Si\u0119gn\u0119\u0142a r\u0119k\u0105 po lekko zroszon\u0105 szklank\u0119. Zimny, pomara\u0144czowy p\u0142yn z odrobin\u0105 pr\u0105du najpierw sch\u0142odzi\u0142 wn\u0119trze jej ust, by potem rozgrza\u0107 prze\u0142yk i stale podgrzewa\u0107 wyczulony \u017co\u0142\u0105dek. W\u0105troba, pr\u00f3buj\u0105ca przefiltrowa\u0107 za\u017cyte leki stara\u0142a si\u0119 protestowa\u0107, lecz jej w\u0142a\u015bcicielka nigdy nie chcia\u0142a jej s\u0142ucha\u0107.<\/p>\n\n\n\n
-Na co patrzysz? – Spyta\u0142 starszy m\u0119\u017cczyzna, widz\u0105c k\u0105tem oka jak jego wnuczka ogl\u0105da jedn\u0105 z fotografii. Niegdy\u015b czarno bia\u0142\u0105, teraz ju\u017c po\u017c\u00f3\u0142k\u0142\u0105 od up\u0142ywu lat.<\/p>\n\n\n\n
-Sprawdzam, czy znam kogokolwiek z tego zdj\u0119cia \u2013 Dziewczyna pomacha\u0142a ramk\u0105, pokazuj\u0105c dziadkowi zawarto\u015b\u0107 zdj\u0119cia. Emeryt u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 i lekko za\u015bmia\u0142 pod nosem. – Wnioskuj\u0119, \u017ce jednym z nich jeste\u015b ty. <\/p>\n\n\n\n
Przez okna dostawa\u0142y si\u0119 promienie letniego s\u0142o\u0144ca, ujawniaj\u0105c tumany kurzu i kociego futra fruwaj\u0105ce po ca\u0142ym pokoju.<\/p>\n\n\n\n
-Co pokazuje, \u017ce jeste\u015b nawet kumata, jak na sw\u00f3j wiek \u2013 Spojrza\u0142a protestuj\u0105co i lekko uderzy\u0142a rozm\u00f3wce w rami\u0119 \u2013 To jestem ja i reszta moich braci, od lewej obok mnie stoi kolejno Kazimierz, Franciszek, Mateusz i Waldemar. Nasza matka prosi\u0142a by\u015bmy si\u0119 ustawili od najstarszego do najm\u0142odszego.<\/p>\n\n\n\n
-Ojciec pewnie nie zna \u017cadnego wujka. Nie bez powodu m\u00f3wi\u0119, \u017ce bycia odpowiednim opiekunem uczy si\u0119 od mistrza – Nastolatka u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 zadziornie, lekko marszcz\u0105c przek\u0142uty nos.<\/p>\n\n\n\n
-Nie mia\u0142 okazji, nie tylko z mojej winy. Z pierwsz\u0105 tr\u00f3jk\u0105 pok\u0142\u00f3cili\u015bmy si\u0119 o spadek po ojcu, kt\u00f3ry zosta\u0142 w pe\u0142ni przepisany na mnie. Natomiast Waldemar… – M\u0119\u017cczyzna machn\u0105\u0142 r\u0119k\u0105 i zmarszczy\u0142 twarz w grymasie \u2013 Nie ma o czym gada\u0107. – Po czym zabra\u0142 wnuczce zdj\u0119cie. Powietrze mi\u0119dzy nimi zacz\u0119\u0142o wyczuwa\u0107 rosn\u0105ce napi\u0119cie.<\/p>\n\n\n\n
-Opowiedz mi o nim! Wszystko jest ciekawsze od czytania pi\u0105ty raz wszystkich cz\u0119\u015bci “Ch\u0142op\u00f3w”. To mi si\u0119 nawet w szkole nie przyda! – Dziewczyna roz\u0142o\u017cy\u0142a r\u0119ce w ge\u015bcie protestu.<\/p>\n\n\n\n
-Musisz zna\u0107 klasyki polskiej literatury! <\/p>\n\n\n\n
-Ucz\u0119 si\u0119 we Francji, wi\u0119cej ci powiem o ciasteczkach \u017cony Ludwika XVI ni\u017c o Mickiewiczu! – Mimo os\u0142abienia organizmu w dziewczynie r\u00f3s\u0142 temperament \u2013 Chc\u0119 \u017ceby\u015b mi o nim opowiedzia\u0142!<\/p>\n\n\n\n
Starszy m\u0119\u017cczyzna zdj\u0105\u0142 okulary i przetar\u0142 d\u0142oni\u0105 pomarszczone od up\u0142ywu lat czo\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
-Masz temperament swojej babci, g\u00f3wniaro. <\/p>\n\n\n\n
-Przygania\u0142 kocio\u0142 garnkowi – Rozm\u00f3wczyni odwr\u00f3ci\u0142a krzes\u0142o w kuchni w stosunku do sto\u0142u i posadzi\u0142a na nim swoje cia\u0142o, d\u0142onie i twarz opieraj\u0105c na ramie – Chce opowie\u015b\u0107 dziadku!<\/p>\n\n\n\n
U\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 widz\u0105c ju\u017c prawie doros\u0142\u0105 kobiet\u0119, zachowuj\u0105c\u0105 si\u0119 jak ma\u0142a dziewczynka, kt\u00f3rej przez w\u0142asne wybory nie mia\u0142 mo\u017cliwo\u015bci pozna\u0107. Usiad\u0142 na krze\u015ble obok i zn\u00f3w spojrza\u0142 na star\u0105 fotografi\u0119.<\/p>\n\n\n\n
-Waldemar by\u0142 z nas wszystkich najm\u0142odszy, ale najm\u0105drzejszy. Z ca\u0142ej grupy by\u0142 moim najlepszym przyjacielem, dlatego bola\u0142o mnie jak wyjecha\u0142. Sam te\u017c chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej musia\u0142em odej\u015b\u0107 z rodzinnego domu, komuna w Polsce robi\u0142a swoje, a za co\u015b trzeba by\u0142o \u017cy\u0107. – Westchn\u0105\u0142. – Wyl\u0105dowa\u0142 we Francji, znalaz\u0142 dobr\u0105 prac\u0119 w jakim\u015b rz\u0105dowym laboratorium, o\u017ceni\u0142 si\u0119, nawet urodzi\u0142a mu si\u0119 c\u00f3rka \u2013 Siegn\u0105\u0142 do szafki za sto\u0142em, z kt\u00f3rej wyci\u0105gn\u0105\u0142 zbi\u00f3r kilkudziesi\u0119ciu kopert. Z jednej z nich wyci\u0105gn\u0105\u0142 fotografi\u0119. M\u0119\u017cczyzna z g\u0119stym zarostem, troch\u0119 ni\u017csza od niego kobieta i ich c\u00f3rka, wszyscy ubraniu w ciep\u0142e p\u0142aszcze, w tle widok na Alpy.<\/p>\n\n\n\n
-Jak si\u0119 nazywa\u0142y? <\/p>\n\n\n\n
-Anthea Hopper, a dziewczynka to Aelita. Urocze dziecko, by\u0142 zachwycony, \u017ce zosta\u0142 ojcem. – U\u015bmiech z ust m\u0119\u017cczyzny znikn\u0105\u0142. – Ale potem zacz\u0119\u0142y si\u0119 problemy.<\/p>\n\n\n\n
-Jakie?<\/p>\n\n\n\n
-Trafi\u0142 na z\u0142ych ludzi, ca\u0142\u0105 tr\u00f3jk\u0105 musieli ucieka\u0107 do Szwajcarii, jego \u017con\u0119 porwano, po czym zn\u00f3w wr\u00f3ci\u0142 do Francji i ukrywa\u0142 si\u0119 jako nauczyciel przedmiot\u00f3w przyrodniczych w jednej ze szk\u00f3\u0142. Ukrywa\u0142 si\u0119 tam z c\u00f3rk\u0105 przez jaki\u015b czas, na bie\u017c\u0105co wysy\u0142a\u0142 listy, ju\u017c pod zmienionym nazwiskiem na panie\u0144skie ma\u0142\u017conki. Ostatni list kt\u00f3ry do niego wys\u0142a\u0142em wr\u00f3ci\u0142, poniewa\u017c uznano go za zmar\u0142ego. – Westchn\u0105\u0142 \u2013 Nie wierz\u0119 w to, bo z listami sta\u0142o si\u0119 co\u015b dziwnego.<\/p>\n\n\n\n
-Co mo\u017ce by\u0107 dziwnego z listami? Przychodzi\u0142y po latach?<\/p>\n\n\n\n
-Nie, przysz\u0142o ich kilkaset \u2013 Podnios\u0142a brwi \u2013 Wszystkie z t\u0105 sam\u0105 dat\u0105, 6 czerwca 1994 roku.<\/p>\n\n\n\n
-Gdzie je masz? <\/p>\n\n\n\n
-Na strychu, \u0142\u0105cznie jest 2546. – Otworzy\u0142a usta, zaskoczona podan\u0105 liczb\u0105 \u2013 Ka\u017cdy z nich opowiada o innej fazie tworzenia jakiego\u015b superkomputera i programu w nim zawartego \u2013 Poda\u0142 dziewczynie jedn\u0105 z kartek \u2013 To jest ostatni.<\/p>\n\n\n\n
6 czerwca 1994<\/em><\/p>\n\n\n\n Dzie\u0144 2546<\/em><\/p>\n\n\n\n M\u00f3j drogi<\/em><\/p>\n\n\n\n Uda\u0142o mi si\u0119 uko\u0144czy\u0107 przygotowywanie skaner\u00f3w i programu wirtualizacyjnego. Za kilka godzin przenios\u0119 si\u0119 wraz z c\u00f3rk\u0105 do miejsca gdzie nareszcie b\u0119dziemy bezpieczni. Oboje zostaniemy w\u0142adcami absolutnymi, \u017cyj\u0105cymi wiecznie w dziele mojego \u017cycia. Szkoda, \u017ce Anthea tego nie widzi.<\/em><\/p>\n\n\n\n Tw\u00f3j brat i przyjaciel<\/em><\/p>\n\n\n\n Franciszek<\/em><\/p>\n\n\n\n -Jest to bardziej pojebane ni\u017c to co s\u0142ysza\u0142am na holu oddzia\u0142u <\/p>\n\n\n\n -J\u0119zyk! – Warkn\u0105\u0142 starzec \u2013 Owszem, by\u0142 szalony, ale potrafi\u0142 w tym szale\u0144stwie odnale\u017a\u0107 si\u0142\u0119 nap\u0119dow\u0105 w procesie tworzenia swojego najlepszego wynalazku. – Przetar\u0142 zn\u00f3w oczy. – Nigdy nie powiedzia\u0142 gdzie dok\u0142adnie znajduje si\u0119 fabryka, ale s\u0105dz\u0119, \u017ce jest po\u0142o\u017cona w okolicy Kadic, szko\u0142y w kt\u00f3rej uczy\u0142, a do kt\u00f3rej ucz\u0119szcza\u0142a Aelita.<\/p>\n\n\n\n -Czyli jest mo\u017cliwo\u015b\u0107 \u017ce oni jeszcze \u017cyj\u0105? – U\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 widz\u0105c ciekawo\u015b\u0107 m\u0142odej kobiety.<\/p>\n\n\n\n -Przypomn\u0119 ci \u017ce jeste\u015b asem je\u015bli chodzi o zdobywanie wszelkich danych, teraz masz zaj\u0119cie na reszt\u0119 lata.<\/p>\n\n\n\n Autorka:<\/em> little.nefilim<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Si\u0119gn\u0119\u0142a r\u0119k\u0105 po lekko zroszon\u0105 szklank\u0119. Zimny, pomara\u0144czowy p\u0142yn z odrobin\u0105 pr\u0105du najpierw sch\u0142odzi\u0142 wn\u0119trze jej ust, by potem rozgrza\u0107 prze\u0142yk i stale podgrzewa\u0107 wyczulony \u017co\u0142\u0105dek. W\u0105troba, pr\u00f3buj\u0105ca przefiltrowa\u0107 za\u017cyte leki stara\u0142a si\u0119 protestowa\u0107, lecz jej w\u0142a\u015bcicielka nigdy nie chcia\u0142a jej s\u0142ucha\u0107. -Na co patrzysz? – Spyta\u0142 starszy m\u0119\u017cczyzna, widz\u0105c k\u0105tem oka jak jego wnuczka …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"parent":436,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[26],"tags":[],"class_list":["post-438","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-siodma-ofiara"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/438","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=438"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/438\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":439,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/438\/revisions\/439"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/436"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=438"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=438"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=438"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}