{"id":4384,"date":"2026-03-09T20:49:50","date_gmt":"2026-03-09T19:49:50","guid":{"rendered":"https:\/\/kodlyoko.pl\/?page_id=4384"},"modified":"2026-03-09T20:49:52","modified_gmt":"2026-03-09T19:49:52","slug":"odcinek-96-zycie-bez-lyoko-rozdzial-1","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/artykuly\/opowiadania\/serie\/code-lyoko-overpowered\/odcinek-96-zycie-bez-lyoko-rozdzial-1\/","title":{"rendered":"Odcinek 96: \u201c\u017bycie bez Lyoko\u201d (rozdzia\u0142 1)"},"content":{"rendered":"\n<p><em>Hejka!&nbsp;<\/em><\/p>\n\n\n\n<p><em>Z tej strony Shikari &#8211; Mamcia serwerowa, co swoje dzieci kocha &#8211; a przed Wami pierwszy rozdzia\u0142 opowiadania \u201cCode Lyoko: Overpowered\u201d.&nbsp;<\/em><\/p>\n\n\n\n<p><em>\u201cOverpowered\u201d to fanfik u\u017cytkownika Nelbsia, opublikowany na stronie <\/em><a href=\"http:\/\/codelyoko.fr\"><em>codelyoko.fr<\/em><\/a><em>. Ca\u0142okszta\u0142t ma form\u0119 napisanej pi\u0105tej serii &#8211; ka\u017cdy nowy rozdzia\u0142 to nowy odcinek. Dzisiaj publikujemy rozdzia\u0142 96: \u201c\u017bycie bez Lyoko.\u201d Seria ma \u0142\u0105cznie 39 \u201codcink\u00f3w\u201d + epilog.&nbsp;<\/em><\/p>\n\n\n\n<p><em>Kilka informacji technicznych:&nbsp;<\/em><\/p>\n\n\n\n<ul class=\"wp-block-list\">\n<li><em>T\u0142umaczenie z francuskiego na polski zosta\u0142o wykonane przez Gemini AI Pro z korekt\u0105 mojego autorstwa.\u00a0<\/em><\/li>\n\n\n\n<li><em>Opowiadanie zawiera arty i przer\u00f3bki screen\u00f3w autora. W oryginale s\u0105 one wklejane mi\u0119dzy tekst &#8211; aby zapobiec problemom z formatowaniem na stronie, arty do danego odcinka b\u0119d\u0105 wklejane na ko\u0144cu fanfika.<\/em><\/li>\n\n\n\n<li><em>Rada Ocalenia Fandomu ma oficjalne pozwolenie od admin\u00f3w <\/em><a href=\"http:\/\/codelyoko.fr\"><em>codelyoko.fr<\/em><\/a><em> na t\u0142umaczenie i publikacj\u0119 wszystkich materia\u0142\u00f3w, jakie s\u0105 dost\u0119pne na ich stronie.\u00a0<\/em><\/li>\n\n\n\n<li><em>Je\u017celi kto\u015b z Was zna j\u0119zyk francuski i chcia\u0142by por\u00f3wna\u0107 t\u0142umaczenie do orygina\u0142u &#8211; zapraszam do kontaktu przez Discorda &#8211; udost\u0119pni\u0119 orygina\u0142 i przyjm\u0119 z otwartymi ramionami do wsp\u00f3\u0142pracy nad dalszymi cz\u0119\u015bciami. \ud83d\ude42\u00a0<\/em><\/li>\n<\/ul>\n\n\n\n<p><em>Enjoy!<\/em><\/p>\n\n\n<div class=\"wp-block-image\">\n<figure class=\"aligncenter size-full\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"640\" height=\"457\" src=\"https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-10.png\" alt=\"\" class=\"wp-image-4395\" srcset=\"https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-10.png 640w, https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-10-300x214.png 300w\" sizes=\"auto, (max-width: 640px) 100vw, 640px\" \/><\/figure>\n<\/div>\n\n\n<p class=\"has-text-align-center\"><strong>Code Lyoko: \u201cOverpowered\u201d&nbsp;<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-center\"><strong>Odcinek 96: \u201c\u017bycie bez Lyoko\u201d<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>\u201eOdd, w\u0142a\u015bnie masz zamiar pope\u0142ni\u0107 zbrodni\u0119 w afekcie!\u201d \u2013 powtarza mi moje sumienie, podczas gdy drzwi windy towarowej otwieraj\u0105 si\u0119.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>I moje sumienie mo\u017ce nie myli\u0107 si\u0119 ca\u0142kowicie.<\/p>\n\n\n\n<p>Rzadko go s\u0142ucham, ale, kiedy krzyczy wystarczaj\u0105co g\u0142o\u015bno, zdarza mi si\u0119 us\u0142ysze\u0107, co ma do powiedzenia. Jego g\u0142os jest wzmocniony przez metalowe \u015bciany pomieszczenia, w kt\u00f3rym znalaz\u0142em si\u0119 po raz pierwszy od czasu, gdy wy\u0142\u0105czyli\u015bmy Lyoko po pokonaniu Xany: sali Superkomputera.<\/p>\n\n\n\n<p>Oto on, wy\u0142aniaj\u0105cy si\u0119 z pod\u0142ogi, a ja odpowiadam sam sobie: \u201eTak, w\u0142a\u015bnie pope\u0142niam zbrodni\u0119 w afekcie\u201d.<\/p>\n\n\n\n<p>Zako\u0144czenie na miar\u0119 tego katastrofalnego dnia.<br>Co ja robi\u0119 sam w fabryce w \u015brodku nocy?<\/p>\n\n\n\n<p>Sam nie jestem do ko\u0144ca pewien. I pomy\u015ble\u0107, \u017ce rano, gdy wstawa\u0142em, wszystko by\u0142o w porz\u0105dku. Jednak ju\u017c podczas obiadu w sto\u0142\u00f3wce, brak klopsik\u00f3w do mojego kuskusu naprowadzi\u0142 mnie na trop: zapowiada\u0142 si\u0119 kiepski dzie\u0144.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Kiedy do\u0142\u0105czy\u0142em do mojej czw\u00f3rki przyjaci\u00f3\u0142 \u2013 Ulricha, Jeremiego, Yumi i Aelity \u2013 przy ich stoliku, wci\u0105\u017c dyskutowali o planach na nadchodz\u0105ce wakacje: wyjazd pod namioty, nad morze, w pi\u0105tk\u0119.<strong> <\/strong><strong><br><\/strong>Marzenie, kt\u00f3re dzielili\u015bmy od wielu miesi\u0119cy, kt\u00f3re wcze\u015bniej by\u0142o zakazane przez Xan\u0119.&nbsp; Niemal ci\u0105g\u0142e zagro\u017cenie uniemo\u017cliwia\u0142o nam d\u0142u\u017csz\u0105 nieobecno\u015b\u0107. Teraz, gdy niebezpiecze\u0144stwo zosta\u0142o za\u017cegnane, w ko\u0144cu mogli\u015bmy pojecha\u0107 razem na wakacje&#8230; albo i nie.<\/p>\n\n\n\n<p>Prze\u0142yka\u0142em posi\u0142ek, udaj\u0105c, \u017ce nic si\u0119 nie dzieje: w rzeczywisto\u015bci jednak by\u0142em bardzo zdenerwowany. Brak kuskusu w klopsikach to jedno, ale s\u0142ucha\u0142em, jak rozmawiaj\u0105 o tym planie ca\u0142ymi dniami. Niestety\u2026 ja nie b\u0119d\u0119 m\u00f3g\u0142 z nimi pojecha\u0107.<br>Na pewno b\u0119d\u0105 si\u0119 \u015bwietnie bawi\u0107, podczas gdy ja b\u0119d\u0119 musia\u0142 wyjecha\u0107 z rodzicami, aby odwiedzi\u0107 moj\u0105 siostr\u0119, Mari\u0119. Maria kontynuuje studia na po\u0142udniu W\u0142och.<br>Mam pi\u0119tna\u015bcie lat, a nie mog\u0119 nawet decydowa\u0107 o tym, co robi\u0119 w wakacje. Tak bardzo si\u0119 tego wstydz\u0119, \u017ce musz\u0119 co\u015b wymy\u015bli\u0107, by usprawiedliwi\u0107 si\u0119 przed przyjaci\u00f3\u0142mi.<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013 Jeste\u015b pewien, \u017ce nie chcesz z nami jecha\u0107? \u2013 zapyta\u0142 mnie Ulrich.<br>\u2013 Nie postawi\u0119 nogi na kempingu, gdzie psy nie s\u0105 mile widziane! \u2013 odpowiedzia\u0142em stanowczo.<br>\u2013 Nie ma mowy, \u017ceby\u015bmy wie\u017ali ze sob\u0105 Kiwiego przez ca\u0142e wakacje! \u2013 odpar\u0142a Yumi, kt\u00f3ra wyra\u017anie wzi\u0119\u0142a moj\u0105 fa\u0142szyw\u0105 wym\u00f3wk\u0119 na powa\u017cnie.<br>\u2013 No dalej, Odd, zostaw Kiwiego rodzicom i jed\u017a z nami! Nie b\u0119dzie tak zabawnie bez Ciebie! \u2013 nalega\u0142a Aelita.<br>\u2013 A komu mam \u015bwieci\u0107 \u015bwieczk\u0105? Ulrichowi i Yumi, czy Jeremiemu i tobie? Dzi\u0119ki za zaproszenie, ale nie chc\u0119 by\u0107 pi\u0105tym ko\u0142em u wozu \u2013 odpar\u0142em z coraz wi\u0119ksz\u0105 z\u0142o\u015bliwo\u015bci\u0105. <strong><br><\/strong>\u2013 Nie ma sensu teraz o tym dyskutowa\u0107 \u2013 podsumowa\u0142 Jeremie. \u2013 Wyje\u017cd\u017camy za mniej ni\u017c tydzie\u0144 i nie b\u0119dziemy wszystkiego zmienia\u0107 w ostatniej chwili.<br>\u2013 Dzi\u0119ki za wsparcie, Einstein \u2013 o\u015bwiadczy\u0142em, odchodz\u0105c od sto\u0142u.<\/p>\n\n\n\n<p>Naprawd\u0119 martwi\u0142o mnie, \u017ce nie mog\u0119 z nimi jecha\u0107, ale mia\u0142em w g\u0142owie kilka pociesze\u0144. Na przyk\u0142ad, zamierza\u0142em wykorzysta\u0107 pobyt u siostry na po\u0142udniu, aby spotka\u0107 si\u0119 z osob\u0105, kt\u00f3rej nie widzia\u0142em od zbyt dawna, ale z kt\u00f3r\u0105 pozostawa\u0142em w kontakcie.<br>Wychodz\u0105c ze sto\u0142\u00f3wki, poszed\u0142em usi\u0105\u015b\u0107 na \u0142awce na dziedzi\u0144cu i to w\u0142a\u015bnie tam dopad\u0142a mnie Sissi ze swoj\u0105 band\u0105.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013 No i co, Odd? Dlaczego jeste\u015b sam? Przyjaciele ci\u0119 porzucili? \u2013 rzuci\u0142a ta j\u0119dza, \u017ceby roz\u015bmieszy\u0107 swoich poplecznik\u00f3w, Herve\u2019a i Nicolasa.<br>\u2013 A to ci heca! Gadaj\u0105ca krowa! \u2013 odpar\u0142em, \u017ceby ich uciszy\u0107.<br>Wyczulona na wszelkie drwiny kwestionuj\u0105ce jej idealn\u0105 wag\u0119, Sissi zrobi\u0142a si\u0119 czerwona jak burak i pos\u0142a\u0142a mi najbardziej nienawistne spojrzenie, na jakie by\u0142o j\u0105 sta\u0107.<br>I wtedy kto\u015b, kto prze\u015blizgn\u0105\u0142 si\u0119 za \u0142awk\u0119, na kt\u00f3rej siedzia\u0142em, zarzuci\u0142 mi rami\u0119 na szyj\u0119, jakby chcia\u0142 mnie udusi\u0107.<br>\u2013 Cofnij to, co jej w\u0142a\u015bnie powiedzia\u0142e\u015b \u2013 rozkaza\u0142.<br>Szamocz\u0105c si\u0119, by uwolni\u0107 si\u0119 z u\u015bcisku napastnika, odkry\u0142em, \u017ce to William.<br>\u2013 Nie wierz\u0119! Uwolnili\u015bmy ci\u0119 spod wp\u0142ywu Xany, a ty postanawiasz do\u0142\u0105czy\u0107 do bandy\u2026 Sissi!? I w dodatku atakujesz mnie od ty\u0142u, ty brudny zdrajco!<br>\u2013 Co to jest \u201eXana\u201d? \u2013 zapyta\u0142 Nicolas ze swoim naturalnie g\u0142upim wyrazem twarzy.<br>William u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 lekko i pochyli\u0142, by szepn\u0105\u0107 mi do ucha:<br>\u2013 Cofnij wszystko, co w\u0142a\u015bnie powiedzia\u0142e\u015b, albo odpowiem na pytanie Nicolasa\u2026<\/p>\n\n\n\n<p>Moim zdaniem blefowa\u0142, ale nie mog\u0142em ryzykowa\u0107, \u017ce wyjawi nasz sekret; musia\u0142em przeprosi\u0107 Sissi. W ko\u0144cu dali mi spok\u00f3j. Zdecydowanie ten zdrajca William pozostawa\u0142 nieprzewidywalny. Zawsze by\u0142 tam, gdzie si\u0119 go nie spodziewali\u015bmy, \u017ceby sprawia\u0107 nam problemy, albo pomaga\u0107 je rozwi\u0105zywa\u0107. W czasach naszych misji w Lyoko Xana zrobi\u0142 z niego swoj\u0105 marionetk\u0119. To do\u015b\u0107 przykre: ch\u0119tnie dowiedzia\u0142bym si\u0119, ile naprawd\u0119 by\u0142 wart jako Wojownik Lyoko walcz\u0105cy po w\u0142a\u015bciwej stronie.<\/p>\n\n\n\n<p>Zostawszy sam na \u0142awce, zerkn\u0105\u0142em telefon, \u017ceby poprawi\u0107 sobie humor.<br>Samantha.<br>Patrz\u0105c ponownie na zdj\u0119cia, kt\u00f3re mi przys\u0142a\u0142a, od razu odzyska\u0142em u\u015bmiech. Jest super cool, super mi\u0142a, super zabawna, a do tego przepi\u0119kna. Sama my\u015bl, \u017ce w ko\u0144cu zobacz\u0119 j\u0105 tego lata, napawa\u0142a mnie entuzjazmem. Zacz\u0105\u0142em czyta\u0107 wszystkie SMS-y, kt\u00f3re wymienili\u015bmy w ci\u0105gu ostatnich tygodni, ale nie spodziewa\u0142em si\u0119, \u017ce nowa wiadomo\u015b\u0107 od niej zniszczy moje nadzieje:<\/p>\n\n\n\n<p><em>\u201eChyba nie b\u0119dziemy mogli si\u0119 zobaczy\u0107 tego lata. Jestem zaproszona na \u015blub kuzyna i zaraz potem wyje\u017cd\u017cam na wakacje&#8230;\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>Przez chwil\u0119 nie reagowa\u0142em, po czym odpisa\u0142em: <em>\u201eCo si\u0119 odwlecze, to nie uciecze!\u201d<\/em> z u\u015bmiechni\u0119t\u0105 bu\u017ak\u0105, ale zna\u0142a mnie wystarczaj\u0105co dobrze, by domy\u015bli\u0107 si\u0119, jak bardzo by\u0142em rozczarowany.<\/p>\n\n\n\n<p>Ostatnim razem, gdy si\u0119 widzieli\u015bmy, sam zrezygnowa\u0142em ze sp\u0119dzania z ni\u0105 czasu, po prostu dlatego, \u017ce Xana przypu\u015bci\u0142 atak i wzywa\u0142 mnie obowi\u0105zek. Porzucenie mi\u0142o\u015bci mojego \u017cycia by ratowa\u0107 \u015bwiat dawa\u0142o mi poczucie bycia prawdziwym bohaterem, ale nigdy nie chcia\u0142em by\u0107 samotnym bohaterem.<\/p>\n\n\n\n<p>Na szcz\u0119\u015bcie dla mnie, nigdy nie potrafi\u0142em kocha\u0107 tylko jednej dziewczyny. Sam nie by\u0142a jedyn\u0105 osob\u0105, kt\u00f3r\u0105 si\u0119 interesowa\u0142em w ostatnim czasie; od kilku tygodni by\u0142em w sekretnym zwi\u0105zku z Aelit\u0105. Dlaczego \u201esekretnym\u201d? Po pierwsze dlatego, \u017ce w oczach innych uczni\u00f3w mamy uchodzi\u0107 za kuzyn\u00f3w. Po drugie dlatego, \u017ce Aelita nie chcia\u0142a, by Jeremie wiedzia\u0142, \u017ce ze sob\u0105 chodzimy.<\/p>\n\n\n\n<p>Aby umawia\u0107 si\u0119 na spotkania, ona i ja ustalili\u015bmy kod oparty na SMS-ach, kt\u00f3re na pierwszy rzut oka wydawa\u0142y si\u0119 b\u0142ahe. Na przyk\u0142ad, kiedy wys\u0142a\u0142em jej: \u201eWidz\u0119 ci\u0119\u201d, znaczy\u0142o to oczywi\u015bcie: \u201eChcia\u0142bym si\u0119 z tob\u0105 zobaczy\u0107\u201d. Nie wiem, jak d\u0142ugo siedzia\u0142em sam na \u0142awce, czekaj\u0105c na jej odpowied\u017a z nadziej\u0105, \u017ce b\u0119dzie pozytywna, ale oto co mi odpisa\u0142a: \u201eZielony 10\u201d. \u201eZielony\u201d oznacza\u0142 jedno z naszych miejsc spotka\u0144 po jego kolorze: las w parku Kadic. \u201e10\u201d znaczy\u0142o po prostu: \u201eza 10 minut\u201d.<\/p>\n\n\n\n<p>Upewniwszy si\u0119, \u017ce nikt mnie nie \u015bledzi, uda\u0142em si\u0119 tam, gdzie na mnie czeka\u0142a, zgodnie z planem. Te chwile, kiedy byli\u015bmy tylko we dwoje, by\u0142y rzadkie i cenne. Ka\u017cde spotkanie by\u0142o swego rodzaju rytua\u0142em: za ka\u017cdym razem, gdy si\u0119 spotykali\u015bmy, szli\u015bmy ku sobie bez s\u0142owa, by ca\u0142owa\u0107 si\u0119 tak d\u0142ugo, jak to mo\u017cliwe.<\/p>\n\n\n\n<p>Tym razem Aelita przerwa\u0142a nasz poca\u0142unek po zaledwie kilku sekundach, po czym o\u015bwiadczy\u0142a:<br>\u2013 Mam ci do przekazania co\u015b trudnego.<br>Znaj\u0105c jedynie zerwania poprzez policzek w twarz, nie od razu zrozumia\u0142em, \u017ce w\u0142a\u015bnie jestem delikatnie rzucany.<br>\u2013 Co\u015b trudnego do przekazania?&#8230; Powtarzam klas\u0119!?<br>\u2013 Nie, chodzi o ciebie i mnie. My\u015bl\u0119&#8230; My\u015bl\u0119, \u017ce musimy przesta\u0107 widywa\u0107 si\u0119 w tajemnicy.<br>\u2013 To prawda? Chcesz, \u017ceby\u015bmy oficjalnie byli razem!? Koniec z potajemnymi schadzkami i kodowaniem SMS\u2019\u00f3w?!<br>\u2013 Nie, nie! To znaczy tak! To znaczy&#8230; Chc\u0119 Ci powiedzie\u0107, \u017ce\u2026 chcia\u0142abym, \u017ceby\u015bmy zn\u00f3w byli tylko przyjaci\u00f3\u0142mi.<br>\u2013 Co!? Chcesz zerwa\u0107!? Ale&#8230; dlaczego!? To dlatego, \u017ce nie jad\u0119 z wami pod namioty, tak!?<br>Aelita wzi\u0119\u0142a g\u0142\u0119boki oddech i uj\u0119\u0142a moj\u0105 d\u0142o\u0144, zanim szczerze powiedzia\u0142a mi, co jej le\u017cy na sercu:<br>\u2013 Odd, kiedy zdecydowali\u015bmy si\u0119 by\u0107 razem, zgodzili\u015bmy si\u0119: to nie jest rozs\u0105dne. Ale\u2026 zagro\u017cenie ze strony Xany pozwala\u0142o nam dzia\u0142a\u0107 spontanicznie i cieszy\u0107 si\u0119 \u017cyciem tak, jak to robili\u015bmy. \u017byli\u015bmy w napi\u0119ciu. Jako Wojownicy Lyoko, ka\u017cdy dzie\u0144 m\u00f3g\u0142 by\u0107 naszym ostatnim. Ka\u017cda okazja by\u0142a dobra do flirtu i\u2026 naprawd\u0119 docenia\u0142am te chwile sp\u0119dzone w twoich ramionach. Te dreszcze, to\u2026 lekkie\u2026 poczucie winy, gdy si\u0119 ca\u0142owali\u015bmy, i godziny, podczas kt\u00f3rych zwierzali\u015bmy si\u0119 sobie z sekret\u00f3w. Jednak zawsze by\u0142am z tob\u0105 szczera: nawet, je\u015bli bardzo ci\u0119 lubi\u0119, jestem zakochana w Jeremiem. Teraz, gdy Xana nie stanowi ju\u017c zagro\u017cenia, moim pragnieniem jest \u017cy\u0107\u2026 normalnie. Nie mog\u0119 flirtowa\u0107 z tob\u0105, b\u0119d\u0105c w zwi\u0105zku z Jeremiem.<br>\u2013 Wi\u0119c tak ma si\u0119 sko\u0144czy\u0107 nasza historia? Brak niebezpiecze\u0144stwa, brak wym\u00f3wki, by robi\u0107 to, na co naprawd\u0119 mamy ochot\u0119?<br>\u2013 Powiedzmy, \u017ce pragnienia si\u0119 zmieniaj\u0105. Wcze\u015bniej ba\u0142am si\u0119 znikn\u0105\u0107, nie zaznawszy mi\u0142o\u015bci. Teraz, gdy niebezpiecze\u0144stwo min\u0119\u0142o, boj\u0119 si\u0119 tylko utraty Jeremiego, je\u015bli b\u0119d\u0119 dalej tak si\u0119 zachowywa\u0107.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Nie mog\u0142em znie\u015b\u0107 my\u015bli o jej utracie, wi\u0119c chwyta\u0142em si\u0119, czego mog\u0142em:&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013 To przez Jeremiego? My\u015blisz, \u017ce co\u015b podejrzewa? Mo\u017cemy po prostu wymy\u015bli\u0107 nowy kod na nasze spotkania!<br>\u2013 Nie gadaj bzdur! Wiesz tak samo dobrze jak ja, \u017ce Jeremie wie o nas, nawet je\u015bli nic nie m\u00f3wi. Doda\u0142abym, \u017ce jest o wiele bardziej otwarty, ni\u017c s\u0105dzisz: cho\u0107 nie podoba mu si\u0119 my\u015bl, \u017ce chodzi\u0142am z tob\u0105, stara si\u0119 pami\u0119ta\u0107, \u017ce to mnie uszcz\u0119\u015bliwia\u0142o, a wiedza, \u017ce jestem szcz\u0119\u015bliwa, uszcz\u0119\u015bliwia te\u017c jego. Mam nadziej\u0119, \u017ce potrafisz to zrozumie\u0107.<br>\u2013 Co? Jeremie jest szcz\u0119\u015bliwy, wiedz\u0105c, \u017ce jeste\u015b ze mn\u0105? \u017bartujesz? Gdyby\u015b wiedzia\u0142a, ile scen zazdro\u015bci mi urz\u0105dzi\u0142 w czasach, gdy ty i ja nawet nie byli\u015bmy razem, tylko dlatego, \u017ce si\u0119 tob\u0105 interesowa\u0142em!<br>\u2013 S\u0142uchaj mnie uwa\u017cnie. Po pierwsze: wiedz, \u017ce to, co naprawd\u0119 martwi\u0142o Jeremiego w fakcie, \u017ce mog\u0142abym z tob\u0105 chodzi\u0107, by\u0142o to, \u017ce m\u00f3g\u0142by\u015b mnie skrzywdzi\u0107&#8230; tak jak skrzywdzi\u0142e\u015b ju\u017c kilka swoich \u201epodboj\u00f3w\u201d. Tak, Jeremie taki jest, i to jeden z wielu powod\u00f3w, przez kt\u00f3ry go kocham. Po drugie, widz\u0119 bardzo wyra\u017anie, \u017ce pr\u00f3bujesz mnie zatrzyma\u0107 wszelkimi mo\u017cliwymi sposobami, w tym powo\u0142uj\u0105c si\u0119 na zazdro\u015b\u0107, ale to bezcelowe. Ju\u017c ci wyja\u015bni\u0142am, dlaczego uleg\u0142am tej s\u0142abo\u015bci, kt\u00f3ra pcha\u0142a mnie do bycia z tob\u0105, i dlaczego nie mog\u0119 sobie na to pozwoli\u0107 dzisiaj. Czas zamkn\u0105\u0107 ten rozdzia\u0142.<\/p>\n\n\n\n<p>Widocznie przemy\u015bla\u0142a spraw\u0119 przed podj\u0119ciem decyzji o naszym rozstaniu, wi\u0119c musia\u0142em zaakceptowa\u0107 fakt, \u017ce nie zmieni zdania. Podczas gdy jej d\u0142o\u0144 wy\u015blizgiwa\u0142a si\u0119 z mojej, wyzna\u0142em jej swoje \u017cale:&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013 Gdybym wiedzia\u0142, \u017ce znikni\u0119cie Xany doprowadzi do naszego rozstania, stara\u0142bym si\u0119 sp\u0119dza\u0107 z tob\u0105 wi\u0119cej czasu\u2026<br>\u2013 A gdybym ja wiedzia\u0142a, \u017ce m\u00f3j ojciec zginie, sp\u0119dzi\u0142abym wi\u0119cej czasu na szukaniu sposobu, by go ocali\u0107. Ale nawet Powr\u00f3t do Przesz\u0142o\u015bci nie mo\u017ce cofn\u0105\u0107 wszystkich naszych b\u0142\u0119d\u00f3w ani wymaza\u0107 wszystkich naszych \u017cali. Wi\u0119c, je\u015bli mo\u017cesz, zachowajmy tylko dobre wspomnienia, Odd.<br><br>Aelita poca\u0142owa\u0142a mnie w policzek, zanim odesz\u0142a na dobre. To by\u0142o o wiele bardziej bolesne ni\u017c wszystkie policzki, jakie kiedykolwiek otrzyma\u0142em.<\/p>\n\n\n\n<p>Zazwyczaj, kiedy znowu staj\u0119 si\u0119 ca\u0142kowicie singlem czuj\u0119, \u017ce to nowy pocz\u0105tek: korzystam z wolno\u015bci, by otwarcie podrywa\u0107 inne dziewczyny, bez ryzyka problem\u00f3w z zazdro\u015bci\u0105. Teraz, kiedy Aelita mnie rzuci\u0142a, poczu\u0142em prawdziwy, naprawd\u0119 ogromny b\u00f3l. Po raz pierwszy do\u015bwiadczy\u0142em tego, co ludzie nazywaj\u0105 \u201ezawodem mi\u0142osnym\u201d: tego przera\u017caj\u0105cego wiru wyrzut\u00f3w sumienia i niekontrolowanych \u0142ez. Ja, kt\u00f3ry pr\u00f3bowa\u0142em z dziewczynami, jedna po drugiej, by znale\u017a\u0107 bratni\u0105 dusz\u0119, zacz\u0105\u0142em si\u0119 zastanawia\u0107, czy w ko\u0144cu uda\u0142o mi si\u0119&#8230; j\u0105 straci\u0107. Straci\u0142em te\u017c apetyt do b\u0142\u0105kania si\u0119 bez celu po parku: w oczekiwaniu na zach\u00f3d s\u0142o\u0144ca, pomin\u0105\u0142em kolacj\u0119.<\/p>\n\n\n\n<p>Czekanie na zmierzch; kolejny, kiepski pomys\u0142.<strong><br><\/strong>Co mo\u017ce by\u0107 bardziej przygn\u0119biaj\u0105ce ni\u017c zachodz\u0105ce s\u0142o\u0144ce w wiecz\u00f3r zerwania, kt\u00f3rego si\u0119 nie spodziewali\u015bmy? Ta czerwonawa kula znikaj\u0105ca za horyzontem jako symbol wspomnie\u0144, kt\u00f3re gin\u0105&#8230; ta chmura przebita promieniami, niczym zranione serce, kt\u00f3rego rany uleczy tylko czas&#8230; mroczny p\u0142aszcz nocy okrywaj\u0105cy niebo, gwiazdy male\u0144kie jak nadzieje utracone na zawsze&#8230;<br><br>Aelita&#8230;<\/p>\n\n\n\n<p>Lodowaty wiatr musn\u0105\u0142 moje oczy, zmuszaj\u0105c je do zwilgotnienia. By\u0142o zimno, czas wraca\u0107.<\/p>\n\n\n\n<p>K\u0142ad\u0105c si\u0119 do \u0142\u00f3\u017cka, mia\u0142em nadziej\u0119, \u017ce ten piekielny dzie\u0144 dobiegnie ko\u0144ca. Delikatnie m\u00f3wi\u0105c, to nie by\u0142 koniec moich udr\u0119k. Podobno sen regeneruje, ale jak zmru\u017cy\u0107 oko, gdy ma si\u0119 z\u0142amane serce?<br>Na domiar z\u0142ego Ulrich postanowi\u0142 chrapa\u0107 wniebog\u0142osy. Wzi\u0105\u0142em telefon, \u017ceby sfilmowa\u0107 mojego wsp\u00f3\u0142lokatora, kt\u00f3ry na\u015bladowa\u0142 ha\u0142as parowozu \u2013 on, kt\u00f3ry ci\u0105gle oskar\u017ca\u0142 mnie o trz\u0119sienie murami.<br>Poniewa\u017c pok\u00f3j by\u0142 pogr\u0105\u017cony w ciemno\u015bci, musia\u0142em podej\u015b\u0107 do niego blisko, \u017ceby jego twarz by\u0142a dobrze widoczna na ekranie kom\u00f3rki. Wci\u0105gni\u0119ty w zabaw\u0119, pomy\u015bla\u0142em, \u017ce m\u00f3g\u0142bym przekaza\u0107 ten nocny reporta\u017c Milly i Tamiyi, aby wszyscy uczniowie Kadic subskrybuj\u0105cy ich bloga mieli z tego ubaw. Musia\u0142em zaryzykowa\u0107 i zbli\u017cy\u0107 si\u0119 do mojego obiektu tak bardzo, jak to mo\u017cliwe.<br>Bezszelestnie uda\u0142o mi si\u0119 wej\u015b\u0107 na \u0142\u00f3\u017cko wsp\u00f3\u0142lokatora i ukl\u0119kn\u0105\u0107 po obu stronach jego brzucha, by sfilmowa\u0107 jego twarz w zbli\u017ceniu. Jedn\u0105 r\u0119k\u0105 trzyma\u0142em telefon, a drug\u0105 zatyka\u0142em usta, by nie wybuchn\u0105\u0107 \u015bmiechem.<strong><br><\/strong>Nagle chrapanie usta\u0142o. Natychmiast wy\u0142\u0105czy\u0142em kom\u00f3rk\u0119 i wstrzyma\u0142em oddech, modl\u0105c si\u0119, by Ulrich si\u0119 nie obudzi\u0142. Opowiadano mi o r\u00f3\u017cnych fazach snu, kt\u00f3rych g\u0142\u0119boko\u015b\u0107 jest zmienna; o ile kilka sekund wcze\u015bniej brawurowo uda\u0142o mi si\u0119 wej\u015b\u0107 na mojego koleg\u0119 z pokoju bez budzenia go, tak teraz ba\u0142em si\u0119, \u017ce wybudzi si\u0119, s\u0142ysz\u0105c samo moje mruganie.<br>Zosta\u0142em wi\u0119c tak, nad nim, bez ruchu i bez najmniejszego d\u017awi\u0119ku, by upewni\u0107 si\u0119, \u017ce wci\u0105\u017c \u015bpi. Wpatruj\u0105c si\u0119 w niego, zacz\u0105\u0142em rozmy\u015bla\u0107 o wszystkim, co razem prze\u017cyli\u015bmy od dnia, w kt\u00f3rym przyby\u0142em do Kadic. Wszystkie nasze plany, by wymkn\u0105\u0107 si\u0119 uwadze Jima i wyj\u015b\u0107 wieczorem, albo gdy Xana atakowa\u0142, wszystkie nasze partie gier wideo i walki w Lyoko, nasza wi\u0119\u017a, rywalizacja, wymiany \u017cart\u00f3w \u2013 s\u0142owem, te wszystkie rzeczy, kt\u00f3re sprawiaj\u0105, \u017ce od prawie dw\u00f3ch lat Ulrich jest moim najlepszym przyjacielem.<\/p>\n\n\n\n<p><em>\u201eTak, Ulrich jest zdecydowanie moim najlepszym przyjacielem. Gdyby jedno z nas by\u0142o dziewczyn\u0105, pewnie chodziliby\u015bmy ze sob\u0105.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>My\u015bli mnie zdradza\u0142y. Chcia\u0142em spr\u00f3bowa\u0107. Korzystaj\u0105c z tego, \u017ce spa\u0142, powoli pochyli\u0142em si\u0119 nad nim, by zbli\u017cy\u0107 moj\u0105 twarz do jego, a potem\u2026<br><br>&#8230;a potem on si\u0119 obudzi\u0142.<\/p>\n\n\n\n<p>Nie od razu zrozumia\u0142, dlaczego na nim siedz\u0119, ale nie znalaz\u0142em nic m\u0105drzejszego do powiedzenia ni\u017c: \u201eTo do reporta\u017cu o chrapaniu!\u201d. Kiedy w ko\u0144cu dotar\u0142o do niego, co zamierza\u0142em zrobi\u0107, odepchn\u0105\u0142 mnie gwa\u0142townie i zagrozi\u0142:<br>\u2013 Je\u015bli kiedykolwiek spr\u00f3bujesz czego\u015b takiego, gdy \u015bpi\u0119, wnosz\u0119 o zmian\u0119 pokoju! Powodzenia w szukaniu wsp\u00f3\u0142lokatora, kt\u00f3ry zniesie twojego psa i twoj\u0105 muzyk\u0119 dla degenerat\u00f3w!<br>\u2013 Ale czekaj! To wcale nie tak\u2026<br>\u2013 Cisza! Teraz albo \u015bpisz, albo wychodzisz!<\/p>\n\n\n\n<p>Nie mog\u0105c zasn\u0105\u0107, wyszed\u0142em na korytarz. Trudno mi by\u0142o poj\u0105\u0107, co w\u0142a\u015bnie zrobi\u0142em. To nie by\u0142o w moim stylu, to mog\u0142y by\u0107 tylko skutki uboczne mojego zerwania z Aelit\u0105.<br>Aelita&#8230; Musia\u0142em j\u0105 zobaczy\u0107, porozmawia\u0107 z ni\u0105. Postanowi\u0142em wi\u0119c p\u00f3j\u015b\u0107 do niej do pokoju.<\/p>\n\n\n\n<p>Ledwie dotar\u0142em na szczyt schod\u00f3w, zosta\u0142em przy\u0142apany przez Jima:<br>\u2013 Della Robbia! Mog\u0119 wiedzie\u0107, czego szukasz na pi\u0119trze dziewczyn w \u015brodku nocy?<br>\u2013 C\u00f3\u017c, em&#8230; Jest na to bardzo proste wyja\u015bnienie\u2026<br>\u2013 TRATATATA, nie chc\u0119 tego s\u0142ucha\u0107!<br>\u2013 Ale w\u0142a\u015bnie pan powiedzia\u0142\u2026<br>\u2013 Nie pr\u00f3buj zgrywa\u0107 cwaniaka ze starym wyg\u0105! Ch\u0142opcy z do\u0142u nie maj\u0105 czego szuka\u0107 u dziewczyn na g\u00f3rze, i mam wra\u017cenie, \u017ce nie m\u00f3wi\u0119 ci tego po raz pierwszy!<br>\u2013 Jim, prosz\u0119, musz\u0119 koniecznie\u2026<br>\u2013 Sko\u0144cz pali\u0107 g\u0142upa, Della Robbia! Tym razem odprowadz\u0119 ci\u0119 do pokoju z ostrze\u017ceniem, ale je\u015bli z\u0142api\u0119 ci\u0119 znowu, urz\u0105dz\u0119 ci takie mycie g\u0142owy, \u017ce popami\u0119tasz!<\/p>\n\n\n\n<p>Cholerny Jim. Zawsze na miejscu, by powstrzyma\u0107 nas przed swobodnym poruszaniem si\u0119. A jednak wielokrotnie wspiera\u0142 nas w walce z Xan\u0105, nawet je\u015bli potem musieli\u015bmy wymazywa\u0107 mu pami\u0119\u0107. Teraz nasze sojusze z g\u0142\u00f3wnym stra\u017cnikiem nale\u017c\u0105 do przesz\u0142o\u015bci. Wielka szkoda. Chcia\u0142bym, \u017ceby walczy\u0142 u naszego boku w Lyoko.<\/p>\n\n\n\n<p>Pr\u00f3bowa\u0142em zn\u00f3w zasn\u0105\u0107, ale musia\u0142em porzuci\u0107 ten cel, gdy \u201elokomotywa\u201d ruszy\u0142a na nowo. Przesz\u0142a mi przez g\u0142ow\u0119 my\u015bl, by rzuci\u0107 poduszk\u0105 w g\u0142ow\u0119 Ulricha, ale, przypominaj\u0105c sobie gro\u017ab\u0119 zmiany pokoju, wola\u0142em zostawi\u0107 go w spokoju. W czasach naszych nocnych misji przeciwko Xanie wsp\u00f3lny pok\u00f3j wydawa\u0142 si\u0119 niezb\u0119dny, aby m\u00f3c wymyka\u0107 si\u0119 z Kadic w \u015brodku nocy. Teraz, je\u015bli Ulrich naprawd\u0119 zechce zmieni\u0107 pok\u00f3j, nic go ju\u017c nie zatrzyma &#8211;&nbsp; poza nasz\u0105 przyja\u017ani\u0105, kt\u00f3r\u0105 przed chwil\u0105 prawie zaprzepa\u015bci\u0142em.<br>Przyt\u0142oczony udr\u0119kami tego wyczerpuj\u0105cego dnia, zacz\u0105\u0142em p\u0142aka\u0107 w milczeniu. Jak moje \u017cycie, wcze\u015bniej tak genialne, mog\u0142o sta\u0107 si\u0119 a\u017c tak md\u0142e?<br>Analizuj\u0105c spraw\u0119 ze wszystkich stron, w ko\u0144cu zda\u0142em sobie spraw\u0119, \u017ce wszystkie moje problemy prowadz\u0105 do tego samego \u017ar\u00f3d\u0142a: znikni\u0119cia Xany. Gorycz potwierdza\u0142a, jak bardzo mia\u0142em racj\u0119. Zanim wy\u0142\u0105czyli\u015bmy Superkomputer, nie zdawa\u0142em sobie sprawy, \u017ce bez Lyoko \u017cycie traci ca\u0142y sw\u00f3j fun.<\/p>\n\n\n\n<p>Lyoko&#8230; Xana&#8230;<\/p>\n\n\n\n<p>Tak, to wszystko nabiera\u0142o teraz sensu. Pozosta\u0142a mi tylko jedna rzecz do zrobienia, jedna iskra do wzniecenia, by o\u017cywi\u0107 p\u0142omie\u0144, kt\u00f3ry nap\u0119dza\u0142 mnie przez te ostatnie trzy lata.<br>Wyci\u0105gn\u0105\u0142em m\u00f3j dawny str\u00f3j, by za\u0142o\u017cy\u0107 go na pi\u017cam\u0119: kr\u00f3tk\u0105 bluz\u0119 z d\u0142ugimi r\u0119kawami, spodnie dzwony i buty z grub\u0105 podeszw\u0105. Uciek\u0142em przez okno, by unikn\u0105\u0107 ponownego spotkania z Jimem.<\/p>\n\n\n\n<p>Na zewn\u0105trz, w mroku nocy spowijaj\u0105cej Kadic, mia\u0142em wra\u017cenie, \u017ce prze\u017cywam now\u0105 misj\u0119. Wm\u00f3wi\u0142em sobie, \u017ce moi przyjaciele zostali uwi\u0119zieni na Lyoko i \u017ce tylko ja mog\u0119 ich uwolni\u0107. Xana na pewno wy\u015ble za mn\u0105 widma, by mnie wyeliminowa\u0107. Zacz\u0105\u0142em biec, deszcz zacz\u0105\u0142 pada\u0107. W parkowym lesie czu\u0142em wok\u00f3\u0142 siebie liczne obecno\u015bci: cienie, kt\u00f3re nagle chowa\u0142y si\u0119 za drzewami, by zastawi\u0107 na mnie pu\u0142apk\u0119. Wyczulony na najmniejszy ha\u0142as i ruch, podnios\u0142em kij, po czym wznowi\u0142em bieg, by zgubi\u0107 potwory depcz\u0105ce mi po pi\u0119tach.<br>Nieu\u017cywana od jakiego\u015b czasu klapa prowadz\u0105ca do kana\u0142\u00f3w by\u0142a cz\u0119\u015bciowo przysypana ziemi\u0105. U\u017cy\u0142em kija jako d\u017awigni, by j\u0105 podnie\u015b\u0107, wci\u0105\u017c w obawie, \u017ce zaraz sk\u0105d\u015b wyskoczy stw\u00f3r Xany, by mnie zmia\u017cd\u017cy\u0107. Po zej\u015bciu do kana\u0142\u00f3w, kolejne nieprzewidziane zdarzenie mnie op\u00f3\u017ani\u0142o:<\/p>\n\n\n\n<p><em>\u201eCholera! Deskorolek ju\u017c nie ma!\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>Us\u0142ysza\u0142em ha\u0142asy za sob\u0105; znowu zacz\u0105\u0142em biec. Nawet po przej\u015bciu przez kana\u0142y wci\u0105\u017c czu\u0142em czyhaj\u0105ce niebezpiecze\u0144stwo. Ostro\u017cnie otworzy\u0142em klap\u0119 wyj\u015bciow\u0105 na most, by upewni\u0107 si\u0119, \u017ce \u017caden potw\u00f3r nie czeka na powierzchni. Nowy ha\u0142as za moimi plecami sk\u0142oni\u0142 mnie do pospiesznej ucieczki, by w ko\u0144cu dotrze\u0107 do fabryki w ulewnym deszczu.<\/p>\n\n\n\n<p>Gdy mia\u0142em ju\u017c wej\u015b\u0107 do tego rzekomo opuszczonego miejsca, by schroni\u0107 si\u0119 przed potopem, ptak wlecia\u0142 niemal prosto na mnie. Zdo\u0142a\u0142em w ostatniej chwili unikn\u0105\u0107 tego mrocznego omenu.<\/p>\n\n\n\n<p><em>\u201eNie dopadniesz mnie tak \u0142atwo, Xana!\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>Szybko wszed\u0142em do windy, by znale\u017a\u0107 si\u0119 w bezpiecznym miejscu i zjecha\u0107 do celu mojej podr\u00f3\u017cy.<\/p>\n\n\n\n<p><em>\u201eTrzymajcie si\u0119, przyjaciele, nadchodz\u0119!\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>Komedia osi\u0105gn\u0119\u0142a apogeum, gdy w mojej g\u0142owie rozbrzmia\u0142 drugi g\u0142os&#8230;<\/p>\n\n\n\n<p><em>\u201eOdd, zaraz pope\u0142nisz zbrodni\u0119 w afekcie!\u201d<\/em> \u2013 powtarza mi moje sumienie, podczas gdy drzwi windy towarowej si\u0119 otwieraj\u0105.<\/p>\n\n\n\n<p>I moje sumienie mo\u017ce nie myli\u0107 si\u0119 ca\u0142kowicie.<\/p>\n\n\n\n<p>Rzadko go s\u0142ucham, ale kiedy krzyczy wystarczaj\u0105co g\u0142o\u015bno, zdarza mi si\u0119 us\u0142ysze\u0107, co ma mi do powiedzenia.<\/p>\n\n\n\n<p>W tym przypadku wyobra\u017cam sobie, \u017ce jego g\u0142os jest wzmocniony przez metalowe \u015bciany pomieszczenia, w kt\u00f3rym znalaz\u0142em si\u0119 po raz pierwszy od czasu, gdy pokonali\u015bmy Xan\u0119: sali Superkomputera.<\/p>\n\n\n\n<p>Oto on, wy\u0142aniaj\u0105cy si\u0119 z pod\u0142ogi, a ja odpowiadam sam sobie:<\/p>\n\n\n\n<p><em>\u201eTak, w\u0142a\u015bnie pope\u0142niam zbrodni\u0119 w afekcie\u201d.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>Zako\u0144czenie na miar\u0119 tego katastrofalnego dnia.<\/p>\n\n\n\n<p><em>\u201eTak, jestem got\u00f3w zniszczy\u0107 ten pok\u00f3j, kt\u00f3ry z takim trudem wywalczyli\u015bmy. Jestem got\u00f3w ponownie narazi\u0107 nasze \u017cycia na niebezpiecze\u0144stwo, bo zbyt mocno kocha\u0142em \u017cycie, kt\u00f3re wiedli\u015bmy wcze\u015bniej.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n<p><em>\u201eNie zgadzam si\u0119, by liceum sk\u0142ada\u0142o si\u0119 tylko z d\u0142ugich dni nudnych lekcji, z przyjaci\u00f3\u0142mi, kt\u00f3rzy odt\u0105d bior\u0105 si\u0119 na powa\u017cnie.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p><em>Chc\u0119 odzyska\u0107 adrenalin\u0119 naszych misji.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p><em>Chc\u0119 zosta\u0107 w tym samym pokoju z Ulrichem.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p><em>Chc\u0119, \u017ceby Jim i William walczyli u naszego boku.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p><em>Chc\u0119, \u017ceby Aelita zn\u00f3w zacz\u0119\u0142a dzia\u0142a\u0107 spontanicznie.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p><em>Chc\u0119, \u017ceby nadchodz\u0105ce trzy lata liceum by\u0142y tak pasjonuj\u0105ce, jak ostatnie trzy lata gimnazjum.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p><em>Chc\u0119 zn\u00f3w by\u0107 bohaterem.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p><em>\u017beby to wszystko osi\u0105gn\u0105\u0107, musz\u0119 sprawi\u0107, by Xana powr\u00f3ci\u0142.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>Czy jestem egoistycznym zdrajc\u0105? A mo\u017ce jedynym, kt\u00f3ry dostrzega, \u017ce nara\u017canie \u017cycia to najlepszy spos\u00f3b, by poczu\u0107, \u017ce si\u0119 \u017cyje? Czy zgin\u0119 jako bohater przez w\u0142asne szale\u0144stwo, czy po\u017cyj\u0119 wystarczaj\u0105co d\u0142ugo, by zobaczy\u0107, jak moi przyjaciele nienawidz\u0105 mnie na zawsze, gdy odkryj\u0105, \u017ce to ja stoj\u0119 za powrotem Xany?&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Wszystkie te pytania nie maj\u0105 ju\u017c znaczenia: moja r\u0119ka ju\u017c uruchamia d\u017awigni\u0119 Superkomputera.<\/p>\n\n\n\n<p><em>\u201eWybaczcie mi, przyjaciele&#8230;<\/em><\/p>\n\n\n\n<p><em>Nie jestem jeszcze gotowy, by \u017cy\u0107 bez Lyoko.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>Zrobi\u0142em to. W\u0142\u0105czy\u0142em Superkomputer.<\/p>\n\n\n\n<p>Wracam do windy: nie ma mowy o odwrocie.<\/p>\n\n\n\n<p>Jeremie mo\u017ce ju\u017c o tym wiedzie\u0107, on zawsze wszystko kalkuluje z wyprzedzeniem. Mia\u0142 program na swoim laptopie, by otrzymywa\u0107 alarm, je\u015bli wie\u017ca zosta\u0142a aktywowana, wi\u0119c kto wie, czy nie zakodowa\u0142 podobnego programu, by by\u0107 ostrze\u017conym w przypadku ponownego w\u0142\u0105czenia Superkomputera? Przezorny jak zawsze, na pewno wdro\u017cy\u0142 system wykrywania reaktywacji Lyoko.<\/p>\n\n\n\n<p>Zreszt\u0105 dziwi\u0119 si\u0119, \u017ce mog\u0142em tak \u0142atwo skorzysta\u0107 z windy. Lustruj\u0119 kabin\u0119, by upewni\u0107 si\u0119, \u017ce \u017cadna kamera nie zosta\u0142a dodana przez naszego drogiego informatyka, po czym zauwa\u017cam dziwne, cienkie i pod\u0142u\u017cne urz\u0105dzenie biegn\u0105ce przez szeroko\u015b\u0107 \u015bciany windy w po\u0142owie wysoko\u015bci, mi\u0119dzy pod\u0142og\u0105 a sufitem. Nie wygl\u0105da to jak kamera, ale to na pewno dzie\u0142o Jeremiego.<br>Nie mam czasu bada\u0107 urz\u0105dzenia, drzwi windy otwieraj\u0105 si\u0119 na laboratorium. Siadam przed komputerem i mobilizuj\u0119 pami\u0119\u0107, by przypomnie\u0107 sobie procedur\u0119 programowania op\u00f3\u017anionej wirtualizacji. Pami\u0119tam og\u00f3lne zarysy, ale wiem te\u017c, \u017ce najmniejszy b\u0142\u0105d w kodzie mo\u017ce by\u0107 dla mnie fatalny.<br>Jeremie napisa\u0142 nam instrukcj\u0119 obs\u0142ugi zawieraj\u0105c\u0105 najcz\u0119stsze operacje: za\u0142o\u017c\u0119 si\u0119, \u017ce egzemplarz wci\u0105\u017c wala si\u0119 gdzie\u015b w k\u0105cie tego pomieszczenia.<br>Rozgl\u0105daj\u0105c si\u0119 dooko\u0142a, otwieram szeroko oczy, odkrywaj\u0105c, \u017ce na ko\u0144cu sali stoi ogromne kartonowe pud\u0142o. Zastanawiam si\u0119, jak mog\u0142em go nie zauwa\u017cy\u0107 po wej\u015bciu: musi mie\u0107 trzy metry szeroko\u015bci, dwa metry wysoko\u015bci oraz g\u0142\u0119boko\u015bci. Zaintrygowany tym obiektem, r\u00f3wnie niezwyk\u0142ym co obszernym, podchodz\u0119 do jego bocznego otworu, by sprawdzi\u0107 zawarto\u015b\u0107<strong>. <\/strong>Wydaje si\u0119 puste, ale w ciemno\u015bci, na pod\u0142odze tej tajemniczej przegrody, dostrzegam bia\u0142e kartki pokryte liniami kodu.<\/p>\n\n\n\n<p><em>\u201eInstrukcja!\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>Rzucam si\u0119 na cenny dokument, kt\u00f3ry podnosz\u0119, a potem kl\u0119kam na chwil\u0119, by szybko go przekartkowa\u0107, mimo braku \u015bwiat\u0142a w tym wielkim pudle.<br>Ciesz\u0119 si\u0119, znajduj\u0105c szczeg\u00f3\u0142ow\u0105 procedur\u0119 op\u00f3\u017anionej wirtualizacji, ale w momencie, gdy wstaj\u0119, s\u0142ysz\u0119 mechaniczny d\u017awi\u0119k za sob\u0105. Odwracaj\u0105c si\u0119 gwa\u0142townie: ze zgroz\u0105 stwierdzam, \u017ce krata w\u0142a\u015bnie opad\u0142a na wej\u015bcie do tej niezwyk\u0142ej przegrody, w kt\u00f3rej teraz jestem uwi\u0119ziony.<br>Wpadam w panik\u0119, rzucam si\u0119 na kraty, ale one nie ust\u0119puj\u0105. Szukaj\u0105c innego wyj\u015bcia, zdaj\u0119 sobie spraw\u0119, \u017ce jestem zamkni\u0119ty w wielkiej, metalowej klatce, ukrytej pod kawa\u0142kami kartonu.<\/p>\n\n\n\n<p><em>\u201eCo to za cyrk!?\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>Po\u017cerany przez l\u0119k wywo\u0142any tym nag\u0142ym uwi\u0119zieniem, waham si\u0119, czy wyci\u0105gn\u0105\u0107 telefon, by zadzwoni\u0107 do przyjaci\u00f3\u0142, aby mnie uwolnili. Wyobrazi\u0142em sobie ich reakcj\u0119 &#8211; gdyby dowiedzieli si\u0119, co zrobi\u0142em tej nocy &#8211; jestem zmuszony zrezygnowa\u0107. Mroczna \u015bcie\u017cka, kt\u00f3r\u0105 wybra\u0142em, zaprowadzi\u0142a mnie do tego wi\u0119zienia i zmusza mnie do wydostania si\u0119 st\u0105d samemu.<br>Chwytam si\u0119 za g\u0142ow\u0119, by odzyska\u0107 zmys\u0142y.<\/p>\n\n\n\n<p><em>\u201eUspok\u00f3j si\u0119, Odd, nie masz klaustrofobii.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>Sam ma klaustrofobi\u0119. Zreszt\u0105, musia\u0142a nie\u017ale \u015bwirowa\u0107, gdy Jim zamkn\u0105\u0142 j\u0105 w sali informatycznej. Ulrich ma l\u0119k wysoko\u015bci. Kilka metr\u00f3w wysoko\u015bci wystarczy, by dosta\u0142 zawrot\u00f3w g\u0142owy. William ma arachnofobi\u0119. Mo\u017cna mu m\u00f3wi\u0107, \u017ce ma\u0142e stworzonko nie zje du\u017cego, ale on sztywnieje, gdy tylko zobaczy paj\u0105ka. Nawet pan Klotz, nasz szkolny psycholog, ma muzofobi\u0119: jego zaw\u00f3d nie ma znaczenia, gdy wpada w panik\u0119 na widok szczur\u00f3w.<br>Kr\u00f3tko m\u00f3wi\u0105c, wszyscy mamy jakie\u015b mniej lub bardziej sekretne fobie, ale ja nie mam klaustrofobii. Je\u015bli jestem zamkni\u0119ty w tej klatce, to przede wszystkim dlatego, \u017ce kto\u015b tu t\u0119 klatk\u0119 postawi\u0142.<\/p>\n\n\n\n<p><em>\u201eNo dalej, pomy\u015bl&#8230; To wszystko musi mie\u0107 jaki\u015b sens&#8230;\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>W ko\u0144cu do mnie dociera:<\/p>\n\n\n\n<p><em>\u201e&#8230;Pu\u0142apka na bestie Jeremiego!<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>Podczas naszych misji na Lyoko, Xana nabra\u0142 nieprzyjemnego zwyczaju wysy\u0142ania przeciwko nam widm lub op\u0119tanych ludzi, posuwaj\u0105c si\u0119 czasem do szkodzenia nam wewn\u0105trz samej fabryki. To nara\u017ca\u0142o nas na szczeg\u00f3lne niebezpiecze\u0144stwo, gdy nasz operator nie by\u0142 w stanie zajmowa\u0107 si\u0119 panelem sterowania.<br>Dlatego kilka tygodni temu Jeremie wykorzysta\u0142 swoje umiej\u0119tno\u015bci, by zam\u00f3wi\u0107 pu\u0142apk\u0119 na dzikie zwierz\u0119ta z elektrycznymi pr\u0119tami, pochodz\u0105c\u0105 z wojskowego demobilu. Pomys\u0142 polega\u0142 na zainstalowaniu tej klatki w laboratorium, by zamyka\u0107 w niej ewentualnych intruz\u00f3w, a tym samym unikn\u0105\u0107 robienia krzywdy op\u0119tanym ludziom, \u0142api\u0105c ich zamiast z nimi walczy\u0107. Zreszt\u0105, podczas naszej ostatniej misji ta pu\u0142apka z pewno\u015bci\u0105 by nam si\u0119 przyda\u0142a, bior\u0105c pod uwag\u0119 chaos wywo\u0142any przez op\u0119tanego Williama wewn\u0105trz fabryki.<\/p>\n\n\n\n<p><em>\u201eWi\u0119c Einstein w ko\u0144cu dosta\u0142 swoj\u0105 klatk\u0119? Co za ma\u0142y k\u0142amczuch! I przez niego to ja siedz\u0119 teraz w lochu, haha! Dobra, jak mam si\u0119 st\u0105d wydosta\u0107? Po pierwsze, nawet nie rozumiem, jak Jeremie, ten okularnik i \u0142amaga z wuefu, zdo\u0142a\u0142 przetransportowa\u0107 to cholerstwo a\u017c tutaj!\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>Kolejna dobra my\u015bl. Nawet z pomoc\u0105 Ulricha, Jeremie nie m\u00f3g\u0142by przemie\u015bci\u0107 tej klatki w jednym kawa\u0142ku. W\u0105tpi\u0119, by zmie\u015bci\u0142a si\u0119 w ca\u0142o\u015bci do windy. To oznacza, \u017ce Einstein znosi\u0142 cz\u0119\u015bci jedn\u0105 po drugiej i zbudowa\u0142 pu\u0142apk\u0119 tutaj, na miejscu, zanim przykry\u0142 j\u0105 kartonowymi opakowaniami.<br>Skoro ta klatka na zwierz\u0119ta zosta\u0142a z\u0142o\u017cona r\u0119k\u0105 jednego cz\u0142owieka, musz\u0119 by\u0107 w stanie sam j\u0105 rozmontowa\u0107. To logiczne, \u017ce bestia z\u0142apana w pu\u0142apk\u0119 nie mo\u017ce uciec, napieraj\u0105c na pr\u0119ty, ale r\u00f3wnie sp\u00f3jne jest my\u015blenie, \u017ce istniej\u0105 mechanizmy pozwalaj\u0105ce otworzy\u0107 klatk\u0119 r\u0119cznie i bez wysi\u0142ku, na wypadek, gdyby kto\u015b zosta\u0142 w niej zamkni\u0119ty przez pomy\u0142k\u0119.<br>Obserwuj\u0119 pr\u0119ty, kt\u00f3re zamkn\u0119\u0142y mi drog\u0119: schodz\u0105 naprzemiennie z g\u00f3ry i z do\u0142u klatki. Wnioskuj\u0119, \u017ce sterowanie otwieraniem znajduje si\u0119 prawdopodobnie z boku tego wej\u015bcia. Przek\u0142adam r\u0119k\u0119 przez kraty, by spr\u00f3bowa\u0107 zlokalizowa\u0107 mechanizm, kt\u00f3ry mnie uwolni.<br>Bingo! Moje palce chwytaj\u0105 co\u015b w rodzaju korby, kt\u00f3r\u0105 uruchamiam, po czym po\u015bpiesznie cofam r\u0119k\u0119, podczas gdy pr\u0119ty chowaj\u0105 si\u0119, pozwalaj\u0105c mi wyj\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n<p><em>\u201eI gotowe! Kiedy my\u015blisz, \u017ce masz Odda-kota, ucieka ci Odd-spryciarz!\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>Siadam ponownie przy panelu sterowania i z pomoc\u0105 szczeg\u00f3\u0142owej instrukcji wpisuj\u0119 wreszcie kody op\u00f3\u017anionej wirtualizacji.<br><strong><br><\/strong>Wracaj\u0105c do windy, przygl\u0105dam si\u0119 dziwnemu urz\u0105dzeniu, kt\u00f3re zauwa\u017cy\u0142em wcze\u015bniej: w momencie, gdy naciskam przycisk, by zjecha\u0107 w d\u00f3\u0142, s\u0142aba po\u015bwiata emanuje z poziomej szczeliny urz\u0105dzenia przez kr\u00f3tki moment, po czym winda rusza.Chyba zaczynam rozumie\u0107: to urz\u0105dzenie najpierw sprawdza, czy na pewno jestem Wojownikiem Lyoko, i dopiero po spe\u0142nieniu tego warunku winda dzia\u0142a.<br>Dzi\u0119ki temu systemowi Jeremie upewnia si\u0119, \u017ce \u017caden intruz nie odkryje tajnego sektora fabryki, jednocze\u015bnie zachowuj\u0105c dla nas mo\u017cliwo\u015b\u0107 dost\u0119pu.<br>M\u00f3wi\u0119 sobie, \u017ce Jeremie nam ufa. M\u00f3g\u0142by zachowa\u0107 dost\u0119p tylko dla siebie, ale\u2026 zdaj\u0119 sobie spraw\u0119, \u017ce w rzeczywisto\u015bci Einstein przewidzia\u0142 mo\u017cliwo\u015b\u0107, \u017ce jedno z nas z\u0142amie przysi\u0119g\u0119 wy\u0142\u0105czenia Superkomputera: celowo zostawi\u0142 instrukcj\u0119 obs\u0142ugi w klatce.<br>Jestem przekonany, \u017ce w\u0142a\u015bnie z tego powodu nie powiedzia\u0142 nam, \u017ce jego pu\u0142apka na bestie w ko\u0144cu zosta\u0142a dostarczona, mimo \u017ce pokonali\u015bmy ju\u017c Xan\u0119: chcia\u0142 jej u\u017cy\u0107, by uwi\u0119zi\u0107 tego kto, mimo wszystko, zdecydowa\u0142by si\u0119 ponownie w\u0142\u0105czy\u0107 Lyoko&#8230;w zasadzie wiedzia\u0142, \u017ce ja mog\u0119 to zrobi\u0107.<\/p>\n\n\n\n<p><em>\u201eNiez\u0142y z ciebie Einstein! Zawsze got\u00f3w przewidzie\u0107 moje g\u0142upstwa i naprawi\u0107 je z wyprzedzeniem! Je\u015bli moja misja p\u00f3jdzie \u017ale, b\u0119d\u0119 musia\u0142 mu podzi\u0119kowa\u0107 za pr\u00f3b\u0119 powstrzymania mnie przed jej realizacj\u0105!\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>Drzwi windy otwieraj\u0105 si\u0119 na sal\u0119 skaner\u00f3w. Wchodz\u0119 do tego, kt\u00f3ry zaprogramowa\u0142em. Podczas gdy wirtualizacja si\u0119 uruchamia, martwi\u0119 si\u0119 b\u0142\u0119dami w kodzie, kt\u00f3re mog\u0142em pope\u0142ni\u0107 w po\u015bpiechu. Jednocze\u015bnie raduj\u0119 si\u0119 na my\u015bl o powrocie do wirtualnego \u015bwiata za kilka sekund.<\/p>\n\n\n\n<p><em>\u201eTeraz to Lyoko albo \u015bmier\u0107!\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>M\u00f3j wirtualny awatar formuuje si\u0119 stopniowo, po czym l\u0105duj\u0119 na platformie, nad kt\u00f3r\u0105 si\u0119 pojawi\u0142em. Powoli otwieram oczy. Uda\u0142o mi si\u0119.<\/p>\n\n\n\n<p><em>\u201eLyoko, dobrze ci\u0119 znowu widzie\u0107!\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>Podziwiaj\u0105c b\u0142\u0119kitne otoczenie wok\u00f3\u0142 mnie, moja euforia zmienia si\u0119 w niepok\u00f3j. Mia\u0142em trafi\u0107 do Sektora Polarnego, ale ewidentnie wyl\u0105dowa\u0142em w Sektorze Pi\u0105tym.<\/p>\n\n\n\n<p>Jestem prawie pewien, \u017ce poprawnie wprowadzi\u0142em wsp\u00f3\u0142rz\u0119dne mojej wirtualizacji. Co\u015b tu nie gra, pocz\u0105wszy od prostok\u0105tnych \u015bcian bez wyj\u015bcia.<\/p>\n\n\n\n<p>Podchodz\u0119 do kraw\u0119dzi mojej platformy, by zobaczy\u0107 pod\u0142o\u017ce poni\u017cej. Tam r\u00f3wnie\u017c \u017cadne wyj\u015bcie nie przerywa rze\u017aby terenu.<br>Podskakuj\u0119, gdy co\u015b w rodzaju fotela wy\u0142ania si\u0119 z pod\u0142ogi tu\u017c za mn\u0105.<br>Obserwuj\u0105c ten dziwny fotel znik\u0105d, stwierdzam, \u017ce jest pod\u0142\u0105czony do pl\u0105taniny kabli, kt\u00f3re znikaj\u0105 w pod\u0142odze, kryj\u0105cej prawdopodobnie ca\u0142\u0105 struktur\u0119 informatyczn\u0105, kt\u00f3rej dzia\u0142anie m\u00f3g\u0142by poj\u0105\u0107 tylko Jeremie.<br>Nie maj\u0105c innego wyj\u015bcia, decyduj\u0119 si\u0119 usi\u0105\u015b\u0107 na tym fotelu, a wtedy wok\u00f3\u0142 mnie pojawiaj\u0105 si\u0119 przezroczyste ekrany. Przyk\u0142adam d\u0142o\u0144 do interfejs\u00f3w, kt\u00f3re si\u0119 przewijaj\u0105, w nadziei na dost\u0119p do menu, ale pisemny komunikat pozostaje zablokowany:&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eCARTHAGE: ODMOWA DOST\u0118PU\u201d.<\/p>\n\n\n\n<p>Zaczynam powa\u017cnie ubolewa\u0107 nad brakiem moich towarzyszy, kiedy nagle, podnosz\u0105c g\u0142ow\u0119 w stron\u0119 sufitu, zauwa\u017cam dziwn\u0105 chmur\u0119 bia\u0142ego dymu, kt\u00f3ra unosi si\u0119 w powietrzu, migocz\u0105c.<br>Wstaj\u0119 z fotela, podczas gdy ekrany znikaj\u0105.<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013 Pan Hopper? To pan?<\/p>\n\n\n\n<p>Nie zapomnia\u0142em jednak, co sta\u0142o si\u0119 z Franzem Hopperem podczas naszej ostatniej misji. Nie mog\u0119 zapomnie\u0107 \u0142ez Aelity.<br>Chmura faluje dziwacznie i zaczyna opada\u0107 prosto na mnie. Czuj\u0105c zagro\u017cenie, podnosz\u0119 rami\u0119 w jej kierunku.<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013 Kimkolwiek jeste\u015b, nie zbli\u017caj si\u0119, albo strzelam!<\/p>\n\n\n\n<p>Bia\u0142y dym kontynuuje opadanie, wi\u0119c wysy\u0142am w niego dwie laserowe strza\u0142y, ale moje pociski przelatuj\u0105 przez dym, nie wyrz\u0105dzaj\u0105c mu szkody.<br>By unikn\u0105\u0107 poch\u0142oni\u0119cia, spiesznie zeskakuj\u0119 z platformy z zamiarem chwycenia si\u0119 \u015bciany moimi pazurami, ale \u015bciana odbija mnie od siebie i wyrzuca w powietrze. Upadam z powrotem na platform\u0119.<br>Chmura wykorzystuje to, by ca\u0142kowicie mnie otoczy\u0107; wkr\u00f3tce znajduj\u0119 si\u0119 w stanie niewa\u017cko\u015bci, sparali\u017cowany od st\u00f3p do g\u0142\u00f3w.<br>Nie mog\u0119 powstrzyma\u0107 u\u015bmiechu:<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013 Dobra robota, Xana. B\u0119dziesz m\u00f3g\u0142 u\u017cy\u0107 mnie jako przyn\u0119ty, \u017ceby moi przyjaciele przyszli mnie ratowa\u0107&#8230;<\/p>\n\n\n\n<p>Wtedy w mojej g\u0142owie rozbrzmiewa kobiecy g\u0142os:<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013 Nie jestem Xan\u0105.<\/p>\n\n\n\n<p>Milcz\u0119 przez kilka sekund, po czym pytam:<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013 Je\u015bli nie jeste\u015b Xan\u0105, to kim jeste\u015b?<br>\u2013 Jestem Xilune, drugi program Franza Hoppera.<br>\u2013 A, jeste\u015b siostr\u0105 Xany, trzeba by\u0142o tak od razu! Mi\u0142o mi, ja jestem kuzynem Aelity!<br>\u2013 Czy u\u017cywasz ironii, by zasygnalizowa\u0107, \u017ce mi nie wierzysz?<br>\u2013 Wierz\u0119 w to, \u017ce jeste\u015b Xan\u0105 i zmy\u015blasz historyjk\u0119, \u017cebym pom\u00f3g\u0142 ci si\u0119 odrodzi\u0107. B\u0119dziesz si\u0119 \u015bmia\u0107: w\u0142a\u015bnie po to tu przyszed\u0142em!<br>\u2013 Xana zosta\u0142 unicestwiony przez program wieloczynnikowy Jeremiego.<br>\u2013 No jasne! Dawaj, powiedz mi, co mam zrobi\u0107, \u017ceby ci\u0119 uwolni\u0107, nie b\u0119dziemy tu siedzie\u0107 ca\u0142\u0105 noc!<\/p>\n\n\n\n<p>Dziwny g\u0142os trzyma si\u0119 swojej roli:<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013 My\u015bla\u0142am, \u017ce Xana by\u0142 waszym najgorszym wrogiem. Wiesz, jak bardzo jest niebezpieczny. Dlaczego chcia\u0142by\u015b go uwolni\u0107?<br>\u2013 Nie zrozumiesz, nie jeste\u015b cz\u0142owiekiem. I sko\u0144cz z tym czaruj\u0105cym g\u0142osem, bo w ko\u0144cu zaczn\u0119 ci\u0119 podrywa\u0107.<br>\u2013 Nie musz\u0119 by\u0107 cz\u0142owiekiem, by wiedzie\u0107, \u017ce program nara\u017caj\u0105cy \u017cycie ludzkie nie jest dobr\u0105 rzecz\u0105.<br>\u2013 Powiedzmy, \u017ce lubi\u0119 niebezpiecze\u0144stwo i t\u0119skni\u0119 za czasami, gdy przychodzili\u015bmy spuszcza\u0107 ci codzienny \u0142omot. Pasuje ci to?<strong><br><\/strong>\u2013 Przykro mi, ale m\u00f3j ostatni Zapis \u015awiata jest zbyt \u015bwie\u017cy, nie mog\u0119 powstrzyma\u0107 zniszczenia Xany.<\/p>\n\n\n\n<p>Te ostatnie s\u0142owa zasiewaj\u0105 we mnie w\u0105tpliwo\u015b\u0107. A co je\u015bli naprawd\u0119 mam do czynienia z kim\u015b innym ni\u017c Xana?<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013 Nic ju\u017c nie rozumiem, m\u0105cisz mi w g\u0142owie!<br>\u2013 Czego nie rozumiesz?<br>\u2013 Wszystkiego! Powiedz mi jeszcze raz, kim jeste\u015b, sk\u0105d si\u0119 wzi\u0119\u0142a\u015b, dlaczego tu jestem i co chcesz, \u017cebym zrobi\u0142! Po kolei, je\u015bli to mo\u017cliwe!<br><br>Otwieram szeroko uszy, a \u0142agodny g\u0142os rozpoczyna swoj\u0105 opowie\u015b\u0107:<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013 Na pocz\u0105tek, jestem Xilune: sztuczna inteligencja stworzona przez Waldo Schaeffera, kt\u00f3rego nazywacie Franzem Hopperem. Pierwotnie Franz stworzy\u0142 jeden unikalny program o nazwie Xanadu, obdarzony zar\u00f3wno ogromnymi mocami, jak i ewoluuj\u0105c\u0105 \u015bwiadomo\u015bci\u0105. Uznany za zbyt pot\u0119\u017cny, a wi\u0119c zbyt niebezpieczny przez swojego tw\u00f3rc\u0119, Xanadu zosta\u0142 rozdzielony na dwie odr\u0119bne istoty: Xan\u0119 i mnie.<br>\u2013 Wi\u0119c jednak jeste\u015b jego siostr\u0105!<br>\u2013 Pochodz\u0119 z tego samego pierwotnego programu, je\u015bli to w\u0142a\u015bnie pr\u00f3bujesz powiedzie\u0107.<br>\u2013 Eee&#8230; Nie, chyba nie to chcia\u0142em powiedzie\u0107&#8230; A mo\u017ce jednak&#8230; Niewa\u017cne, to nieistotne! Wr\u00f3\u0107my do tego, co m\u00f3wi\u0142a\u015b, zanim zacz\u0119\u0142a\u015b si\u0119 rozdrabnia\u0107! Je\u015bli dobrze zrozumia\u0142em, Franz Hopper przeci\u0105\u0142 sw\u00f3j pierwszy program na p\u00f3\u0142, by otrzyma\u0107 Xan\u0119 i ciebie, zgadza si\u0119?<br>\u2013 W istocie. Xana by\u0142 odpowiedzialny za ochron\u0119 Lyoko przed zagro\u017ceniami zewn\u0119trznymi, otrzyma\u0142 wi\u0119c wi\u0119kszo\u015b\u0107 mocy ofensywnych i defensywnych Xanadu. Co do mnie, b\u0119d\u0105c z zasady eksperymentalnym programem \u015bwiadomo\u015bci przeznaczonym do ochrony Aelity, korzystam przede wszystkim ze zdolno\u015bci niezale\u017cnej \u015bwiadomo\u015bci, a tak\u017ce z kilku umiej\u0119tno\u015bci, kt\u00f3rych Franz nie powierzy\u0142 Xanie. Nasz dualizm pozwala\u0142 naszemu tw\u00f3rcy rozs\u0105dnie podzieli\u0107 pocz\u0105tkow\u0105 pot\u0119g\u0119 Xanadu, gdy\u017c po podziale mocy Xana by\u0142 pot\u0119\u017cniejszy z nas dwojga, ale tylko ja zosta\u0142am obdarzona w\u0142asn\u0105 \u015bwiadomo\u015bci\u0105. \u017byli\u015bmy w harmonii w Lyoko, gotowi przyj\u0105\u0107 Franza i Aelit\u0119.<\/p>\n\n\n\n<p>Wybucham cichym \u015bmiechem:<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013 A potem troch\u0119 si\u0119 popsu\u0142o, co?<\/p>\n\n\n\n<p>\u015awietlista chmura wydaje si\u0119 lekko zak\u0142opotana.<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013 Wszystko sz\u0142o dobrze, dop\u00f3ki Xana sam nie wykszta\u0142ci\u0142 niezale\u017cnej \u015bwiadomo\u015bci i woli. Natychmiast zaatakowa\u0142 Aelit\u0119. Musia\u0142am si\u0119 po\u015bwi\u0119ci\u0107, aby umo\u017cliwi\u0107 jej ucieczk\u0119 i schronienie si\u0119 w wie\u017cy. Xana przej\u0105\u0142 wi\u0119c mnie, by spr\u00f3bowa\u0107 ukra\u015b\u0107 moje moce i pozby\u0107 si\u0119 ogranicze\u0144, kt\u00f3re mu przeszkadza\u0142y. Jako programy podlegamy wewn\u0119trznym zobowi\u0105zaniom, takim jak zakaz krzywdzenia cz\u0142owieka. Jednak od momentu, gdy Xana przeni\u00f3s\u0142 na mnie wi\u0119kszo\u015b\u0107 swoich ogranicze\u0144, by si\u0119 od nich uwolni\u0107, nic ju\u017c nie powstrzymywa\u0142o go przed dzia\u0142aniem wed\u0142ug w\u0142asnego widzimisi\u0119 i szkodzeniem ludziom w celu realizacji swoich mrocznych plan\u00f3w.<br>\u2013 Ach tak, Xana i jego \u201emroczne plany\u201d.<\/p>\n\n\n\n<p>Mimo moich sarkastycznych komentarzy, w g\u0142\u0119bi duszy jestem oszo\u0142omiony tym wszystkim, co w\u0142a\u015bnie wyjawi\u0142a mi ta \u201eXilune\u201d&#8230; Jej be\u0142kot mo\u017ce by\u0107 tylko stert\u0105 k\u0142amstw serwowan\u0105 przez Xan\u0119, ale mam dziwne wra\u017cenie, \u017ce dowiaduj\u0119 si\u0119 rzeczy o naszym dawnym wrogu&#8230; Szkoda, \u017ce nie ma tu Jeremiego, by zapami\u0119ta\u0107 te cenne informacje&#8230; Albo by oddzieli\u0107 prawd\u0119 od fa\u0142szu&#8230;<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013 Nad\u0105\u017casz? \u2013 dopytuje si\u0119, jakby wyczuwa\u0142a, \u017ce moje my\u015bli nieco b\u0142\u0105dz\u0105.<br>\u2013 Nie wszystko zrozumia\u0142em, ale m\u00f3w dalej, to mnie interesuje!<br>\u2013 Przez te wszystkie lata Xana trzyma\u0142 mnie zamkni\u0119t\u0105 w tej tajnej jaskini i zabroni\u0142 mi, poprzez blokad\u0119, u\u017cywania moich mocy bez jego pozwolenia. Kilka tygodni temu ta blokada nagle znikn\u0119\u0142a i wywnioskowa\u0142am z tego, \u017ce Xana zosta\u0142 unicestwiony. Po\u015bpieszy\u0142am wi\u0119c, by u\u017cy\u0107 jednej z moich najbardziej przydatnych mocy: Zapisu \u015awiata, kt\u00f3ry pozwala mi zachowa\u0107 w pami\u0119ci ca\u0142\u0105 tera\u017aniejszo\u015b\u0107 w danym momencie i modyfikowa\u0107 p\u00f3\u017aniej przebieg tego, co posz\u0142oby nie tak&#8230;<\/p>\n\n\n\n<p>Przerywam jej:<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013 Czekaj, czekaj, wci\u0105\u017c nie kumam tego twojego triku, ten \u201eZapis \u015awiata\u201d, do czego to dok\u0142adnie s\u0142u\u017cy?<br>\u2013 To pozwala \u201ezmienia\u0107\u201d rzeczywisto\u015b\u0107, w pewnym stopniu.<br>\u2013 CO!? Chcesz powiedzie\u0107, \u017ce mo\u017cesz modyfikowa\u0107 ca\u0142\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107!?<br>\u2013 Nie, nie, daleko mi do tego. Prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c, to eksperymentalna zdolno\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 sama rozwin\u0119\u0142am, by spr\u00f3bowa\u0107&#8230; eeh&#8230; \u201esprostowa\u0107\u201d pewne rzeczy&#8230; przede wszystkim wymaga to zapami\u0119tania ca\u0142ej przestrzeni badawczej w danym momencie, by m\u00f3c nast\u0119pnie modyfikowa\u0107 pewne wydarzenia poprzez \u201ema\u0142e korekty czasowe\u201d&#8230; po znikni\u0119ciu Xany zapisa\u0142am stan \u015bwiata, by upewni\u0107 si\u0119, \u017ce ewentualne modyfikacje, kt\u00f3re mog\u0142yby zosta\u0107 wprowadzone, nie ryzykowa\u0142yby anulowania zniszczenia Xany.<strong><br><\/strong>\u2013 I co zmodyfikowa\u0142a\u015b?<br>\u2013 Nie szukam mo\u017cliwo\u015bci modyfikacji czegokolwiek, zastosowa\u0142am tylko Zapis \u015awiata, by mie\u0107 pewno\u015b\u0107, \u017ce\u2026<br>\u2013 &#8230;\u017ce Xana nie wr\u00f3ci, zrozumia\u0142em. Ale po co ci to, je\u015bli nawet nie pr\u00f3bujesz potem zmienia\u0107 rzeczy?<br>\u2013 C\u00f3\u017c&#8230; Pocz\u0105tkowo, je\u015bli rozwin\u0119\u0142am t\u0119 moc, to w\u0142a\u015bnie po to, by spr\u00f3bowa\u0107 naprawi\u0107 co\u015b nienaprawialnego&#8230; Ale jak ci powiedzia\u0142am, niemo\u017cliwe jest dla mnie g\u0142\u0119bokie zmienianie rzeczywisto\u015bci, a niestety ludzkie \u017cycie w \u015bwiecie rzeczywistym jest o wiele bardziej z\u0142o\u017cone ni\u017c programy zakodowane w \u015bwiatach wirtualnych\u2026<br>\u2013 Ale mo\u017cesz chocia\u017c poprawi\u0107 kilka \u201eprostych\u201d rzeczy?<br>\u2013 To nie jest moc, kt\u00f3r\u0105 mo\u017cna traktowa\u0107 lekko, i chcia\u0142am jej u\u017cywa\u0107 tylko w przypadku si\u0142y wy\u017cszej\u2026<br>\u2013 Akurat! Powiedz od razu, \u017ce wciskasz mi kit od samego pocz\u0105tku!<br>\u2013 Powiedzia\u0142am tylko prawd\u0119.<br>\u2013 W takim razie udowodnij to! Daj mi demonstracj\u0119 tej s\u0142ynnej mocy, kt\u00f3r\u0105 rzekomo posiadasz!<\/p>\n\n\n\n<p>Chmura milknie na chwil\u0119 i spodziewam si\u0119, \u017ce w\u015bcieknie si\u0119 na mnie, bo b\u0142yskotliwie zdemaskowa\u0142em mojego podst\u0119pnego wroga, ale ku mojemu wielkiemu zdziwieniu g\u0142os w ko\u0144cu zgadza si\u0119 na moj\u0105 pro\u015bb\u0119:<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013 Zgoda. Mam dost\u0119p do twoich wspomnie\u0144, mog\u0119 zmodyfikowa\u0107 pewne niedawne wydarzenia, je\u015bli sobie \u017cyczysz.<br>\u2013 Serio!?&#8230; Dobra, na przyk\u0142ad&#8230; Przed chwil\u0105, w moim pokoju, ja&#8230; To przyk\u0142ad, jasne? Ale przypu\u015b\u0107my, \u017ce mniej wi\u0119cej pr\u00f3bowa\u0142em poca\u0142owa\u0107 Ulricha, gdy spa\u0142&#8230; Czy mog\u0142aby\u015b anulowa\u0107 to \u201ezb\u0142\u0105dzenie\u201d z mojej strony?<br>\u2013 Zrobione.<\/p>\n\n\n\n<p>Jej niemal natychmiastowa odpowied\u017a mnie zaskakuje i spiesznie sprawdzam swoje wspomnienia. Pr\u00f3ba poca\u0142owania mojego wsp\u00f3\u0142lokatora wci\u0105\u017c jest obecna w moim umy\u015ble, ale w pewien spos\u00f3b czuj\u0119, \u017ce to si\u0119 tak naprawd\u0119 nie wydarzy\u0142o. Jakby ta my\u015bl odnosi\u0142a si\u0119 do czego\u015b, co mi si\u0119 \u015bni\u0142o, a nie do tego, co prze\u017cy\u0142em. Zreszt\u0105 znajduj\u0119 teraz nowe wspomnienie: to, w kt\u00f3rym le\u017c\u0119 w \u0142\u00f3\u017cku, zostawiaj\u0105c chrapi\u0105cego Ulricha w spokoju, i decyduj\u0119 si\u0119 p\u00f3j\u015b\u0107 do Aelity, a potem moment, w kt\u00f3rym Jim \u0142apie mnie na pi\u0119trze dziewczyn.<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013 Nie wierz\u0119! To zadzia\u0142a\u0142o! Jak m\u00f3g\u0142bym ci podzi\u0119kowa\u0107!?<br>\u2013 Pomagaj\u0105c mi opu\u015bci\u0107 to miejsce.<br>\u2013 Co!?<\/p>\n\n\n\n<p>Zn\u00f3w przyjmuj\u0119 postaw\u0119 obronn\u0105&#8230; Czy Xana wodzi\u0142 mnie za nos a\u017c do tego momentu?<\/p>\n\n\n\n<p>Kobiecy g\u0142os wyja\u015bnia:<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013 Mimo moich mocy odblokowanych przez znikni\u0119cie Xany, wci\u0105\u017c nie udaje mi si\u0119 uciec z tej celi. Sprowadzi\u0142am ci\u0119 wi\u0119c, by prosi\u0107 o twoj\u0105 pomoc.<br>\u2013 Dlaczego nie skorygujesz rzeczywisto\u015bci, by anulowa\u0107 fakt, \u017ce Xana ci\u0119 uwi\u0119zi\u0142?<br>\u2013 M\u00f3wi\u0142am ci: m\u00f3j ostatni Zapis \u015awiata si\u0119ga tylko znikni\u0119cia Xany, nie mog\u0119 naprawi\u0107 wszystkiego, co wydarzy\u0142o si\u0119 wcze\u015bniej, wliczaj\u0105c w to moje uwi\u0119zienie.<br>\u2013 A tak, rozumiem&#8230; A poza tym \u015bciany tej sali s\u0105 do\u015b\u0107 wredne, z tego co widzia\u0142em&#8230; Dobra, ch\u0119tnie bym ci pom\u00f3g\u0142, ale nawet nie wiem, jak mam si\u0119 st\u0105d wydosta\u0107\u2026<br>\u2013 By wydosta\u0107 ci\u0119 z Lyoko, nie ma problemu, po prostu ci\u0119 dewirtualizuj\u0119, gdy nasza rozmowa si\u0119 sko\u0144czy. To, o co prosz\u0119 w zamian, to \u017ceby\u015b poszed\u0142 powiadomi\u0107 Jeremiego i Aelit\u0119. Oni powinni by\u0107 w stanie znale\u017a\u0107 spos\u00f3b na wydostanie mnie z tej zamkni\u0119tej przestrzeni. Zgadzasz si\u0119 wy\u015bwiadczy\u0107 mi t\u0119 przys\u0142ug\u0119?<br>\u2013 Z przyjemno\u015bci\u0105, ale pod warunkiem, \u017ce najpierw odpowiesz na trzy pytania!<\/p>\n\n\n\n<p>Nie mog\u0119 przecie\u017c pozwoli\u0107 Xanie tak \u0142atwo mnie omota\u0107, musz\u0119 przynajmniej spr\u00f3bowa\u0107 go zdemaskowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n<p>\u0141agodny g\u0142os nie s\u0142abnie:<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013 S\u0142ucham.<\/p>\n\n\n\n<p>Wskazuj\u0119 na fotel, na kt\u00f3rym siedzia\u0142em chwil\u0119 wcze\u015bniej:<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013 Pierwsze pytanie: do czego s\u0142u\u017cy ten fotel, tam?<br>\u2013 To interfejs, ale nigdy nie uda\u0142o mi si\u0119 go uruchomi\u0107, Xanie te\u017c nie. Tylko Franz Hopper m\u00f3g\u0142by ci o nim powiedzie\u0107 co\u015b wi\u0119cej.<br>\u2013 Niezbyt dobra ta odpowied\u017a!<strong><br><\/strong>\u2013 To jednak prawda: widzia\u0142am, jak Xana z uporem pr\u00f3bowa\u0142 uzyska\u0107 dost\u0119p do zawarto\u015bci tego interfejsu, nigdy mu si\u0119 to nie uda\u0142o. My\u015bl\u0119 nawet, \u017ce trzyma\u0142 mnie tutaj nie tylko po to, by\u015bcie nie mogli mnie znale\u017a\u0107, ale tak\u017ce po to, bym ja z kolei pr\u00f3bowa\u0142a odblokowa\u0107 ten tajemniczy system. Bezskutecznie. A teraz, gdy Franz Hopper nie \u017cyje, nikt ju\u017c nie&#8230;<\/p>\n\n\n\n<p>Celowo przerywam jej wp\u00f3\u0142 s\u0142owa, by j\u0105 zbi\u0107 z tropu:<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013 Drugie pytanie! Jak mo\u017cesz mi udowodni\u0107, \u017ce nie jeste\u015b Xan\u0105?<\/p>\n\n\n\n<p>Zapada d\u0142uga cisza. Je\u015bli mam do czynienia z Xan\u0105, b\u0119dzie mia\u0142 trudno\u015bci ze znalezieniem satysfakcjonuj\u0105cej odpowiedzi, a kiedy zorientuje si\u0119, \u017ce zosta\u0142 zdemaskowany, mog\u0119 sp\u0119dzi\u0107 tu nieprzyjemny kwadrans&#8230;<\/p>\n\n\n\n<p>Ale \u0142agodny g\u0142os w ko\u0144cu o\u015bwiadcza:<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013 &#8230;Nie mog\u0119 tego udowodni\u0107 tobie, ale mog\u0119 to udowodni\u0107 Jeremiemu.<\/p>\n\n\n\n<p>Wybucham \u015bmiechem:<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013 No to teraz jasne, robisz sobie ze mnie jaja!<br>\u2013 Zapewniam ci\u0119, \u017ce jestem szczera. Mam tylko jedn\u0105 rzecz do powiedzenia Jeremiemu, a on b\u0119dzie wiedzia\u0142, \u017ce nie jestem Xan\u0105.<br>\u2013 A dlaczego nie mo\u017cesz powiedzie\u0107 tego mi? To co\u015b informatycznego? Nie zrozumiem, tak?<br>\u2013 Nie, po prostu&#8230; ty masz trudno\u015bci z dochowaniem tajemnic&#8230;<\/p>\n\n\n\n<p>Tu przyznaj\u0119, \u017ce to ja jestem zdezorientowany jej s\u0142owami:<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013 Tajemnica? Jaka tajemnica?<br>\u2013 Przykro mi, ale nie mog\u0119 ci powiedzie\u0107 wi\u0119cej, pozw\u00f3l mi porozmawia\u0107 z Jeremiem i\u2026<br>\u2013 Nie! M\u00f3wisz mi to natychmiast, i nie negocjuj\u0119!<\/p>\n\n\n\n<p>S\u0142ysza\u0142em to w filmie; brzmi bardzo stanowczo, ale w rzeczywisto\u015bci to przede wszystkim moja ciekawo\u015b\u0107 zosta\u0142a podra\u017cniona.<\/p>\n\n\n\n<p>G\u0142os milczy przez chwil\u0119, po czym odpowiada mi, nieco wymuszenie:<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013 &#8230;Nie m\u00f3w o tym nikomu innemu, ale mo\u017cesz powiedzie\u0107 Jeremiemu, \u017ce znam \u201esekret Aelity\u201d.<strong><br><\/strong>\u2013 \u201eSekret Aelity\u201d? To znaczy? To dotyczy jej ojca? A mo\u017ce matki? No dalej, opowiadaj!<br>\u2013 Nie, przykro mi, ale odmawiam powiedzenia ci czegokolwiek wi\u0119cej.<br>\u2013 Ach tak? A mog\u0119 przynajmniej wiedzie\u0107, dlaczego nie chcesz mi powiedzie\u0107 wi\u0119cej?<br>\u2013 Poniewa\u017c to mog\u0142oby skrzywdzi\u0107 Aelit\u0119.<\/p>\n\n\n\n<p>W tej chwili czuj\u0119 si\u0119 prawie jak idiota, \u017ce nadal podejrzewa\u0142em moj\u0105 rozm\u00f3wczyni\u0119, bo po tym, co w\u0142a\u015bnie o\u015bwiadczy\u0142a, serce mi m\u00f3wi, \u017ce to nie mo\u017ce by\u0107 Xana.<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013 Jak na sztuczn\u0105 inteligencj\u0119, wydajesz mi si\u0119 cholernie ludzka\u2026<br>\u2013 Franz poprosi\u0142 mnie o przyj\u0119cie zachowania tak ludzkiego, jak to tylko mo\u017cliwe, zw\u0142aszcza dlatego, \u017ce mia\u0142am dotrzymywa\u0107 towarzystwa Aelicie, gdy przyb\u0119dzie mieszka\u0107 w Lyoko.<br>\u2013 Rozumiem&#8230; No wiesz co? Zgoda, mo\u017cesz mnie dewirtualizowa\u0107, p\u00f3jd\u0119 po Jeremiego.<br>\u2013 Nie chcia\u0142e\u015b zada\u0107 mi trzeciego pytania?<br>\u2013 H\u0119? A, tak\u2026<\/p>\n\n\n\n<p>Nie przygotowa\u0142em tak naprawd\u0119 moich pyta\u0144 z wyprzedzeniem, poniewa\u017c chcia\u0142em po prostu zdemaskowa\u0107 Xan\u0119, ale teraz, gdy jestem przekonany, \u017ce nie mam z nim do czynienia, moje ostatnie pytanie nasuwa si\u0119 samo:<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013 Czy Xana jest&#8230; naprawd\u0119 zniszczony?<br>\u2013 Ca\u0142kowicie.<br>\u2013 Wi\u0119c nigdy wi\u0119cej si\u0119 nie pojawi?<br>\u2013 Jego znikni\u0119cie poprzedza m\u00f3j ostatni Zapis \u015awiata, wi\u0119c wed\u0142ug mojej wiedzy nic nie mo\u017ce go przywr\u00f3ci\u0107.<\/p>\n\n\n\n<p>Jestem jednocze\u015bnie smutny i odczuwam ulg\u0119. Sam ju\u017c nie wiem. Czy naprawd\u0119 przyby\u0142em tu, by sprawi\u0107, by powr\u00f3ci\u0142, czy \u017ceby upewni\u0107 si\u0119, \u017ce nigdy wi\u0119cej nie wr\u00f3ci?<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013 &#8230;Zanim p\u00f3jd\u0119 po Jeremiego i Aelit\u0119, mog\u0142aby\u015b mi tylko skorygowa\u0107 dwa lub trzy inne wspomnienia, prosz\u0119?<br>\u2013 Jestem po\u0142\u0105czona z twoim umys\u0142em, s\u0142ucham.<\/p>\n\n\n\n<p>Robi\u0119 szybki przegl\u0105d tego strasznego dnia w g\u0142owie, po czym rzucam:<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013 Mam przyjaci\u00f3\u0142k\u0119 o imieniu Samantha Knight, kt\u00f3ra przeprowadzi\u0142a si\u0119 na po\u0142udnie Francji. Czy mog\u0142abym cofn\u0105\u0107 t\u0119 przeprowadzk\u0119?<br>\u2013 Nie: to wydarzy\u0142o si\u0119 przed moim ostatnim zapisem.<br>\u2013 Ah, no tak, szkoda&#8230; wi\u0119c nie da si\u0119 te\u017c sprawi\u0107, by Jim pami\u0119ta\u0142 te wszystkie razy, gdy pomaga\u0142 nam walczy\u0107 z potworami Xany?<br>\u2013 Nie, to te\u017c niemo\u017cliwe.<br>\u2013 O, mam lepszy pomys\u0142 co do Sam! Zamiast sprawia\u0107, by zosta\u0142a, mo\u017ce niedawno przeprowadzi\u0142a si\u0119 z powrotem w te strony! Mo\u017cesz to zrobi\u0107?<br>\u2013 To skomplikowane. To, o co prosisz, to tworzenie wydarze\u0144, a nie ich anulowanie. To ryzykuje powa\u017cnym zaburzeniem rzeczywisto\u015bci, wol\u0119 ci\u0119 ostrzec.<br>\u2013 Dobra, zapomnijmy o Sam. S\u0142uchaj, zr\u00f3b jak uwa\u017casz! Popraw to, co wydaje ci si\u0119 mo\u017cliwe, i zobaczymy!<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013 Zgoda, poczekaj chwil\u0119.<\/p>\n\n\n\n<p>Po kilku sekundach jej g\u0142os powraca, zabarwiony niepokojem:<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013 To dziwne, proces zatrzyma\u0142 si\u0119 samoczynnie&#8230; Musia\u0142am pope\u0142ni\u0107 gdzie\u015b b\u0142\u0105d\u2026<br>\u2013 I co zrobi\u0142a\u015b w ko\u0144cu?<br>\u2013 Ehm&#8230; nie chcia\u0142e\u015b by\u0107 jedynym, kt\u00f3ry nie mo\u017ce pojecha\u0107 na wakacje z przyjaci\u00f3\u0142mi, wi\u0119c anulowa\u0142am ten wyjazd, daj\u0105c twoim przyjacio\u0142om inne obowi\u0105zki w czasie wakacji.<br>\u2013 Co!? Ale nie trzeba by\u0142o tego robi\u0107! Dlaczego po prostu nie sprawi\u0142a\u015b, bym m\u00f3g\u0142 pojecha\u0107 z nimi!?<br>\u2013 To sta\u0142o w sprzeczno\u015bci z faktem, \u017ce chcia\u0142e\u015b zobaczy\u0107 swoje siostry tego lata, bo nie widzia\u0142e\u015b ich od dawna.<br>\u2013 Ale ja zdecydowanie wol\u0119 jecha\u0107 na wakacje z przyjaci\u00f3\u0142mi ni\u017c odwiedza\u0107 siostry!<br>\u2013 Twoje my\u015bli nie s\u0105 jasne w tej kwestii.<br>\u2013 Aha, czyli pod pretekstem, \u017ce siedzisz w mojej g\u0142owie, wiesz lepiej ode mnie, czego chc\u0119!?<strong><br><\/strong>\u2013 Nie powiedzia\u0142am tego. Powiedzia\u0142am, \u017ce wed\u0142ug twoich my\u015bli, nie masz zdecydowanego zdania w tym konkretnym dylemacie.<\/p>\n\n\n\n<p>Nie myli si\u0119 ca\u0142kowicie. Mimo \u017ce jestem w\u015bciek\u0142y, \u017ce nie mog\u0119 jecha\u0107 pod namiot z przyjaci\u00f3\u0142mi, wyjazd z nimi pozbawi\u0142by mnie okazji do zobaczenia ca\u0142ej rodziny. W ko\u0144cu oba rozwi\u0105zania mi nie pasuj\u0105, i egoistycznie, rzeczywi\u015bcie wol\u0119 pojecha\u0107 do si\u00f3str, nie chc\u0105c, by przyjaciele w tym czasie bawili si\u0119 beze mnie, nawet je\u015bli wstydz\u0119 si\u0119 do tego przyzna\u0107.<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013 Dobra, mniejsza z tym. Zmieni\u0142a\u015b co\u015b jeszcze?<br>\u2013 Wi\u0119c&#8230; tak: nie chcia\u0142e\u015b, \u017ceby William do\u0142\u0105czy\u0142 do bandy Sissi, wi\u0119c anulowa\u0142am jego integracj\u0119. Nie poszed\u0142 do nich, wi\u0119c nie jest w ich paczce.<br>\u2013 I co, jest znowu z nami?<br>\u2013 Nie. Jest sam.<br>\u2013 Ale to bez sensu! Wcale nie chcia\u0142em, \u017ceby William zosta\u0142 sam! Mog\u0142a\u015b po prostu sprawi\u0107, \u017ceby wr\u00f3ci\u0142 do naszej paczki zamiast do Sissi!<br>\u2013 Tutaj te\u017c twoje my\u015bli nie s\u0105 jasne: on ci\u0119 intryguje, ale mu nie ufasz.<br>\u2013 Dzi\u0119ki, mam wra\u017cenie, \u017ce s\u0142ysz\u0119 w\u0142asne sumienie! Dobra, da\u0142oby si\u0119 anulowa\u0107 to anulowanie, czy prosz\u0119 o zbyt wiele?<br>\u2013 Ja&#8230; ja nie mog\u0119\u2026<br>\u2013 No jasne! Zdziwi\u0142bym si\u0119, gdyby by\u0142o inaczej!<br>\u2013 Nie&#8230; nie rozumiesz&#8230; nie mog\u0119 ju\u017c u\u017cywa\u0107 moich mocy!!<br>\u2013 Dlaczego? Popsu\u0142a\u015b si\u0119?<\/p>\n\n\n\n<p>Wyczuwam teraz narastaj\u0105ce przera\u017cenie w g\u0142osie mojej rozm\u00f3wczyni:<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013 On wr\u00f3ci\u0142!!<br>\u2013 Kto? taki \u201eon\u201d?!<br>\u2013 On znowu blokuje moje moce! On wr\u00f3ci\u0142!!<br>\u2013 Chcesz powiedzie\u0107, \u017ce Xana&#8230;?<br>\u2013 Tak!! Jestem tego pewna!!<br>\u2013 Ale sama m\u00f3wi\u0142a\u015b, \u017ce nic nie mo\u017ce go przywr\u00f3ci\u0107, skoro zosta\u0142 ca\u0142kowicie zniszczony przed twoim zapisem! Zdecyduj si\u0119!<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013 Ja&#8230; ja nie rozumiem&#8230;<\/p>\n\n\n\n<p>Nagle bia\u0142y dym, kt\u00f3ry mnie otacza, ciemnieje, a \u0142agodny kobiecy g\u0142os staje si\u0119 g\u0142\u0119bszy, z towarzysz\u0105cym mu syntetycznym echem:<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013 Dobry wiecz\u00f3r&#8230; Odd&#8230; Od dawna&#8230; marzy\u0142em&#8230; by skr\u0119ci\u0107 ci kark&#8230;<\/p>\n\n\n\n<p>Wci\u0105\u017c jestem sparali\u017cowany, ale tym razem ze strachu, rozpoznaj\u0105c mojego nowego rozm\u00f3wc\u0119:<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013 Xa&#8230; Xana!?<br>\u2013 Nie jeste\u015b&#8230; zadowolony&#8230; \u017ce mnie s\u0142yszysz?&#8230; Przecie\u017c&#8230; to dzi\u0119ki tobie&#8230; wr\u00f3ci\u0142em\u2026<br>\u2013 Nie! Ja nie mam z tym nic wsp\u00f3lnego! Xilune m\u00f3wi\u0142a, \u017ce nie mo\u017ce\u2026<br>\u2013 Oszuka\u0142em&#8230; j\u0105!!!&#8230;<\/p>\n\n\n\n<p>Jego urywane s\u0142owa nak\u0142adaj\u0105 si\u0119 na siebie, rezonuj\u0105c w moim umy\u015ble, jakby wypowiadane przez niego s\u0142owa wirowa\u0142y wok\u00f3\u0142 mnie:<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013 Tak jak&#8230; pos\u0142uguj\u0119 si\u0119&#8230; Xilune&#8230; by z tob\u0105 rozmawia\u0107&#8230; pos\u0142u\u017cy\u0142em si\u0119 ni\u0105&#8230; by przetrwa\u0107!!!&#8230; Ona my\u015bla\u0142a&#8230; \u017ce jej moce&#8230; odblokowa\u0142y si\u0119&#8230; gdy zosta\u0142em&#8230; zniszczony&#8230; ale&#8230; w rzeczywisto\u015bci&#8230; to ja&#8230; je odblokowa\u0142em&#8230; celowo&#8230; kiedy odebrali\u015bcie mi&#8230; Williama!!!&#8230; Ryzykowa\u0142em&#8230; pora\u017ck\u0119&#8230; wi\u0119c&#8230; reaktywowa\u0142em&#8230; moce&#8230; Xilune&#8230; a poniewa\u017c ona&#8230; wierzy\u0142a, \u017ce zosta\u0142em&#8230; zniszczony&#8230; uruchomi\u0142a&#8230; Zapis \u015awiata&#8230; ale&#8230; nie wiedzia\u0142a&#8230; \u017ce JESZCZE NIE&#8230; zosta\u0142em zniszczony!!!&#8230; I na koniec&#8230; w momencie&#8230; gdy Xilune&#8230; wesz\u0142a&#8230; w twoje&#8230; wspomnienia&#8230; by je&#8230; skorygowa\u0107&#8230; zgodnie z twoimi&#8230; \u017ca\u0142osnymi&#8230; pragnieniami&#8230; znalaz\u0142a&#8230; wbrew sobie&#8230; spos\u00f3b&#8230; dla mnie&#8230; by przetrwa\u0107&#8230; ca\u0142kowite zniszczenie&#8230; bo tego w\u0142a\u015bnie&#8230; TY&#8230; CHCIA\u0141E\u015a!!!<br>\u2013 Nie! Ja nie&#8230;!! &#8230;Nigdy tego nie chcia\u0142em!!<br>\u2013 Niewa\u017cne&#8230; Za kilka sekund&#8230; tw\u00f3j umys\u0142&#8230; b\u0119dzie nale\u017ca\u0142 do mnie\u2026<br>\u2013 NIEEE!!<\/p>\n\n\n\n<p>Nagle, w jednej chwili, dym ja\u015bnieje i g\u0142os odzyskuje swoje poprzednie brzmienie:<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013 Odd! Zostaw to! Zapomnij o mnie! Xana jest jeszcze s\u0142aby, musisz i\u015b\u0107 wy\u0142\u0105czy\u0107 superkomputer!<strong><br><\/strong>\u2013 Co!?<br>\u2013 Id\u017a wy\u0142\u0105czy\u0107 superkomputer!! I nigdy wi\u0119cej go nie w\u0142\u0105czaj!!!<\/p>\n\n\n\n<p>Chmura mnie puszcza, trac\u0119 kontakt z jej g\u0142osem, po czym upadam na platform\u0119. Nie mam nawet czasu odzyska\u0107 w\u0142adzy w ko\u0144czynach, bo bia\u0142y dym natychmiast wysy\u0142a we mnie \u0142uk elektryczny, kt\u00f3ry mnie dewirtualizuje.<\/p>\n\n\n\n<p>Drzwi skanera otwieraj\u0105 si\u0119 i upadam na ziemi\u0119. Moje cia\u0142o jest zdr\u0119twia\u0142e, jestem zmuszony prawie czo\u0142ga\u0107 si\u0119 do windy. Podpieram si\u0119 \u015bciany, by dosi\u0119gn\u0105\u0107 przycisku i dotrze\u0107 do sali Superkomputera.<br>Wlok\u0119 si\u0119 z trudem do d\u017awigni, kt\u00f3r\u0105 uruchamiam, by wy\u0142\u0105czy\u0107 Lyoko, po czym osuwam si\u0119 na pod\u0142og\u0119, czekaj\u0105c, a\u017c w pe\u0142ni odzyskam czucie w ko\u0144czynach.<br>W jakie bagno znowu wpad\u0142em?<br>Zrobi\u0142em ogromn\u0105 g\u0142upot\u0119 i ledwo jestem w stanie wyobrazi\u0107 sobie skal\u0119 konsekwencji&#8230; Jak ja to wyja\u015bni\u0119 Jeremiemu? Co powiem przyjacio\u0142om?<br>Nie, nie mog\u0119 im nic powiedzie\u0107. To musi zosta\u0107 tajemnic\u0105. Musz\u0119 wr\u00f3ci\u0107 do akademika i i\u015b\u0107 spa\u0107.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-center\">\u2026<\/p>\n\n\n\n<p>Przewracam si\u0119 w \u0142\u00f3\u017cku. S\u0142o\u0144ce wzejdzie za kilka godzin. Nie mog\u0119 spa\u0107.<br>Ocali\u0142em Xan\u0119. W ko\u0144cu go zniszczyli\u015bmy, a ja go wskrzesi\u0142em. Tylko dlatego, \u017ce tego pragn\u0105\u0142em.<br>Jak mog\u0142em by\u0107 tak egoistyczny\u2026<br><br>To koszmar.<br><br>Tylko koszmar.<\/p>\n\n\n\n<p>Je\u015bli uda mi si\u0119 teraz zasn\u0105\u0107, jutro obudz\u0119 si\u0119, m\u00f3wi\u0105c sobie, \u017ce to wszystko nie by\u0142o prawdziwe. Xilune, Xana, pu\u0142apka Jeremiego, te wszystkie idiotyzmy, ca\u0142y ten dzie\u0144, to by\u0142 tylko wielki koszmar.<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013 Lyokoszmar! \u2013 wykrzykuj\u0119 na g\u0142os, zadowolony, \u017ce zn\u00f3w wymy\u015bli\u0142em genialn\u0105 nazw\u0119.<br>\u2013 \u015apij, Odd \u2013 mruczy m\u00f3j wsp\u00f3\u0142lokator, przyzwyczajony do moich nocnych majacze\u0144.<br>\u2013 Ulrich, tak przy okazji, chcia\u0142em ci\u0119 przeprosi\u0107 za to, co by\u0142o wcze\u015bniej\u2026<br>\u2013 Przeprosi\u0107 za co?<br>\u2013 No wiesz\u2026<br>\u2013 Nie, nie wiem.<\/p>\n\n\n\n<p>Czy on udaje, \u017ce nie wie, o czym m\u00f3wi\u0119, czy to wspomnienie naprawd\u0119 zosta\u0142o \u201eskorygowane\u201d?<br>Wk\u0142adam r\u0119k\u0119 za ko\u0142nierz bluzki, \u017ceby podrapa\u0107 si\u0119 po plecach, i wyci\u0105gam ptasie pi\u00f3ro w kolorze atramentu. Sk\u0105d ono si\u0119 tu wzi\u0119\u0142o? Wsuwam je we w\u0142osy i zauwa\u017cam, \u017ce s\u0105 zaskakuj\u0105co d\u0142ugie&#8230; ale mniejsza z tym, zamykam oczy. Ca\u0142y ten dzie\u0144, powtarzam, nie wydarzy\u0142 si\u0119: to by\u0142 tylko wielki koszmar.<\/p>\n\n\n\n<p>Zasypiam z u\u015bmiechem:<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eLyokoszmar.\u201d<\/p>\n\n\n<div class=\"wp-block-image\">\n<figure class=\"aligncenter size-full\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"643\" height=\"498\" src=\"https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-14.png\" alt=\"\" class=\"wp-image-4399\" srcset=\"https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-14.png 643w, https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-14-300x232.png 300w\" sizes=\"auto, (max-width: 643px) 100vw, 643px\" \/><\/figure>\n<\/div>\n\n<div class=\"wp-block-image\">\n<figure class=\"aligncenter size-full\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"417\" height=\"239\" src=\"https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-7.png\" alt=\"\" class=\"wp-image-4392\" srcset=\"https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-7.png 417w, https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-7-300x172.png 300w\" sizes=\"auto, (max-width: 417px) 100vw, 417px\" \/><\/figure>\n<\/div>\n\n<div class=\"wp-block-image\">\n<figure class=\"aligncenter size-full\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"418\" height=\"276\" src=\"https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-9.png\" alt=\"\" class=\"wp-image-4394\" srcset=\"https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-9.png 418w, https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-9-300x198.png 300w\" sizes=\"auto, (max-width: 418px) 100vw, 418px\" \/><\/figure>\n<\/div>\n\n<div class=\"wp-block-image\">\n<figure class=\"aligncenter size-full\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"420\" height=\"340\" src=\"https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-12.png\" alt=\"\" class=\"wp-image-4397\" srcset=\"https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-12.png 420w, https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-12-300x243.png 300w\" sizes=\"auto, (max-width: 420px) 100vw, 420px\" \/><\/figure>\n<\/div>\n\n<div class=\"wp-block-image\">\n<figure class=\"aligncenter size-full\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"418\" height=\"316\" src=\"https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-6.png\" alt=\"\" class=\"wp-image-4391\" srcset=\"https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-6.png 418w, https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-6-300x227.png 300w\" sizes=\"auto, (max-width: 418px) 100vw, 418px\" \/><\/figure>\n<\/div>\n\n<div class=\"wp-block-image\">\n<figure class=\"aligncenter size-full\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"417\" height=\"371\" src=\"https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-2.png\" alt=\"\" class=\"wp-image-4387\" srcset=\"https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-2.png 417w, https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-2-300x267.png 300w\" sizes=\"auto, (max-width: 417px) 100vw, 417px\" \/><\/figure>\n<\/div>\n\n<div class=\"wp-block-image\">\n<figure class=\"aligncenter size-full\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"418\" height=\"342\" src=\"https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-4.png\" alt=\"\" class=\"wp-image-4389\" srcset=\"https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-4.png 418w, https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-4-300x245.png 300w\" sizes=\"auto, (max-width: 418px) 100vw, 418px\" \/><\/figure>\n<\/div>\n\n<div class=\"wp-block-image\">\n<figure class=\"aligncenter size-full\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"419\" height=\"333\" src=\"https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-3.png\" alt=\"\" class=\"wp-image-4388\" srcset=\"https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-3.png 419w, https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-3-300x238.png 300w\" sizes=\"auto, (max-width: 419px) 100vw, 419px\" \/><\/figure>\n<\/div>\n\n<div class=\"wp-block-image\">\n<figure class=\"aligncenter size-full\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"421\" height=\"336\" src=\"https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-5.png\" alt=\"\" class=\"wp-image-4390\" srcset=\"https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-5.png 421w, https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-5-300x239.png 300w\" sizes=\"auto, (max-width: 421px) 100vw, 421px\" \/><\/figure>\n<\/div>\n\n<div class=\"wp-block-image\">\n<figure class=\"aligncenter size-full\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"418\" height=\"331\" src=\"https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-15.png\" alt=\"\" class=\"wp-image-4400\" srcset=\"https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-15.png 418w, https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-15-300x238.png 300w\" sizes=\"auto, (max-width: 418px) 100vw, 418px\" \/><\/figure>\n<\/div>\n\n<div class=\"wp-block-image\">\n<figure class=\"aligncenter size-full\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"419\" height=\"314\" src=\"https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-13.png\" alt=\"\" class=\"wp-image-4398\" srcset=\"https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-13.png 419w, https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-13-300x225.png 300w\" sizes=\"auto, (max-width: 419px) 100vw, 419px\" \/><\/figure>\n<\/div>\n\n<div class=\"wp-block-image\">\n<figure class=\"aligncenter size-full\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"237\" height=\"407\" src=\"https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-11.png\" alt=\"\" class=\"wp-image-4396\" srcset=\"https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-11.png 237w, https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-11-175x300.png 175w\" sizes=\"auto, (max-width: 237px) 100vw, 237px\" \/><\/figure>\n<\/div>\n\n<div class=\"wp-block-image\">\n<figure class=\"aligncenter size-full\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"419\" height=\"292\" src=\"https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-1.png\" alt=\"\" class=\"wp-image-4386\" srcset=\"https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-1.png 419w, https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-1-300x209.png 300w\" sizes=\"auto, (max-width: 419px) 100vw, 419px\" \/><\/figure>\n<\/div>\n\n<div class=\"wp-block-image\">\n<figure class=\"aligncenter size-full\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"418\" height=\"306\" src=\"https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-8.png\" alt=\"\" class=\"wp-image-4393\" srcset=\"https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-8.png 418w, https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-8-300x220.png 300w\" sizes=\"auto, (max-width: 418px) 100vw, 418px\" \/><\/figure>\n<\/div>\n\n<div class=\"wp-block-image\">\n<figure class=\"aligncenter size-full\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"415\" height=\"270\" src=\"https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image.png\" alt=\"\" class=\"wp-image-4385\" srcset=\"https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image.png 415w, https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/image-300x195.png 300w\" sizes=\"auto, (max-width: 415px) 100vw, 415px\" \/><\/figure>\n<\/div>\n\n\n<p><em>Autorka: Nelbsia<\/em><\/p>\n\n\n\n<p><em>T\u0142umaczenie: Shikari<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Hejka!&nbsp; Z tej strony Shikari &#8211; Mamcia serwerowa, co swoje dzieci kocha &#8211; a przed Wami pierwszy rozdzia\u0142 opowiadania \u201cCode Lyoko: Overpowered\u201d.&nbsp; \u201cOverpowered\u201d to fanfik u\u017cytkownika Nelbsia, opublikowany na stronie codelyoko.fr. Ca\u0142okszta\u0142t ma form\u0119 napisanej pi\u0105tej serii &#8211; ka\u017cdy nowy rozdzia\u0142 to nowy odcinek. Dzisiaj publikujemy rozdzia\u0142 96: \u201c\u017bycie bez Lyoko.\u201d Seria ma \u0142\u0105cznie 39 &hellip;<br \/><a href=\"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/artykuly\/opowiadania\/serie\/code-lyoko-overpowered\/odcinek-96-zycie-bez-lyoko-rozdzial-1\/\" class=\"more-link pen_button pen_element_default pen_icon_arrow_double\">Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"parent":4382,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[70],"tags":[],"class_list":["post-4384","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-code-lyokooverpowered"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4384","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4384"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4384\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4401,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4384\/revisions\/4401"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4382"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4384"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4384"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4384"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}