{"id":608,"date":"2021-04-19T22:07:18","date_gmt":"2021-04-19T22:07:18","guid":{"rendered":"http:\/\/kodlyoko.pl\/?page_id=608"},"modified":"2021-05-02T22:11:16","modified_gmt":"2021-05-02T20:11:16","slug":"akt-iv","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/artykuly\/opowiadania\/serie\/projekt-golebie\/akt-iv\/","title":{"rendered":"Akt IV – Park obok domu Hopper\u00f3w"},"content":{"rendered":"\n

                                               Park obok domu Hopper\u00f3w<\/em>

M\u0119\u017cczyzna w czarnym garniturze i okularach o tym samym kolorze stoi na rozwidleniu piaskowej \u015bcie\u017cki. Zaczyna si\u0119 powoli niecierpliwi\u0107, pomimo, \u017ce jego partner do rozmowy ma jeszcze pi\u0119\u0107 minut czasu. Spogl\u0105da zmieszany na sw\u00f3j czarny szwajcarski zegarek.

Cztery minuty.<\/strong>
    Franz Hopper widzi ubranego na elegancko tajemnicz\u0105 osob\u0119. Przeszywa go dreszcz, mimo s\u0142onecznej pogody. Jest pewien, \u017ce to jest autor tego listu, kt\u00f3ry otrzyma\u0142 w Instytucie. Nie mo\u017ce zrozumie\u0107, dlaczego taka osoba pilnie potrzebowa\u0142a spotkania w parku w\u0142a\u015bnie z nim.
    
Trzy minuty.<\/strong>
    Dasz rad\u0119. Musisz. Dla dobra najwa\u017cniejszych kobiet w twoim \u017cyciu.<\/em>
    
Profesor poprawia swoje okulary i zmierza w kierunku ros\u0142ego m\u0119\u017cczyzny. Przy nim wygl\u0105da jak krasnal, chocia\u017c jest osob\u0105 wysok\u0105 w rodzinie. Nie ma jak go zmierzy\u0107 wzrokiem, poniewa\u017c te\u017c posiada okulary.
    – Pan Hopper?
    – Zgadza si\u0119.
    – My\u015bla\u0142em, \u017ce stch\u00f3rzysz \u2013 m\u00f3wi z pogard\u0105 nieznajomy, u\u015bmiechaj\u0105c si\u0119.
    – Czemu mia\u0142bym to zrobi\u0107? \u2013 pyta lekko zdezorientowany.
    – Boisz si\u0119 o swoje dobre imi\u0119 przecie\u017c.
    Waldo przygl\u0105da si\u0119 d\u0142oniom m\u0119\u017cczyzny. Ci\u0105gle co\u015b w nich obraca. Wygl\u0105da, jak rulon wykonany ze zwyk\u0142ej kartki. Strasznie ciekawi go, co mo\u017ce skrywa\u0107 ten kawa\u0142ek papieru. Pr\u00f3buje przyjrze\u0107 si\u0119 dyskretnie, jednak m\u0119\u017cczyzna \u015bwiadomie dba, \u017ceby nie zobaczy\u0142 nawet skrawka ukrytej wiadomo\u015bci.
    – Jeste\u015b bardzo ciekawski, wiesz o tym?
    Pytanie wyrywa profesora z my\u015blenia o relaksuj\u0105cym dla tajniaka rulonie. Automatycznie poprawia swoj\u0105 postaw\u0119, poprawia okulary i pr\u00f3buje zapi\u0105\u0107 wszystkie guziki. Nieskutecznie, nadal \u015brodkowy zostaje lu\u017any.
    – Kim jeste\u015b, tajniaku?
    Po tym pytaniu m\u0119\u017cczyzna wybucha ironicznym \u015bmiechem. Przyj\u0105\u0142 dobr\u0105 pozycj\u0119 strategiczn\u0105, traktuj\u0105c Hoppera z g\u00f3ry jako kogo\u015b s\u0142abego, miernego. Profesor pr\u00f3buje zebra\u0107 informacje o swoim rozm\u00f3wcy.
    Nic o nim nie wiem. Za to on o mnie wszystko.
    – S\u0142ysza\u0142em, \u017ce masz pewien problem ze swoim niezwykle wa\u017cnym projekcikiem\u2026 – zaczyna sw\u00f3j wyw\u00f3d m\u0119\u017cczyzna, dodatkowo przy tym gestykuluj\u0105c, jakby by\u0142 aktorem m\u00f3wi\u0105cym monolog.
    – To nie jest zwyk\u0142y projekcik. Ma skal\u0119 europejsk\u0105 \u2013 poprawia go Waldo.
    Nieznajomy macha r\u0119k\u0105 na jego s\u0142owa. Hopper prze\u0142yka \u015blin\u0119. Czuje, \u017ce \u017carty si\u0119 sko\u0144czy\u0142y.
    – Szkoda, \u017ce dosz\u0142o do wielu przekr\u0119t\u00f3w oraz zaniedbania praw cz\u0142owieka.
    Na te s\u0142owa staje jak s\u0142up. Jakie zaniedbanie? Nikomu nie zrobi\u0142em krzywdy!
    – Nagle twoje prze\u015bmieszne zwierzaczki zaczynaj\u0105 si\u0119 dziwnie zachowywa\u0107\u2026
    – To twoja sprawka! \u2013 krzyczy zdenerwowany profesor. Po chwili jednak milknie. Nie mo\u017ce teraz zbyt wiele m\u00f3wi\u0107. Ka\u017cde wypowiedziane s\u0142owo mo\u017ce zosta\u0107 przeciwko niemu u\u017cyte w bardzo kr\u00f3tkim czasie.
    – Niekoniecznie. Mam swoich informator\u00f3w \u2013 wyja\u015bnia spokojnie m\u0119\u017cczyzna z diabelskim u\u015bmiechem na twarzy. Nast\u0119pnie kr\u0105\u017cy dooko\u0142a Walda, jakby go w ten spos\u00f3b oznacza\u0142.
    – Czego potrzebujesz?
    – Twojej \u017cony.
    – S\u0142ucham?! \u2013 krzyczy zszokowany Hopper, s\u0142ysz\u0105c \u017c\u0105danie m\u0119\u017cczyzny.
    – Taka pi\u0119kna i kochana kobieta nie zas\u0142uguje na ciebie.
    Masz racj\u0119, by\u0142em wobec niej ostatnio bardzo osch\u0142y i bezduszny.
    – Powinna by\u0107 z kim\u015b innym. Jak j\u0105 oddasz, to projekt nie upadnie.
    – Ty bydlaku!
    Waldo bez opami\u0119tania rzuca si\u0119 na nieznajomego mu rozm\u00f3wc\u0119. Pr\u00f3buje go zaatakowa\u0107, jednak m\u0119\u017cczyzna przewiduje to i od razu odpycha go na traw\u0119.     
    – Tknij moj\u0105 \u017con\u0119, to ciebie zabij\u0119. ZABIJ\u0118! Rozumiesz?
    Nieznajomy kolejny raz \u015bmieje si\u0119 ironicznie. Nast\u0119pnie rzuca mu niedbale rulon i opuszcza go. Profesor od razu otwiera zmi\u0119tolon\u0105 kartk\u0119. Na niej by\u0142y tylko cztery litery dziwne opisane.

    X.A.N.A<\/strong>

    Z izolatki upada jeden rz\u0105d go\u0142\u0119bi. Ka\u017cdy z nich ma dziwny znak na skrzydle i pr\u00f3buj\u0105 si\u0119 wzbi\u0107 do g\u00f3ry. Jak na razie ruszaj\u0105 skrzyd\u0142ami, by nie spa\u015b\u0107 i nie uruchomi\u0107 alarmu.<\/p>\n\n\n\n

Autorka: Azize<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

                                               Park obok domu Hopper\u00f3w M\u0119\u017cczyzna w czarnym garniturze i okularach o tym samym kolorze stoi na rozwidleniu piaskowej \u015bcie\u017cki. Zaczyna si\u0119 powoli niecierpliwi\u0107, pomimo, \u017ce jego partner do rozmowy ma jeszcze pi\u0119\u0107 minut czasu. Spogl\u0105da zmieszany na sw\u00f3j czarny szwajcarski zegarek. Cztery minuty.    Franz Hopper widzi ubranego na elegancko tajemnicz\u0105 osob\u0119. Przeszywa go dreszcz, …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"parent":582,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[39],"tags":[],"class_list":["post-608","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-projekt-golebie"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/608","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=608"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/608\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2124,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/608\/revisions\/2124"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/582"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=608"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=608"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=608"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}