Notka od autora:<\/p>\n\n\n\n
Hej wszystkim! Ten fanfik to m\u00f3j do\u015b\u0107 sp\u00f3\u017aniony specia\u0142 z okazji pride month. Mam nadziej\u0119, \u017ce si\u0119 wam spodoba<\/em>.<\/p>\n\n\n\n Ah te p\u00f3\u017ane, wiosenne wieczory, pe\u0142ne rze\u015bkiego powietrza i zapachu trawy. O ile wi\u0119kszo\u015b\u0107 uczni\u00f3w szko\u0142y Kadic by\u0142o ju\u017c o tej porze w obj\u0119ciach Morfeusza, to Odd Della Robbia mia\u0142 zgo\u0142a inne plany ni\u017c spanie. Nastolatek le\u017ca\u0142 w \u0142\u00f3\u017cku nas\u0142uchuj\u0105c, czekaj\u0105c a\u017c oddech jego wsp\u00f3\u0142lokatora nabierze spokojnego i powolnego rytmu. To nie pierwszy raz kiedy b\u0119dzie si\u0119 wymyka\u0142 w ten spos\u00f3b, ale by\u0107 mo\u017ce b\u0119dzie to ostatni.<\/p>\n\n\n\n Jedynym co o\u015bwietla\u0142o jego pok\u00f3j by\u0142a pe\u0142nia ksi\u0119\u017cyca za oknem, a kiedy oddech Ulricha w ko\u0144cu zasugerowa\u0142 \u017ce droga wolna, Odd od razu ruszy\u0142 do akcji. Z koci\u0105 finezj\u0105 zwin\u0105\u0142 si\u0119 z \u0142\u00f3\u017cka i zarzuci\u0142 wyj\u015bciowe ubrania, a chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej ju\u017c go nie by\u0142o. Zamykaj\u0105c po cichu drzwi Della Robbia g\u0142\u0119boko odetchn\u0105\u0142, najbardziej stresuj\u0105ca cz\u0119\u015b\u0107 by\u0142a ju\u017c za nim. Ch\u0142opak rozejrza\u0142 si\u0119 po korytarzu i poprawi\u0142 swe majestatycznie nastroszone blond w\u0142osy, teraz tylko nie wpa\u015b\u0107 na patroluj\u0105cego Jima, i do fabryki.<\/p>\n\n\n\n Biegn\u0105c bezszelestnym krokiem, po g\u0142owie chodzi\u0142 mu cel tej eskapady – William Dunbar. Od jakiego\u015b czasu dw\u00f3jka spotyka\u0142a si\u0119 w fabryce, reszta Wojownik\u00f3w Lyoko rzadko tam zagl\u0105da teraz kiedy superkomputer jest wy\u0142\u0105czony. Odd nawet nie wiedzia\u0142 do ko\u0144ca jak to si\u0119 zacz\u0119\u0142o, by\u0142 chyba zbyt skupiony walk\u0105 z XAN\u0104 aby zauwa\u017cy\u0107 kiedy przyjacielskie \u017carty zmieni\u0142y si\u0119 w flirt, kiedy mimo tego \u017ce chodzi\u0142 z Cindy od miesi\u0105ca ka\u017cda interakcja z Williamem przyprawia\u0142a go o motyle w brzuchu. Tamte dni wydaj\u0105 si\u0119 tak dalekie mimo \u017ce min\u0105\u0142 mo\u017ce rok. Relacja reszty wojownik\u00f3w z Williamem nigdy si\u0119 nie poprawi\u0142a, niech\u0119\u0107 do niego pozosta\u0142a po xanafikacji.<\/p>\n\n\n\n Korytarze akademika ust\u0105pi\u0142y drogi dziedzi\u0144cowi Kadic, Odd znowu si\u0119 rozejrza\u0142 w poszukiwaniu Jima, nie by\u0142o go nigdzie w pobli\u017cu, ale po przymru\u017ceniu oczu blondyn m\u00f3g\u0142 wychwyci\u0107 \u015bwiat\u0142o latarki wuefisty gdzie\u015b w parku; wygl\u0105da na to \u017ce g\u0142\u00f3wna droga do fabryki to nie najlepszy pomys\u0142, je\u015bli Odd nie chce zosta\u0107 przy\u0142apany.<\/p>\n\n\n\n “Pora na plan B” pomy\u015bla\u0142 Odd, i podbieg\u0142 do sali gimnastycznej. Tak jak s\u0105dzi\u0142, drzwi by\u0142y otwarte, w ko\u0144cu Jim zawsze przesiadywa\u0142 tam mi\u0119dzy nocnymi patrolami. Drog\u0119 przez sal\u0119 gimnastyczn\u0105 przerywa mu zapach… karmelowego macchiato…? Wuefista musia\u0142 zostawi\u0107 swoj\u0105 kaw\u0119 w kantorku, Odd odda\u0142 si\u0119 pi\u0119knej woni kawy i zboczy\u0142 z drogi prosto do ma\u0142ego pomieszczenia, kt\u00f3re Morales uznaje za najbardziej sw\u00f3j k\u0105t w ca\u0142ym budynku. Na plastikowym stoliku, pod \u015bcian\u0105 z wielkim plakatem sumo le\u017ca\u0142 on: plastikowy kubeczek z automatu wype\u0142niony przepysznym napojem. Della Robbia u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 od ucha do ucha , chwyci\u0142 go i wzi\u0105\u0142 jeden \u0142yk, na tyle ma\u0142y aby jego nauczyciel nie zauwa\u017cy\u0142 zmiany, ale wystarczaj\u0105co du\u017cy aby zaspokoi\u0107 swoje kawowe pragnienie. Wtedy us\u0142ysza\u0142 z zewn\u0105trz d\u017awi\u0119k krok\u00f3w. Odd nie mia\u0142 czasu wydosta\u0107 si\u0119 z kantorka, podbieg\u0142 do szafy, kt\u00f3ra sta\u0142a przy \u015bcianie obok i niezdarnie wcisn\u0105\u0142 si\u0119 do niej, rozpychaj\u0105c przy tym par\u0119na\u015bcie identycznych bluz i sportowego wyposa\u017cenia.<\/p>\n\n\n\n Przez szpar\u0119 w drzwiach m\u00f3g\u0142 zobaczy\u0107 jak Jim wchodzi do pokoju.<\/p>\n\n\n\n M\u0119\u017cczyzna rozsiad\u0142 si\u0119 w swoim \u201cfotelu\u201d, a raczej plastikowym krze\u015ble z przyczepionymi na rzepy poduszkami ortopedycznymi, i zacz\u0105\u0142 relaksowa\u0107 si\u0119 ze swoimi gazetkami w jednej d\u0142oni i kubeczkiem macchiato w drugiej.<\/p>\n\n\n\n Odd m\u00f3g\u0142 jedynie si\u0119 przygl\u0105da\u0107 i odlicza\u0107 minuty jak nietypowa pozycja w kt\u00f3rej by\u0142 sprawi \u017ce wyleci z szafy prosto przed nos Jima. W desperacji przed unikni\u0119ciem konsekwencji dalej kurczowo rozpiera\u0142 zagracone wn\u0119trze mimo tego jak bardzo jego r\u0119ce si\u0119 trz\u0119s\u0142y.<\/p>\n\n\n\n W ko\u0144cu jak blondyn poczu\u0142 \u017ce jego si\u0142y ust\u0119puj\u0105 drogi grawitacji sta\u0142 si\u0119 cud, jego t\u0119gi nauczyciel wsta\u0142 i wyszed\u0142 z latark\u0105 na kolejny obch\u00f3d. Jak tylko Odd us\u0142ysza\u0142 klik drzwi, pozwoli\u0142 sobie wyskoczy\u0107 z ukrycia, ca\u0142y zdyszany wzi\u0105\u0142 jeszcze jeden \u0142yk kawy Jima i zacz\u0105\u0142 ku\u015btyka\u0107 z na wp\u00f3\u0142 zdr\u0119twia\u0142\u0105 nog\u0105 w stron\u0119 przej\u015bcia do kana\u0142\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n \u201cMistrz skradania Della Robbia\u201d przechwala\u0142 si\u0119 przed samym sob\u0105.<\/p>\n\n\n\n Kiedy dotar\u0142 do fabryki by\u0142 mo\u017ce par\u0119 minut sp\u00f3\u017aniony. Z ekscytacj\u0105 i kapk\u0105 stresu Odd chwyci\u0142 lin\u0119 i zjecha\u0142 po niej na dolny poziom fabryki.<\/p>\n\n\n\n \u201cNie \u015bpieszy\u0142e\u015b si\u0119.\u201d Para znajomych r\u0105k obj\u0119\u0142a blondyna od ty\u0142u, a ten od razu pozwoli\u0142 ca\u0142emu stresowi go opu\u015bci\u0107, i wtuli\u0142 si\u0119 jeszcze bardziej. \u0141atwo m\u00f3g\u0142 poczu\u0107 ciep\u0142o swojego ch\u0142opaka, i o matko jak on w\u0142a\u015bnie tego potrzebowa\u0142; nawet nie wiedzia\u0142 jak nieub\u0142aganie za nim t\u0119skni\u0142.<\/p>\n\n\n\n \u201cMia\u0142em ma\u0142y<\/em> problem z Jimem\u201d Odd odwr\u00f3ci\u0142 nie przerywaj\u0105c u\u015bcisku i poca\u0142owa\u0142 szatyna w policzek. \u201cT\u0119skni\u0142em za tob\u0105 William.\u201d S\u0142owa powiedziane z czu\u0142o\u015bci\u0105 i melancholijnym tonem jakiego prawie nigdy nie u\u017cywa\u0142<\/p>\n\n\n\n \u201dJa za tob\u0105 te\u017c Odd. Na nast\u0119pne ferie nie puszczam ci\u0119 samego, to by\u0142y potworne dwa tygodnie\u201d Oznajmi\u0142, przytulaj\u0105c m\u0142odszego ch\u0142opaka troch\u0119 mocniej. \u201cPrzygotowa\u0142em nam nasze miejsce. Chod\u017a. Opowiesz mi jak by\u0142o po drodze\u201d William wypu\u015bci\u0142 Della Robbi\u0119 z obj\u0119cia i zamiast tego zacz\u0105\u0142 prowadzi\u0107 go za r\u0119k\u0119 w g\u0142\u0105b fabryki.<\/p>\n\n\n\n Miejsc\u00f3wka tej dw\u00f3jki to k\u0105cik dla pracownik\u00f3w przy oknie niedaleko dawnych linii produkcyjnych, ze \u015brednim stolikiem kawowym i kanap\u0105 kt\u00f3ra pami\u0119ta co najmniej 2 ostatnie dekady. Kiedy tam weszli, Oddowi od razu rzuci\u0142o si\u0119 w oczy \u017ce pomieszczenie by\u0142o sk\u0105pane w \u015bwietle \u015bwiec, zapakowane w siatk\u0119 jedzenie i rozstawiony przez Dunbara laptop i par\u0119 p\u0142yt z ich ulubionymi grami i filmami. Blondyn u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 i wyda\u0142 chichot aprobaty na przygotowania swojego ch\u0142opaka.<\/p>\n\n\n\n \u201cWiedzia\u0142em \u017ce ci si\u0119 spodoba!\u201d Skwitowa\u0142 to z dum\u0105 William.<\/p>\n\n\n\n Odd poci\u0105gn\u0105\u0142 nosem. Wo\u0144 wydobywaj\u0105ca si\u0119 z torby przypomina\u0142a mu o jednej z ich pierwszych randek \u201cCzy ja\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n niuch niuch<\/em><\/p>\n\n\n\n \u201c…czuj\u0119 zapiekanki???\u201d zapyta\u0142. A\u017c w brzuchu zacz\u0119\u0142o mu burcze\u0107<\/p>\n\n\n\n \u201cDomowej roboty!\u201d Dunbar teatralnie uk\u0142oni\u0142 si\u0119 i wyda\u0142 r\u0119k\u0105 zapraszaj\u0105cy gest dla blondyna by skorzysta\u0142 z rzeczy dla niego przygotowanych. Ot ca\u0142y William, czego innego by si\u0119 spodziewa\u0107 po wiecznym romantyku, kt\u00f3ry wylecia\u0142 z dawnej szko\u0142y za oblepianie korytarzy mi\u0142osnymi listami? Dzi\u0119ki Bogu \u017ce od tamtego czasu jego pomys\u0142y sta\u0142y si\u0119 o wiele bardziej taktowne.<\/p>\n\n\n\n Nast\u0119pne par\u0119 godzin dwoje ch\u0142opak\u00f3w sp\u0119dzi\u0142a le\u017c\u0105c wtuleni na kanapie, rozmawiaj\u0105c o tym jak sp\u0119dzili ferie, jedz\u0105c i graj\u0105c w wiele tytu\u0142\u00f3w ze swojej wsp\u00f3lnej kolekcji, o ile w bijatykach i akcyjniakach szli \u0142eb w \u0142eb, to jednak w \u015bciga\u0142kach William wytar\u0142 Oddem pod\u0142og\u0119, co oczywi\u015bcie spotka\u0142o si\u0119 z g\u0142o\u015bn\u0105 dezaprobat\u0105 m\u0142odego W\u0142ocha i seri\u0105 \u017cartobliwych przekle\u0144stw i oskar\u017ce\u0144 o oszustwo skierowanym ku szatyna. Aby udobrucha\u0107 swojego ch\u0142opaka po sromotnej pora\u017cce, Dunbar w\u0142\u0105czy\u0142 do paru ostatnich zapiekanek jedn\u0105 z p\u0142yt z ulubionym serialem Della Robbi.<\/p>\n\n\n\n Kiedy ostatni odcinek \u2018Stalowego Samuraja: Wojownika Neo Olde Tokyo\u2019 dobiega\u0142 ko\u0144ca, powieki Odda praktycznie same si\u0119 zamyka\u0142y. G\u0142\u0119bokie oddychanie kt\u00f3re czu\u0142 za swoimi plecami oraz kompletny brak reakcji na zako\u0144czenie odcinka da\u0142y mu do zrozumienia \u017ce William ju\u017c dawno zasn\u0105\u0142. Pozosta\u0142 tak wtulony w niego przez nast\u0119pne par\u0119 minut, uczucie b\u0142ogo\u015bci i relaksu by\u0142o zbyt wspania\u0142e aby je odrzuci\u0107. O jakby chcia\u0142 po prostu zamkn\u0105\u0107 oczy i usn\u0105\u0107 tu z Williamem, ale niestety musieli wr\u00f3ci\u0107 przed zaj\u0119ciami aby nie wpa\u015b\u0107 w tarapaty. \u017baden z nich nie chcia\u0142 musie\u0107 s\u0142ucha\u0107 wywod\u00f3w Jima i Delmasa o przestrzeganiu zasad.<\/p>\n\n\n\n \u201cWill, pora wstawa\u0107. Musimy wraca\u0107.\u201d potrz\u0105sn\u0105\u0142 ramieniem ch\u0142opaka. Ten otworzy\u0142 oczy i z lekkim pomrukni\u0119ciem podni\u00f3s\u0142 si\u0119 na tyle by poca\u0142owa\u0107 Odda i opad\u0142 z powrotem na kanap\u0119.<\/p>\n\n\n\n \u201cDaj mi jeszcze par\u0119 minut\u201d Szatyn odpowiedzia\u0142 zm\u0119czonym, b\u0142agalnym g\u0142osem.<\/p>\n\n\n\n Odd przewr\u00f3ci\u0142 oczami i u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 pod nosem. \u201cNie mog\u0119 uwierzy\u0107 \u017ce to JA<\/em> jestem tutaj g\u0142osem rozs\u0105dku.\u201d Powiedzia\u0142 \u017cartobliwie. \u201cNo dalej, musimy jeszcze tutaj ogarn\u0105\u0107\u201d<\/p>\n\n\n\n W ci\u0105gu nast\u0119pnych paru minut uda\u0142o si\u0119 im posprz\u0105ta\u0107 i spakowa\u0107 swoje rzeczy. Dw\u00f3jka ch\u0142opak\u00f3w przesz\u0142a przez ca\u0142\u0105 fabryk\u0119 trzymaj\u0105c si\u0119 za r\u0119ce i rozmawiaj\u0105c o wszystkim i o niczym. Kiedy byli na mo\u015bcie William zatrzyma\u0142 si\u0119, bardzo zdziwi\u0142o to Della Robbi\u0119 kt\u00f3ry od razu zwr\u00f3ci\u0142 ca\u0142\u0105 swoj\u0105 uwag\u0119 ku niemu<\/p>\n\n\n\n \u201cWi\u0119c Odd, jak podoba\u0142a ci si\u0119 randka?\u201d Pytanie, o ile zwyczajne to wydawa\u0142o si\u0119 kry\u0107 co\u015b niespodziewanego. Zw\u0142aszcza to jak Dunbar trzyma\u0142 swoj\u0105 torb\u0119 przyku\u0142o wzrok blondyna, jednak zdecydowa\u0142 si\u0119 nie naciska\u0107 i poczeka\u0107 a\u017c jego ch\u0142opak sam ujawni swoje karty.<\/p>\n\n\n\n \u201cBy\u0142a wspania\u0142a.\u201d Odd odpar\u0142 czule i mocno u\u015bcisn\u0105\u0142 Williama. \u201cDzi\u0119kuj\u0119\u201d<\/p>\n\n\n\n \u201cNie dzi\u0119kuj mi jeszcze! Zatrzyma\u0142em si\u0119 bo mam dla ciebie jeszcze jedn\u0105 rzecz.\u201d Szatyn ostro\u017cnie otworzy\u0142 torb\u0119 i wyci\u0105gn\u0105\u0142 z niej..<\/p>\n\n\n\n \u2026kopert\u0119?<\/p>\n\n\n\n \u201cPami\u0119tasz jak par\u0119 dni temu m\u00f3wi\u0142e\u015b mi przez telefon o tej jednej japo\u0144skiej piosenkarce RnB? W-\u201d<\/p>\n\n\n\n \u201cHikaru Utada!?\u201d Odd wci\u0105\u0142 si\u0119 mi\u0119dzy zdaniami.<\/p>\n\n\n\n William pokiwa\u0142 g\u0142ow\u0105 i wyci\u0105gn\u0105\u0142 r\u0119ce wr\u0119czaj\u0105c Della Robbi tajemnicz\u0105 kopert\u0119.<\/p>\n\n\n\n \u201cDowiedzia\u0142em si\u0119 \u017ce ma za 3 tygodnie koncert w Pary\u017cu, i kupi\u0142em nam bilety.\u201d<\/p>\n\n\n\n Oczy Odda zapali\u0142y si\u0119 na wie\u015b\u0107 o prezencie, i zanim kt\u00f3rykolwiek z nich m\u00f3g\u0142 powiedzie\u0107 cokolwiek, szatyn znalaz\u0142 si\u0119 wci\u0105gni\u0119ty w poca\u0142unek, jego cia\u0142o czu\u0142o si\u0119 jakby w\u0142a\u015bnie zosta\u0142 kopni\u0119ty piorunem. By\u0142 dumny z siebie, jego serce wype\u0142ni\u0142o ciep\u0142o, w ko\u0144cu odwali\u0142 kawa\u0142 dobrej roboty i jego ch\u0142opak jest szcz\u0119\u015bliwy.<\/p>\n\n\n\n \u201cChwila, sk\u0105d w og\u00f3le mia\u0142e\u015b na to pieni\u0105dze? Te bilety kosztuj\u0105 fortun\u0119!\u201d W\u0142och przerwa\u0142 romantyczny gest i uni\u00f3s\u0142 brew.<\/p>\n\n\n\n \u201cTak w skr\u00f3cie\u2026\u201d Will pow\u0119drowa\u0142 wzrokiem na bok i lekko si\u0119 u\u015bmiechn\u0105\u0142 \u201c…powiedzia\u0142em o nas moim rodzicom. Wspaniale to znie\u015bli, i kiedy us\u0142yszeli o pomy\u015ble na prezent byli bardziej ni\u017c ch\u0119tni mi pom\u00f3c.\u201d<\/p>\n\n\n\n \u201cSerio? Tw\u00f3j stary zawsze wydawa\u0142 si\u0119 typem kt\u00f3ry nie zni\u00f3s\u0142by dobrze takich wie\u015bci.\u201d Odd by\u0142 wyra\u017anie zdziwiony reakcj\u0105 pa\u0144stwa Dunbar. W tej chwili przypomnia\u0142 sobie \u017ce powinni wraca\u0107 a nie sta\u0107 na mo\u015bcie i rozmawia\u0107 w najlepsze, wi\u0119c przykucn\u0105\u0142 i otworzy\u0142 w\u0142az do kana\u0142\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n \u201cNie wiem, wygl\u0105da na to \u017ce kocha mnie nie wa\u017cne czy jestem hetero czy bi\u201d odpowiedzia\u0142 patrz\u0105c jak jego ch\u0142opak schodzi po drabinie, i pod\u0105\u017cy\u0142 w jego \u015blady.<\/p>\n\n\n\n Przeje\u017cd\u017caj\u0105c przez kana\u0142y na deskorolkach kontynuowali rozmow\u0119.<\/p>\n\n\n\n \u201cDobrze \u017ce o tym m\u00f3wisz Will, bo sam my\u015bla\u0142em o powiedzeniu reszcie \u017ce jeste\u015bmy razem!\u201d Krzykn\u0105\u0142 do jad\u0105cego troch\u0119 wolniej partnera. \u201cNie podoba mi si\u0119 to jak bardzo si\u0119 od nich oddalam przez nas sekret; te ca\u0142e skradanie i ci\u0105g\u0142e k\u0142amanie serio wp\u0142yn\u0119\u0142y na nasz\u0105 przyja\u017a\u0144.\u201d Rozwin\u0105\u0142, i pozwoli\u0142 sobie zwolni\u0107 by jecha\u0107 \u0142eb w \u0142eb z Dunbarem. \u201cMam nadziej\u0119 \u017ce nie masz nic przeciwko?\u201d<\/p>\n\n\n\n \u201cNie, oczywi\u015bcie \u017ce nie. Nie musisz si\u0119 mnie nawet pyta\u0107, w ko\u0144cu s\u0105 to bardziej twoi przyjaciele ni\u017c moi. I nie wa\u017cne co jestem tu po to by ci\u0119 wspiera\u0107.\u201d<\/p>\n\n\n\n Dw\u00f3jka ch\u0142opak\u00f3w w ko\u0144cu dotar\u0142a do wyj\u015bcia prowadz\u0105cego do parku w Kadic. \u201cDzi\u0119ki \u017ce jeste\u015b. Jutro im o wszystkim powiem. Ich reakcja nie mo\u017ce by\u0107 gorsza ni\u017c twoich rodzic\u00f3w\u201d Odpowiedzia\u0142 z wdzi\u0119czno\u015bci\u0105 i mimo dzielnych s\u0142\u00f3w, wyczuwaln\u0105 nut\u0105 niepewno\u015bci. Nast\u0119pnie obydwoje weszli po drabinie.<\/p>\n\n\n\n Odd wyci\u0105gn\u0105\u0142 r\u0119k\u0119 do swojego partnera, kt\u00f3ry w\u0142a\u015bnie na kolanach zamyka\u0142 w\u0142az do kana\u0142\u00f3w, i pom\u00f3g\u0142 mu wsta\u0107. Obydwoje pow\u0119drowali w stron\u0119 akademika trzymaj\u0105c si\u0119 za r\u0119ce.<\/p>\n\n\n\n \u201cHej.\u201d<\/p>\n\n\n\n \u201cHmm?\u201d<\/p>\n\n\n\n \u201cKocham ci\u0119, William.\u201d<\/p>\n\n\n\n \u201cJa ciebie te\u017c, Odd.\u201d<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Autor: Classico<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Notka od autora: Hej wszystkim! Ten fanfik to m\u00f3j do\u015b\u0107 sp\u00f3\u017aniony specia\u0142 z okazji pride month. Mam nadziej\u0119, \u017ce si\u0119 wam spodoba. Ah te p\u00f3\u017ane, wiosenne wieczory, pe\u0142ne rze\u015bkiego powietrza i zapachu trawy. O ile wi\u0119kszo\u015b\u0107 uczni\u00f3w szko\u0142y Kadic by\u0142o ju\u017c o tej porze w obj\u0119ciach Morfeusza, to Odd Della Robbia mia\u0142 zgo\u0142a inne plany …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":10,"featured_media":0,"parent":1782,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[45],"tags":[],"class_list":["post-4484","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-one-shoty"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4484","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/10"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4484"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4484\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4485,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4484\/revisions\/4485"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1782"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4484"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4484"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4484"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}