{"id":522,"date":"2021-04-18T15:30:54","date_gmt":"2021-04-18T15:30:54","guid":{"rendered":"http:\/\/kodlyoko.pl\/?page_id=522"},"modified":"2021-04-18T15:30:55","modified_gmt":"2021-04-18T15:30:55","slug":"rozdzial-1","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/artykuly\/opowiadania\/serie\/rajski-ogrod\/rozdzial-1\/","title":{"rendered":"Rozdzia\u0142 1"},"content":{"rendered":"\n<p class=\"has-drop-cap\">Minerwa obudzi\u0142a si\u0119 w swoim pokoju, jak zawsze. Zdj\u0119\u0142a z g\u0142owy ogromny he\u0142m i rozejrza\u0142a si\u0119 za telefonem. Nie wiedzia\u0142a, czy przytomno\u015b\u0107 wr\u00f3ci\u0142a jej od razu po dewirtualizacji, czy mo\u017ce przespa\u0142a troch\u0119. Musia\u0142a jak najszybciej pozby\u0107 si\u0119 intruz\u00f3w ze swojego Ogrodu. Nie znajduj\u0105c telefonu wsta\u0142a, chwiej\u0105c si\u0119 i pobieg\u0142a do piwnicy, do komputera.<br>Kwiaty nie lubi\u0105 piwnic. Ale ten jeden uwielbia\u0142. By\u0142o tu gor\u0105co, mimo, \u017ce ch\u0142odzenie chodzi\u0142o jak zawsze. Gor\u0105co, mokro&#8230; Gdyby nie szyba ochronna i zbieraj\u0105ce wilgo\u0107 ro\u015blinki, superkomputer Rajskiego Ogrodu dawno by przesta\u0142 dzia\u0142a\u0107. Ale matka zatroszczy\u0142a si\u0119 o to, by nic mu si\u0119 nie sta\u0142o.<br>Ach, jak pi\u0119knie dzisiaj pachnia\u0142o zmutowanymi r\u00f3\u017cami!<br>Przesz\u0142a przez szklane drzwi i usiad\u0142a na wielkim, starym krze\u015ble obrotowym. Delikatnie skrzypn\u0119\u0142o, gdy przysun\u0119\u0142a si\u0119 do komputera. Wpisa\u0142a kilka komend i po chwili na ekranie ukaza\u0142 si\u0119 podgl\u0105d Ogrodu. By\u0142 pusty, chocia\u017c przy jego skraju lewitowa\u0142 obcy statek&#8230; Nale\u017ca\u0142 do kt\u00f3rego\u015b z naje\u017ad\u017ac\u00f3w, ale by\u0142 chwilowo pusty.<br>Zgodnie z planem, Minerwa sprawdzi\u0142a rejestr.<br>Wie\u017ca, wie\u017ca. Nie mog\u0142a nic znale\u017a\u0107. Czy\u017cby spa\u0142a przez tak d\u0142ugi czas, \u017ce zd\u0105\u017cy\u0142 si\u0119 wykasowa\u0107? A mo\u017ce po prostu by\u0142 to jaki\u015b system ostrzegawczy wie\u017cy, czy co\u015b w ten dese\u0144. Dziewczyna sprawdzi\u0142a dat\u0119. Ta sama, co ostatnio. Rejestr zatem nie m\u00f3g\u0142 si\u0119 wymaza\u0107, chyba, \u017ce kto\u015b usun\u0105\u0142 go z zewn\u0105trz&#8230;<br>Dziewczyna zadr\u017ca\u0142a. Perspektywa, \u017ce kto\u015b teraz kr\u0119ci si\u0119 po jej domu napawa\u0142a j\u0105 l\u0119kiem. Mia\u0142a co prawda w kieszeni n\u00f3\u017c, ale czy to co\u015b mog\u0142o pom\u00f3c? Wyj\u0119\u0142a go i wsta\u0142a z krzes\u0142a. Ktokolwiek by\u0142 w jej kryj\u00f3wce, nie mia\u0142 raczej dobrych zamiar\u00f3w. Co prawda nie zniszczy\u0142 komputera, ale kto wie, ile ukrad\u0142, ile skasowa\u0142&#8230; Kto wie, jaki by\u0142 jego cel? Mo\u017ce teraz kr\u0105\u017cy\u0142 po wszystkich pi\u0119trach, szukaj\u0105c Minerwy, by j\u0105 zabi\u0107, albo informowa\u0142 swoich pracodawc\u00f3w, gdzie superkomputer ogrodu si\u0119 znajduje.<br>Dziewczyna wysz\u0142a z piwnicy, zamykaj\u0105c j\u0105 za sob\u0105. Po cichu obesz\u0142a ca\u0142y dom. Co prawda nikogo nie znalaz\u0142a, ale wci\u0105\u017c by\u0142a zdenerwowana. Ktokolwiek usun\u0105\u0142 rejestr &#8211; musia\u0142 wiedzie\u0107 ju\u017c, gdzie mieszka. Wyszed\u0142 ju\u017c pewnie, ale m\u00f3g\u0142 wr\u00f3ci\u0107. Minerwa pobieg\u0142a do drzwi wej\u015bciowych. Jak zawsze sta\u0142a obok nich szafka. Z trudem zastawi\u0142a ni\u0105 drzwi, a nast\u0119pnie przejrza\u0142a ponownie ca\u0142y dom, szukaj\u0105c otwartych okien. Zostawi\u0142a tylko to najmniejsze, w drugiej cz\u0119\u015bci piwnicy, \u017ceby jej kot m\u00f3g\u0142 wej\u015b\u0107 do \u015brodka. Postawi\u0142a obok niego krzes\u0142o, stolik i zaczeka\u0142a.<br>Zwierzak pojawi\u0142 si\u0119 po jaki\u015b dw\u00f3ch godzinach. Gdy tylko wszed\u0142, Minerwa zamkn\u0119\u0142a okienko, upewni\u0142a si\u0119, \u017ce nie si\u0119 nie otwiera i posz\u0142a na g\u00f3r\u0119, poszuka\u0107 telefonu. Musia\u0142a zadzwoni\u0107 do kogo\u015b. Chocia\u017cby po to, \u017ceby troch\u0119 si\u0119 uspokoi\u0107. Znalaz\u0142a go w kuchni na stole. Mia\u0142a dwa nieodebrane po\u0142\u0105czenia. Nieznany numer. Nie oddzwania\u0142a. Wola\u0142a nie stresowa\u0107 si\u0119 rozmow\u0105 z obcymi.<br>Wesz\u0142a na pi\u0119tro i usiad\u0142a na fotelu, tu\u017c obok okna wychodz\u0105cego na prz\u00f3d domu. St\u0105d doskonale widzia\u0142a sw\u00f3j rozleg\u0142y ogr\u00f3dek, szklarni\u0119 i, co najwa\u017cniejsze, drzwi. Wybra\u0142a numer swojego wujka i zadzwoni\u0142a.<br>\u2013 Co jest, m\u0142oda? \u2013 odezwa\u0142 si\u0119 po kilku sygna\u0142ach.<br>\u2013 Kto\u015b kr\u0119ci\u0142 si\u0119 obok mojego domu. Boj\u0119 si\u0119 \u2013 powiedzia\u0142a, troch\u0119 zmieniaj\u0105c wersj\u0119 wydarze\u0144.<br>\u2013 Przyjad\u0119 do ciebie po pracy, dobrze? \u2013 zapyta\u0142 wujek.<br>\u2013 Dobrze \u2013 zgodzi\u0142a si\u0119, licz\u0105c na to, \u017ce do tej pory nikt nie zd\u0105\u017cy przyj\u015b\u0107 po jej komputer. Wujek si\u0119 roz\u0142\u0105czy\u0142. No tak, pewnie mia\u0142 zaj\u0119cia.<br>By\u0142 nauczycielem w-fu w jednej z podparyskich szk\u00f3\u0142. Zwykle ko\u0144czy\u0142 p\u00f3\u017ano&#8230; W zasadzie mieszka\u0142 w szkole, wi\u0119c i tak nie robi\u0142o mu to problemu. Ale teraz liczy\u0142 si\u0119 czas. Kolejne kilka godzin sp\u0119dzone w pustym mieszkaniu, do kt\u00f3rego w ka\u017cdej chwili kto\u015b m\u00f3g\u0142 si\u0119 w\u0142ama\u0107&#8230; to nie by\u0142a przyjemna perspektywa. Minerwa wsta\u0142a z fotela i zacz\u0119\u0142a si\u0119 kr\u0119ci\u0107 nerwowo po pokoju. Mia\u0142a tu ksi\u0105\u017cki, mia\u0142a telewizor i poka\u017an\u0105 kolekcj\u0119 kaset VHS z bajkami i kilkoma starymi filmami. Ale na nic nie mia\u0142a ochoty. Zesz\u0142a po\u015bpiesznie do kuchni i wstawi\u0142a czajnik na gaz. Nic bardziej jej nie uspokaja\u0142o, ni\u017c gor\u0105ce kakao.<br>Kot podszed\u0142 do niej i, ocieraj\u0105c si\u0119 o nogi, zasugerowa\u0142 brak jedzenia w miseczce. Odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119, by poszuka\u0107 karmy i zamar\u0142a, widz\u0105c przez okno dw\u00f3ch m\u0119\u017cczyzn pr\u00f3buj\u0105cych otworzy\u0107 furtk\u0119. Nie uda\u0142o im si\u0119. Dobrze, \u017ce by\u0142a na tyle wysoka, \u017ce nie pr\u00f3bowali przej\u015b\u0107 g\u00f3r\u0105 oraz, \u017ce nie zauwa\u017cyli w og\u00f3le dziewczyny. Pobieg\u0142a na g\u00f3r\u0119 po telefon. Zadzwoni\u0142a ponownie.<br>\u2013 Prosz\u0119 przyjed\u017a. Znowu kto\u015b tu by\u0142 \u2013 powiedzia\u0142a, nie daj\u0105c m\u0119\u017cczy\u017anie nawet si\u0119 odezwa\u0107.<br>\u2013 No dobrze. Uspok\u00f3j si\u0119. Zaraz p\u00f3jd\u0119 do dyrektora, poprosz\u0119, \u017ceby mnie zwolni\u0142. Dobrze?<br>\u2013 Aha \u2013 odpar\u0142a dziewczyna. Wuj roz\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119.<br>Przez chwil\u0119 Minerwa sta\u0142a z zamkni\u0119tymi oczami, staraj\u0105c si\u0119 uspokoi\u0107. O ma\u0142o nie krzykn\u0119\u0142a, gdy z do\u0142u dobieg\u0142 d\u017awi\u0119k gwizdka. No tak, wstawi\u0142a czajnik. Zesz\u0142a z powrotem na d\u00f3\u0142, zakr\u0119ci\u0142a gaz, zala\u0142a kakao i, zapominaj\u0105c o kocie, wr\u00f3ci\u0142a na g\u00f3r\u0119. Usiad\u0142a na swoim fotelu, bacznie obserwuj\u0105c furtk\u0119. Po kilku minutach jej zwierzak leniwie roz\u0142o\u017cy\u0142 si\u0119 na jej kolanach. Najwyra\u017aniej nie by\u0142 tak g\u0142odny, jak wcze\u015bniej sugerowa\u0142, bo nie pr\u00f3bowa\u0142 miaucze\u0107 na w\u0142a\u015bcicielk\u0119, by j\u0105 po\u015bpieszy\u0107. Dziewczyna odstawi\u0142a kubek na parapet i zacz\u0119\u0142a g\u0142aska\u0107 jego szare futerko. Zamrucza\u0142. Dzia\u0142a\u0142o to na Minerw\u0119 uspokajaj\u0105co, cho\u0107 nie na tyle, by ca\u0142kowicie si\u0119 rozlu\u017ani\u0142a. Odetchn\u0119\u0142a z ulg\u0105 dopiero, gdy zobaczy\u0142a wujka.<br>Zrzuci\u0142a kota z kolan i pobieg\u0142a do drzwi, by je odblokowa\u0107. Szafka uda\u0142a si\u0119 ruszy\u0107 akurat, gdy zadzwoni\u0142 dzwonek. Dziewczyna ustawi\u0142a j\u0105 tak, by otworzy\u0107 drzwi, a nast\u0119pnie uchyli\u0142a je. Na zewn\u0105trz sta\u0142 jej wujek- grubszy m\u0119\u017cczyzna po czterdziestce, jak zawsze w czerwonej dresowej bluzie i szarych spodniach. Minerwa zawsze \u015bmia\u0142a si\u0119, \u017ce to jego jedyne ubranie.<br>\u2013 Chod\u017a \u2013 wpu\u015bci\u0142a go.<br>\u2013 Co si\u0119 dzieje? \u2013 zapyta\u0142.<br>\u2013 M\u00f3wi\u0142am, kto\u015b kr\u0119ci\u0142 si\u0119 tutaj. Dw\u00f3ch facet\u00f3w, pr\u00f3bowali przej\u015b\u0107 przez furtk\u0119 \u2013 odpar\u0142a Minerwa, zamykaj\u0105c drzwi za krewnym. Gestem pokaza\u0142a mu szafk\u0119. Wzruszy\u0142 ramionami i zasun\u0105\u0142 ni\u0105 drzwi.<br>\u2013 Mo\u017ce po prostu pomyli\u0142y im si\u0119 furtki. S\u0105siedzi te\u017c mieli ogr\u00f3d, a podobno wprowadzi\u0142o si\u0119 tam kilkoro takich&#8230;<br>\u2013 I tak si\u0119 boj\u0119.<br>\u2013 Nie b\u00f3j si\u0119. Zostan\u0119 z tob\u0105 do jutra. Potem mo\u017cesz jecha\u0107 ze mn\u0105, je\u015bli chcesz.<br>\u2013 Do Kadic? \u2013 zdziwi\u0142a si\u0119. ~ &#8220;Mam zostawi\u0107 komputer&#8221;?~ pomy\u015bla\u0142a.<br>\u2013 Tak. Do domu przecie\u017c nikt nie wejdzie. A tw\u00f3j kot i tak wychodzi zawsze na kilka dni.<br>\u2013 Je\u015bli ju\u017c&#8230; Wola\u0142abym jednak zabra\u0107 go ze sob\u0105.<br>\u2013 Wiesz, \u017ce w internacie nie mo\u017cna trzyma\u0107 zwierz\u0105t.<br>\u2013 Przecie\u017c i tak nie ma go ca\u0142ymi dniami \u2013 u\u017cy\u0142a tego samego argumentu. \u2013 B\u0119d\u0119 go tylko karmi\u0107&#8230; A z drugiej strony \u2013 zmieni\u0142a temat \u2013 Boj\u0119 si\u0119, czy na pewno dom jest bezpieczny. Nie chc\u0119, \u017ceby co\u015b mi ukradli.<br>\u2013 Eh? No dobrze. Mam inny pomys\u0142. B\u0119d\u0119 do ciebie przychodzi\u0142 po pracy i zostawa\u0142 na noc. Dobrze? \u2013 zapyta\u0142. Dziewczyna potwierdzi\u0142a. \u2013 Ach, przypomina mi to, jak pracowa\u0142em w agencji ochrony. Opowiada\u0142em ci?<br>\u2013 Nie. Rzuci\u0142e\u015b tylko, \u017ce wola\u0142by\u015b o tym nie m\u00f3wi\u0107.<br>\u2013 Naprawd\u0119? Dziwne, \u017ce ci tego nie opowiedzia\u0142em, taka dobra historia&#8230; Ale nie m\u00f3wmy ju\u017c o tym. Chod\u017amy mo\u017ce z tego korytarza, co?<br>\u2013 Yy&#8230; Dobrze \u2013 zmiesza\u0142a si\u0119 troch\u0119 dziewczyna, a nast\u0119pnie zaprowadzi\u0142a wujka do salonu.<br><br>Zostawi\u0142a m\u0119\u017cczyzn\u0119 na kanapie i ruszy\u0142a w stron\u0119 kuchni. Wyj\u0119\u0142a z szafki szklanki i sok pomara\u0144czowy. Po namy\u015ble na tack\u0119 postawi\u0142a jeszcze butelk\u0119 wody. Spojrza\u0142a przez okno, dla pewno\u015bci, \u017ce nikogo tam nie ma, a nast\u0119pnie wr\u00f3ci\u0142a do salonu. Wujek czyta\u0142 dzisiejsz\u0105 gazet\u0119, kt\u00f3r\u0105 rano przynios\u0142a z kiosku. Nie zauwa\u017cy\u0142, kiedy przysz\u0142a, postawi\u0142a tac\u0119 na stole i usiad\u0142a obok niego. Zwr\u00f3ci\u0142 na ni\u0105 uwag\u0119 dopiero, kiedy przytuli\u0142a si\u0119 do niego. U\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 i pog\u0142adzi\u0142 j\u0105 po g\u0142owie.<br>Zast\u0119powa\u0142 jej ojca, od kiedy pami\u0119ta\u0142a. By\u0142 co prawda bratem matki, ale jako\u015b nie robi\u0142o to du\u017cej r\u00f3\u017cnicy. Gdy znikn\u0119\u0142a, zabra\u0142 Minerw\u0119 do siebie, a\u017c doros\u0142a i mog\u0142a mieszka\u0107 sama w zostawionym przez rodzicielk\u0119 domu. Nic nie wiedzia\u0142 o Rajskim Ogrodzie, by\u0142 ostoj\u0105 normalno\u015bci Minerwy. Mo\u017ce i by zrozumia\u0142, czemu dziewczyna broni komputera. Mo\u017ce nie zdziwi\u0142by go a\u017c tak bardzo tak zaawansowany sprz\u0119t. Przecie\u017c zna\u0142 dobrze matk\u0119 Minerwy. Ale musia\u0142 by\u0107, jaki by\u0142. Musia\u0142 pe\u0142ni\u0107 rol\u0119 kotwicy. Bo bez niego, mo\u017cliwe, \u017ce Minerwa ju\u017c dawno zamkn\u0119\u0142aby si\u0119 w Ogrodzie i zosta\u0142aby tam, dop\u00f3ki jej cia\u0142o nie umar\u0142oby z wycie\u0144czenia. Chcia\u0142aby znale\u017a\u0107 spos\u00f3b, by nie musia\u0142a wychodzi\u0107 z Ogrodu. Mog\u0142aby tam siedzie\u0107 ca\u0142ymi latami.<br>Ale mia\u0142a wujka, kt\u00f3rego nie chcia\u0142a opuszcza\u0107. A teraz mia\u0142a tak\u017ce nowych wrog\u00f3w.<br><br><br><em>Autorka: Ananasims<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Minerwa obudzi\u0142a si\u0119 w swoim pokoju, jak zawsze. Zdj\u0119\u0142a z g\u0142owy ogromny he\u0142m i rozejrza\u0142a si\u0119 za telefonem. Nie wiedzia\u0142a, czy przytomno\u015b\u0107 wr\u00f3ci\u0142a jej od razu po dewirtualizacji, czy mo\u017ce przespa\u0142a troch\u0119. Musia\u0142a jak najszybciej pozby\u0107 si\u0119 intruz\u00f3w ze swojego Ogrodu. Nie znajduj\u0105c telefonu wsta\u0142a, chwiej\u0105c si\u0119 i pobieg\u0142a do piwnicy, do komputera.Kwiaty nie lubi\u0105 &hellip;<br \/><a href=\"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/artykuly\/opowiadania\/serie\/rajski-ogrod\/rozdzial-1\/\" class=\"more-link pen_button pen_element_default pen_icon_arrow_double\">Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"parent":518,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[34],"tags":[],"class_list":["post-522","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-rajski-ogrod"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/522","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=522"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/522\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":523,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/522\/revisions\/523"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/518"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=522"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=522"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=522"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}