\u201cNo one here knows my name, no, I gave up my worries for one good thing; but I remember you clearly\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
Powinno go zaalarmowa\u0107 to ciche nucenie, kt\u00f3re ledwie przedziera\u0142o si\u0119 przez odg\u0142osy cichn\u0105cego miasta\u2026 ale wci\u0105\u017c by\u0142o. I zignorowa\u0142 je \u015bwiadomie, zamykaj\u0105c za sob\u0105 klap\u0119 prowadz\u0105c\u0105 na dach akademika Kadic. Nie umia\u0142 zidentyfikowa\u0107, co to dok\u0142adnie mog\u0142o by\u0107, chyba nawet a\u017c tak bardzo go to nie obchodzi\u0142o, p\u00f3ki nie podszed\u0142 bli\u017cej.<\/p>\n\n\n\n
Widok bardzo znajomego ch\u0142opaka na dachu akademika sprawi\u0142, \u017ce Ulrich zacz\u0105\u0142 do\u015b\u0107 mocno kwestionowa\u0107 swoj\u0105 decyzj\u0119 o wej\u015bciu tutaj. By\u0142a noc, Odd chrapa\u0142 w najlepsze \u015bpi\u0105c w s\u0142uchawkach. To samo w sobie nie by\u0142o a\u017c tak problematyczne, gdyby nie to, jak g\u0142o\u015bno mia\u0142 je ustawione. Zamykaj\u0105c oczy, s\u0142ysza\u0142 te cholerne w\u0142oskie sm\u0119ty i d\u0142o\u0144 sama zaciska\u0142a si\u0119 mocniej na poszewce od poduszki. Musia\u0142 bardzo mocno ze sob\u0105 walczy\u0107, \u017ceby nie wsta\u0107, nie wzi\u0105\u0107 jej, nie podej\u015b\u0107 bli\u017cej, nie stan\u0105\u0107 nad \u015bpi\u0105cym wsp\u00f3\u0142lokatorem, i\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u2026dlatego w\u0142a\u015bnie tu si\u0119 znalaz\u0142. Nie chcia\u0142 nast\u0119pnego ranka wychodzi\u0107 z tego budynku w kajdankach.<\/p>\n\n\n\n
Wystarczy\u0142o mu, \u017ce musia\u0142 znosi\u0107 wieczne pretensje ojca, kt\u00f3ry przypomina\u0142 sobie o jego istnieniu zazwyczaj na koniec semestru. I wcale to nie by\u0142o a\u017c takie dalekie w skojarzeniach od poczucia kr\u0119powanych nadgarstk\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
A teraz, obecno\u015b\u0107 Dunbara powodowa\u0142a, \u017ce czu\u0142 si\u0119 w dziwny spos\u00f3b doci\u015bni\u0119ty do \u015bciany. I pewnie by wr\u00f3ci\u0142, zszed\u0142 klap\u0105 z powrotem na d\u00f3\u0142 i zamkn\u0105\u0142 si\u0119 w \u015bwietlicy albo pokoju cichej nauki, ale nie zd\u0105\u017cy\u0142. Czarnow\u0142osy najwyra\u017aniej wyczu\u0142 jego obecno\u015b\u0107, bo spojrza\u0142 kr\u00f3tko przez rami\u0119, ale\u2026 nic nie powiedzia\u0142.<\/p>\n\n\n\n
To go zaskoczy\u0142o. Co wi\u0119cej, kr\u00f3tko kiwn\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105 w g\u00f3r\u0119; na znak czego\u015b podobnego do przywitania. \u017badnych k\u0105\u015bliwych uwag.<\/p>\n\n\n\n
Ulrich poczu\u0142 ci\u0119\u017ck\u0105 do odparcia potrzeb\u0119 uszczypni\u0119cia si\u0119 w rami\u0119. Zamiast tego zebra\u0142 si\u0119 w sobie i odchrz\u0105kn\u0105\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Zabawne, \u017ce w tym wszystkim potrzebowa\u0142 odrobiny animuszu.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 No prosz\u0119. Cudowna noc na zachlanie pa\u0142y \u2014 rzuci\u0142, przerywaj\u0105c cisz\u0119 razem z odg\u0142osem podeszw swoich but\u00f3w uderzaj\u0105cych o dach.<\/p>\n\n\n\n
Ci\u0119\u017cko by\u0142o mu ugry\u017a\u0107 si\u0119 w j\u0119zyk, kiedy zobaczy\u0142 piersi\u00f3wk\u0119 w r\u0119kach swojego niegdysiejszego rywala. Mo\u017ce i obecnego. Od sprawy z Xan\u0105 ich kontakty \u2014 tudzie\u017c zwady \u2014 przesta\u0142y by\u0107 codzienn\u0105 rutyn\u0105 do odhaczenia. Z lekkim zaskoczeniem przysz\u0142o mu doj\u015b\u0107 do wniosku\u2026 \u017ce teraz m\u00f3g\u0142 to nazwa\u0107 sporadycznym easter eggiem. Wyst\u0119powa\u0142o z podobn\u0105 cz\u0119stotliwo\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Oh, wal si\u0119 \u2014 William wywr\u00f3ci\u0142 oczami. \u2014 G\u0142odnemu chyba chleb na my\u015bli.\u2014 rzuci\u0142, wolno obracaj\u0105c w d\u0142oni srebrn\u0105 piersi\u00f3wk\u0119. \u2014 Niestety nie tym razem, towarzyszu. Nakry\u0142e\u015b mnie co najwy\u017cej na \u017c\u0142opaniu energetyka. Samotne dawanie w palnik nigdy nie by\u0142o w moim stylu, je\u017celi ci\u0119 to w jakikolwiek spos\u00f3b pr\u00f3bowa\u0142o zmartwi\u0107. \u2014 wpatrzy\u0142 si\u0119 ponownie w widok przed sob\u0105; w lampy na parkowych alejkach, upodabniaj\u0105cych park przy szkole do czego\u015b, co kto\u015b pr\u00f3bowa\u0142 uparcie doprowadzi\u0107 do porz\u0105dku, \u017ceby nie przypomina\u0142o zapuszczonej, opanowanej przez le\u015bne duszki strefy.<\/p>\n\n\n\n
Z marnym skutkiem, ale teoretycznie to mia\u0142o jaki\u015b sw\u00f3j klimat.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 No, wiesz\u2026 rzekomo g\u0142odny g\u0142odnemu wypomni.<\/p>\n\n\n\n
William wzruszy\u0142 ramionami, ale obserwowa\u0142 k\u0105tem oka podchodz\u0105cego bli\u017cej Ulricha. Kr\u00f3tko prychn\u0105\u0142 pod nosem, ale nie pokazywa\u0142, \u017ce ten komentarz wywo\u0142a\u0142 u niego lekki u\u015bmiech. To nie tak, \u017ce pozwoli\u0142 mu podej\u015b\u0107, ale i nie zabroni\u0142. W pewien spos\u00f3b by\u0142 ciekawy jego obecno\u015bci, bo odk\u0105d znalaz\u0142 to przej\u015bcie, nie widzia\u0142 tu nikogo poza sob\u0105. Chyba, \u017ce si\u0119 mijali; nie m\u00f3g\u0142 tego wyklucza\u0107. Je\u017celi kto\u015b zna\u0142 to przej\u015bcie i wiedzia\u0142, kiedy Jim na pewno nie zainteresuje si\u0119 jakim\u015b wychodzeniem poza cztery \u015bciany swojej kanciapy, m\u00f3g\u0142 skorzysta\u0107. Nikt nie ro\u015bci\u0142 sobie prawa w\u0142asno\u015bci. Zreszt\u0105\u2026 walki o terytorium by\u0142yby chyba ju\u017c z ich strony zagraniem godnym jaskiniowc\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Nie to, \u017ce podobnych i tak si\u0119 kiedy\u015b nie chwycili.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Swoj\u0105 drog\u0105, nie za p\u00f3\u017ano na takie \u015brodki?<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Mo\u017ce \u2014 William zerkn\u0105\u0142 na piersi\u00f3wk\u0119. Ulrich dopiero teraz zobaczy\u0142, \u017ce ta mia\u0142a po bokach ozdobne grawery. \u2014 Ale to chyba b\u0119dzie problem jutrzejszego Williama, je\u017celi rzeczywi\u015bcie to zacznie dzia\u0142a\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Nie dzia\u0142a? No nie\u017ale.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Gdybym mia\u0142 tu poduszk\u0119, koc i gwarancj\u0119, \u017ce nie zacznie mi tu pada\u0107 na \u0142eb, pewnie bym m\u00f3g\u0142 tu spa\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 To czemu nie \u015bpisz? Nikt ci\u0119 tu nie trzyma \u2014 Ulrich finalnie usiad\u0142 na dachu. Najpierw jednak zrzuci\u0142 z siebie bluz\u0119. Nie widzia\u0142o mu si\u0119 dopiera\u0107 spodni z czegokolwiek, co mog\u0142o si\u0119 tu znajdowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Czasami\u2026 tak bywa. Tak my\u015bl\u0119.<\/p>\n\n\n\n
W odpowiedzi pojawi\u0142o si\u0119 tylko ciche westchnienie; ale to nie tak, \u017ce wy\u0142\u0105cznie William by\u0142 tu winien. Ulrichowi r\u00f3wnie\u017c zdarzy\u0142o si\u0119 ratowa\u0107 kofein\u0105 \u2014 zw\u0142aszcza w momentach poprzedzaj\u0105cych egzaminy semestralne. Ale, do tych by\u0142o jeszcze daleko. To nie m\u00f3g\u0142 by\u0107 wi\u0119c pow\u00f3d, dla kt\u00f3rego William zawzi\u0119cie pr\u00f3bowa\u0142 powstrzyma\u0107 si\u0119 od spania.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Tobie r\u00f3wnie\u017c najwidoczniej nie po drodze z ustawowymi o\u015bmioma godzinami \u2014 William skontrowa\u0142, poci\u0105gaj\u0105c zaraz kr\u00f3tko \u0142yka.<\/p>\n\n\n\n
Ulrich odruchowo czeka\u0142 na to, a\u017c ch\u0142opak si\u0119 skrzywi. W pewien spos\u00f3b liczy\u0142, \u017ce jednak go nakryje na drobnym k\u0142amstwie. Nie wysz\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 To chyba\u2026 Oddowi i jego kolejnej, nowej playli\u015bcie po nieudanej randce z t\u0105\u2026 Tabith\u0105? Yvonne? Straci\u0142em rachub\u0119 w jego przebiegu, on w skali regulacji g\u0142o\u015bno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Ah. M\u00f3wimy o\u201cAmour Amour, am Ende gefangen zwischen deinen Z\u00e4hnen\u201d, czy \u201cI can wait for years if I gotta, heaven knows I ain’t getting over you\u201d?<\/p>\n\n\n\n
\u2014 No prosz\u0119, Dunbar. Od kiedy znasz niemiecki?<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Nie znam. \u2014 Szkot wzruszy\u0142 ramionami \u2014 Wchodzi mi co najwy\u017cej przy s\u0142uchaniu Rammsteina i Falco.<\/p>\n\n\n\n
Ulrich kr\u00f3tko prychn\u0105\u0142 pod nosem, pr\u00f3buj\u0105c ukry\u0107 zal\u0105\u017cek w\u0142asnego u\u015bmiechu. M\u00f3g\u0142 si\u0119 domy\u015bli\u0107. Brzmia\u0142o to bardzo jak William; jak co\u015b, co gra\u0142oby mu na p\u0119tli, gdy tylko widmo dostania kosza od Yumi przesta\u0142o takowym by\u0107. I wygl\u0105da\u0142 jak kto\u015b, kto tak mocno si\u0119 tym nie przejmowa\u0142. Na ile by\u0142a to prawda? Do pewnego etapu, mia\u0142 Dunbara za kogo\u015b, kto tak \u0142atwo nie dopuszcza\u0142 do siebie przegranej \u2014 w zawodach, w \u017cyciu szkolnym, w mi\u0142o\u015bci. Patrz\u0105c na niego dzisiaj mia\u0142 to g\u0142upie wra\u017cenie, \u017ce co\u015b si\u0119 zmieni\u0142o. Niewidocznie na pierwszy rzut oka.<\/p>\n\n\n\n
Coraz wyra\u017aniej widoczne im d\u0142u\u017cej obaj siedzieli na tym dachu; nawet, je\u017celi p\u00f3\u0142mrok pr\u00f3bowa\u0142 rozmy\u0107 rysy ich twarzy.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 A ty? Od kiedy nie boisz si\u0119 wysoko\u015bci? \u2014 William nieco wychyli\u0142 si\u0119, zerkaj\u0105c na o\u015bwietlany lampami dziedziniec.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Od kiedy nie patrz\u0119 tak g\u0142upio w d\u00f3\u0142 \u2014 odmrukn\u0105\u0142 Ulrich, uk\u0142adaj\u0105c si\u0119 plecami na wcze\u015bniej roz\u0142o\u017conej bluzie.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Hm.<\/p>\n\n\n\n
William uwa\u017ca\u0142 to za zabawne \u2014 to, jak oni obaj niezgrabnie ta\u0144czyli wok\u00f3\u0142 \u0142\u0105cz\u0105cego ich niewygodnego tematu tak, by go wcale w oczywisty spos\u00f3b nie poruszy\u0107. Tego wieczoru obaj byli zm\u0119czeni. Od d\u0142u\u017cszego czasu\u2026 zwyczajnie wyczerpani, a wykrzesanie z siebie resztek si\u0142 na konflikt wydawa\u0142o si\u0119 dzisiaj poza zasi\u0119giem. Powoli przechyli\u0142 si\u0119 za siebie. Pod plecami poczu\u0142 twardy, zimny grunt, nad sob\u0105 widzia\u0142 czarne niebo i nie\u015bmia\u0142o pr\u00f3buj\u0105ce je roz\u015bwietli\u0107 gwiazdy. Odruchowo zacz\u0105\u0142 pr\u00f3bowa\u0107 je \u0142\u0105czy\u0107 w konstelacje; dzieci\u0119cym zwyczajem, kiedy wierzy\u0142, \u017ce losy ka\u017cdego cz\u0142owieka by\u0142y zapisane w tych ma\u0142ych, bia\u0142awych punkcikach nad ich g\u0142owami.<\/p>\n\n\n\n
K\u0105tem oka widzia\u0142 przechylon\u0105 ku niemu g\u0142ow\u0119 Ulricha i zaskoczone spojrzenie; prawdopodobnie ewidentnie wola\u0142, by tego nie zauwa\u017cy\u0142.<\/p>\n\n\n\n
On sam tego nie komentowa\u0142. A m\u00f3g\u0142by. A potem zn\u00f3w \u0142apaliby si\u0119 za s\u0142\u00f3wka, wyci\u0105galiby kolejne argumenty jak no\u017ce i rzucaliby nimi na o\u015blep w nadziei, \u017ce kt\u00f3rykolwiek z nich zwyczajnie trafi, \u017ce sprawi jak najwi\u0119cej b\u00f3lu i skutecznie u\u015bwiadomi, kto w ca\u0142ej k\u0142\u00f3tni by\u0142 tu g\u00f3r\u0105. William jednak u\u015bwiadomi\u0142 sobie, \u017ce to nie by\u0142 chyba rodzaj walki, w kt\u00f3rej chcia\u0142by bra\u0107 udzia\u0142. To nawet nie by\u0142a ju\u017c kwestia zm\u0119czenia, a faktu, \u017ce o s\u0142uszno\u015bci racji nie decydowa\u0142aby si\u0142a u\u017cytego argumentu, a poziom decybeli wydobywaj\u0105cych si\u0119 z gard\u0142a oponenta.<\/p>\n\n\n\n
I nagle zn\u00f3w znale\u017aliby si\u0119 w martwym punkcie. A on mia\u0142 tego serdecznie do\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Zwa\u017cywszy na fakt, \u017ce Ulrich r\u00f3wnie\u017c nie zdecydowa\u0142 si\u0119 na jak\u0105kolwiek k\u0105\u015bliw\u0105 uwag\u0119, m\u00f3g\u0142 zak\u0142ada\u0107, \u017ce ich powody ku temu mog\u0142y pokrywa\u0107 si\u0119 przynajmniej w po\u0142owie.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 No, podziel si\u0119 \u2014 Stern wreszcie wywr\u00f3ci\u0142 oczami. \u2014 Co ci znowu chodzi po glowie? Czym mnie zaskoczysz?<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Co mi chodzi po g\u0142owie? \u2014 William uni\u00f3s\u0142 brwi, przechylaj\u0105c g\u0142ow\u0119 w stron\u0119 swojego towarzysza. \u2014 Sk\u0105d w og\u00f3le taki pomys\u0142?<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Zawsze to robisz \u2014 Niemiec nie wycofywa\u0142 si\u0119. \u2014 Kombinujesz. Zerkasz na wszystkie strony i szukasz punktu zaczepienia. A potem si\u0119 go \u0142apiesz.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 I\u2026 co dalej? \u2014 William podpar\u0142 si\u0119 na \u0142okciach, zerkaj\u0105c z zaciekawieniem na swojego towarzysza.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 A potem zn\u00f3w wyje\u017cd\u017casz z jakim\u015b popieprzonym pomys\u0142em \u2014 Ulrich umo\u015bci\u0142 si\u0119 wygodniej. \u2014 Do stopnia, \u017ce nie mam ju\u017c poj\u0119cia, czy si\u0119 z ciebie \u015bmia\u0107, p\u0142aka\u0107, czy pozwoli\u0107 na dzia\u0142anie selekcji naturalnej.<\/p>\n\n\n\n
William roze\u015bmia\u0142 si\u0119. Nie jako\u015b g\u0142o\u015bno i ostentacyjnie, ale\u2026 szczerze.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Zawsze mo\u017cesz i\u015b\u0107 po popcorn. Pono\u0107 chaos wiele lepiej wchodzi z czym\u015b do chrupania w zasi\u0119gu r\u0119ki.<\/p>\n\n\n\n
To by\u0142o dziwne uczucie; pierwszy raz od dawna zamieni\u0107 s\u0142owo na d\u0142u\u017cej z kim\u015b, komu najch\u0119tniej wydrapa\u0142oby si\u0119 oczy\u2026 i wcale nie mie\u0107 ochoty tego robi\u0107. Ulrich zastanawia\u0142 si\u0119, czy wi\u0119kszo\u015b\u0107 jego \u017c\u0105dzy mordu nie zosta\u0142a w pokoju, dalej stoj\u0105c nad Oddem z poduszk\u0105 w r\u0119kach. Cokolwiek to by nie by\u0142o \u2014 rozmawiali teraz prawdopodobnie po raz pierwszy d\u0142u\u017cej ni\u017c kiedykolwiek w ostatnich latach.<\/p>\n\n\n\n
William sam nie wiedzia\u0142, co do tego doprowadzi\u0142o, ale nie mia\u0142 w planach tego zaczepia\u0107. Spostrze\u017cenia mog\u0142y wisie\u0107 mi\u0119dzy nimi niewypowiedziane. Ka\u017cdy z nich mia\u0142 je w\u0142asne; rewizja rzeczywisto\u015bci nie zawsze musia\u0142a by\u0107 prac\u0105 zespo\u0142ow\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 A tak serio, to\u2026 \u2014 zacz\u0105\u0142 wreszcie, wbijaj\u0105c wzrok w gwiazdy nad g\u0142ow\u0105. \u2014 Szanse na spotkanie kogokolwiek na tym dachu do tej pory ocenia\u0142em na nik\u0142e.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Jeste\u015bmy w Kadic. Nie mo\u017cesz zak\u0142ada\u0107, \u017ce b\u0119d\u0105 zerowe. To m\u00f3g\u0142 by\u0107 ktokolwiek.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Tak jak na to, \u017ce Jim kiedykolwiek opowie o tym wszystkim, o czym wola\u0142by nie m\u00f3wi\u0107?<\/p>\n\n\n\n
W polu widzenia Ulricha pojawi\u0142 si\u0119 b\u0142yszcz\u0105cy przedmiot. Zmarszczy\u0142 brwi, ale chwyci\u0142 za piersi\u00f3wk\u0119 i upi\u0142 z niej \u0142yk.<\/p>\n\n\n\n
Nie by\u0142 fanem truskawek, ale dawa\u0142o si\u0119 prze\u0142kn\u0105\u0107. Rzeczywi\u015bcie, zosta\u0142 mu na j\u0119zyku posmak energetyka.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Hola, m\u00f3wimy o szansach na prawdopodobne zdarzenia, a nie cudach\u2026 \u2014 mrukn\u0105\u0142, oddaj\u0105c metalow\u0105 buteleczk\u0119. \u2014 Mam nadziej\u0119, \u017ce nie naplu\u0142e\u015b do \u015brodka.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Specjalnie dla ciebie? Zawsze.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Klasycznie, jednak dalej z ciebie kawa\u0142 chuja.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Spoko, nie naplu\u0142em, ale bawi mnie, \u017ce pytasz o to dopiero teraz, Stern.<\/p>\n\n\n\n
Piersi\u00f3wka wr\u00f3ci\u0142a do w\u0142a\u015bciciela. Ten upi\u0142 z niej \u0142yk i zn\u00f3w bawi\u0142 si\u0119 ni\u0105 w d\u0142oniach. P\u0142yn cicho przelewa\u0142 si\u0119 we wn\u0119trzu. Na oko mia\u0142a pewnie z \u0107wier\u0107 litra i pewnie po\u0142owy z tego ju\u017c nie by\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 W pewien spos\u00f3b ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce to jednak nie by\u0142a a\u017c tak przypadkowa osoba \u2014 wreszcie wypali\u0142 William. \u2014 We\u017a si\u0119 t\u0142umacz, czemu zachlewasz na dachu akademika. Powiedz\u0105, \u017ce\u015b jebni\u0119ty. Albo, \u017ce masz g\u0142upi plan.<\/p>\n\n\n\n
Ulrich zmarszczy\u0142 brwi. Zerkn\u0105\u0142, nie do ko\u0144ca rozumiej\u0105c, co ten mia\u0142 na my\u015bli.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 No, co? \u2014 William spr\u00f3bowa\u0142 szybko usprawiedliwi\u0107 swoje zdanie. \u2014 To r\u00f3wnie dobrze mog\u0142e\u015b by\u0107 ty na moim miejscu.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 No oczywi\u015bcie \u2014 Stern wywr\u00f3ci\u0142 oczami. \u2014 Z pewno\u015bci\u0105 wpad\u0142bym na taki pomys\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 A nie wpad\u0142e\u015b?<\/p>\n\n\n\n
Pytanie skutecznie zamkn\u0119\u0142o mu na moment usta. Nieco g\u0142o\u015bniej westchn\u0105\u0142. Nie zmieni\u0142o si\u0119 ani troch\u0119 to, \u017ce zwyczajnie nienawidzi\u0142, kiedy William mia\u0142 racj\u0119.<\/p>\n\n\n\n
A jednocze\u015bnie, dawa\u0142o si\u0119 z nim normalnie porozmawia\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Jeszcze przecie\u017c nie rzucili si\u0119 sobie wzajemnie do garde\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Nie musieli g\u0142o\u015bno m\u00f3wi\u0107, czemu tu byli. To r\u00f3wnie\u017c gdzie\u015b wisia\u0142o w powietrzu; g\u0142\u00f3wny pow\u00f3d ich wzajemnych zawirowa\u0144, w kt\u00f3rym \u017caden z nich nic nie zyska\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Tego jednego wieczoru pozwolenie sobie na status quo wcale nie by\u0142o takie z\u0142e.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Ta. Z dwojga z\u0142ego\u2026 to m\u00f3g\u0142 by\u0107 kto\u015b inny \u2014 wreszcie przyzna\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Obaj wiedzieli, o kogo im chodzi\u0142o. A jednocze\u015bnie sam temat ich m\u0119czy\u0142; wi\u0119c go nie poruszyli. Piersi\u00f3wka co jaki\u015b czas trafia\u0142a z r\u0105k do r\u0105k. S\u0142owa leniwie kr\u0105\u017cy\u0142y. Cykl zaczyna\u0142 si\u0119 od nowa. Czasami nawet bez konieczno\u015bci jakiejkolwiek rozmowy. William nigdy nie by\u0142 mistrzem uprzejmego small-talku. Ulrich podobnie, czu\u0142, jak bardzo to by\u0142o sztuczne. Nie potrzebowa\u0142 tego, chyba ju\u017c za d\u0142ugo musia\u0142 zwyczajnie udawa\u0107 przed wszystkimi, by nie wyda\u0107 jednego sekretu.<\/p>\n\n\n\n
I tego, jak bardzo ta jedna rzecz ich wszystkich gniot\u0142a po sumieniach.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 A nast\u0119pnym razem? \u2014 zapyta\u0142 wreszcie Ulrich. \u2014 Mam si\u0119 tu ciebie zn\u00f3w spodziewa\u0107?<\/p>\n\n\n\n
William przeci\u0105gn\u0105\u0142 r\u0119ce nad g\u0142ow\u0105, pozwalaj\u0105c, by odpykn\u0119\u0142y mu stawy.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 A co? Wola\u0142by\u015b zasta\u0107 tu kogo\u015b innego? \u2014 odbi\u0142, u\u015bmiechaj\u0105c si\u0119 p\u00f3\u0142g\u0119bkiem.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Nie wiem. \u2014 Ulrich wzruszy\u0142 ramionami. \u2014 Mo\u017ce. Ale\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u2014 No, co?<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Najwy\u017cej we\u017a wi\u0119cej w tej swojej flaszce. Na wypadek, gdyby\u015bmy jednak si\u0119 tu znowu spotkali.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Spoko. Truskawkowy?<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Niech ci b\u0119dzie.<\/p>\n\n\n\n
\u201cCome by you have come far, long since I saw you so how have you been?\u201d<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Autorka: Morrigan<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" \u201cNo one here knows my name, no, I gave up my worries for one good thing; but I remember you clearly\u2026\u201d Powinno go zaalarmowa\u0107 to ciche nucenie, kt\u00f3re ledwie przedziera\u0142o si\u0119 przez odg\u0142osy cichn\u0105cego miasta\u2026 ale wci\u0105\u017c by\u0142o. I zignorowa\u0142 je \u015bwiadomie, zamykaj\u0105c za sob\u0105 klap\u0119 prowadz\u0105c\u0105 na dach akademika Kadic. Nie umia\u0142 zidentyfikowa\u0107, co …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":1782,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[45],"tags":[],"class_list":["post-4503","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-one-shoty"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4503","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4503"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4503\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4504,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4503\/revisions\/4504"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1782"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4503"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4503"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4503"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}