Gdziekolwiek si\u0119 nie odwr\u00f3ci\u0142, czu\u0142 jakby bestia uparcie wpatrywa\u0142a si\u0119 w niego.<\/p>\n\n\n\n
Patrzy\u0142a przez niego na przestrza\u0142. Z zakamark\u00f3w jego umys\u0142u wy\u0142uskiwa\u0142a najskrytsze l\u0119ki i stawia\u0142a je przed obliczem Williama. On za\u015b wci\u0105\u017c widzia\u0142 to: miotaj\u0105cego si\u0119 po kamiennej pod\u0142odze potwora, staraj\u0105cego si\u0119 wyci\u0105gn\u0105\u0107 sobie z oka be\u0142t z jego kuszy. Bezpowrotnie straci\u0142 jeden pocisk i w\u0105tpi\u0142 w to, \u017ce post\u0105pi\u0142 wtedy s\u0142usznie.<\/p>\n\n\n\n
Kiedy by\u0142o po wszystkim \u2013 gdy oddali\u0142 si\u0119 stamt\u0105d \u2013 dopiero wtedy pomy\u015bla\u0142 nad ewentualnymi konsekwencjami czego\u015b, co mo\u017cna by\u0142o \u015bmia\u0142o okre\u015bli\u0107 zwyk\u0142\u0105\u2026 bezmy\u015blno\u015bci\u0105. Dlaczego to zrobi\u0142? Co go w og\u00f3le podkusi\u0142o?<\/p>\n\n\n\n
Czym by\u0142 w og\u00f3le ten cholerny impuls, jaki sk\u0142oni\u0142 go do oddania strza\u0142u, co b\u0119dzie teraz? Bestia zapowiedzia\u0142a mu, \u017ce spotkaj\u0105 si\u0119 ponownie: nie s\u0105dzi\u0142 od pocz\u0105tku, by mo\u017cna by\u0142o jakkolwiek si\u0119 z ni\u0105 uk\u0142ada\u0107, ale na ile teraz sobie skomplikowa\u0142, utrudni\u0142, a nawet uniemo\u017cliwi\u0142 ucieczk\u0119 st\u0105d?<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie\u2026 ja st\u0105d wyjd\u0119. Wydostan\u0119 si\u0119. Uciekn\u0119\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eSk\u0105d to wiesz? Teraz? Bestia Ci tego nie daruje. G\u0142upiec\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
G\u0142upiec. Narwany, szalony, nierozwa\u017cny. Za szybko robi\u0142, za ma\u0142o my\u015bla\u0142: dlatego tu si\u0119 znalaz\u0142. Bo nie pos\u0142ucha\u0142 ostrze\u017ce\u0144. Sam siebie na to skaza\u0142 i teraz jego pokut\u0105 mia\u0142o by\u0107 odnalezienie drogi do domu, czego nikt najwidoczniej nie mia\u0142 najmniejszego zamiaru mu u\u0142atwia\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Droga powrotna ponownie znikn\u0119\u0142a: za sob\u0105 mia\u0142 obcy korytarz, przez kt\u00f3ry nie pami\u0119ta\u0142, aby w og\u00f3le szed\u0142. Przed \u2013 miejsce, w kierunku kt\u00f3rego ucieka\u0142 z miejsca zdarzenia. Po bokach kamiennego korytarza p\u0142on\u0119\u0142y pochodnie, rzucaj\u0105c na tyle \u015bwiat\u0142a, by William by\u0142 w stanie upewni\u0107 si\u0119, \u017ce nie spadnie w przepa\u015b\u0107, kt\u00f3rej nie zauwa\u017cy\u0142by, nim nie by\u0142oby ju\u017c na to za p\u00f3\u017ano.<\/p>\n\n\n\n
Wok\u00f3\u0142 niego zn\u00f3w gromadzi\u0142y si\u0119 szepty. Brz\u0119cza\u0142y jak natr\u0119tne muchy, przed kt\u00f3rymi nie dawa\u0142o si\u0119 odgoni\u0107. To by\u0142y znajome g\u0142osy, ale nie potrafi\u0142 ich do ko\u0144ca nazwa\u0107. Stanowi\u0142y dziwne mieszanki.<\/p>\n\n\n\n
Po\u0142ow\u0119 z nich s\u0142ysza\u0142 wcze\u015bniej, po\u0142ow\u0119 z nich nieco p\u00f3\u017aniej.<\/p>\n\n\n\n
Trzyma\u0142 si\u0119 obranego kursu. Nie odwraca\u0142 si\u0119 wi\u0119cej za siebie w obawie, jakby jego potencjalny cel, do kt\u00f3rego ucieka\u0142, r\u00f3wnie\u017c mia\u0142 znikn\u0105\u0107, kiedy tylko na d\u0142u\u017cej b\u0119dzie patrzy\u0142 w stron\u0119 nowego korytarza. Zastanowi\u0142 si\u0119 jednak, czy gdyby teraz nim poszed\u0142\u2026 wr\u00f3ci\u0142by do bestii, czy te\u017c znalaz\u0142by si\u0119 w zupe\u0142nie innym miejscu? Co bardziej mu si\u0119 op\u0142aca\u0142o?<\/p>\n\n\n\n
Spojrza\u0142 na swoj\u0105 kusz\u0119 i pozosta\u0142e be\u0142ty w ko\u0142czanie. Nie by\u0142 got\u00f3w. Tamten strza\u0142 by\u0142 tylko marnym, drobnym przeb\u0142yskiem szcz\u0119\u015bcia: niewystarczaj\u0105cym, by przetrwa\u0107 ca\u0142o\u015b\u0107 potencjalnej w\u0119dr\u00f3wki. Szed\u0142 zatem dalej, licz\u0105c na znalezienie wyj\u015bcia z labiryntu korytarzy dziwnej groty. I nie przeliczy\u0142 si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Najpierw zobaczy\u0142 smug\u0119 \u015bwiat\u0142a, potem za\u015b zielono-br\u0105zowe plamy: las.<\/p>\n\n\n\n
William wyd\u0142u\u017cy\u0142 sw\u00f3j krok, a potem zerwa\u0142 si\u0119 do biegu. Jego kroki ci\u0119\u017cko dudni\u0142y, wzmacniane echem. Lewa, prawa, lewa, prawa \u2013 byle tylko znale\u017a\u0107 si\u0119 jak najdalej st\u0105d. Nie liczy\u0142 na nic wi\u0119cej jak w\u0142a\u015bnie tak\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Wypad\u0142 ze \u015brodka jak oparzony, prosto na zas\u0142an\u0105 mchem, le\u015bn\u0105 g\u0142usz\u0119. Kilka razy z odruchu g\u0142\u0119biej odetchn\u0105\u0142, pochylony, opieraj\u0105c jedn\u0105 z d\u0142oni o kolano. Wyprostowa\u0142 si\u0119 po takiej kr\u00f3tszej sesji i rozejrza\u0142 woko\u0142o. Nowe miejsce wygl\u0105da\u0142o jak las, z kt\u00f3rego wszed\u0142 do jaskini.<\/p>\n\n\n\n
Odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119: tak, jak si\u0119 spodziewa\u0142, wej\u015bcia do \u015brodka ju\u017c nie zasta\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 No co sobie my\u015bla\u0142em. \u2013 mrukn\u0105\u0142 pod nosem, ruszaj\u0105c przed siebie.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 *** \u2014<\/p>\n\n\n\n
Mg\u0142a. Nawet nie wiedzia\u0142, \u017ce takowa mog\u0142a zebra\u0107 si\u0119 wok\u00f3\u0142 niego w przeci\u0105gu ledwie kilku sekund. Z pocz\u0105tku nie zwiastowa\u0142a niczego z\u0142ego, a przynajmniej William niczego si\u0119 nie domy\u015bli\u0142. Zg\u0119stnia\u0142a jednak na jego oczach i otoczy\u0142a z ka\u017cdej strony jak kokon.<\/p>\n\n\n\n
Czy ba\u0142 si\u0119? Niewa\u017cne, jak bardzo chcia\u0142 samego siebie przekona\u0107, \u017ce nie, tak naprawd\u0119 by\u0142 tym stanem rzeczy przera\u017cony: czu\u0142 to w ka\u017cdym kawa\u0142ku swego wirtualnego cia\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Zatrzyma\u0142 si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCo robisz?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie zatrzymuj si\u0119! B\u0119dziesz tak sta\u0142 w miejscu?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Co jednak mia\u0142 zrobi\u0107 innego? Rozejrza\u0142 si\u0119 wok\u00f3\u0142 siebie, widzia\u0142 jedynie ciemne zarysy pni drzew. Ledwie widzia\u0142 czubki w\u0142asnych but\u00f3w. Po prawej rozbrzmia\u0142 charkot\u2026 jeszcze cichy, ale przybieraj\u0105cy na sile.<\/p>\n\n\n\n
William zacisn\u0105\u0142 d\u0142onie na swojej kuszy, powoli \u0142aduj\u0105c w ni\u0105 nowy be\u0142t. Zd\u0105\u017cy\u0142, nim przez mg\u0142\u0119 przeci\u0105\u0142 na o\u015blep miecz: wysmarowany zaschni\u0119t\u0105 krwi\u0105, wyszczerbiony, z brakami w swojej klindze. Krzykn\u0105\u0142 w mieszance przera\u017cenia i szoku, gdy z mg\u0142y powoli zacz\u0119\u0142a wy\u0142ania\u0107 si\u0119 posta\u0107: poczernia\u0142a, o g\u0142owie zakrytej mask\u0105 z jeleniej czaszki. Z cz\u0142owiekiem mia\u0142a wsp\u00f3lne jedynie to, \u017ce porusza\u0142a si\u0119 na dw\u00f3ch nogach: zniekszta\u0142conych i niepodobnych do ludzkich st\u00f3p: bli\u017cej do zmutowanego, dotkni\u0119tego dziwn\u0105 zaraz\u0105 ptactwa. W szponiastych \u0142apskach trzyma\u0142o sw\u00f3j miecz i okazywa\u0142o si\u0119 porusza\u0107 do\u015b\u0107 szybko.<\/p>\n\n\n\n
Na tyle, by Dunbar bardzo szybko poczu\u0142 potrzeb\u0119 ucieczki: nawet, je\u017celi na o\u015blep. Potw\u00f3r zaszar\u017cowa\u0142 na niego po raz kolejny: zn\u00f3w ledwie uskoczy\u0142, padaj\u0105c na ziemi\u0119. Przed kolejnym ciosem ochroni\u0142 si\u0119, pr\u0119dko przekr\u0119caj\u0105c na bok. Spr\u00f3bowa\u0142 \u015bci\u0105\u0107 potwora z n\u00f3g, ale ten wymierzy\u0142 ch\u0142opakowi kopniaka: wystarczaj\u0105co silnego, by pos\u0142a\u0107 go na pie\u0144 drzewa.<\/p>\n\n\n\n
Cia\u0142o wojownika uderzy\u0142o z g\u0142uchym hukiem. Z r\u0105k wypad\u0142a mu bro\u0144. Po\u0142owa be\u0142t\u00f3w znalaz\u0142a si\u0119 na ziemi, a poszukiwanie ich we mgle by\u0142o zadaniem ci\u0119\u017ckim\u2026 o ile nie niemo\u017cliwym w tych warunkach.<\/p>\n\n\n\n
Chocia\u017c z pocz\u0105tku usiad\u0142, tak zaraz si\u0119 skuli\u0142. Miecz wbi\u0142 si\u0119 w pie\u0144 tam, gdzie przed chwil\u0105 mia\u0142 g\u0142ow\u0119. Jeszcze przymroczony, zerwa\u0142 si\u0119 do boku.<\/p>\n\n\n\n
Potw\u00f3r przez chwil\u0119 szarpa\u0142 si\u0119, by wyci\u0105gn\u0105\u0107 swoj\u0105 bro\u0144. Ta: utkn\u0119\u0142a w drewnie. William wykorzysta\u0142 ten moment, by chwyci\u0107 w d\u0142o\u0144 jeden z pozosta\u0142ych be\u0142t\u00f3w, podej\u015b\u0107 i wbi\u0107 go prosto w ods\u0142oni\u0119ty, czarno-siny bok dziwnego stworzenia.<\/p>\n\n\n\n
Pocisk wszed\u0142 zupe\u0142nie tak, jakby William go wbi\u0142 w czyj\u0105\u015b sk\u00f3r\u0119: g\u0142adko, co spotka\u0142o si\u0119 z potencjaln\u0105 fal\u0105 b\u00f3lu stworzenia. Od kopniaka ch\u0142opaka zatoczy\u0142o si\u0119 w bok, a wtedy ten wyszarpn\u0105\u0142 miecz z pnia.<\/p>\n\n\n\n
Autorka: Morrigan<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Gdziekolwiek si\u0119 nie odwr\u00f3ci\u0142, czu\u0142 jakby bestia uparcie wpatrywa\u0142a si\u0119 w niego. Patrzy\u0142a przez niego na przestrza\u0142. Z zakamark\u00f3w jego umys\u0142u wy\u0142uskiwa\u0142a najskrytsze l\u0119ki i stawia\u0142a je przed obliczem Williama. On za\u015b wci\u0105\u017c widzia\u0142 to: miotaj\u0105cego si\u0119 po kamiennej pod\u0142odze potwora, staraj\u0105cego si\u0119 wyci\u0105gn\u0105\u0107 sobie z oka be\u0142t z jego kuszy. Bezpowrotnie straci\u0142 jeden pocisk …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":3449,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[58],"tags":[],"class_list":["post-3646","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-krucza-brama"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3646","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3646"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3646\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3647,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3646\/revisions\/3647"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3449"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3646"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3646"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3646"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}