Snuj\u0119 si\u0119 my\u015blami po sypialni bez \u017cadnego konkretnego celu. Wprawdzie w\u0142a\u015bnie dzi\u015b mija dziesi\u0119\u0107 lat od tamtego pami\u0119tnego dnia, gdy m\u00f3j ojciec odszed\u0142. Jednak nie czuj\u0119 z tego powodu jakiej\u015b smutku, czy t\u0119sknoty. Ca\u0142a dekada ukrywania si\u0119, lecz ani troch\u0119 nie \u017ca\u0142uj\u0119 tego czasu. Nie jestem taki jak on. On potrafi\u0142 tylko po\u015bwi\u0119ca\u0107 ka\u017cd\u0105 woln\u0105 chwil\u0119 na prace, kt\u00f3re mia\u0142y zapewni\u0107 mu osi\u0105gni\u0119ciem swoich cel\u00f3w. Ja natomiast doszed\u0142em do tego, \u017ce \u017cycie to nie tylko obowi\u0105zki i mo\u017cna funkcjonowa\u0107 na zwolnionych obrotach.<\/p>\n\n\n\n
Budzik zaczyna dzwoni\u0107, daj\u0105c zna\u0107, \u017ce jest si\u00f3dma pi\u0119\u0107. Najwy\u017cszy czas wstawa\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Wracam \u015bwiadomo\u015bci\u0105 do cia\u0142a i wstaj\u0105c, przeci\u0105gam si\u0119, po czym kieruj\u0119 si\u0119 do \u0142azienki. Niby m\u00f3g\u0142bym si\u0119 oby\u0107 bez tego, ale to ju\u017c swego rodzaju nawyk. Niby zb\u0119dny, ale bez niego co\u015b jest nie tak. Lata mechanicznego powtarzania robi swoje.<\/p>\n\n\n\n
Staj\u0119 przed umywalk\u0105, a z lustra bez wi\u0119kszego zainteresowania przygl\u0105da mi si\u0119 wysoki, szczup\u0142y m\u0119\u017cczyzna. Chuda, tr\u00f3jk\u0105tna twarz w po\u0142\u0105czeniu z blad\u0105 karnacj\u0105 ciemnymi oczami nadaj\u0105 mu wygl\u0105d, kt\u00f3ry m\u00f3g\u0142by pasowa\u0107 do postaci z jakiego\u015b filmu grozy. Nawet haczykowaty nos i czarne jak atrament w\u0142osy pasowa\u0142y do tego wizerunku i jedynie ich nie przekraczaj\u0105ca \u017cadnych norma d\u0142ugo\u015b\u0107 psu\u0142a ca\u0142y efekt.<\/p>\n\n\n\n
Odwr\u00f3ciwszy w ko\u0144cu spojrzenie, odkr\u0119cam wod\u0119 i przemywam dok\u0142adnie twarz, po czym wci\u0105\u017c mokrymi d\u0142o\u0144mi pr\u00f3buj\u0119 poprawi\u0107 jak zawsze stercz\u0105ce kosmyki.<\/p>\n\n\n\n
Kolejne zb\u0119dne przyzwyczajenie bior\u0105c pod uwag\u0119 fakt, \u017ce nigdy nie uda\u0142o mi si\u0119 ich u\u0142o\u017cy\u0107 na tyle d\u0142ugo, by mia\u0142o to jaki\u015b sens.<\/p>\n\n\n\n
Wr\u00f3ciwszy wreszcie do sypialni, wyci\u0105gam z szafy czarn\u0105 koszul\u0119, z\u0142o\u017cone w kostk\u0119 jeansy i czarne skarpetki. Czyli zestaw, kt\u00f3ry nie wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 standardach. Po ubraniu si\u0119 przechodz\u0119 do s\u0105siedniego pokoju. Ostatecznie nie mieszkam przecie\u017c sam. Trzeba si\u0119 zaj\u0105\u0107 innymi lokatorami. Otwieram drzwi bez pukania, kt\u00f3re i tak nie mia\u0142oby najmniejszego sensu. Znajduj\u0119 prze\u0142\u0105cznik i pomieszczenie wype\u0142nia si\u0119 \u0142agodnym, b\u0142\u0119kitnym \u015bwiat\u0142em.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Dzie\u0144 dobry kochani. Dobrze si\u0119 wam spa\u0142o? \u2014 rzuci\u0142am w przestrze\u0144. Jednak nikt z obecnych jako\u015b nie kwapi\u0142 si\u0119, by mi odpowiedzie\u0107, cho\u0107 chyba ju\u017c \u017caden z nich nie spa\u0142. Zreszt\u0105 jak zawsze.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Kto chce \u015bniadanie \u2014 doda\u0142em niewzruszony, podchodz\u0105c do pierwszego z nich i spogl\u0105daj\u0105c do \u015brodka.<\/p>\n\n\n\n
Czarno-br\u0105zowy paj\u0105k jak zawsze by\u0142 niezadowolony z tak wczesnej wizyty. Pomimo oddzielaj\u0105cej nas tafli szk\u0142a obr\u00f3ci\u0142 si\u0119 w moj\u0105 stron\u0119 i unosz\u0105c przednie odn\u00f3\u017ca, ukaza\u0142 imponuj\u0105ce szcz\u0119koczu\u0142ki.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Widz\u0119, \u017ce ty sko\u0144czy\u0142e\u015b \u2014 stwierdzi\u0142em, dostrzegaj\u0105c pod paj\u0105kiem niewielkie, wysuszone szcz\u0105tki jego ostatniego posi\u0142ku. On jednak nie interesowa\u0142 si\u0119 moimi s\u0142owami i wci\u0105\u017c pr\u00f3bowa\u0142 mnie nastraszy\u0107, cho\u0107 m\u00f3g\u0142 spokojnie skry\u0107 si\u0119 w swojej wymoszczonej sieci\u0105 kryj\u00f3wce.<\/p>\n\n\n\n
Widz\u0105c jednak, \u017ce nie zamierza odpu\u015bci\u0107, wycofa\u0142em si\u0119, zostawiaj\u0105c go w spokoju, po czym zbli\u017caj\u0105c si\u0119 do nast\u0119pnego pojemnika, kt\u00f3ry dla odmiany by\u0142 wype\u0142niony s\u0142on\u0105 wod\u0105 z jaskrawo ubarwion\u0105 o\u015bmiorniczk\u0105 pe\u0142zaj\u0105c\u0105 po wy\u0142o\u017conym kamieniami dnie.<\/p>\n\n\n\n
Zreszt\u0105 pozosta\u0142e z kilkunastu pozosta\u0142ych pojemnik\u00f3w posiada r\u00f3wnie egzotycznych lokator\u00f3w. Co w po\u0142\u0105czeniu z ich warto\u015bci\u0105 oraz trudno\u015bci\u0105 w zdobyciu zar\u00f3wno ich, jak i niezb\u0119dnych do ich posiadania papier\u00f3w zobowi\u0105zuje do zapewnienia dla nich jak najlepszej opieki.<\/p>\n\n\n\n
***
<\/p>\n\n\n\n
Sko\u0144czywszy poranne oporz\u0105dzanie swoich pupili, wychodz\u0119 z pokoju i schodz\u0119 na d\u00f3\u0142. Tam wisz\u0105cy na \u015bcianie zegar pokazuje si\u00f3dm\u0105 trzydzie\u015bci cztery, czym daje mi do zrozumienia, \u017ce nied\u0142ugo b\u0119d\u0105, musia\u0142 si\u0119 zacz\u0105\u0107 zbiera\u0107 do wyj\u015bcia.<\/p>\n\n\n\n
Przechodz\u0119 do salonu urz\u0105dzonego podobnie jak reszta domu w stylu lekkiego minimalizmu. Siadaj\u0105c przy stole, wybudzam laptop ze stanu u\u015bpienia, by jak zawsze zosta\u0107 przywitanym widokiem o\u015bnie\u017conych g\u00f3r z ledwie kilkoma ikonami najpotrzebniejszych program\u00f3w i kr\u00f3tkim powiadomieniem o liczbie odebranych wiadomo\u015bci. Rzuciwszy okiem na prognoz\u0119 pogody, pobie\u017cnie przegl\u0105dam odebrane wiadomo\u015bci, wyszukuj\u0105c spo\u015br\u00f3d nich tych najbardziej mnie interesuj\u0105cych.<\/p>\n\n\n\n
Ledwie kilkana\u015bcie sekund p\u00f3\u017aniej mam je wszystkie i kopiuj\u0105c do\u0142\u0105czone do nich pliki, zerkam jeszcze na sytuacj\u0119 gie\u0142dow\u0105, dochodz\u0105c do wniosku, \u017ce moje przewidywania by\u0142y trafne, zamykam urz\u0105dzenie i udaj\u0119 si\u0119 do wyj\u015bcia, zgarniaj\u0105c po drodze wisz\u0105c\u0105 w przedpokoju kurtk\u0119 i stoj\u0105c\u0105 przy drzwiach torb\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Przekr\u0119caj\u0105c klucz w zamku, przechodz\u0119 przez niedu\u017cy ogr\u00f3d, kt\u00f3ry powoli zaczyna domaga\u0107 si\u0119 koszenia. Tu\u017c za bram\u0105 trafiam na ludzi spiesz\u0105cych si\u0119 za swoimi porannymi sprawami. Id\u0105c w ich \u015blady, ruszy\u0142em w g\u00f3r\u0119 ulicy.<\/p>\n\n\n\n
Kilka minut szybkiego marszu p\u00f3\u017aniej docieram do odcinka prowadz\u0105cego nad Sekwan\u0105, a moje spojrzenie jak zawsze zostaje przyci\u0105gni\u0119te przez stoj\u0105cy na wyspie budynek opuszczonej od lat fabryki. I cho\u0107 znam ten widok na pami\u0119\u0107, to i tak nie mog\u0119 oderwa\u0107 od niej wzrok, pozwalaj\u0105c, by kolejne detale ujawnia\u0142y si\u0119 w miar\u0119 zbli\u017canie si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Praktycznie wszystkie okna zia\u0142y pustk\u0105, ju\u017c od dawna nie widz\u0105c niczego, co mo\u017cna by by\u0142o nazwa\u0107 szyb\u0105, a \u015bciany zdobi\u0105 liczne ubytki po wykruszonej elewacji. Ca\u0142okszta\u0142tu dope\u0142nia niemal ca\u0142kowicie zardzewia\u0142y most, kt\u00f3ry niegdy\u015b \u0142\u0105czy\u0142 fabryk\u0119 ze sta\u0142ym l\u0105dem, teraz stoi zamkni\u0119ty przez stalow\u0105 siatk\u0119 obwieszon\u0105 mas\u0105 znak\u00f3w i tablic informacyjnych g\u0142osz\u0105cych, \u017ce teren za nimi jest w\u0142asno\u015bci\u0105 prywatn\u0105 i wej\u015bcie b\u0119dzie karane. Nawet je\u015bli i one s\u0105 ju\u017c nadgryzione z\u0119bem czasu. Zupe\u0142nie jakby zapomniano o nich tak samo, jak budynku, kt\u00f3rego strzeg\u0105.<\/p>\n\n\n\n
W miar\u0119 mijania wyspy obracam si\u0119 i nawet przez chwil\u0119 id\u0119 ty\u0142em, przygl\u0105daj\u0105c si\u0119 miejsce, kt\u00f3re niegdy\u015b zapewnia\u0142o prac\u0119 niezliczonym robotnikom, a dzi\u015b jest ledwie sm\u0119tnym reliktem przesz\u0142o\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
Po tym, jak niemal nie zderzaj\u0105c si\u0119 nadchodz\u0105c\u0105 z naprzeciwka kobiet\u0105, ponownie si\u0119 obracam i przyspieszaj\u0105c kroku, zerkam na zegarek. Za zaledwie par\u0119 minut powinienem by\u0107 w pracy.<\/p>\n\n\n\n
***<\/p>\n\n\n\n
Pi\u0119\u0107 minut przed \u00f3sm\u0105 przede mn\u0105 rozsuwaj\u0105 si\u0119 drzwi jednej z najwi\u0119kszych firm informatycznych w kraju.<\/p>\n\n\n\n
Pospiesznie witam si\u0119 z recepcjonistk\u0105, kt\u00f3ra odwzajemnia skinienie g\u0142owy z mi\u0142ym, cho\u0107 wygl\u0105daj\u0105cym na nieznacznie wymuszony u\u015bmiechem. Wprawdzie nie pasowa\u0142 to do pani Daquin, jednak czas nie pozwala\u0142 mi si\u0119 tym zainteresowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n
W ostatniej chwili w\u015blizguj\u0119 si\u0119 do lekko zat\u0142oczonej windy i wciskam swoje pi\u0119tro. Po chwili drzwi si\u0119 zamkn\u0119\u0142y i po cichym dzwonku winda ruszy\u0142a bezszelestnie.<\/p>\n\n\n\n
W miar\u0119 pokonywania kolejnych kondygnacji kolejne osoby wychodzi\u0142y bez s\u0142owa, a\u017c pozosta\u0142em sam. Wtedy te\u017c drzwi otwieraj\u0105 si\u0119 i ruszam korytarzem.<\/p>\n\n\n\n
\u015awietl\u00f3wki, drzwi z tabliczkami dzia\u0142\u00f3w i nazwiskami oraz biegn\u0105cy przez \u015brodek prosty, czerwony dywan. Ca\u0142o\u015bci dope\u0142nia\u0142y rozstawione gdzieniegdzie donice z r\u00f3\u017cnymi ro\u015blinami. Pono\u0107 to w\u0142a\u015bnie one odr\u00f3\u017cnia\u0142y nas od konkurencyjnych firm. A przynajmniej wed\u0142ug tego, co uda\u0142o mi si\u0119 us\u0142ysze\u0107 od co poniekt\u00f3rych z tutejszych pracownik\u00f3w. Mnie nigdy nie by\u0142o dane ich zobaczy\u0107. Pierwsza pr\u00f3ba i trafienie w dziesi\u0105tk\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Niekt\u00f3re z drzwi s\u0105 otwarte i s\u0142ycha\u0107 zza nich niezbyt o\u017cywione rozmowy pracownik\u00f3w. Zdaje si\u0119, \u017ce pad\u0142o pytanie o czyje\u015b urodziny. Nie udaje mi si\u0119 jednak us\u0142ysze\u0107 odpowiedzi. Zreszt\u0105 docieram do drzwi opatrzonych tabliczk\u0105 g\u0142osz\u0105c\u0105:<\/p>\n\n\n\n
Albert Turing<\/strong><\/p>\n\n\n\n G\u0142\u00f3wny Informatyk<\/strong><\/p>\n\n\n\n Przyk\u0142adam kart\u0119 magnetyczn\u0105 do czytnika pod klamk\u0105, czemu towarzyszy\u0142 cichy szcz\u0119k zamka.<\/p>\n\n\n\n Gabinet stanowi obszerne pomieszczenie ze \u015bcianami pomalowanymi najja\u015bniejszym odcieniem szaro\u015bci, jakim by\u0142 w og\u00f3le mo\u017cliwy. Szafki o przeszklonych drzwiczkach zawiera\u0142y nieliczne segregatory na dokumenty. G\u0142\u00f3wnym elementem wystroju by\u0142o biurko z ciemnego drewna, kt\u00f3rego rozmiar by\u0142 niewsp\u00f3\u0142mierny do przeznaczenia tego mebla. I to tak na moje oko dwukrotnie. Nawet po ustawieniu trzech monitor\u00f3w, klawiatury, drukarki i ca\u0142ej masy podobnego sprz\u0119tu na blacie wci\u0105\u017c pozostawa\u0142o sporo miejsca.<\/p>\n\n\n\n Mijaj\u0105c niewielki stolik i ustawione wok\u00f3\u0142 niego krzes\u0142a, obchodz\u0119 gargantuiczne biurko i siadaj\u0105c w obrotowym, sk\u00f3rzanym fotelu, uruchamiam komputer. W mi\u0119dzyczasie wyci\u0105gam z torby netbook i przegl\u0105dam dzisiejszy plan. Pomijaj\u0105c to zebranie po lunchu, nie dostrzegam wi\u0119kszych niedogodno\u015bci. Jednak nawet bior\u0105c to pod uwag\u0119, wszystko powinno p\u00f3j\u015b\u0107 bez wi\u0119kszych problem\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Czyli standardowe wyrabianie ponad normy \u2014 stwierdzam pod nosem, odk\u0142adaj\u0105c urz\u0105dzenie i pozwalaj\u0105c sobie na lekki u\u015bmieszek.<\/p>\n\n\n\n Gdy komputer jest w ko\u0144cu gotowy do pracy, si\u0119gam po klawiatur\u0119. Nim jednak wcisn\u0105\u0142em pierwszy klawisz, przypominam sobie, jak po niespe\u0142na miesi\u0105cu pracy na tym stanowisku dyrektor osobi\u015bcie oznajmi\u0142 mi, \u017ce firma jeszcze nigdy przedtem tak dobrze nie prosperowa\u0142a i, \u017ce nie wa\u017cne, w jaki spos\u00f3b to robi\u0119, bylebym trzyma\u0142 tak dalej. On nie b\u0119dzie si\u0119 w to miesza\u0142.<\/p>\n\n\n\n Ponownie si\u0119 u\u015bmiechaj\u0105c, zak\u0142adam bezprzewodow\u0105 s\u0142uchawk\u0119 i w czasie, gdy ja zajmuj\u0119 si\u0119 swoimi obowi\u0105zkami, z urz\u0105dzenia wydobywaj\u0105 si\u0119 pierwsze s\u0142owa nagrania.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Ulrich\u2026 Nie widzia\u0142e\u015b mo\u017ce\u2026<\/p>\n\n\n\n ***<\/p>\n\n\n\n Pi\u0119\u0107 minut przed szesnast\u0105 wysy\u0142am na komputer dyrektora wiadomo\u015b\u0107 z par\u0105 najnowszych raport\u00f3w. I cho\u0107 mia\u0142y by\u0107 wys\u0142ane przed weekendem, lecz status najlepszego pracownika sam si\u0119 nie utrzyma. W szczeg\u00f3lno\u015bci przy tak ilo\u015bci ch\u0119tnych na moje stanowisko. Wy\u0142\u0105czywszy sprz\u0119t, wychodz\u0119 z biura i nieomal zderzam si\u0119 z ob\u0142adowanym mopami i szczotkami w\u00f3zkiem sprz\u0105taczki.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Witam pani Jeanno \u2014 pozdrawiam zaczynaj\u0105c\u0105 prac\u0119 sprz\u0105taczk\u0119 i wymin\u0105wszy j\u0105 wraz z ca\u0142ym jej oprzyrz\u0105dowanie, dodaj\u0119. – I \u017cegnam.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Do widzenia panie Albercie \u2014 s\u0142ysz\u0119 jeszcze za sob\u0105.<\/p>\n\n\n\n Gdy jestem ju\u017c na chodniku przed firmy, spogl\u0105dam na zbieraj\u0105ce si\u0119 chmury zapowiadaj\u0105ce przyzwoitych rozmiar\u00f3w deszcz. Niewzruszony jednak tym faktem ruszam niezbyt zat\u0142oczonym chodnikiem w swoj\u0105 stron\u0119 i upewniaj\u0105c si\u0119, \u017ce wszystko na dzisiejszy wiecz\u00f3r jest gotowe.<\/p>\n\n\n\n Nie udaje mi si\u0119 jednak przej\u015b\u0107 dw\u00f3ch przecznic, gdy \u0142apie mnie w lewej r\u0119ce niespodziewany skurcz. Chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej sytuacja si\u0119 powtarza. Chowaj\u0105c d\u0142o\u0144 w r\u0119kawie kurtki, przyspieszam kroku z niezadowoleniem, stwierdzam, \u017ce r\u0119ka ju\u017c kt\u00f3ry\u015b raz w tym miesi\u0105cu zaczyna mi dokucza\u0107.<\/p>\n\n\n\n Przesuwam swoje plany na p\u00f3\u017aniej, pocieszaj\u0105c si\u0119, \u017ce przynajmniej jeszcze nigdy nie z\u0142apa\u0142o mnie to w pracy. Ci\u0119\u017cko by mi by\u0142o wyt\u0142umaczy\u0107, czemu d\u0142o\u0144 zachowuje si\u0119 jak pod\u0142\u0105czona do pr\u0105du.<\/p>\n\n\n\n Dwadzie\u015bcia minut p\u00f3\u017aniej, gdy ju\u017c podchodz\u0119 do domu, ca\u0142e przedrami\u0119 mniej wi\u0119cej tak w\u0142a\u015bnie si\u0119 zachowuje. Na szcz\u0119\u015bcie teraz b\u0119d\u0119 m\u00f3g\u0142 w spokoju si\u0119 tym zaj\u0105\u0107.<\/p>\n\n\n\n Po wej\u015bciu do \u015brodka zamykam za sob\u0105 drzwi i zamiast szykowa\u0107 si\u0119 do wyj\u015bcia, wchodz\u0119 na pi\u0119tro i otwieram najbli\u017csze drzwi.<\/p>\n\n\n\n Za nimi znajduje si\u0119 ma\u0142y pokoik, kt\u00f3ry na pierwszy rzut oka mo\u017cna by uzna\u0107 za schowek na cz\u0119\u015bci zamienne, w kt\u00f3rym kto\u015b pr\u00f3bowa\u0142 urz\u0105dzi\u0107 prowizoryczn\u0105 sal\u0119 operacyjn\u0105.<\/p>\n\n\n\n Siadaj\u0105c przy kilkumetrowym, ci\u0105gn\u0105cym si\u0119 przez ca\u0142\u0105 \u015bcian\u0119 blacie zapalam zamontowan\u0105 na ruchomym ramieniu bezcieniow\u0105 lamp\u0119. Podwijaj\u0105c r\u0119kaw i \u0142api\u0105c mocno poni\u017cej \u0142okcia, wykr\u0119cam d\u0142o\u0144, a towarzysz\u0105cy temu odg\u0142os przypomina odklejanie mokrej przyssawki. Kiedy d\u017awi\u0119k milknie, ci\u0105gn\u0119 za imituj\u0105c\u0105 sk\u00f3r\u0119 warstw\u0119, kt\u00f3ra schodzi jak lateksowa r\u0119kawiczka. Pod spodem za\u015b zamiast mi\u0119\u015bni i \u015bci\u0119gien wida\u0107 metalowe kszta\u0142towniki, si\u0142owniki, wi\u0105zki przewod\u00f3w i ca\u0142\u0105 reszt\u0119 podobnego sprz\u0119tu.<\/p>\n\n\n\n K\u0142ad\u0105c mechaniczne rami\u0119 na blacie pod lamp\u0105, si\u0119gam drug\u0105 r\u0119k\u0105 po \u015brubokr\u0119t, po czym zaczynam grzeba\u0107 w g\u0105szczu kabli. Jednak ci\u0105g\u0142y ruch ko\u0144czyny, jak i poruszaj\u0105cych ni\u0105 mechanizm\u00f3w nie u\u0142atwia mi sprawy.<\/p>\n\n\n\n W ko\u0144cu po kilkunastu ci\u0105gn\u0105cych si\u0119 niemi\u0142osiernie sekundach odnajduj\u0119, to czego szuka\u0142em. Jeden szybki ruch \u015brubokr\u0119tu p\u00f3\u017aniej podskakuj\u0105cy cz\u0142onek zamiera i powoli opada na blat.<\/p>\n\n\n\n Zamieniaj\u0105c wkr\u0119tak na p\u0119set\u0119 i zaczynam wygrzebywa\u0107 interesuj\u0105cy mnie drobiazg. Po chwili na wierzchu r\u0119ki le\u017cy malutkie pude\u0142eczko z mas\u0105 kabelk\u00f3w wychodz\u0105cych z obu jego ko\u0144c\u00f3w i pojedynczym przyciskiem. Nic szczeg\u00f3lnego, gdyby nie wytrawione w obudowie wg\u0142\u0119bienia dooko\u0142a niego. Dwa koncentrycznie ko\u0142a i cztery kr\u00f3tkie linie wychodz\u0105ce z zewn\u0119trznego kr\u0119gu. Jedna skierowana w stron\u0119 d\u0142oni i trzy po przeciwnej stronie. W efekcie ca\u0142o\u015b\u0107 wygl\u0105da\u0142a jak abstrakcyjne oko.<\/p>\n\n\n\n Wci\u0105\u017c nie mam poj\u0119cia, jak ojciec m\u00f3g\u0142 we wszystkich swoich pracach korzysta\u0107 z tak dziwnego symbolu.<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Autor: Xana<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Snuj\u0119 si\u0119 my\u015blami po sypialni bez \u017cadnego konkretnego celu. Wprawdzie w\u0142a\u015bnie dzi\u015b mija dziesi\u0119\u0107 lat od tamtego pami\u0119tnego dnia, gdy m\u00f3j ojciec odszed\u0142. Jednak nie czuj\u0119 z tego powodu jakiej\u015b smutku, czy t\u0119sknoty. Ca\u0142a dekada ukrywania si\u0119, lecz ani troch\u0119 nie \u017ca\u0142uj\u0119 tego czasu. Nie jestem taki jak on. On potrafi\u0142 tylko po\u015bwi\u0119ca\u0107 ka\u017cd\u0105 woln\u0105 …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"parent":442,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"class_list":["post-444","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-spotkanie-po-latach"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/444","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=444"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/444\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":445,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/444\/revisions\/445"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/442"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=444"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=444"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=444"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}