{"id":605,"date":"2021-04-19T22:05:31","date_gmt":"2021-04-19T22:05:31","guid":{"rendered":"http:\/\/kodlyoko.pl\/?page_id=605"},"modified":"2021-04-19T22:05:32","modified_gmt":"2021-04-19T22:05:32","slug":"akt-iii-glowna-izolatka-projektu","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/artykuly\/opowiadania\/serie\/projekt-golebie\/akt-iii-glowna-izolatka-projektu\/","title":{"rendered":"Akt III &#8211; G\u0142\u00f3wna izolatka projektu"},"content":{"rendered":"\n<p class=\"has-drop-cap\"><em>G\u0142\u00f3wna izolatka projektu.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>Hopper wbiega do Instytutu Chemicznego jak poparzony wej\u015bciem dla personelu. Nawet na chwil\u0119 nie m\u00f3g\u0142 zadba\u0107 o swoj\u0105 \u017con\u0119 wraz z niedawno narodzonym dzieckiem. Mia\u0142 przeczucie, \u017ce zostawienie projektu w kluczowym momencie jego dzia\u0142alno\u015bci b\u0119dzie ogromnym b\u0142\u0119dem. Jak to wygl\u0105da? G\u0142\u00f3wny dowodz\u0105cy i pomys\u0142odawca zostawia projekt na ostatniej prostej.<\/p>\n\n\n\n<p><em>Skrajnie nieodpowiedzialnie. Jak ja sam od dobrego roku.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>Kto\u015b wo\u0142a go z jednej sali badawczej. Zapewne sta\u017cysta, kt\u00f3ry zgubi\u0142 si\u0119 w milionowej papierologii. Nie jeden raz musia\u0142 po kolei od nowa \u015bwie\u017cym osobom w Instytucie jego dzia\u0142anie.<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; Panie profesorze\u2026<\/p>\n\n\n\n<p>Ignoruje wezwanie.&nbsp;<em>Poradzi sobie sam, nie ma siedemnastu lat.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; Panie profesorze\u2026<\/p>\n\n\n\n<p><em>Znowu on. Nie mam czasu na t\u0142umaczenie czegokolwiek \u017c\u00f3\u0142todziobom!<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; Panie profesorze\u2026<\/p>\n\n\n\n<p>Zdenerwowany Waldo odwraca si\u0119, maj\u0105c zaci\u015bni\u0119te pi\u0119\u015bci.<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; Nie b\u0119d\u0119 pomaga\u0107 w papierach. Po to ciebie zatrudni\u0142em, \u017ceby\u015b sobie poradzi\u0142!<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; To jest co\u015b wa\u017cniejszego \u2013 odpowiada zmieszany m\u0142ody m\u0119\u017cczyzna. Trz\u0119s\u0105 si\u0119 jego r\u0119ce, gdy niezr\u0119cznie poprawia sobie czarn\u0105 grzywk\u0119. Hopper bierze g\u0142\u0119boki wdech i m\u00f3wi:<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; S\u0142ucham.<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; Niech pan profesor usi\u0105dzie.<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; S\u0142ucham!<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; Naprawd\u0119, bo pan profesor\u2026<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; S\u0141UCHAM!<\/p>\n\n\n\n<p>Po krzyku swojego szefa sta\u017cysta wytrzeszcza przera\u017cony oczy. Nigdy nie zdarzy\u0142o si\u0119, \u017ceby na kogokolwiek podni\u00f3s\u0142 g\u0142os.&nbsp;<em>A co b\u0119dzie, jak si\u0119 dowie\u2026<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>Sta\u017cysta bierze g\u0142\u0119boki oddech. Z pocz\u0105tku ta wiadomo\u015b\u0107 nie mo\u017ce mu przej\u015b\u0107 przez gard\u0142o, jednak ostatecznie m\u00f3wi \u2013 jak na niego \u2013 bardzo spokojnym g\u0142osem.<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; Zagin\u0105\u0142 jeden go\u0142\u0105b z izolatki.<\/p>\n\n\n\n<p><em>Zagin\u0105\u0142 go\u0142\u0105b z izolatki.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>Ci\u0105gle s\u0142yszy s\u0142owa niesfornego sta\u017cysty pilnuj\u0105cego porz\u0105dek w kartotece Instytutu Chemicznego. Nie wie sam, co w tej chwili czuje. Pr\u00f3buje ustali\u0107 jedn\u0105 cech\u0119 obecnego nastroju.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Z\u0142o\u015b\u0107.<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p><strong>Smutek.<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p><strong>Przera\u017cenie.<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p><strong>Nienawi\u015b\u0107.<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>A mo\u017ce\u2026&nbsp;<em>wszystko na raz<\/em>?<\/p>\n\n\n\n<p>Gdy podnosi g\u0142ow\u0119, zauwa\u017ca, \u017ce na korytarzu jest sam. Migocze jedynie jarzeni\u00f3wka, kt\u00f3ra mia\u0142a by\u0107 wymieniona przez elektryk\u00f3w przed jego powrotem z urlopu. Nie s\u0105dzi\u0142, \u017ce wr\u00f3ci tutaj szybko. Jest do tego stopnia poch\u0142oni\u0119ty projektem, \u017ce nie potrafi bez niego \u017cy\u0107. Odk\u0142ada wszystkie swoje prywatne sprawy na bok, \u017ceby ka\u017cdy szczeg\u00f3\u0142 dopi\u0105\u0107 na ostatni guzik.<\/p>\n\n\n\n<p>Wchodzi do izolatki po kilku dniach przerwy. Jemu zast\u0119pcy uda\u0142o si\u0119 spokojnie znale\u017a\u0107 komitet sprz\u0105taj\u0105cy, poniewa\u017c wszystko l\u015bni. Pod\u0142oga wr\u0119cz b\u0142yszczy, a cztery stanowiska dooko\u0142a wielkiej tuby s\u0105 przygotowane do kolejnych dni pracy. Zapach r\u00f3\u017cnych \u015brodk\u00f3w dezynfekuj\u0105cych drapie jego gard\u0142o i kicha dwa razy. Nast\u0119pnie zbli\u017ca si\u0119 do szklanej tuby.<\/p>\n\n\n\n<p>Przeje\u017cd\u017ca po czarnej stronie \u015brodka izolatki. Ka\u017cdy kolejny krok jest ze szczeg\u00f3ln\u0105 ostro\u017cno\u015bci\u0105. Powierzchnia jest idealnie wyg\u0142adzona, chocia\u017c chwilami czuje niewielkie grudki, kt\u00f3rych nawet najlepsza kamera nie by\u0142aby w stanie wychwyci\u0107.<\/p>\n\n\n\n<p><em>Co si\u0119 z wami dzieje, golubki ma\u0142e?<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>Nadal grzecznie stoj\u0105 w dw\u00f3ch rz\u0119dach. Maj\u0105ce \u017c\u00f3\u0142te oznaczenie wy\u017cej, a z niebieskim \u2013 ni\u017cej. Spogl\u0105da na ka\u017cdego zwierzaka, skupiaj\u0105c si\u0119 na skrzyd\u0142ach. \u017badne ani drgnie.&nbsp;<em>Doskonale.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>Nagle do izolatki wpada lekko ubrudzona koperta, kt\u00f3ra wyprowadza Hoppera ze stanu skupienia. Poprawia okulary i podnosi element, kt\u00f3ry zatrzyma\u0142 si\u0119 na szklanej tubie. Otwiera list:<\/p>\n\n\n\n<blockquote class=\"wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow\"><p><strong>Szanowny Panie Waldo Schaeffer!<\/strong><\/p><p><strong>Gratuluj\u0119 doskona\u0142ego post\u0119pu w dziedzinie fizyki i chemii.<\/strong><\/p><p><strong>Wiem jednak, \u017ce pieni\u0105dze to nie wszystko.<\/strong><\/p><p><strong>A czas ucieka.<\/strong><\/p><p><strong>Tik tak, tik tak\u2026<\/strong><\/p><p><strong>Mog\u0119 pom\u00f3c. Znam doskona\u0142ych chemik\u00f3w, informatyk\u00f3w, przedsi\u0119biorc\u00f3w.<\/strong><\/p><p><strong>Prosz\u0119 tylko da\u0107 mi chwil\u0119.<\/strong><\/p><p><strong>Ch\u0119tnie spotkam si\u0119 w parku, blisko pana doku.<\/strong><\/p><p><strong>X.A.N\u2026a\u2026<\/strong><\/p><\/blockquote>\n\n\n\n<p>Jeden go\u0142\u0105b porusza skrzyd\u0142em, na kt\u00f3rym pojawia si\u0119 tajemniczy znak. Dwa k\u00f3\u0142ka zwyk\u0142e, trzecie z prost\u0105 kresk\u0105 ku g\u00f3rze i tr\u00f3jnogiem na dole. Hopper jednak tego nie zauwa\u017ca. Tajemnicza osoba mo\u017ce mu pom\u00f3c wyj\u015b\u0107 z problemu.&nbsp;<em>Musz\u0119 si\u0119 zgodzi\u0107\u2026 dla dobra mojej \u017cony i c\u00f3rki.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-right\"><em>Autorka: Azize<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>G\u0142\u00f3wna izolatka projektu. Hopper wbiega do Instytutu Chemicznego jak poparzony wej\u015bciem dla personelu. Nawet na chwil\u0119 nie m\u00f3g\u0142 zadba\u0107 o swoj\u0105 \u017con\u0119 wraz z niedawno narodzonym dzieckiem. Mia\u0142 przeczucie, \u017ce zostawienie projektu w kluczowym momencie jego dzia\u0142alno\u015bci b\u0119dzie ogromnym b\u0142\u0119dem. Jak to wygl\u0105da? G\u0142\u00f3wny dowodz\u0105cy i pomys\u0142odawca zostawia projekt na ostatniej prostej. Skrajnie nieodpowiedzialnie. Jak &hellip;<br \/><a href=\"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/artykuly\/opowiadania\/serie\/projekt-golebie\/akt-iii-glowna-izolatka-projektu\/\" class=\"more-link pen_button pen_element_default pen_icon_arrow_double\">Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"parent":582,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[39],"tags":[],"class_list":["post-605","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-projekt-golebie"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/605","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=605"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/605\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":607,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/605\/revisions\/607"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/582"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=605"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=605"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=605"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}