Aelita wraca\u0142a z \u0142azienki i sz\u0142a do biblioteki. Chcia\u0142a wypo\u017cyczy\u0107 sobie jak\u0105\u015b ksi\u0105\u017ck\u0119, by m\u00f3c sobie co\u015b poczyta\u0107 w trakcie kolejnej tury dy\u017curowania w \u015bwietlicy. Gdy wraca\u0142a do swojego pokoju, spotka\u0142a Herve\u2019a i Nicolasa. Pomimo strajku legioni\u015bci nadal pilnowali korytarzy w internacie, na wszelki wypadek jakby tam mia\u0142o sta\u0107 si\u0119 co\u015b niezgodnego z regulaminem.<\/p>\n\n\n\n
Nicolas zagada\u0142 do dziewczyny:<\/p>\n\n\n\n
– Hej, \u015blicznie dzisiaj wygl\u0105dasz.<\/p>\n\n\n\n
Aelita do\u015b\u0107 spokojnie odpowiedzia\u0142a:<\/p>\n\n\n\n
– Yyy, dzi\u0119ki\u2026<\/p>\n\n\n\n
W tym momencie w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 Herve:<\/p>\n\n\n\n
– \u015alicznie? Gdzie ty masz oczy? A podobno to ja jestem \u015blepy i nosz\u0119 okulary. Przecie\u017c ona jest nijaka i p\u0142aska jak deska.<\/p>\n\n\n\n
– Ej, nie pozwalaj sobie \u2013 wtr\u0105ci\u0142a dziewczyna. – Zachowujesz si\u0119 jak cham.<\/p>\n\n\n\n
– Jak cham? Sk\u0105d takie s\u0142owa u dziewczynki \u2013 odpyskn\u0105\u0142 okularnik. – Taka wzorowa uczennica jak ty nie powinna tak si\u0119 odzywa\u0107, szczeg\u00f3lnie wobec kogo\u015b, kto jest wy\u017cej postawiony?<\/p>\n\n\n\n
– Wy\u017cej? Co ty sobie wyobra\u017casz? \u017be jak masz mundur, pa\u0142k\u0119 i uprawnienia do kontrolowania korytarza, to mo\u017cesz sobie robi\u0107 co ci si\u0119 \u017cywnie podoba i obra\u017ca\u0107 innych?<\/p>\n\n\n\n
– Nikogo nie obra\u017cam, m\u00f3wi\u0119 tylko prawd\u0119. Sissi wygl\u0105da lepiej od ciebie. Umie si\u0119 stylowo ubra\u0107, nie to co ty.<\/p>\n\n\n\n
– Ciekawe\u2026 przecie\u017c Sissi wygl\u0105da tandetnie.<\/p>\n\n\n\n
– Ty si\u0119 na temat mody nie wypowiadaj, bo si\u0119 na niej w og\u00f3le nie znasz. Ale w sumie nic dziwnego, skoro tylko ten kretyn Belpois na ciebie leci.<\/p>\n\n\n\n
– Nie nazywaj Jeremiego kretynem! – oburzy\u0142a si\u0119 Aelita. – On ma o wiele wi\u0119cej taktu i kultury od ciebie.<\/p>\n\n\n\n
– Kultury? I co mu po tym, skoro jest frajerem, a takich musimy t\u0119pi\u0107, bo za du\u017co tutaj namieszali i blokowali mo\u017cliwo\u015bci prawdziwie inteligentnym osobom. Ale spokojnie, nied\u0142ugo si\u0119 tego problemu pozb\u0119dziemy, raz na zawsze i nieodwo\u0142alnie.<\/p>\n\n\n\n
– Co masz na my\u015bli?<\/p>\n\n\n\n
– Co? – zacz\u0105\u0142 si\u0119 \u015bmia\u0107 Herve. – Taka niby m\u0105dra dziewczyna, same sz\u00f3stki, a nie wie co to znaczy \u201eraz na zawsze i nieodwo\u0142alnie\u201d? Nied\u0142ugo si\u0119 przekonasz.<\/p>\n\n\n\n
Aelita odesz\u0142a do pokoju z pewnym m\u0119tlikiem w g\u0142owie. Teoretycznie mog\u0142aby uzna\u0107, \u017ce Herve gada totalne g\u0142upoty, ale z drugiej strony to on teraz by\u0142 legionist\u0105 i to on mia\u0142 mo\u017cliwo\u015bci nieznane innym uczniom.<\/p>\n\n\n\n
Gdy dziewczyna oddali\u0142a si\u0119, Nicolas zapyta\u0142:<\/p>\n\n\n\n
– Ej, ale przecie\u017c ten karabin, to by\u0142 zabawkowy, tak?<\/p>\n\n\n\n
– Cicho! – odpyskn\u0105\u0142 Herve. – Niech si\u0119 nikt o tym nie dowie! Poza tym ten problem ju\u017c za\u0142atwi\u0142em. Id\u0119 potem na bazar, sprzedadz\u0105 mi tam prawdziw\u0105 bro\u0144.<\/p>\n\n\n\n
– A pozwolenie?<\/p>\n\n\n\n
– Wystarczy ten papier z kursu strzelania i sprawa jest za\u0142atwiona?<\/p>\n\n\n\n
– Kursu? Przecie\u017c oni nam w tych koszarach pozwolili strzeli\u0107 tylko po 3 razy, t\u0142umacz\u0105c to oszcz\u0119dno\u015bciami. My\u015blisz, \u017ce tyle wystarczy, by uzna\u0107, \u017ce umiesz strzela\u0107?<\/p>\n\n\n\n
– Na certyfikacie nie ma mowy o takich szczeg\u00f3\u0142ach. Kurs jest zaliczony, wi\u0119c mam prawo pos\u0142ugiwa\u0107 si\u0119 broni\u0105. Zreszt\u0105 mam pewn\u0105 niespodziank\u0119 dla Jeremiego\u2026<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Oko\u0142o 4:00 nad ranem wszyscy w internacie spali. Jednak w pewnym momencie na pi\u0119trze zajmowanym przez ch\u0142opc\u00f3w s\u0142ycha\u0107 by\u0142o huk, troch\u0119 tak jakby wybuch\u0142a bomba. Ulrich obudzi\u0142 si\u0119 natychmiast i wyjrza\u0142 przez drzwi. Zobaczy\u0142 odrobin\u0119 dymu w okolicach pokoju Jeremiego. Pod drzwiami le\u017ca\u0142 pakunek i koperta. Po chwili wyjrza\u0142 tak\u017ce zaspany okularnik.<\/p>\n\n\n\n
– Cholera jasna\u2026 – powiedzia\u0142. – Co to za ha\u0142asy\u2026<\/p>\n\n\n\n
Po chwili spojrza\u0142 na pod\u0142og\u0119. Zorientowa\u0142 si\u0119, \u017ce kto\u015b pod\u0142o\u017cy\u0142 do\u015b\u0107 prymitywny \u0142adunek wybuchowy: star\u0105 bateri\u0119 z kom\u00f3rki po\u0142\u0105czon\u0105 z ma\u0142ym granatem. Niedaleko niej zostawiono w koszulce do dokument\u00f3w kartk\u0119 z wiadomo\u015bci\u0105, z\u0142o\u017con\u0105 z wyci\u0119tych s\u0142\u00f3w z gazet.<\/p>\n\n\n\n
– Zniknij, kujonie, szko\u0142a ci\u0119 nie potrzebuje. Podpisano: prawdziwi wierni uczniowie \u2013 odczyta\u0142 Jeremie. – Ale zaraz\u2026 o co w tym wszystkim chodzi? Jacy niby \u201eprawdziwi wierni uczniowie\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Ch\u0142opak wzi\u0105\u0142 kartk\u0119, wszed\u0142 do pokoju i schowa\u0142 j\u0105 do szuflady. Postanowi\u0142, \u017ce obgada spraw\u0119 z przyjaci\u00f3\u0142mi w ci\u0105gu dnia. Po\u0142o\u017cy\u0142 si\u0119 na \u0142\u00f3\u017cku i zacz\u0105\u0142 my\u015ble\u0107 o tym, czy ma jaki\u015b wrog\u00f3w. Tak naprawd\u0119 przychodzi\u0142o mu do g\u0142owy tylko jedno nazwisko.<\/p>\n\n\n\n
– A wi\u0119c to tak \u2013 powiedzia\u0142 sam do siebie. – W nauce si\u0119 nie da\u0142o, to si\u0119 zacz\u0119\u0142o wykorzystywa\u0107 inne metody\u2026ale co on mi mo\u017ce zrobi\u0107, przecie\u017c to jest lamus.<\/p>\n\n\n\n
Jeremie pr\u00f3bowa\u0142 zasn\u0105\u0107, ale nie przysz\u0142o mu to z \u0142atwo\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Nast\u0119pnego poranka przyjaciele dyskutowali o tym zdarzeniu w sto\u0142\u00f3wce. Aelita opowiedzia\u0142a o swojej nieprzyjemnej rozmowie z Hervem.<\/p>\n\n\n\n
– A s\u0142yszeli\u015bcie, \u017ce podobno ten idiota kupi\u0142 zabawkow\u0105 snajperk\u0119? – rzuci\u0142 Odd.<\/p>\n\n\n\n
– Nie, naprawd\u0119? – zdziwi\u0142 si\u0119 Ulrich. – Zabawkow\u0105 snajperk\u0119? Na choler\u0119?<\/p>\n\n\n\n
– Z tego co mi powiedzia\u0142a Milly, to mia\u0142 niby kupi\u0107 prawdziw\u0105 bro\u0144, ale nie spojrza\u0142 dobrze na stronie i kupi\u0142 zabawk\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Wszyscy si\u0119 za\u015bmiali, cho\u0107 Jeremie z nieco mniejszym entuzjazmem.<\/p>\n\n\n\n
– Domy\u015blam si\u0119, po co mu prawdziwy pistolet. On chce mi zrobi\u0107 krzywd\u0119. Wyeliminowa\u0107 mnie, \u017ceby zosta\u0107 najlepszym uczniem w klasie. Nie mo\u017ce poradzi\u0107 sobie normalnie, wi\u0119c musi metodami, powiedzia\u0142bym, niekonwencjonalnymi.<\/p>\n\n\n\n
– Czy to znaczy\u2026 – powiedzia\u0142a nieco zaniepokojona Aelita. – \u2026 \u017ce on chce ci\u0119 zabi\u0107?<\/p>\n\n\n\n
– Nie jestem do ko\u0144ca pewien, mo\u017ce tylko uszkodzi\u0107 tak, bym trafi\u0142 do szpitala. Problem w tym, \u017ce teraz, jako legionista, teoretycznie jest w prawie. Mo\u017ce by\u0107 tak jak z Monic\u0105 Calliente. Wiecie, jaka\u015b prowokacja przez niego zaplanowana, oberwa\u0142bym, trafi\u0142 do szpitala, w wersji ekstremalnej bym zgin\u0105\u0142\u2026<\/p>\n\n\n\n
– Jeremie! – przerwa\u0142a r\u00f3\u017cowow\u0142osa. – Nawet tak nie m\u00f3w!<\/p>\n\n\n\n
– A on by uzna\u0142, \u017ce to wypadek.<\/p>\n\n\n\n
– Spokojnie \u2013 wtr\u0105ci\u0142 si\u0119 Odd. – Skoro Herve jest tak g\u0142upi, \u017ce nie rozr\u00f3\u017cni zabawki od prawdziwego karabinu, to tak\u017ce inne jego czyny si\u0119 nie udadz\u0105.<\/p>\n\n\n\n
– Tak w og\u00f3le to chyba nie jest nowo\u015b\u0107, \u017ce on chce wygry\u017a\u0107 Jeremiego \u2013 doda\u0142 Ulrich. – Pami\u0119tacie zawody robot\u00f3w? Ciebie, Aelita, jeszcze nie by\u0142o na \u015bwiecie, bo siedzia\u0142a\u015b w wie\u017cy, ale wtedy Herve postanowi\u0142 rozwali\u0107 Kiwiego 2 poprzez \u015brubk\u0119, kt\u00f3ra wylatywa\u0142a z \u017belaznej Sissi.<\/p>\n\n\n\n
– Jaki ten robot by\u0142 okropny\u2026 – rzuci\u0142a Yumi.<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Jeremie wraca\u0142 do swojego pokoju. Nagle natkn\u0105\u0142 si\u0119 na Herve\u2019a.<\/p>\n\n\n\n
– Dokumenty! – za\u017c\u0105da\u0142.<\/p>\n\n\n\n
– Jakie dokumenty, jak w sto\u0142\u00f3wce by\u0142em przecie\u017c. Odbi\u0142o ci od tej w\u0142adzy?<\/p>\n\n\n\n
– Nie obchodzi mnie to. Ka\u017cdy ucze\u0144 musi mie\u0107 przy sobie legitymacj\u0119. Dokumenty.<\/p>\n\n\n\n
– Wymy\u015blasz, cz\u0142owieku\u2026 legitymacj\u0119 mam w pokoju. Chcesz sobie zobaczy\u0107, to poczekaj, zaraz ci przynios\u0119 i pod nos podetkn\u0119, \u017ceby\u015b sobie paski w hologramie policzy\u0142.<\/p>\n\n\n\n
– Uwa\u017caj, Belpois, bo zaraz pa\u0142\u0105 zarobisz i przestaniesz by\u0107 taki m\u0105dry.<\/p>\n\n\n\n
– Co, b\u0119dziesz mnie straszy\u0142? My\u015blisz, \u017ce nie wiem, kto bomb\u0119 pod\u0142o\u017cy\u0142 pod drzwiami?<\/p>\n\n\n\n
– Jak\u0105 bomb\u0119? O czym ty pieprzysz?<\/p>\n\n\n\n
W tym momencie przechodzi\u0142a Aelita, kt\u00f3ra zobaczy\u0142a, \u017ce Herve przymierza si\u0119 do Jeremiego z pa\u0142k\u0105.<\/p>\n\n\n\n
– Zostaw go, ty gestapowcu! – krzykn\u0119\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
– Ej, nie pozwalaj sobie! – odpowiedzia\u0142 legionista. – Tobie te\u017c mam wlepi\u0107 kar\u0119 za obraz\u0119 legionisty?<\/p>\n\n\n\n
– Wiesz co? Chyba ci ta ca\u0142a legia pomiesza\u0142a we \u0142bie. Chod\u017a, Jeremie, nie b\u0119dziemy si\u0119 zadawa\u0107 z tym prymitywem.<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Aelita chodzi\u0142a po pokoju Jeremiego, nadal nie mog\u0142a si\u0119 opanowa\u0107 po tym co widzia\u0142a. Przypomnia\u0142a te\u017c sobie wcze\u015bniejsze zdarzenia: wczorajsz\u0105 pysk\u00f3wk\u0119 i nocne pod\u0142o\u017cenie bomby.<\/p>\n\n\n\n
– Tu nie ma \u017cadnych przypadk\u00f3w \u2013 powiedzia\u0142a. – On naprawd\u0119 chce ci zrobi\u0107 krzywd\u0119.<\/p>\n\n\n\n
– A najgorsze jest to \u2013 odpowiedzia\u0142 Jeremie \u2013 \u017ce jak go by\u015bmy nawet zg\u0142osili do kogo\u015b, to dop\u00f3ki by kogo\u015b nie zabi\u0142, b\u0119dzie chroniony. Tak jest ten regulamin ustawiony, \u017ce jako legionista ma on spor\u0105 dupokrytk\u0119.<\/p>\n\n\n\n
– Nie mo\u017cemy tego tak zostawi\u0107. On musi dosta\u0107 nauczk\u0119. A ciebie nale\u017cy chroni\u0107.<\/p>\n\n\n\n
– Tylko kto mia\u0142by to robi\u0107\u2026?<\/p>\n\n\n\n
– Ja.<\/p>\n\n\n\n
Dziewczyna podesz\u0142a do okularnika.<\/p>\n\n\n\n
– Ja b\u0119d\u0119 ci\u0119 chroni\u0107. B\u0119d\u0119 twoj\u0105 stra\u017cniczk\u0105. Jestem ci to winna.<\/p>\n\n\n\n
Jeremie si\u0119 zarumieni\u0142.<\/p>\n\n\n\n
– Ale\u2026 wiesz, \u017ce nie musisz. Nie jeste\u015b mi nic winna.<\/p>\n\n\n\n
– Jeremie, ja si\u0119 nigdy nie odwdzi\u0119cz\u0119 w pe\u0142ni za to, \u017ce dzi\u0119ki tobie tu jestem, ale tak przynajmniej spr\u00f3buj\u0119. B\u0119d\u0119 ci\u0119 chroni\u0107 ca\u0142y czas. Obiecuj\u0119 ci to.<\/p>\n\n\n\n
R\u00f3\u017cowow\u0142osa uj\u0119\u0142a d\u0142o\u0144mi policzki swojego ch\u0142opaka i poca\u0142owa\u0142a go powoli. Jeremie czu\u0142, \u017ce Aelita jest troch\u0119 zestresowana, dlatego j\u0105 obj\u0105\u0142, tak, aby si\u0119 nieco uspokoi\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
– Spokojnie, Aelita. Herve to jednak pod pewnymi wzgl\u0119dami mniejsze wyzwanie ni\u017c megaczo\u0142g czy jaki\u015b inny powt\u00f3r Xany. Nie musisz si\u0119 a\u017c tak denerwowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n
– Wiem, ale\u2026 po prostu si\u0119 o ciebie martwi\u0119. Nie chc\u0119, \u017ceby co\u015b z\u0142ego ci si\u0119 sta\u0142o. Dlatego od teraz b\u0119d\u0119 ci\u0119 strzec.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Aelita wraca\u0142a z \u0142azienki i sz\u0142a do biblioteki. Chcia\u0142a wypo\u017cyczy\u0107 sobie jak\u0105\u015b ksi\u0105\u017ck\u0119, by m\u00f3c sobie co\u015b poczyta\u0107 w trakcie kolejnej tury dy\u017curowania w \u015bwietlicy. Gdy wraca\u0142a do swojego pokoju, spotka\u0142a Herve\u2019a i Nicolasa. Pomimo strajku legioni\u015bci nadal pilnowali korytarzy w internacie, na wszelki wypadek jakby tam mia\u0142o sta\u0107 si\u0119 co\u015b niezgodnego z regulaminem. Nicolas …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"parent":203,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[22],"tags":[],"class_list":["post-4344","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-bezlyoko"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4344","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4344"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4344\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4345,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4344\/revisions\/4345"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/203"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4344"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4344"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4344"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}