Cokolwiek to by\u0142o, nie mog\u0142o dosta\u0107 cia\u0142a Sissi. Tyle mu wyja\u015bni\u0142 Odd. William jednak nie wiedzia\u0142, z czym dok\u0142adnie mieli do czynienia. Nie widzia\u0142 ani wilka, ani duszy, nie mia\u0142 poj\u0119cia, na co w\u0142a\u015bnie naciera\u0142 Della Robbia, zanim i on mu nie znikn\u0105\u0142 z oczu. Ca\u0142o\u015b\u0107 walki zosta\u0142a przeniesiona do rzeczywisto\u015bci, do kt\u00f3rej ch\u0142opak w tej chwili nie powinien wchodzi\u0107. Kto\u015b musia\u0142 zosta\u0107 z naczyniem na wypadek, gdyby napastnik mia\u0142 swojego wsp\u00f3lnika w prawdziwym \u015bwiecie.<\/p>\n\n\n\n
Rzuci\u0142 swoj\u0105 torb\u0119 obok nieprzytomnej dziewczyny i przystawi\u0142 d\u0142o\u0144 do jej szyi. Pod palcami poczu\u0142 jej t\u0119tno. Odetchn\u0105\u0142 z ulg\u0105. \u017by\u0142a. Je\u017celi Odd j\u0105 z tego wyci\u0105gnie, b\u0119dzie mog\u0142a wr\u00f3ci\u0107 do swojego cia\u0142a. Nie wiedzia\u0142, co zrobi p\u00f3\u017aniej, kiedy c\u00f3rka dyrektora zacznie zadawa\u0107 pytania.<\/p>\n\n\n\n
Zacznij dzia\u0142a\u0107.<\/em><\/p>\n\n\n\n William ostro\u017cnie wyrysowa\u0142 wok\u00f3\u0142 nich okr\u0119g. Do nozdrzy dotar\u0142 zapach spalanej trawy, ziemia jarzy\u0142a si\u0119 srebrem.. Wiedzia\u0142, \u017ce zostanie po tym \u015blad. Obawia\u0142 si\u0119, \u017ce przez to kto\u015b si\u0119 zainteresuje tym miejscem i w duszy m\u00f3g\u0142 tylko si\u0119 cieszy\u0107, \u017ce oddalili si\u0119 nieco od fabryki. Nie powinien u\u017cywa\u0107 swojej magii w tak otwartym terenie. By\u0142a to jednak sytuacja podbramkowa, nie mieli wi\u0119cej czasu do stracenia. Przynajmniej tyle zrozumia\u0142 z wyja\u015bnie\u0144.<\/p>\n\n\n\n Z\u0142apa\u0142 za jedn\u0105 z kartek, jakie wylecia\u0142y Sissi z r\u0105k, kiedy upada\u0142a. S\u0142owa zapisane na nich zosta\u0142y starannie nakre\u015blone, ale je\u017celi mia\u0142 by\u0107 szczery, nie rozumia\u0142 nawet po\u0142owy z nich. Nie zosta\u0142y zapisane po francusku, czy po angielsku. Nie pos\u0105dza\u0142 r\u00f3wnie\u017c o ich znajomo\u015b\u0107 tej dziewczyny. Musieli ustali\u0107, czym si\u0119 pos\u0142u\u017cy\u0142a i liczy\u0142, \u017ce wieszczek do\u015b\u0107 szybko do tego dotrze.<\/p>\n\n\n\n Wbrew pozorom, Odd Della Robbia mia\u0142 \u0142eb jak sklep, ale Dunbara troch\u0119 bardziej martwi\u0142 burdel panuj\u0105cy na jego p\u00f3\u0142kach.<\/p>\n\n\n\n \u2014 *** \u2014<\/p>\n\n\n\n Odd nie musia\u0142 si\u0119 odwraca\u0107, by wiedzie\u0107, \u017ce William ju\u017c chroni\u0142 Sissi i samego siebie przed potencjalnym zagro\u017ceniem. Nie by\u0142o zreszt\u0105 tak \u0142atwo przedrze\u0107 si\u0119 przez magi\u0119 wied\u017amy starego rodu, tyle, \u017ce ch\u0142opak, jak si\u0119 okazywa\u0142o w ostatnim czasie, nie mia\u0142 zbyt d\u0142ugiego sta\u017cu czy do\u015bwiadczenia. Robi\u0142 wiele rzeczy na wyczucie i to na razie musia\u0142o wystarczy\u0107.<\/p>\n\n\n\n On mia\u0142 w tej chwili powa\u017cniejsze zmartwienie.<\/p>\n\n\n\n \u2013 No… prosz\u0119… \u2013 wydoby\u0142o si\u0119 z gard\u0142a wilka. \u2013 Przyszed\u0142 po mnie sam wieszczek. Ale… to jeszcze nie pora na mnie, dziecko…<\/p>\n\n\n\n M\u00f3g\u0142by przysi\u0105c, \u017ce ten pysk uk\u0142ada\u0142 si\u0119 w u\u015bmiech, ale nie wiedzia\u0142, na co potw\u00f3r dok\u0142adnie spogl\u0105da\u0142: na niego, czy na cia\u0142o Sissi w kr\u0119gu.<\/p>\n\n\n\n \u2013 To urocze, \u017ce zabra\u0142e\u015b ze sob\u0105 ma\u0142\u0105 wied\u017am\u0119.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Oooh, schlebiasz nam! \u2013 Odd wyszczerzy\u0142 si\u0119, podchodz\u0105c powoli dwa kroki bli\u017cej. \u2013 Ch\u0119tnie pos\u0142ucha\u0142bym o tym d\u0142u\u017cej, ale troch\u0119 nie mamy na to czasu. No, zabieraj si\u0119!<\/p>\n\n\n\n \u2013 Nie p\u00f3jd\u0119 bez naczynia… \u2013 ponownie, rozleg\u0142 si\u0119 niski warkot. Wilk r\u00f3wnie\u017c skraca\u0142 dystans mi\u0119dzy sob\u0105, a Oddem. Teraz mia\u0142 pewno\u015b\u0107, \u017ce te bia\u0142e \u015blepia by\u0142y skierowane na niego. \u2013 Zejd\u017a mi z drogi, szczeniaku…<\/p>\n\n\n\n Ale Odd nie zamierza\u0142 si\u0119 cofa\u0107. Do g\u0142owy mu nie przysz\u0142o nawet si\u0119 ugina\u0107 przed tymi \u017c\u0105daniami. Mo\u017ce i wilk wygl\u0105da\u0142 gro\u017anie, ale ta rzeczywisto\u015b\u0107 by\u0142a miejscem, w kt\u00f3rym czu\u0142 si\u0119 jak ryba w wodzie. I jego u\u015bmieszek pod nosem doskonale o tym \u015bwiadczy\u0142. Wilk m\u00f3g\u0142 na niego szar\u017cowa\u0107. Z pewno\u015bci\u0105 zdziwi\u0142 si\u0119, kiedy po skoku nie mia\u0142 pod sob\u0105 swojego przeciwnika, a ten sta\u0142 za nim.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Tutaj.\u2013 by\u0142 pod drzewem.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Tutaj! \u2013 nagle sta\u0142 za kr\u0119giem.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Tutaj, haha! \u2013 mign\u0105\u0142 przed pyskiem i znikn\u0105\u0142.<\/p>\n\n\n\n Jeden, drugi i trzeci raz, ch\u0142opak pojawia\u0142 si\u0119 w r\u00f3\u017cnych miejscach i znika\u0142. Ewidentnie bawi\u0142 si\u0119 ze swoj\u0105 ofiar\u0105 i czeka\u0142, a\u017c ta si\u0119 finalnie zm\u0119czy i odpu\u015bci. Ale wilk? On przyszed\u0142 tu w jednym celu i mia\u0142 zamiar to uzyska\u0107. Nigdy nie odchodzi\u0142 z pustymi \u0142apami.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Odpowiedzia\u0142em na wezwanie… i \u017cadne szczeniaki nie b\u0119d\u0105 mi odbiera\u0142y nale\u017cnej mi zap\u0142aty…!<\/p>\n\n\n\n “Co?”<\/em><\/p>\n\n\n\n \u2013 Przyznaj si\u0119… wezwa\u0142a\u015b mnie, smarkulo… i powiedzia\u0142a\u015b, \u017ce oddasz mi, co tylko b\u0119d\u0119 chcia\u0142 za to dosta\u0107…!<\/p>\n\n\n\n “Nie mam niczego, czym m\u00f3g\u0142bym go tutaj zrani\u0107. William nie da rady tego zrobi\u0107 z poziomu ziemi. Je\u017celi go wci\u0105gn\u0119 w rzeczywisto\u015b\u0107, zar\u00f3wno on jak i Sissi mog\u0105 by\u0107 do odes\u0142ania…!”<\/em><\/p>\n\n\n\n Analizowa\u0142 jednak kolejne s\u0142owa wilka. Przyszed\u0142 tutaj zwabiony perspektyw\u0105 zyskania ludzkiego naczynia. Z takim by\u0142by w stanie zrobi\u0107 wiele wi\u0119cej, ni\u017c obecnie. Cokolwiek zrobi\u0142a ta dziewczyna, wpakowa\u0142a si\u0119 w niesamowite bagno i musieli zrobi\u0107 absolutnie wszystko, \u017ceby j\u0105 z tego wyci\u0105gn\u0105\u0107.<\/p>\n\n\n\n \u2013 A-ale ja chcia\u0142am tylko zobaczy\u0107, cz-czy to… to dzia\u0142a…! \u2013 wypiszcza\u0142a Sissi, ewidentnie przera\u017cona biegiem zdarze\u0144. Nie tak sobie to wszystko wyobra\u017ca\u0142a i liczy\u0142a, naprawd\u0119 mocno liczy\u0142a, \u017ce to wszystko jej si\u0119 \u015bni\u0142o.<\/p>\n\n\n\n \u2013 No to w\u0142a\u015bnie widzisz, \u017ce zadzia\u0142a\u0142o. Co ci\u0119 podkusi\u0142o do takich rzeczy, i to jeszcze o tej porze? \u2013 Odd wywr\u00f3ci\u0142 oczami. To nie by\u0142o ani troch\u0119 rozs\u0105dne, ale szczerze, nie dawa\u0142o si\u0119 od niej wymaga\u0107 czego\u015b podobnego. Bardziej przys\u0142oni\u0142 sob\u0105 jej cia\u0142o oraz Williama, zamkni\u0119tych w kr\u0119gu.<\/p>\n\n\n\n \u2013 A-ale… chyba tak si\u0119 powinno, p-prawda…? \u2013 zapyta\u0142a, z nieco mniejszym ni\u017c dotychczas przekonaniem co do s\u0142uszno\u015bci swojego pomys\u0142u.<\/p>\n\n\n\n Nikt jej nie odpowiedzia\u0142. Zaj\u0119\u0142a si\u0119 wydzieraniem na Williama, kt\u00f3ry nic nie s\u0142ysza\u0142. Obserwowa\u0142a, jak niespokojnie rozgl\u0105da\u0142 si\u0119 dooko\u0142a, nas\u0142uchuj\u0105c, czy kto\u015b jeszcze ich tutaj nie znajdzie. Nie reagowa\u0142 na jej \u017c\u0105dania wyt\u0142umacze\u0144.<\/p>\n\n\n\n “Ona… nie zdaje sobie sprawy z tego, co najlepszego narobi\u0142a.”<\/em><\/p>\n\n\n\n Przeklinaj\u0105c to wszystko, Odd ruszy\u0142 na wilka, maj\u0105c tylko jeden cel: odes\u0142anie go. Wystarczy\u0142o, by do niego dopad\u0142, z\u0142apa\u0142 za \u0142eb i stworzy\u0142 przej\u015bcie dla ducha, kt\u00f3re to wy\u015ble go tam, sk\u0105d przyby\u0142. Wierzy\u0142, \u017ce William utrzyma swoj\u0105 os\u0142on\u0119. To nie by\u0142o ci\u0119\u017ckie. Nie musia\u0142 na razie wiedzie\u0107, co tu si\u0119 dzia\u0142o. Zapewni mu to spok\u00f3j i pozwoli skupi\u0107 si\u0119 na jednej czynno\u015bci. Nie potrzebowali rozgardiaszu.<\/p>\n\n\n\n Nie by\u0142o ci\u0119\u017cko przewidzie\u0107 kolejne ruchy przeciwnika. Jego smolisto czarna nitka energii objawia\u0142a si\u0119 tam, gdzie mia\u0142 zamiar si\u0119 zjawi\u0107. I Odd musia\u0142 zrobi\u0107 wszystko, by jednak utrzyma\u0107 go z dala od kr\u0119gu. Mo\u017ce i si\u0119 nie przedrze, ale nie chcia\u0142 ryzykowa\u0107 zbyt mocno.<\/p>\n\n\n\n A wilk? Doskonale wiedzia\u0142, do czego by\u0142by zdolny ten ch\u0142opak, je\u017celi tylko by go dorwa\u0142. Dlatego uskakiwa\u0142, unika\u0142, ale nie mia\u0142 zamiaru wiecznie pozostawa\u0107 w defensywie. Wreszcie zacz\u0119\u0142y si\u0119 k\u0142apni\u0119cia z\u0119bami i pr\u00f3by uderze\u0144 \u0142apami.<\/p>\n\n\n\n Rozleg\u0142 si\u0119 pierwszy krzyk, gdy tylko pazury przeora\u0142y mu wreszcie r\u0119k\u0119. Ten dos\u0142ysza\u0142 r\u00f3wnie\u017c i William, kt\u00f3ry szybko zbystrza\u0142 i zacz\u0105\u0142 si\u0119 rozgl\u0105da\u0107.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Odd!? \u2013 zawo\u0142a\u0142. Podsyci\u0142 rozpalony w r\u0119ku p\u0142omie\u0144, by spr\u00f3bowa\u0107 si\u0119 dopatrze\u0107, gdzie m\u00f3g\u0142by by\u0107 jego towarzysz.<\/p>\n\n\n\n Poruszy\u0142y si\u0119 zaro\u015bla. Nie widzia\u0142 tego, ale tam w\u0142a\u015bnie wyl\u0105dowa\u0142 jego towarzysz.<\/p>\n\n\n\n “Co tam si\u0119, do cholery, dzieje…!?”<\/em><\/p>\n\n\n\n \u2013 No zr\u00f3b\u017ce co\u015b! \u2013 wrzasn\u0119\u0142a Sissi, obserwuj\u0105c, jak wilk znowu zbli\u017ca\u0142 si\u0119 do W\u0142ocha, trzymaj\u0105cego si\u0119 za obola\u0142\u0105 r\u0119k\u0119. Rana zasklepia\u0142a si\u0119 na oczach, szybko, ale chwilowo jednak przeszkadza\u0142a. Chcia\u0142a podnie\u015b\u0107 le\u017c\u0105c\u0105 na ziemi ga\u0142\u0105\u017a, ale nie mog\u0142a. Jej d\u0142onie przenika\u0142y przez drewno. Nie wiedzia\u0142a, jakim cudem zatem Odd i tamto zwierz\u0119 byli w stanie czymkolwiek poruszy\u0107.<\/p>\n\n\n\n I nagle, wszystko stan\u0119\u0142o. Przesta\u0142y dochodzi\u0107 odg\u0142osy szamotaniny. Dziewczyna patrzy\u0142a, jak wilk znieruchomia\u0142.<\/p>\n\n\n\n Odd wreszcie dotkn\u0105\u0142 jego \u0142ba. Zacisn\u0105\u0142 na nim palce i milcza\u0142. Powoli wykaraska\u0142 si\u0119 spod cielska.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Kto naprawd\u0119 ci\u0119 tu wys\u0142a\u0142…? \u2013 zapyta\u0142, drug\u0105, finalnie zasklepion\u0105 r\u0119k\u0105, rysuj\u0105c na ziemi prost\u0105 lini\u0119.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Wezwa\u0142a mnie… s\u0142owami Mistrza… kt\u00f3ry zejdzie tutaj i zrobi porz\u0105dek z wasz\u0105 n\u0119dzn\u0105 magi\u0105…<\/p>\n\n\n\n “Mistrza…?”<\/em><\/p>\n\n\n\n To by\u0142 nowy trop. Warkot z gard\u0142a wilka pr\u00f3bowa\u0142 przypomina\u0107 niski \u015bmiech.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Odliczajcie… dni… on przyjdzie. Takich jak ja b\u0119dzie wi\u0119cej… i nic z tym nie zrobisz ty… ani ta twoja pieprzona wied\u017ama… ani cholerna \u0142owczyni… mo\u017cesz mnie odes\u0142a\u0107, gdzie tylko chcesz… ON I TAK WAS DORWIE…!<\/p>\n\n\n\n Cokolwiek mia\u0142o pa\u015b\u0107 wi\u0119cej, wilk nie zd\u0105\u017cy\u0142. Znikn\u0105\u0142 w fioletowej po\u015bwiacie, nie zostawiaj\u0105c po sobie zupe\u0142nie nic. Odd podni\u00f3s\u0142 si\u0119 z kl\u0119czek i finalnie ujawni\u0142 Williamowi. Dunbar poderwa\u0142 g\u0142ow\u0119, finalnie widz\u0105c posta\u0107 towarzysza.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Odd! Co tu si\u0119 dzieje!? \u2013 zapyta\u0142. Zerkn\u0105\u0142 na cia\u0142o Sissi. \u2013 Gdzie ona jest? Czy…<\/p>\n\n\n\n \u2013 Spokojnie, ta piszcza\u0142ka nawet nie pomy\u015bla\u0142a o wzi\u0119ciu n\u00f3g za pas. \u2013 Della Robbia machn\u0105\u0142 r\u0119k\u0105 i z\u0142apa\u0142 Sissi, kt\u00f3ra zacz\u0119\u0142a \u017c\u0105da\u0107 puszczenia jej i wyja\u015bnienia, co tu si\u0119 najlepszego dzia\u0142o. Przynajmniej teraz William m\u00f3g\u0142 zobaczy\u0107, \u017ce ona by\u0142a. Nawet, je\u017celi nie m\u00f3g\u0142 rozpozna\u0107 szczeg\u00f3\u0142\u00f3w jej sylwetki. \u2013 Zga\u015b to, bo inaczej jej tu nie zaprowadz\u0119.<\/p>\n\n\n\n Kiedy kr\u0105g zagas\u0142, ch\u0142opak bez pardonu poci\u0105gn\u0105\u0142 Sissi w stron\u0119 jej cia\u0142a, kaza\u0142 jej nad nim stan\u0105\u0107 i popchn\u0105\u0142 j\u0105. Dusza nagle znikn\u0119\u0142a. Cia\u0142o nieco poruszy\u0142o si\u0119.<\/p>\n\n\n\n \u2013 I tam sied\u017a. I niech ci\u0119 broni cokolwiek przed ponownym zwracaniem si\u0119 do jakichkolwiek si\u0142 po zmroku. \u2013 mrukn\u0105\u0142, wywracaj\u0105c oczami. \u2013 Uda\u0142o ci si\u0119 rozszyfrowa\u0107 cokolwiek z tych kartek? \u2013 zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do Williama, kt\u00f3ry pokr\u0119ci\u0142 g\u0142ow\u0105, ale zacz\u0105\u0142 je zbiera\u0107 do swojej torby.<\/p>\n\n\n\n Sissi obudzi\u0142a si\u0119 nied\u0142ugo p\u00f3\u017aniej. William wyja\u015bni\u0142 jej, \u017ce znalaz\u0142 j\u0105 tutaj i odprowadzi j\u0105 do akademika. Ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie, niczego zdawa\u0142a si\u0119 nie pami\u0119ta\u0107, a ewentualne wkr\u0119canie jej, \u017ce to wszystko si\u0119 przy\u015bni\u0142o, powinno by\u0107 w miar\u0119 proste. Sprzeda\u0142 bajk\u0119, \u017ce potrzebowa\u0142 si\u0119 przewietrzy\u0107. Uwierzy\u0142a. By\u0142a na tyle zdezorientowana, \u017ce nie kwestionowa\u0142a niczego, co si\u0119 do niej m\u00f3wi\u0142o.<\/p>\n\n\n\n Odd za\u015b obieca\u0142, \u017ce przyjdzie nast\u0119pnego dnia i porozmawiaj\u0105 o tym, co tu zasz\u0142o. S\u0142o\u0144ce mia\u0142o nied\u0142ugo wzej\u015b\u0107. To oznacza\u0142o, \u017ce kto\u015b, je\u017celi si\u0119 nie pospiesz\u0105, m\u00f3g\u0142by odkry\u0107 nieobecno\u015b\u0107 w pokoju.<\/p>\n\n\n\n “Mistrz… \u0142owczyni… to musi mie\u0107 pieprzony zwi\u0105zek z tym ca\u0142ym… harmiderem na granicach.”<\/em><\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Autorka: Morrigan<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Cokolwiek to by\u0142o, nie mog\u0142o dosta\u0107 cia\u0142a Sissi. Tyle mu wyja\u015bni\u0142 Odd. William jednak nie wiedzia\u0142, z czym dok\u0142adnie mieli do czynienia. Nie widzia\u0142 ani wilka, ani duszy, nie mia\u0142 poj\u0119cia, na co w\u0142a\u015bnie naciera\u0142 Della Robbia, zanim i on mu nie znikn\u0105\u0142 z oczu. Ca\u0142o\u015b\u0107 walki zosta\u0142a przeniesiona do rzeczywisto\u015bci, do kt\u00f3rej ch\u0142opak w …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":3292,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[55],"tags":[],"class_list":["post-4015","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-wiedzma-srebrnego-plomienia"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4015","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4015"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4015\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4016,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4015\/revisions\/4016"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3292"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4015"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4015"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4015"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}