Sta\u0142e oraz z lekka irytuj\u0105ce dudnienie w czaszce nie dawa\u0142o za wygran\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Niepewnie otworzy\u0142am oczy. Widzia\u0142am zlewaj\u0105ce si\u0119 ze sob\u0105 kable oraz k\u0142uj\u0105ce po oczach \u015bwiat\u0142o. Bardziej przytomna pr\u00f3bowa\u0142am si\u0119 podnie\u015b\u0107 z ziemi. Powoli \u2013 najpierw d\u0142onie, potem \u0142okcie, a na sam koniec podpar\u0142am si\u0119, \u017ceby usi\u0105\u015b\u0107. Wszystko mnie bola\u0142o. Zupe\u0142nie tak, jakbym si\u0119 z kim\u015b porz\u0105dnie pobi\u0142a. Obudzi\u0142 mnie ch\u0142\u00f3d oraz buczenie maszyn.<\/p>\n\n\n\n
Dotkn\u0119\u0142am lew\u0105 d\u0142oni\u0105 szcz\u0119ki. Sta\u0142a na swoim miejscu.<\/p>\n\n\n\n
Spojrza\u0142am na r\u0119ce. Bez \u017cadnych nowych zadrapa\u0144.<\/p>\n\n\n\n
Usiad\u0142am po turecku i obejrza\u0142am nogi. Zero siniak\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
To, dlaczego si\u0119 tak okropnie czuj\u0119? Czemu mnie tak g\u0142owa okropnie boli\u2026<\/em><\/p>\n\n\n\n Wtem zadzwoni\u0142 telefon, a ten z kolei le\u017ca\u0142 przy skanerze. Doczo\u0142ga\u0142am si\u0119, aby go odebra\u0107. Nie zd\u0105\u017cy\u0142am. Wy\u015bwietli\u0142o si\u0119 powiadomienie. Czterna\u015bcie nieodebranych po\u0142\u0105cze\u0144 od nieznanego numeru. Zmarszczy\u0142am brwi. Czy to na pewno by\u0142 m\u00f3j telefon? Spojrza\u0142am jeszcze raz na jego ekran. Zdj\u0119cie z dzieci\u0144stwa, gdzie tata mnie trzyma za r\u0119k\u0119. Tak, to musia\u0142 by\u0107 m\u00f3j. Ale\u2026 kto tyle razy dzwoni\u0142? Nie mog\u0142am sobie nic przypomnie\u0107.<\/p>\n\n\n\n G\u0142owa mnie bola\u0142a. Dotkn\u0119\u0142am przy skroniach \u2013 nie wyczu\u0142am \u017cadnego strupa, a palce by\u0142y czyste. Nadal nie mog\u0142am si\u0119 zorientowa\u0107, gdzie jestem. Potrzebowa\u0142am chwili, aby to zrozumie\u0107. Od razu przypomnia\u0142am sobie, gdzie jest tak zimno, \u017c\u00f3\u0142to i mn\u00f3stwo \u015bwiat\u0142a.<\/p>\n\n\n\n Fabryka \u2013 miejsce, gdzie rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 zar\u00f3wno przygoda, jak i koszmar.<\/p>\n\n\n\n Ch\u0119tnie bym tutaj zosta\u0142a, ale zachorowanie przez dziwn\u0105 akcj\u0119 w Lyoko brzmi jako marne wyt\u0142umaczenie. Otrzepa\u0142am bluzk\u0119 z kurzu i sta\u0142am przez kilka sekund w bezruchu. Szok \u2013 chwilowo nic si\u0119 nie dzieje. Wzi\u0119\u0142am g\u0142\u0119boki wdech, a nast\u0119pnie wysz\u0142am z fabryki, kieruj\u0105c si\u0119 do wyj\u015bcia.<\/p>\n\n\n\n Na dworze by\u0142o wyj\u0105tkowo ch\u0142odno, jak na wiosn\u0119. Chocia\u017c nie bez powodu istnieje przys\u0142owie \u201eW marcu, jak w garncu\u201d. Wczoraj by\u0142o bardzo ciep\u0142o i spokojnie mo\u017cna by\u0142o wyj\u015b\u0107 w kr\u00f3tkim r\u0119kawie na zewn\u0105trz po lekcjach. Dzisiaj? Bez kurtki b\u0105d\u017a grubej bluzy ani rusz. Chyba, \u017ce kto\u015b chce si\u0119 przezi\u0119bi\u0107, wtedy droga wolna.<\/p>\n\n\n\n Przesz\u0142am przez park tak dyskretnie, jak tylko si\u0119 da. Rozejrza\u0142am si\u0119, czy nikt mnie nie \u015bledzi\u0142. Zda\u0142am sobie spraw\u0119, \u017ce ju\u017c dawno temu powinnam by\u0107 w akademiku, szykuj\u0105c si\u0119 do spania. Nie chcia\u0142am znowu t\u0142umaczy\u0107, dlaczego po raz kolejny by\u0142am poza szko\u0142\u0105 w godzinach niedozwolonych.<\/p>\n\n\n\n – Pretensje, dom, matematyka\u2026 – wylicza\u0142am po kolei, co pami\u0119ta\u0142am, zanim obudzi\u0142am si\u0119 w fabryce. \u2013 Ch\u0142opak, Schaeffer, walka\u2026 \u2013 przerwa\u0142am wyliczank\u0119. Schaeffer\u2026 kojarzy\u0142am to nazwisko. Obi\u0142o mi si\u0119 ono o uszy\u2026 a mo\u017ce to by\u0142o co\u015b innego? Zupe\u0142nie przypadkowe zlepienie liter, czy nazwa nowego sklepu?<\/p>\n\n\n\n – Pretensje, dom, matematyka\u2026 ch\u0142opak, Schaeffer, walka\u2026<\/p>\n\n\n\n \u2013 Schaeffer\u2026 Hopper? \u2013 pomy\u015bla\u0142am. Zupe\u0142nie nie mog\u0142am zrozumie\u0107, sk\u0105d te dwa nazwiska przysz\u0142y mi do g\u0142owy. Jedno z nich na pewno kiedy\u015b s\u0142ysza\u0142am. Albo obydwa. Sama nie wiem. Wtem poczu\u0142am, jak kilka kropel skapn\u0119\u0142o mi ze zniszczonej werandy na g\u0142ow\u0119.<\/p>\n\n\n\n Pr\u00f3bowa\u0142am przecisn\u0105\u0107 si\u0119 przez uszkodzone ogrodzenie, aby tylko nie zosta\u0107 zauwa\u017con\u0105 przez szkolne kamery. Ze wzgl\u0119d\u00f3w bezpiecze\u0144stwa postanowili po odbudowie szko\u0142y zadba\u0107 o ka\u017cdy szczeg\u00f3\u0142. Ma\u0142o komu udawa\u0142o si\u0119 wymyka\u0107 poza mury szko\u0142y niezauwa\u017conym. Tylko tego zniszczonego p\u0142otu nie wy\u0142apywa\u0142y kamery.<\/p>\n\n\n\n Da\u0142am rad\u0119. Kosztem kolejnych wyrwanych w\u0142os\u00f3w i nowych zadrapa\u0144. Spojrza\u0142am na r\u0119k\u0119, kt\u00f3ra pokrywa\u0142a si\u0119 delikatnymi smugami krwi.<\/p>\n\n\n\n Kilka blond w\u0142os\u00f3w z czarnymi pasmami zosta\u0142o na p\u0142ocie. Wtem kto\u015b zapali\u0142 \u015bwiat\u0142o w latarce. Pobieg\u0142am czym pr\u0119dzej w kierunku szko\u0142y. Czarn\u0105 \u015bcie\u017ck\u0105, bez \u017cadnego \u017ar\u00f3d\u0142a. Byle tylko nie zosta\u0107 przy\u0142apana na gor\u0105cym uczynku. W g\u0142owie nadal liczy\u0142am to, co si\u0119 wcze\u015bniej zdarzy\u0142o\u2026<\/p>\n\n\n\n Pretensje, dom, matematyka\u2026 ch\u0142opak, Schaeffer, walka\u2026<\/em><\/p>\n\n\n\n Wchodzi\u0142am po cichu na drugie pi\u0119tro. Na korytarzach nie by\u0142o \u017cadnej, \u017cywej duszy.<\/p>\n\n\n\n Pretensje, dom, matematyka\u2026 ch\u0142opak, Schaeffer, walka\u2026<\/em><\/p>\n\n\n\n Rozejrza\u0142am si\u0119 po raz ostatni. Poprawi\u0142am koszulk\u0119, a w\u0142osy zgarn\u0119\u0142am do ty\u0142u.<\/p>\n\n\n\n Pretensje, dom, matematyka\u2026 ch\u0142opak, Schaeffer, walka\u2026<\/em><\/p>\n\n\n\n \u2013 GDZIE\u015a TY BY\u0141A?!<\/p>\n\n\n\n Zamilk\u0142am. Na \u0142\u00f3\u017cku siedzia\u0142a blond dziewczyna w bia\u0142o-czerwonej pi\u017camie. Poprawi\u0142a r\u00f3\u017cow\u0105 w kropki opask\u0119 na twarzy, po czym \u015bci\u0105gn\u0119\u0142a p\u0142atki z oczu, kt\u00f3re potem od\u0142o\u017cy\u0142a do pude\u0142ka. Sta\u0142am przez kilka sekund w drzwiach.<\/p>\n\n\n\n – Do \u015brodka, ale ju\u017c! \u2013 krzykn\u0119\u0142a wsp\u00f3\u0142lokatorka, co od razu uczyni\u0142am. Ci\u0105gle mia\u0142am w g\u0142owie to nazwisko. Nazwisko, kt\u00f3re ka\u017cdy mieszkaniec Francji zna\u0142. Nazwisko, kt\u00f3re w pewnym momencie codziennie pojawia\u0142o si\u0119 na nag\u0142\u00f3wkach lokalnych gazet oraz w telewizji.<\/p>\n\n\n\n Schaeffer\u2026 Hopper\u2026 Schaeffer\u2026<\/em><\/p>\n\n\n\n – Czy ty do reszty zwariowa\u0142a\u015b?! \u2013 kontynuowa\u0142a blondynka. Nast\u0119pnie wsta\u0142a, poprawiaj\u0105c swoje loki. Upi\u0142a \u0142yka wody. \u2013 Dlaczego nie by\u0142o z tob\u0105 kontaktu?!<\/p>\n\n\n\n Sama chcia\u0142abym to wiedzie\u0107, panno Callietne.<\/p>\n\n\n\n – Znowu by\u0142a kontrola czysto\u015bci. Masz szcz\u0119\u015bcie. Pochowa\u0142am wszystkie twoje rzeczy do szafy. Nie wiem, kiedy ty to posprz\u0105tasz, panno Melanie. Ma\u0142o tego! Po raz kolejny musia\u0142am ci kry\u0107 ty\u0142ek! Dobrze, \u017ce Jim w to wszystko uwierzy\u0142.<\/p>\n\n\n\n – A\u2026 co\u2026<\/p>\n\n\n\n – \u017be posz\u0142a\u015b sprz\u0105ta\u0107 sto\u0142\u00f3wk\u0119.<\/p>\n\n\n\n – Eee\u2026<\/p>\n\n\n\n – Nie sprawdza\u0142 tego.<\/p>\n\n\n\n – Yyy\u2026<\/p>\n\n\n\n – Nie wymykaj si\u0119 tak wi\u0119cej.<\/p>\n\n\n\n – No\u2026<\/p>\n\n\n\n – Drugi raz nie wymy\u015bl\u0119 takiej dobrej \u015bciemy.<\/p>\n\n\n\n Schaeffer\u2026 Hopper\u2026 Schaeffer\u2026<\/em><\/p>\n\n\n\n – Wszystko dobrze? \u2013 spyta\u0142a dziewczyna. Usiad\u0142am powoli na swoje \u0142\u00f3\u017cko. Nie mog\u0142am jej spojrze\u0107 w oczy. Obieca\u0142am, \u017ce przestan\u0119 robi\u0107 kolejnych problem\u00f3w. Wystarczaj\u0105co du\u017co razy nasza klasa by\u0142a na \u015bwieczniku u dyrektora. Od ma\u0142ych bzdur typu sp\u00f3\u017anienia na lekcje, po du\u017co gorsze przewinienia. Zagrozili nam nawet, \u017ce nie pozwol\u0105 nam pojecha\u0107 na wycieczk\u0119 szkoln\u0105 za granic\u0119\u2026<\/p>\n\n\n\n \u2026 z drugiej strony\u2026 i tak bym nie pojecha\u0142a.<\/p>\n\n\n\n – Tak, tak\u2026 Zm\u0119czona jestem \u2013 odpowiedzia\u0142am, udaj\u0105c ogromne ziewni\u0119cie. Spojrza\u0142am tym razem na wsp\u00f3\u0142lokatork\u0119. Po jej minie mo\u017cna by\u0142o wywnioskowa\u0107: nie wierzy mi. Z reszt\u0105, nie pierwszy raz.<\/p>\n\n\n\n Dziewczyna usiad\u0142a na krze\u015ble naprzeciwko mnie. Uj\u0119\u0142a moje d\u0142onie. Swoje mia\u0142a bardzo delikatne, a po nozdrzach uderzy\u0142 mnie zapach orzech\u00f3w laskowych. Dwa razy pog\u0142adzi\u0142a moj\u0105 r\u0119k\u0119.<\/p>\n\n\n\n – Powiesz, co si\u0119 sta\u0142o? \u2013 spyta\u0142a \u0142agodnym, pe\u0142nym empatii g\u0142osem. – Przecie\u017c cioci Monice mo\u017cesz ufa\u0107.<\/p>\n\n\n\n Mia\u0142a racj\u0119. Mimo, \u017ce panna Callietne uwielbia\u0142a plotki, tak nigdy nie wygada\u0142a nic, co zosta\u0142o wypowiedziane w naszym pokoju. Od dw\u00f3ch lat. Wszystkie sekrety i inne dziwne wyznania zostawa\u0142y w pokoju o numerze 116. Tylko j\u0105 mam. Jako jedyna mnie przyj\u0119\u0142a z ciep\u0142em do nowej klasy. Czu\u0142am si\u0119 przy niej bezpieczna. Pe\u0142na opieki. By\u0142a tak\u0105 moj\u0105 cioci\u0105\u2026<\/p>\n\n\n\n \u2026 a czy swojej ukochanej cioci nie powiesz wszystkiego?<\/p>\n\n\n\n Ja bym powiedzia\u0142a\u2026<\/p>\n\n\n\n – Ale obiecujesz, \u017ce nie b\u0119dziesz dramatyzowa\u0107? \u2013 spyta\u0142am niepewnie. Monica spojrza\u0142a na mnie wpierw surowo, jednak od razu zmieni\u0142a min\u0119 na bardziej \u0142agodn\u0105. Westchn\u0119\u0142a g\u0142o\u015bno.<\/p>\n\n\n\n – Obiecuj\u0119.<\/p>\n\n\n\n Prze\u0142kn\u0119\u0142am g\u0142o\u015bno \u015blin\u0119. Dam rad\u0119. Nie dam rady z tym sama.<\/p>\n\n\n\n – Pami\u0119tasz t\u0105 fabryk\u0119?<\/p>\n\n\n\n – T\u0105 za wzg\u00f3rzem?<\/p>\n\n\n\n – Tam, gdzie by\u0142y samochody.<\/p>\n\n\n\n – No, tak\u2026<\/p>\n\n\n\n – By\u0142am tam. Ale nie wiem, kiedy.<\/p>\n\n\n\n Blondynka wyba\u0142uszy\u0142a oczy, a nast\u0119pnie zakry\u0142a lew\u0105 d\u0142oni\u0105 usta, \u017ceby tylko nie krzykn\u0105\u0107. Obieca\u0142a, \u017ce nie zrobi \u017cadnej afery. A w\u0142oszka zawsze dotrzymywa\u0142a s\u0142owa.<\/p>\n\n\n\n – Ale\u2026 jak to\u2026<\/p>\n\n\n\n – Nie wiem.<\/p>\n\n\n\n – Czy ty\u2026<\/p>\n\n\n\n – Ale najgorsze jest to, \u017ce\u2026<\/p>\n\n\n\n – No, co?<\/p>\n\n\n\n – \u017be tam si\u0119 co\u015b zadzia\u0142o.<\/p>\n\n\n\n Wstrzyma\u0142am opowie\u015b\u0107. U\u015bwiadomi\u0142am sobie, jak brzmi to absurdalnie. Ca\u0142e moje wyja\u015bnienia brzmi\u0105 tak, jakbym zaraz mia\u0142a zarezerwowa\u0107 wolny pok\u00f3j w szpitalu psychiatrycznym. Nie by\u0142o szans, \u017ceby mi uwierzy\u0142a w ca\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n Zaryzykowa\u0107?<\/p>\n\n\n\n Zaryzykuj\u0119.<\/p>\n\n\n\n – Kojarzysz takie gry komputerowe, co wybierasz posta\u0107 i walczysz z potworami? \u2013 zacz\u0119\u0142am delikatniej, obserwuj\u0105c mimik\u0119 wsp\u00f3\u0142lokatorki. Ta skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105. \u2013 To ja tak mia\u0142am, ale na \u017cywo.<\/p>\n\n\n\n Monica zmarszczy\u0142a brwi. Nast\u0119pnie wierzchem d\u0142oni dotkn\u0119\u0142a mojego czo\u0142a, a potem obu policzk\u00f3w. Mrukn\u0119\u0142a cicho.<\/p>\n\n\n\n – Przysi\u0119gam!<\/p>\n\n\n\n – Nie, nie masz gor\u0105czki.<\/p>\n\n\n\n – Uwierzysz mi?<\/p>\n\n\n\n – Nie krzycz. Cisza nocna.<\/p>\n\n\n\n Mia\u0142a racj\u0119. Patrzy\u0142am na starsz\u0105 kole\u017cank\u0119. Mia\u0142am wra\u017cenie, \u017ce nie powinnam jej tego m\u00f3wi\u0107. Powinnam to zostawi\u0107 dla siebie i powr\u00f3ci\u0107 do porz\u0105dku dziennego. Udawa\u0107, \u017ce si\u0119 ucz\u0119, wychodzi\u0107 ze znajomymi\u2026 a w zasadzie to tylko z Monic\u0105, a przede wszystkim: udawa\u0107, \u017ce jestem ca\u0142kowicie normaln\u0105 osob\u0105.<\/p>\n\n\n\n Wtem W\u0142oszka wystawi\u0142a przede mnie ma\u0142y palec prawej d\u0142oni. Milcza\u0142a. Czeka\u0142a na m\u00f3j ruch. R\u00f3wnie\u017c wystawi\u0142am palec. Uj\u0119\u0142a go swoim, bez s\u0142owa. Nast\u0119pnie u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119.<\/p>\n\n\n\n – A jaki mia\u0142a\u015b str\u00f3j?<\/p>\n\n\n\n – Co\u2026<\/p>\n\n\n\n – No, str\u00f3j. Zabawnie by\u015b wygl\u0105da\u0142a w r\u00f3\u017cowym. Albo na przyk\u0142ad z takimi rogami sukuba. Albo nie, z zielonymi pomponami. Albo nie, w sukience z falbanami. Albo nie, z takimi wielkimi bliznami na twarzy\u2026<\/p>\n\n\n\n Ca\u0142a Monica. Jej w\u0142oski temperament oraz kreatywno\u015b\u0107 nie zna\u0142a granic. Wystarczy\u0142 tylko jeden element zwi\u0105zany ze sztuk\u0105 i dziewczyny ju\u017c po prostu nie by\u0142o. U\u015bmiechn\u0119\u0142am si\u0119 delikatnie. Zawsze znalaz\u0142a jaki\u015b pow\u00f3d, aby rozmawia\u0107 o teatrze, modzie oraz makija\u017cu. Prawdziwa artystka.<\/p>\n\n\n\n Nagle kto\u015b z hukiem otworzy\u0142 drzwi. Na nas spad\u0142 strumie\u0144 ostrego \u015bwiat\u0142a z latarki. Obie krzykn\u0119\u0142y\u015bmy przera\u017cone. Ukaza\u0142 nam si\u0119 nauczyciel wychowania fizycznego, kt\u00f3ry podj\u0105\u0142 si\u0119 ka\u017cdej mo\u017cliwej w \u017cyciu pracy, ale zawsze wola\u0142by o nich nie m\u00f3wi\u0107. Ubrany w pobrudzony od kawy bia\u0142y podkoszulek, czerwone spodnie w krat\u0119, czarn\u0105 opask\u0119. A na twarzy? Du\u017cy plaster. Za ka\u017cdym razem. Od wielu lat najwi\u0119kszy autorytet uczni\u00f3w Kadic, w jednym dresie na ca\u0142y rok szkolny.<\/p>\n\n\n\n W\u0142a\u015bnie teraz sta\u0142 i \u015bwieci\u0142 nam prosto po oczach ogromn\u0105 latark\u0105.<\/p>\n\n\n\n – CZY WY MACIE MNIE ZA IDIOT\u0118? ROSIE NIKT NIE POMAGA\u0141!<\/p>\n\n\n\n Nie odpowiedzia\u0142y\u015bmy, ca\u0142y czas mru\u017c\u0105c oczy. Nauczyciel zmniejszy\u0142 moc w swojej ogrodowej latarce. Wci\u0105\u017c milcza\u0142y\u015bmy, patrz\u0105c na to na siebie, to na pana Moralesa. Modli\u0142am si\u0119 w duszy, \u017ceby tym razem nie pods\u0142uchiwa\u0142 wieczornych rozm\u00f3w i niczego nie zrozumia\u0142 z mojego be\u0142kotu, kt\u00f3ry opowiada\u0142am Monica.<\/p>\n\n\n\n – Callietne, jutro widz\u0119 ciebie \u0107wicz\u0105c\u0105 na mojej lekcji! A ty, Dunbar, do dyrektora!<\/p>\n\n\n\n – Scuza, mia amica\u2026<\/em> – szepn\u0119\u0142a do mnie dziewczyna.<\/p>\n\n\n\n Pos\u0142usznie wsta\u0142am i sz\u0142am w kierunku gabinetu dyrektora.<\/p>\n\n\n\n – A TY DOK\u0104D? \u2013 ponownie krzykn\u0105\u0142 Jim.<\/p>\n\n\n\n – Do\u2026 dyrektora\u2026 – odpowiedzia\u0142am jutro.<\/p>\n\n\n\n – Bardzo jeste\u015b dowcipna, Dunbar. Jutro po lekcjach. A teraz, natychmiast spa\u0107!<\/p>\n\n\n\n Nauczyciel trzasn\u0105\u0142 drzwiami. Nie zapowiada\u0142 si\u0119 dobry tydzie\u0144. Ani miesi\u0105c. Ani rok.<\/p>\n\n\n\n \u275dAs pulsa\u00e7\u00f5es subiram quase pra mil (Mimicat – Ai, cora\u00e7\u00e3o)<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Autorka: Azize<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Sta\u0142e oraz z lekka irytuj\u0105ce dudnienie w czaszce nie dawa\u0142o za wygran\u0105. Niepewnie otworzy\u0142am oczy. Widzia\u0142am zlewaj\u0105ce si\u0119 ze sob\u0105 kable oraz k\u0142uj\u0105ce po oczach \u015bwiat\u0142o. Bardziej przytomna pr\u00f3bowa\u0142am si\u0119 podnie\u015b\u0107 z ziemi. Powoli \u2013 najpierw d\u0142onie, potem \u0142okcie, a na sam koniec podpar\u0142am si\u0119, \u017ceby usi\u0105\u015b\u0107. Wszystko mnie bola\u0142o. Zupe\u0142nie tak, jakbym si\u0119 z …
Estou louca, completamente senil<\/strong>\u275e<\/strong><\/p>\n\n\n\n
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"parent":4256,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[67],"tags":[],"class_list":["post-4292","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-lowca-i-ofiara"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4292","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4292"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4292\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4293,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4292\/revisions\/4293"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4256"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4292"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4292"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4292"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}