W pi\u0119kny, s\u0142oneczny poranek, w s\u0142odkim smutku ko\u0144cz\u0105cego si\u0119 lata i startu nowego roku szkolnego, Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 Kadic powoli budzi si\u0119 z letargu, stopniowo zalewane falami uczni\u00f3w. To w\u0142a\u015bnie w tym momencie, przed bram\u0105 szko\u0142y, odnajdujemy naszych bohater\u00f3w, id\u0105cych spokojnie w stron\u0119 dziedzi\u0144ca.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 To powr\u00f3t do szko\u0142y i dw\u00f3ch na pi\u0119ciu uczni\u00f3w jest zadowolonych! \u2013 krzykn\u0119\u0142a Aelita, jak zawsze szcz\u0119\u015bliwa, \u017ce wakacje si\u0119 ko\u0144cz\u0105, by wreszcie spotka\u0107 przyjaci\u00f3\u0142.<\/p>\n\n\n\n
R\u00f3wnie zadowolony z powrotu do zaj\u0119\u0107 Jeremie rzuci\u0142 okiem na swoich towarzyszy, by zweryfikowa\u0107 te statystyki:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Tylko dw\u00f3ch na pi\u0119ciu? To prawda: nawet Odd ma kwa\u015bn\u0105 min\u0119!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 No ba\u2026 \u2013 odpowiedzia\u0142, nie odrywaj\u0105c wzroku od ziemi. \u2013 Nie uda\u0142o mi si\u0119 zabra\u0107 ze sob\u0105 Kiwiego w tym roku. Nie wiem, jak rodzice dowiedzieli si\u0119, \u017ce zwierz\u0119ta s\u0105 zakazane w Kadic, ale dla mnie ten rok ju\u017c zaczyna si\u0119 \u017ale.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Naprawd\u0119? \u2013 spyta\u0142 Ulrich. \u2013 Brak psa w pokoju, kt\u00f3ry po\u017cera\u0142by moje rzeczy? Mo\u017ce w ko\u0144cu zaczn\u0119 si\u0119 u\u015bmiecha\u0107. Przynajmniej do najbli\u017cszej lekcji matmy…<\/p>\n\n\n\n
\u2013 No dalej, Odd, nie r\u00f3b takiej miny \u2013 zacz\u0105\u0142 pociesza\u0107 go J\u00e9r\u00e9mie. \u2013 Po\u017cycz\u0119 ci Kiwi 2.0, je\u015bli chcesz.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 To nie to samo! \u2013 zripostowa\u0142 Odd. \u2013 Robot-pies nie zast\u0105pi mi\u0142o\u015bci prawdziwego pieska z krwi i ko\u015bci!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 A ty, Yumi \u2013 podj\u0105\u0142 temat Samuraj \u2013 dlaczego nie masz humoru?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Jak co roku \u2013 odpowiada Japonka. \u2013 Wy wszyscy b\u0119dziecie we czw\u00f3rk\u0119 w tej samej klasie, a ja zn\u00f3w l\u0105duj\u0119 sama…<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie jeste\u015b sama, daj spok\u00f3j, jest William! \u2013 dorzuci\u0142a Aelita, kt\u00f3ra nie potrafi\u0142a ukry\u0107 dobrego nastroju.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 \u015awietnie… Szczerze m\u00f3wi\u0105c, to w\u0142a\u015bnie jego wola\u0142abym nie mie\u0107 w klasie w tym roku… \u2013 odpar\u0142a Geisha z ponur\u0105 min\u0105.<\/p>\n\n\n\n
J\u00e9r\u00e9mie zawaha\u0142 si\u0119: czy przypomnie\u0107 Yumi, \u017ce William wyrz\u0105dza\u0142 im krzywd\u0119 tylko pod wp\u0142ywem Xany? Ich przygody nale\u017c\u0105 teraz do temat\u00f3w, kt\u00f3rych unikaj\u0105 w rozmowach, wi\u0119c m\u0142ody informatyk zmieni\u0142 temat:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Zauwa\u017ccie, \u017ce my te\u017c nie jeste\u015bmy pewni, czy zostaniemy razem w tej samej klasie. Ostatnim razem o ma\u0142o nie stracili\u015bmy Odda na pocz\u0105tku roku. To si\u0119 mo\u017ce powt\u00f3rzy\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 O nie! \u2013 zdenerwowa\u0142 si\u0119 zainteresowany. \u2013 Nie ma mowy! Najpierw Kiwi, a jak jeszcze wyl\u0105duj\u0119 sam w innej klasie, to postanowione, wracam do domu!<\/p>\n\n\n\n
Ulrich zauwa\u017cy\u0142 zbiegowisko uczni\u00f3w przed rz\u0119dem tablic og\u0142oszeniowych:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 To musi by\u0107 podzia\u0142 klas. Chod\u017amy zobaczy\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u015apiesz\u0105c si\u0119, by dowiedzie\u0107 si\u0119, czy zostali rozdzieleni, Ulrich, Odd, Aelita i Jeremie przyspieszyli kroku w stron\u0119 tablic.<\/p>\n\n\n\n
Yumi do\u0142\u0105czy\u0142a do nich:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 I jak? Kto jest z kim? \u2013 spyta\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 \u017badnych przykrych niespodzianek \u2013 odpowiedzia\u0142 Jeremie z ulg\u0105. \u2013 Jeste\u015bmy wszyscy w czw\u00f3rk\u0119 w tej samej klasie.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 A ty jeste\u015b znowu w klasie z Williamem! \u2013 dopowiedzia\u0142a Aelita z szerokim u\u015bmiechem.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Trudno \u2013 odpowiedzia\u0142a Japonka z rezygnacj\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie narzekaj, Yumi \u2013 powiedzia\u0142 Odd, kt\u00f3ry w ko\u0144cu odzyska\u0142 sw\u00f3j zwyk\u0142y dobry humor. \u2013 My b\u0119dziemy musieli znosi\u0107 Sissi przez kolejny rok! Chocia\u017c Ulrichowi to chyba nie przeszkadza!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Mo\u017cesz m\u00f3wi\u0107 co chcesz o Sissi \u2013 zripostowa\u0142 Samuraj. \u2013 Jest zawsze mniej uci\u0105\u017cliwa ni\u017c tw\u00f3j pies. Zdecydowanie wol\u0119 j\u0105 znosi\u0107 przez rok ni\u017c mieszka\u0107 z Kiwim przez miesi\u0105c.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Gadasz bzdury! M\u00f3j pies nie jest uci\u0105\u017cliwy, on po prostu lubi eksplorowa\u0107 swoje otoczenie.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Chcesz powiedzie\u0107 \u201eeksplodowa\u0107\u201d swoje otoczenie?<\/p>\n\n\n\n
Nadesz\u0142a Sissi: z wielkim u\u015bmiechem:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 M\u00f3j drogi Ulrichu! Zn\u00f3w jeste\u015bmy w tej samej klasie! Czy\u017c to nie znak od losu?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Doprawdy? My\u015blisz, \u017ce to wina losu? \u2013 zmartwi\u0142 si\u0119 ironicznie jej rozm\u00f3wca.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Los jest okrutny w takim razie! \u2013 dorzuci\u0142 jego wsp\u00f3\u0142lokator, \u015bmiej\u0105c si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Odd, twoje nie\u015bmieszne \u017carty by\u0142y dobre w gimnazjum! \u2013 odpowiedzia\u0142a mu Sissi. \u2013 Jeste\u015bmy teraz w liceum, doro\u015bnij troch\u0119!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Robi\u0119 proste \u017carty, \u017ceby\u015b zdo\u0142a\u0142a je zrozumie\u0107! \u2013 odpar\u0142 Odd, coraz bardziej bezczelny.<\/p>\n\n\n\n
Ulrich skorzysta\u0142 z okazji, by si\u0119 ulotni\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Jacy s\u0142odcy\u2026 zostawiam was na pogaduszki, bawcie si\u0119 dobrze.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie, Ulrich, wracaj! \u2013 zacz\u0119\u0142a b\u0142aga\u0107 Sissi.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Ulrich! Nie zostawiaj mnie z ni\u0105! \u2013 doda\u0142 Odd, na\u015bladuj\u0105c lamenty c\u00f3rki dyrektora.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Kretyn! \u2013 zdenerwowa\u0142a, odwracaj\u0105c si\u0119 do niego. \u2013 Przez ciebie Ulrich odwraca si\u0119 ode mnie ju\u017c pierwszego dnia!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Za\u0142o\u017c\u0119 si\u0119, \u017ce zrobi\u0142 to, \u017ceby ci si\u0119 przypodoba\u0107, bo wie, \u017ce lubisz podziwia\u0107 jego… umi\u0119\u015bnione plecy.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Jeste\u015b jeszcze g\u0142upszy ni\u017c tw\u00f3j brudny kundel!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Szczerze Sissi, nie jeste\u015b odpowiedni\u0105 osob\u0105, by obra\u017ca\u0107 wy\u017csz\u0105 inteligencj\u0119 mojego Kiwiego… Hej, chwila! Nie masz przypadkiem czego\u015b wsp\u00f3lnego z tym, \u017ce moi rodzice odkryli, \u017ce nie mam prawa trzyma\u0107 tu psa?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Tw\u00f3j pies nie m\u00f3g\u0142 przyjecha\u0107 z tob\u0105 w tym roku? \u2013 zdziwi\u0142a si\u0119, ciesz\u0105c si\u0119 jednak z jego nieszcz\u0119\u015bcia. \u2013 Ale\u017c to wspania\u0142a wiadomo\u015b\u0107! Oooh, jaki ty musisz by\u0107\u2026rozczarowany!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Ty wredna… j\u0119dzo!! \u2013 krzykn\u0105\u0142 za ni\u0105 Odd, podczas gdy ona odesz\u0142a, \u015bmiej\u0105c si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 A pomy\u015ble\u0107, \u017ce bali\u015bmy si\u0119 nudy… \u2013 doda\u0142a Aelita, chichocz\u0105c.<\/p>\n\n\n\n
Jeremie spojrza\u0142 na zegarek:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Je\u015bli chcemy unikn\u0105\u0107 k\u0142opot\u00f3w ju\u017c pierwszego dnia liceum, lepiej chod\u017amy na lekcje.<\/p>\n\n\n\n
Dziewczyna o r\u00f3\u017cowych w\u0142osach pomacha\u0142a r\u0119k\u0105 do oddalaj\u0105cej si\u0119 Yumi.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Widzimy si\u0119 w po\u0142udnie?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Yep.<\/p>\n\n\n\n
W porze lunchu, pi\u0105tka przyjaci\u00f3\u0142 spotka\u0142a si\u0119 zgodnie z planem w sto\u0142\u00f3wce. Ka\u017cdy wzi\u0105\u0142 tac\u0119 z jedzeniem i zasiad\u0142 przy stoliku.<\/p>\n\n\n\n
Aelita wpatrzy\u0142a si\u0119 w zawarto\u015b\u0107 swojego talerza:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Kuskus z klopsikami ju\u017c pierwszego dnia? Odd b\u0119dzie zadowolony!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Swoj\u0105 drog\u0105, gdzie on si\u0119 podzia\u0142? \u2013 zastanowi\u0142 si\u0119 Ulrich. Zauwa\u017cy\u0142 Williama siedz\u0105cego samotnie przy s\u0105siednim stoliku. Zaraz zobaczy\u0142 nadchodz\u0105cego Odda z suto zastawion\u0105 tac\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Jestem! Pr\u00f3bowa\u0142em wynegocjowa\u0107 dodatkowy talerz, ale wzmocnili system bezpiecze\u0144stwa w tym roku! Rosa dosta\u0142a bardzo surowe wytyczne dotycz\u0105ce ilo\u015bci jedzenia na osob\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Posi\u0142ek toczy si\u0119 swoim rytmem. Jak to zwykle bywa po wakacjach, ka\u017cdy opowiada, co robi\u0142 w wolnym czasie.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Bez \u017cart\u00f3w, Jeremie? Uda\u0142o ci si\u0119 oderwa\u0107 od komputera tego lata?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Wyjecha\u0142em nad morze do zapad\u0142ej wioski bez \u017cadnego dost\u0119pu do Internetu. M\u00f3g\u0142bym nawet wr\u00f3ci\u0107 opalony, gdyby tak nie la\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie wierz\u0119! \u2013 lamentowa\u0142 Odd. \u2013 Sp\u0119dzi\u0142em ca\u0142e lato zamkni\u0119ty w rodzinnym bastionie dziadk\u00f3w z moimi siostrami i kuzynkami, podczas gdy Pan Einstein swobodnie wyruszy\u0142 na przygod\u0119! \u015awiat stan\u0105\u0142 na g\u0142owie.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 One s\u0105 a\u017c tak straszne, te twoje siostry? \u2013 zdziwi\u0142 si\u0119 Ulrich. \u2013 Zawsze o nich m\u00f3wisz, jakby to by\u0142y krwio\u017cercze potwory.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 S\u0105 o wiele gorsze \u2013 kontynuowa\u0142 Odd niczym weteran z Wietnamu. \u2013 Bez mojej naturalnej odporno\u015bci i psychiki ze stali, ju\u017c dawno popad\u0142bym w ob\u0142\u0119d pod ich torturami. Masz szcz\u0119\u015bcie, \u017ce jeste\u015b jedynakiem, Ulrich.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Tak my\u015blisz? \u2013 spyta\u0142 z ma\u0142o przekonan\u0105 min\u0105. \u2013 Problem w tym, \u017ce skoro nie mam ani brata, ani siostry, m\u00f3j ojciec ma tendencj\u0119 do wy\u017cywania si\u0119 na mnie. Sp\u0119dzanie lata w jego towarzystwie szybko staje si\u0119 piek\u0142em, bo s\u0142owo \u201ewakacje\u201d nigdy nie istnia\u0142o w jego s\u0142owniku. A ty, Yumi, gdzie wyjecha\u0142a\u015b?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie pami\u0119tam ju\u017c \u2013 odpowiedzia\u0142a Japonka. \u2013 By\u0142am zbyt zaj\u0119ta pilnowaniem mojego ma\u0142ego brata, podczas gdy rodzice si\u0119 k\u0142\u00f3cili.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 C\u00f3\u017c \u2013 o\u015bwiadczy\u0142a Aelita z nie\u015bmia\u0142ym u\u015bmiechem. \u2013 S\u0142uchaj\u0105c was wszystkich, czuj\u0119 si\u0119 prawie uprzywilejowana, \u017ce nie mog\u0142am wyjecha\u0107 na wakacje!<\/p>\n\n\n\n
Yumi podnios\u0142a praw\u0105 r\u0119k\u0119:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Przysi\u0119gam, w przysz\u0142e lato pojedziemy na wakacje wszyscy razem. Zreszt\u0105, wielka szkoda, \u017ce nie uda\u0142o nam si\u0119 tego zrobi\u0107 w tym roku.<\/p>\n\n\n\n
Nagle plecak Jeremiego zacz\u0105\u0142 dzwoni\u0107. Ch\u0142opak waha\u0142 si\u0119 przez chwil\u0119, po czym otworzy\u0142 go pewnym ruchem.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Niez\u0142y ten nowy dzwonek w twoim telefonie! \u2013 za\u017cartowa\u0142 Odd.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 To nie telefon, tylko m\u00f3j komputer, i w\u0142a\u015bnie to mnie martwi…<\/p>\n\n\n\n
M\u00f3zg grupy otworzy\u0142 swojego laptopa, a na ekranie natychmiast wy\u015bwietli\u0142 si\u0119 komunikat alarmowy.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWie\u017ca aktywowana\u201d? Co to znowu za historia?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Tw\u00f3j program nie jest zaktualizowany czy co? \u2013 spyta\u0142 \u201eF\u00e9lin\u201d (Odd), wci\u0105\u017c \u017cartobliwym tonem, ale teraz i on zaczyna si\u0119 niepokoi\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Tak, to na pewno b\u0142\u0105d oprogramowania, powinienem go odinstalowa\u0107 \u2013 doda\u0142 pospiesznie Jeremie, stukaj\u0105c w klawiatur\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Zapad\u0142a cisza. Ulrich zdecydowa\u0142 si\u0119 j\u0105 przerwa\u0107:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Jeremie, my\u015blisz, \u017ce Xana prze\u017cy\u0142?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie, to niemo\u017cliwe! \u2013 zdenerwowa\u0142a si\u0119 Yumi. \u2013 Pokonali\u015bmy Xan\u0119! Dlaczego mia\u0142by nagle pojawi\u0107 si\u0119 znowu po kilku miesi\u0105cach!? To nie ma sensu!<\/p>\n\n\n\n
M\u0142ody informatyk pr\u00f3bowa\u0142 zachowa\u0107 zimn\u0105 krew.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Spokojnie. Nawet gdyby Xana prze\u017cy\u0142, potrzebowa\u0142by kod\u00f3w \u017ar\u00f3d\u0142owych swojego pierwotnego programowania, by si\u0119 odnowi\u0107. Te kody s\u0105 w pami\u0119ci wewn\u0119trznej Superkomputera, a my przecie\u017c wy\u0142\u0105czyli\u015bmy Superkomputer.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 To dlaczego wie\u017ca jest aktywowana!? \u2013 zripostowa\u0142a Japonka.<\/p>\n\n\n\n
Ulrich zmia\u017cd\u017cy\u0142 \u0142y\u017ceczk\u0105 jogurt na swoim talerzu.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Musimy i\u015b\u0107 sprawdzi\u0107 to w fabryce.<\/p>\n\n\n\n
Nasza pi\u0105tka bohater\u00f3w wsta\u0142a od sto\u0142u bez s\u0142owa i kieruje si\u0119 do wyj\u015bcia. Samuraj rzuci\u0142 odleg\u0142e i nieufne spojrzenie w kierunku Williama, kt\u00f3ry zdaje si\u0119 nie zwraca\u0107 na nich uwagi. W rzeczywisto\u015bci, wysoki brunet widzia\u0142, jak wstaj\u0105 od sto\u0142u, s\u0142ysza\u0142 nawet ca\u0142\u0105 ich rozmow\u0119. W momencie, gdy Ulrich na niego patrzy\u0142, on po prostu spogl\u0105da\u0142 na zegarek, bo postanowi\u0142 da\u0107 im dwie minuty przewagi, zanim ruszy w po\u015bcig, by nie zosta\u0107 zauwa\u017conym.<\/p>\n\n\n\n
Z pewn\u0105 nostalgi\u0105 zmieszan\u0105 z niepokojem nasi poszukiwacze przyg\u00f3d pokonali tras\u0119 niegdy\u015b tak znajom\u0105: mi\u0119dzy Kadic a fabryk\u0105, przechodz\u0105c przez kana\u0142y.<\/p>\n\n\n\n
Po dotarciu przed fabryk\u0119, Yumi spyta\u0142a Jeremiego:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Mo\u017ce jacy\u015b ludzie weszli przypadkiem do fabryki w czasie wakacji? To nie by\u0142by pierwszy raz…<\/p>\n\n\n\n
\u2013 W\u0142a\u015bnie \u2013 odpowiedzia\u0142 Jeremie, uruchamiaj\u0105c wind\u0119. \u2013 Aby unikn\u0105\u0107 sytuacji, w kt\u00f3rej byle kto w\u0142amuje si\u0119 do tajnego sektora fabryki, zainstalowa\u0142em system rozpoznawania DNA, tak aby tylko osoby, kt\u00f3rych DNA zosta\u0142o zmienione przez skaner podczas wirtualizacji, mog\u0142y uzyska\u0107 dost\u0119p do laboratorium, serca Superkomputera czy sali skaner\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Winda towarowa zatrzyma\u0142a si\u0119 i drzwi otworzy\u0142y si\u0119, ods\u0142aniaj\u0105c w\u0142\u0105czony Superkomputer.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Tego si\u0119 w\u0142a\u015bnie obawia\u0142em \u2013 odpar\u0142 informatyk, podchodz\u0105c do prze\u0142\u0105cznika. \u2013 Kto\u015b ponownie w\u0142\u0105czy\u0142 Superkomputer. A aktywowana wie\u017ca dowodzi jasno, \u017ce Xana prze\u017cy\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 I co z tego? \u2013 zripostowa\u0142 Odd, wzruszaj\u0105c ramionami. \u2013 Wystarczy go znowu wy\u0142\u0105czy\u0107 i hop, dobranoc Xana!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie, na razie priorytetem jest dezaktywacja wie\u017cy, by powstrzyma\u0107 Xan\u0119 przed odnowieniem si\u0119 \u2013 odpowiedzia\u0142 Jeremie, wyci\u0105gaj\u0105c kart\u0119 elektroniczn\u0105 z Superkomputera. \u2013 Poza tym musimy koniecznie odkry\u0107, kto go w\u0142\u0105czy\u0142 i jak, by powstrzyma\u0107 go przed zrobieniem tego ponownie.<\/p>\n\n\n\n
Podczas gdy Jeremie przegl\u0105da\u0142 kart\u0119 elektroniczn\u0105, by zapozna\u0107 si\u0119 z ostatnimi operacjami wykonanymi na Superkomputerze, jego czworo przyjaci\u00f3\u0142 przygl\u0105da\u0142o si\u0119 sobie nawzajem z podejrzliwo\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Odd, nie masz nam czego\u015b do powiedzenia przypadkiem? \u2013 przepytuje go Ulrich.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 No tak, znowu b\u0119dzie na mnie! \u2013 oburzy\u0142 si\u0119 \u201eF\u00e9lin\u201d (Odd), ura\u017cony tak szybkim oskar\u017ceniem.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Je\u015bli to ty go w\u0142\u0105czy\u0142e\u015b, radz\u0119 ci powiedzie\u0107 nam o tym natychmiast \u2013 zagrozi\u0142a mu Yumi.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 A jak niby mia\u0142bym go w\u0142\u0105czy\u0107?! By\u0142em na wakacjach!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 I co z tego? \u2013 napar\u0142 Samuraj, przekonany, \u017ce jego wsp\u00f3\u0142lokator ma z tym co\u015b wsp\u00f3lnego. \u2013 Mog\u0142e\u015b go bardzo dobrze w\u0142\u0105czy\u0107 PRZED wyjazdem na wakacje.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 To bzdura! \u2013 zdenerwowa\u0142 si\u0119 Odd. \u2013 Gdybym to zrobi\u0142, Xana m\u00f3g\u0142by aktywowa\u0107 wie\u017c\u0119 w dowolnym momencie lata, kiedy byli\u015bmy na wakacjach! Jeremie nie mia\u0142 nawet Internetu, ale ostatecznie Xana wola\u0142by poczeka\u0107, a\u017c wszyscy wr\u00f3cimy, \u017ceby przej\u015b\u0107 do dzia\u0142ania!? To kompletnie debilne!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 W takim razie opowiedz nam ze szczeg\u00f3\u0142ami, co robi\u0142e\u015b wczoraj, po powrocie z wakacji.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Wszyscy wr\u00f3cili\u015bmy wczoraj, dlaczego pytacie akurat mnie, co robi\u0142em!? To m\u00f3g\u0142by r\u00f3wnie dobrze by\u0107 jeden z was! A tak w og\u00f3le, Aelita nawet nie wyjecha\u0142a na wakacje, wi\u0119c jest bardziej podejrzana ode mnie!<\/p>\n\n\n\n
Dziewczyna o r\u00f3\u017cowych w\u0142osach ledwo otworzy\u0142a usta, gdy Yumi chwyci\u0142a Odda za ko\u0142nierz:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Teraz wystarczy! Jeste\u015b jedynym, kt\u00f3ry jest na tyle nieodpowiedzialny, by w\u0142\u0105czy\u0107 Superkomputer bez m\u00f3wienia nam o tym, wi\u0119c przesta\u0144 oskar\u017ca\u0107 byle kogo i gadaj!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Pu\u015b\u0107 mnie! Ulrich, powiedz jej, \u017ceby mnie pu\u015bci\u0142a!<\/p>\n\n\n\n
Brunet nie odezwa\u0142 si\u0119, pogr\u0105\u017cony w my\u015blach, wi\u0119c Odd broni\u0142 si\u0119 dalej:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 M\u00f3wi\u0119 wam, \u017ce to nie ja! Nie mam z tym nic wsp\u00f3lnego! A nawet gdybym w\u0142\u0105czy\u0142 Superkomputer dla zabawy, wy\u0142\u0105czy\u0142bym go zaraz potem! Nie jestem a\u017c tak g\u0142upi!<\/p>\n\n\n\n
Japonka zawaha\u0142a si\u0119, po czym w ko\u0144cu pu\u015bci\u0142a swojego podejrzanego:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Winny musi by\u0107 w\u015br\u00f3d nas, skoro jest system rozpoznawania DNA.<\/p>\n\n\n\n
Odd zaczepi\u0142 Jeremiego, wci\u0105\u017c zaj\u0119tego czytaniem karty elektronicznej:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Einstein, zamiast zgrywa\u0107 niewini\u0105tka, mo\u017cesz nam powiedzie\u0107, co robi\u0142e\u015b przez ostatnie dwadzie\u015bcia cztery godziny?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Bardzo \u015bmieszne \u2013 odpowiedzia\u0142, nawet nie odrywaj\u0105c wzroku od lektury.<\/p>\n\n\n\n
Widz\u0105c, \u017ce geniusz wydaje si\u0119 poch\u0142oni\u0119ty rozszyfrowywaniem informacji, kt\u00f3re ma przed oczami, Ulrich spyta\u0142:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Znalaz\u0142e\u015b co\u015b?<\/p>\n\n\n\n
Jego kolega w okularach w\u0142o\u017cy\u0142 kart\u0119 z powrotem do Superkomputera:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Wszystko, co mog\u0119 stwierdzi\u0107 na t\u0119 chwil\u0119, to \u017ce rzeczywi\u015bcie nast\u0105pi\u0142o r\u0119czne w\u0142\u0105czenie. Teraz mo\u017cemy kontynuowa\u0107 oskar\u017cenia bez dowod\u00f3w, albo mo\u017cemy i\u015b\u0107 zaj\u0105\u0107 si\u0119 Xan\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Po kilku wymianach spojrze\u0144 Samuraj podj\u0105\u0142 decyzj\u0119 za grup\u0119:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Dobra, zajmiemy si\u0119 tym p\u00f3\u017aniej. Chod\u017amy dezaktywowa\u0107 wie\u017c\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Jego czworo przyjaci\u00f3\u0142 w milczeniu skierowa\u0142o si\u0119 do windy towarowej, kt\u00f3rej drzwi dziwnym trafem zamkn\u0119\u0142y si\u0119 podczas ich dyskusji, jednak nikt nie zwr\u00f3ci\u0142 na to uwagi: byli zbyt zaj\u0119ci pr\u00f3b\u0105 mentalnego zidentyfikowania sprawcy w\u0142\u0105czenia maszyny.<\/p>\n\n\n\n
Drzwi windy otworzy\u0142y si\u0119: Wojownicy Lyoko cofn\u0119li si\u0119 gwa\u0142townie, widz\u0105c pojawiaj\u0105cego si\u0119 przed nimi Williama:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Tym razem id\u0119 z wami!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 William!? Co ty tu robisz? \u2013 spyta\u0142a zdumiona Aelita.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Mam wci\u0105\u017c rachunki do wyr\u00f3wnania z Xan\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Ulrich podszed\u0142 do niego:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 I to dlatego odwa\u017cy\u0142e\u015b si\u0119 w\u0142\u0105czy\u0107 superkomputer?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Co!? \u2013 krzykn\u0119\u0142a dziewczyna o r\u00f3\u017cowych w\u0142osach, coraz bardziej zaskoczona.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 No tak! \u2013 poci\u0105gn\u0119\u0142a Yumi. \u2013 Poza nami, William jest jedynym, kt\u00f3ry mo\u017ce przej\u015b\u0107 przez system rozpoznawania DNA, bo by\u0142 ju\u017c wirtualizowany!<\/p>\n\n\n\n
Jeremie spr\u00f3bowa\u0142 uspokoi\u0107 dyskusj\u0119:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Ej, spokojnie. Mo\u017ce jest troch\u0119 za wcze\u015bnie, by z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 stwierdzi\u0107, kto w\u0142\u0105czy\u0142 Superkomputer.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Dzi\u0119ki, \u017ce mnie bronisz, Jeremie \u2013 ucieszy\u0142 si\u0119 wysoki brunet. \u2013 No wi\u0119c? Na co czekamy, idziemy?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 \u017beby\u015b znowu da\u0142 si\u0119 \u201ezxanafikowa\u0107\u201d? \u2013 zripostowa\u0142 Odd, krzy\u017cuj\u0105c ramiona. \u2013 Nie bierz tego do siebie, William, ale pod kontrol\u0105 Xany jeste\u015b jeszcze bardziej namolny ni\u017c w naturze.<\/p>\n\n\n\n
By\u0142y Wojownik Xany pozosta\u0142 pewny siebie:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 O to si\u0119 nie martw, sporo trenowa\u0142em tego lata, fizycznie, jak i mentalnie. Wi\u0119c zdziwi\u0142bym si\u0119, gdyby Scypozoi uda\u0142o si\u0119 ponownie przej\u0105\u0107 kontrol\u0119 nad moim m\u00f3zgiem. Zreszt\u0105, musia\u0142aby najpierw zdo\u0142a\u0107 mnie rozbroi\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Wci\u0105\u017c taki szpaner, jak widz\u0119 \u2013 odpowiedzia\u0142 Ulrich. \u2013 Je\u015bli dobrze pami\u0119tam, to w\u0142a\u015bnie dzi\u0119ki temu ci\u0119 dopad\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Wystarczy! \u2013 krzykn\u0105\u0142 Jeremie. \u2013 Zreszt\u0105, ostatnim razem, gdy odm\u00f3wili\u015bmy wys\u0142ania Williama do Lyoko, zosta\u0142 op\u0119tany przez Xan\u0119 w fabryce, wi\u0119c r\u00f3wnie dobrze lepiej go zwirtualizowa\u0107. A teraz nie tra\u0107my czasu i chod\u017amy dezaktywowa\u0107 wie\u017c\u0119, zanim Xana si\u0119 odnowi!<\/p>\n\n\n\n
Samuraj rzuci\u0142 gro\u017ane spojrzenie swojemu wielkiemu rywalowi.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Idziemy.<\/p>\n\n\n\n
Udali si\u0119 wi\u0119c do sali skaner\u00f3w, podczas gdy Jeremie usiad\u0142 przed interfejsem.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Aktywowana wie\u017ca znajduje si\u0119 w Sektorze Pustynnym. Gotowi na nurkowanie?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Kiedy tylko chcesz, Einstein! \u2013 odpowiada Odd, entuzjastyczny mimo okoliczno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Transfer Odda. Transfer Ulricha. Transfer Williama. Skan Odda. Skan Ulricha. Skan Williama. Wirtualizacja.<\/p>\n\n\n\n
Japonka przygotowywa\u0142a si\u0119, by wej\u015b\u0107 do jednej ze \u015bwietlistych kabin, gdy Aelita j\u0105 zaczepi\u0142a:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Yumi…?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Co?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Mam… Chcia\u0142am tylko…<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Pogadacie p\u00f3\u017aniej, dziewczyny \u2013 przerwa\u0142 im Jeremie. \u2013 Na razie musimy powstrzyma\u0107 Xan\u0119 przed odnowieniem si\u0119, wi\u0119c po\u015bpieszcie si\u0119 i wchod\u017acie do skaner\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Jeste\u015bmy na miejscu \u2013 skwitowa\u0142a Geisha.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Transfer Aelity. Transfer Yumi. Skan Aelity. Skan Yumi. Wirtualizacja.<\/p>\n\n\n\n
Dwie m\u0142ode dziewczyny pojawi\u0142y si\u0119 w Lyoko: tak jak Odd i Ulrich tu\u017c przed nimi. Ich spojrzenia natychmiast przesz\u0142y na Williama: cho\u0107 symbol Xany znikn\u0105\u0142 z jego twarzy i zosta\u0142 zast\u0105piony przez nachodz\u0105ce na siebie tr\u00f3jk\u0105ty na jego torsie i mieczu, wysoki brunet zachowa\u0142 sw\u00f3j czarny str\u00f3j z czas\u00f3w, gdy by\u0142 kontrolowany przez Xan\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Jeremie? \u2013 spyta\u0142a Yumi. \u2013 Czy mo\u017cesz nam potwierdzi\u0107, \u017ce William jest tym razem naprawd\u0119 po naszej stronie?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie zwracajcie uwagi na str\u00f3j \u2013 odpowiedzia\u0142 Operator. \u2013 To raczej dobra wiadomo\u015b\u0107: wed\u0142ug komputera William zachowuje mniej wi\u0119cej te same moce co wcze\u015bniej, z t\u0105 r\u00f3\u017cnic\u0105, \u017ce nie jest ju\u017c zasilany energi\u0105 przez Xan\u0119. Nie mo\u017ce ju\u017c u\u017cywa\u0107 mocy w spos\u00f3b ci\u0105g\u0142y, jak to robi\u0142, gdy walczy\u0142 z wami.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 A! \u2013 krzykn\u0105\u0142 Odd. \u2013 Tak mi si\u0119 w\u0142a\u015bnie wydawa\u0142o, \u017ce Xana dawa\u0142 mu jakby lekk\u0105 przewag\u0119 podczas walk!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 I ta przewaga energetyczna pozwala\u0142a mu zmia\u017cd\u017cy\u0107 was wiele razy \u2013 sprecyzowa\u0142 Jeremie. \u2013 To bez w\u0105tpienia dzi\u0119ki jego w\u0142asnej woli William powstrzymywa\u0142 si\u0119, mimo kontroli, jak\u0105 Xana nad nim sprawowa\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Yumi przypomnia\u0142a sobie wtedy kilka rzadkich chwil, gdy wydawa\u0142o jej si\u0119, \u017ce mo\u017ce z nim rozmawia\u0107:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 To prawda, William? Przez ten ca\u0142y czas walczy\u0142e\u015b z wp\u0142ywem Xany?<\/p>\n\n\n\n
Zainteresowany wzruszy\u0142 ramionami:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 To mo\u017cliwe, moje wspomnienia z tego okresu s\u0105 do\u015b\u0107 mgliste.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 A moje wspomnienia s\u0105 bardzo wyra\u017ane \u2013 powiedzia\u0142 Ulrich. \u2013 Zajada\u0142e\u015b si\u0119, pr\u00f3buj\u0105c nas unicestwi\u0107, tak jak prosi\u0142 ci\u0119 tw\u00f3j Pan.<\/p>\n\n\n\n
Dawny przeciwnik Ulricha by\u0142 o krok od utraty panowania nad sob\u0105, ale zacisn\u0105\u0142 z\u0119by, by odpowiedzie\u0107 z fa\u0142szywie swobodn\u0105 min\u0105:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Ale\u017c sk\u0105d. Daj spok\u00f3j, gdybym naprawd\u0119 chcia\u0142 was unicestwi\u0107, byliby\u015bcie martwi co do jednego\u2026<\/p>\n\n\n\n
To o\u015bwiadczenie sprawia, \u017ce towarzyszy przeszed\u0142 dreszcz: z wyj\u0105tkiem Odda, kt\u00f3ry nie straci\u0142 okazji do przechwa\u0142ek:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 C\u00f3\u017c, ja pami\u0119tam, \u017ce pokona\u0142em ci\u0119 jeden na jednego, wi\u0119c nie b\u0105d\u017a taki m\u0105dry!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Do\u015b\u0107 gadania \u2013 odpar\u0142 Jeremie. \u2013 Wysy\u0142am wam pojazdy. Aelita, wsi\u0105d\u017a z Yumi na hulajnog\u0119, a William z Oddem na desk\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Dlaczego to ja musz\u0119 wzi\u0105\u0107 Williama? Nie zgadzam si\u0119, chc\u0119 g\u0142osowania! Kto jest za?<\/p>\n\n\n\n
Ulrich i Yumi podnie\u015bli r\u0119k\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Kto jest przeciw?<\/p>\n\n\n\n
Odd podni\u00f3s\u0142 r\u0119k\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Dwa do jednego \u2013 podsumowa\u0142 Ulrich. \u2013 Problem rozwi\u0105zany.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 \u017b\u0105dam ponownego przeliczenia!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie mamy czasu do stracenia! \u2013 skarci\u0142 go Jeremie. \u2013 Dobra, wie\u017ca znajduje si\u0119 na po\u0142udniowy zach\u00f3d od waszej pozycji.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Jazda!<\/p>\n\n\n\n
Rozp\u0119dzeni z pe\u0142n\u0105 pr\u0119dko\u015bci\u0105 po pomara\u0144czowych wielok\u0105tach Sektora Pustynnego, bohaterowie szybko wczuwaj\u0105 si\u0119 w klimat tego miejsca..<\/p>\n\n\n\n
Ulrich spyta\u0142, mimo wszystko:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Jeremie, my\u015blisz, \u017ce Xana jest ju\u017c w stanie wys\u0142a\u0107 nam komitet powitalny?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Dop\u00f3ki Xana nie zako\u0144czy\u0142 procesu odnawiania, jest bardzo s\u0142aby. Mo\u017cliwe, \u017ce nawet nie wykry\u0142 waszego przybycia na Lyoko. Ale miejcie si\u0119 na baczno\u015bci. Je\u015bli nie uda nam si\u0119 dezaktywowa\u0107 wie\u017cy, odzyska ca\u0142\u0105 swoj\u0105 moc, a to nie wchodzi w gr\u0119. Odd, powierzam ci ochron\u0119 Aelity w pierwszej kolejno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Zrozumia\u0142em, Einstein! Ale\u2026 \u017cebym j\u0105 chroni\u0142, by\u0142oby lepiej, gdyby wsiad\u0142a ze mn\u0105 na desk\u0119, a William pojecha\u0142 z Yumi, nie s\u0105dzicie?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Odd, wystarczy.<\/p>\n\n\n\n
Nagle ich \u015bladem pod\u0105\u017cy\u0142y lataj\u0105ce potwory i zacz\u0119\u0142y do nich strzela\u0107. Jeremie ostrzeg\u0142 ich natychmiast:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Uwaga! Trzy Szerszenie za wami!<\/p>\n\n\n\n
Podczas gdy Odd i Ulrich zboczyli z trasy, by stawi\u0107 czo\u0142a napastnikom, Yumi odsun\u0119\u0142a si\u0119 lekko na bok, by unikn\u0105\u0107 lasera, kt\u00f3ry by\u0142 w ni\u0105 wycelowany. Hulajnoga oberwa\u0142a pociskiem, kt\u00f3ry mierzy\u0142 w jeden z innych pojazd\u00f3w, i znikn\u0119\u0142a, powoduj\u0105c upadek dw\u00f3ch pasa\u017cerek.<\/p>\n\n\n\n
Podczas gdy Ulrich zniszczy\u0142 jednego szerszenia, Odd zanurkowa\u0142 desk\u0105, by z\u0142apa\u0107 Aelit\u0119, kt\u00f3ra zwleka\u0142a z rozwini\u0119ciem skrzyde\u0142, i by umo\u017cliwi\u0107 Williamowi z\u0142apanie Yumi.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 W porz\u0105dku Odd, mo\u017cesz lecie\u0107 w g\u00f3r\u0119! \u2013 zniecierpliwi\u0142 si\u0119 William, widz\u0105c zbli\u017caj\u0105c\u0105 si\u0119 coraz bardziej ziemi\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Ehm, chcia\u0142bym \u2013 odpowiedzia\u0142 pilot z zak\u0142opotanym u\u015bmiechem \u2013 ale cztery osoby s\u0105 tu za ci\u0119\u017ckie… nie kontroluj\u0119 trajektorii!<\/p>\n\n\n\n
Czterej pasa\u017cerowie mieli zaledwie chwil\u0119, by zeskoczy\u0107, zanim fioletowa deska si\u0119 rozbije.<\/p>\n\n\n\n
Odd podni\u00f3s\u0142 si\u0119 natychmiast:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Dobra, pr\u00f3bujemy wsi\u0105\u015b\u0107 w pi\u0105tk\u0119 na motor?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Uwaga! \u2013 krzykn\u0119\u0142a Aelita i popchn\u0119\u0142a go, by unikn\u0105\u0142 otrzymania strza\u0142u od jednej z Tarantul, kt\u00f3re w\u0142a\u015bnie pojawi\u0142y si\u0119 wok\u00f3\u0142 nich.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Uff! Dzi\u0119ki Aelita! Ale wiesz, normalnie to ja mam chroni\u0107 ciebie!<\/p>\n\n\n\n
Pojawi\u0142y si\u0119 r\u00f3wnie\u017c Karaluchy i Kraby, i czw\u00f3rka wojownik\u00f3w, kt\u00f3rzy wyl\u0105dowali awaryjnie. Pozosta\u0142o im podj\u0105\u0107 walk\u0119 na ziemi. Jedna Tarantula zosta\u0142a zniszczona przez motocykl, kt\u00f3ry si\u0119 na niej rozbi\u0142, bo Ulrich w\u0142a\u015bnie katapultowa\u0142 si\u0119 z pojazdu, by do\u0142\u0105czy\u0107 do walki wr\u0119cz. Pozby\u0142 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c dw\u00f3ch ostatnich szerszeni.<\/p>\n\n\n\n
Yumi chroni\u0142a si\u0119 swoimi wachlarzami, ale ilo\u015b\u0107 pocisk\u00f3w by\u0142a ogromna.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Jeremie, to ty m\u00f3wi\u0142e\u015b, \u017ce Xana jest na razie bardzo s\u0142aby?… Hej Jeremie, s\u0142yszysz mnie?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Halo, Einstein? Laserowa strza\u0142a! Halo\u2026?<\/p>\n\n\n\n
Ich operator w ko\u0144cu odpowiedzia\u0142:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Tak, dwie sekundy, sprawdzam co\u015b wa\u017cnego…<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Podaj nam tylko ranking w takim razie!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Ulrich prowadzi, tu\u017c za nim William. Odd, jeste\u015b trzeci.<\/p>\n\n\n\n
Informatyk prze\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 natychmiast na okno systemu monitoringu fabryki, by obejrze\u0107 pierwsze nagrania, kt\u00f3re nast\u0105pi\u0142y po ponownym w\u0142\u0105czeniu superkomputera:<\/p>\n\n\n\n
\u201eTak podejrzewa\u0142em…\u201d \u2013 powiedzia\u0142 sam do siebie, po czym wr\u00f3ci\u0142 na ekran radaru.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Uwaga! \u2013 ostrzeg\u0142 swoje wirtualne oddzia\u0142y, widz\u0105c nowe jednostki wroga w ich obszarze. \u2013 Bloki nadci\u0105gaj\u0105 prosto na was! Oraz dwa Megaczo\u0142gi!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 A wie\u017ca, daleko jeszcze? \u2013 niecierpliwi\u0142a si\u0119 Yumi: obawia\u0142a si\u0119, \u017ce coraz liczniejsze potwory uniemo\u017cliwi\u0105 dru\u017cynie dotarcie do celu na czas.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Jest w w\u0105wozie tu\u017c na zach\u00f3d od waszej pozycji! Ju\u017c zapomnieli\u015bcie o tym miejscu?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Chyba wiem, o jakiej wie\u017cy m\u00f3wisz, ale tu nie ma w\u0105wozu… \u2013 stwierdzi\u0142 Ulrich, kt\u00f3ry nadal zabija\u0142 potwory, rzucaj\u0105c okiem na otoczenie mi\u0119dzy dwoma ciosami szabli.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Mo\u017ce pomylili\u015bmy drog\u0119? \u2013 zasugerowa\u0142 Odd, skacz\u0105c na grzbiety Krab\u00f3w, by zyska\u0107 widok z g\u00f3ry. \u2013 Problem Pustyni polega na tym, \u017ce wszystkie wysuszone r\u00f3wniny wygl\u0105daj\u0105 tak samo!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie, to na pewno tutaj! \u2013 nalega\u0142 Jeremie. \u2013 Jakie\u015b pi\u0119\u0107dziesi\u0105t metr\u00f3w na zach\u00f3d! Nie widzicie krateru albo nawet jeziora, pod kt\u00f3rym Xana ukry\u0142by w\u0105w\u00f3z?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Jest tylko p\u0142aski teren… \u2013 odpowiedzia\u0142a zdezorientowana Aelita, podczas gdy potwory, kt\u00f3re wci\u0105\u017c si\u0119 pojawia\u0142y, zacz\u0119\u0142y ich otacza\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Zaraz zobaczymy! \u2013 krzykn\u0105\u0142 William, wymierzaj\u0105c pot\u0119\u017cnego kopniaka w Karalucha: ten polecia\u0142 kilkadziesi\u0105t metr\u00f3w w kierunku wskazanym przez Jeremiego.<\/p>\n\n\n\n
Ale zamiast upa\u015b\u0107 na ziemi\u0119, ma\u0142e stworzenie przelecia\u0142o przez ni\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Fa\u0142szywa pod\u0142oga! \u2013 powiedzia\u0142 Ulrich, kt\u00f3ry widzia\u0142, jak Karaluch przenikn\u0105\u0142 przez \u201cdekoracj\u0119\u201d pod koniec swojego lotu.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Wie\u017ca zak\u0142\u00f3ca m\u00f3j ekran radaru! \u2013 poinformowa\u0142 J\u00e9r\u00e9mie. Nie m\u00f3g\u0142 przeanalizowa\u0107 budowli zainfekowanej wirusem. \u2013 Xana pr\u00f3buje zyska\u0107 na czasie!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 To znaczy, \u017ce jest bliski osi\u0105gni\u0119cia celu… \u2013 domy\u015bli\u0142 si\u0119 wysoki brunet.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Tych potwor\u00f3w jest tu za du\u017co! \u2013 odpar\u0142a Yumi, rozumiej\u0105c, \u017ce iluzja wygenerowana przez ich wroga wystarczaj\u0105co op\u00f3\u017ania\u0142a nastolatk\u00f3w. Spe\u0142nia\u0142y rozkazy swego pana: trzyma\u0142y ich daleko od celu.<\/p>\n\n\n\n
Aelita rozwin\u0119\u0142a skrzyd\u0142a:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Os\u0142aniajcie mnie! \u2013 zawo\u0142a\u0142a, wzbijaj\u0105c si\u0119 w powietrze, by przelecie\u0107 nad Krabami i Blokami, kt\u00f3re tworzy\u0142y zapor\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie Aelita! Czekaj!! \u2013 krzykn\u0105\u0142 J\u00e9r\u00e9mie. \u2013 Nie id\u017a tam!!<\/p>\n\n\n\n
Nie zwa\u017caj\u0105c na jego ostrze\u017cenie, skrzydlata dziewczyna rozp\u0119dzi\u0142a si\u0119, unikaj\u0105c strza\u0142\u00f3w potwor\u00f3w, po czym zanurkowa\u0142a przez fa\u0142szyw\u0105 pod\u0142og\u0119, by w ko\u0144cu dotrze\u0107 do w\u0105wozu, na dnie kt\u00f3rego znajdowa\u0142a si\u0119 aktywowana wie\u017ca:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Jestem!! \u2013 oznajmi\u0142a, schodz\u0105c w kierunku podstawy bia\u0142ej kolumny otoczonej czerwon\u0105 aur\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 To pu\u0142apka!! \u2013 spanikowa\u0142 informatyk, kt\u00f3ry w\u0142a\u015bnie ustabilizowa\u0142 sw\u00f3j radar. \u2013 Wracaj natychmiast w g\u00f3r\u0119!!<\/p>\n\n\n\n
R\u00f3\u017cowow\u0142osa nie mia\u0142a czasu na reakcj\u0119: dwa Megaczo\u0142gi, kt\u00f3re Jeremie wykry\u0142, wy\u0142oni\u0142y si\u0119 zza wie\u017cy i jednocze\u015bnie zacz\u0119\u0142y \u0142adowa\u0107 swoje ataki, by j\u0105 zestrzeli\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 O nie… \u2013 szepn\u0119\u0142a Aelita, rozumiej\u0105c, \u017ce wpad\u0142a prosto w paszcz\u0119 lwa.<\/p>\n\n\n\n
Masywne opancerzone kule uwolni\u0142y swoje promienie i zacz\u0119\u0142y obraca\u0107 si\u0119, pr\u00f3buj\u0105c zmia\u017cd\u017cy\u0107 ofiar\u0119 mi\u0119dzy dwoma skrzy\u017cowanymi wi\u0105zkami. Aelita rozpostar\u0142a pole si\u0142owe w ka\u017cdej d\u0142oni, by sparowa\u0107 dwa szerokie, \u015bwietliste dyski, kt\u00f3re na ni\u0105 napiera\u0142y, jednocze\u015bnie trzepocz\u0105c skrzyd\u0142ami, by po\u015bpiesznie nabra\u0107 wysoko\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Aelita!! Wyno\u015b si\u0119 stamt\u0105d!!! \u2013 krzykn\u0105\u0142 Jeremie..<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Trzymaj si\u0119, nadchodzimy! \u2013 krzykn\u0105\u0142 jej Ulrich, uruchamiaj\u0105c Supersprint, by zgubi\u0107 potwory i ruszy\u0107 na ratunek przyjaci\u00f3\u0142ce.<\/p>\n\n\n\n
Aelita stawia op\u00f3r, pr\u00f3buj\u0105c macha\u0107 skrzyd\u0142ami, ale w momencie, gdy jest bliska ucieczki przed promieniami Megaczo\u0142g\u00f3w, widzi kumuluj\u0105c\u0105 si\u0119 mroczn\u0105 energi\u0119 nad szczytem wie\u017cy, tworz\u0105c\u0105 symbol Xany…<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Jeremie!? Tu jest…!! AAAAAAH!?!<\/p>\n\n\n\n
Za p\u00f3\u017ano. B\u0142yskawicznie pora\u017cona straszliwym czerwono-czarnym promieniem, kt\u00f3ry istota energetyczna w\u0142a\u015bnie wystrzeli\u0142a, by przebi\u0107 awatara elfa o r\u00f3\u017cowych skrzyd\u0142ach, stra\u017cniczka Lyoko, pozbawiona Punkt\u00f3w \u017bycia, dezintegruje si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Aelita!? AELITA !!? NIIIEEEEE !!!<\/p>\n\n\n\n
S\u0142ysz\u0105c jego okrzyk rozpaczy, pozostali zrozumieli, \u017ce sta\u0142o si\u0119 co\u015b z\u0142ego:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Jeremie!? Co si\u0119 sta\u0142o!?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Te dwa… te dwa Megaczo\u0142gi, kt\u00f3re widzia\u0142em na radarze… by\u0142y ukryte za wie\u017c\u0105, czeka\u0142y na Aelit\u0119…<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Co!?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Chcesz powiedzie\u0107, \u017ce j\u0105 dopad\u0142y!?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Zosta\u0142a zdewirtualizowana… \u2013 potwierdzi\u0142 smutno bezradny informatyk. \u2013 Ju\u017c nic nie powstrzymuje naszego wroga przed uko\u0144czeniem odnowy…<\/p>\n\n\n\n
…<\/p>\n\n\n\n
Podczas gdy zdezorientowani wojownicy niszczyli ostatnie potwory, pr\u00f3buj\u0105c poj\u0105\u0107, co si\u0119 wydarzy\u0142o, niebo Lyoko pociemnia\u0142o, a fa\u0142szywa pod\u0142oga ukrywaj\u0105ca wie\u017c\u0119 znikn\u0119\u0142a, ods\u0142aniaj\u0105c zainfekowan\u0105 budowl\u0119. Wydobywa\u0142 si\u0119 z niej teraz ogromny wir czarnej energii. Wir zacz\u0105\u0142 przekszta\u0142ca\u0107 si\u0119 w mroczn\u0105 chmur\u0119, po czym znikn\u0105\u0142 w oddali.<\/p>\n\n\n\n
Wirtualne niebo stopniowo odzyska\u0142o sw\u00f3j blask, ale Wojownicy Lyoko wiedz\u0105, \u017ce przegrali t\u0119 bitw\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Ulrich pos\u0142a\u0142 Williamowi mroczne spojrzenie:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Zadowolony jeste\u015b? Teraz, gdy Xana si\u0119 odnowi\u0142, b\u0119dziesz m\u00f3g\u0142 si\u0119 zem\u015bci\u0107. Dobra robota.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Ty zaczynasz mnie powa\u017cnie denerwowa\u0107… \u2013 odpowiedzia\u0142 mu wysoki brunet, gro\u017c\u0105c mu swoim mieczem.<\/p>\n\n\n\n
Samuraj wzni\u00f3s\u0142 swoje szable w odpowiedzi:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 A, to ju\u017c? Ju\u017c jeste\u015b z powrotem pod kontrol\u0105 Xany?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie, ale i tak ci\u0119 ucisz\u0119!<\/p>\n\n\n\n
William zaszar\u017cowa\u0142 na Ulricha, kt\u00f3ry zrobi\u0142 unik, a potem zaatakowa\u0142 w rewan\u017cu: dwaj rywale stan\u0119li naprzeciw siebie w walce r\u00f3wnie zaciek\u0142ej, co absurdalnej.<\/p>\n\n\n\n
Z drugiej strony Odd, kt\u00f3ry nie mia\u0142 ju\u017c ochoty na \u017carty, upad\u0142 na kolana i uderzy\u0142 pi\u0119\u015bciami w ziemi\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 To moja wina! Mia\u0142em chroni\u0107 Aelit\u0119! Gdybym polecia\u0142 za ni\u0105 do w\u0105wozu\u2026!<\/p>\n\n\n\n
Yumi po\u0142o\u017cy\u0142a mu r\u0119k\u0119 na ramieniu.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 To nasza wina, nas wszystkich. Mieli\u015bmy misj\u0119 i wszyscy jeste\u015bmy odpowiedzialni za t\u0119 pora\u017ck\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Ulrich zablokowa\u0142 miecz Williama, krzy\u017cuj\u0105c swoje dwie szable.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 \u017bartujecie!? Nie byliby\u015bmy w tym punkcie, gdyby William nie w\u0142\u0105czy\u0142 znowu…<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Zamknij si\u0119! \u2013 przerwa\u0142 mu przeciwnik, opuszczaj\u0105c po raz kolejny swoje ci\u0119\u017ckie ostrze.<\/p>\n\n\n\n
Z sali skaner\u00f3w dobieg\u0142 niepewny g\u0142os Aelity:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Przesta\u0144cie si\u0119 k\u0142\u00f3ci\u0107, to moja wina…<\/p>\n\n\n\n
Samuraj upar\u0142 si\u0119:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Gdyby William nie w\u0142\u0105czy\u0142 Superkomputera, to wszystko by si\u0119 nie…<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Ale to JA go w\u0142\u0105czy\u0142am!! \u2013 wybuch\u0142a ich pokonana towarzyszka.<\/p>\n\n\n\n
Fala zdumienia przeszywa Wojownik\u00f3w Lyoko:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 H\u0119?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Co?<\/p>\n\n\n\n
Odd podni\u00f3s\u0142 g\u0142ow\u0119:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Ale nie, to nie mo\u017ce by\u0107 Aelita!… Einstein, powiedz co\u015b!<\/p>\n\n\n\n
Jeremie waha si\u0119, po czym rezygnuje i wyja\u015bnia im:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 To rzeczywi\u015bcie Aelita w\u0142\u0105czy\u0142a Superkomputer. Kiedy sprawdza\u0142em wcze\u015bniej kart\u0119 dost\u0119pu, odkry\u0142em, \u017ce Superkomputer zosta\u0142 uruchomiony trzy dni temu, a poza Aelit\u0105 wszyscy wr\u00f3cili\u015bmy z wakacji dopiero wczoraj. Potem przyszed\u0142 William, a co do niego, nie wiedzia\u0142em, czy wyje\u017cd\u017ca\u0142, czy nie. Wi\u0119c, \u017ceby ustali\u0107, kto go w\u0142\u0105czy\u0142, przejrza\u0142em nagrania z kamer monitoringu, kt\u00f3re musia\u0142y w\u0142\u0105czy\u0107 si\u0119 w tym samym czasie, co Superkomputer. Zobaczy\u0142em na nich Aelit\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Ulrich przesta\u0142 walczy\u0107 z Williamem:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Aelita? To prawda?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Tak\u2026 i bardzo mi przykro. Nie my\u015bla\u0142am, \u017ce Xana prze\u017cy\u0142 i \u017ce nie\u015bwiadomie daj\u0119 mu okazj\u0119 do odnowienia si\u0119. Teraz wr\u00f3ci\u0142 i to ca\u0142kowicie moja wina.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Ale dlaczego!? \u2013 spyta\u0142a Yumi, wci\u0105\u017c w szoku. \u2013 Dlaczego w\u0142\u0105czy\u0142a\u015b Superkomputer!? Wszyscy zgodzili\u015bmy si\u0119, by zako\u0144czy\u0107 to wszystko! Co ci\u0119 podkusi\u0142o, \u017ceby zrobi\u0107 co\u015b takiego!?<\/p>\n\n\n\n
Aelita wzi\u0119\u0142a g\u0142\u0119boki oddech.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Poniewa\u017c w dniu mojej pierwszej wirtualizacji do Lyoko, lata temu, obieca\u0142am ojcu, \u017ce nigdy go nie zapomn\u0119, nigdy go nie opuszcz\u0119, i wiem, \u017ce on wci\u0105\u017c \u017cyje gdzie\u015b w Lyoko, jestem tego pewna!<\/p>\n\n\n\n
Jeremie zdewirtualizowa\u0142 reszt\u0119 os\u00f3b, podczas gdy Aelita kontynuowa\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Wszyscy mamy pow\u00f3d, by walczy\u0107. Obowi\u0105zek, zabawa, bohaterstwo albo zemsta. Ja walcz\u0119, by odnale\u017a\u0107 mojego ojca i nie mog\u0119 si\u0119 podda\u0107, dop\u00f3ki mam nadziej\u0119, \u017ce mi si\u0119 uda…<\/p>\n\n\n\n
Otar\u0142a oczy pe\u0142ne \u0142ez, po czym zobaczy\u0142a wok\u00f3\u0142 siebie Yumi, Odda, Ulricha i Williama.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Przepraszam… By\u0142am samolubna… i\u2026 zdradzi\u0142am was.<\/p>\n\n\n\n
Jeremie do\u0142\u0105czy\u0142 do nich.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie, Aelita. To my byli\u015bmy samolubni w dniu, w kt\u00f3rym wy\u0142\u0105czyli\u015bmy Superkomputer ze strachu, \u017ce Xana wr\u00f3ci, zamiast dalej szuka\u0107 Hoppera. Nasza misja nie by\u0142a sko\u0144czona i czas podj\u0105\u0107 j\u0105 tam, gdzie j\u0105 przerwali\u015bmy.<\/p>\n\n\n\n
I, ku wielkiemu zdziwieniu jego ukochanej, ich towarzysze pokiwali g\u0142owami na znak zgody: przera\u017ceni ewentualno\u015bci\u0105 powrotu ich wroga, nie pomy\u015bleli ani przez chwil\u0119, \u017ce ojciec Aelity mo\u017ce wci\u0105\u017c \u017cy\u0107 i \u017ce to w pe\u0142ni uzasadnione, \u017ce Aelita chce go odnale\u017a\u0107 za wszelk\u0105 cen\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Jeremie wyci\u0105gn\u0105\u0142 r\u0119k\u0119:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Czy jeste\u015bcie gotowi ponownie chwyci\u0107 za bro\u0144, dop\u00f3ki nie odnajdziemy Franza Hoppera i nie zniszczymy Xany ostatecznie?<\/p>\n\n\n\n
Aelita wyci\u0105gn\u0119\u0142a swoj\u0105 r\u0119k\u0119:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Dzi\u0119kuj\u0119 Jeremie. Dzi\u0119kuj\u0119…<\/p>\n\n\n\n
Ulrich wyci\u0105gn\u0105\u0142 swoj\u0105 r\u0119k\u0119:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 A\u017c do ko\u0144ca misji.<\/p>\n\n\n\n
Odd odzyska\u0142 u\u015bmiech i wyci\u0105gn\u0105\u0142 r\u0119k\u0119:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 I jazda od nowa!<\/p>\n\n\n\n
Yumi wyci\u0105gn\u0119\u0142a r\u0119k\u0119:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie zmienia si\u0119 zwyci\u0119skiej dru\u017cyny.<\/p>\n\n\n\n
Odwr\u00f3cili si\u0119 do Williama, a Ulrich u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 do niego:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 William, zgadzasz si\u0119 by\u0107 jednym z nas?<\/p>\n\n\n\n
Ten u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 w odpowiedzi, wyci\u0105gaj\u0105c r\u0119k\u0119:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie mo\u017cecie si\u0119 ju\u017c beze mnie obej\u015b\u0107!<\/p>\n\n\n\n
Wychodz\u0105c z fabryki, Yumi spyta\u0142a Ulricha, czy mo\u017ce z nim porozmawia\u0107 na osobno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 No to idziesz? \u2013 niecierpliwi\u0142 si\u0119 Odd.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Ehm, nie \u2013 odpowiedzia\u0142 jego wsp\u00f3\u0142lokator. \u2013 Odprowadz\u0119 Yumi. Nie czekajcie na mnie.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Jak chcesz \u2013 skwitowa\u0142, zamykaj\u0105c klap\u0119 prowadz\u0105c\u0105 do kana\u0142\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Ulrich i Yumi rozpocz\u0119li wi\u0119c drog\u0119 przez park.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Wi\u0119c, co chcia\u0142a\u015b mi powiedzie\u0107?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Chcia\u0142am ci\u0119 zapyta\u0107, dlaczego zmieni\u0142e\u015b zdanie co do Williama po tym wszystkim, co nam zrobi\u0142. Jeste\u015b pewien, \u017ce nie przeszkadza ci, \u017ce do\u0142\u0105cza do zespo\u0142u?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Je\u015bli by\u0142em na niego tak w\u015bciek\u0142y na pocz\u0105tku\u2026 \u2013 zacz\u0105\u0142 wyja\u015bnienia Samuraj \u2013 \u2026to dlatego, \u017ce by\u0142em przekonany, \u017ce w\u0142\u0105czy\u0142 Superkomputer, by zem\u015bci\u0107 si\u0119 na Xanie, ale myli\u0142em si\u0119. Wi\u0119c te\u017c, naturalnie\u2026 zaproponowa\u0142em mu, by do nas wr\u00f3ci\u0142. Poza tym, jest bardzo dobrym Wojownikiem i jest zdeterminowany, by pokona\u0107 Xan\u0119 co najmniej tak samo jak my.<\/p>\n\n\n\n
Ulrich zrobi\u0142 pauz\u0119, po czym zapyta\u0142:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 A tobie to nie przeszkadza?<\/p>\n\n\n\n
Japonka wzruszy\u0142a ramionami:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 My\u015bl\u0119, \u017ce ma prawo do drugiej szansy.<\/p>\n\n\n\n
Jej przyjaciel skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105, po czym zmieni\u0142 temat:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 W\u0142a\u015bciwie to martwi\u0119 si\u0119 raczej o Aelit\u0119… Nie dlatego, \u017ce w\u0142\u0105czy\u0142a Superkomputer, bo w ko\u0144cu nikt nie m\u00f3g\u0142 podejrzewa\u0107, \u017ce Xana prze\u017cy\u0142, ale… je\u015bli zrobi\u0142a to w nadziei na odnalezienie ojca, ryzykuje wielkim rozczarowaniem. Je\u015bli odkryjemy, \u017ce on naprawd\u0119 nie \u017cyje…<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Podzielam t\u0119 obaw\u0119, ale, z drugiej strony, to nie by\u0142by pierwszy raz, gdy przeczucie Aelity sprawdzi\u0142oby si\u0119 w \u015bwiecie wirtualnym. Wi\u0119c, je\u015bli Franz Hopper rzeczywi\u015bcie \u017cyje, jak ona przeczuwa, musimy przynajmniej spr\u00f3bowa\u0107 go odnale\u017a\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Dzie\u0144 dobieg\u0142 ko\u0144ca. Dwoje nastolatk\u00f3w znajdowa\u0142o si\u0119 zaledwie kilka dom\u00f3w od miejsca zamieszkania rodziny Ishiyama, gdy podczas przechodzenia przez alej\u0119 zachodz\u0105ce s\u0142o\u0144ce ich o\u015blepi\u0142o. Zatrzymali si\u0119 na chwil\u0119 na \u015brodku drogi. Wiatr rozwia\u0142 w\u0142osy Yumi, gdy nagle samoch\u00f3d nadjecha\u0142 prosto na nich z du\u017c\u0105 pr\u0119dko\u015bci\u0105. Ulrich chwyci\u0142 swoj\u0105 towarzyszk\u0119 za r\u0119k\u0119 i przebiegli na najbli\u017cszy chodnik. Poci\u0105gni\u0119ta p\u0119dem, Japonka wyl\u0105dowa\u0142a cia\u0142em przy ciele ch\u0142opaka, przyci\u015bni\u0119tego plecami do muru. Min\u0119\u0142o kilka sekund, pozostali nieruchomi, przytuleni do siebie, wpatruj\u0105c si\u0119 w siebie, po czym Ulrich w ko\u0144cu odzywa si\u0119:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Yumi, s\u0142uchaj, ja… Du\u017co my\u015bla\u0142em tego lata, o nas dwojgu, i…<\/p>\n\n\n\n
Ale zanim zd\u0105\u017cy\u0142 doko\u0144czy\u0107 zdanie, Geisha zakry\u0142a usta kolegi d\u0142oni\u0105:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Ja te\u017c du\u017co my\u015bla\u0142am tego lata, ale\u2026 Xana wr\u00f3ci\u0142, wi\u0119c to nie czas, by sobie folgowa\u0107. Misja musi by\u0107 wa\u017cniejsza ni\u017c wszystko inne. Uczucia b\u0119d\u0105 musia\u0142y poczeka\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Samuraj otworzy\u0142 szeroko oczy i chwyci\u0142 Japonk\u0119 za nadgarstek, by zn\u00f3w zabra\u0107 g\u0142os:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Wi\u0119c to o to chodzi\u0142o? \u201eKumple i to wszystko\u201d?<\/p>\n\n\n\n
Yumi uwolni\u0142a r\u0119k\u0119 szybkim gestem, ale Ulrich chwyci\u0142 j\u0105 za ramiona i przycisn\u0105\u0142 z kolei plecami do muru, kontynuuj\u0105c:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Ba\u0142a\u015b si\u0119 zaszkodzi\u0107 misji, je\u015bli byliby\u015bmy par\u0105, wi\u0119c chcia\u0142a\u015b, \u017cebym wierzy\u0142, \u017ce nic mi\u0119dzy nami nie ma, dop\u00f3ki nie pokonamy Xany?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Brawo, wreszcie zrozumia\u0142e\u015b \u2013 przyzna\u0142a Japonka, wci\u0105\u017c przytrzymywana przy \u015bcianie budynku za ni\u0105. \u2013 I, co teraz robimy? Wypomnimy sobie b\u0142\u0119dy? Nie b\u0119dziemy odzywa\u0107 si\u0119 do siebie? Czy mo\u017ce zrobimy to, co powiedzia\u0142am: nie pozwolimy temu, co jest mi\u0119dzy nami, stan\u0105\u0107 na drodze naszej misji, bo to nasza odpowiedzialno\u015b\u0107?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie, mam o wiele lepszy pomys\u0142… \u2013 o\u015bwiadczy\u0142 m\u0142ody m\u0119\u017cczyzna, puszczaj\u0105c ramiona swojej rozm\u00f3wczyni, by zaskoczy\u0107 j\u0105, k\u0142ad\u0105c d\u0142onie na jej policzkach.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 …Hej!? Co ty r…!?<\/p>\n\n\n\n
Ostatnie pytanie Yumi pozosta\u0142o niedoko\u0144czone, przerwane przez d\u0142ugi poca\u0142unek, kt\u00f3ry skrad\u0142 jej Ulrich.<\/p>\n\n\n\n
Samuraj w ko\u0144cu odsun\u0105\u0142 si\u0119 z wielkim u\u015bmiechem satysfakcji:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 I co? Wci\u0105\u017c masz ochot\u0119 czeka\u0107, a\u017c Xana zostanie pokonany, \u017ceby sobie \u201epofolgowa\u0107\u201d?<\/p>\n\n\n\n
Yumi zamilk\u0142a, wpatruj\u0105c si\u0119 w Ulricha z wyrazem z\u0142o\u015bci. Poczu\u0142a si\u0119 ura\u017cona, \u017ce odwa\u017cy\u0142 si\u0119 j\u0105 poca\u0142owa\u0107, podczas gdy w\u0142a\u015bnie wyjawi\u0142a mu, dlaczego nie chce z nim chodzi\u0107 w tym momencie\u2026ale rumieniec barwi\u0105cy policzki pi\u0119knej Japonki zdradzi\u0142 jej prawdziwe uczucia: uwielbia\u0142a ten niespodziewany poca\u0142unek.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Je\u015bli to ci\u0119 mo\u017ce uspokoi\u0107 \u2013 kontynuowa\u0142 jej \u201ckolega\u201d. \u2013 Czuj\u0119 si\u0119 w pe\u0142ni zdolny do zarz\u0105dzania naszym zwi\u0105zkiem bez utrudniania walki z Xan\u0105. Ale, je\u015bli wolisz jeszcze poczeka\u0107, uszanuj\u0119 tw\u00f3j wyb\u00f3r. Decyzja nale\u017cy do ciebie.<\/p>\n\n\n\n
Yumi jest w\u015bciek\u0142a, ale Samuraj trafi\u0142 w sedno: czekali ju\u017c zbyt d\u0142ugo i sama Yumi nie mog\u0142a d\u0142u\u017cej powstrzymywa\u0107 swoich mi\u0142osnych uczu\u0107:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 …Lepiej, \u017ceby\u015b stan\u0105\u0142 na wysoko\u015bci zadania, bo je\u015bli znowu zawalimy nasz\u0105 misj\u0119, to ci nie daruj\u0119! \u2013 pogrozi\u0142a mu, po czym rzuci\u0142a mu si\u0119 w ramiona, by poca\u0142owa\u0107 go w rewan\u017cu. By\u0142a gotowa uwierzy\u0107, \u017ce problemy wok\u00f3\u0142 nich przestan\u0105 istnie\u0107 przynajmniej na czas trwania tego poca\u0142unku.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 I JEST! \u2013 krzykn\u0105\u0142 Odd na przeciwleg\u0142ym chodniku, przybijaj\u0105c pi\u0105tk\u0119 Williamowi, kt\u00f3ry odpowiedzia\u0142 mu \u015bmiechem:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Widzisz!? M\u00f3wi\u0142em ci, \u017ce to b\u0119dzie dzi\u015b wieczorem!<\/p>\n\n\n\n
Ulrich i Yumi spojrzeli na nich, zaskoczeni.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Ale co wy tu robicie, wy dwaj!? \u2013 spyta\u0142a Yumi.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 C\u00f3\u017c, w\u0142a\u015bciwie\u2026 \u2013 odpowiedzia\u0142 Odd, z szerokim u\u015bmiechem \u2013 \u2026kiedy powiedzia\u0142em Williamowi, \u017ce Ulrich ci\u0119 odprowadza, zapewni\u0142 mnie, \u017ce wykorzystacie to, by w ko\u0144cu wyzna\u0107 sobie uczucia. Wi\u0119c, \u017ceby tego nie przegapi\u0107, postanowili\u015bmy was \u015bledzi\u0107!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 To by\u0142 jego pomys\u0142! \u2013 sprecyzowa\u0142 rozbawiony wsp\u00f3lnik.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Odd, jeste\u015b jeszcze gorszy ni\u017c m\u00f3j ma\u0142y brat! \u2013 Yumi zacz\u0119\u0142a zabija\u0107 go wzrokiem.<\/p>\n\n\n\n
Ulrich, kt\u00f3ry z trudem ukry\u0142 u\u015bmiech, zmieni\u0142 temat:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Porozmawiajmy troch\u0119 powa\u017cniej. William, chcia\u0142em ci\u0119 przeprosi\u0107 za oskar\u017cenie, ale\u2026dlaczego nie powiedzia\u0142e\u015b nam jasno od pocz\u0105tku, \u017ce nie masz z tym nic wsp\u00f3lnego?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 C\u00f3\u017c, szczerze m\u00f3wi\u0105c \u2013 odpowiedzia\u0142 wysoki brunet, nieco zmieszany \u2013 po tym ca\u0142ym czasie sp\u0119dzonym pod kontrol\u0105 Xany, chyba rozwin\u0105\u0142em z nim nieopisywaln\u0105 wi\u0119\u017a. To ta wi\u0119\u017a pozwoli\u0142a mi wiedzie\u0107, \u017ce nasz wr\u00f3g nie zosta\u0142 ca\u0142kowicie zniszczony, i trenowa\u0107 potem. Trzy dni temu poczu\u0142em intensywn\u0105 aktywno\u015b\u0107, co sk\u0142oni\u0142o mnie do my\u015blenia, \u017ce Superkomputer zosta\u0142 w\u0142\u0105czony. Ale, zastanawiaj\u0105c si\u0119 nad tym, nie mog\u0142em by\u0107 pewien, czy to nie ja to zrobi\u0142em, bo tego lata zdarza\u0142o mi si\u0119 budzi\u0107, nie wiedz\u0105c, gdzie jestem…<\/p>\n\n\n\n
Te rewelacje s\u0105 stosunkowo niepokoj\u0105ce, ale Samuraj uspokoi\u0142 swojego koleg\u0119 z dru\u017cyny:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie martw si\u0119. Kiedy sko\u0144czymy z Xan\u0105, odzyskasz spokojne \u017cycie.<\/p>\n\n\n\n
Yumi pozosta\u0142a sceptyczna:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Powiniene\u015b mimo wszystko poprosi\u0107 Jeremiego, \u017ceby przeskanowa\u0142 ci\u0119, aby upewni\u0107 si\u0119, \u017ce twoje zdrowie nie jest bezpo\u015brednio zagro\u017cone.<\/p>\n\n\n\n
Odd wzni\u00f3s\u0142 oczy ku niebu.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 I pomy\u015ble\u0107, \u017ce Einstein i Aelita przegapili wasz pierwszy poca\u0142unek…<\/p>\n\n\n\n
Nawet gdyby Jeremie wiedzia\u0142 o wielkim kroku naprz\u00f3d, jaki Ulrich i Yumi zrobili razem, pozostawi\u0142oby go to stosunkowo oboj\u0119tnym. M\u0142ody informatyk mia\u0142 inne zmartwienia na g\u0142owie, bior\u0105c pod uwag\u0119, \u017ce ich wr\u00f3g powr\u00f3ci\u0142. Siedz\u0105c przed pot\u0119\u017cnym komputerem, kt\u00f3ry zajmowa\u0142 spor\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 biurka w jego pokoju w Kadic, m\u00f3zg Wojownik\u00f3w Lyoko ponownie wdra\u017ca\u0142 procedury \u0142\u0105cz\u0105ce jego osobist\u0105 maszyn\u0119 z t\u0105 w fabryce, w przewidywaniu nadchodz\u0105cych misji.<\/p>\n\n\n\n
Perspektywa sp\u0119dzenia kolejnych bezsennych nocy na stawianiu czo\u0142a nowym niebezpiecze\u0144stwom nie martwi\u0142a go jednak tak bardzo, jak ryzyko, \u017ce Xana nie jest jedyn\u0105 rzecz\u0105, kt\u00f3ra niespodziewanie powr\u00f3ci. Ko\u0144cz\u0105c pospiesznie ich przygody po znikni\u0119ciu wirusa Lyoko i jego tw\u00f3rcy, ch\u0142opak w okularach mia\u0142 nadziej\u0119, \u017ce pewne sekrety mog\u0105 pozosta\u0107 pogrzebane na…<\/p>\n\n\n\n
…zawsze…<\/p>\n\n\n\n
\u2013 …Mog\u0119 wej\u015b\u0107? \u2013 nagle rozszed\u0142 si\u0119 g\u0142os Aelity, kt\u00f3ra dyskretnie uchyli\u0142a drzwi pokoju, wyrywaj\u0105c Jeremiego z zamy\u015blenia.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Oczywi\u015bcie \u2013 odpowiedzia\u0142 bez wahania.<\/p>\n\n\n\n
Nastolatka zamkn\u0119\u0142a za sob\u0105 drzwi, po czym usiad\u0142a obok niego:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Wiesz, naprawd\u0119 mi przykro, \u017ce Xana wr\u00f3ci\u0142 przeze mnie. Nie musisz udawa\u0107, \u017ce nie masz mi tego za z\u0142e…<\/p>\n\n\n\n
Jej kolega u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 do niej:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Jak m\u00f3g\u0142bym mie\u0107 ci to za z\u0142e, skoro z nas dwojga to ja jestem bardziej odpowiedzialny?<\/p>\n\n\n\n
Niedowierzaj\u0105ca dziewczyna przyjrza\u0142a si\u0119 swojemu rozm\u00f3wcy:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Co chcesz przez to powiedzie\u0107?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Pami\u0119tasz dzie\u0144, w kt\u00f3rym wy\u0142\u0105czyli\u015bmy Superkomputer? Na pocz\u0105tku, poza Yumi, nie mogli\u015bmy si\u0119 na to zdecydowa\u0107 z r\u00f3\u017cnych powod\u00f3w. Ja twierdzi\u0142em, \u017ce boj\u0119 si\u0119 straci\u0107 przyjaci\u00f3\u0142, bo nie mia\u0142em \u017cadnych, zanim Lyoko nas po\u0142\u0105czy\u0142o, ale w rzeczywisto\u015bci pr\u00f3bowa\u0142em zyska\u0107 na czasie. Kiedy w ko\u0144cu zapyta\u0142em was ponownie, kto jest za wy\u0142\u0105czeniem Superkomputera, wszyscy podnie\u015bli\u015bcie r\u0119k\u0119, wi\u0119c zadowoli\u0142em si\u0119 u\u015bmiechem i wy\u0142\u0105czeniem Lyoko, ale ja nie podnios\u0142em r\u0119ki. W rzeczywisto\u015bci wiedzia\u0142em, \u017ce mimo wszystko istnieje ryzyko, \u017ce Xana nie zosta\u0142 ca\u0142kowicie zniszczony, a przede wszystkim, \u017ce mo\u017ce jest nik\u0142a szansa, \u017ce tw\u00f3j ojciec wci\u0105\u017c \u017cyje.<\/p>\n\n\n\n
Aelita by\u0142a oszo\u0142omiona:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Czekaj, jak mog\u0142e\u015b wtedy wierzy\u0107, \u017ce Xana lub m\u00f3j ojciec nie zostali zniszczeni? Widzia\u0142am, jak m\u00f3j ojciec umiera, a Xana zosta\u0142 usuni\u0119ty wraz ze wszystkimi swoimi Replikami!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Wiem, ale w mi\u0119dzyczasie odkry\u0142em istnienie \u201esanktuarium\u201d, w kt\u00f3rym mogliby si\u0119 schroni\u0107. \u017beby pokona\u0107 Xan\u0119, stworzy\u0142em program wieloagentowy, maj\u0105cy na celu zniszczenie wszelkich jego \u015blad\u00f3w. Franz Hopper przys\u0142a\u0142 mi dane, by go uzupe\u0142ni\u0107, tyle \u017ce jego dane zawiera\u0142y te\u017c dodatkowe ograniczenie na system wieloagentowy, kt\u00f3ry zakodowa\u0142em. P\u00f3\u017aniej rozszyfrowa\u0142em te dane i odkry\u0142em, \u017ce ograniczenie dodane przez Franza uniemo\u017cliwia\u0142o mojemu programowi dzia\u0142anie w sercu Superkomputera. Jak my\u015blisz, dlaczego tw\u00f3j ojciec chcia\u0142 za wszelk\u0105 cen\u0119 unikn\u0105\u0107 sytuacji, w kt\u00f3rej m\u00f3j program dosi\u0119gnie Superkomputera?<\/p>\n\n\n\n
Coraz bardziej zak\u0142opotana Aelita zastanowi\u0142a si\u0119 kr\u00f3tko i dosz\u0142a do odpowiedzi:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 \u017beby si\u0119 zrematerializowa\u0107!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Dok\u0142adnie \u2013 kontynuowa\u0142 Jeremie. \u2013 Superkomputer to jedyny spos\u00f3b Franza, by pewnego dnia wr\u00f3ci\u0107 mi\u0119dzy nas. On musia\u0142 wi\u0119c upewni\u0107 si\u0119, \u017ce nasza bro\u0144 nie zaryzykuje jego uszkodzenia.<\/p>\n\n\n\n
Oczy Aelity rozb\u0142ys\u0142y:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Wi\u0119c mia\u0142am racj\u0119! M\u00f3j ojciec \u017cyje!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Tego nie mog\u0119 ci na razie potwierdzi\u0107 z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105. Natomiast Xana okaza\u0142 si\u0119 bardzo inteligentny: kiedy uruchomi\u0142em m\u00f3j system wieloagentowy, nasz przeciwnik wiedzia\u0142, \u017ce Franz spr\u00f3buje czego\u015b, by chroni\u0107 Superkomputer, i wywnioskowa\u0142 z tego, \u017ce to jedyne miejsce, gdzie nie b\u0119dzie zagro\u017cony przez m\u00f3j program. Schroni\u0142 si\u0119 tam wi\u0119c, bardzo os\u0142abiony, ale wci\u0105\u017c \u017cywy. Kiedy odszyfrowa\u0142em dane twojego ojca, szybko zrozumia\u0142em, \u017ce Xana m\u00f3g\u0142 wykorzysta\u0107 t\u0119 luk\u0119, by przetrwa\u0107. Ale, mimo to, nic wam nie powiedzia\u0142em. Zadowoli\u0142em si\u0119 wy\u0142\u0105czeniem Superkomputera zgodnie z planem, podczas gdy wiedzia\u0142em, \u017ce wci\u0105\u017c jeste\u015bmy zagro\u017ceni powrotem naszego wroga, je\u015bli faktycznie wykorzysta\u0142 swoj\u0105 szans\u0119 na unikni\u0119cie ca\u0142kowitego zniszczenia. Ty natomiast, kiedy w\u0142\u0105czy\u0142a\u015b Superkomputer, nie wiedzia\u0142a\u015b, \u017ce Xana prze\u017cy\u0142, wi\u0119c jeste\u015b mniej odpowiedzialna ode mnie za to, co si\u0119 sta\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
Wyznania Jeremiego nie przekona\u0142y jednak Aelity: dziewczyna wiedzia\u0142a, \u017ce gdyby nie w\u0142\u0105czy\u0142a maszyny, kt\u00f3r\u0105 zdecydowali si\u0119 wy\u0142\u0105czy\u0107 na dobre, wirus nie m\u00f3g\u0142by odzyska\u0107 si\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Domy\u015bla\u0142a si\u0119 jednak, \u017ce je\u015bli jej genialny kolega podzieli\u0142 si\u0119 z ni\u0105 faktem, i\u017c wiedzia\u0142 o istnieniu mo\u017cliwo\u015bci przetrwania Xany, to przede wszystkim z zamiarem ul\u017cenia poczuciu winy, kt\u00f3re odczuwa jego ukochana:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Dzi\u0119kuj\u0119 Jeremie… \u2013 szepn\u0119\u0142a, bior\u0105c go w ramiona.<\/p>\n\n\n\n
Zaczynaj\u0105c si\u0119 czerwieni\u0107, m\u0142ody ch\u0142opak poprawi\u0142 okulary i szybko doda\u0142:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Co do twojego ojca, my\u015bl\u0119, \u017ce b\u0119dziemy musieli poszuka\u0107 w Sektorze Pi\u0105tym.<\/p>\n\n\n\n
Aelita troch\u0119 rozczarowa\u0142a si\u0119, \u017ce jej ukochany wci\u0105\u017c nie wykorzystuje okazji do zbli\u017cenia si\u0119, ale nie zrazi\u0142a si\u0119 i spyta\u0142a z u\u015bmiechem:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Chcesz, \u017cebym pomog\u0142a ci przygotowa\u0107 misj\u0119?<\/p>\n\n\n\n
Zachwycony pomys\u0142em sp\u0119dzenia z ni\u0105 znowu czasu, rami\u0119 w rami\u0119 w tym pokoju, gdzie ich wi\u0119\u017a d\u0142ugo si\u0119 rozwija\u0142a, J\u00e9r\u00e9mie odwzajemni\u0142 u\u015bmiech:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Jak za starych, dobrych czas\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Po zaktualizowaniu laptop\u00f3w, by by\u0142y gotowe na odparcie kolejnych atak\u00f3w Xany, Jeremie i Aelita powiedzieli sobie \u201edobranoc\u201d. R\u00f3\u017cowow\u0142osa dziewczyna dostrzeg\u0142a pewne wahanie u Geniusza, jak gdyby o co\u015b nie \u015bmia\u0142 jej zapyta\u0107. Przechyli\u0142a g\u0142ow\u0119 z u\u015bmiechem, by doda\u0107 mu pewno\u015bci siebie, a on w ko\u0144cu zdecydowa\u0142 si\u0119 zada\u0107 pytanie:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Powiedz\u2026 teraz, gdy Xana wr\u00f3ci\u0142, czy zamierzasz znowu potajemnie spotyka\u0107 si\u0119 z Oddem?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie \u2013 odpowiedzia\u0142a z pe\u0142n\u0105 szczero\u015bci\u0105. \u2013 Z tob\u0105 jest mi bardzo dobrze.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Mimo to, wcze\u015bniej nie mia\u0142a\u015b z tym problemu\u2026 wiesz, \u017ce uszanuj\u0119 tw\u00f3j wyb\u00f3r bez wzgl\u0119du na wszystko, ale musz\u0119 wiedzie\u0107\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie potrafi\u0142am p\u00f3j\u015b\u0107 z tob\u0105 naprz\u00f3d \u2013 wyja\u015bni\u0142a spokojnie, by go uspokoi\u0107 \u2013 i ba\u0142am si\u0119, \u017ce Xana sprawi, i\u017c znikn\u0119, zanim zaznam mi\u0142o\u015bci. Dlatego flirtowa\u0142am z Oddem, bo z nim wszystko by\u0142o prostsze. Teraz, nawet je\u015bli dzi\u015b Xana wr\u00f3ci\u0142 i nawet, je\u015bli naprawd\u0119 ceni\u0142am chwile sp\u0119dzone z Oddem, nie zamierzam zaczyna\u0107 z nim ponownej przygody, ani z nikim innym. Jest mi dobrze z tob\u0105 i chc\u0119, \u017ceby\u015bmy dalej szli przez to razem, tylko my dwoje\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Aelita\u2026<\/p>\n\n\n\n
Dziewczyna poca\u0142owa\u0142a go, po czym delikatnie chwyci\u0142a jego d\u0142onie, by powoli przesun\u0105\u0107 je wzd\u0142u\u017c swojego cia\u0142a, ale Jeremie j\u0105 powstrzyma\u0142:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Ja\u2026 nie jestem pewien, czy jednak jestem gotowy\u2026 \u2013 b\u0105kn\u0105\u0142, poniewa\u017c przyspieszone bicie serca przyprawia go o zawr\u00f3t g\u0142owy. \u2013 Mo\u017cemy i\u015b\u0107 powoli, je\u015bli wolisz? Krok po kroku\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u2013 My\u015bl\u0119\u2026 \u017ce lepiej b\u0119dzie, je\u015bli na razie na tym poprzestaniemy\u2026 Gdyby kto\u015b nas nakry\u0142, mogliby\u015bmy mie\u0107 k\u0142opoty\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Kto m\u00f3g\u0142by nas nakry\u0107 w twoim pokoju w \u015brodku nocy?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 No\u2026 na przyk\u0142ad Jim\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Faktycznie\u2026 \u2013 przyzna\u0142a dziewczyna. Nie\u015bmia\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra parali\u017cowa\u0142a jej ukochanego przy kontakcie z ni\u0105, czyni\u0142a go w jej oczach uroczym.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Wr\u00f3cimy do tego p\u00f3\u017aniej, ale nie zwlekajmy zbyt d\u0142ugo: by\u0142oby szkoda, gdyby Xana nas rozdzieli\u0142, zanim zd\u0105\u017cymy spr\u00f3bowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nigdy nie pozwol\u0119, by Xana nas rozdzieli\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Nagle kto\u015b dyskretnie puka do drzwi, sprawiaj\u0105c, \u017ce oboje podskoczyli.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 My\u015blisz, \u017ce to Jim? \u2013 szepn\u0119\u0142a zaniepokojona Aelita.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Je\u015bli to on, b\u0119dziemy mie\u0107 przer\u0105bane \u2013 odpowiedzia\u0142 J\u00e9r\u00e9mie.<\/p>\n\n\n\n
Wtedy us\u0142yszeli Odda szepcz\u0105cego przez drzwi:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Einstein? \u015apisz?<\/p>\n\n\n\n
Oboje \u015bpiesznie wpu\u015bcili koleg\u0119 i zamkn\u0119li drzwi.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Co wy robili\u015bcie? \u2013 spyta\u0142 Odd, zaskoczony obecno\u015bci\u0105 Aelity.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Przygotowywali\u015bmy nast\u0119pn\u0105 misj\u0119 \u2013 odpowiedzia\u0142a mu z psotnym u\u015bmiechem.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Powiedz nam lepiej, dlaczego chcia\u0142e\u015b mnie budzi\u0107 w \u015brodku nocy \u2013 powiedzia\u0142 J\u00e9r\u00e9mie.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 No c\u00f3\u017c, mam wam do opowiedzenia d\u0142ug\u0105 histori\u0119\u2026 \u2013 przyzna\u0142. \u2013 Na pocz\u0105tku lata zrobi\u0142em wielkie g\u0142upstwo\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Wiem o tym \u2013 uspokaja go informatyk. \u2013 Pewnej nocy wr\u00f3ci\u0142e\u015b do fabryki, by w\u0142\u0105czy\u0107 Superkomputer. Dowiedzia\u0142em si\u0119 o tym p\u00f3\u017aniej dzi\u0119ki tej samej kamerze, kt\u00f3ra przy\u0142apa\u0142a Aelit\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Wi\u0119c wiedzia\u0142e\u015b? \u2013 zdziwi\u0142 si\u0119 Odd, widz\u0105c, \u017ce przyjaciel go nie skarci\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Oczywi\u015bcie. Zreszt\u0105, domy\u015bla\u0142em si\u0119, \u017ce nie oprzesz si\u0119 pokusie powrotu tam cho\u0107 raz. Mam nadziej\u0119, \u017ce spodoba\u0142a ci si\u0119 pu\u0142apka, kt\u00f3r\u0105 tam zostawi\u0142em. Ale, bior\u0105c pod uwag\u0119, \u017ce zosta\u0142e\u015b na Lyoko tylko kilka minut, zanim ponownie wy\u0142\u0105czy\u0142e\u015b Superkomputer, za\u0142o\u017cy\u0142em, \u017ce chcia\u0142e\u015b po prostu zrobi\u0107 sobie kr\u00f3tk\u0105 wycieczk\u0119 wspominkow\u0105 i nie mia\u0142em ci tego za z\u0142e. Gdybym widzia\u0142, \u017ce chodzisz tam regularnie, to odci\u0105\u0142bym ci g\u0142ow\u0119, ale\u2026 skoro zafundowa\u0142e\u015b sobie t\u0119 ma\u0142\u0105 \u201eprzyjemno\u015b\u0107\u201d tylko raz, nic nie m\u00f3wi\u0142em.<\/p>\n\n\n\n
Obserwuj\u0105c zmieszan\u0105 min\u0119 Odda, Aelita zrozumia\u0142a, \u017ce ma on na sumieniu znacznie wi\u0119cej ni\u017c zwyk\u0142\u0105 \u201ewycieczk\u0119 wspominkow\u0105\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Odd, co dok\u0142adnie wydarzy\u0142o si\u0119 podczas tych kilku minut na Lyoko?<\/p>\n\n\n\n
Skarcony poszukiwacz przyg\u00f3d usiad\u0142 na \u0142\u00f3\u017cku Jeremiego, po czym opowiedzia\u0142 o swoim spotkaniu z wirtualn\u0105 istot\u0105 o imieniu Xilune, bli\u017aniaczych programach zaprojektowanych przez Franza Hoppera, niezale\u017cno\u015bci Xany, zablokowanym interfejsie, tajnym wi\u0119zieniu Xilune w Sektorze Pi\u0105tym, jej mocy Zapisu \u015awiata i naprawiania rzeczywisto\u015bci oraz o ostatecznym b\u0142\u0119dzie, kt\u00f3ry doprowadzi\u0142 do \u201ewskrzeszenia\u201d Xany.<\/p>\n\n\n\n
Opowie\u015b\u0107 Odda pozostawi\u0142a s\u0142uchaczy w szoku wobec ogromu objawie\u0144. Aelita stara\u0142a si\u0119 przywo\u0142a\u0107 odleg\u0142e wspomnienia ze swojej pierwszej wirtualizacji do Lyoko, na lata przed odkryciem Superkomputera przez jej przyjaci\u00f3\u0142:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Ja\u2026 chyba Xilune tam by\u0142a\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Co? Kiedy? \u2013 spyta\u0142 Odd, nie zauwa\u017caj\u0105c mrocznego spojrzenia, jakie rzuca\u0142 mu Jeremie.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 W dniu, w kt\u00f3rym ojciec zabra\u0142 mnie na Lyoko, aby\u015bmy byli bezpieczni przed lud\u017ami w czerni. Zaatakowa\u0142y mnie potwory, ale ojciec nie m\u00f3g\u0142 mnie chroni\u0107, bo nie by\u0142 zwirtualizowany w ludzkiej formie. Poprowadzi\u0142 mnie do wie\u017cy, bym tam si\u0119 schroni\u0142a\u2026 Ale potwor\u00f3w by\u0142o zbyt wiele. Tak bardzo si\u0119 ba\u0142am\u2026 wtedy pojawi\u0142 si\u0119 ten dziwny bia\u0142y dym\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Tak! To na pewno by\u0142a Xilune! \u2013 potakn\u0105\u0142 Odd, rozpoznaj\u0105c istot\u0119 opisan\u0105 przez Aelit\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 I\u2026 i potem\u2026ojciec kaza\u0142 mi wej\u015b\u0107 do wie\u017cy i z niej nie wychodzi\u0107. Wydawa\u0142 si\u0119 przera\u017cony. W oddali ros\u0142a ogromna, czarna chmura\u2026 obok mojego ojca i mnie, u st\u00f3p wie\u017cy, bia\u0142y dym nagle si\u0119 wyparowa\u0142, tworz\u0105c ludzk\u0105 sylwetk\u0119. Sylwetk\u0119 podobn\u0105 do mojej. Potem zacz\u0119\u0142a biec, a ja schroni\u0142am si\u0119 w wie\u017cy\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Xilune skopiowa\u0142a tw\u00f3j wygl\u0105d, \u017ceby odwr\u00f3ci\u0107 jego uwag\u0119! \u2013 wywnioskowa\u0142 Odd. \u2013 To prawdopodobnie tak oszuka\u0142a Xan\u0119, by nie wiedzia\u0142, gdzie si\u0119 ukrywasz!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Mo\u017ce\u2026 Nie wiem. Nie widzia\u0142am, co dzia\u0142o si\u0119 p\u00f3\u017aniej. To wszystko by\u0142o tak dawno temu\u2026<\/p>\n\n\n\n
Po d\u0142ugiej chwili namys\u0142u Jeremie w ko\u0144cu przerwa\u0142 milczenie, by zareagowa\u0107 na rewelacje Odda:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Jak mog\u0142e\u015b to wszystko trzyma\u0107 dla siebie i nic nam nie powiedzie\u0107?!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 No, ekhm\u2026 \u2013 b\u0105kn\u0105\u0142 zainteresowany, kt\u00f3ry my\u015bla\u0142, \u017ce uniknie z\u0142o\u015bci kolegi. \u2013 W\u0142a\u015bciwie Xilune powiedzia\u0142a mi, \u017ce Xana jest jeszcze do\u015b\u0107 s\u0142aby, wi\u0119c wystarczy\u0142o, \u017ce wy\u0142\u0105cz\u0119 Superkomputer i nigdy wi\u0119cej go nie w\u0142\u0105cz\u0119\u2026tak te\u017c zrobi\u0142em i nic nienormalnego si\u0119 potem nie dzia\u0142o, wi\u0119c nic nie m\u00f3wi\u0142em. Gdyby nie to, Xana pewnie by jeszcze spa\u0142, gdyby Aelita nie w\u0142\u0105czy\u0142a niedawno Superkomputera, albo gdyby\u015bmy go po prostu wy\u0142\u0105czyli, zanim Xana zosta\u0142 przywr\u00f3cony\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u2013 \u015amiesz oskar\u017ca\u0107 Aelit\u0119, ale gdyby\u015b nie wskrzesi\u0142 Xany, nie by\u0142oby nas tutaj?!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie, nie! Nie pr\u00f3buj\u0119 oskar\u017ca\u0107 Aelity, m\u00f3wi\u0119 tylko, \u017ce my\u015bla\u0142em, i\u017c rozwi\u0105za\u0142em problem, wy\u0142\u0105czaj\u0105c Superkomputer, tak jak kaza\u0142a mi Xilune. Nie mog\u0142em przewidzie\u0107, \u017ce Aelita w ko\u0144cu go w\u0142\u0105czy, tak jak Aelita nie mog\u0142a przewidzie\u0107, \u017ce po mojej wizycie w Lyoko pod \u017cadnym pozorem nie wolno go w\u0142\u0105cza\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 To nic nie zmienia! To, co zrobi\u0142e\u015b w Lyoko tamtej nocy, powiniene\u015b nam o tym powiedzie\u0107!<\/p>\n\n\n\n
Aelita spr\u00f3bowa\u0142a uspokoi\u0107 Jeremiego.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie b\u0105d\u017a dla niego taki surowy. Moce Xilune go przeros\u0142y, nie chcia\u0142 tego, co si\u0119 sta\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie zrozumia\u0142a\u015b jego historii? Je\u015bli Xilune \u201eniefortunnie\u201d wskrzesi\u0142a Xan\u0119, to w du\u017cej mierze dlatego, \u017ce Odd tego PRAGN\u0104\u0141! To by\u0142a jego wola!<\/p>\n\n\n\n
Nie mog\u0105c zaprzeczy\u0107 temu oskar\u017ceniu, Odd zwiesi\u0142 g\u0142ow\u0119 z zawstydzeniem, ale Aelita nie chcia\u0142a pozwoli\u0107, by uraza zago\u015bci\u0142a w sercu jej ukochanego.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Jeremie, zapominasz o pewnym szczeg\u00f3le: Xana ocala\u0142, poniewa\u017c s\u0142u\u017c\u0105c ukrytym pragnieniom Odda, Xilune nie\u015bwiadomie dostarczy\u0142a naszemu wrogowi spos\u00f3b na prze\u017cycie, ale ty wiedzia\u0142e\u015b o tym sposobie i te\u017c nam o tym nie powiedzia\u0142e\u015b.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 To nie ma nic do rzeczy! \u2013 zripostowa\u0142 informatyk. \u2013 To, \u017ce wiedzia\u0142em o istnieniu wyj\u015bcia ewakuacyjnego dla Xany, nie sprzyja\u0142o jego wskrzeszeniu, w przeciwie\u0144stwie do wszystkich decyzji podj\u0119tych przez Odda! Zreszt\u0105, wed\u0142ug tego, co Xilune powiedzia\u0142a Oddowi, pierwotnie Xana nie prze\u017cy\u0142: zosta\u0142 ca\u0142kowicie zniszczony przez m\u00f3j program!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 To prawda \u2013 przyzna\u0142a Aelita. \u2013 Ale tego nawet ty nie by\u0142e\u015b pewien, sam mi to wyzna\u0142e\u015b. Nie mog\u0142e\u015b ustali\u0107, czy Xana rzeczywi\u015bcie zosta\u0142 unicestwiony, czy w ko\u0144cu znalaz\u0142 spos\u00f3b na przetrwanie przygotowany przez mojego ojca. Co wi\u0119cej, mo\u017cliwe, \u017ce \u201epragnienia\u201d Odda, kt\u00f3re doprowadzi\u0142y Xilune do przypadkowego wskrzeszenia Xany, pozwoli\u0142y r\u00f3wnie\u017c mojemu ojcu powr\u00f3ci\u0107 do \u017cycia\u2026<\/p>\n\n\n\n
Jeremie zosta\u0142 zbity z tropu tym stwierdzeniem, podczas gdy Odd wydawa\u0142 si\u0119 zmartwiony, bo ba\u0142 si\u0119, \u017ce tak nie jest.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Ekhm\u2026 Xilune m\u00f3wi\u0142a mi, \u017ce ona te\u017c nie mo\u017ce wszystkiego\u2026 i \u017ce ludzkie \u017cycie jest znacznie trudniejsze do \u201ezmiany\u201d ni\u017c programy komputerowe. Nawet, je\u015bli uda\u0142o jej si\u0119 przywr\u00f3ci\u0107 Xan\u0119 do \u017cycia, nie jest pewne, czy mog\u0142a zrobi\u0107 to samo z twoim ojcem.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Czy w og\u00f3le pomy\u015bla\u0142e\u015b o nim w tamtym momencie? \u2013 spyta\u0142 Operator z pogard\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 No, mniej wi\u0119cej! \u2013 upar\u0142 si\u0119 Odd. \u2013 Nie s\u0105dzi\u0142em, \u017ce mog\u0119 cokolwiek zmieni\u0107 w tym, co mu si\u0119 sta\u0142o, bo Xilune powiedzia\u0142a mi, \u017ce jej ostatni Zapis \u015awiata by\u0142 zbyt \u015bwie\u017cy. Tyle \u017ce zosta\u0142a oszukana przez Xan\u0119, co doprowadzi\u0142o do wskrzeszenia naszego wroga. Ale, skoro tak, to mo\u017ce te\u017c \u201eniefortunnie\u201d przywr\u00f3ci\u0142a Franza Hoppera do \u017cycia?<\/p>\n\n\n\n
Einstein chcica\u0142 odci\u0105\u0107 si\u0119, \u017ce egoizm Odda m\u00f3g\u0142 ca\u0142kowicie przes\u0142oni\u0107 tragiczny los tw\u00f3rcy Lyoko, poniewa\u017c ch\u0142opak dba\u0142 tylko o w\u0142asne pragnienia, ale Aelita by\u0142a przekonana, \u017ce Odd o nim pomy\u015bla\u0142, nawet pod\u015bwiadomie:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 J\u00e9r\u00e9mie, m\u00f3wi\u0142am ci, \u017ce w\u0142\u0105czy\u0142am Superkomputer, bo czuj\u0119 nieopisane wra\u017cenie, kt\u00f3re ka\u017ce mi wierzy\u0107, \u017ce m\u00f3j ojciec wci\u0105\u017c gdzie\u015b \u017cyje w Lyoko. Kiedy wy\u0142\u0105czyli\u015bmy Superkomputer, nie mia\u0142am tego odczucia. Co\u015b si\u0119 wi\u0119c zmieni\u0142o w mi\u0119dzyczasie. Jestem gotowa za\u0142o\u017cy\u0107 si\u0119, \u017ce przyczyn\u0105 jest to, co wydarzy\u0142o si\u0119 mi\u0119dzy Oddem a Xilune.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Mo\u017ce to tylko powr\u00f3t Xany da\u0142 ci to b\u0142\u0119dne wra\u017cenie \u2013 ostrzeg\u0142 j\u0105 ukochany.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Tego dowiemy si\u0119 tylko szukaj\u0105c mojego ojca\u2026<\/p>\n\n\n\n
Nie chc\u0105c sprzeciwia\u0107 si\u0119 jej nadziejom, m\u0142ody okularnik zostawi\u0142 ostatnie s\u0142owo Aelicie, kt\u00f3ra chcia\u0142a wszystkich postawi\u0107 na r\u00f3wni:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Kr\u00f3tko m\u00f3wi\u0105c, nie ma sensu k\u0142\u00f3ci\u0107 si\u0119 o to, kto ponosi wi\u0119ksz\u0105 odpowiedzialno\u015b\u0107 za ponowne pojawienie si\u0119 Xany: ty, Jeremie, wiedzia\u0142e\u015b, \u017ce nasz wr\u00f3g oraz m\u00f3j ojciec by\u0107 mo\u017ce prze\u017cyli, ale wola\u0142e\u015b nic nie m\u00f3wi\u0107. Xana rzeczywi\u015bcie zosta\u0142 zniszczony, ale przez nocn\u0105 eskapad\u0119 Odda bieg czasu zosta\u0142 zmieniony tak, \u017ce nasz zaginiony przeciwnik ostatecznie znalaz\u0142 luk\u0119. Odd wy\u0142\u0105czy\u0142 Superkomputer, gdy Xana by\u0142 jeszcze s\u0142aby, ale ja, chc\u0105c odnale\u017a\u0107 ojca, w\u0142\u0105czy\u0142am go bez uprzedzenia, co doprowadzi\u0142o do przywr\u00f3cenia Xany. Widzicie, ka\u017cde z nas odegra\u0142o mniej lub bardziej wa\u017cn\u0105 rol\u0119 we wskrzeszeniu naszego wroga i dlatego wszyscy troje jeste\u015bmy winni umo\u017cliwienia mu powrotu.<\/p>\n\n\n\n
Skinieniem g\u0142owy J\u00e9r\u00e9mie potwierdzi\u0142 wniosek Aelity, podczas gdy Odd wci\u0105\u017c wydawa\u0142 si\u0119 zak\u0142opotany.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Pytanie brzmi: jak og\u0142osimy to reszcie?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Czy naprawd\u0119 trzeba im o tym m\u00f3wi\u0107? \u2013 spyta\u0142a r\u00f3\u017cowow\u0142osa dziewczyna.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 By\u0142oby to wskazane, tak \u2013 odpowiedzia\u0142 Jeremie. \u2013 Gdyby ka\u017cdy z nas trojga wcze\u015bniej podzieli\u0142 si\u0119 swoim sekretem, nie byliby\u015bmy dzisiaj w tym miejscu.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Wiem o tym \u2013 potwierdzi\u0142a Aelita \u2013 ale w obecnej sytuacji uwa\u017cam, \u017ce ujawnienie pozosta\u0142ym waszego udzia\u0142u w powrocie Xany tylko pomno\u017cy\u0142oby wyrzuty.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Jak to?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Yumi i Ulrich zrozumieli, \u017ce w\u0142\u0105czy\u0142am Superkomputer, bo chcia\u0142am odnale\u017a\u0107 ojca, dlatego do\u015b\u0107 \u0142atwo mi wybaczyli. Ale w waszym przypadku w\u0105tpi\u0119, by r\u00f3wnie szybko wybaczyli powody waszych b\u0142\u0119d\u00f3w: nostalgi\u0119 i strach, by nie powiedzie\u0107 wprost: nieodpowiedzialno\u015b\u0107 i tch\u00f3rzostwo.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Ulrich mnie zabije \u2013 przyzna\u0142 Odd. \u2013 A Yumi b\u0119dzie na mnie patrze\u0107 tymi swoimi z\u0142ymi oczami, jak wtedy, gdy robi\u0119 jej \u017cart, kt\u00f3ry jej si\u0119 nie podoba\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u2013 To prawda, nie maj\u0105 \u0142atwych charakter\u00f3w \u2013 przyzna\u0142 Jeremie. \u2013 My\u015bl\u0119, \u017ce nam te\u017c w ko\u0144cu wybacz\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Oczywi\u015bcie \u2013 przyzna\u0142a Aelita. \u2013 Nie jeste\u015bmy przyjaci\u00f3\u0142mi bez powodu i wiedz\u0105, \u017ce my te\u017c byliby\u015bmy gotowi im wybaczy\u0107, gdyby pope\u0142nili takie b\u0142\u0119dy. Niemniej jednak, wyjawiaj\u0105c im wasz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 odpowiedzialno\u015bci, musieliby\u015bmy znosi\u0107 napi\u0119t\u0105 atmosfer\u0119 przez pewien czas, a to nie jest dok\u0142adnie to, czego teraz potrzebujemy. Skoro Xana wr\u00f3ci\u0142, musimy trzyma\u0107 si\u0119 razem tak mocno, jak to mo\u017cliwe. Dlatego lepiej b\u0119dzie zachowa\u0107 sekret do czasu, w kt\u00f3rym przekazanie tych informacji nie oka\u017ce si\u0119 konieczne.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Niekt\u00f3rzy maj\u0105 jednak trudno\u015bci z dochowywaniem tajemnic \u2013 stwierdzi\u0142 surowo Jeremie.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 O czym ty gadasz?! \u2013 spyta\u0142 ura\u017cony Odd, czuj\u0105c si\u0119 s\u0142usznie wywo\u0142anym do tablicy. \u2013 Potrafi\u0119 doskonale dotrzymywa\u0107 tajemnic!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Pi\u0119kna Islandka szybko zmieni\u0142aby twoje zdanie \u2013 odpar\u0142 ironicznie jego kolega, poniewa\u017c Odd pokaza\u0142 kiedy\u015b laboratorium w fabryce pi\u0119knej korespondentce Sissi, by j\u0105 uwie\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Bzdura!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Je\u015bli chcecie \u2013 zaproponowa\u0142a Aelita, kt\u00f3rej w\u0142a\u015bnie wpad\u0142 do g\u0142owy pomys\u0142 \u2013 mo\u017cemy zawrze\u0107 pakt, by mie\u0107 pewno\u015b\u0107, \u017ce nasz sekret b\u0119dzie dobrze strze\u017cony.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Pakt krwi? \u2013 spyta\u0142 z entuzjazmem Odd. \u2013 Klasa! Ma kto\u015b n\u00f3\u017c?!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 \u2026 my\u015bla\u0142am raczej o pakcie poca\u0142unku \u2013 sprecyzowa\u0142a dziewczyna, u\u015bmiechaj\u0105c si\u0119 z\u0142o\u015bliwie.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Na czym to polega? \u2013 zaniepokoi\u0142 si\u0119 Jeremie.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Uczestnicy musz\u0105 si\u0119 poca\u0142owa\u0107, by uroczy\u015bcie przysi\u0105c ochron\u0119 tajemnicy.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Ale to bez sensu\u2026 \u2013 skomentowa\u0142 informatyk.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Musimy ci\u0119 poca\u0142owa\u0107, \u017ceby przypiecz\u0119towa\u0107 pakt? \u2013 spyta\u0142 Odd, zdziwiony wyja\u015bnieniami Aelity.<\/p>\n\n\n\n
R\u00f3\u017cowow\u0142osa dziewczyna przytakuje.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Mi to pasuje! \u2013 aprobowa\u0142 ch\u0142opak, podskakuj\u0105c na \u0142\u00f3\u017cku.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 No nie, to niedorzeczne \u2013 stwierdzi\u0142 Jeremie. \u2013 Co ma wsp\u00f3lnego ca\u0142owanie si\u0119 z tajemnic\u0105?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 To symboliczne \u2013 odpowiedzia\u0142a Aelita. \u2013 Poza tym, je\u015bli niefortunnie sekret wyjdzie na jaw, wszyscy b\u0119d\u0105 wiedzie\u0107, kto kogo ca\u0142owa\u0142, wi\u0119c lepiej, \u017ceby sekret pozosta\u0142 sekretem.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nadal nie widz\u0119 w tym sensu \u2013 upar\u0142 si\u0119 jej ukochany.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Albo to, albo pakt krwi \u2013 zagrozi\u0142a dziewczyna, bior\u0105c informatyka za r\u0119ce, bo wie, \u017ce on nie odwa\u017cy si\u0119 naci\u0105\u0107 sk\u00f3ry ostrzem.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 No dobrze, dobrze, niech b\u0119dzie\u2026<\/p>\n\n\n\n
Aelita zbli\u017cy\u0142a si\u0119 do twarzy J\u00e9r\u00e9miego, rumieni\u0105c si\u0119; on r\u00f3wnie\u017c zaczerwieni\u0142 si\u0119, ale po\u0142\u0105czy\u0142 swoje usta z ustami swojej ksi\u0119\u017cniczki.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Wow! To by\u0142 poca\u0142unek na co najmniej 300 IQ! \u2013 za\u017cartowa\u0142 Odd, podczas gdy Aelita zbli\u017cy\u0142a si\u0119 do niego i czule go poca\u0142owa\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 To z pewno\u015bci\u0105 obni\u017ca \u015bredni\u0105 \u2013 skomentowa\u0142 Jeremie, kt\u00f3remu zdecydowanie nie podoba\u0142 si\u0119 widok partnerki ca\u0142uj\u0105cej kogo\u015b innego.<\/p>\n\n\n\n
Dziewczyna oderwa\u0142a si\u0119 od Odda i z entuzjazmem kontynuowa\u0142a:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Teraz wy! \u2013 og\u0142osi\u0142a swoim dw\u00f3m przyjacio\u0142om.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Co?!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 O nie!!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Tak, tak, tak! \u2013 ci\u0105gn\u0119\u0142a Aelita. \u2013 Wy te\u017c musicie si\u0119 poca\u0142owa\u0107, \u017ceby przypiecz\u0119towa\u0107 pakt!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie ma mowy, \u017cebym ca\u0142owa\u0142 Einsteina! \u2013 krzykn\u0105\u0142 Odd.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nawet si\u0119 do mnie nie zbli\u017caj! \u2013 doda\u0142 J\u00e9r\u00e9mie.<\/p>\n\n\n\n
Aelita wzi\u0119\u0142a Odda za r\u0119k\u0119:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Odd, pami\u0119tasz, jak opowiadali\u015bmy sobie sekrety i zapyta\u0142am ci\u0119, co osobi\u015bcie s\u0105dzisz o Jeremiem, co mi wtedy odpowiedzia\u0142e\u015b?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie wiem, o czym m\u00f3wisz! \u2013 udawa\u0142 fioletowy kot, kr\u0119c\u0105c g\u0142ow\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Ach tak, przypominam sobie: powiedzia\u0142e\u015b mi, \u017ce uwa\u017casz Jeremiego za \u201eca\u0142kiem uroczego bez okular\u00f3w\u201d\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie musia\u0142a\u015b tego powtarza\u0107! \u2013 zdenerwowa\u0142 si\u0119 Odd. \u2013 I powiedzia\u0142em to tak po prostu, nie my\u015bl\u0105c o tym naprawd\u0119!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Ach, uspokoi\u0142e\u015b mnie\u2026 \u2013 odetchn\u0105\u0142 Jeremie, niemniej jednak zaniepokojony.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 A jednak \u2013 ci\u0105gn\u0119\u0142a Aelita, bior\u0105c r\u00f3wnie\u017c r\u0119k\u0119 Geniusza. \u2013 My\u015bl\u0119, \u017ce Odd by\u0142 ca\u0142kowicie szczery. A co do ciebie, Jeremie, kiedy zapyta\u0142am ci\u0119 o Odda, jaka by\u0142a twoja odpowied\u017a?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 To bez znaczenia \u2013 odpar\u0142 ucze\u0144 w okularach.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 No powiedz nam, nie wstyd\u017a si\u0119! \u2013 naciska\u0142a go ukochana.<\/p>\n\n\n\n
Jeremie przewr\u00f3ci\u0142 oczami:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Odpowiedzia\u0142em ci, \u017ce nie rozumiem, dlaczego Odd ma takie powodzenie u dziewczyn, skoro sam wygl\u0105da jak dziewczyna. Ot\u00f3\u017c to.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 No dzi\u0119ki, to mi\u0142e! \u2013 odpowiedzia\u0142 Odd, udaj\u0105c obra\u017conego.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 To by\u0142o powiedziane z pe\u0142n\u0105 neutralno\u015bci\u0105 \u2013 zapewni\u0142 jego kolega.<\/p>\n\n\n\n
Aelita zbli\u017cy\u0142a ich d\u0142onie do siebie.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Wa\u017cne jest to, ch\u0142opcy, \u017ce b\u0119dziecie musieli przypiecz\u0119towa\u0107 pakt, wi\u0119c od\u0142\u00f3\u017ccie na bok spory, prze\u0142knijcie dum\u0119, pog\u00f3d\u017acie si\u0119 z tym i poca\u0142ujcie si\u0119!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 No dobrze! \u2013 rzuci\u0142 Odd z przekonaniem. \u2013 Ale to zostaje mi\u0119dzy nami!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 To jest w\u0142a\u015bnie zasada tajnego paktu \u2013 potwierdzi\u0142a Aelita.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie, nie! Nie zgadzam si\u0119! Nie zgadzam si\u0119! \u2013 sprzeciwi\u0142 si\u0119 Jeremie, wycofuj\u0105c r\u0119k\u0119. \u2013 Nie chc\u0119 ca\u0142owa\u0107 Odda! Przesta\u0144cie \u015bwirowa\u0107!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 No we\u017a, Jeremie, tylko sekunda, \u017ceby zrobi\u0107 mi przyjemno\u015b\u0107! \u2013 nalega\u0142a Aelita, przygl\u0105daj\u0105c mu si\u0119 swoimi wielkimi, zielonymi oczami.<\/p>\n\n\n\n
Odd odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do niej, nagle zdaj\u0105c sobie spraw\u0119 z jej intencji.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Ach, o to chodzi, marzy\u0142a\u015b o tym, \u017ceby zobaczy\u0107, jak si\u0119 ca\u0142ujemy!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nawet o tym nie my\u015blcie! \u2013 podtrzymywa\u0142 Jeremie. \u2013 Zreszt\u0105, k\u0142ad\u0119 si\u0119 spa\u0107, wi\u0119c prosz\u0119 was o opuszczenie mojego pokoju!<\/p>\n\n\n\n
Zanim zd\u0105\u017cy\u0142 cokolwiek zrobi\u0107, Aelita poca\u0142owa\u0142a go po raz kolejny, wywo\u0142uj\u0105c ten lekki efekt parali\u017cu i ekstazy, jaki znamy z jej niespodziewanych poca\u0142unk\u00f3w, po czym usadzi\u0142a go na krze\u015ble biurowym.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Musimy jednak doprowadzi\u0107 do przypiecz\u0119towania tego paktu! \u2013 upar\u0142a si\u0119 dziewczyna, staraj\u0105c si\u0119 trzyma\u0107 r\u0119ce Jeremiego za jego plecami, za oparciem krzes\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Ten nagle odzyska\u0142 przytomno\u015b\u0107 umys\u0142u, zdaj\u0105c sobie spraw\u0119 zbyt p\u00f3\u017ano, \u017ce Odd zdejmuje mu okulary, zanim usiad\u0142 mu na kolanach\u2026 Jeremie us\u0142ysza\u0142 tylko g\u0142os Aelity szepcz\u0105cy mu do ucha, by go uspokoi\u0107:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 To zajmie tylko sekund\u0119\u2026<\/p>\n\n\n\n
Maj\u0105c r\u0119ce unieruchomione za plecami, Geniusz zrozumia\u0142, \u017ce nie mo\u017ce si\u0119 szarpa\u0107, wi\u0119c wstrzyma\u0142 oddech, gwa\u0142townie zamykaj\u0105c oczy w momencie, gdy Odd chwyci\u0142 go za policzki, by go poca\u0142owa\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Min\u0119\u0142a nieokre\u015blona liczba sekund, po czym ch\u0142opak pu\u015bci\u0142 swoj\u0105 ofiar\u0119, a Aelita w ko\u0144cu uwolni\u0142a ukochanego:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 No i prosz\u0119! \u2013 podj\u0119\u0142a, zadowolona ze swojego zagrania. \u2013 To nie by\u0142o takie skomplikowane!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Absolutnie nic nie poczu\u0142em \u2013 powiedzia\u0142 Jeremie, energicznie wycieraj\u0105c usta.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Chcesz, \u017ceby\u015bmy powt\u00f3rzyli? \u2013 spyta\u0142 go Odd dla \u017cartu. \u2013 Poza tym jeste\u015b k\u0142amc\u0105: jeste\u015b czerwony jak pomidor!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Z tego, co widzia\u0142am \u2013 sprecyzowa\u0142a Aelita, kt\u00f3ra nie uroni\u0142a nic z tej sceny \u2013 obaj si\u0119 zaczerwienili\u015bcie. Zreszt\u0105, to by\u0142o przeurocze\u2026!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Tak, c\u00f3\u017c \u2013 przyzna\u0142 Jeremie. \u2013 Powiedzmy, \u017ce to do\u015bwiadczenie potwierdza moj\u0105 opini\u0119 o wygl\u0105dzie Odda. Mogliby\u015bcie ju\u017c wyj\u015b\u0107, \u017cebym m\u00f3g\u0142 spr\u00f3bowa\u0107 zapomnie\u0107 o tym, co si\u0119 w\u0142a\u015bnie sta\u0142o?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Jak mo\u017cna zapomnie\u0107 o czym\u015b takim!? \u2013 za\u017cartowa\u0142a Aelita, by jeszcze bardziej podroczy\u0107 si\u0119 z Jeremiem. \u2013 \u2026 masz racj\u0119, powinnam by\u0142a zrobi\u0107 zdj\u0119cie! To oznacza, \u017ce b\u0119dziemy musieli powt\u00f3rzy\u0107\u2026<\/p>\n\n\n\n
Nie chc\u0105c sprawdza\u0107, ile prawdy jest w \u017carcie Aelity, Odd skierowa\u0142 si\u0119 do wyj\u015bcia.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Dobra, wracam do \u0142\u00f3\u017cka, zanim zrobi si\u0119 naprawd\u0119 niezr\u0119cznie! Dobranoc wam obojgu!<\/p>\n\n\n\n
Gdy Odd si\u0119 wymkn\u0105\u0142, Aelita ponownie wzi\u0119\u0142a Jeremiego w ramiona, uprzejmie go przepraszaj\u0105c:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 \u2026Nie gniewasz si\u0119 na mnie zbyt mocno?<\/p>\n\n\n\n
M\u0142ody okularnik wydawa\u0142 si\u0119 wci\u0105\u017c ura\u017cony tym, \u017ce jego ukochana, kt\u00f3ra twierdzi\u0142a, \u017ce nie chce ju\u017c spotyka\u0107 si\u0119 z Oddem, niemniej jednak skorzysta\u0142a z tej okazji, by go poca\u0142owa\u0107. Zna\u0142 j\u0105 jednak na tyle dobrze, by domy\u015bli\u0107 si\u0119, \u017ce w rzeczywisto\u015bci chcia\u0142a podroczy\u0107 si\u0119 konkretnie z nim.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Tak, ale przyznaj\u0119, \u017ce jeste\u015b straszna w swoich intrygach\u2026 \u2013 przyzna\u0142, poniewa\u017c ta gierka, kt\u00f3rej Aelita podda\u0142a swoich dw\u00f3ch przyjaci\u00f3\u0142, s\u0142u\u017cy\u0142a w rzeczywisto\u015bci jedynie do pokazania Jeremiemu, \u017ce wszystko, co mog\u0142a prze\u017cy\u0107 z Oddem, nigdy nie osi\u0105gnie g\u0142\u0119bi uczu\u0107, jakie \u017cywi do swojego prawdziwego ukochanego.<\/p>\n\n\n\n
Nastolatka sp\u0119dzi\u0142a d\u0142u\u017csz\u0105 chwil\u0119 przytulona do wybranka swojego serca, ale nadszed\u0142 czas, by si\u0119 rozstali.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Szkoda, \u017ce Kadic nie zezwala na pokoje koedukacyjne \u2013 ubolewa\u0142a. \u2013 Mog\u0142abym wprowadzi\u0107 si\u0119 do ciebie, do tego pokoju\u2026<\/p>\n\n\n\n
To stwierdzenie sprawi\u0142o, \u017ce Jeremie podskoczy\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Co?! Ekhm\u2026 Dlaczego chcia\u0142aby\u015b, \u017ceby\u015bmy razem zamieszkali?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Poniewa\u017c administracja poinformowa\u0142a mnie, \u017ce nied\u0142ugo b\u0119d\u0119 musia\u0142a dzieli\u0107 m\u00f3j obecny pok\u00f3j z now\u0105 uczennic\u0105.<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Autorka: Nelbsia<\/em><\/p>\n\n\n\n T\u0142umaczenie: Shikari<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" W pi\u0119kny, s\u0142oneczny poranek, w s\u0142odkim smutku ko\u0144cz\u0105cego si\u0119 lata i startu nowego roku szkolnego, Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 Kadic powoli budzi si\u0119 z letargu, stopniowo zalewane falami uczni\u00f3w. To w\u0142a\u015bnie w tym momencie, przed bram\u0105 szko\u0142y, odnajdujemy naszych bohater\u00f3w, id\u0105cych spokojnie w stron\u0119 dziedzi\u0144ca. \u2013 To powr\u00f3t do szko\u0142y i dw\u00f3ch na pi\u0119ciu uczni\u00f3w jest zadowolonych! …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"parent":4382,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[70],"tags":[],"class_list":["post-4417","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-code-lyokooverpowered"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4417","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4417"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4417\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4418,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4417\/revisions\/4418"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4382"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4417"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4417"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4417"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}