{"id":4213,"date":"2025-03-29T20:40:26","date_gmt":"2025-03-29T19:40:26","guid":{"rendered":"https:\/\/kodlyoko.pl\/?page_id=4213"},"modified":"2025-03-29T20:40:27","modified_gmt":"2025-03-29T19:40:27","slug":"czesc-9","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/artykuly\/opowiadania\/serie\/wiedzma-srebrnego-plomienia\/czesc-9\/","title":{"rendered":"Cz\u0119\u015b\u0107 9"},"content":{"rendered":"\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201e<em>Odliczajcie\u2026 dni\u2026 on przyjdzie.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Harmider na granicach \u015bwiat\u00f3w uspokoi\u0142 si\u0119, ale nie usta\u0142 kompletnie, co martwi\u0142o Williama i Odda. Kolejni zagubieni wci\u0105\u017c si\u0119 pojawiali, co oznacza\u0142o, \u017ce Wieszczek mia\u0142 r\u0119ce pe\u0142ne roboty. Sprowadzanie ich do cia\u0142 i wkr\u0119cenie, \u017ce to tylko g\u0142upi sen, chocia\u017c brzmia\u0142o jak zabawne, tak\u2026 sprawia\u0142o, \u017ce ch\u0142opak budzi\u0142 si\u0119 niekiedy bardziej zm\u0119czony, ni\u017c gdy si\u0119 k\u0142ad\u0142.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Niestety, to, \u017ce cia\u0142o odpoczywa\u0142o, nie oznacza\u0142o, \u017ce umys\u0142 r\u00f3wnie\u017c by\u0142 w stanie. Dusza nieustannie pracowa\u0142a. Jej synchronizacja z cia\u0142em przebiega\u0142a\u2026 c\u00f3\u017c, opornie.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">William za\u015b? Tak, bardzo chcia\u0142 pom\u00f3c, ale ilekro\u0107 udawa\u0142o mu si\u0119 przedosta\u0107 do rzeczywisto\u015bci dusz, tak Odd szybko go namierza\u0142\u2026 zdecydowanie za szybko, gdyby zapyta\u0107 samego zainteresowanego. Nie wiedzia\u0142, dlaczego \u2013 ch\u0142opak by\u0142 ju\u017c tak wyczulony na \u015blad, jaki za sob\u0105 zostawia\u0142? M\u00f3g\u0142 go wyczu\u0107 z dala? O cokolwiek by nie chodzi\u0142o, i czego tylko William by nie spr\u00f3bowa\u0142, by temu zapobiec\u2026 zderza\u0142 si\u0119 ze \u015bcian\u0105.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Odd pojawia\u0142 si\u0119 nagle, \u0142apa\u0142 go i prowadzi\u0142 z powrotem do cia\u0142a, twierdz\u0105c, \u017ce fajnie by by\u0142o, jakby kto\u015b tu by\u0142 na chodzie. <em>I, na lito\u015b\u0107 bosk\u0105, niech wywietrzy wreszcie ten pok\u00f3j zanim stary Jimbo sobie pomy\u015bli, \u017ce ch\u0142opak pali\u0142 nie tylko sza\u0142wi\u0119, i na pewno nie w blaszanej miseczce.<\/em> Dobrze, wi\u0119c wywietrzy\u0142 ten pok\u00f3j. Na ca\u0142\u0105 noc zostawi\u0142 otwarte okno i zmarz\u0142 jak pies bez budy \u2013 jego organizm szybko zacz\u0105\u0142 si\u0119 broni\u0107, wydzielaj\u0105c przez sen wi\u0119ksz\u0105 ilo\u015b\u0107 ciep\u0142a.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">W ten spos\u00f3b William odkry\u0142, jak \u0142atwo m\u00f3g\u0142 wykr\u0119ci\u0107 si\u0119 raz na jaki\u015b czas od zaj\u0119\u0107, je\u017celi tylko umiej\u0119tnie podniesie temperatur\u0119 swojego cia\u0142a. To oznacza\u0142o wi\u0119cej czasu dla siebie (o ile nie uzna\u0142, \u017ce przyci\u0105ganie \u0142\u00f3\u017cka by\u0142o za mocne, by wsta\u0107 zgodnie z pierwotnym za\u0142o\u017ceniem i ko\u0144czy\u0142o si\u0119 na drzemce w budziku, drugiej, przespaniu trzeciej oraz wstaniu godzin\u0119 po czasie docelowym) i mo\u017cliwo\u015b\u0107 przyjrzenia si\u0119 sytuacji, kt\u00f3ra, w opinii Williama, za ciekawa nie by\u0142a. Osobi\u015bcie podejrzewa\u0142, \u017ce takich przypadk\u00f3w jak Sissi mog\u0142o by\u0107 wi\u0119cej, ale takie osoby nie zawsze musia\u0142y by\u0107 takimi szcz\u0119\u015bliwcami, jak ta dziewczyna, \u017ce w pobli\u017cu oka\u017c\u0105 si\u0119 by\u0107 wieszczek i wied\u017ama, kt\u00f3rzy j\u0105 wyci\u0105gn\u0105 i wyratuj\u0105 od konsekwencji w\u0142asnej g\u0142upoty. Z tego r\u00f3wnie\u017c powodu postanowi\u0142 dobra\u0107 si\u0119 do ksi\u0105g, kt\u00f3re zostawi\u0142a mu mama. Robi\u0142 to w nadziei, \u017ce natknie si\u0119 na cokolwiek, co mog\u0142oby mu pom\u00f3c.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Dwa pierwsze dni praktycznie pod koniec dnia przysypia\u0142 przy biurku, z g\u0142ow\u0105 opart\u0105 o blat.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Niekiedy na czole odciska\u0142 mu si\u0119 r\u0119kaw jego koszulki.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Trzeciego dnia trafi\u0142 na rysunek podobny do tego wilka, kt\u00f3ry pojawi\u0142 si\u0119 w parku, przyzwany przez Sissi. Postanowi\u0142 p\u00f3j\u015b\u0107 tym tropem.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-center wp-block-paragraph\">\u2014 }&gt;&lt;{ \u2014<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u2014 Kurwa jej ma\u0107!<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u2014 \u2026tobie te\u017c mi\u0142ego dnia, William.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">William po raz pierwszy w \u017cyciu zignorowa\u0142 fakt, \u017ce Odd mieszka\u0142 w pokoju z Ulrichem. On tylko zapuka\u0142, ale i tak sam sobie otworzy\u0142 drzwi, i sam wszed\u0142, jakby do siebie. Pod pach\u0105 kurczowo trzyma\u0142 opas\u0142e tomiszcze w kolorowej, materia\u0142owej os\u0142once na ok\u0142adk\u0119; nikt nie potrzebowa\u0142 wiedzie\u0107, co to by\u0142o, poza faktem, \u017ce z pewno\u015bci\u0105 mia\u0142o ju\u017c par\u0119 \u0142adnych lat.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie, Ulricha nie by\u0142o w pokoju, zatem rzuci\u0142 ksi\u0105\u017ck\u0119 na biurko Odda (kt\u00f3ry to, notabene, bazgra\u0142 co\u015b w swoim szkicowniku), pstrykn\u0105\u0142 palcami i pozwoli\u0142 magii znale\u017a\u0107 odpowiedni\u0105 stron\u0119.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u2014 Patrz, co ta psiuta przywo\u0142a\u0142a. \u2014 William kr\u00f3tko roz\u0142o\u017cy\u0142 r\u0119ce i pozwoli\u0142, by z ca\u0142ej niemocy opad\u0142y mu wzd\u0142u\u017c cia\u0142a.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u2014 Nie no, William\u2026 nie mo\u017ce by\u0107 a\u017c tak \u017ale. \u2014 Odd odsun\u0105\u0142 od siebie wy\u015bwiechtany zeszyt w kratk\u0119 i zerkn\u0105\u0142 na ksi\u0119g\u0119. Wilk z rysunku dalej \u0142ypa\u0142 gro\u017anie oczami. \u2014 O, to wygl\u0105da jak nasz klient sprzed paru dni, co nie?<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u2014 Przeczytaj opis, cierepeto\u2026 \u2014 Dunbar wywr\u00f3ci\u0142 oczami.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201e<em>Ch\u0142opie, no zlituj si\u0119.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">W tym momencie, u\u015bmiech Odda zacz\u0105\u0142 coraz to bardziej nikn\u0105\u0107. W\u0142och poprawi\u0142 si\u0119 w siedzeniu i wczyta\u0142 w tekst: zajmowa\u0142o mu to troch\u0119 d\u0142u\u017cej, ale nie prosi\u0142 Williama o \u017cadne t\u0142umaczenie z angielskiego. Jeszcze na tyle to rozumia\u0142 \u2013 tudzie\u017c Szkot domy\u015bla\u0142 si\u0119, \u017ce to nie by\u0142a pierwsza ksi\u0119ga, z kt\u00f3r\u0105 Odd mia\u0142 styczno\u015b\u0107. Czasami miewa\u0142 wra\u017cenie, \u017ce ten \u015bmieszek by\u0142 bardziej inteligentny, ni\u017c to chcia\u0142 w og\u00f3le okaza\u0107.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u2014 \u2026jasny chu-<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u2014 No w\u0142a\u015bnie, kurwa, nie! \u017beby jeszcze jasny by\u0142, ale nie jest! Jest cza-\u2026<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u2014 O tym, jaki jest, b\u0119dziemy rozmawia\u0107 p\u00f3\u017aniej! Pod ogon mu zagl\u0105da\u0142 na pewno nie b\u0119d\u0119, ale\u2026 no mamy problem. \u2014 wieszczek podrapa\u0142 si\u0119 po g\u0142owie, zerkaj\u0105c to na strony ksi\u0119gi, to na Williama.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u2014 No ale\u2026 je\u017celi ich przyjdzie wi\u0119cej, to\u2026 przecie\u017c tego jednego ju\u017c odes\u0142a\u0142e\u015b. \u2014 wied\u017ama popatrzy\u0142 na towarzysza, nieco \u015bciszaj\u0105c sw\u00f3j g\u0142os. Mia\u0142 nadziej\u0119, \u017ce te z\u0142e scenariusze w jego g\u0142owie da si\u0119 wyciszy\u0107. \u2014 Typie, rozprawi\u0142e\u015b si\u0119 z nim jak stary zawodowiec!<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u2014 Tak, bo odes\u0142a\u0142em go na pa\u0142\u0119 gdzie\u015b w Pustkowie!<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u2014 \u017be, gdzie!?<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u2014 Tam, gdzie zazwyczaj wieszczkowie wydupiaj\u0105 r\u00f3\u017cne rzeczy. Takie, \u017ceby za \u0142atwo sobie nie wr\u00f3ci\u0142y, ale\u2026 mniejsza o to! \u2014 Odd machn\u0105\u0142 r\u0119k\u0105. \u2014 Mamy problem.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u2014 \u2026ich przyjdzie wi\u0119cej.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u2014 Owszem.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u2014 Ta psiuta z\u0142ama\u0142a piecz\u0119\u0107.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u2014 Cwel m\u00f3wi\u0142 o jakiej\u015b \u0142owczyni, prawda?<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">William pokiwa\u0142 g\u0142ow\u0105.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u2014 W\u0142a\u015bnie nam si\u0119 mo\u017ce przyda\u0107. \u2014 Odd doko\u0144czy\u0142, odsuwaj\u0105c ksi\u0119g\u0119 w stron\u0119 Williama. \u2014 Bo to, co si\u0119 zbli\u017ca, wcale nie b\u0119dzie takie szybkie do ogarni\u0119cia. Czeka nas troch\u0119 roboty i to wcale nie tylko w rzeczywisto\u015bci dusz.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u2014 Przyjd\u0105 te\u017c tutaj. \u2014 William szybko wywnioskowa\u0142, czuj\u0105c, jak po kr\u0119gos\u0142upie przebiega\u0142 mu dreszcz.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u2014 I o tym wiemy tylko dwoje. I chyba\u2026 nie do ko\u0144ca mo\u017cemy powiedzie\u0107 reszcie.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><em>Autorka: Morrigan<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>\u201eOdliczajcie\u2026 dni\u2026 on przyjdzie.\u201d Harmider na granicach \u015bwiat\u00f3w uspokoi\u0142 si\u0119, ale nie usta\u0142 kompletnie, co martwi\u0142o Williama i Odda. Kolejni zagubieni wci\u0105\u017c si\u0119 pojawiali, co oznacza\u0142o, \u017ce Wieszczek mia\u0142 r\u0119ce pe\u0142ne roboty. Sprowadzanie ich do cia\u0142 i wkr\u0119cenie, \u017ce to tylko g\u0142upi sen, chocia\u017c brzmia\u0142o jak zabawne, tak\u2026 sprawia\u0142o, \u017ce ch\u0142opak budzi\u0142 si\u0119 niekiedy bardziej &hellip;<br \/><a href=\"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/artykuly\/opowiadania\/serie\/wiedzma-srebrnego-plomienia\/czesc-9\/\" class=\"more-link pen_button pen_element_default pen_icon_arrow_double\">Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":3292,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[55],"tags":[],"class_list":["post-4213","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-wiedzma-srebrnego-plomienia"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4213","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4213"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4213\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4214,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4213\/revisions\/4214"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3292"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4213"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4213"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4213"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}