\u0107 si\u0142y w tym miejscu.<\/p>\n\n\n\n – Chod\u017a ju\u017c spa\u0107.<\/p>\n\n\n\n Gdy tylko s\u0142yszy spokojny i nieco zaspany g\u0142os swojej ukochanej, od razu zak\u0142ada okulary. Stan jego oczu jest jeszcze gorszy, zanim zacz\u0105\u0142 prac\u0119 nad projektem w Instytucie. Odby\u0142 ju\u017c jedn\u0105, bardzo powa\u017cn\u0105 rozmow\u0119 z Anthe\u0105. Wtedy w\u0142a\u015bnie zrozumia\u0142, \u017ce musi przesta\u0107 ci\u0105gle pracowa\u0107. Ale nie potrafi. Projekt za bardzo zaw\u0142adn\u0105\u0142 jego \u017cyciem.<\/p>\n\n\n\n Klika jeszcze raz antywirusa.<\/p>\n\n\n\n Analizuj\u0119\u2026<\/p>\n\n\n\n \u2026\u2026\u2026\u2026\u2026<\/p>\n\n\n\n Poziom zagro\u017cenia\u2026<\/p>\n\n\n\n \u2026\u2026\u2026\u2026\u2026<\/p>\n\n\n\n PROJEKT: GOLUBE \/\/ 03.03.1992.YUG.0UT<\/strong><\/p>\n\n\n\n Nie czyta jednak wiadomo\u015bci z pulpitu, tylko wychodzi z salonu. Musi si\u0119 ogoli\u0107, porz\u0105dnie wyk\u0105pa\u0107, a przede wszystkim \u2013 ubra\u0107 si\u0119 elegancko. Dok\u0142adnie tak, jak pozna\u0142 swoj\u0105 ukochan\u0105 kilkana\u015bcie lat temu.<\/p>\n\n\n\n Szwajcaria, domek letniskowy. Starszy m\u0119\u017cczyzna uwa\u017cnie zapisuje na komputerze bardzo wa\u017cne dane. M\u0142oda kobieta jest okryta czerwonym szalikiem i ogrzewa j\u0105 niebieska kurtka. Pomimo tego, nadal najbardziej odznaczaj\u0105 si\u0119 jej r\u00f3\u017cowe w\u0142osy \u2013 niezmienne d\u0142ugie.<\/p>\n\n\n\n – Waldo, m\u00f3g\u0142by\u015b w ko\u0144cu oderwa\u0107 si\u0119 od komputera? \u2013 pyta Anthea spokojnie. Odk\u0105d urodzi\u0142a c\u00f3reczk\u0119, jej m\u0105\u017c tylko siedzi pochylony nad technologi\u0105 i pisze dziwne kody.<\/p>\n\n\n\n – Nie mog\u0119 \u2013 odpowiada profesor surowym tonem. Zaledwie dwa s\u0142owa wystarczy\u0142y, \u017ceby pani Schaeffer straci\u0142a panowanie nad sob\u0105.<\/p>\n\n\n\n – Dziecko ci dorasta! Czy wiesz w og\u00f3le, ile ma teraz lat?!<\/p>\n\n\n\n Profesor spogl\u0105da zd\u0119bia\u0142y na swoj\u0105 ukochan\u0105. S\u0105 ze sob\u0105 tak d\u0142ugo, a on po raz pierwszy, jak podnosi na niego g\u0142os. Po raz pierwszy nie wie, co powinien odpowiedzie\u0107.<\/p>\n\n\n\n – No w\u0142a\u015bnie, nie wiesz!<\/p>\n\n\n\n Po tych s\u0142owach Anthea wraca do domu zaj\u0105\u0107 si\u0119 ma\u0142\u0105 Aelit\u0105. My\u015bla\u0142a, \u017ce Waldo jedynie bez \u017cadnych emocji spogl\u0105da na ekran laptopa. Napis od d\u0142u\u017cszego czasu jest taki sam.<\/p>\n\n\n\n PROJEKT: GOLUBE \/\/ 03.03.1992.YUG.0UT<\/p>\n\n\n\n Nie ma nawet si\u0142, \u017ceby jakkolwiek zareagowa\u0107. Ci\u0105gle my\u015bli o s\u0142owach \u017cony.<\/p>\n\n\n\n Ona ma racj\u0119. Ten projekt z tymi g\u0142upimi golubami mnie wyka\u0144cza.<\/em><\/p>\n\n\n\n – Mamusiu, zobacz! Jak\u0105 ulepi\u0142am kul\u0119! \u2013 krzyczy z rado\u015bci\u0105 ma\u0142a dziewczynka. W\u015br\u00f3d puchu bieli wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 kr\u00f3tkimi w\u0142osami koloru r\u00f3\u017cowego.<\/p>\n\n\n\n – Nie oddalaj si\u0119 od domu \u2013 upomina j\u0105 mama, jednak ma ciep\u0142y u\u015bmiech. Nie potrafi si\u0119 gniewa\u0107 na swojego anio\u0142ka. Widz\u0105c jej rado\u015b\u0107, sama czuje wewn\u0119trzny spok\u00f3j i b\u0142ogo\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n – Brawo, c\u00f3reczko! \u2013 dodaje otuchy dziewczynce Waldo, kt\u00f3ry wychodzi z domku, trzymaj\u0105c w d\u0142oniach dwa kubki gor\u0105cej czekolady.<\/p>\n\n\n\n Nagle ko\u0142o domku rozlega si\u0119 wycie wilka. Najpierw jednego, a nast\u0119pnie drugiego. Ma\u0142a dziewczynka nie wie, co ma teraz robi\u0107. Bia\u0142a i br\u0105zowa bestia jest kilka metr\u00f3w od niej.<\/p>\n\n\n\n – Tatusiu! \u2013 krzyczy, powstrzymuj\u0105c \u0142zy.<\/p>\n\n\n\n W tym samym czasie podje\u017cd\u017ca czarny samoch\u00f3d. Trzymaj\u0105 jej mam\u0119 za r\u0119ce i ci\u0105gn\u0105 w g\u0142\u0105b lasu. Wszystko widzi Aelita.<\/p>\n\n\n\n – Mamusiu!<\/p>\n\n\n\n Waldo nie wie, co ma robi\u0107. Ratowa\u0107 \u017con\u0119, czy c\u00f3rk\u0119?<\/p>\n\n\n\n Szybciej p\u00f3\u0142g\u0142\u00f3wku, czas! Czas!<\/em><\/p>\n\n\n\n Dziewczynka biegnie swoimi drobnymi n\u00f3\u017ckami, chc\u0105c uratowa\u0107 kobiet\u0119. Jednak potyka si\u0119 i upada twarz\u0105 w \u015bniegu. Podnosi szybko g\u0142ow\u0119.<\/p>\n\n\n\n – Mamusiu!<\/p>\n\n\n\n Samoch\u00f3d odje\u017cd\u017ca. Przera\u017cona matka chce uciec i puka bezskutecznie w szybk\u0119.<\/p>\n\n\n\n – Mamusiu!<\/p>\n\n\n\n Waldo czuje, jakby zaraz mia\u0142 zemdle\u0107. On zna\u0142 tych ludzi.<\/p>\n\n\n\n Biegnie po ma\u0142\u0105 dziewczynk\u0119 i wsiadaj\u0105 do samochodu. Musi teraz ochroni\u0107 swoje jedyne dziecko. Do g\u0142owy przychodzi mu tylko jedna rzecz, kt\u00f3r\u0105 musi przemy\u015ble\u0107 ze wsp\u00f3lnikami.<\/p>\n\n\n\n Sz\u00f3sty go\u0142\u0105b posiada tajemniczy znak.<\/p>\n\n\n\n Autorka: Azize<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Analizuj\u0119\u2026 \u2026\u2026\u2026\u2026\u2026 Poziom zagro\u017cenia\u2026 \u2026\u2026\u2026\u2026\u2026 PROJEKT: GOLUBE \/\/ 03.03.1992.YUG.0UT Co jest nie tak z tym przekl\u0119tym kodem b\u0142\u0119du? Waldo w\u015bciek\u0142y uderza pi\u0119\u015bci\u0105 w biurko. Nast\u0119pnie odk\u0142ada swoje ciemne okulary za czarnego laptopa i przeciera zm\u0119czone oczy. Ci\u0105gle widzi czerwony napis b\u0142\u0119du, kt\u00f3ry nie pozwala mu ruszy\u0107 dalej. Gdzie ja pope\u0142niam b\u0142\u0105d? …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"parent":582,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[39],"tags":[],"class_list":["post-615","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-projekt-golebie"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/615","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=615"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/615\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":616,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/615\/revisions\/616"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/582"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=615"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=615"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=615"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}