– Dobrze. Moi drodzy, pi\u0119\u0107 minut przerwy!<\/p>\n\n\n\n
Muzyka zostaje wy\u0142\u0105czona. Cz\u0119\u015b\u0107 uczni\u00f3w z amatorskiego teatru siada po turecku na scenie, a co po niekt\u00f3rzy id\u0105 do swoich plecak\u00f3w napi\u0107 si\u0119 odrobiny wody. Jeden dzwoni do kogo\u015b i \u017cywio\u0142owo rozmawia przez telefon.<\/p>\n\n\n\n
Nauczyciel liceum spogl\u0105da jeszcze przez chwil\u0119 na swoich podopiecznych i wychodzi na zewn\u0105trz. Przekr\u0119ca klucz w zamku, \u017ceby nikt si\u0119 nie pojawi\u0142 z os\u00f3b nieproszonych.<\/p>\n\n\n\n
Musi teraz poby\u0107 sam.<\/p>\n\n\n\n
Dr\u0105\u017c\u0105c\u0105 d\u0142oni\u0105 wyci\u0105ga papierosa z lewej kieszeni swojego bia\u0142ego fartucha. Zauwa\u017ca kolejne plamy na swoim r\u0119kawie. Pomimo wielokrotnego prania, nadal one pozosta\u0142y. Nie jest mu z tym \u017ale. Jest artyst\u0105 \u2013 musi si\u0119 chocia\u017c odrobin\u0119 ubrudzi\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Pr\u00f3buje odpali\u0107 jedn\u0105 zapa\u0142k\u0119. Drug\u0105. Trzeci\u0105. Dopiero czwarta mu ust\u0119puje i zapala papierosa. Zaci\u0105ga si\u0119 po raz pierwszy. Po raz pierwszy jednak czuje inny zapach.<\/p>\n\n\n\n
Jakby p\u0142on\u0105\u0142 jaki\u015b warto\u015bciowy papier. Lub fragment \u201eMona Lisy\u201d<\/em>, czy \u201eMacierzy\u0144stwa\u201d.<\/em><\/p>\n\n\n\n – Jak mam pom\u00f3c matce naturze? \u2013 zastanawia si\u0119 nauczyciel, po czym zaci\u0105ga si\u0119 po raz kolejny. Z popio\u0142u zaczynaj\u0105 spada\u0107 monety, kt\u00f3re po kolei stykaj\u0105 si\u0119 z betonem.<\/p>\n\n\n\n Gdy s\u0142yszy d\u017awi\u0119k, od razu spogl\u0105da pod swoje nogi. Na prawym bucie widzi czerwon\u0105 i bia\u0142\u0105 plam\u0119.<\/p>\n\n\n\n – Nie szkodzi. Wypastuj\u0119 i b\u0119dzie dobrze. \u2013 powiedzia\u0142 na g\u0142os do samego siebie. Nast\u0119pnie schyla si\u0119, \u017ceby podnie\u015b\u0107 pieni\u0105dze. Kiedy ma je w zasi\u0119gu d\u0142oni, one nagle znikaj\u0105. Jakby w og\u00f3le nie istnia\u0142y.<\/p>\n\n\n\n Chardin rozgl\u0105da si\u0119 dooko\u0142a, jednak nic nie widzi. Zaci\u0105ga si\u0119 po raz drugi.<\/p>\n\n\n\n Znowu s\u0142yszy brzd\u0119k monet na ziemi. Le\u017c\u0105 tym razem na trawie.<\/p>\n\n\n\n Podchodzi dzielnie, schyla si\u0119 \u2013 sytuacja si\u0119 powtarza. Pieni\u0119dzy nie ma na trawie, ani na betonie, gdzie sta\u0142 przed chwil\u0105.<\/p>\n\n\n\n Sko\u0142owany ca\u0142\u0105 sytuacj\u0105 wyrzuca nieco ponad po\u0142ow\u0119 papierosa na ziemi\u0119. \u017barz\u0105cy si\u0119 popi\u00f3\u0142 rozdeptuje lewym \u2013 o dziwo czystym \u2013 butem. Wtem czuje pod nim jaki\u015b metal. Podnosi nog\u0119, spogl\u0105da na podeszw\u0119. Po raz kolejny nie ma nic.<\/p>\n\n\n\n Dlaczego to robisz?<\/em><\/p>\n\n\n\n Enigmatyczny i zarazem niezwykle melodyczny kobiecy g\u0142os wyostrza wszystkie zmys\u0142y nauczyciela. Obraca si\u0119 dwa razy dooko\u0142a siebie, jednak niczego konkretnego nie zauwa\u017ca.<\/p>\n\n\n\n Jestem obok ciebie.<\/em><\/p>\n\n\n\n – Jak mo\u017cesz by\u0107 ko\u0142o mnie, przepi\u0119kna niewiasto, skoro nie widz\u0119 ciebie? \u2013 pyta Gustav, patrz\u0105c uparcie w niebo. Czu\u0142 w g\u0142\u0119bi swojej duszy, \u017ce to z tego miejsca wydobywa si\u0119 przepi\u0119kne s\u0142owa.<\/p>\n\n\n\n Zaufaj mi.<\/em><\/p>\n\n\n\n Wtem w oddali zauwa\u017ca niesamowit\u0105 posta\u0107. Chodz\u0105cy idea\u0142. Najpi\u0119kniejsza kobieta na ziemi, jak\u0105 sobie m\u00f3g\u0142 tylko wymarzy\u0107. D\u0142ugie, br\u0105zowe w\u0142osy mia\u0142a upi\u0119te w majestatycznego koka. Mia\u0142a bardzo drobn\u0105 budow\u0119 cia\u0142a, jednak proporcje mia\u0142a zachowane z dok\u0142adno\u015bci\u0105 do co jednego milimetra. Na g\u0142owie widzi zielony wieniec z winoro\u015bli.<\/p>\n\n\n\n Gdy pojawi\u0142a si\u0119 obok niego, spojrza\u0142, \u017ce wieniec jest suchy. Winogron prawie nie by\u0142o, a li\u015bcie walczy\u0142y przed upadkiem z jej szlachetnej g\u0142owy. W d\u0142oniach trzyma krzycz\u0105c\u0105 mask\u0119. Nie jest jednak ona kompletna. Z ka\u017cd\u0105 kolejn\u0105 sekund\u0105 upada male\u0144ki jej fragment.<\/p>\n\n\n\n Imperium p\u0142onie. Ratuj je!<\/em><\/p>\n\n\n\n Chardin ju\u017c wszystko w pe\u0142ni zrozumia\u0142.<\/p>\n\n\n\n Natychmiast kl\u0119ka przed wspania\u0142\u0105 kobiet\u0105. Ta daje mu cz\u0119\u015b\u0107 maski, kt\u00f3ra kruszy si\u0119 coraz szybciej. Teraz wie, co musi zrobi\u0107. Teraz.<\/p>\n\n\n\n – Dzi\u0119kuj\u0119 ci, \u017ce si\u0119 objawi\u0142a\u015b. Jeste\u015b moj\u0105 muz\u0105!<\/p>\n\n\n\n Wbiega do sali. Uczniowie wszyscy s\u0105 zszokowani nag\u0142ym atakiem nauczyciela. Ten jednak przemawia ca\u0142kowicie powa\u017cnie:<\/p>\n\n\n\n \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 – P\u0142onie imperium. Musimy je uratowa\u0107. Zak\u0142ada\u0107 wszyscy maski!<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Autorka: Azize<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" – Dobrze. Moi drodzy, pi\u0119\u0107 minut przerwy! Muzyka zostaje wy\u0142\u0105czona. Cz\u0119\u015b\u0107 uczni\u00f3w z amatorskiego teatru siada po turecku na scenie, a co po niekt\u00f3rzy id\u0105 do swoich plecak\u00f3w napi\u0107 si\u0119 odrobiny wody. Jeden dzwoni do kogo\u015b i \u017cywio\u0142owo rozmawia przez telefon. Nauczyciel liceum spogl\u0105da jeszcze przez chwil\u0119 na swoich podopiecznych i wychodzi na …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"parent":544,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[37],"tags":[],"class_list":["post-3794","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-cyfrowe-urywki"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3794","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3794"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3794\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3795,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3794\/revisions\/3795"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/544"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3794"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3794"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3794"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}