{"id":3898,"date":"2024-01-29T18:02:46","date_gmt":"2024-01-29T17:02:46","guid":{"rendered":"https:\/\/kodlyoko.pl\/?page_id=3898"},"modified":"2024-01-29T18:02:46","modified_gmt":"2024-01-29T17:02:46","slug":"fate-or-something-better-i-could-care-less","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/artykuly\/opowiadania\/one-shoty\/fate-or-something-better-i-could-care-less\/","title":{"rendered":"Fate? Or something better? I could care less"},"content":{"rendered":"\n

Uwaga. Autorka poni\u017cszego one-shota nie zaleca stosowania przemocy jako sposobu rozwi\u0105zywania wszelakich problem\u00f3w.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Wyst\u0119puje s\u0142ownictwo powszechnie uwa\u017cane za nieurodziwe.<\/em><\/p>\n\n\n\n

\u2013 Czemu mi w og\u00f3le pomog\u0142e\u015b?<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Oh, nie traktuj tego jako cokolwiek zobowi\u0105zuj\u0105cego\u2026<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Sko\u0144cz pieprzy\u0107 w bambus, Dunbar.<\/p>\n\n\n\n

William wywr\u00f3ci\u0142 oczami, ale Ulrich dalej stara\u0142 si\u0119 przewierci\u0107 spojrzeniem przez jego sk\u00f3r\u0119, przebi\u0107 si\u0119 przez czaszk\u0119 i wnikn\u0105\u0107 do m\u00f3zgu, jakby zachodz\u0105ce w nim reakcje w og\u00f3le by\u0142y dla niego \u0142atwe do odczytania po samych tylko impulsach. Mo\u017ce jednak nie dziwi\u0142 si\u0119 temu pytaniu, bo w\u0142a\u015bnie oto siedzieli w gabinecie piel\u0119gniarki \u2013 dw\u00f3ch licealist\u00f3w, jeden z dopiero co oczyszczon\u0105 krwi\u0105 z twarzy po strzale w nos, drugi w\u0142a\u015bnie bawi\u0142 si\u0119 zwojami banda\u017ca na d\u0142oni. Ka\u017cdy na oddzielnej kozetce i tylko William siedzia\u0142 bokiem na swojej, nieco machaj\u0105c nogami.<\/p>\n\n\n\n

Wzdychaj\u0105c ci\u0119\u017cko, Dunbar opu\u015bci\u0142 wzrok na swoj\u0105 zabanda\u017cowan\u0105 r\u0119k\u0119. Musia\u0142 przyzna\u0107, \u017ce to by\u0142 raczej pechowo wyprowadzony cios, ale nie by\u0142 pierwszy do odwracania spojrzenia w momencie, w kt\u00f3rym m\u00f3g\u0142 by\u0107 \u015bwiadkiem pobicia w wykonaniu pi\u0119ciu na jednego. Stern zirytowa\u0142 kogo\u015b, kogo w \u017cyciu nie powinien. S\u0142ysza\u0142 pewnie, \u017ce pi\u0119kna Ishiyama mia\u0142a adoratora w klasie maturalnej i mi\u0142o\u015b\u0107 wisia\u0142a gdzie\u015b w powietrzu. I Williama to ju\u017c bardziej nie mog\u0142o nie obchodzi\u0107, ale bywali tacy, kt\u00f3rzy si\u0119 nie poddawali za \u017cadne skarby, jak si\u0119 okazywa\u0142o.<\/p>\n\n\n\n

A pono\u0107 to ja jestem niereformowalnym przypadkiem nieuleczalnego optymisty\u2026<\/em><\/p>\n\n\n\n

\u2013 Chcesz wiedzie\u0107? \u2013 podni\u00f3s\u0142 g\u0142ow\u0119 tylko na tyle, by m\u00f3c spojrze\u0107 na dawnego rywala. U\u015bmiecha\u0142 si\u0119 p\u00f3\u0142g\u0119bkiem i doskonale wiedzia\u0142, \u017ce Ulricha to irytowa\u0142o. Ale tutaj r\u00f3wnie\u017c nie m\u00f3g\u0142 nic poradzi\u0107 na to, \u017ce kompletnie o to nie dba\u0142. W przeciwie\u0144stwie do tego, kt\u00f3ry skrzykn\u0105\u0142 jeszcze swoich kole\u017ck\u00f3w na wi\u0119ksze mordobicie, wiedzia\u0142, \u017ce ch\u0142opak nie zrobi mu krzywdy. By\u0142 zbyt zaintrygowany, \u017ceby w tej chwili my\u015ble\u0107 nad wszczynaniem awantury.<\/p>\n\n\n\n

I prawdopodobnie do tego zbyt obola\u0142y.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Na pewno nie zrobi\u0142e\u015b tego z dobrego serca. \u2013 Ulrich prychn\u0105\u0142by, nawet chcia\u0142 to zrobi\u0107, ale szybko tego po\u017ca\u0142owa\u0142. Nos dalej go bola\u0142. Nawet jego g\u0142os by\u0142 w dalszej cz\u0119\u015bci zniekszta\u0142cony. Mo\u017ce to przez zwini\u0119te gaziki, jakie mia\u0142 wci\u015bni\u0119te w obie dziurki, \u017ceby tylko nie krwawi\u0142 jak zarzynany?<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Lubi\u0119 zaskakiwa\u0107 ludzi, wiesz, Stern?<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Przestaniesz wreszcie? \u2013 Ulrich podpar\u0142 si\u0119 na \u0142okciach tylko po to, by m\u00f3c pos\u0142a\u0107 Williamowi najgro\u017aniejsze spojrzenie, na jakie tylko m\u00f3g\u0142 si\u0119 zdoby\u0107\u2026<\/p>\n\n\n\n

\u2026wygl\u0105da\u0142o to jednak niesamowicie komicznie, jakby zapyta\u0107 o to adresata.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 M\u00f3wi\u0119 tylko, \u017ce nic od ciebie nie chc\u0119. \u2013 William uni\u00f3s\u0142 kr\u00f3tko r\u0119ce, kt\u00f3re powoli opu\u015bci\u0142. Szlag<\/em>, dalej odczuwa\u0142 to kopni\u0119cie w bok.<\/p>\n\n\n\n

Ale, czy \u017ca\u0142owa\u0142 swojego wej\u015bcia w \u015brodek bijatyki, co do kt\u00f3rej nie mia\u0142 nawet najmniejszego interesu? Nawet, je\u017celi zas\u0142ugiwa\u0142 przez to na \u0142atk\u0119 osoby niespe\u0142na rozumu, to nie mog\u0142o to by\u0107 mu bardziej oboj\u0119tne.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Ale, je\u017celi ju\u017c tak bardzo chcesz wiedzie\u0107\u2026<\/p>\n\n\n\n

-\u00b7=\u00bb\u2021\u00ab=\u00b7–\u00b7=\u00bb\u2021\u00ab=\u00b7-<\/p>\n\n\n\n

All I do is (all I do is) run away from, (run away)<\/em><\/p>\n\n\n\n

All the things that I can’t change, like\u2026<\/em><\/p>\n\n\n\n

-\u00b7=\u00bb\u2021\u00ab=\u00b7–\u00b7=\u00bb\u2021\u00ab=\u00b7-<\/p>\n\n\n\n

Nie by\u0142o tajemnic\u0105, \u017ce ponowna aklimatyzacja w realnym \u015bwiecie by\u0142a dla Williama istnym koszmarem. Wspomnienia miesza\u0142y si\u0119, niekiedy przed oczami stawa\u0142y mu nie szkolne korytarze a platformy sektor\u00f3w, i r\u00f3wie\u015bnicy patrzyli na niego z politowaniem, kiedy po raz kolejny zderza\u0142 si\u0119 ze \u015bcian\u0105, chowa\u0142 pod \u0142awk\u0119 przez g\u0142o\u015bniejszy huk, albo m\u00f3wi\u0142 nie do ko\u0144ca zrozumia\u0142e dla nich rzeczy.<\/p>\n\n\n\n

Niekiedy nie rozumia\u0142 ich nawet sam zainteresowany, ale nie by\u0142o nikogo, kto by mu wyja\u015bni\u0142, co si\u0119 z nim najlepszego dzia\u0142o w okresie po powrocie na ziemi\u0119. Magicznie, ca\u0142a wojownicza ekipa wyparowa\u0142a. Dziwnym trafem zawsze nie by\u0142o miejsca przy ich stoliku. Nagle ich zwyczajowe miejsca pobytu opustosza\u0142y, albo znowu spotyka\u0142 zamkni\u0119te drzwi.<\/p>\n\n\n\n

I owszem, to by\u0142o bardzo wymowne.<\/p>\n\n\n\n

Kazali mu, bez wi\u0119kszego pardonu,<\/em> czy chocia\u017cby g\u0142upiego powiedzenia w twarz, jakby po tym wszystkim nie zas\u0142ugiwa\u0142 nawet na tyle, <\/em>odwali\u0107 si\u0119 od siebie. W porz\u0105dku, zrozumia\u0142. Mieli takie prawo po przygodach, jakie im w zasadzie zafundowa\u0142 swoj\u0105 niesubordynacj\u0105. Chyba rozumia\u0142 ich punkt widzenia \u2013 najzwyczajniej w \u015bwiecie dosta\u0142 to, o co sam si\u0119 prosi\u0142, ale czy to na pewno mia\u0142o wygl\u0105da\u0107 w ten spos\u00f3b? Naprawd\u0119 chcieli, \u017ceby zosta\u0142 w Kadic jakim\u015b\u2026 pariasem?<\/p>\n\n\n\n

No, to im si\u0119 uda\u0142o. Przynajmniej do ko\u0144ca gimnazjum, bo chocia\u017c cz\u0119\u015b\u0107 towarzystwa w nowej klasie w liceum zosta\u0142a ta sama, to przemiesza\u0142a si\u0119 na tyle, \u017ce najbli\u017csze otoczenie Williama stanowi\u0142y inne ni\u017c wcze\u015bniej osoby. I owszem, nie m\u00f3g\u0142 im powiedzie\u0107, co si\u0119 z nim dzia\u0142o dok\u0142adnie, ale jako\u015b nagle okaza\u0142o si\u0119, \u017ce g\u0142upie wsparcie, okazanie \u017cyczliwo\u015bci, dobre s\u0142owo, zrozumienie i obecno\u015b\u0107 nie by\u0142y tak ci\u0119\u017ckie. William zadawa\u0142 sobie pytanie, czy w og\u00f3le zas\u0142ugiwa\u0142 na takie przyzwoite traktowanie.<\/p>\n\n\n\n

Owszem, jego samoocena bardzo mocno zjecha\u0142a w d\u00f3\u0142.<\/p>\n\n\n\n

I owszem, by\u0142 w r\u00f3\u017cnych miejscach. O niekt\u00f3rych bardzo wola\u0142by nie m\u00f3wi\u0107 zupe\u0142nie tak, jak Jim o wi\u0119kszo\u015bci swoich przesz\u0142ych profesji.<\/p>\n\n\n\n

To zabawne, \u017ce w wi\u0119kszo\u015bci przypadk\u00f3w r\u0119k\u0119 do niego wyci\u0105gn\u0119li ludzie, kt\u00f3rzy kompletnie o nim nic nie wiedzieli. Zastanawia\u0142 si\u0119 \u2013 czy to dlatego, \u017ce nie mieli \u015bwiadomo\u015bci co do tego, jak niegdy\u015b paskudnie zawi\u00f3d\u0142 i zasadniczo to, co go spotyka\u0142o, to by\u0142a pokuta? By\u0142oby to bardzo na miejscu, swoj\u0105 drog\u0105. Mo\u017cliwe do logicznego wyt\u0142umaczenia.<\/p>\n\n\n\n

Wojownicy wiedzieli, zatem si\u0119 do niego nie zbli\u017cali. Kazali mu wszystko znosi\u0107 w samotno\u015bci, bo uznali, \u017ce to kara, na jak\u0105 zas\u0142u\u017cy\u0142.<\/p>\n\n\n\n

Nowa klasa i znajomi? Jeden z koleg\u00f3w, jego obecny przyjaciel, powiedzia\u0142 mu \u2013 \u017ce cz\u0142owiek nie zas\u0142ugiwa\u0142 na to, by musie\u0107 si\u0119 zmaga\u0107 ze swoimi problemami w zupe\u0142nej samotno\u015bci. Nie zna\u0142 Williama wcze\u015bniej.<\/p>\n\n\n\n

Mo\u017ce\u2026 opowiedzia\u0142 mu cz\u0119\u015b\u0107, ale dochowuj\u0105c przy tym w dalszej sekretu tak, jak obieca\u0142. Do tej pory zreszt\u0105 William nie wiedzia\u0142, jak to zosta\u0142o przez niego zinterpretowane w pe\u0142ni, ale dalej pozosta\u0142 przy swoim stanowisku: \u017ce cokolwiek si\u0119 nie sta\u0142o i skoro dzielili ze sob\u0105 pewn\u0105 histori\u0119\u2026 to dlaczego zosta\u0142 zostawiony sam sobie?<\/p>\n\n\n\n

Tak, schrzani\u0142, ale to oni go porzucili w momencie, w kt\u00f3rym to przez nich zosta\u0142 wprowadzony. Czy zach\u0142ysn\u0105\u0142 si\u0119 nowym rodzajem rozrywki? Mo\u017ce. <\/em>Szlag go wiedzia\u0142, czy zosta\u0142o to rozkodowane pod wzgl\u0119dem jakiego\u015b bli\u017cej nieokre\u015blonego uzale\u017cnienia, szemranych interes\u00f3w czy g\u0142upiego, szczeni\u0119cego wyskoku. Wa\u017cne, \u017ce pomog\u0142o mu to pouk\u0142ada\u0107 pewne rzeczy w g\u0142owie na tyle, by stawi\u0107 im czo\u0142a, swoim w\u0142asnym demonom, kt\u00f3re zawsze\u2026 zawsze, za ka\u017cdym razem, czai\u0142y si\u0119 gdzie\u015b z ty\u0142u jego g\u0142owy i tylko czeka\u0142y na okazj\u0119 do sp\u0142atania mu figla<\/p>\n\n\n\n

Xanafikacja bardzo mocno si\u0119 na nim odbi\u0142a. Nie m\u00f3g\u0142 powiedzie\u0107 przyjacielowi, co to dok\u0142adnie by\u0142o. William zawsze m\u00f3wi\u0142 o tym kr\u00f3tko i zwi\u0119\u017ale, \u201ewypadek\u201d. Owszem, by\u0142 on dramatyczny w skutkach i spowodowany jego g\u0142upot\u0105: jak wi\u0119kszo\u015b\u0107 wypadk\u00f3w, do jakich dochodzi\u0142o w zak\u0142adach pracy.<\/p>\n\n\n\n

-\u00b7=\u00bb\u2021\u00ab=\u00b7–\u00b7=\u00bb\u2021\u00ab=\u00b7-<\/p>\n\n\n\n

Growing older (growing older) being scared of (being scared of),<\/em><\/p>\n\n\n\n

Losing friends and staying the same.<\/em><\/p>\n\n\n\n

-\u00b7=\u00bb\u2021\u00ab=\u00b7–\u00b7=\u00bb\u2021\u00ab=\u00b7-<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Stary, Ty naprawd\u0119 musisz si\u0119 przejmowa\u0107 tym, co o tobie gadaj\u0105?<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Kiedy\u015b\u2026 by\u0142o gorzej. Chyba si\u0119 przyzwyczai\u0142em.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Dunbar, pierdol to. Naprawd\u0119 chcesz kierowa\u0107 si\u0119 opini\u0105 paru imbecyli, kt\u00f3rzy nie byli ani troch\u0119 w twoich butach, a co wi\u0119cej, nie prze\u017cyj\u0105 za ciebie twojego w\u0142asnego \u017cycia?<\/p>\n\n\n\n

Nie wszystko od razu si\u0119 naprostowa\u0142o.<\/p>\n\n\n\n

Nie ka\u017cdy w\u0105tek od razu poprawi\u0142 sytuacj\u0119, ale pozwoli\u0142 rozpocz\u0105\u0107 porz\u0105dkowanie pewnych kwestii w g\u0142owie, we w\u0142asnych my\u015blach.<\/p>\n\n\n\n

Przypomnia\u0142 sobie, jak to by\u0142o \u2013 mo\u017ce i trzyma\u0107 g\u0142ow\u0119 do\u015b\u0107 nisko, ale umie\u0107 spogl\u0105da\u0107 wysoko.<\/p>\n\n\n\n

-\u00b7=\u00bb\u2021\u00ab=\u00b7–\u00b7=\u00bb\u2021\u00ab=\u00b7-<\/p>\n\n\n\n

Waitin’ to feel like I’m someone again<\/em><\/p>\n\n\n\n

(I’m just waitin’ to feel something)<\/em><\/p>\n\n\n\n

-\u00b7=\u00bb\u2021\u00ab=\u00b7–\u00b7=\u00bb\u2021\u00ab=\u00b7-<\/p>\n\n\n\n

Jednym ze skutecznych, ale do\u015b\u0107 mocno kwestionowanych sposob\u00f3w w \u015brodowisku by\u0142o najzwyklejsze przy\u0142o\u017cenie delikwentowi w pysk. William z pocz\u0105tku mia\u0142 przed tym lekkie opory jako, \u017ce cz\u0119sto przypomina\u0142o mu to o walkach, jakie toczy\u0142 pod kontrol\u0105 XANY. Wystarczy\u0142o jednak, aby si\u0119 prze\u0142ama\u0142 i zobaczy\u0142, \u017ce nawet, je\u017celi czasem ponosi go fantazja w takich momentach, to ca\u0142y czas jego my\u015bli nale\u017ca\u0142y do niego samego.<\/p>\n\n\n\n

Wi\u0119c nauczy\u0142 si\u0119 na nowo walczy\u0107. Kilku osobom bardzo szybko odechcia\u0142o si\u0119 g\u0142upich podchod\u00f3w, wsadzania szpilek w miejsca, z kt\u00f3rych ci\u0119\u017cko by\u0142o je wyci\u0105gn\u0105\u0107, a innym nie\u0142atwo zobaczy\u0107, przez co uwa\u017cali, \u017ce nic si\u0119 nie sta\u0142o.<\/p>\n\n\n\n

Ile\u017c by\u0142o mo\u017cna?<\/p>\n\n\n\n

Przesta\u0142 si\u0119 przejmowa\u0107 opini\u0105 przychlast\u00f3w, kt\u00f3rzy nie wiedzieli kim by\u0142 i przez jakie bagno musia\u0142 w swoim parszywym \u017cyciu, do cholery, przebrn\u0105\u0107, \u017ceby tu sta\u0107. Na twarz powr\u00f3ci\u0142 zadziorny u\u015bmiech, niemo\u017cliwy do pomylenia zwiastun, \u017ce planowa\u0142 co\u015b niesamowicie niemo\u017cliwego i tylko czeka\u0142 na okazj\u0119 do tego zrealizowania.<\/p>\n\n\n\n

Jego pierwsza bijatyka by\u0142a w pewien spos\u00f3b\u2026 wyzwalaj\u0105ca. Z ogromn\u0105 satysfakcj\u0105 uderzy\u0142 szczekaj\u0105cego do niego od roku gostka w szcz\u0119k\u0119, pozbawiaj\u0105c go na chwil\u0119 przytomno\u015bci. Nie k\u0142opota\u0142 si\u0119 szukaniem piel\u0119gniarki. Kiedy wianuszek \u015bmiesznego kolegi nie wiedzia\u0142, co powinien ze sob\u0105 zrobi\u0107, on w\u00f3wczas tylko przykl\u0119kn\u0105\u0142 i sprawdzi\u0142, czy oddycha\u0142.<\/p>\n\n\n\n

A skoro mia\u0142 zachowane funkcje \u017cyciowe i nic nie zapowiada\u0142o si\u0119 na do\u015bwiadczenie powa\u017cniejszych konsekwencji zdrowotnych tego ciosu\u2026 odszed\u0142 powolnym krokiem. Pozwoli\u0142, \u017ceby tamtego ch\u0142opaka zabrali jego kumple. Wi\u0119cej ju\u017c do niego si\u0119 nie zbli\u017cyli. Nie mia\u0142 z tego tytu\u0142u nieprzyjemno\u015bci \u2013 bali si\u0119 to zg\u0142osi\u0107, czy te\u017c bardziej nale\u017ca\u0142o powiedzie\u0107, wstydzili<\/em>. Ale tylko dlatego, \u017ce \u017caden si\u0119 nie spodziewa\u0142, \u017ce go\u015b\u0107, kt\u00f3ry odwala\u0142 maniany w gimnazjum by\u0142by w stanie do tego stopnia si\u0119 wyrobi\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Ale to nie by\u0142o tak, \u017ce la\u0142 i straszy\u0142, kogo mu si\u0119 tylko spodoba\u0142o. Zawsze mia\u0142 w tym jaki\u015b pow\u00f3d.<\/p>\n\n\n\n

Zacz\u0105\u0142 wyci\u0105ga\u0107 r\u0119k\u0119 do tych wszystkich, kt\u00f3rzy niegdy\u015b byli w jego sytuacji \u2013 zastraszeni i boj\u0105cy si\u0119 m\u00f3wi\u0107 o swojej niedoli. Czekaj\u0105cy na to, a\u017c ca\u0142y b\u00f3l minie. Zostawieni samym sobie.<\/p>\n\n\n\n

I owszem, m\u00f3g\u0142 tak zostawi\u0107 Ulricha, kiedy zobaczy\u0142, jak sadzi\u0142o si\u0119 na niego pi\u0119ciu ch\u0142opak\u00f3w, w tym jeden, z kt\u00f3rym potencjalnie umawia\u0142a si\u0119 niejaka Yumi Ishiyama \u2013 ta sama, za kt\u00f3r\u0105 oni obaj jak g\u0142upi ganiali w gimnazjum. William odpu\u015bci\u0142 j\u0105 sobie, kiedy zobaczy\u0142, \u017ce nawet jej nie obchodzi\u0142o, czy z tego wyjdzie, czy te\u017c to, co si\u0119 z nim dzia\u0142o po powrocie na ziemi\u0119 pogr\u0105\u017cy go.<\/p>\n\n\n\n

Wiele wygodniej jej by\u0142o odwr\u00f3ci\u0107 wzrok i powieli\u0107 narracj\u0119, w kt\u00f3rej on sam sobie by\u0142 wszystkiego winien.<\/em> M\u00f3g\u0142 si\u0119 z tym zgodzi\u0107 \u2013 wi\u0119kszo\u015b\u0107 tych rzeczy nie mia\u0142aby miejsca, gdyby tylko tamtego dnia si\u0119 ich pos\u0142ucha\u0142.<\/p>\n\n\n\n

Wiedzia\u0142 o tym doskonale.<\/p>\n\n\n\n

Ale mimo wszystko, czy naprawd\u0119 trudno by\u0142o podej\u015b\u0107 i zapyta\u0107 \u201eco u ciebie\u201d czy \u201ejak to wszystko znosisz\u201d?<\/p>\n\n\n\n

William wiedzia\u0142 doskonale, jak to wszystko znosi\u0142. Czasami zastanawia\u0142 si\u0119, czy to, co robi\u0142, nie by\u0142o jego now\u0105, tymczasow\u0105 mask\u0105, jak\u0105 zapewnia\u0142 sobie tylko \u015bwi\u0119ty spok\u00f3j, ale nie ukojenie. Potem uzna\u0142, \u017ce w sumie to mu wystarczy\u0142o. Jego sumienie robi\u0142o si\u0119 l\u017cejsze, kiedy wyci\u0105ga\u0142 z bagna kolejn\u0105 ofiar\u0119 szkolnego n\u0119kania.<\/p>\n\n\n\n

Wracaj\u0105c \u2013 tak, m\u00f3g\u0142 wtedy zostawi\u0107 Ulricha samego sobie i patrze\u0107, jak paru maturzyst\u00f3w udziela\u0142o mu bardzo surowej lekcji \u017cycia. Tyle, \u017ce nie potrafi\u0142 tak.<\/p>\n\n\n\n

Chowaj\u0105c na dziesi\u0119\u0107 minut dum\u0119 i stare zatargi w kiesze\u0144, zapyta\u0142 po prostu, co tam by\u0142o s\u0142ycha\u0107 u jego ulubionych skurwysyn\u00f3w<\/em>, na twarz przylepiaj\u0105c prowokuj\u0105cy, szeroki u\u015bmiech.<\/p>\n\n\n\n

Co to mia\u0142o zasadniczo by\u0107? Czemu w og\u00f3le ratowa\u0142 mu odw\u0142ok?<\/p>\n\n\n\n

Przeznaczenie? Czy co\u015b lepszego\u2026? William uzna\u0142, \u017ce mimo wszystko, to bardziej ju\u017c nie by\u0142o w stanie mu zwisa\u0107.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Jego satysfakcja zrobi\u0142a si\u0119 wi\u0119ksza o tyle, \u017ce jeden z nich w\u0142a\u015bnie zakasa\u0142 r\u0119kawy i ruszy\u0142, got\u00f3w do z\u0142apania go przy ko\u0142nierzu. I wtedy rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 ca\u0142a zabawa.<\/em><\/p>\n\n\n\n

-\u00b7=\u00bb\u2021\u00ab=\u00b7–\u00b7=\u00bb\u2021\u00ab=\u00b7-<\/p>\n\n\n\n

‘Cause I’m tired of bein’ the way that I am\u2026<\/em><\/p>\n\n\n\n

And I can\u2019t seem to let it go!<\/em><\/p>\n\n\n\n

-\u00b7=\u00bb\u2021\u00ab=\u00b7–\u00b7=\u00bb\u2021\u00ab=\u00b7-<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Ale, je\u017celi ju\u017c tak bardzo chcesz wiedzie\u0107, to ci powiem. \u2013 William wzruszy\u0142 ramionami.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Zamieniam si\u0119 w s\u0142uch. \u2013 mrucz\u0105c to, Ulrich usadowi\u0142 si\u0119 wygodniej na swojej le\u017cance. Dotkn\u0105\u0142 kilkukrotnie swojego nosa. Bola\u0142, ale nie jako\u015b tragicznie.<\/p>\n\n\n\n

Dunbar po prostu si\u0119 u\u015bmiechn\u0105\u0142 z lekka.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Jakiejkolwiek kosy bym z tob\u0105 nie mia\u0142 w gimnazjum i jak bardzo by\u015b nie stara\u0142 si\u0119 spali\u0107 wszystkich most\u00f3w, to raczej nikt zas\u0142uguje na to, \u017ceby zosta\u0107 zostawionym paru hienom na po\u017carcie.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Mhm.<\/p>\n\n\n\n

I tyle. Czy zrozumie aluzj\u0119? Nie wiedzia\u0142. W zasadzie, to nawet nie mia\u0142a by\u0107 jaka\u015b mocna igie\u0142ka w jego stron\u0119. Nie wiedzia\u0142, czy zacznie si\u0119 nad tym zastanawia\u0107, bo wr\u00f3ci\u0142a szkolna piel\u0119gniarka i powiedzia\u0142a Williamowi, \u017ce m\u00f3g\u0142 wraca\u0107 do swojego pokoju.<\/p>\n\n\n\n

M\u00f3g\u0142 jednak przysi\u0105c, \u017ce czu\u0142 na swoich plecach bardzo wyczekuj\u0105ce i nierozumiej\u0105ce do ko\u0144ca spojrzenie Ulricha. Kr\u00f3tko si\u0119 po\u017cegna\u0142 i zarzuci\u0142 sw\u00f3j plecak na rami\u0119. Wyzed\u0142.<\/p>\n\n\n\n

Dalej nie chcia\u0142 niczego w zamian. Co b\u0119dzie si\u0119 dzia\u0142o dalej \u2013 kompletnie go nie obchodzi\u0142o.<\/p>\n\n\n\n

Ale William nie mia\u0142 sumienia, \u017ceby tak bardzo zostawia\u0107 spraw\u0119. Albo nie by\u0142o nikogo, kto by ewentualnie utwierdzi\u0142 go w s\u0142uszno\u015bci pozostawienia spraw samym sobie\u2026 kto wiedzia\u0142?<\/p>\n\n\n\n

\u2013 \u0141adny strza\u0142, tam na gara\u017cach. \u2013 g\u0142osowi zawt\u00f3rowa\u0142o odczuwalne klepni\u0119cie po nieuszkodzonym r\u0119ku.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 O, dzi\u0119ki. A jednak widzia\u0142e\u015b?<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Czasami dochodzi do mnie to i owo\u2026 \u0142adnie go urz\u0105dzi\u0142e\u015b. Pono\u0107 jak mu znowu si\u0119 za\u015bwieci\u0142o, to p\u0142aka\u0142 za mamusi\u0105. Powiedz, znasz tamtego? Co si\u0119 na niego tak zasadzili.<\/p>\n\n\n\n

William u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 kr\u00f3tko pod nosem, poprawiaj\u0105c plecak na ramieniu.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Powiedzmy. Wi\u0119kszej za\u017cy\u0142o\u015bci tu nie ma, ale\u2026 znasz to. Nikt nie zas\u0142uguje na to, \u017ceby si\u0119 zmaga\u0107 samemu z pewnymi rzeczami. Szczeg\u00f3lnie, je\u017celi to jest pi\u0119ciu ch\u0142opa, i\u2026<\/p>\n\n\n\n

\u201eI zasadniczo to ta osoba nie mia\u0142a opor\u00f3w na skazanie ci\u0119 w\u0142a\u015bnie na co\u015b takiego\u201d.<\/em><\/p>\n\n\n\n

\u2013 \u2026i nawet nie wiedzieli, jak wali\u0107 w ryj. \u2013 za\u015bmia\u0142 si\u0119 kr\u00f3tko.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Autorka: Morrigan<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Uwaga. Autorka poni\u017cszego one-shota nie zaleca stosowania przemocy jako sposobu rozwi\u0105zywania wszelakich problem\u00f3w. Wyst\u0119puje s\u0142ownictwo powszechnie uwa\u017cane za nieurodziwe. \u2013 Czemu mi w og\u00f3le pomog\u0142e\u015b? \u2013 Oh, nie traktuj tego jako cokolwiek zobowi\u0105zuj\u0105cego\u2026 \u2013 Sko\u0144cz pieprzy\u0107 w bambus, Dunbar. William wywr\u00f3ci\u0142 oczami, ale Ulrich dalej stara\u0142 si\u0119 przewierci\u0107 spojrzeniem przez jego sk\u00f3r\u0119, przebi\u0107 si\u0119 przez …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":1782,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[45],"tags":[],"class_list":["post-3898","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-one-shoty"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3898","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3898"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3898\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3899,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3898\/revisions\/3899"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1782"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3898"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3898"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3898"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}