Pewnego zimnego, grudniowego poranka Jim wsta\u0142 wcze\u015bniej ni\u017c zwykle. W wigili\u0119 zawsze mia\u0142 wolne, tak samo jak dzieciaki. Nie znaczy\u0142o to jednak, \u017ce b\u0119dzie si\u0119 obija\u0142!<\/p>\n\n\n\n
Jak zwykle ubra\u0142 sw\u00f3j czerwony dres, lecz dzi\u015b wyj\u0105tkowo, zamiast tradycyjnej opaski na w\u0142osy, ubra\u0142 te\u017c \u015bwi\u0105teczn\u0105 czapeczk\u0119. Przejrza\u0142 si\u0119 w lustrze i pog\u0142adzi\u0142 niezgolon\u0105 brod\u0119, kt\u00f3ra powoli zacz\u0119\u0142a siwie\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Ha! Jeszcze chwila i b\u0119d\u0119 wygl\u0105da\u0142 jak \u015awi\u0119ty \u2013 za\u015bmia\u0142 si\u0119 do siebie.<\/p>\n\n\n\n
Nie mia\u0142 dzi\u015b czasu zajmowa\u0107 si\u0119 swoim zarostem. Mo\u017ce popo\u0142udniu.<\/p>\n\n\n\n
Wyj\u0105\u0142 z pod \u0142\u00f3\u017cka du\u017ce pud\u0142o. Cz\u0119\u015b\u0107 biedniejszych dzieciak\u00f3w i tych, kt\u00f3rzy mieszkali daleko, zostawa\u0142a na \u015bwi\u0119ta w akademiku. Od lat zostawia\u0142 cz\u0119\u015b\u0107 swojej wyp\u0142aty z ka\u017cdego miesi\u0105ca, by przygotowa\u0107 im ma\u0142e upominki. Otworzy\u0142 pud\u0142o i przez chwil\u0119 przygl\u0105da\u0142 si\u0119 u\u0142o\u017conym w nim mniejszym pude\u0142kom, ka\u017cdym podpisanym imieniem. Potem si\u0119gn\u0105\u0142 po worek, z naszytym na nim Miko\u0142ajem i zacz\u0105\u0142 ostro\u017cnie wk\u0142ada\u0107 je do \u015brodka.<\/p>\n\n\n\n
Z workiem prezent\u00f3w w r\u0119ku i nuc\u0105c \u015bwi\u0105teczn\u0105 piosenk\u0119, Jim cicho wyszed\u0142 z pokoju. Rozejrza\u0142 si\u0119 by mie\u0107 pewno\u015b\u0107, \u017ce nikt go nie widzi i powoli ruszy\u0142 korytarzem. Zatrzymywa\u0142 si\u0119 przy ka\u017cdych drzwiach pokoju zostaj\u0105cego ucznia.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Skarpetki i r\u0119kawiczki\u2026 Gor\u0105ca czekolada\u2026 Komiksy \u2013 mrucza\u0142 do siebie, gdy k\u0142ad\u0142 kolejne pude\u0142ka. Nie zawsze wiedzia\u0142, co kupi\u0107 dzieciakom. Czasem wybiera\u0142 po prostu co\u015b u\u017cytecznego, czasem po prostu co\u015b, co sprawi\u0142oby u\u015bmiech.<\/p>\n\n\n\n
Kilka lat temu kupi\u0142 ka\u017cdemu po \u015bwi\u0105tecznym swetrze \u2013 oczywi\u015bcie dodaj\u0105c co\u015b do tego. Wszyscy ubrali je nast\u0119pnego dnia. To dopiero by\u0142 dobry pomys\u0142!<\/p>\n\n\n\n
Zbli\u017caj\u0105c si\u0119 do ostatniego pokoju, Jim us\u0142ysza\u0142 kroki. Stan\u0105\u0142, zastanawiaj\u0105c si\u0119 sk\u0105d dochodz\u0105. By\u0142 pewien, \u017ce wci\u0105\u017c s\u0105 do\u015b\u0107 daleko. Najciszej jak m\u00f3g\u0142, podbieg\u0142 do ostatnich drzwi i po\u0142o\u017cy\u0142 niewielkie, r\u00f3\u017cowe pude\u0142ko \u2013 ju\u017c drugi rok z rz\u0119du prezent dla Aelity sprawia\u0142 mu najwi\u0119cej problemu. Ostatnim razem, gdy mia\u0142 go po\u0142o\u017cy\u0107, w jednej z lamp dosz\u0142o do zwarcia i polecia\u0142y iskry. Musia\u0142 wtedy szybko zostawi\u0107 prezent i zaj\u0105\u0107 si\u0119 ni\u0105 \u2013 o dziwo, gdy obejrza\u0142 lamp\u0119, wydawa\u0142a si\u0119 zupe\u0142nie w porz\u0105dku.<\/p>\n\n\n\n
Jim zwin\u0105\u0142 worek, by ten mu nie przeszkadza\u0142 i szybkim krokiem ruszy\u0142 w stron\u0119 schod\u00f3w. Gdy tylko skr\u0119ci\u0142 za r\u00f3g, jaka\u015b posta\u0107 zmaterializowa\u0142a si\u0119 tu\u017c przed nim. Zatrzyma\u0142 si\u0119 gwa\u0142townie.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Jim? \u2013 dyrektor spojrza\u0142 na niego ze zmarszczonymi brwiami. \u2013 Co ty tu robisz?<\/p>\n\n\n\n
Dyrektor tak\u017ce mia\u0142 na sobie czapk\u0119 Miko\u0142aja i wypchany worek zarzucony na plecy.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Zostawiam prezenty, jak co roku.<\/p>\n\n\n\n
Dyrektor podrapa\u0142 si\u0119 po g\u0142owie.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie wiedzia\u0142em, \u017ce si\u0119 tym zajmujesz \u2013 stwierdzi\u0142. Zaraz potem pokr\u0119ci\u0142 g\u0142ow\u0105. \u2013 Nie rozmawiajmy na korytarzu. Za chwil\u0119 ich obudzimy.<\/p>\n\n\n\n
Jim przytakn\u0105\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Przez nast\u0119pne kilka minut pomaga\u0142 dyrektorowi roznie\u015b\u0107 reszt\u0119 prezent\u00f3w. Jego pude\u0142ka by\u0142y troch\u0119 wi\u0119ksze i ci\u0119\u017csze \u2013 Jim zastanawia\u0142 si\u0119, co takiego si\u0119 w nich znajdowa\u0142o. P\u00f3\u017aniej obaj skierowali si\u0119 do biura.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 To przypomina mi, jak pracowa\u0142em dla Miko\u0142aja\u00a0 \u2013 stwierdzi\u0142 weso\u0142o Jim. Dyrektor spojrza\u0142 na niego pytaj\u0105co. \u2013 Ale wola\u0142bym o tym nie m\u00f3wi\u0107\u00a0 \u2013 doda\u0142, speszony.<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Autorka: Akuliszi<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Pewnego zimnego, grudniowego poranka Jim wsta\u0142 wcze\u015bniej ni\u017c zwykle. W wigili\u0119 zawsze mia\u0142 wolne, tak samo jak dzieciaki. Nie znaczy\u0142o to jednak, \u017ce b\u0119dzie si\u0119 obija\u0142! Jak zwykle ubra\u0142 sw\u00f3j czerwony dres, lecz dzi\u015b wyj\u0105tkowo, zamiast tradycyjnej opaski na w\u0142osy, ubra\u0142 te\u017c \u015bwi\u0105teczn\u0105 czapeczk\u0119. Przejrza\u0142 si\u0119 w lustrze i pog\u0142adzi\u0142 niezgolon\u0105 brod\u0119, kt\u00f3ra powoli zacz\u0119\u0142a …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":9,"featured_media":0,"parent":1782,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[45],"tags":[],"class_list":["post-3509","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-one-shoty"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3509","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/9"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3509"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3509\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3510,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3509\/revisions\/3510"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1782"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3509"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3509"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3509"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}