\u2013 To ty. To ciebie wtedy spotka\u0142em.<\/p>\n\n\n\n
Odd roze\u015bmia\u0142 si\u0119 jak psotny chochlik \u2013 jak z\u0142apany na gor\u0105cym uczynku \u0142obuziak, kt\u00f3ry to najwy\u017cej lekko dokuczy\u0142 swojemu koledze. W jego postawie, w wygl\u0105dzie nie by\u0142o nic, co chocia\u017cby minimalnie \u015bwiadczy\u0142o o jego powi\u0105zaniach z wieszczkami.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Ano. \u2013 finalnie postanowi\u0142 si\u0119 odezwa\u0107 \u2013 Ale przyznam, \u017ce mnie do\u015b\u0107 mocno zaskoczy\u0142e\u015b! Nie spodziewa\u0142em si\u0119 wied\u017amy w Kadic. A tym bardziej\u2026 nie ciebie.<\/p>\n\n\n\n
William ci\u0119\u017cko westchn\u0105\u0142. Prawda by\u0142a taka, \u017ce on r\u00f3wnie\u017c nigdy by sobie nie wyobra\u017ca\u0142 nawet znale\u017a\u0107 si\u0119 w takim po\u0142o\u017ceniu. Ojciec naprawd\u0119 nie wiedzia\u0142, bior\u0105c sobie jego matk\u0119 za \u017con\u0119, \u017ce ona sama by\u0142a wied\u017am\u0105 i je\u017celi \u201czdarzy si\u0119\u201d, to on r\u00f3wnie\u017c, ich syn, m\u00f3g\u0142 tak\u0105 by\u0107?<\/p>\n\n\n\n
Nigdy go o to nie zapyta\u0142. Nawet nie wiedzia\u0142, jak powinien to zrobi\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u201cMamo, a tata wie, czym my w og\u00f3le jeste\u015bmy?\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n Do pe\u0142ni szcz\u0119\u015bcia brakowa\u0142o mu tylko dowiedzie\u0107 si\u0119 o jakim\u015b zaginionym, zaadresowanym do niego li\u015bcie z Hogwartu.<\/p>\n\n\n\n \u2013 My\u015bl\u0119, \u017ce\u2026 musisz mi uwierzy\u0107 w to, \u017ce ja te\u017c si\u0119 tego wszystkiego nie spodziewa\u0142em. \u2013 William odpowiedzia\u0142 po chwili namys\u0142u.<\/p>\n\n\n\n Odd przekr\u0119ci\u0142 z lekka g\u0142ow\u0119 w bok.<\/p>\n\n\n\n Brama do parku przywita\u0142a ich zieleniej\u0105cymi, oplataj\u0105cymi pr\u0119ty pn\u0105czami bluszczu.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Nie. Gdyby magia si\u0119 nie obudzi\u0142a, dowiedzia\u0142bym si\u0119 dopiero na dwudzieste pierwsze urodziny. \u2013 William wzruszy\u0142 ramionami, ale tak naprawd\u0119 nie rozumia\u0142, sk\u0105d taka tradycja u wied\u017am.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Wieszczkowie nie maj\u0105 tego problemu. Albo to moi rodzice nie robili z tego dziwnego tabu. \u2013 Odd zerkn\u0105\u0142 na ptaka na ga\u0142\u0119zi. Wr\u00f3bel cupn\u0105\u0142 na ga\u0142\u0119zi i przygl\u0105da\u0142 si\u0119 ich dw\u00f3jce, nim nie odlecia\u0142 w sobie tylko znanym kierunku.<\/p>\n\n\n\n \u2013 M\u00f3wi\u0105, \u017ce to kwestia ochrony sekretu.<\/p>\n\n\n\n \u2013 No to, s\u0142abo ci to idzie. W rzeczywisto\u015bci dusz od razu domy\u015bli\u0142em si\u0119 mocy.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Ale nie w\u0142a\u015bciciela.<\/p>\n\n\n\n \u2013 A potem i tak znalaz\u0142em miejsce, w kt\u00f3rym rzuca\u0142e\u015b zakl\u0119cie. Naucz si\u0119 zabezpiecza\u0107 rytua\u0142y. \u2013 Odd przeci\u0105gn\u0105\u0142 r\u0119ce nad g\u0142ow\u0105, zerkaj\u0105c na Williama, kt\u00f3remu pozostawa\u0142o tylko westchn\u0105\u0107.<\/p>\n\n\n\n Czarnow\u0142osy nie wzi\u0105\u0142 tego pod uwag\u0119. Wiele takich spraw wci\u0105\u017c stanowi\u0142o dla niego zagadk\u0119. Cynicznie by\u0142oby mu m\u00f3wi\u0107 \u201cczarn\u0105 magi\u0119\u201d zwa\u017cywszy na okoliczno\u015bci i sprawy, jakie tu wychodzi\u0142y na wierzch.<\/p>\n\n\n\n \u201cRobi\u0119, co mog\u0119\u201d<\/em>, pomy\u015bla\u0142, ale nie chcia\u0142 przyznawa\u0107 si\u0119 jeszcze bardziej do swoich brak\u00f3w w najprawdopodobniej podstawowej wiedzy w\u015br\u00f3d takich, jak oni.<\/p>\n\n\n\n Nie m\u00f3wi\u0142 o tym g\u0142o\u015bno, ale chcia\u0142by, by jego matka mu z tym pomog\u0142a \u2013 jako do\u015bwiadczona wied\u017ama. Czemu jednak nie mog\u0142a tego zrobi\u0107? Da\u0142a mu tylko ksi\u0119gi. Powiedzia\u0142a, \u017ce ka\u017cda wied\u017ama przechodzi\u0142a to w ten spos\u00f3b, ale ona mu pomo\u017ce, kiedy tylko przyjdzie na to pora.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Wi\u0119c\u2026 jeste\u015b wieszczkiem.<\/p>\n\n\n\n Odd u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 od ucha do ucha.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Ale\u015b odkry\u0142.<\/p>\n\n\n\n William wywr\u00f3ci\u0142 oczami. Irytacja objawi\u0142a si\u0119 znajomym ciep\u0142em pod sk\u00f3r\u0105. P\u0142omie\u0144 wrza\u0142 za ka\u017cdym razem, gdy do g\u0142osu chcia\u0142y doj\u015b\u0107 jego emocje.<\/p>\n\n\n\n \u2013 No ju\u017c, ju\u017c, nie pal si\u0119 tak! Wszyscy jeste\u015bcie tacy temperamentni? \u2013 Odd uni\u00f3s\u0142 brew, ale skutecznie zwr\u00f3ci\u0142 na siebie zwi\u0119kszone zainteresowanie Williama.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Czujesz nawet to?<\/p>\n\n\n\n \u2013 I wiele wi\u0119cej, bo dalej mi na to pozwalasz.<\/p>\n\n\n\n \u2013 I kto jeszcze\u2026 mo\u017ce to poczu\u0107?<\/p>\n\n\n\n \u2013 Nie przejmuj si\u0119, ma\u0142o kto. Dla mnie po prostu jeste\u015b srebrn\u0105 plam\u0105.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Czy,,, widzia\u0142e\u015b to wcze\u015bniej?<\/p>\n\n\n\n \u2013 Nie, p\u00f3ki si\u0119 nie przebudzi\u0142e\u015b. Wcze\u015bniej nie czu\u0142em niczego\u2026 o, ga\u015bniesz.<\/p>\n\n\n\n William przygryz\u0142 warg\u0119 i spojrza\u0142 na swoj\u0105 d\u0142o\u0144.<\/p>\n\n\n\n \u2013 P\u0142omienie reaguj\u0105 na emocje.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Cz\u0119sta przypad\u0142o\u015b\u0107 wied\u017am waszego rodu. Moc jest \u015bci\u015ble powi\u0105zana z emocjami.<\/p>\n\n\n\n \u2013 S\u0105 inne rody?<\/p>\n\n\n\n \u2013 Nawet wi\u0119cej, ni\u017c mo\u017ce ci si\u0119 to wydawa\u0107.<\/p>\n\n\n\n \u201cNasz weso\u0142ek wie wi\u0119cej, ni\u017c pewnie chcia\u0142by si\u0119 do tego przyzna\u0107. Albo w\u0142a\u015bnie mi si\u0119 przyznaje do tego, co wie\u2026 cholera go wie. Zobaczymy, jak to si\u0119 rozwinie dalej. No prosz\u0119\u2026 tego bym si\u0119 po nim nie spodziewa\u0142.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n \u2013 Ale\u2026 to nie ty masz zwi\u0105zek ze zwi\u0119kszon\u0105 aktywno\u015bci\u0105. \u2013 w g\u0142osie Odda pobrzmia\u0142 pewien zaw\u00f3d.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Jak\u0105 aktywno\u015bci\u0105? \u2013 William zerkn\u0105\u0142 na niego k\u0105tem oka, nachylaj\u0105c si\u0119 nad jednym z krzak\u00f3w. Zmys\u0142 wied\u017amy widzia\u0142 w jego li\u015bciach potencja\u0142 do wykorzystania w zakl\u0119ciu.<\/p>\n\n\n\n \u2013 W tej rzeczywisto\u015bci, do kt\u00f3rej si\u0119 tak zapuszczasz bez wi\u0119kszego zastanowienia.<\/p>\n\n\n\n Czy w jego g\u0142osie pobrzmia\u0142a w\u0142a\u015bnie lekka nagana?<\/p>\n\n\n\n William postanowi\u0142 uwa\u017ca\u0107, \u017ce to mu si\u0119 raczej przes\u0142ysza\u0142o. Nie. Odd nie by\u0142 typem udzielaj\u0105cym poucze\u0144.<\/p>\n\n\n\n Nawet, je\u017celi by\u0142 kolejn\u0105 osob\u0105, kt\u00f3ra nie wpasowywa\u0142a si\u0119 w rany definicji normalno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Zazwyczaj tam nie ma tylu zagubionych. To s\u0105 kompletnie przypadkowe osoby, kt\u00f3re wchodz\u0105 i cz\u0119sto nawet nie s\u0105 powi\u0105zane z magi\u0105. Znajduj\u0105 jaki\u015b dziwny poradnik odno\u015bnie \u015bwiadomego \u015bnienia czy jak to si\u0119 tam nazywa\u2026 i tak sobie wbijaj\u0105 na krzywy ryj.<\/p>\n\n\n\n To stwierdzenie do\u015b\u0107 mocno zaintrygowa\u0142o Dunbara. Czy\u017cby mieli do czynienia z kim\u015b, kto zbiera\u0142 sobie ludzi na jakiej\u015b grupie w ramach znalezienia sobie rozrywki?<\/p>\n\n\n\n Nowi obudzeni? Nie, Odd dopiero powiedzia\u0142, \u017ce niekiedy nie mieli wi\u0119kszego powi\u0105zania z magi\u0105.<\/p>\n\n\n\n \u2013 No, na mnie w tej kwestii nie patrz\u2026<\/p>\n\n\n\n \u2013 Do tego ju\u017c dawno doszed\u0142em, ch\u0142opie.<\/p>\n\n\n\n \u2013 To, kto?<\/p>\n\n\n\n \u2013 No w\u0142a\u015bnie nie wiem, tutaj si\u0119 komplikuje sprawa. Ale chyba nie musz\u0119 m\u00f3wi\u0107, \u017ce to nie jest dla nas dobra wiadomo\u015b\u0107?<\/p>\n\n\n\n Nie musia\u0142. Zdrowy rozs\u0105dek ju\u017c sam zd\u0105\u017cy\u0142 to podpowiedzie\u0107 Williamowi, kt\u00f3ry na twarzy wieszczka dostrzeg\u0142 ju\u017c zadziorny u\u015bmieszek.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Dlatego chcesz si\u0119 dowiedzie\u0107, kto tam w\u0142azi.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Ototo. A twoje zakl\u0119cie zapowiada\u0142o si\u0119 ca\u0142kiem fajnie, zanim ci\u2026 no, troch\u0119 w nim namiesza\u0142em~<\/p>\n\n\n\n \u2013 Do czego pijesz?<\/p>\n\n\n\n \u2013 Chcesz je powt\u00f3rzy\u0107?<\/p>\n\n\n\n ___<\/p>\n\n\n\n Nie, William nie chcia\u0142 go tak do ko\u0144ca powtarza\u0107. Zrobi\u0142 to tylko ze wzgl\u0119du na potencjaln\u0105 styczno\u015b\u0107 z niezbyt im przyjazn\u0105 si\u0142\u0105, kt\u00f3ra \u015bmia\u0142o generowa\u0142a ruch w nieodpowiednim miejscu.<\/p>\n\n\n\n Odd zapowiedzia\u0142, \u017ce przyjdzie do jego pokoju po nastaniu ciszy nocnej w internacie. Chcia\u0142 unikn\u0105\u0107 pyta\u0144 ze strony Jima, gdzie to si\u0119 podziewa\u0142 o tej porze, kt\u00f3rymi obstrzelany by zosta\u0142 Ulrich. \u017badne z nich akurat nie mog\u0142o wiedzie\u0107, w jakim celu ch\u0142opak uda\u0142 si\u0119 do pokoju Williama, ani, \u017ce w og\u00f3le tu by\u0142 przy tym, co tu w\u0142a\u015bnie si\u0119 szykowa\u0142o.<\/p>\n\n\n\n Ten sekret musia\u0142 zosta\u0107 mi\u0119dzy wied\u017am\u0105 a wieszczkiem.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Bu!<\/p>\n\n\n\n \u2013 Ty pieprzony\u2026!<\/p>\n\n\n\n \u2013 Ciszej, Will! Jeszcze nas wydasz\u2026<\/p>\n\n\n\n Kiedy Della Robbia \u2013 niech go szlag \u2013 postanowi\u0142 (dos\u0142ownie) nawiedzi\u0107 pok\u00f3j Williama, ten w\u0142a\u015bnie przygotowywa\u0142 ponownie zakl\u0119cie. Ich wycieczka do parku przyda\u0142a si\u0119 o tyle, \u017ce uzbiera\u0142 nowych, \u015bwie\u017cych zi\u00f3\u0142 do tego celu.<\/p>\n\n\n\n Dunbar nie przewidzia\u0142 tylko, \u017ce Odd wejdzie do \u015brodka tak, jak zrobi\u0142 to poprzedniego dnia \u2013 jako ledwie widzialna sylwetka, kt\u00f3ra dopiero teraz zaczyna\u0142a nabiera\u0107 wi\u0119cej szczeg\u00f3\u0142\u00f3w. I tak by\u0142\u2026 p\u00f3\u0142przezroczysty.<\/p>\n\n\n\n Gdyby tylko si\u0119 da\u0142o, podpiek\u0142by mu ten bezczelny ty\u0142ek.<\/p>\n\n\n\n P\u00f3\u017aniej zda\u0142 sobie spraw\u0119 z tego, \u017ce Odd m\u00f3g\u0142by w zasadzie znikn\u0105\u0107 st\u0105d na pstrykni\u0119cie palcami i zostawi\u0107 go na pastw\u0119 Jima, kt\u00f3rego zwabi\u0142yby dochodz\u0105ce st\u0105d krzyki.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Poczekaj, a\u017c nie b\u0119dziesz cholernym duszkiem Kacperkiem. \u2013 burkn\u0105\u0142 pod nosem, odwracaj\u0105c si\u0119 w stron\u0119 roz\u0142o\u017conych, gotowych narz\u0119dzi do rzucenia jeszcze jednego zakl\u0119cia namierzania.<\/p>\n\n\n\n \u2013 To by\u0142oby\u2026 ciekawe. \u2013 Odd u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 pod nosem.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Czemu nie mog\u0142e\u015b przyj\u015b\u0107 \u201cnormalnie\u201d? \u2013 wied\u017ama zaakcentowa\u0142 ostatni wyraz, wci\u0105gaj\u0105c p\u0119czek zi\u00f3\u0142 z kubka z wod\u0105.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Po pierwsze, to jest przereklamowane. Po drugie, nie do ko\u0144ca bawi mnie p\u00f3\u017aniej m\u0119czy\u0107 si\u0119 z dziwnymi podejrzeniami Ulricha co do naszych spotka\u0144. \u2013 W\u0142och wzruszy\u0142 ramionami.<\/p>\n\n\n\n Szczeg\u00f3lnie, \u017ce zapach palonych zi\u00f3\u0142 z pi\u017camy Odda m\u00f3g\u0142by zwr\u00f3ci\u0107 jego uwag\u0119. Musia\u0142 uczuli\u0107 Williama, aby lepiej pozbywa\u0142 si\u0119 tego zapachu. Czu\u0142 wo\u0144 po wczorajszym zakl\u0119ciu nawet jako niematerialna istota.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Ah, tak. Stern.<\/p>\n\n\n\n \u201cJeszcze tylko jego mi tu, kurwa, brakowa\u0142o.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n Zio\u0142a wrzuci\u0142 w blaszan\u0105 misk\u0119. Wyci\u0105gn\u0105\u0142 nad ni\u0105 otwart\u0105 d\u0142o\u0144 i przywo\u0142a\u0142 w jej wn\u0119trzu p\u0142omienie.<\/p>\n\n\n\n \u2013 I b\u0119d\u0119 m\u00f3g\u0142 od razu dosta\u0107 si\u0119 do miejsca, kt\u00f3re wska\u017ce mi twoja magia, mio amico. \u2013 doda\u0142 Odd.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Sprytnie. Ale nie wiem, czy p\u00f3j\u015bcie tam samemu to dobry pomys\u0142.<\/p>\n\n\n\n William ponownie zapali\u0142 \u015bwieczki i spali\u0142 zio\u0142a. Do nosa uderzy\u0142 mu zapach wydzielanego przez nie dymu. Bia\u0142y k\u0142\u0105b poszybowa\u0142 leniwie nad kartk\u0119 z wydrukowan\u0105 na niej map\u0105.<\/p>\n\n\n\n Zgodnie z sugesti\u0105 Odda, wydrukowa\u0142 plan ca\u0142ego Kadic razem z parkiem obok.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Wska\u017c mi go. Wska\u017c tego, kogo szukam. \u2013 wypowiedzia\u0142. \u2013 Zdrad\u017a mi, gdzie on jest\u2026 kim jest.<\/p>\n\n\n\n Dym zacz\u0105\u0142 leniwie wirowa\u0107 nad kartk\u0105. Tym razem Odd nie zamierza\u0142 burzy\u0107 przebiegu zakl\u0119cia \u2013 a nawet, gdyby, to by nie m\u00f3g\u0142. William rozsypa\u0142 wok\u00f3\u0142 siebie kr\u0105g soli. P\u00f3ki Della Robbia by\u0142 reprezentacj\u0105 ducha z rzeczywisto\u015bci dusz, nie m\u00f3g\u0142 t\u0119dy przej\u015b\u0107 do czasu powrotu do swojego naczynia.<\/p>\n\n\n\n Wieszczek jedynie obserwowa\u0142, trzymaj\u0105c si\u0119 o krok od kraw\u0119dzi kr\u0119gu.<\/p>\n\n\n\n William u\u015bwiadamia\u0142 sobie, jak bardzo nienawidzi\u0142, gdy kto\u015b w takim momencie patrzy\u0142 mu na r\u0119ce. Nie odzywa\u0142 si\u0119 jednak. Wola\u0142 skupi\u0107 si\u0119 na swojej robocie.<\/p>\n\n\n\n Dym nie wskaza\u0142 jednak miejsca z mapki. William przez d\u0142u\u017cszy moment my\u015bla\u0142, czy przypadkiem czego\u015b nie pomiesza\u0142 w kolejnych krokach. Bia\u0142y ob\u0142ok polecia\u0142 za kartk\u0119.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Wskazuje\u2026 wyj\u015bcie z parku. Ka\u017ce szuka\u0107 w tamtych okolicach. \u2013 mrukn\u0105\u0142, pr\u00f3buj\u0105c zrozumie\u0107, o co mog\u0142o chodzi\u0107. \u2013 Mapa tam si\u0119 ko\u0144czy, dym mo\u017ce tylko wskaza\u0107 kierunek.<\/p>\n\n\n\n \u201cAle, co mo\u017ce by\u0107 akurat tam?\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n \u2013 Kto\u015b by ryzykowa\u0142 bawienie si\u0119 w to w parku, czy tam za parkiem? \u2013 Odd zacz\u0105\u0142 zastanawia\u0107 si\u0119 na g\u0142os.<\/p>\n\n\n\n William zda\u0142 sobie spraw\u0119, \u017ce to mog\u0142a by\u0107 potencjalnie nie tylko kwestia \u201cjakiego\u015b miejsca za parkiem\u201d, bo to nie by\u0142a jedyna lokacja, w jak\u0105 mo\u017cna by\u0142o dotrze\u0107.<\/p>\n\n\n\n \u201cFabryka\u2026\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n Tam w\u0142a\u015bnie uda\u0142 si\u0119 jednej nocy, by przywo\u0142a\u0107 ogie\u0144 poza internatem i spr\u00f3bowa\u0107 go chocia\u017c troch\u0119 opanowa\u0107: co na chwil\u0119 obecn\u0105 sz\u0142o mu ca\u0142kiem nie\u017ale.<\/p>\n\n\n\n \u201cKto\u015b tam mnie znalaz\u0142\u2026? Nie\u2026\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n Czy przypadkiem kto\u015b nie plotkowa\u0142, \u017ce w fabryce straszy\u0142o?<\/p>\n\n\n\n \u2013 William, przesta\u0144!<\/p>\n\n\n\n Podni\u00f3s\u0142 gwa\u0142townie g\u0142ow\u0119 i odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 w stron\u0119 Odda. Dopiero wtedy zorientowa\u0142 si\u0119, \u017ce srebrne p\u0142omienie wspina\u0142y mu si\u0119 od d\u0142oni po ramionach. Pod sk\u00f3r\u0105 mu znowu wrza\u0142o.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Koniec. Koniec! \u2013 zawo\u0142a\u0142, rozpraszaj\u0105c zakl\u0119cie. Ogie\u0144 zgas\u0142.<\/p>\n\n\n\n William zala\u0142 dymi\u0105ce si\u0119 zio\u0142a wod\u0105 z kubka po nich.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Co ty, cholera\u2026<\/p>\n\n\n\n \u2013 To jest w stron\u0119 fabryki.<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Autorka: Morrigan<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" \u2013 To ty. To ciebie wtedy spotka\u0142em. Odd roze\u015bmia\u0142 si\u0119 jak psotny chochlik \u2013 jak z\u0142apany na gor\u0105cym uczynku \u0142obuziak, kt\u00f3ry to najwy\u017cej lekko dokuczy\u0142 swojemu koledze. W jego postawie, w wygl\u0105dzie nie by\u0142o nic, co chocia\u017cby minimalnie \u015bwiadczy\u0142o o jego powi\u0105zaniach z wieszczkami. \u2013 Ano. \u2013 finalnie postanowi\u0142 si\u0119 odezwa\u0107 \u2013 Ale przyznam, \u017ce …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":3292,"menu_order":6,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[55],"tags":[],"class_list":["post-3950","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-wiedzma-srebrnego-plomienia"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3950","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3950"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3950\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3951,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3950\/revisions\/3951"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3292"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3950"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3950"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3950"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}