{"id":601,"date":"2021-04-19T22:03:04","date_gmt":"2021-04-19T22:03:04","guid":{"rendered":"http:\/\/kodlyoko.pl\/?page_id=601"},"modified":"2021-04-19T22:03:05","modified_gmt":"2021-04-19T22:03:05","slug":"akt-ii-domek-letniskowy-w-alpach","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/artykuly\/opowiadania\/serie\/projekt-golebie\/akt-ii-domek-letniskowy-w-alpach\/","title":{"rendered":"Akt II – Domek letniskowy w Alpach"},"content":{"rendered":"\n

Waldo wiedzia\u0142, \u017ce musi przeprosi\u0107 swoj\u0105 \u017con\u0119. Zda\u0142 sobie, jak powa\u017cnie nawali\u0142 przez ostatnie p\u00f3\u0142 roku. Przez ten idiotyczny projekt zaniedba\u0142 swoj\u0105 ukochan\u0105. Co gorsza \u2013 nie tylko ni\u0105 sam\u0105, ale te\u017c jego male\u0144stwo.
    Przypomnia\u0142 sobie wa\u017cn\u0105 rzecz \u2013 spadek po swoim ojcu. Bardzo urokliwe miejsce. Mia\u0142 zabra\u0107 swoj\u0105 ukochan\u0105 w\u0142a\u015bnie tam, aby spokojnie odpocz\u0119\u0142a i by\u0142a w pe\u0142ni si\u0142 po narodzinach dziecka. Czemu tego nie zrobi\u0142? Nadal nie wie.
    Przekl\u0119te go\u0142\u0119bie.<\/em>
    Zabierze j\u0105 tam na weekend. Nie chce ju\u017c d\u0142u\u017cej czeka\u0107. Za d\u0142ugo ju\u017c trwa\u0142o to wszystko.

Anthea Schaeffer od zawsze kocha\u0142a zim\u0119. Zachwyca\u0142a si\u0119 ka\u017cdym opadaj\u0105cym p\u0142atkiem \u015bniegu na traw\u0119, krzewy i ogromne drzewa. Cz\u0119sto wspomina\u0142a o wyjazdach do swoich dziadk\u00f3w w dzieci\u0144stwie. Po ca\u0142ym dniu rzucaniu \u015bnie\u017ckami oraz lepieniu ba\u0142wan\u00f3w wraca\u0142a do babci, a tam zawsze czeka\u0142 na ni\u0105 ogromny kubek z kakaem. Pachnia\u0142o zawsze tym samym, ale jednocze\u015bnie wyj\u0105tkowym zapachem.
    Zapachem babcinej mi\u0142o\u015bci.

    – Sp\u00f3jrz \u2013 powiedzia\u0142a pani Hopper \u2013 Jest bardzo podobna do ciebie.
    Profesor na kilka sekund zdj\u0105\u0142 okulary. Mia\u0142 ogromn\u0105 nadziej\u0119, \u017ce \u017cona nie zauwa\u017cy jego zm\u0119czenia. Mia\u0142a za du\u017co zmartwie\u0144 w tak niezwykle wa\u017cnym momencie swojego \u017cycia. Zas\u0142uguje teraz na odpoczynek.     
    Ale czy ten maluszek pozwoli jej chocia\u017c na chwil\u0119 odsapn\u0105\u0107?<\/em>
    Przygl\u0105da si\u0119, jak jego c\u00f3reczka \u015bpi. U\u015bmiecha si\u0119, chocia\u017c jest do tego stopnia zm\u0119czony, \u017ce nawet na tak prost\u0105 czynno\u015b\u0107 pr\u00f3bowa\u0142 znale\u017a\u0107 si\u0142\u0119. Jednak przy tej malutkiej istotce grzechem by\u0142oby nie unie\u015b\u0107 k\u0105cik\u00f3w w g\u00f3r\u0119.
    Dziewczynka otwiera oczy i ziewa. Nast\u0119pnie nieporadnie pr\u00f3buje si\u0119 przeci\u0105gn\u0105\u0107. Gdy widzi profesora, zaczyna si\u0119 \u015bmia\u0107. M\u0119\u017cczyzna robi to samo. Praw\u0105 d\u0142oni\u0105 g\u0142adzi lewy policzek niemowl\u0119cia najdelikatniej, jak tylko potrafi. Nie chce jej skrzywdzi\u0107.
    – Witaj, Aelito. Wiesz, \u017ce jeste\u015b przepi\u0119kna? Tak jak twoja mama \u2013 m\u00f3wi ojciec.
    Na te s\u0142owa dziewczynka kicha na Schaeffera. Anthea u\u015bmiecha si\u0119, po czym m\u00f3wi.
    – Chyba si\u0119 z tob\u0105 zgadza.
    Profesor nie odpowiada. Zak\u0142ada z powrotem swoje okulary. Ca\u0142uje male\u0144k\u0105 d\u0142o\u0144 swojej c\u00f3reczki, a nast\u0119pnie podchodzi do swojej \u017cony. Przygl\u0105da si\u0119 jej. Jest zm\u0119czona, ale mimo tego u\u015bmiech nie znika z jej zadbanej twarzy.
    Ona jest teraz jeszcze pi\u0119kniejsza, ni\u017c siedem lat temu. A wtedy ju\u017c by\u0142a wyj\u0105tkowa.<\/em>
    Wygl\u0105da jak zes\u0142any anio\u0142, kt\u00f3ry dosta\u0142 jedn\u0105 misj\u0119 \u2013 chroni\u0107 Walda oraz ma\u0142\u0105 Aelit\u0119.
    
    Pa\u0144stwo Schaeffer wychodz\u0105 na balkon. C\u00f3reczka usn\u0119\u0142a, wi\u0119c mogli na chwil\u0119 jeszcze tego samego dnia zaczerpn\u0105\u0107 g\u00f3rskiego powietrza. Alpy po stronie Szwajcarii ju\u017c dawno by\u0142y zasypane \u015bniegiem. Rzeka dawno zamarz\u0142a i utworzy\u0142a idealnie g\u0142adk\u0105 tafl\u0119 lodu. W tle \u015bwieci\u0142y si\u0119 niekt\u00f3re \u015bwiat\u0142a z g\u00f3rskich schronisk, jednak uwag\u0119 kobiety przykuwa czerwony lampion w kszta\u0142cie czerwonego serca.
    Waldo obejmuje swoj\u0105 \u017con\u0119. Bawi si\u0119 jej r\u00f3\u017cowymi w\u0142osami. Na pocz\u0105tku w\u0142a\u015bnie na ten kolor zwr\u00f3ci\u0142 szczeg\u00f3ln\u0105 uwag\u0119. Sprawiaj\u0105, \u017ce wygl\u0105da niesamowicie w\u015br\u00f3d reszty \u0142adnych kobiet.
    – Dzi\u0119kuj\u0119, \u017ce mnie tutaj zabra\u0142e\u015b.
    – B\u0119dziemy tutaj przyje\u017cd\u017ca\u0107 cz\u0119\u015bciej \u2013 odpowiada profesor.
    – Obiecujesz?
    – Obiecuj\u0119.

    Na dworze spada kolejna delikatna warstwa \u015bniegu. Jest \u015brodek nocy. Anthea posz\u0142a spa\u0107 obok Aelity \u2013 dziewczynka mia\u0142a dziwny problem z za\u015bni\u0119ciem, nie wiedzie\u0107 czemu. Gdy tylko matka zasn\u0119\u0142a obok niej, od razu zasn\u0119\u0142a.
    Jak ona to robi?<\/em>
    Widok \u015bpi\u0105cej \u017cony i dziecka przerywa d\u017awi\u0119k SMS\u2019a, Na szcz\u0119\u015bcie nikogo nie obudzi\u0142. Wiadomo\u015b\u0107 by\u0142a kr\u00f3tka, ale tylko tyle wystarczy\u0142o, aby zdenerwowa\u0107 profesora Instytutu Chemicznego.

    \u201ePROJEKT: GOLUBE \/\/ 7.8 \/\/ X.A.N.A\u2019\u2019<\/strong><\/p>\n\n\n\n


<\/strong>Autorka: Azize<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Waldo wiedzia\u0142, \u017ce musi przeprosi\u0107 swoj\u0105 \u017con\u0119. Zda\u0142 sobie, jak powa\u017cnie nawali\u0142 przez ostatnie p\u00f3\u0142 roku. Przez ten idiotyczny projekt zaniedba\u0142 swoj\u0105 ukochan\u0105. Co gorsza \u2013 nie tylko ni\u0105 sam\u0105, ale te\u017c jego male\u0144stwo.    Przypomnia\u0142 sobie wa\u017cn\u0105 rzecz \u2013 spadek po swoim ojcu. Bardzo urokliwe miejsce. Mia\u0142 zabra\u0107 swoj\u0105 ukochan\u0105 w\u0142a\u015bnie tam, aby spokojnie odpocz\u0119\u0142a …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"parent":582,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[39],"tags":[],"class_list":["post-601","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-projekt-golebie"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/601","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=601"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/601\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":604,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/601\/revisions\/604"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/582"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=601"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=601"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=601"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}