William nie wierzy\u0142 w Boga, ale jakim\u015b cudem w\u0142a\u015bnie siedzia\u0142 na krokwiach pod sufitem opuszczonego ko\u015bcio\u0142a. Znalezienie wej\u015bcia na miejsce, w kt\u00f3rym w\u0142a\u015bnie si\u0119 znajdowa\u0142 by\u0142o efektem jednych z jego w\u0119dr\u00f3wek poza Kadic w poszukiwaniach zaj\u0119cia lepszego, ni\u017c b\u0142\u0105kanie si\u0119 po terenach Kadic. Park tak dobrze nie chroni\u0142 przed s\u0142o\u0144cem; pocz\u0105tek wrze\u015bnia wci\u0105\u017c dawa\u0142 si\u0119 wszystkim we znaki, ale jeszcze nikt chyba nie porwa\u0142 si\u0119 na ten sam pomys\u0142.<\/p>\n\n\n\n
M\u00f3g\u0142 przysi\u0105c, \u017ce nawet, je\u017celi by\u0142o tu ch\u0142odniej od kamiennych \u015bcian, to wcale tak \u0142atwiej si\u0119 tu nie oddycha\u0142o. W powietrzu wci\u0105\u017c zdawa\u0142 si\u0119 unosi\u0107 ci\u0119\u017cki zapach kadzide\u0142. Witra\u017ce przepuszcza\u0142y \u015bwiat\u0142o s\u0142oneczne, kt\u00f3re kolorowymi plamami o\u015bwietla\u0142o drewniane, ci\u0119\u017ckie nawy oraz zdewastowany o\u0142tarz. Zdawa\u0142o si\u0119, \u017ce miejsce jaki\u015b czas temu pad\u0142o ofiar\u0105 domoros\u0142ych fanatyk\u00f3w urbexu, kt\u00f3rzy to, niestety, nie potrafili poszanowa\u0107 ani zostawi\u0107 w spokoju tego, co zastali.<\/p>\n\n\n\n
Mimo, \u017ce nie wierzy\u0142, to domy\u015bla\u0142 si\u0119, \u017ce dopuszczali si\u0119 \u015bwi\u0119tokradztwa. Chyba. Terminologia ko\u015bcielna nigdy nie by\u0142a jego mocn\u0105 stron\u0105.<\/p>\n\n\n\n
I to chyba nie do ko\u0144ca tak, \u017ce\u2026 totalnie nie wierzy\u0142. Bardziej chyba w\u0105tpi\u0142 przez ilo\u015b\u0107 spraw, jakie w jego \u017cyciu zwyczajnie posz\u0142y nie tak. By\u0142o ich sporo i zastanawia\u0142 si\u0119\u2026 czy je\u017celi ten ca\u0142y B\u00f3g nie istnia\u0142, to czy przypadkiem nie mia\u0142 do\u015b\u0107 cynicznego poczucia humoru. To po pierwsze.<\/p>\n\n\n\n
Po drugie. William stanowczo wola\u0142 samotno\u015b\u0107 na swoich w\u0142asnych warunkach. Mia\u0142 w\u00f3wczas to poczucie, \u017ce by\u0142 tu z w\u0142asnego wyboru, a nie wskutek konsekwencji akcji, kt\u00f3re odstrzeli\u0142y mu do\u015b\u0107 pot\u0119\u017cnie w twarz.<\/p>\n\n\n\n
W rzeczywisto\u015bci, w kt\u00f3rej wszystko zdawa\u0142o si\u0119 patrze\u0107 na niego z g\u00f3ry, to teraz on obserwowa\u0142 puste \u0142awy, o\u0142tarz i konfesjona\u0142y, wyobra\u017caj\u0105c sobie, ilu ludzi musia\u0142o t\u0119dy przej\u015b\u0107, prze\u017cegna\u0107 si\u0119, zamoczy\u0107 d\u0142o\u0144 w wodzie \u015bwi\u0119conej i liczy\u0107 na to, \u017ce ta kr\u00f3tka chwila im jakkolwiek pomo\u017ce. William pr\u00f3bowa\u0142 bardzo d\u0142ugo zrozumie\u0107, co to mog\u0142o da\u0107 i jak bardzo ul\u017cy\u0107 w tych ci\u0119\u017ckich momentach. I to nie tak, \u017ce nie pr\u00f3bowa\u0142, bo\u2026 pewnego dnia sam usiad\u0142 w tej nawie. Gdzie\u015b w \u015brodku opuszczonego ko\u015bcio\u0142a, on sam, licz\u0105c, \u017ce\u2026 je\u017celi kto\u015b tu rzeczywi\u015bcie by\u0142, to powinien go wys\u0142ucha\u0107 bez tych wszystkich ceremonia\u0142\u00f3w. Przecie\u017c tyle czasu dzieciaki modli\u0142y si\u0119 w niekt\u00f3rych domostwach w zaciszu swojego w\u0142asnego pokoju. Tyle s\u0142ysza\u0142 o tych wszystkich ludziach, kt\u00f3rzy sami w domach brali do r\u0105k r\u00f3\u017ca\u0144ce i traktowali to jak swoj\u0105 w\u0142asn\u0105 rozmow\u0119 z bytem wy\u017cszym, ale\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u2026on nie poczu\u0142 nic. \u017badnej obecno\u015bci, ulgi, pokrzepienia. Wci\u0105\u017c czu\u0142, \u017ce by\u0142 sam. Jedyne, co mu tamtego dnia towarzyszy\u0142o, to ta jedna, b\u0142\u0105dz\u0105ca pod sklepieniem ko\u015bcio\u0142a jask\u00f3\u0142ka, kt\u00f3ra pr\u00f3bowa\u0142a znale\u017a\u0107 drog\u0119 wyj\u015bcia z potrzasku. Nieironicznie czu\u0142, \u017ce uto\u017csamia\u0142 si\u0119 z ni\u0105 bardziej, ni\u017c pewnie by chcia\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Oboje zagubieni.<\/p>\n\n\n\n
Oboje w przestrzeni, kt\u00f3ra niby by\u0142a bezpieczna. Nie byli pierwsi, nikt nie wiedzia\u0142, czy ostatni.<\/p>\n\n\n\n
Mo\u017ce poza gniazdem go\u0142\u0119bi. Pewnego razu spr\u00f3bowa\u0142 do nich si\u0119gn\u0105\u0107, bo mia\u0142 je w zasi\u0119gu r\u0119ki i do tej pory nie do ko\u0144ca wiedzia\u0142, co je sp\u0142oszy\u0142o: on sam, czy tatua\u017c czarnej mamby wij\u0105cej si\u0119 wok\u00f3\u0142 jego przedramienia. Ich pi\u00f3ra raz na jaki\u015b czas lubi\u0142y spa\u015b\u0107 na ziemi\u0119. Nie podnosi\u0142 ich. William nie do ko\u0144ca interesowa\u0142 si\u0119 dotykaniem tu czegokolwiek. Nawet, je\u017celi nie do ko\u0144ca to wszystko mia\u0142o dla niego sens, tak\u2026 wci\u0105\u017c mia\u0142 pewien szacunek. Dla kogo\u015b to mia\u0142o wi\u0119cej sensu ni\u017c dla niego samego.<\/p>\n\n\n\n
Dlatego\u2026 pr\u00f3bowa\u0142 chyba jeszcze zrozumie\u0107, co w tym by\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
Bardzo szybko wr\u00f3ci\u0142 na swoje krokwie, analizuj\u0105c po raz kolejny kawa\u0142ki pokruszonego tynku na blacie o\u0142tarza.<\/p>\n\n\n\n
Mo\u017ce nie potrzebowa\u0142 si\u0119 modli\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Mo\u017ce\u2026 kluczem by\u0142o znalezienie miejsca, kt\u00f3re b\u0119dzie na tyle swoi\u015bcie neutralne, \u017ce pozwoli mu rozliczy\u0107 si\u0119 z my\u015blami.<\/p>\n\n\n\n
Niejednokrotnie jednak to go przerasta\u0142o; siedzia\u0142 wi\u0119c, obserwuj\u0105c przesuwaj\u0105ce si\u0119 razem ze s\u0142o\u0144cem plamy witra\u017cy. Oczami wyobra\u017ani widzia\u0142 tych wszystkich ludzi. kt\u00f3rzy kiedy\u015b tu przychodzili, \u017cegnali si\u0119 i siadali, szukaj\u0105c\u2026 pewnie niekiedy sami nie do ko\u0144ca wiedzieli, czego, ale s\u0142yszeli, \u017ce mogli to tu zdoby\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Ludzie zjawiali si\u0119 tu w swoich lepszych i gorszych momentach.<\/p>\n\n\n\n
M\u00f3g\u0142by ich spotka\u0107 krz\u0105taj\u0105cych si\u0119 mi\u0119dzy \u0142awami, kiwaj\u0105cych sobie g\u0142ow\u0105 w niemym przywitaniu. U\u015bmiechaj\u0105cych do starych przyjaci\u00f3\u0142\u2026 albo odwracaj\u0105cych wzrok na wypadek, gdyby nie chcieli zosta\u0107 zauwa\u017ceni.<\/p>\n\n\n\n
Niekt\u00f3rzy zwyczajnie przychodzili tu, czuj\u0105c, \u017ce zwyczajnie nale\u017celi do tego miejsca.<\/p>\n\n\n\n
William nie mia\u0142 tego poczucia \u2014 b\u0119d\u0105c poza rodzinnym domem, zwyczajnie przez to wszystko zapomnia\u0142, jak to do ko\u0144ca by\u0142o – nale\u017ce\u0107 gdzie\u015b.<\/p>\n\n\n\n
Nie by\u0142 st\u0105d.<\/p>\n\n\n\n
Nie pasowa\u0142 tu\u2026 ale wci\u0105\u017c tu przychodzi\u0142. W momentach, kiedy chcia\u0142 by\u0107 sam na swoich warunkach, kiedy chcia\u0142 chocia\u017c przez moment patrze\u0107 na \u015bwiat z g\u00f3ry \u2014 nawet, je\u017celi to by\u0142 jego ma\u0142y fragment, to\u2026 je\u017celi kto\u015b my\u015bla\u0142, \u017ce nikt nie spogl\u0105da\u0142 w d\u00f3\u0142, to on tu siedzia\u0142.<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Autorka: Morrigan<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" William nie wierzy\u0142 w Boga, ale jakim\u015b cudem w\u0142a\u015bnie siedzia\u0142 na krokwiach pod sufitem opuszczonego ko\u015bcio\u0142a. Znalezienie wej\u015bcia na miejsce, w kt\u00f3rym w\u0142a\u015bnie si\u0119 znajdowa\u0142 by\u0142o efektem jednych z jego w\u0119dr\u00f3wek poza Kadic w poszukiwaniach zaj\u0119cia lepszego, ni\u017c b\u0142\u0105kanie si\u0119 po terenach Kadic. Park tak dobrze nie chroni\u0142 przed s\u0142o\u0144cem; pocz\u0105tek wrze\u015bnia wci\u0105\u017c dawa\u0142 si\u0119 …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":1782,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[45],"tags":[],"class_list":["post-4470","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-one-shoty"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4470","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4470"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4470\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4471,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4470\/revisions\/4471"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1782"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4470"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4470"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4470"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}