W obszernej, zimnej sali, tu\u017c obok superkomputera wygl\u0105daj\u0105cego jak pi\u0119tna\u015bcie po\u0142\u0105czonych ze sob\u0105 szaf z t\u0105 r\u00f3\u017cnic\u0105, \u017ce ka\u017cda z nich posiada\u0142a dwadzie\u015bcia wajch oraz oko\u0142o stu przycisk\u00f3w i lampek siedzia\u0142 przy interfejsie m\u0142ody, wychudzony informatyk. Wzrostem si\u0119ga\u0142 si\u00f3dmoklasisty, mia\u0142 ciemnobr\u0105zowe w\u0142osy oraz kozi\u0105 br\u00f3dk\u0119 i ubrania koloru szarego, kt\u00f3re wisia\u0142y na nim tak, jakby na\u0142o\u017cy\u0142 na siebie worek kartofli. Si\u0119gn\u0105\u0142 on po zestaw s\u0142uchawkowy kt\u00f3ry wisia\u0142 na jednym z sze\u015bciu monitor\u00f3w interfejsu.
\u00ad\u2013 I jak wam idzie? \u2013 powiedzia\u0142 spokojnym, lekko dr\u017c\u0105cym g\u0142osem. \u2013 Dobra ta sztuczna inteligencja, co?
\u2013 Tobie ju\u017c kompletnie odbi\u0142o?! \u2013 odpowiedzia\u0142 g\u0142os z komputera \u2013 Te pe\u0142zoludki, czy jak to tam si\u0119 nazywa\u0142o mia\u0142y zadawa\u0107 30 punkt\u00f3w zdrowia, nie 70.
\u2013 Oj nie przejmuj si\u0119 Miedwiediew \u2013 odpowiedzia\u0142 mu \u2013 Zreszt\u0105 tw\u00f3j awatar zjada najwi\u0119cej pami\u0119ci i mocy.
\u2013 Tu si\u0119 zgodz\u0119 z Rauem \u2013 rzek\u0142 drugi g\u0142os \u2013 Ale faktycznie te pe\u0142zacze kopi\u0105 mocno.
\u2013 Mo\u017ce sam si\u0119 zwirtualizujesz i powalczysz z twoimi potworkami. \u2013 powiedzia\u0142 Miedwidew.
\u2013 O nie, nie! \u2013 odpowiedzia\u0142 mu Rau. \u2013 Po tym, jak wrzuci\u0142e\u015b mnie do cyfrowego morza, moja noga d\u0142ugo nie postanie w KU6.2-FPKW.\u2013 D\u0142u\u017cszej nazwy si\u0119 nie da\u0142o wymy\u015bli\u0107? \u2013 spyta\u0142 drugi awatar.
\u2013 Za wcze\u015bniejsz\u0105 zostali\u015bmy wy\u015bmiani przez po\u0142ow\u0119 kampusu.
\u2013 A no tak!
\u2013 Dobra, do\u015b\u0107 mam tego.\u2013 rzek\u0142 Rau \u2013 Dewirtualizacja Feliksa, dewirtualizacja Aleksa.
Uderzy\u0142 mocno przycisk Enter po czym szybkim krokiem, wyruszy\u0142 do pomieszczenia obok w kt\u00f3rym znajdowa\u0142y si\u0119 dwa skanery. Po chwili skanery otworzy\u0142y si\u0119 i wysz\u0142o z nich w k\u0142\u0119bie g\u0119stego dymu dw\u00f3ch student\u00f3w. Pierwszy, Feliks, mia\u0142 d\u0142ugie kasztanowe w\u0142osy, nosi\u0142 okulary w prostok\u0105tnych oprawkach i by\u0142 ubrany w ciemny dres. Drugi by\u0142 jego kompletnym przeciwie\u0144stwem: mia\u0142 na sobie bia\u0142\u0105 koszul\u0119 z br\u0105zowym krawatem, kamizelk\u0119 w tym samym kolorze oraz spodnie w kant, o ton ciemniejsze ni\u017c g\u00f3ra garderoby. \u2013 Ty zawsze musisz by\u0107 w garniturze?\u2013 spyta\u0142 Miko\u0142aj
\u2013 Po pierwsze to nie garnitur, bo nie mam na sobie marynarki\u2013 odpowiedzia\u0142 Aleksander lekko drwi\u0105c z wiecznie niechlujnego Miko\u0142aja Raua \u2013 A po drugie to jest to nasz mundurek uczelni.
\u2013 W dni uroczyste \u2013 wtr\u0105ci\u0142 si\u0119 w ko\u0144c\u00f3wk\u0119 zdania.
Po d\u0142u\u017cszej chwili Miko\u0142aj wy\u0142\u0105czy\u0142 terminal. Wyszli z pracowni i ruszyli ciemnym korytarzem w stron\u0119 wyj\u015bcia z kompleksu Informatyki Kwantowej. Musieli p\u00f3j\u015b\u0107 okr\u0119\u017cn\u0105 drog\u0105 aby min\u0105\u0107 wi\u0119kszo\u015b\u0107 monitoringu oraz pok\u00f3j ochrony. Gdy Feliks chwyci\u0142 za klamk\u0119 drzwi wyj\u015bciowych us\u0142yszeli za plecami ponury g\u0142os kt\u00f3ry w tych okoliczno\u015bciach brzmia\u0142 niczym z horroru.
\u2013 Miedwiedew \u2013 zacz\u0105\u0142 wymienia\u0107 \u2013 Rau i Diat\u0142ow! Do mnie ale ju\u017c!
Gdy si\u0119 odwr\u00f3cili, ujrzeli sylwetk\u0119 profesora Neprevowycza. By\u0142 to starszy m\u0119\u017cczyzna o siwych w\u0142osach, kt\u00f3rych liczb\u0119 mo\u017cna by policzy\u0107 na palcach r\u0105k ca\u0142ej tr\u00f3jki. Jego twarz pokrywa\u0142y zmarszczki g\u0142\u0119bokie niczym fa\u0142dy, cho\u0107 mimo wieku profesor trzyma\u0142 \u015bwietn\u0105 form\u0119 fizyczn\u0105. Jak zwykle mia\u0142 na sobie \u015bnie\u017cnobia\u0142y kitel z przypi\u0119t\u0105 plakietk\u0105. Patrzy\u0142 na nich wzrokiem z\u0142ego szerszenia, a jego \u017co\u0142nierska postura tylko pot\u0119gowa\u0142a groz\u0119, kt\u00f3rej do\u015bwiadczyli studenci.\u2013 P…Profesor Neprevowycz. \u2013 powiedzia\u0142 dr\u017c\u0105cym g\u0142osem Miko\u0142aj.
Podeszli do niego niczym baranki prowadzone na rze\u017a. Profesor nachyli\u0142 si\u0119, patrz\u0105c Miko\u0142ajowi prosto w oczy.
\u2013 Czy wie pan \u2013 zacz\u0105\u0142 \u2013 kt\u00f3ra jest godzina? Czy ma pan \u015bwiadomo\u015b\u0107, o kt\u00f3rej godzinie zamykany jest ten wydzia\u0142? Oraz czy jest pan zaznajomiony z regulaminem kt\u00f3ry m\u00f3wi o tym \u017ce uczniowie nie mog\u0105 przebywa\u0107 w kompleksach badawczych po ich zamkni\u0119ciu?
\u2013 T\u2026 tak panie profesorze.
\u2013 No dobrze \u2013 kontynuowa\u0142 Neprevowycz. \u2013 Ze wzgl\u0119du na szacunek do waszego dorobku naukowego i ch\u0119\u0107 kontynuowania bada\u0144, uznam, \u017ce was tutaj nie by\u0142o. Pod warunkiem, \u017ce oddacie mi wasz klucz.\u2013 Klucz? \u2013 spyta\u0142 k\u0142amliwie Feliks
\u2013 Ten kt\u00f3ry sobie dorobili\u015bcie w przerwie mi\u0119dzysemestralnej
Aleks wyci\u0105gn\u0105 z kieszeni klucz i pokornie odda\u0142 go profesorowi. Ten tylko spojrza\u0142 na przedmiot i po chwili otworzy\u0142 im drzwi wyj\u015bciowe. Gdy tylko opu\u015bcili wydzia\u0142, profesor zamkn\u0105 drzwi i przekr\u0119ci\u0142 zamek. Potem ca\u0142a tr\u00f3jka uda\u0142a si\u0119 do akademika nr 3 w kt\u00f3rym mieszkali, odebrali klucze z portierni i wyruszyli w kierunku sto\u0142\u00f3wki. Uchylili delikatnie drzwi oddzielaj\u0105ce korytarz od sto\u0142\u00f3wki i cichym krokiem weszli do \u015brodka. Rozejrzeli si\u0119, i ju\u017c spokojnym chodem ruszyli w stron\u0119 lady.
\u2013 To co mamy dzisiaj? \u2013spyta\u0142 Aleks Feliksa, kt\u00f3ry ju\u017c zacz\u0105\u0142 zbiera\u0107 rzeczy ze szwedzkiego sto\u0142u.
\u2013 Suchary \u2013 zacz\u0105\u0142 wylicza\u0107 Feliks \u2013 pasztet z psa w konserwie, grzyb z twojego sufitu i gorza\u0142a.
\u2013 A tak na serio? \u2013 ponownie spyta\u0142 Aleks
\u2013 Suchy chleb, mas\u0142o, pasztet\u2013 odpowiedzia\u0142 Miko\u0142aj
Miko\u0142aj i Aleks prowiant do r\u0105k i usiedli przy najbli\u017cszym stoliku, za\u015b Feliks schyli\u0142 si\u0119 za lad\u0119 tak g\u0142\u0119boko \u017ce musia\u0142 po\u0142o\u017cy\u0107 si\u0119 na niej brzuchem, o ma\u0142o co nie str\u0105caj\u0105c umytych szklanek.
\u2013 Czego ty tam szukasz? \u2013 spyta\u0142 szyderczo Aleks \u2013 Sensu?
Po tych s\u0142owach Feliks wyj\u0105\u0142 stamt\u0105d p\u00f3\u0142litrow\u0105 butelk\u0119 czystej w\u00f3dki.
\u2013 Ehhh \u2013 westchn\u0105\u0142 Miko\u0142aj
\u2013 No co? \u2013 spyta\u0142 Feliks \u2013 Dzisiaj jest pi\u0105tek, wi\u0119c po maluchu mo\u017cna.
Aleks z u\u015bmiechem na ustach kiwn\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105 twierdz\u0105co. Po tym gdy spo\u017cyli pokarm i kilku \u0142ykach gorza\u0142, Aleks powiedzia\u0142.
\u2013 No i nici z naszego dodatkowego czasu na kompie.
\u2013 A m\u00f3wi\u0142em wam \u017ceby\u015bmy chodzili tam tylko w weekendy. \u2013 odpowiedzia\u0142 mu Diat\u0142ow
\u2013 Dobra, jako\u015b sobie poradzimy \u2013 rzek\u0142 Rau\u2013 Zreszt\u0105 wiedzieli\u015bmy \u017ce to kiedy\u015b si\u0119 mo\u017ce wydarzy\u0107.
\u2013 My\u015blicie \u017ce wyci\u0105gnie z tego jakie\u015b wi\u0119ksze konsekwencje? \u2013 spyta\u0142 Feliks
\u2013 Nie \u2013 orzek\u0142 mu spokojnym tonem Miko\u0142aj \u2013 Ty masz najwi\u0119ksz\u0105 \u015bredni\u0105 na uczelni i pierdyliard laureat\u00f3w z r\u00f3\u017cnych konkurs\u00f3w. Ja jako jedyny w ca\u0142ej uczelni posiadam programy debuguj\u0105ce wi\u0119kszo\u015b\u0107 system\u00f3w wieloczynnikowych na naszych superkompach. A Aleks jest dziany.
\u2013 Ej wypraszam to sobie! \u2013 powiedzia\u0142 agresywny tonem Miedwiediew wyci\u0105gaj\u0105c w jego stron\u0119 niedojedzon\u0105 sk\u00f3rk\u0119 chleba. \u2013 Dosta\u0142em si\u0119 tutaj przez nauk\u0119 tak samo jak wy.
\u2013Tak ?\u2013 odpowiedzia\u0142 mu Miko\u0142aj odsuwaj\u0105c spod swojego nos r\u0119k\u0119 ze sk\u00f3rk\u0105 \u2013 A kto ode mnie \u015bci\u0105ga\u0142 na egzaminie wst\u0119pnym z mechaniki kwantowej?
\u2013 Oj bo tego akurat nie wiedzia\u0142em.
\u2013 Panowie \u2013 przerwa\u0142 im Feliks \u2013 bo robimy za du\u017co ha\u0142asu. Trzeba to szybko sko\u0144czy\u0107 bo zaraz przyjdzie ruda menda i nici z ,,bada\u0144\u201d na ten weekend.
\u2013 A niby za co mog\u0142aby nas podkablowa\u0107? \u2013 spyta\u0142 go Aleks
\u2013 Za zak\u0142\u00f3canie miru nocnego.
\u2013 O nie \u2013 powiedzia\u0142 Aleks \u2013 za bardzo te Pe\u0142zacze zalaz\u0142y mi za sk\u00f3r\u0119. Jutro je poskromie moimi p\u0142omieniami.Po tych s\u0142owach Aleks rozdzieli\u0142 si\u0119 z Feliksem i Miko\u0142ajem, ruszaj\u0105c do swojego pokoju na drugim ko\u0144cu akademika. Chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej ta dw\u00f3jka r\u00f3wnie\u017c uda\u0142a si\u0119 do siebie.<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Autor: Ginizmon<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" W obszernej, zimnej sali, tu\u017c obok superkomputera wygl\u0105daj\u0105cego jak pi\u0119tna\u015bcie po\u0142\u0105czonych ze sob\u0105 szaf z t\u0105 r\u00f3\u017cnic\u0105, \u017ce ka\u017cda z nich posiada\u0142a dwadzie\u015bcia wajch oraz oko\u0142o stu przycisk\u00f3w i lampek siedzia\u0142 przy interfejsie m\u0142ody, wychudzony informatyk. Wzrostem si\u0119ga\u0142 si\u00f3dmoklasisty, mia\u0142 ciemnobr\u0105zowe w\u0142osy oraz kozi\u0105 br\u00f3dk\u0119 i ubrania koloru szarego, kt\u00f3re wisia\u0142y na nim tak, jakby …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"parent":1782,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[45],"tags":[],"class_list":["post-4363","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-one-shoty"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4363","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4363"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4363\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4367,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4363\/revisions\/4367"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1782"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4363"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4363"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4363"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}