{"id":536,"date":"2021-04-19T15:43:10","date_gmt":"2021-04-19T15:43:10","guid":{"rendered":"http:\/\/kodlyoko.pl\/?page_id=536"},"modified":"2021-04-19T15:43:11","modified_gmt":"2021-04-19T15:43:11","slug":"rozdzial-2","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/artykuly\/tworczosc-niekonwencjonalna\/fanfick-fandomowy\/rozdzial-2\/","title":{"rendered":"Rozdzia\u0142 2"},"content":{"rendered":"\n

Aelita podnios\u0142a czajnik i zacz\u0119\u0142a rozlewa\u0107 gor\u0105c\u0105 wod\u0119 do szklanych kubk\u00f3w. W miar\u0119 jak
pod wp\u0142ywem zmielonych kawowych ziaren wrz\u0105tek zamienia\u0142 si\u0119 w ciemny napar, coraz
bardziej widoczny stawa\u0142 si\u0119 d\u0142ugi \u015bnie\u017cnobia\u0142y w\u0142os unosz\u0105cy si\u0119 w jednym z kubk\u00f3w. Pani
Belpois z westchnieniem si\u0119gn\u0119\u0142a po \u0142y\u017ceczk\u0119 i po trzeciej pr\u00f3bie wy\u0142owi\u0142a w ko\u0144cu intruza.
Kawa szybko sp\u0142yn\u0119\u0142a z niego ukazuj\u0105c na powr\u00f3t nienaturaln\u0105 biel, na kt\u00f3r\u0105 wp\u0142yn\u0105\u0107 nie
zdo\u0142a\u0142a nawet k\u0105piel w smolistymi napoju. Jeremie \u015bmia\u0142 si\u0119, \u017ce wszystkie kobiety w tej
rodzinie s\u0105 pod wp\u0142ywem kl\u0105twy i nie dane im b\u0119dzie mie\u0107 normalnych w\u0142os\u00f3w. W miar\u0119 jak
z wiekiem Francuz siwia\u0142, tak r\u00f3\u017c Aelity przemienia\u0142 si\u0119 w l\u015bni\u0105c\u0105 biel. Ich c\u00f3rka za to urodzi\u0142a
si\u0119 z szklist\u0105 czupryn\u0105 w kolorze ciep\u0142ego bursztynu. Cho\u0107 to akurat oszcz\u0119dzi\u0142o rodzicom
nieco nerw\u00f3w \u2013 gdy kole\u017canki nastoletniej Amber w okresie buntu zaplata\u0142y sobie niebieskie
i zielone warkocze, m\u0142oda Belpois zosta\u0142a najzwyczajniejsz\u0105 brunetk\u0105.

Aelita postawi\u0142a kaw\u0119 przed czekaj\u0105c\u0105 przy stole dw\u00f3jk\u0105 przyjaci\u00f3\u0142 i sama usiad\u0142a obok.
– Ty nie pijesz? \u2013 spyta\u0142 Xana. Aelita u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 s\u0142abo w odpowiedzi.
– Ostatnio przesta\u0142a mi smakowa\u0107.
Jeremie skin\u0105\u0142 smutno na Xan\u0119, a ten pokiwa\u0142 lekko g\u0142ow\u0105 ze zrozumieniem.
– Nie uwierzycie, co si\u0119 ostatnio wydarzy\u0142o! \u2013 szybko zmieni\u0142 temat.
– Czy to kolejna opowie\u015b\u0107 o twoim zachwycaj\u0105cym wnuku? \u2013 prychn\u0105\u0142 Belpois.
– Tak, ale ta akurat jest ciekawa \u2013 Jeremie u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 kpi\u0105co na te s\u0142owa \u2013 No to s\u0142uchaj!
Jean odnalaz\u0142 Lyoko!
– Naprawd\u0119? \u2013 Aelita wyda\u0142a si\u0119 zszokowana, Xana jednak dobrze wiedzia\u0142, \u017ce ta informacja
w starym ma\u0142\u017ce\u0144stwie wzbudzi\u0142a jedynie lekk\u0105 ciekawo\u015b\u0107. Min\u0119\u0142o zbyt du\u017co czasu i \u015bwiat
zmieni\u0142 si\u0119 za bardzo.
– Gdzie by\u0142o?
– Teraz si\u0119 u\u015bmiejecie \u2013 na Ile Seguin.
– Najciemniej pod latarni\u0105, jak s\u0105dz\u0119 \u2013 Jeremie uni\u00f3s\u0142 kubek do ust, ale zatrzyma\u0142 si\u0119 w
po\u0142owie ruchu i spyta\u0142 zaniepokojony: – Mam nadziej\u0119, \u017ce ostrzeg\u0142e\u015b go, \u017ceby nie pr\u00f3bowa\u0142
si\u0119 wirtualizowa\u0107? Bufor skaner\u00f3w to tam teraz przecie\u017c jaki\u015b \u017cart.
– Jerry \u2013 upomnia\u0142 przyjaciela Xana \u2013 M\u00f3wimy o moim wnuku. Jak d\u0142ugo \u017cadne urocze
dziewcz\u0119 nie b\u0119dzie si\u0119 kr\u0119ci\u0107 wok\u00f3\u0142 i go rozprasza\u0107, tak d\u0142ugo posprz\u0105tanie naszego ma\u0142ego
ba\u0142aganu nie b\u0119dzie stanowi\u0107 dla niego wi\u0119kszego problemu, ni\u017c stanowi\u0142oby dla waszej
Amber.
– Okej, s\u0142uchajcie uwa\u017cnie!
Pi\u0105tce nastolatk\u00f3w nie trzeba by\u0142o tego m\u00f3wi\u0107 \u2013 z mieszanin\u0105 niedowierzania, strachu i
ekscytacji ch\u0142on\u0119li ka\u017cde s\u0142owo wypowiadane przez nieznajomego. Kiedy niespodziewanie
zapad\u0142a cisza, przez kilka d\u0142ugich sekund nikt nie odwa\u017cy\u0142 si\u0119 jej przerwa\u0107. A\u017c zrobi\u0142a to
Miriam:
– Hej, tak nie mo\u017cna! \u201eS\u0142uchajcie uwa\u017cnie!\u201d i nic? Dawaj mi to \u2013 dziewczyna wyj\u0119\u0142a
s\u0142uchawk\u0119 z d\u0142oni Jeana. Kiedy przyci\u0105gn\u0119\u0142a j\u0105 do siebie okaza\u0142o si\u0119, \u017ce w r\u0119ku ma jedynie
po\u0142ow\u0119 kabla. Druga sm\u0119tnie zwisa\u0142a z gniazda przy bocznym monitorze interfejsu.
Miriam g\u0142o\u015bno j\u0119kn\u0119\u0142a, a Andre wzi\u0105\u0142 w r\u0119ce delikatnie ko\u0144c\u00f3wk\u0119 przewodu i przyjrza\u0142 si\u0119 jej
dok\u0142adnie.
– Co za staro\u0107. To cud, \u017ce ten kabel nie zerwa\u0142 si\u0119 od razu, nie wspominaj\u0105c o tym, \u017ce w
og\u00f3le zadzia\u0142a\u0142.
– Naprawisz to? \u2013 zapyta\u0142a dr\u017c\u0105cym g\u0142osem Maya.
Portugalczyk tylko pokr\u0119ci\u0142 g\u0142ow\u0105.
– To jest jaki\u015b totalny grzmot. G\u0142o\u015bnik z drgaj\u0105c\u0105 membran\u0105 zamiast panelu pr\u00f3\u017cniowego.
Nie pod\u0142\u0105czymy do tego naszych telefon\u00f3w, bezprzewodowo pewnie te\u017c si\u0119 nie po\u0142\u0105czymy.
Musia\u0142bym to zbudowa\u0107 od zera, a nie ma tutaj cz\u0119\u015bci.
Jean i Jehan popatrzyli na towarzyszy, wymienili zszokowane spojrzenia i razem krzykn\u0119li:
– Ludzie, skupcie si\u0119!
Jean kontynuowa\u0142 spokojniej:
– Ewidentnie wszyscy jeste\u015bmy oszo\u0142omieni, ale nie przestawajmy dzia\u0142a\u0107 metodycznie.
– Dok\u0142adnie \u2013 p\u0142ynnie wszed\u0142 mu w s\u0142owo Jehan. \u2013 Powinni\u015bmy wszystko sprawdzi\u0107 i
sporz\u0105dzi\u0107 plan dzia\u0142ania. W tym superkomputerze prawdopodobnie co\u015b lub kto\u015b jest. Wi\u0119c
przemy\u015blmy to na spokojnie.
– Ot\u00f3\u017c to. Zapomnijmy na chwil\u0119 o tym g\u0142osie i przejd\u017amy dalej.
Jean zrobi\u0142 pauz\u0119, \u017ceby wzi\u0105\u0107 oddech i po chwili zn\u00f3w powiedzia\u0142 jednocze\u015bnie z Jehanem:
– Zejd\u017amy na d\u00f3\u0142.
– Wr\u00f3\u0107my na g\u00f3r\u0119.
Dwaj ch\u0142opacy, najstarsi z ca\u0142ej pi\u0105tki, spojrzeli na siebie ze zdziwieniem.
– Co?
– Co?
– Ewidentnie na dole s\u0105 skanery, wi\u0119c ten superkomputer prawdopodobnie przechowuje w
sobie \u015bwiat wirtualny. Powinni\u015bmy sprawdzi\u0107, czy wszystkie programy stabilizuj\u0105ce dzia\u0142aj\u0105 i
zwirtualizowa\u0107 si\u0119 \u2013 tam znajdziemy odpowiedzi na wi\u0119kszo\u015b\u0107 pyta\u0144.
– Jasne. I mas\u0119 k\u0142opot\u00f3w, mo\u017ce nawet ogrom niebezpiecze\u0144stwa. Powinni\u015bmy wy\u0142\u0105czy\u0107 t\u0105
maszyn\u0119 i nast\u0119pnym razem przyj\u015b\u0107 z odpowiednim sprz\u0119tem, pod\u0142\u0105czy\u0107 si\u0119 i
przeanalizowa\u0107, co to tak dok\u0142adnie jest nim zrobimy co\u015b g\u0142upiego. Widzisz, co to jest? \u2013
Jehan wskaza\u0142 wzburzony na nap\u0119d wbudowany w bok konsoli. – Wej\u015bcie na p\u0142yt\u0119 CD, takie
jak na eksponacie pi\u0119tro wy\u017cej. Nie zdziwi\u0119 si\u0119, je\u015bli co\u015b tutaj chodzi w og\u00f3le na du\u017cych
dyskietkach. Poruszamy si\u0119 kompletnie po omacku.
W po\u0142owie monologu ch\u0142opaka Jean obr\u00f3ci\u0142 si\u0119 na fotelu i zacz\u0105\u0142 uderza\u0107 w klawisze na
konsoli. Jehan warkn\u0105\u0142 gniewnie:
– Dobra, r\u00f3b co chcesz \u2013 i ruszy\u0142 w stron\u0119 drabinki. \u2013 Maya!
Dziewczyna podbieg\u0142a do niego i rzuci\u0142a zaniepokojona zni\u017conym g\u0142osem:
– My\u015blisz, \u017ce powinni\u015bmy powiedzie\u0107 o tym Amber albo panu Graffenowi?
Jehan westchn\u0105\u0142 i potar\u0142 skronie obiema d\u0142o\u0144mi.
– Nie wiem. Naprawd\u0119.
– Hej! \u2013 krzykn\u0119\u0142a do rodze\u0144stwa Miriam. \u2013 Dajcie spok\u00f3j. Je\u015bli chcecie \u2013 wracajcie. Ale
przyszli\u015bmy tu razem. Chod\u017acie. Od pocz\u0105tku o to chodzi\u0142o. O wirtualizacj\u0119 w naszym
w\u0142asnym \u015bwiecie. I wszystko jest tutaj dla nas gotowe! \u2013 dziewczyna chwyci\u0142a za pod\u0142okietnik
fotela, odci\u0105gn\u0119\u0142a Jeana od klawiatury i zawiesi\u0142a si\u0119 na jego ramieniu. \u2013 No dawaj, powiedz
im!
Ch\u0142opak zaczerwieniony wyswobodzi\u0142 si\u0119 z u\u015bcisku Miriam i zerkn\u0105\u0142 ostatni raz z min\u0105 znawcy
na pobie\u017cnie przejrzany kod wirtualizacji.
– Wszystko, czego potrzeba, to wci\u015bni\u0119cie kilku klawiszy.
– Widzicie? \u2013 ucieszy\u0142a si\u0119 Miram i klepn\u0119\u0142a konsol\u0119 otwart\u0105 d\u0142oni\u0105. Pod wp\u0142ywem uderzenia
na ziemi\u0119 posypa\u0142o si\u0119 \u201eN\u201d, \u201eD\u201d i lewy Shift.
Jehan zwiesi\u0142 g\u0142ow\u0119 w ge\u015bcie kapitulacji i opar\u0142 si\u0119 o \u015bcian\u0119 przy drabince z ponur\u0105 min\u0105.
Maya co chwila zerkaj\u0105c na brata ruszy\u0142a niepewnym krokiem do przyjaci\u00f3\u0142.
– No dobra! \u2013 Jean zatar\u0142 d\u0142onie, wsta\u0142 z fotela i zacz\u0105\u0142 komenderowa\u0107. \u2013 Andre, przejmujesz
stery, Miriam, chod\u017a ze mn\u0105 na d\u00f3\u0142. B\u0119dziemy si\u0119 wirtualizowa\u0107 pojedynczo, na wszelki
wypadek.

Kiedy dw\u00f3jka schodzi\u0142a na d\u00f3\u0142, Jehan zrezygnowany podszed\u0142 do konsoli i stan\u0105\u0142 za fotelem.
Wyci\u0105gn\u0105\u0142 komunikator, po\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 z Miriam i ustawi\u0142 g\u0142o\u015bno\u015b\u0107 i czu\u0142o\u015b\u0107 na taki poziom, by
urz\u0105dzenie umo\u017cliwia\u0142o rozmow\u0119 mi\u0119dzy poziomem interfejsu i sal\u0105 skaner\u00f3w.
– Jeste\u015bmy gotowi \u2013 zakomunikowa\u0142 z do\u0142u Jean. \u2013 Otw\u00f3rzcie pierwszy skaner. Ja p\u00f3jd\u0119 jako
pierwszy. Wiesz, co robi\u0107, Andre?
– Tak mi si\u0119 wydaje, wszystko jasne.
– Ok, na m\u00f3j znak. 3, 2, 1\u2026
Portugalczyk zacz\u0105\u0142 przeprowadza\u0107 procedur\u0119 wirtualizacji. Gdy do ostatniej komendy
zatwierdzaj\u0105cej musia\u0142 u\u017cy\u0107 shifta, zacz\u0105\u0142 schyla\u0107 si\u0119 spanikowany po walaj\u0105ce si\u0119 po
pod\u0142odze klawisze. Widz\u0105c to, Jehan z oci\u0105ganiem si\u0119gn\u0105\u0142 w stron\u0119 siostry i wyci\u0105gn\u0105\u0142 jej
r\u00f3\u017cowych w\u0142os\u00f3w jedn\u0105 ze spinek. Dziewczyna by\u0142a tak zaaferowana, \u017ce nawet tego nie
zauwa\u017cy\u0142a. Ch\u0142opak wygi\u0105\u0142 ozdob\u0119 w palcach i przy jej u\u017cyciu doko\u0144czy\u0142 szybko procedur\u0119
wirtualizacji.
Andre podni\u00f3s\u0142 na przyjaciela zdziwione spojrzeniem, po czym ju\u017c nieco uspokojony skupi\u0142
ponownie swoj\u0105 uwag\u0119 na monitorze.
– Jean jest zdematerializowany, w drodze i\u2026 proces si\u0119 nie powi\u00f3d\u0142.
– Co to niby znaczy!? Jego skaner si\u0119 otworzy\u0142, i jest pusty! Gdzie on niby jest?!
Jehan straci\u0142 cierpliwo\u015b\u0107 i zepchn\u0105\u0142 towarzysza z fotela. Andre nie protestowa\u0142.
– Wygl\u0105da na to, \u017ce w buforze s\u0105 cztery sygnatury, i \u017cadna z nich nie ma protoko\u0142\u00f3w wyj\u015bcia.
– Czyli!?
– Nie ma poj\u0119cia! W\u0142a\u015bnie dlatego nie chcia\u0142em tego robi\u0107. Mo\u017ce jest tam jeszcze kilka os\u00f3b,
a mo\u017ce go po\u0107wiartowa\u0142o! \u2013 Jehan wzi\u0105\u0142 g\u0142\u0119boki wdech i spr\u00f3bowa\u0142 si\u0119 uspokoi\u0107. Zacz\u0105\u0142
my\u015ble\u0107 na g\u0142os \u2013 W tej chwili najniebezpieczniejsza jest bezczynno\u015b\u0107. Je\u015bli nic nie zrobimy,
sygnatury zaczn\u0105 si\u0119 degenerowa\u0107, a wtedy koniec, no i jest za ma\u0142o czasu, \u017ceby \u015bci\u0105gn\u0105\u0107
pomoc. Jedyne wyj\u015bcie to\u2026 awaryjne opr\u00f3\u017cnienie bufora. Zobaczmy, czy to co\u015b da.
Czasem s\u0105 takie dni, \u017ce wszystko si\u0119 sypie, i zastanawiasz si\u0119, czy naprawd\u0119 wepchni\u0119cie si\u0119
wczoraj przed tamt\u0105 tlenion\u0105 lask\u0119 w hipermarkecie zas\u0142uguje na tak\u0105 kar\u0119. Karma to
najwyra\u017aniej selektywnie rozregulowana zasada.
No bo jak to jest, \u017ce wstajesz sobie spokojnie i po porannym treningu szermierki szykujesz si\u0119
na rutynowy patrol w Korze, a kilka godzin p\u00f3\u017aniej stoisz\u2026 nie wiadomo gdzie, jest ciemno,
wsz\u0119dzie le\u017c\u0105 jakie\u015b kable i rury, dooko\u0142a trzy wielkie tuby, wygl\u0105daj\u0105ce jak pokraczna wersja
kom\u00f3r wirtualizacyjnych\u2026 stoisz w groteskowym kombinezonie ninja i celujesz z pistoletu w
twarz przera\u017conej nastolatki. \u2013 my\u015bla\u0142 Leonard Atkins.
– Co ja wyprawiam? \u2013 mrukn\u0105\u0142 do siebie i opu\u015bci\u0142 dobyt\u0105 odruchowo bro\u0144. Spr\u00f3bowa\u0142 zrobi\u0107
krok do przodu, ale z jakiego\u015b powodu cia\u0142o go zawiod\u0142o i musia\u0142 kurczowo chwyci\u0107 si\u0119
kraw\u0119dzi skanera, by utrzyma\u0107 si\u0119 na nogach.
To pewnie przez t\u0105 walk\u0119 \u2013 pomy\u015bla\u0142. \u2013 To by\u0142a wyj\u0105tkowo brutalna dewirtualizacja.
Kilka sekund temu Leonard zwirtualizowa\u0142 si\u0119 w jakim\u015b niebieskim korytarzu, kt\u00f3ry tylko
pozornie przypomina\u0142 Kor\u0119. Z kolorystyki by\u0142o mu bli\u017cej do jednego z sektor\u00f3w Lyoko. Ninja
natychmiast odruchowo spr\u00f3bowa\u0142 przywo\u0142a\u0107 miecze, ale w jego r\u0119kach pojawi\u0142o si\u0119 tylko
jedno ostrze. Wtedy zza zakr\u0119tu wyszed\u0142 Ronin \u2013 taki kryptonim mu nadali. Najlepszy z
walcz\u0105cych po stronie Lyoko. Na r\u0119kach kogo\u015b ni\u00f3s\u0142. Szybko zostawi\u0142 j\u0105 \u2013 bo to chyba by\u0142a
ona \u2013 za zakr\u0119tem i ruszy\u0142 do walki, ale gdyby kto\u015b kaza\u0142 Atkinsowi zgadywa\u0107, powiedzia\u0142by,
\u017ce to by\u0142a Gauthier, ta nowa ma\u0142oletnia asystentka Schaefferowej.
Ronin ruszy\u0142 na niego z niesamowit\u0105 pr\u0119dko\u015bci\u0105 w postaci rozmazanej plamy. Ci\u0105\u0142 podw\u00f3jnie
z g\u00f3ry, ale nie doceni\u0142 si\u0142y ninja, kt\u00f3ry przyj\u0105\u0142 cios p\u0142azem i odrzuci\u0142 przeciwnika. Kiedy za\u015b
nagle w drugiej r\u0119ce Leonarda pojawi\u0142o si\u0119 drugie ostrze, on sam by\u0142 r\u00f3wnie zdziwiony co
Wojownik Lyoko, kt\u00f3ry musia\u0142 rzuci\u0107 si\u0119 na ziemi\u0119, by unikn\u0105\u0107 rozpruwaj\u0105cego brzuch ciosu.
W locie rzuci\u0142 jeszcze swoj\u0105 katan\u0105. Ronin natychmiast poderwa\u0142 si\u0119 z ziemi i w piruecie ci\u0105\u0142
od boku. Ninja zdecydowa\u0142 si\u0119 zbi\u0107 wiruj\u0105ce ostrze do do\u0142u, tym samym wystawiaj\u0105c si\u0119 na
drugi atak. Ronin ci\u0105\u0142 przeciwnika w rami\u0119, zmuszaj\u0105c go do cofni\u0119cia si\u0119 pod sam zakr\u0119t
korytarza. Nagle tkni\u0119ty przeczuciem ninja obr\u00f3ci\u0142 si\u0119 na pi\u0119cie, unikaj\u0105c o w\u0142os podw\u00f3jnych
ostrzy klona Ronina chowaj\u0105cego si\u0119 za za\u0142omem. Cofn\u0105\u0142 si\u0119 przy tym stron\u0119 orygina\u0142u, kt\u00f3ry
w\u0142a\u015bnie wymierza\u0142 cios znad g\u0142owy. Leonard w desperacji zas\u0142oni\u0142 si\u0119 skrzy\u017cowanymi
mieczami, a wtedy bli\u017aniacze katany klona wystrzeli\u0142y z zab\u00f3jcz\u0105 pr\u0119dko\u015bci\u0105 i wbi\u0142y si\u0119 w
ods\u0142oni\u0119ty tors ninja.
I zamiast pojawi\u0107 si\u0119 sali wirtualizacji, Leonard Atkinson pojawi\u0142 si\u0119 przed przestraszon\u0105
nastolatk\u0105.
– Hej, cze\u015b\u0107, kim jest\u2026 – zacz\u0105\u0142 m\u00f3wi\u0107, ale urwa\u0142 gdy zdo\u0142a\u0142 odepchn\u0105\u0107 si\u0119 od skanera i unie\u015b\u0107
wzrok na zbli\u017caj\u0105c\u0105 si\u0119 z ogromn\u0105 pr\u0119dko\u015bci\u0105 metalow\u0105 rurk\u0119 w d\u0142oniach dziewczyny,
celuj\u0105c\u0105 w jego g\u0142ow\u0119.
O rany, serio?!

Autor: Qazqweop<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Aelita podnios\u0142a czajnik i zacz\u0119\u0142a rozlewa\u0107 gor\u0105c\u0105 wod\u0119 do szklanych kubk\u00f3w. W miar\u0119 jakpod wp\u0142ywem zmielonych kawowych ziaren wrz\u0105tek zamienia\u0142 si\u0119 w ciemny napar, corazbardziej widoczny stawa\u0142 si\u0119 d\u0142ugi \u015bnie\u017cnobia\u0142y w\u0142os unosz\u0105cy si\u0119 w jednym z kubk\u00f3w. PaniBelpois z westchnieniem si\u0119gn\u0119\u0142a po \u0142y\u017ceczk\u0119 i po trzeciej pr\u00f3bie wy\u0142owi\u0142a w ko\u0144cu intruza.Kawa szybko sp\u0142yn\u0119\u0142a z niego …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"parent":530,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[35],"tags":[],"class_list":["post-536","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-fanfick-fandomowy"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/536","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=536"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/536\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":537,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/536\/revisions\/537"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/530"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=536"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=536"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=536"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}