Gabinet dyrektora by\u0142 przykryty chmurami dymu. Jim wypali\u0142 ju\u017c sz\u00f3stego papierosa. To efekt stresu doznanego po dowiedzeniu si\u0119 o numerze swoich podopiecznych. W\u0142a\u015bnie teraz wuefista, pe\u0142ni\u0105cy tak\u017ce obowi\u0105zki komendanta Legii Szkolnej, zastanawia\u0142 si\u0119 wraz z Delmasem, co zrobi\u0107 w tej sytuacji.<\/p>\n\n\n\n
– Wywali\u0107 ich? Dyscyplinark\u0119 wr\u0119czy\u0107 z wpisaniem do akt? – my\u015bla\u0142 Jim.<\/p>\n\n\n\n
– Niee \u2013 odradzi\u0142 dyrektor. – Jak si\u0119 pojawi\u0105 pog\u0142oski, \u017ce ich wywalili\u015bmy, to b\u0119d\u0105 si\u0119 zaraz doszukiwa\u0107 powod\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
– Rozumiem w takim wypadku, \u017ce sam te\u017c nie mog\u0119 odej\u015b\u0107?<\/p>\n\n\n\n
– Absolutnie. Wtedy to dopiero by si\u0119 zacz\u0119\u0142a afera. A my chcemy tego unikn\u0105\u0107. Wiesz, jakie by\u0142yby konsekwencje wyj\u015bcia na jaw faktu, i\u017c ci, kt\u00f3rzy mieli pilnowa\u0107 porz\u0105dku, dotkliwie pobili uczennic\u0119? Niewyobra\u017calne! Zjecha\u0142yby si\u0119 wszyscy Panowie Telewizje i nie odp\u0119dziliby\u015bmy si\u0119 od nich za choler\u0119! Poza tym uci\u0119liby nam wszelkie dotacje z ministerstw i zepchn\u0119li na margines.<\/p>\n\n\n\n
– To co w takim razie mamy zrobi\u0107? – spyta\u0142 wuefista.<\/p>\n\n\n\n
– We\u017a tych ancymon\u00f3w i im powiedz, \u017ceby na przysz\u0142o\u015b\u0107 nie byli a\u017c tak gwa\u0142towni. I ostrze\u017c ich, \u017ceby nikomu nie paplali o tym, co si\u0119 sta\u0142o. Niech usun\u0105 te\u017c \u015blady z kamer. Pichon jest podobno dobry z informatyki, wi\u0119c mo\u017ce sobie z tym poradzi\u0107.<\/p>\n\n\n\n
– A co w takim razie z Calliente?<\/p>\n\n\n\n
– O ni\u0105 si\u0119 nie martw. Ja ju\u017c mam plan, \u017ceby nie gada\u0142a zbyt du\u017co\u2026 w ko\u0144cu to ona najpierw z\u0142ama\u0142a prawo.<\/p>\n\n\n\n
Yumi opowiedzia\u0142a o ca\u0142ym zaj\u015bciu swoim przyjacio\u0142om. By\u0142a bardzo oburzona tym, co si\u0119 wydarzy\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
– Tak przecie\u017c nie mo\u017ce by\u0107. Do czego posun\u0105 si\u0119 nast\u0119pnym razem? B\u0119d\u0105 strzela\u0107? – pyta\u0142a Japonka.<\/p>\n\n\n\n
– Tylko co w takim razie mo\u017cemy zrobi\u0107\u2026 – zacz\u0119\u0142a zastanawia\u0107 si\u0119 Aelita.<\/p>\n\n\n\n
– Trzeba zagra\u0107 dwutorowo. Da\u0142am ju\u017c znak na grupie na Discordzie, tej od strajku. My\u015bl\u0119, \u017ce lepszego momentu na jego rozpocz\u0119cie ju\u017c nie b\u0119dziemy mieli, a jednocze\u015bnie po\u0142\u0105czymy kilka spraw. Mundurki, ca\u0142\u0105 zakichan\u0105 reform\u0119\u2026 to trzeba wykorzysta\u0107.<\/p>\n\n\n\n
– A ten drugi tor? – w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 Jeremie.<\/p>\n\n\n\n
– Musimy mie\u0107 dowody na to, \u017ce Monica zosta\u0142a pobita. Dyrekcja b\u0119dzie chcia\u0142a zapewne zamie\u015b\u0107 spraw\u0119 pod dywan, ale nie mo\u017cemy na to pozwoli\u0107. To si\u0119 musi przebi\u0107, cho\u0107by mieli nas kara\u0107. Mo\u017ce si\u0119 uda jaki\u015b obraz z monitoringu wydoby\u0107. Je\u015bli nie zostanie to skasowane…<\/p>\n\n\n\n
– To w takim razie kiedy start ca\u0142ej operacji? – rzuci\u0142 Odd.<\/p>\n\n\n\n
– W poniedzia\u0142ek. I ju\u017c nawet wiem, jak to rozpocz\u0105\u0107 \u2013 rzek\u0142a Yumi.<\/p>\n\n\n\n
Jeszcze tego samego popo\u0142udnia Jim zaprosi\u0142 do swojej kanciapy Herve\u2019a i Nicolasa. Najpierw przez 20 minut t\u0142umaczy\u0142 im, \u017ce nie powinni a\u017c tak mocno reagowa\u0107, przynajmniej dop\u00f3ki sami uczniowie ich nie b\u0119d\u0105 atakowa\u0107. Nast\u0119pnie upewni\u0142 si\u0119, \u017ce legioni\u015bci nikomu nie b\u0119d\u0105 m\u00f3wi\u0107 o tym, co si\u0119 wydarzy\u0142o. Na ko\u0144cu Herve usiad\u0142 przed komputerem, kt\u00f3ry stanowi\u0142 centrum dowodzenia monitoringiem szkolnym. Zanim dokopa\u0142 si\u0119 do nagra\u0144 z feralnego momentu, min\u0119\u0142a prawie godzina, jednak okularnikowi uda\u0142o si\u0119 ostatecznie to usun\u0105\u0107. Dzi\u0119ki temu wszyscy mogli z czystym sumieniem zaj\u0105\u0107 si\u0119 rozpoczynaj\u0105cym weekendem.<\/p>\n\n\n\n
Odd i Ulrich siedzieli w swoim pokoju i ogl\u0105dali telewizj\u0119. W pewnym momencie, gdy znowu wpuszczono przerw\u0119 reklamow\u0105, W\u0142och zapyta\u0142:<\/p>\n\n\n\n
– Ej, a ty w ko\u0144cu powiedzia\u0142e\u015b Yumi to, co do niej czujesz, czy dalej si\u0119 z tym kryjesz jak prezydent Duda z u\u0142askawieniem Kami\u0144skiego?<\/p>\n\n\n\n
Ulrich nieco si\u0119 zdziwi\u0142 takim por\u00f3wnaniem.<\/p>\n\n\n\n
– Z jakim u\u0142askawieniem?<\/p>\n\n\n\n
– Nie s\u0142ysza\u0142e\u015b? Babcia ci przez telefon nie m\u00f3wi\u0142a? Duda my\u015bli nad tym by znowu u\u0142askawi\u0107 go\u015bcia, kt\u00f3rego ju\u017c raz u\u0142askawia\u0142, ale nie mo\u017ce tego zrobi\u0107 w ten sam spos\u00f3b, by nie wysz\u0142o, \u017ce wtedy spieprzy\u0142.<\/p>\n\n\n\n
– A, to o to chodzi\u2026 wiesz, u mnie sytuacja jest jednak nieco inna. Owszem, nie powiedzia\u0142em jej jeszcze, ale si\u0119 zbieram.<\/p>\n\n\n\n
– Tak, jasne \u2013 Odd popatrzy\u0142 z politowaniem. – D\u0142ugo tak b\u0119dziesz si\u0119 zbiera\u0107? A mo\u017ce si\u0119 um\u00f3w z ni\u0105 jutro,<\/p>\n\n\n\n
– Jutro? – nieco zaskoczony odpar\u0142 Niemiec.<\/p>\n\n\n\n
– Jutro. Jest wolne, poza tym ju\u017c wcze\u015bniej m\u00f3wi\u0142e\u015b mi, \u017ce musisz to zrobi\u0107, \u017ceby nie by\u0142o za p\u00f3\u017ano.<\/p>\n\n\n\n
– W sumie\u2026 masz racj\u0119. Jak rzadko musz\u0119 to przyzna\u0107.<\/p>\n\n\n\n
– Bo rzadko mnie s\u0142uchasz \u2013 odpar\u0142 z u\u015bmiechem W\u0142och.<\/p>\n\n\n\n
Ulrich wzi\u0105\u0142 kom\u00f3rk\u0119 i wystuka\u0142 wiadomo\u015b\u0107:<\/p>\n\n\n\n
\u2018Hej, Yumi! Mo\u017ce si\u0119 jutro przejdziemy na spacer? Bo wiesz\u2026 \u0142adna b\u0119dzie pogoda, poza tym musimy po tych wszystkich wydarzeniach nieco och\u0142on\u0105\u0107\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Po kilku minutach nadesz\u0142a odpowied\u017a:<\/p>\n\n\n\n
\u201eJasne! Przyjd\u017a po mnie o 13:00, je\u015bli Ci taka godzina pasuje\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eOK\u201d.<\/p>\n\n\n\n
– I co? – spyta\u0142 Odd. – Spotkanie ustalone?<\/p>\n\n\n\n
– Tak, ten krok ju\u017c za mn\u0105.<\/p>\n\n\n\n
– To mo\u017ce potrzebujesz rady, w jaki spos\u00f3b to powiedzie\u0107? Jestem w ko\u0144cu do\u015bwiadczony w tych sprawach.<\/p>\n\n\n\n
– I dlatego nadal nie masz jednej dziewczyny na d\u0142u\u017cej \u2013 roze\u015bmia\u0142 si\u0119 Ulrich. – Nie, dzi\u0119ki, tu sobie sam poradz\u0119.<\/p>\n\n\n\n
W nocy Ulrich rozmy\u015bla\u0142 jeszcze o tym, w jaki spos\u00f3b ma powiedzie\u0107 Yumi o swoich uczuciach. Z jednej strony nieco si\u0119 tym denerwowa\u0142, ale z drugiej uzna\u0142, \u017ce je\u015bli dalej b\u0119dzie si\u0119 z tym kry\u0142, to w pewnym momencie mo\u017ce faktycznie by\u0107 za p\u00f3\u017ano. Cho\u0107 spotkanie mia\u0142 um\u00f3wione na 13:00, to wsta\u0142 ju\u017c o 9:00, by si\u0119 dobrze przygotowa\u0107. Wzi\u0105\u0142 prysznic, zjad\u0142 \u015bniadanie, wyprasowa\u0142 jasnozielon\u0105 koszul\u0119, sprawdzi\u0142 te\u017c czysto\u015b\u0107 swoich ciemnych spodni. Przed wyj\u015bciem u\u017cy\u0142 jeszcze delikatnie swoich perfum, ale tak, by nie przesadzi\u0107. Doszed\u0142 do furtki domu Yumi praktycznie na czas. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce dziewczyna tak\u017ce jest gotowa. Mia\u0142a szary sweter lekko odkrywaj\u0105cy brzuch oraz czarne spodnie, takie jak zazwyczaj nosi\u0142a. Nastolatki posz\u0142y do parku, kupuj\u0105c po drodze dwie puszki Pepsi. Najpierw rozmowa dotyczy\u0142a ostatnich wydarze\u0144 w szkole, potem Yumi opowiedzia\u0142a kilka przyg\u00f3d ze swoim niesfornym bratem, a Ulrich przekaza\u0142 informacje o tym, co si\u0119 dzieje u jego babci w Polsce. W pewnym momencie Niemiec pomy\u015bla\u0142:<\/p>\n\n\n\n
\u201eTeraz albo nigdy!\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Wykorzysta\u0142 chwil\u0119 ciszy i powiedzia\u0142:<\/p>\n\n\n\n
– Wiesz, Yumi\u2026 tak naprawd\u0119 to chcia\u0142em si\u0119 z tob\u0105 spotka\u0107, bo musz\u0119 ci co\u015b powiedzie\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Ch\u0142opak wsta\u0142, bo uzna\u0142 \u017ce poczuje si\u0119 pewniej, gdy b\u0119dzie m\u00f3wi\u0107 na stoj\u0105co. Yumi zaintrygowa\u0142a si\u0119 wst\u0119pem.<\/p>\n\n\n\n
– Co\u015b si\u0119 sta\u0142o? – zapyta\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
– Nie\u2026 to znaczy tak\u2026 to znaczy\u2026 no bo sprawa wygl\u0105da tak\u2026 – Niemiec wzi\u0105\u0142 g\u0142\u0119bszy oddech. – Wiem \u017ce jeste\u015bmy przyjaci\u00f3\u0142mi. Rozmawiali\u015bmy o tym. Ale jednocze\u015bnie\u2026 od dawna mam pewne wra\u017cenie, \u017ce wiele dla mnie znaczysz. Szczeg\u00f3lnie po tej ostatniej sprawie z fa\u0142szywymi badaniami. Wiesz, wtedy jeszcze nie wiedzieli\u015bmy, \u017ce to fa\u0142szywki. Zrozumia\u0142em wtedy ostatecznie, \u017ce dla mnie jeste\u015b kim\u015b wi\u0119cej ni\u017c tylko przyjaci\u00f3\u0142k\u0105, Yumi\u2026<\/p>\n\n\n\n
– Co masz na my\u015bli\u2026? – spyta\u0142a dziewczyna, wpatruj\u0105c si\u0119 w Ulricha.<\/p>\n\n\n\n
– Jeste\u015b dla mnie bardzo wa\u017cna. Wr\u0119cz najwa\u017cniejsza. Nigdy wcze\u015bniej nikogo takiego nie pozna\u0142em. Bardzo cz\u0119sto o tobie my\u015bl\u0119. Naprawd\u0119. Gdyby jednak wysz\u0142o, \u017ce\u2026 no, rozumiesz\u2026<\/p>\n\n\n\n
– Gdybym jednak by\u0142a chora na raka? – podpowiedzia\u0142a Japonka.<\/p>\n\n\n\n
– Tak, w\u0142a\u015bnie\u2026 widzisz, nawet nie mo\u017ce mi to przej\u015b\u0107 przez gard\u0142o. Gdyby to si\u0119 sta\u0142o i gdyby\u015b…sama wiesz\u2026 to ja bym nie prze\u017cy\u0142. Nie mog\u0119 bez ciebie \u017cy\u0107 z jednego powodu. Yumi\u2026 kocham ci\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Dziewczyna nadal patrzy\u0142a na ch\u0142opaka, kt\u00f3ry w\u0142a\u015bnie wyzna\u0142 jej mi\u0142o\u015b\u0107. Widzia\u0142a, \u017ce wymaga\u0142o to od niego nieco wysi\u0142ku i teraz przez chwil\u0119 nic nie m\u00f3wi\u0142. Wsta\u0142a z \u0142awki i podesz\u0142a do niego.<\/p>\n\n\n\n
– Ulrich\u2026?<\/p>\n\n\n\n
– Tak\u2026?<\/p>\n\n\n\n
Uj\u0119\u0142a jego twarz w swoje d\u0142onie i zbli\u017cy\u0142a ustami do jego ust. Nast\u0119pnie zamkn\u0119\u0142a oczy. Ulrich poczu\u0142 s\u0142odycz jej warg i odruchowo po\u0142o\u017cy\u0142 d\u0142onie na jej ods\u0142oni\u0119tym brzuchu. Trwali tak przez kilkana\u015bcie sekund w mi\u0142osnym u\u015bcisku, podczas kt\u00f3rego od nie\u015bmia\u0142ego ca\u0142usa przeszli do nami\u0119tnego francuskiego poca\u0142unku.<\/p>\n\n\n\n
– Ja ciebie te\u017c kocham, Ulrich.<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Autor: Jeremie_96<\/em><\/p>\n\n\n\n Korekta: Azize<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Gabinet dyrektora by\u0142 przykryty chmurami dymu. Jim wypali\u0142 ju\u017c sz\u00f3stego papierosa. To efekt stresu doznanego po dowiedzeniu si\u0119 o numerze swoich podopiecznych. W\u0142a\u015bnie teraz wuefista, pe\u0142ni\u0105cy tak\u017ce obowi\u0105zki komendanta Legii Szkolnej, zastanawia\u0142 si\u0119 wraz z Delmasem, co zrobi\u0107 w tej sytuacji. – Wywali\u0107 ich? Dyscyplinark\u0119 wr\u0119czy\u0107 z wpisaniem do akt? – my\u015bla\u0142 Jim. – Niee …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"parent":203,"menu_order":43,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[22],"tags":[],"class_list":["post-3893","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-bezlyoko"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3893","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3893"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3893\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3894,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3893\/revisions\/3894"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/203"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3893"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3893"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3893"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}