Aelita nie pisa\u0142a si\u0119 na bycie obiektem testowym w chorym projekcie swojego ojca, kt\u00f3ry sprowadzi\u0142 cierpienie na ich rodzin\u0119. Nikt nie zapyta\u0142 jej o zdanie, czy maj\u0105c dwana\u015bcie lat, by\u0142a w stanie przehandlowa\u0107 swoje w\u0142asne \u017cycie za nawet nie swoj\u0105 w\u0142asn\u0105 spraw\u0119. Mia\u0142a poczucie, \u017ce tak bardzo, jak dobrze teraz odnajdowa\u0142a si\u0119 w technicznych nowinkach, to dziewczynka, kt\u00f3r\u0105 by\u0142a, zanim to wszystko si\u0119 sta\u0142o, bardzo dobrze by si\u0119 pewnie odnalaz\u0142a w muzyce. Do tego orientowa\u0142a si\u0119, \u017ce ci\u0119\u017car fizycznej ksi\u0105\u017cki i cichy d\u017awi\u0119k szorowania kartek o siebie by\u0142 wiele przyjemniejszy ni\u017c dane, kt\u00f3re niejednokrotnie zdawa\u0142y si\u0119 zwyczajnie przecieka\u0107 jej przez palce.<\/p>\n\n\n\n
Nikt jej nigdy nie zapyta\u0142, czy chcia\u0142a by\u0107 stra\u017cniczk\u0105 wirtualnego \u015bwiata i czy zgadza si\u0119 zabra\u0107 ten sekret ze sob\u0105 do grobu, o ile ten nie poch\u0142onie jej jako pierwszy i nie uczyni tego grobu sam z siebie. Na razie si\u0119 temu przeciwstawia\u0142a \u2014 nie mia\u0142a wyboru, skoro bez niej wirus rezyduj\u0105cy w ciszy wirtualnego pustkowia by\u0142by w stmie zrobi\u0107\u2026 praktycznie wszystko.<\/p>\n\n\n\n
I nikt nie zapytal, czy by\u0142a w stanie po\u015bwi\u0119ci\u0107 sam\u0105 siebie dla bezpiecze\u0144stwa \u015bwiata.<\/p>\n\n\n\n
Czasami zastanawia\u0142a si\u0119, czemu w\u0142a\u015bnie ona.<\/p>\n\n\n\n
Czemu musia\u0142o trafi\u0107 na jej rodzin\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Czemu sp\u0142aca\u0142a cholerny, nie sw\u00f3j d\u0142ug.<\/p>\n\n\n\n
I czemu wpad\u0142y w to kolejne osoby, kt\u00f3re nie powinny z tym mie\u0107 w zasadzie do czynienia.<\/p>\n\n\n\n
Aelita mia\u0142a zwyczajnie do\u015b\u0107 swojego w\u0142asnego odbicia w lustrze, je\u017celi w tafli mia\u0142a widzie\u0107 nic wi\u0119cej poza r\u00f3\u017cow\u0105 ksi\u0119\u017cniczk\u0119, kt\u00f3rej ka\u017cdy musia\u0142 broni\u0107. W pewnej chwili nie mog\u0142a pozby\u0107 si\u0119 wra\u017cenia, \u017ce niewa\u017cne, za co by si\u0119 nie zabra\u0142a, to by\u0142o to obarczone jakims ryzykiem. Czego dok\u0142adnie? Czasem sama nie wiedzia\u0142a. W g\u0142owie jednak wy\u0142y te lampki ostrzegawcze, kt\u00f3rych niejednokrotnie zwyczajnie nie by\u0142a w stanie tak \u0142atwo wy\u0142\u0105czy\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Coraz cz\u0119\u015bciej \u0142apa\u0142a si\u0119 na my\u015blach, czy troska jej przyjaci\u00f3\u0142 na pewno ni\u0105 by\u0142a, czy te\u017c to ju\u017c powoli zakrawa\u0142o na kontrol\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Aelita zazdro\u015bci\u0142a. Obserwowa\u0142a swoich r\u00f3wie\u015bnik\u00f3w, kt\u00f3rzy wychodzili \u015bmia\u0142o poza teren szko\u0142y, nie przejmuj\u0105c si\u0119 tym wszystkim, czym musia\u0142a na ich miejscu. Ona? Nie mog\u0142a nawet posiedzie\u0107 w spokoju w Pustelni, sam na sam z duchami przesz\u0142o\u015bci, do kt\u00f3rej nie mog\u0142a wr\u00f3ci\u0107. Mia\u0142a oko\u0142o godziny, zanim nie zaczyna\u0142y si\u0119 urywa\u0107 telefony, zanim Jeremie nie zaczyna\u0142 namierza\u0107 jej lokalizacji, i nie przychodzi\u0142, przerywaj\u0105c jej pr\u00f3by przeniesienia si\u0119 wspomnieniami do dni sprzed czego\u015b, co mog\u0142a \u015bmia\u0142o nazwa\u0107 kataklizmem.<\/p>\n\n\n\n
Niejednokrotnie prosi\u0142a o to, by da\u0142 jej chocia\u017c to.<\/p>\n\n\n\n
Chwil\u0119 samotno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
On odpowiada\u0142, \u017ce nie m\u00f3g\u0142; bo przecie\u017c si\u0119 o ni\u0105 martwi\u0142. I powinni wraca\u0107, bo mieli przed sob\u0105 jeszcze tyle pracy.<\/p>\n\n\n\n
Chcia\u0142a tylko czasu\u2026 i poczucia, \u017ce wcale nie by\u0142a samolubna, prosz\u0105c o to.<\/p>\n\n\n\n
Bo\u2026 nie mog\u0142a taka by\u0107, je\u017celi od niej zale\u017ca\u0142o dobro ca\u0142ego \u015bwiata\u2026?<\/p>\n\n\n\n
\nYou spineless girl<\/em><\/p>\n\n\n\n
You should donate your legs because you never stand<\/em><\/p>\n\n\n\n
You should throw a fucking party, you should hire a band.<\/em><\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n
\n\n\n\nPewnego dnia ksi\u0119\u017cniczka zwyczajnie mia\u0142a dosy\u0107. Po prawdzie ci\u0119\u017cko by\u0142o jej powiedzie\u0107, co dok\u0142adnie doprowadzi\u0142o do podj\u0119cia przez ni\u0105 tej decyzji \u2014 mo\u017ce kolejne kazanie \u017ce strony Jeremiego, mo\u017ce Odd wspominaj\u0105cy o tym, \u017ce robi\u0142o si\u0119 coraz cieplej i ot tak wyszed\u0142 na skate park \u2014 zostawi\u0142a telefon w swoim pokoju, by nie by\u0142o jej tak \u0142atwo znale\u017a\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Na lito\u015b\u0107, by\u0142a w liceum. I tak ju\u017c \u017cy\u0142a tyle czasu bez rodzic\u00f3w; nie mia\u0142a przy sobie nikogo, kto by by\u0142 jej pod tym wzgl\u0119dem anio\u0142em str\u00f3\u017cem. Nie czu\u0142a, by potrzebowa\u0142a nia\u0144ki, kt\u00f3ra b\u0119dzie kr\u0119ci\u0107 nosem na jak\u0105kolwiek pr\u00f3b\u0119 poczucia, \u017ce by\u0142a normalna.<\/p>\n\n\n\n
By\u0142o jej bardzo dziwnie w momencie, w kt\u00f3rym nie posz\u0142a do Pustelni, ani nie przesiadywa\u0142a przed Superkomputerem, pr\u00f3buj\u0105c poskleja\u0107 w ca\u0142o\u015b\u0107 odpowiedzi na pytania, czemu Xana nie by\u0142 w stanie zwyczajnie odej\u015b\u0107. Zaw\u0119drowa\u0142a dalej, za park, za fabryk\u0119, maj\u0105c przy sobie tylko ma\u0142y odtwarzacz MP3 i s\u0142uchawki w uszach. Wszystko w niej krzycza\u0142o, \u017ce wystawia\u0142a si\u0119 na niebezpiecze\u0144stwo, ale to nie by\u0142 nawet jej g\u0142os, tylko reszty paczki. I chcia\u0142a wierzy\u0107, \u017ce to by\u0142a tylko troska.<\/p>\n\n\n\n
Potrzebowa\u0142a, by zwyczajnie j\u0105 zrozumieli chocia\u017c ten jeden raz.<\/p>\n\n\n\n
Wesz\u0142a do opuszczonego ko\u015bcio\u0142a. Z miejsca poczu\u0142a, jak powietrze zmieni\u0142o si\u0119 z chwil\u0105 przekroczenia przez ni\u0105 progu; zrobi\u0142o si\u0119 ci\u0119\u017csze, unosi\u0142 si\u0119 w nim ci\u0119\u017cki zapach kadzid\u0142a oraz wilgo\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Nie wiedzia\u0142a, co robi\u0107 dalej. Czyta\u0142a, \u017ce ka\u017cde takie wej\u015bcie wi\u0105za\u0142o si\u0119 z czynno\u015bciami wynikaj\u0105cymi z przynale\u017cno\u015bci do wiary, w ramach oddania czci tutejszego bytu wy\u017cszego. Aelita nie s\u0105dzi\u0142a jednak, by odbywa\u0142o si\u0119 to przez bazgranie farb\u0105 w sprayu po o\u0142tarzach i wybijanie szk\u0142a, kt\u00f3re by\u0142o pod r\u0119k\u0105. S\u0142ysza\u0142a o urbexie, ale z tego, co uda\u0142o jej si\u0119 zrozumie\u0107, to osoby podejmuj\u0105ce si\u0119 go zwyczajnie szanowa\u0142y miejsca, kt\u00f3re zasta\u0142y.<\/p>\n\n\n\n
Usiad\u0142a w jednej z \u0142aw. Chcia\u0142a si\u0119 tylko rozejrze\u0107; tak z ciekawo\u015bci. Pr\u00f3bowa\u0142a sobie wyobrazi\u0107 tych wszystkich ludzi, kt\u00f3rzy tu przychodzili, spotykali si\u0119, wchodzili w interakcje albo szukali odpowiedzi.<\/p>\n\n\n\n
Fascynowa\u0142a j\u0105 gra kolorowych \u015bwiate\u0142 na pod\u0142odze. Nie rozumia\u0142a do ko\u0144ca, co przedstawia\u0142y wszystkie te witra\u017ce, ale by\u0142o to pi\u0119kne. Cisza koi\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Przynajmniej w pierwszej chwili.<\/p>\n\n\n\n
Potem zn\u00f3w odezwa\u0142 si\u0119 ten syk w g\u0142owie.<\/p>\n\n\n\n
\u201dTy ma\u0142a\u2026 samolubna\u2026\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n
\u201dMartwi\u0105 si\u0119 o ciebie, a ty? Szlajasz si\u0119 po pustostanach?\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n
\u201dJeremie z pewno\u015bci\u0105 tego nie pochwala.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n
\u201dWracaj do kod\u00f3w, r\u00f3\u017cowa ksi\u0119\u017cniczko. Tylko to potrafisz.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n
\nSit in the center of a big dance floor and<\/p>\n\n\n\n
Where’s all the attention you’ve been asking for?<\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n
Ale, jak mia\u0142a wyt\u0142umaczy\u0107, \u017ce wcale nie o to jej chodzi\u0142o? Raz na jaki\u015b czas bardzo chcia\u0142a, by wszyscy przestali jej si\u0119 tak przygl\u0105da\u0107, odsuwa\u0107\u2026 chroni\u0107\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Widok z g\u00f3ry jest wiele lepszy, Ksi\u0119\u017cniczko.<\/p>\n\n\n\n
Poderwa\u0142a g\u0142ow\u0119. Us\u0142ysza\u0142a ten g\u0142os tylko dlatego, \u017ce finalnie zdj\u0119\u0142a s\u0142uchawki. Pr\u00f3bowa\u0142a znale\u017a\u0107 wzrokiem jego w\u0142a\u015bciciela, chocia\u017c z pocz\u0105tku by\u0142o to do\u015b\u0107 trudne.<\/p>\n\n\n\n
Nie spodziewa\u0142a si\u0119, \u017ce kto\u015b b\u0119dzie siedzia\u0142 na belce pod sklepieniem.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 William\u2026<\/p>\n\n\n\n
Chocia\u017c by\u0142 troch\u0119 nad ni\u0105, tak widzia\u0142a ten jego u\u015bmieszek pod nosem.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Zapraszam. Nie ugryz\u0119. ~<\/p>\n\n\n\n
Obawia\u0142a si\u0119, \u017ce takie wej\u015bcie na belk\u0119 mog\u0142o by\u0107 niebezpieczne. Ale z drugiej strony\u2026 czy nie wysz\u0142a po to, by przesta\u0107 si\u0119 martwi\u0107 wiecznymi syrenami alarmowymi\u2026?<\/p>\n\n\n\n
Schodami na pi\u0119terko; min\u0119\u0142a zapuszczone, do po\u0142owy rozebrane organy, znalaz\u0142a miejsce, z kt\u00f3rego William ewidentnie w\u015blizgn\u0105\u0142 si\u0119 na swoje miejsce.<\/p>\n\n\n\n
Nie wygania\u0142 jej.<\/p>\n\n\n\n
Zobaczy\u0142a, jak wyci\u0105gn\u0105\u0142 w jej stron\u0119 r\u0119k\u0119, by mog\u0142a po prostu bezpiecznie wej\u015b\u0107, usi\u0105\u015b\u0107 obok niego i zwiesi\u0107 nogi. Czarna mamba na przedramieniu Dunbara nie odstrasza\u0142a jej\u2026 ale ciekawi\u0142a, owszem. Utrwalony tuszem w\u0105\u017c wi\u0142 si\u0119 na jego sk\u00f3rze\u2026 pasowa\u0142 mu. W jaki\u015b dziwny, nie do ko\u0144ca mo\u017cliwy do wypowiedzenia spos\u00f3b, bo przecie\u017c nie zgodzi\u0142aby si\u0119 ze stwierdzeniem, \u017ce ch\u0142opakowi by\u0142o a\u017c tak blisko do jadowitego w\u0119\u017ca.<\/p>\n\n\n\n
I chwil\u0119 tak siedzieli w milczeniu.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Pierwszy raz ci\u0119 tu widz\u0119. \u2014 wreszcie rzuci\u0142 William. \u2014 Zmiana dotychczasowego miejsca, czy wycieczka ot tak?<\/p>\n\n\n\n
\u2014 To\u2026 \u2014 Aelita zacz\u0119\u0142a, zastanawiaj\u0105c si\u0119, jak ubra\u0107 to w s\u0142owa. \u2014 Troch\u0119\u2026<\/p>\n\n\n\n
Nie wiedzia\u0142a, jak to okre\u015bli\u0107. W zasadzie\u2026 zrobi\u0142a bardzo nieodpowiedzialn\u0105 rzecz. Co, je\u017celi Xana zaatakuje, a ona nie b\u0119dzie nic wiedzie\u0107\u2026 bo zrobi\u0142a to, co zrobila?<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Skomplikowane. Czaj\u0119. \u2014 rzuci\u0142 kr\u00f3tko William, zerkaj\u0105c w d\u00f3\u0142. \u2014 Brzmi, jakby\u015b potrzebowa\u0142a zosta\u0107 sama.<\/p>\n\n\n\n
Nie wiedzia\u0142a, co na to odpowiedzie\u0107. Wzi\u0119\u0142a g\u0142\u0119boki oddech.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Sama\u2026 nie wiem. Chyba chcia\u0142am\u2026 na moment poczu\u0107 si\u0119 normalnie.<\/p>\n\n\n\n
Nie wierzy\u0142a, \u017ce to opu\u015bci\u0142o jej usta. Zaniepokoi\u0142a j\u0105 cisza, jaka zapad\u0142a po jej s\u0142owach. Chcia\u0142a wierzy\u0107, \u017ce to nie tak, \u017ce powiedzia\u0142a co\u015b nieodpowiedniego; \u017ce William jako kolejny nie b\u0119dzie uwa\u017ca\u0142 jej za samolubn\u0105 kr\u00f3lewn\u0119, kt\u00f3ra zapomina\u0142a o swojej powinno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
Nawet, je\u017celi si\u0119 na ni\u0105 nie pisa\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Zamiast tego jednak kiwn\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 My\u015bl\u0119\u2026 \u017ce tak jak ka\u017cdy. Wszyscy chc\u0105 czu\u0107 si\u0119 normalnie. \u2014 wreszcie odpowiedzia\u0142, chocia\u017c ostro\u017cno\u015b\u0107 w jego g\u0142owie by\u0142a bardzo dobrze wyczuwalna.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Ale\u2026 nie mog\u0119\u2026 zapomina\u0107 o swojej roli. Co, je\u017celi b\u0119d\u0119 musia\u0142a znowu dezaktywowa\u0107 wie\u017c\u0119, albo\u2026 albo, nie wiem, b\u0119d\u0119 potrzebna do pomocy w programach\u2026? Albo\u2026<\/p>\n\n\n\n
Urwa\u0142a. William spojrza\u0142 na ni\u0105. Uni\u00f3s\u0142 brew. Aelita zmarszczy\u0142a swoje, pr\u00f3buj\u0105c zrozumie\u0107, dlaczego tak na ni\u0105 patrzy\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Twoj\u0105 rol\u0105 nie jest bycie na ka\u017cde zawo\u0142anie. \u2014 wreszcie westchn\u0105\u0142. \u2014 Generalnie te\u017c nie powinno by\u0107 to, co robisz. Powinna\u015b by\u0107 dobre dziesi\u0119\u0107 lat starsza. I powinna\u015b si\u0119 nie martwi\u0107 o ca\u0142y ten szajs. I wiem, \u017ce to co m\u00f3wi\u0119\u2026 teraz wiele nie zmieni, bo nie zmienimy tego, co by\u0142o kiedy\u015b.<\/p>\n\n\n\n
Otworzy\u0142a szerzej oczy.<\/p>\n\n\n\n
William nikle si\u0119 do niej u\u015bmiechn\u0105\u0142, zerkaj\u0105c zaraz gdzie\u015b w d\u00f3\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Kochana, sam tu przychodz\u0119, \u017ceby przesta\u0107 my\u015ble\u0107 o tym szajsie dooko\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Tym, w kt\u00f3ry\u2026 ci\u0119 wpakowa\u0142am.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Tym, w kt\u00f3ry sam zgodzi\u0142em si\u0119 wej\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Na to nie mia\u0142a kontry.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Wci\u0105\u017c\u2026 Powinnam\u2026 powiedzie\u0107 ci wi\u0119cej. Ostrzec ci\u0119. By\u0142am\u2026 jestem za Ciebie odpowiedzialna.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Nie. Nie jeste\u015b odpowiedzialna\u2026 nie w tym miejscu. Nie dzisiaj i nie tutaj. Nie po to tu przysz\u0142a\u015b\u2026 prawda?<\/p>\n\n\n\n
Mia\u0142 racj\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 To\u2026 nie jest z mojej strony samolubne? \u2014 zapyta\u0142a po raz kolejny.<\/p>\n\n\n\n
Obserwowa\u0142a go\u0142\u0119bia, kt\u00f3ry wylecia\u0142 otwartymi drzwiami. William m\u00f3wi\u0142, \u017ce zawsze tu wraca\u0142; mia\u0142 swoje gniazdo dalej, pod sklepieniem. Nie widzia\u0142 opcji, by by\u0142y w nim jakiekolwiek m\u0142ode.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 To, \u017ce chcesz by\u0107 zwyk\u0142ym cz\u0142owiekiem? Nie. Jeste\u015b nim mimo shitu dooko\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Jak cz\u0119sto tu jeste\u015b\u2026?<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Od czasu do czasu.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Czy\u2026 Je\u017celi zn\u00f3w b\u0119d\u0119 chcia\u0142a na moment\u2026 nie my\u015ble\u0107\u2026 czy mog\u0119\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Przychod\u017a. B\u0119d\u0119 czeka\u0142 w tym samym miejscu. \u2014 odpowiedzia\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\n\n\n\nCiche nucenie koi\u0142o za ka\u017cdym razem, kiedy tu przychodzi\u0142a. Nie musieli rozmawia\u0107. Mog\u0142a milcze\u0107.<\/em><\/p>\n\n\n\n
Oboje i tak rozumieli wszystko.<\/em><\/p>\n\n\n\n
Mog\u0142a ws\u0142ucha\u0107 si\u0119 w melodi\u0119\u2026 mog\u0142a wreszcie nie by\u0107 ksi\u0119\u017cniczk\u0105 w kryszta\u0142owej klatce\u2026<\/em><\/p>\n\n\n\n
Uciszy\u0107 my\u015bli krzycz\u0105ce o powinno\u015bci.<\/em><\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Autorka: Morrigan<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Aelita nie pisa\u0142a si\u0119 na bycie obiektem testowym w chorym projekcie swojego ojca, kt\u00f3ry sprowadzi\u0142 cierpienie na ich rodzin\u0119. Nikt nie zapyta\u0142 jej o zdanie, czy maj\u0105c dwana\u015bcie lat, by\u0142a w stanie przehandlowa\u0107 swoje w\u0142asne \u017cycie za nawet nie swoj\u0105 w\u0142asn\u0105 spraw\u0119. Mia\u0142a poczucie, \u017ce tak bardzo, jak dobrze teraz odnajdowa\u0142a si\u0119 w technicznych nowinkach, …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":1782,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[45],"tags":[],"class_list":["post-4514","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-one-shoty"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4514","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4514"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4514\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4515,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4514\/revisions\/4515"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1782"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4514"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4514"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4514"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}