Wieszczki rodzi\u0142y si\u0119 gotowe do w\u0119drowania na granicy \u015bwiat\u00f3w. M\u00f3wiono, \u017ce nie imali si\u0119 najmocniej kt\u00f3rejkolwiek ze stron, poniewa\u017c na pewnym etapie i tak przestawali rozr\u00f3\u017cnia\u0107, co nale\u017ca\u0142o do przestrzeni fizycznej, a co za\u015b do rzeczywisto\u015bci dusz. Ich umys\u0142y stanowi\u0142y otwarte korytarze.<\/p>
William nie wiedzia\u0142, co z tego by\u0142o prawd\u0105, a co mitem.<\/p>
Nie wiedzia\u0142 r\u00f3wnie\u017c, czy to z tym mia\u0142 do czynienia tamtej nocy \u2013 przypuszcza\u0142, \u017ce prawdopodobnie to by\u0142a wieszczka, o kt\u00f3rej znalaz\u0142 wzmianki w ksi\u0119gach zostawionych mu przez matk\u0119 \u2013 gdy wybra\u0142 si\u0119 na jeden ze swoich spacer\u00f3w po Kadic poza w\u0142asnym cia\u0142em. Wiedzia\u0142, \u017ce nie do ko\u0144ca powinien to robi\u0107 sam. Pokusa bywa\u0142a jednak czasem wiele silniejsza ni\u017c zdrowy rozs\u0105dek. Twierdzi\u0142, \u017ce mo\u017ce kiedy\u015b taka zdolno\u015b\u0107 mu si\u0119 przyda.<\/p>
Mia\u0142 zreszt\u0105 sw\u00f3j p\u0142omie\u0144, kt\u00f3ry go prowadzi\u0142 przez ciemno\u015b\u0107.<\/p>
A tylko wieszczki by\u0142y w stanie sprowadza\u0107 zab\u0142\u0105kanych na odpowiednie tory, bo to w\u0142a\u015bnie tego skowyt William us\u0142ysza\u0142 kilka nocy wstecz.<\/p>
W Kadic by\u0142a wieszczka, a on musia\u0142 ustali\u0107, kto to by\u0142 i czy mu nie zagra\u017ca\u0142.<\/p>
Jednocze\u015bnie r\u00f3wnie\u017c wiedzia\u0142, \u017ce nie mia\u0142 wi\u0119kszych szans z ni\u0105 na gruncie rzeczywisto\u015bci dusz. To by\u0142o ulubione ich pole bitew, w kt\u00f3rym mogli zrobi\u0107 wiele rzeczy \u2013 i m\u00f3wiono, \u017ce by\u0142y straszne. Nie znalaz\u0142 jednak, co to mog\u0142oby by\u0107. Ksi\u0119gi jak na razie o tym milcza\u0142y, a czyta\u0142 je w ka\u017cdej mo\u017cliwej chwili \u2013 kupi\u0142 nieprze\u015bwituj\u0105ce, materia\u0142owe ob\u0142o\u017cenie, w kt\u00f3re zawin\u0105\u0142 opraw\u0119 ksi\u0105\u017cki i wyci\u0105ga\u0142 j\u0105 na przerwach. Nauczy\u0142 si\u0119 chroni\u0107 jej tre\u015b\u0107 przed oczami postronnych.<\/p>
Wystarczy\u0142o drobne zakl\u0119cie zamieniaj\u0105ce tekst, kt\u00f3rego do\u015b\u0107 szybko si\u0119 nauczy\u0142. Wystarczy\u0142o tylko drobne ciepe\u0142ko pod sk\u00f3r\u0105, aby je wywo\u0142a\u0107. Ma\u0142y nak\u0142ad si\u0142. Sta\u0142 si\u0119 to jeden z jego ulubionych psikus\u00f3w, jakie stosowa\u0142 na dra\u017cni\u0105cych go osobach podczas zaj\u0119\u0107.<\/p>
Gdy nauczyciel poprosi\u0142 o przeczytanie g\u0142o\u015bno tre\u015bci zadania, on pod \u0142awk\u0105 pstryka\u0142 palcami i obserwowa\u0142, jak jego ofiara mota\u0142a si\u0119 ku zdenerwowaniu nauczyciela i uciesze reszty klasy. Czy by\u0142o to wredne i niezbyt wypada\u0142o osobie z jednego ze starszych, wied\u017amich rod\u00f3w? Oczywi\u015bcie. Czy niekt\u00f3rym si\u0119 to nale\u017ca\u0142o? Jak najbardziej.<\/p>
William nie traktowa\u0142 to jako co\u015b personalnego. Po prostu praktykowa\u0142, bo na tym wiedzia\u0142, \u017ce nikt go nie nakryje. Przynajmniej robi\u0142 to dnia, w kt\u00f3rym odkry\u0142 t\u0119 dziwn\u0105 obecno\u015b\u0107\u2026 potem zacz\u0105\u0142 si\u0119 bardziej pilnowa\u0107.<\/p>
Co nie zmienia\u0142o faktu, \u017ce musia\u0142 dowiedzie\u0107 si\u0119, z czym mia\u0142 do czynienia, jakie to mog\u0142o mie\u0107 zamiary i dlaczego w\u0142a\u015bnie si\u0119 ujawni\u0142o?<\/p>
A mo\u017ce by\u0142o tu od dawna, ale nie zauwa\u017cy\u0142? Kogo powinien podejrzewa\u0107? Czy to by\u0142 kto\u015b z Kadic? Nie wiedzia\u0142, na jak\u0105 odleg\u0142o\u015b\u0107 wieszczkowie oddalali si\u0119 od swojego cia\u0142a, jakie cz\u0119\u015bciej raczej nazywali naczyniem. Cz\u0119sto okazywali si\u0119 w nim jedynie go\u015b\u0107mi.<\/p>
By\u0142 jeden spos\u00f3b, w jaki to m\u00f3g\u0142 zrobi\u0107. W torbie w\u0142a\u015bnie mia\u0142 zio\u0142a, jakie zebra\u0142 podczas biologii z pani\u0105 Hertz \u2013 swoj\u0105 drog\u0105, dosta\u0142 pochwa\u0142\u0119 za tak dok\u0142adne poszukiwania ro\u015blin i ich opisanie. Patrzy\u0142a do\u015b\u0107 krzywo jednak na ich zrywanie, wi\u0119c musia\u0142 je sobie wpycha\u0107 w torb\u0119 po kryjomu. Ku niezrozumieniu niekt\u00f3rych koleg\u00f3w z klasy, rzecz jasna, ale nie odwa\u017cyli si\u0119 niczego powiedzie\u0107.<\/p>
By\u0142o co\u015b w jego spojrzeniu, co ich przed tym zatrzymywa\u0142o. Nie do ko\u0144ca umieli powiedzie\u0107, co, ale niekt\u00f3rzy opisywali to jako p\u0142omienie w jego oczach: zapowied\u017a odwetu, gdyby tylko spr\u00f3bowali jakkolwiek jemu zaszkodzi\u0107.<\/p>
Co nie zmienia\u0142o faktu, \u017ce s\u0142yszano w zaciszu pokoj\u00f3w, w towarzyskich rozmowach, \u017ce zachowywa\u0142 si\u0119 raczej dziwnie i to nie by\u0142o co\u015b, co obserwowa\u0142o si\u0119 pod koniec jego gimnazjum. To by\u0142o co\u015b nowego. Je\u017celi wtedy zachowywa\u0142 si\u0119 jak kompletny idiota, teraz mia\u0142 w sobie pewno\u015b\u0107 swoich dzia\u0142a\u0144 i nie mia\u0142 zamiaru pozwala\u0107, aby ktokolwiek w\u0142azi\u0142 mu z tym w drog\u0119.<\/p>
<\/p>
~*~<\/p>
<\/p>
Poczeka\u0142, a\u017c Jim sko\u0144czy sprawdza\u0107 pokoje i a\u017c \u015bwiat\u0142o na korytarzach zga\u015bnie. Wiedzia\u0142, \u017ce wuefista poszed\u0142 ju\u017c wtedy do swojej kanciapy, a tego wieczoru nie planowa\u0142 raczej za mocno interesowa\u0107 si\u0119 poczynaniami uczni\u00f3w. Emitowano mecz pi\u0142ki no\u017cnej, w kt\u00f3rym gra\u0142a uwielbiana przez niego dru\u017cyna. To raczej uczniowie powinni strzec si\u0119 wrzask\u00f3w kibicuj\u0105cego Moralesa.<\/p>
William zszed\u0142 z krzes\u0142a i przykl\u0119kn\u0105\u0142 przy \u0142\u00f3\u017cku, spod kt\u00f3rego wyci\u0105gn\u0105\u0142 swoj\u0105 torb\u0119, \u015bwiece, blaszan\u0105 misk\u0119 i kred\u0119. Zacz\u0105\u0142 rysowa\u0107 na pod\u0142odze kolejne znaki, jakich potrzebowa\u0142 do zakl\u0119cia odpowiedzialnego za wskazanie mu na wydrukowanej mapie kampusu po\u0142o\u017cenia wieszczki. Kartk\u0119 po\u0142o\u017cy\u0142 w \u015brodku. W misce z\u0142o\u017cy\u0142 zio\u0142a, kt\u00f3re dotychczas sta\u0142y na parapecie, w kubku z wod\u0105, aby nie zwi\u0119d\u0142y do czasu rzucenia zakl\u0119cia.<\/p>
Nad d\u0142oni\u0105 przywo\u0142a\u0142 niewielki ognik, kt\u00f3ry rozstrzeli\u0142 si\u0119 ku czterem \u015bwiecom postawionym na pod\u0142odze, symbolizuj\u0105cym cztery strony \u015bwiata.<\/p>
Kl\u0119kn\u0105\u0142 przed misk\u0105 z zio\u0142ami. Ostatnio j\u0105 wyszorowa\u0142, ale wida\u0107 by\u0142o na niej jeszcze osad spalenizny. Modli\u0142 si\u0119, aby i tym razem nie uruchomi\u0142 si\u0119 \u017caden alarm przeciwpo\u017carowy. Wiele ryzykowa\u0142, odprawiaj\u0105c tu w og\u00f3le zakl\u0119cia. Jedn\u0105 z my\u015bli by\u0142o zrobienie tego w fabryce, ale\u2026 je\u017celi istota by\u0142a tutaj, to w\u00f3wczas bardzo by sobie utrudni\u0142 zadanie odnalezienia. O ile nie uniemo\u017cliwi\u0142.<\/p>
\u2013 Przyjd\u017a i wska\u017c mi, z czym mam do czynienia. \u2013 wyszepta\u0142, d\u0142oni\u0105 przykrywaj\u0105c wierzch miski. Poczu\u0142 generuj\u0105ce si\u0119 ciep\u0142o w jej \u015brodku, a nast\u0119pnie spomi\u0119dzy palc\u00f3w zacz\u0119\u0142y wygl\u0105da\u0107 srebrne p\u0142omienie oraz jasny dym. Zio\u0142a zacz\u0119\u0142y si\u0119 skr\u0119ca\u0107 i do nosa uderzy\u0142 mu zapach spalenizny.<\/p>
Nie mia\u0142 przy sobie niczego, co mog\u0142oby nale\u017ce\u0107 do wieszczki \u2013 a przychodzi\u0142 wy\u0142\u0105cznie z w\u0142asn\u0105 intencj\u0105.<\/p>
\u2013 Zdrad\u017a mi\u2026 gdzie on jest. Kim jest. \u2013 poci\u0105gn\u0105\u0142 dalej. Utkwi\u0142 wzrok w chmarze dymu kot\u0142uj\u0105cej si\u0119 na wysoko\u015bci jego oczu. Zacz\u0105\u0142 wirowa\u0107, uni\u00f3s\u0142 si\u0119 nad kartk\u0105 i wirowa\u0142, jakby nie umia\u0142 si\u0119 zdecydowa\u0107.<\/p>
A\u017c nagle si\u0119 nie rozwia\u0142. William poderwa\u0142 si\u0119 i odskoczy\u0142 od miseczki, w kt\u00f3rej zio\u0142a powoli dogasa\u0142y.<\/p>
\u2013 Oh, tu jest nasza wied\u017ama! Nie spodziewa\u0142em si\u0119 akurat Ciebie, William.<\/p>
D\u0142o\u0144 w odruchu oblek\u0142a si\u0119 w p\u0142omie\u0144, gdy Dunbar odwraca\u0142 si\u0119 za siebie. Nie zd\u0105\u017cy\u0142 jednak. Poczu\u0142 zimne palce na swoim czole, a jego r\u0119ce opad\u0142y.<\/p>
\u2013 Musz\u0119 przyzna\u0107, \u017ce zrobi\u0142e\u015b mi niez\u0142\u0105 niespodziank\u0119. Wied\u017ama Srebrnego P\u0142omienia, jeden ze starszych rod\u00f3w! No co\u015b takiego.<\/p>
Dym poszybowa\u0142 w stron\u0119, z kt\u00f3rej William czu\u0142 ten ch\u0142\u00f3d. Ujawni\u0142 on najpierw d\u0142o\u0144, nast\u0119pnie r\u0119k\u0119 i pow\u0119drowa\u0142 a\u017c do g\u0142owy.<\/p>
Przed sob\u0105 zobaczy\u0142 u\u015bmiechni\u0119t\u0105 twarz Odda Della Robbii.<\/p>
\u2013 No, to znalaz\u0142e\u015b mnie! Wieszczek do us\u0142ug. Spotkajmy si\u0119 jutro przy bramie parku. Ah, i zbierz klamoty. Mecz chyba nie idzie, wi\u0119c Jim zrobi drugi obch\u00f3d. S\u0142abo, jakby poczu\u0142 spalenizn\u0119~<\/p> <\/p>\n\n\n\n
Autorka: Morrigan<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Wieszczki rodzi\u0142y si\u0119 gotowe do w\u0119drowania na granicy \u015bwiat\u00f3w. M\u00f3wiono, \u017ce nie imali si\u0119 najmocniej kt\u00f3rejkolwiek ze stron, poniewa\u017c na pewnym etapie i tak przestawali rozr\u00f3\u017cnia\u0107, co nale\u017ca\u0142o do przestrzeni fizycznej, a co za\u015b do rzeczywisto\u015bci dusz. Ich umys\u0142y stanowi\u0142y otwarte korytarze. William nie wiedzia\u0142, co z tego by\u0142o prawd\u0105, a co mitem. Nie wiedzia\u0142 …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":3292,"menu_order":5,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[55],"tags":[],"class_list":["post-3930","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-wiedzma-srebrnego-plomienia"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3930","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3930"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3930\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3931,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3930\/revisions\/3931"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3292"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3930"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3930"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3930"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}