Waldo kr\u0105\u017cy po gabinecie od pi\u0119tnastu minut. Spotkanie z podejrzanym m\u0119\u017cczyzn\u0105 ca\u0142y czas go niepokoi. On wiedzia\u0142 wszystko \u2013 jak si\u0119 nazywa, gdzie mieszka, \u017ce ma \u017con\u0119 oraz c\u00f3rk\u0119. Pewnie jeszcze zna szczeg\u00f3\u0142y ca\u0142ego projektu.<\/p>\n\n\n\n
Rozlega si\u0119 g\u0142o\u015bne pukanie do drzwi.<\/p>\n\n\n\n
– Wyj\u015b\u0107 \u2013 m\u00f3wi spokojnie, jak na sw\u00f3j sprzed ostatnich dni nastr\u00f3j.<\/p>\n\n\n\n
Sta\u017cysta nie s\u0142ucha jednak i wchodzi do gabinetu swojego prze\u0142o\u017conego.<\/p>\n\n\n\n
– Panie pro\u2026<\/p>\n\n\n\n
– Czy ja powiedzia\u0142em niewyra\u017anie?! \u2013 krzyczy Waldo. Nie lubi, gdy kto\u015b ignoruje jego wytyczne. To on odpowiada za projekt od pocz\u0105tku do samego ko\u0144ca i nikt nie ma prawa robi\u0107 czegokolwiek po swojemu. On wie najlepiej, jak wszystko sko\u0144czy\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Podchodzi zdenerwowany do drzwi.<\/p>\n\n\n\n
– Ale to\u2026 – zaczyna sta\u017cysta, j\u0105kaj\u0105c si\u0119 i jednocze\u015bnie poprawiaj\u0105c sobie czarn\u0105 grzywk\u0119.<\/p>\n\n\n\n
– WYJ\u015a\u0106!<\/p>\n\n\n\n
Po krzyku nast\u0119puje huk drzwiami. Profesor przeciera twarz d\u0142o\u0144mi trzy razy, bierze g\u0142\u0119boki wdech. Wraca do ogromnej tablicy korkowej, kt\u00f3ra zajmuje prawie po\u0142ow\u0119 \u015bciany gabinetu. Poza kalendarzem oraz zdj\u0119ciami poszczeg\u00f3lnych etap\u00f3w i podetap\u00f3w pracy nad tub\u0105 z go\u0142\u0119biami, jest czerwona ni\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Mn\u00f3stwo czerwonej nici.<\/p>\n\n\n\n
Ca\u0142o\u015b\u0107 wygl\u0105da\u0142a jak poplamiona krwi\u0105 paj\u0119czyna, kt\u00f3ra znosi po kolei swoje \u017cniwo. Tylko Waldo rozumia\u0142 wszystkie po\u0142\u0105czenia oraz skutki uboczne danej pl\u0105taniny. \u017baden z pracownik\u00f3w nie mia\u0142 do wszystkiego dost\u0119pu.<\/p>\n\n\n\n
Nawet wsp\u00f3lnicy nie znali tylu szczeg\u00f3\u0142\u00f3w.<\/em><\/p>\n\n\n\n Sk\u0105d on wszystko wie?<\/em><\/p>\n\n\n\n Profesor lew\u0105 d\u0142oni\u0105 drapie ty\u0142 g\u0142owy. Przygl\u0105da si\u0119 czerwonej paj\u0119czynie, kt\u00f3r\u0105 stworzy\u0142. Przeje\u017cd\u017ca po jednej w wielu nici, prosto do \u015brodka. Trafia na pi\u0105tego go\u0142\u0119bia. Wyrywa pinesk\u0119, a zdj\u0119cie ptaka bezwiednie pada na ziemi\u0119.<\/p>\n\n\n\n – Panie Schaeffer\u2026 – zaczyna nie\u015bmia\u0142o jego wsp\u00f3lnik. Zapomnia\u0142, \u017ce on w og\u00f3le tutaj jest. Ca\u0142\u0105 frustracj\u0119 wyla\u0142 na biednego sta\u017cyst\u0119, kt\u00f3ry znowu przez tydzie\u0144 b\u0119dzie pi\u0107 melis\u0119 przed rozpocz\u0119ciem pracy.<\/p>\n\n\n\n Co ja najlepszego wyrabiam\u2026<\/p>\n\n\n\n Co si\u0119 ze mn\u0105 dzieje?<\/p>\n\n\n\n Co si\u0119 dzieje z moj\u0105 \u017con\u0105 i c\u00f3rk\u0105?<\/p>\n\n\n\n Profesor bez cienia nadziei odwraca si\u0119 w kierunku swojego m\u00f3wcy. Skinieniem g\u0142owy nakazuje mu kontynuowa\u0107 wypowied\u017a:<\/p>\n\n\n\n – Powinni\u015bmy i\u015b\u0107 na policj\u0119 \u2013 ko\u0144czy drugi wsp\u00f3lnik. Jest podobnej postury, co pierwszy. R\u00f3\u017cni\u0105 si\u0119 jedynie kolorem sk\u00f3ry oraz tym, \u017ce jeden z nich nosi okulary.<\/p>\n\n\n\n – Wykluczone \u2013 odpowiada Waldo jak oparzony. Doskonale wiedzia\u0142, \u017ce nie mo\u017ce tego zrobi\u0107. Tyle pracy oraz energii w\u0142adowa\u0142 w ten projekt. Musi go sko\u0144czy\u0107. Jak najszybciej.<\/p>\n\n\n\n – Panie Schaeffer, on ma racj\u0119.<\/p>\n\n\n\n – Zdajecie sobie spraw\u0119, co w og\u00f3le m\u00f3wicie?<\/p>\n\n\n\n – To, co on zrobi\u0142, jest karalne.<\/p>\n\n\n\n – Je\u017celi p\u00f3jdziemy, wycieknie dos\u0142ownie wszystko\u2026<\/p>\n\n\n\n – Czy my o czym\u015b nie wiemy, panie profesorze?<\/p>\n\n\n\n Po tym pytaniu tr\u00f3jka koordynator\u00f3w milczy. Wsp\u00f3lnicy spogl\u0105daj\u0105 na swojego szefa. Ten zupe\u0142nie nie wie, co ma im odpowiedzie\u0107. Teoretycznie ju\u017c wszystko wiedz\u0105. Jedynie nie znaj\u0105 kodu czerwonej paj\u0119czyny. Prawdopodobnie ju\u017c nigdy si\u0119 nie dowiedz\u0105.<\/p>\n\n\n\n – Wiecie wszystko. Id\u017acie do dom\u00f3w. Jutro pomy\u015blimy, co robi\u0107 dalej.<\/p>\n\n\n\n Cztery go\u0142\u0119bie lataj\u0105 raz wy\u017cej, raz ni\u017cej po tubie. Pr\u00f3buj\u0105 uwolni\u0107 pi\u0105tego wi\u0119\u017ania. Ma ju\u017c na sobie ten sam, co reszta uwolnionych ptak\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n Wsp\u00f3ln\u0105 walk\u0119 obserwuje pewien m\u0119\u017cczyzna w czarnym garniturze oraz okularach. W izolatce jest ciemno, przez co wtapia si\u0119 w t\u0142um. \u0141atwo go pomyli\u0107 z miejscow\u0105 ochron\u0105, czy policj\u0105. D\u0142onie ma schowane w kieszeniach od spodni.<\/p>\n\n\n\n – Doskonale, doskonale\u2026<\/p>\n\n\n\n Autorka: Azize<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Waldo kr\u0105\u017cy po gabinecie od pi\u0119tnastu minut. Spotkanie z podejrzanym m\u0119\u017cczyzn\u0105 ca\u0142y czas go niepokoi. On wiedzia\u0142 wszystko \u2013 jak si\u0119 nazywa, gdzie mieszka, \u017ce ma \u017con\u0119 oraz c\u00f3rk\u0119. Pewnie jeszcze zna szczeg\u00f3\u0142y ca\u0142ego projektu. Rozlega si\u0119 g\u0142o\u015bne pukanie do drzwi. – Wyj\u015b\u0107 \u2013 m\u00f3wi spokojnie, jak na sw\u00f3j sprzed ostatnich dni nastr\u00f3j. …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"parent":582,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[39],"tags":[],"class_list":["post-612","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-projekt-golebie"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/612","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=612"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/612\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":613,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/612\/revisions\/613"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/582"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=612"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=612"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=612"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}