S\u0142o\u0144ce kry\u0142o ju\u017c si\u0119 za chmurami, jednak Jean-Pierre Delmas musia\u0142 jeszcze zosta\u0107 w swoim gabinecie. W\u0142a\u015bnie przegl\u0105da\u0142 kolejne dokumenty zwi\u0105zane z reform\u0105. Wraz z wieloma rewolucyjnymi planami przyby\u0142o tak\u017ce sporo biurokracji, jednak po tylu latach w zawodzie nauczyciela, a potem na stanowisku dyrektora, m\u0119\u017cczyzna wiedzia\u0142, \u017ce nie uniknie tego \u017cmudnego obowi\u0105zku. Mia\u0142 te\u017c jednak \u015bwiadomo\u015b\u0107, i\u017c po raz pierwszy co\u015b faktycznie si\u0119 zmieni, a moment wprowadzenia nowych przepis\u00f3w nadchodzi\u0142 naprawd\u0119 wielkimi krokami.<\/p>\n\n\n\n
R\u00f3wnie szybko i w podobnym rozmiarze krok\u00f3w do gabinetu zbli\u017ca\u0142 si\u0119 Jim Morales. By\u0142 zaproszony przez swojego szefa na spotkanie w cztery oczy, a p\u00f3\u017ana pora i kameralna atmosfera mia\u0142y sprawi\u0107, \u017ce rozmowa odb\u0119dzie si\u0119 w bardziej swobodnej atmosferze. Nauczyciel zapuka\u0142 do drzwi.<\/p>\n\n\n\n
– Wej\u015b\u0107 \u2013 odpowiedzia\u0142 g\u0142os.<\/p>\n\n\n\n
Wuefista przywita\u0142 si\u0119 z dyrektorem i usiad\u0142 na fotelu po drugiej stronie sto\u0142u. Po\u0142o\u017cy\u0142 na nim teczk\u0119.<\/p>\n\n\n\n
– Jak widz\u0119, jeste\u015b przygotowany lepiej ni\u017c niekt\u00f3rzy uczniowie tej szko\u0142y \u2013 powiedzia\u0142 Delmas.<\/p>\n\n\n\n
– Staram si\u0119 jak mog\u0119, szefie \u2013 przyzna\u0142 skromnie nauczyciel.<\/p>\n\n\n\n
Dyrektor otworzy\u0142 teczk\u0119 i wyj\u0105\u0142 z niej trzy kartki zszyte ze sob\u0105. Przez chwil\u0119 uwa\u017cnie zapoznawa\u0142 si\u0119 z jej tre\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n
– A\u017c 56 os\u00f3b? – zdziwi\u0142 si\u0119. – Tylu ch\u0119tnych jest do legii szkolnej? No prosz\u0119, a do tego uczniowie, po kt\u00f3rych bym si\u0119 tego nie spodziewa\u0142: Poliakoff, Pichon, De Funes\u2026 jak ich do tego nam\u00f3wi\u0142e\u015b?<\/p>\n\n\n\n
– M\u00f3wi\u0105c szczerze, to praktycznie wcale nie musia\u0142em namawia\u0107. Sami przyszli i si\u0119 zapisywali, zar\u00f3wno ch\u0142opcy, jak i dziewcz\u0119ta. I to pomimo tego, \u017ce my\u015bmy jeszcze im dok\u0142adnie nie powiedzieli, co oni tam b\u0119d\u0105 robi\u0107.<\/p>\n\n\n\n
– Nied\u0142ugo b\u0119dziemy mogli. Postanowi\u0142em, \u017ce to b\u0119dzie pewna lekcja odpowiedzialno\u015bci?<\/p>\n\n\n\n
– Co ma pan na my\u015bli? – zapyta\u0142 Jim.<\/p>\n\n\n\n
– S\u0142ysza\u0142e\u015b pewnie nieraz, jak uczniowie m\u00f3wili, \u017ce s\u0105 ju\u017c dojrzali. Poka\u017cemy im, \u017ce dojrza\u0142o\u015b\u0107 to tak\u017ce odpowiedzialno\u015b\u0107. Cz\u0142onkowie legii b\u0119d\u0105 odpowiada\u0107 za to, aby ca\u0142a spo\u0142eczno\u015b\u0107 szkolna przestrzega\u0142a regulaminu. Dostan\u0105 nawet specjalne uprawnienia, by m\u00f3c egzekwowa\u0107 przepisy. Wszystko po to, \u017ceby nauczy\u0107 ich wszystkich jednej lekcji: prawa trzeba przestrzega\u0107 i umie\u0107 je stosowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n
– My\u015bli pan, \u017ce to dobry pomys\u0142?<\/p>\n\n\n\n
– Najlepszy. Nic tak nie uczy jak praktyka. A przy okazji poka\u017cemy, \u017ce w zale\u017cno\u015bci od pozycji spo\u0142ecznej mo\u017cna mie\u0107 zar\u00f3wno przywileje, jak i obowi\u0105zki dodatkowe. Rozpisz\u0119 ci jeszcze dok\u0142adniej, co to b\u0119dzie oznacza\u0107, tak aby wyja\u015bni\u0107 to wszystkim legionistom.<\/p>\n\n\n\n
– OK, mam ich jeszcze na co\u015b przygotowa\u0107?<\/p>\n\n\n\n
– Tak. Przygotuj ich na to, \u017ce wyjad\u0105 na tydzie\u0144 na poligon. A ty razem z nimi?<\/p>\n\n\n\n
Nauczyciel by\u0142 zaskoczony.<\/p>\n\n\n\n
– Na poligon? A po co?<\/p>\n\n\n\n
– Ministerstwo edukacji zacz\u0119\u0142o wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107 z ministerstwem obrony i zdecydowa\u0142o, \u017ce wszystkie takie organizacje paramilitarne b\u0119d\u0105 obj\u0119te programem szkole\u0144 wojskowych. Troch\u0119 nie wiadomo po co, ale tak postanowili, przynajmniej si\u0119 dzieci naucz\u0105 strzelania i ukrywania si\u0119 w lesie oraz sadzenia papierzak\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
– To w sumie dobry pomys\u0142 \u2013 przyzna\u0142 Jim. – Ale\u2026 ja te\u017c mam jecha\u0107?<\/p>\n\n\n\n
– Powiniene\u015b, skoro nimi kierujesz. Dostaniesz dodatek do pensji. Poza tym m\u00f3wi\u0142e\u015b kiedy\u015b, \u017ce by\u0142e\u015b w wojsku.<\/p>\n\n\n\n
– Znaczy, no\u2026 – wuefista straci\u0142 na chwil\u0119 rezon. – By\u0142em, ale g\u0142\u00f3wnie w kuchni.<\/p>\n\n\n\n
– Nie dowodzi\u0142e\u015b oddzia\u0142em?<\/p>\n\n\n\n
– Tak, dowodzi\u0142em. Oddzia\u0142em kucharzy. Nie musztrowali nas za bardzo, ale jakie\u015b podstawy znam. Tylko wie pan, panie dyrektorze, prosi\u0142bym \u017ceby to jak na razie zosta\u0142o mi\u0119dzy nami.<\/p>\n\n\n\n
– Spokojnie, nie masz si\u0119 o co martwi\u0107, poza tym z tego co wiem, to na takich kursach wycisk dostaj\u0105 g\u00f3wniarze, za\u015b was, kadr\u0119 kierownicz\u0105, b\u0119d\u0105 traktowa\u0107 jako rezerw\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Dyrektor si\u0119 rozmarzy\u0142:<\/p>\n\n\n\n
– Ech\u2026 pami\u0119tasz jeszcze te czasy, gdy pi\u0142o si\u0119 tani alkohol i \u015bpiewa\u0142o piosenki? Znam jedn\u0105..<\/p>\n\n\n\n
Po chwili, podczas kt\u00f3rej Delmas musia\u0142 sobie przypomnie\u0107, jak brzmi melodia, zaintonowa\u0142:<\/p>\n\n\n\n
– Niech \u017cyje nam rezerwa, przez szereg d\u0142ugich lat!<\/p>\n\n\n\n
Jim zna\u0142 ten utw\u00f3r, wi\u0119c podchwyci\u0142:<\/p>\n\n\n\n
– Gdy rezerwi\u015bci pij\u0105, w Pary\u017cu w\u00f3dki braaak!<\/p>\n\n\n\n
Potem m\u0119\u017cczy\u017ani jeszcze d\u0142ugo wspominali m\u0142odzie\u0144cze lata, przywo\u0142uj\u0105c piosenk\u0119 o pobudce zaplanowanej na godzin\u0119 pi\u0105t\u0105, minut trzydzie\u015bci, w kt\u00f3rej dzielny wojak wsiad\u0142 do poci\u0105gu, pierdoln\u0105\u0142 drzwiami i tak si\u0119 po\u017cegna\u0142 z kurwami, jak g\u0142osi\u0142 tekst tego utworu.<\/p>\n\n\n\n
Ulrich nie wychodzi\u0142 praktycznie z pokoju, chyba \u017ce do toalety. Poza tym le\u017ca\u0142 na \u0142\u00f3\u017cku i ogl\u0105da\u0142 telewizj\u0119. Chocia\u017c w jego obecnym stanie psychicznym s\u0142owo \u201eogl\u0105da\u0142\u201d by\u0142oby nieco na wyrost. Po prostu pr\u00f3bowa\u0142 co\u015b rejestrowa\u0107 w umy\u015ble, \u017ceby nie my\u015ble\u0107 ci\u0105gle o Yumi i wszystkim, co sta\u0142o si\u0119 wok\u00f3\u0142 jej diagnozy. Nadal czu\u0142 ogromn\u0105 z\u0142o\u015b\u0107 do Sissi, wi\u0119c postanowi\u0142 sobie w duchu, \u017ce ju\u017c nigdy w \u017cyciu ani s\u0142owem si\u0119 do niej nie odezwie. Nie mia\u0142 te\u017c ochoty na odbieranie telefon\u00f3w. Gdyby chcia\u0142 sprawdzi\u0107 nieodebrane po\u0142\u0105czenia, to okaza\u0142oby si\u0119, \u017ce Japonka pr\u00f3bowa\u0142a do niego kilka razy zadzwoni\u0107, napisa\u0142a te\u017c trzy smsy. Postanowi\u0142a ostatecznie, \u017ce p\u00f3jdzie sprawdzi\u0107, co z Niemcem.<\/p>\n\n\n\n
Zapuka\u0142a do drzwi. Nikt nie odpowiada\u0142, ale s\u0142ysza\u0142a g\u0142os z telewizora:<\/p>\n\n\n\n
-…teleturniej historyczny \u201eKto kiedy zdech\u0142?\u201d, ju\u017c jutro o 16:35!<\/p>\n\n\n\n
Poci\u0105gn\u0119\u0142a za klamk\u0119. Ulrich by\u0142 sam. Ledwo zauwa\u017cy\u0142, \u017ce kto\u015b wszed\u0142.<\/p>\n\n\n\n
– Hej, Ulrich\u2026 co si\u0119 sta\u0142o?<\/p>\n\n\n\n
Zobaczy\u0142a, \u017ce ch\u0142opak wygl\u0105da do\u015b\u0107 marnie, z jego oczu wida\u0107 by\u0142o, jakby niedawno p\u0142aka\u0142.<\/p>\n\n\n\n
– Yumi\u2026? Co ty tu robisz?<\/p>\n\n\n\n
– Wpad\u0142am sprawdzi\u0107, dlaczego ode mnie nie odbierasz. D\u0142ugo tu tak le\u017cysz?<\/p>\n\n\n\n
– Nawet nie wiem, straci\u0142em rachub\u0119 czasu \u2013 Ulrich usiad\u0142 na \u0142\u00f3\u017cku. Dostrzeg\u0142 dok\u0142adniej, \u017ce dziewczyna ma na sobie czarn\u0105 zapinan\u0105 koszul\u0119, pod kt\u00f3r\u0105 wida\u0107 by\u0142o obrys stanika tego samego koloru. Tak\u017ce legginsy i buty trzyma\u0142y si\u0119 tej barwy. – Po prostu\u2026 jakby ci to wyt\u0142umaczy\u0107\u2026<\/p>\n\n\n\n
– Powiedzmy wprost: boisz si\u0119 o mnie, tak\u2026? Widz\u0119 to po twojej minie, oczach i zu\u017cytych chusteczkach. P\u0142aka\u0142e\u015b.<\/p>\n\n\n\n
– Tak\u2026 ale to dlatego, \u017ce si\u0119 naprawd\u0119 martwi\u0119, Yumi. Wiem, \u017ce pocz\u0105tkowo tego nie okazywa\u0142em, ale gdy u\u015bwiadomi\u0142em sobie, \u017ce mo\u017ce ci\u0119 zabrakn\u0105\u0107, to poczu\u0142em, \u017ce m\u00f3g\u0142bym tego nie prze\u017cy\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Japonka westchn\u0119\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
– C\u00f3\u017c\u2026 musimy by\u0107 dobrej my\u015bli. Sama te\u017c prze\u017cywa\u0142am moment bycia w totalnym dole, wi\u0119c rozumiem, co czujesz. Ale jeszcze nic nie jest pewne. Pojutrze jad\u0119 na dok\u0142adniejsze badania, mo\u017ce wtedy czego\u015b si\u0119 dowiemy.<\/p>\n\n\n\n
Ulrich postanowi\u0142 opowiedzie\u0107 ca\u0142\u0105 histori\u0119 ostatniej sprzeczki z Sissi. Chwilami by\u0142o mu ci\u0119\u017cko, ale Yumi postanowi\u0142a z\u0142apa\u0107 ch\u0142opaka za r\u0119k\u0119, \u017ceby mu doda\u0107 otuchy. Gdy sko\u0144czy\u0142, oceni\u0142a kr\u00f3tko:<\/p>\n\n\n\n
– Co za jebana sucz.<\/p>\n\n\n\n
Po chwili Niemiec zapyta\u0142:<\/p>\n\n\n\n
– Tak w og\u00f3le\u2026 wiesz, \u017ce chyba od przysz\u0142ego tygodnia musimy ju\u017c nosi\u0107 mundurki?<\/p>\n\n\n\n
– Czyli jednak si\u0119 uparli \u2013 rzek\u0142a Yumi. – Na szcz\u0119\u015bcie mam pewien plan. Przez kilka dni b\u0119d\u0119 chodzi\u0107 jak grzeczna uczennica, a potem\u2026<\/p>\n\n\n\n
– Co potem?<\/p>\n\n\n\n
– Zaczniemy rewolucj\u0119. Wiem nawet, od czego \u2013 dziewczyna zacz\u0119\u0142a chodzi\u0107 po pokoju. – Kojarzysz pewnie, \u017ce mam taki d\u0142ugi, czarny, sk\u00f3rzany p\u0142aszcz. Przyjd\u0119 w nim pewnego pi\u0119knego dnia do szko\u0142y.<\/p>\n\n\n\n
– Ale wtedy ka\u017c\u0105 ci go zdj\u0105\u0107 \u2013 zauwa\u017cy\u0142 Ulrich.<\/p>\n\n\n\n
– I o to w\u0142a\u015bnie chodzi. Zdejm\u0119 p\u0142aszcz, a pod nim, zamiast mundurka, b\u0119d\u0119 mie\u0107 koszulk\u0119 ze sporym dekoltem, kr\u00f3tk\u0105 kraciast\u0105 sp\u00f3dniczk\u0119, ale tak\u0105 naprawd\u0119 najkr\u00f3tsz\u0105, do tego glany oraz kabaretki na nogach, jak z paryskiego kabaretu. To si\u0119 dopiero pani Hertz zdziwi!<\/p>\n\n\n\n
– My\u015blisz, \u017ce to co\u015b da?<\/p>\n\n\n\n
– Zobaczymy\u2026<\/p>\n\n\n\n
Ulrich i Yumi rozmawiali jeszcze przez godzin\u0119, w trakcie kt\u00f3rej Niemiec poczu\u0142 si\u0119 lepiej i zapomnia\u0142 o troskach. W pewnym momencie Japonka musia\u0142a jednak wyj\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
– Odprowadzisz mnie?<\/p>\n\n\n\n
– Tak, jasne, tylko\u2026 poczekaj chwil\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Ulrich podszed\u0142 do dziewczyny i poca\u0142owa\u0142 j\u0105 w policzek, po czym szybko si\u0119 odsun\u0105\u0142, speszony swoj\u0105 nag\u0142\u0105 \u015bmia\u0142o\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n
– Dzi\u0119ki, \u017ce wpad\u0142a\u015b\u2026<\/p>\n\n\n\n
Japonka obj\u0119\u0142a ch\u0142opaka i przytuli\u0142a go.<\/p>\n\n\n\n
– Nie ma sprawy, to ja dzi\u0119kuj\u0119, \u017ce przy mnie jeste\u015b \u2013 wyszepta\u0142a mu na ucho.<\/p>\n\n\n\n
\u201eJeszcze nie teraz, ale kiedy\u015b jej to powiem. Musz\u0119.\u201d – pomy\u015bla\u0142 Ulrich, b\u0119d\u0105c w obj\u0119ciach tej, kt\u00f3ra skrad\u0142a mu serce.<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Korekta: Azize<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" S\u0142o\u0144ce kry\u0142o ju\u017c si\u0119 za chmurami, jednak Jean-Pierre Delmas musia\u0142 jeszcze zosta\u0107 w swoim gabinecie. W\u0142a\u015bnie przegl\u0105da\u0142 kolejne dokumenty zwi\u0105zane z reform\u0105. Wraz z wieloma rewolucyjnymi planami przyby\u0142o tak\u017ce sporo biurokracji, jednak po tylu latach w zawodzie nauczyciela, a potem na stanowisku dyrektora, m\u0119\u017cczyzna wiedzia\u0142, \u017ce nie uniknie tego \u017cmudnego obowi\u0105zku. Mia\u0142 te\u017c jednak \u015bwiadomo\u015b\u0107, …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"parent":203,"menu_order":39,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[22],"tags":[],"class_list":["post-3558","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-bezlyoko"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3558","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3558"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3558\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3559,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3558\/revisions\/3559"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/203"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3558"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3558"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3558"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}