Kto\u015b tam jest.<\/p>\n\n\n\n
– Cicho! We\u017a jak\u0105\u015b bro\u0144 i chod\u017a za mn\u0105. Pewnie ugryziony dyrektor. Og\u0142uszymy go.<\/p>\n\n\n\n
Ulrich z Oddem podeszli do szafy. Ustawili si\u0119 z lewej i prawej strony. Jeremy i Aelita stan\u0119li obok nich. Na znak Ulricha otworzyli szaf\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Odd by\u0142 ju\u017c gotowy wymierzy\u0107 cios z\u0142otym pucharem kt\u00f3ry zabra\u0142 z biurka, w \u015brodku jednak zamiast przemienionego dyrektora siedzia\u0142a skulona i przera\u017cona Milly.<\/p>\n\n\n\n
– Nic ci nie jest? – Aelita podbieg\u0142a i przytuli\u0142a ma\u0142\u0105 dziewczynk\u0119.<\/p>\n\n\n\n
– Nie jeste\u015b ugryziona? – dopytywa\u0142 Odd.<\/p>\n\n\n\n
– Nie\u2026 – odpowiedzia\u0142a dr\u017c\u0105cym g\u0142osem. – Gdy to si\u0119 zacz\u0119\u0142o, nagrywa\u0142y\u015bmy wszystko z Tamiya\u2026 ale na korytarzu trafili\u015bmy na piel\u0119gniark\u0119\u2026 Uciek\u0142am ale Tamiya nie da\u0142a rady i\u2026<\/p>\n\n\n\n
– Ju\u017c dobrze, nic nie mog\u0142a\u015b zrobi\u0107. – Pr\u00f3bowa\u0142a pocieszy\u0107 j\u0105 Aelita.<\/p>\n\n\n\n
– A ty? – Odd spojrza\u0142 na Ulricha. – Co z twoj\u0105 r\u0119k\u0105?<\/p>\n\n\n\n
– To tw\u00f3j g\u0142upi pies wczoraj mnie pogryz\u0142 gdy oddawa\u0142em go Yumi. Swoj\u0105 drog\u0105 dobrze, \u017ce go tu nie ma.<\/p>\n\n\n\n
Gdy upewnili si\u0119, \u017ce s\u0105 w miar\u0119 bezpieczni w gabinecie, zacz\u0119li poszukiwania klucza do piwnicy. Jeremy w tym czasie uruchomi\u0142 komputer dyrektora. Po dok\u0142adnym przeszukaniu ca\u0142ego pomieszczenia, znale\u017ali w biurku schowek z podpisanymi kluczami. By\u0142y wszystkie, opr\u00f3cz tego do piwnicy.<\/p>\n\n\n\n
– No nie! To co teraz zrobimy?<\/p>\n\n\n\n
– Hmmm, dziwne.<\/p>\n\n\n\n
– Jeremy, masz co\u015b?<\/p>\n\n\n\n
– Przegl\u0105dam nagrania z kamer. Mniej wi\u0119cej od miesi\u0105ca ok godziny 1:00 i 3:00 w nocy na kilka minut przestaje dzia\u0142a\u0107 ca\u0142y system monitoringu. Kto\u015b musia\u0142 si\u0119 tu w\u0142amywa\u0107 co noc!<\/p>\n\n\n\n
– Tylko kto i po co?<\/p>\n\n\n\n
– Ja chyba wiem\u2026 Powiedzia\u0142a cicho Milly.<\/p>\n\n\n\n
Wszyscy spojrzeli na ni\u0105 z zaciekawieniem.<\/p>\n\n\n\n
– Kilka dni temu kto\u015b obudzi\u0142 mnie w \u015brodku nocy. Zabra\u0142am kamer\u0119 i posz\u0142am nagrywa\u0107. Milly pokaza\u0142a wszystkim swoje nagranie. To by\u0142 Herb Pichon. Na filmie by\u0142o ciemno ale bez problemu mo\u017cna go by\u0142o rozpozna\u0107. Skrada\u0142 si\u0119 do gabinetu dyrektora.<\/p>\n\n\n\n
– To by\u0142o o pierwszej w nocy. Potem szed\u0142 w stron\u0119 piwnicy. Zauwa\u017cy\u0142am, \u017ce robi to codziennie.<\/p>\n\n\n\n
– Czemu nic nikomu nie powiedzia\u0142a\u015b?!<\/p>\n\n\n\n
– Bo prowadzi\u0142am \u015bledztwo z Tamiya\u2026 Mia\u0142y\u015bmy same odkry\u0107 prawd\u0119 i opisa\u0107 wszystko w gazetce.<\/p>\n\n\n\n
Odd uderzy\u0142 si\u0119 w g\u0142ow\u0119 nie mog\u0105c uwierzy\u0107 w to co us\u0142ysza\u0142.<\/p>\n\n\n\n
– No nic. Jest szansa, \u017ce klucz jest u Herba. Musia\u0142 od d\u0142u\u017cszego czasu po\u017cycza\u0107 go i chodzi\u0107 do piwnicy.<\/p>\n\n\n\n
– Ciekawe po co\u2026<\/p>\n\n\n\n
– To niewa\u017cne. Musimy dosta\u0107 si\u0119 do jego pokoju i tam szuka\u0107 dalej.<\/p>\n\n\n\n
Jeremy z Ulrichem przesun\u0119li po cichu biurko. Otworzyli lekko drzwi i upewnili si\u0119, \u017ce jest czysto. Emily nigdzie nie by\u0142o wida\u0107. Odd przed wyj\u015bciem wzi\u0105\u0142 \u0142yk \u201cma\u0142pki\u201d znalezionej w ostatniej szufladzie biurka dyrektora. Jeremy ju\u017c mia\u0142 zaprotestowa\u0107, ale Aelita r\u00f3wnie\u017c si\u0119 napi\u0142a. Postanowi\u0142 nic nie m\u00f3wi\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Pok\u00f3j Herba by\u0142 pi\u0119tro ni\u017cej. Szybkim krokiem przeszli po schodach i po kilku chwilach znale\u017ali si\u0119 w \u015brodku. Po drodze us\u0142yszeli krzyki i strza\u0142y dobiegaj\u0105ce ze strychu. Wojskowi byli na szcz\u0119\u015bcie daleko.<\/p>\n\n\n\n
W pomieszczeniu by\u0142 straszny ba\u0142agan, ale nie by\u0142o \u015bladu nikogo. Jeremy z Aelit\u0105 siedli do komputera a reszta szuka\u0142a klucza.<\/p>\n\n\n\n
– Mam! – wykrzykn\u0105\u0142 Ulrich.- Jest nawet podpisany.<\/p>\n\n\n\n
– Szybko posz\u0142o, dobra robota. Ruszajmy.<\/p>\n\n\n\n
– Zaraz – zaprotestowa\u0142 Jeremy. W komputerze znale\u017ali\u015bmy co\u015b ciekawego.<\/p>\n\n\n\n
– To nie czas na to einsteinie, musimy i\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
– Herb ma na komputerze zaszyfrowane wiadomo\u015bci i pliki\u2026 Aurora\u2026 Czy nie tak nazwali ten wirus z megafonu?<\/p>\n\n\n\n
– Chyba tak\u2026 Czyli co, to Herb jest za to odpowiedzialny?! Przecie\u017c to nie mo\u017cliwe, nie jest a\u017c tak m\u0105dry, \u017ceby co\u015b takiego zrobi\u0107\u2026 Ani tak g\u0142upi, \u017ceby co\u015b takiego zrobi\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Jeremy z Aelit\u0105 zacz\u0119li \u0142ama\u0107 has\u0142a. Po chwili uda\u0142o im si\u0119 rozszyfrowa\u0107 cz\u0119\u015b\u0107 plik\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
– Niesamowite\u2026 Dok\u0142adny opis wirusa\u2026 Oraz jego otrzymanie w warunkach laboratoryjnych\u2026 Wiedzia\u0142em, \u017ce Herb jest lepszy ode mnie z chemii ale \u017ceby a\u017c tak. Sam nie m\u00f3g\u0142 tego przygotowa\u0107\u2026 O kurwa.<\/p>\n\n\n\n
Wszyscy spojrzeli na Jeremiego z niedowierzaniem, pierwszy raz s\u0142yszeli przekle\u0144stwo z jego ust.<\/p>\n\n\n\n
– S\u0105 tu wiadomo\u015bci z lud\u017ami kt\u00f3rzy podpisywali si\u0119 jako\u2026 projekt Kartagina.<\/p>\n\n\n\n
– Co takiego? Ten projekt Kartagina z kt\u00f3rym powi\u0105zany by\u0142 m\u00f3j ojciec?<\/p>\n\n\n\n
– Na to wygl\u0105da\u2026<\/p>\n\n\n\n
Nagle us\u0142yszeli przera\u017aliwy krzyk i odg\u0142osy biegn\u0105cych ludzi.<\/p>\n\n\n\n
– Musimy i\u015b\u0107, szybko!<\/p>\n\n\n\n
Jeremy nagra\u0142 na p\u0142yt\u0119 wszystkie pliki i czym pr\u0119dzej opu\u015bcili pok\u00f3j Herba. Przebiegli schodami na parter kieruj\u0105c si\u0119 do drzwi prowadz\u0105cych do piwnicy. W po\u0142owie drogi niespodziewanie z damskiej toalety wybieg\u0142y dwie zara\u017cone dziewczyny. Rzuci\u0142y si\u0119 na grup\u0119, na ko\u0144cu kt\u00f3rej sz\u0142y Milly i Aelita. W tym momencie tr\u00f3jka \u017co\u0142nierzy w skafandrach wybieg\u0142a z pokoju obok i zacz\u0119li strzela\u0107 w zara\u017cone. Po kilku sekundach pad\u0142y martwe na ziemi\u0119. \u017bo\u0142nierze od razu wycelowali w wojownik\u00f3w lyoko, Odd szybko powiedzia\u0142, \u017ce nie s\u0105 zara\u017ceni. Ci\u0105gle celuj\u0105c w nich jeden z wojskowych wyci\u0105gn\u0105\u0142 ma\u0142e zdj\u0119cie z kieszeni. W tym czasie Ulrich przyjrza\u0142 si\u0119 oznaczeniom na skafandrach. Zamiast jakichkolwiek znanych mu oznacze\u0144 si\u0142 francuskich zdo\u0142a\u0142 dostrzec niewielki napis \u201cCarthage\u201d.<\/p>\n\n\n\n
– To oni! – Krzykn\u0105\u0142 \u017co\u0142nierz patrz\u0105c na zdj\u0119cie.<\/p>\n\n\n\n
Ulrich czu\u0142 jak serce podchodzi mu do gard\u0142a. Us\u0142ysza\u0142 d\u017awi\u0119k prze\u0142adowywanej broni. Nim jednak kt\u00f3rykolwiek z \u017co\u0142nierzy zd\u0105\u017cy\u0142 odda\u0107 strza\u0142, drzwi do m\u0119skiej toalety zosta\u0142y wywa\u017cone a ze \u015brodka wybieg\u0142 Jim. Warcz\u0105c niczym Kiwi jednym ciosem powali\u0142 pierwszego \u017co\u0142nierza zanurzaj\u0105c w jego szyi z\u0119by.<\/p>\n\n\n\n
– Teraz!<\/p>\n\n\n\n
To by\u0142 g\u0142os Odda. Bieg\u0142 w stron\u0119 metalowych drzwi prowadz\u0105cych do piwnicy. Dopiero po kr\u00f3tkiej chwili Ulrich zorientowa\u0142 si\u0119, co si\u0119 dzieje. Pod jego nogami wyl\u0105dowa\u0142 pistolet zaatakowanego \u017co\u0142nierza. Nie my\u015bl\u0105c du\u017co podni\u00f3s\u0142 go i ruszy\u0142 za przyjacielem. Ze wszystkich stron zacz\u0119li zbli\u017ca\u0107 si\u0119 zara\u017ceni i przez chwil\u0119 wojownicy przestali by\u0107 priorytetem dla \u017co\u0142nierzy. Ci strzelali do zbli\u017caj\u0105cej si\u0119 hordy. Odd otworzy\u0142 drzwi i pogania\u0142 wszystkich do \u015brodka.<\/p>\n\n\n\n
– Milly! – Krzykn\u0119\u0142a Aelita.<\/p>\n\n\n\n
Odd spojrza\u0142 w jej stron\u0119 i zobaczy\u0142 jak pochyla si\u0119 nad cia\u0142em jednej z dziewczyn kt\u00f3re przed chwil\u0105 ich zaatakowa\u0142y. Nie my\u015bl\u0105c wiele rzuci\u0142 si\u0119 biegiem chc\u0105c j\u0105 zabra\u0107. Dobieg\u0142 do niej i zacz\u0105\u0142 ci\u0105gn\u0105\u0107 w stron\u0119 drzwi. Ta jednak szarpa\u0142a si\u0119 krzycz\u0105c, \u017ce nigdzie nie idzie. Dopiero po chwili Odd zorientowa\u0142 si\u0119, \u017ce jedn\u0105 z dziewczyn kt\u00f3re ich zaatakowa\u0142y by\u0142a Tamiya. Milly by\u0142a w szoku i za nic nie chcia\u0142a si\u0119 ruszy\u0107.<\/p>\n\n\n\n
– Musimy i\u015b\u0107 Milly! Nie ma czasu na\u2026<\/p>\n\n\n\n
Jeden z \u017co\u0142nierzy z zimn\u0105 krwi\u0105 pos\u0142a\u0142 seri\u0119 z karabinu w stron\u0119 Odda i dziewczyny. Ostatnie co Odd zobaczy\u0142 to martwe cia\u0142o Milly opadaj\u0105ce na pod\u0142og\u0119. U\u0142amek sekundy p\u00f3\u017aniej, le\u017ca\u0142 obok niej.<\/p>\n\n\n\n
Autor: Owik<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Kto\u015b tam jest. – Cicho! We\u017a jak\u0105\u015b bro\u0144 i chod\u017a za mn\u0105. Pewnie ugryziony dyrektor. Og\u0142uszymy go. Ulrich z Oddem podeszli do szafy. Ustawili si\u0119 z lewej i prawej strony. Jeremy i Aelita stan\u0119li obok nich. Na znak Ulricha otworzyli szaf\u0119. Odd by\u0142 ju\u017c gotowy wymierzy\u0107 cios z\u0142otym pucharem kt\u00f3ry zabra\u0142 z biurka, w \u015brodku …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"parent":454,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[28],"tags":[],"class_list":["post-460","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-aurora"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/460","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=460"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/460\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":461,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/460\/revisions\/461"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/454"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=460"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=460"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=460"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}