Jak w og\u00f3le powinien si\u0119 dosta\u0107 na ten most? Co w og\u00f3le m\u00f3g\u0142by zasta\u0107 za t\u0105 bram\u0105? Jakie istnia\u0142y szanse na to, \u017ce da rad\u0119 tamt\u0119dy i\u015b\u0107 \u2013 \u017ce po wej\u015bciu tam nie zobaczy kolejnej, wielkiej dziury, kt\u00f3rej po prostu do tej pory nie by\u0142 w stanie si\u0119 dopatrzy\u0107?<\/p>\n\n\n\n
W tym wszystkim chyba brak kogo\u015b, kto by powiedzia\u0142 \u201enie panikuj, we\u017a si\u0119 w gar\u015b\u0107 i dzia\u0142aj, je\u017celi chcesz si\u0119 st\u0105d wydosta\u0107\u201d odznacza\u0142 si\u0119 mocno. Bardzo.<\/p>\n\n\n\n
Do stopnia, w kt\u00f3rym William czu\u0142 w swojej klatce piersiowej charakterystyczny ci\u0119\u017car paniki.<\/p>\n\n\n\n
Zabawne. A przecie\u017c by\u0142 tu tylko pikselowym zlepkiem.<\/p>\n\n\n\n
O ile w og\u00f3le by\u0142. Bo mo\u017ce to wszystko by\u0142o wytworem, w jaki trafi\u0142 po swojej \u015bmierci. A skoro potencjalnie mog\u0142oby do niej doj\u015b\u0107 wewn\u0105trz tego z\u0142omu, do kt\u00f3rego go zapakowali, kto wiedzia\u0142, czy nie zadzia\u0142a\u0142 jaki\u015b dziwny program, ko\u0142o ratunkowe uratowa\u0142o jego zapisy pami\u0119ci i\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie panikuj. We\u017a si\u0119 w gar\u015b\u0107. Dzia\u0142aj, je\u017celi chcesz si\u0119 st\u0105d wydosta\u0107.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n Skoro nie by\u0142o nikogo innego, Williamowi niekiedy uda\u0142o si\u0119 powiedzie\u0107 to sobie samemu. O ile, oczywi\u015bcie, nie zapomnia\u0142 si\u0119 w \u015brodku w\u0142asnej paniki. Czy by\u0142a ona jakkolwiek wskazana? Nie.<\/p>\n\n\n\n Czy usprawiedliwiona? Owszem.<\/p>\n\n\n\n Nieodczuwaj\u0105cy wi\u0119kszych potrzeb organizm i brak poczucia czasu \u2013 statyczno\u015b\u0107 tego otoczenia \u2013 przyprawia\u0142y Dunbara o wra\u017cenie posiadania ca\u0142ej wieczno\u015bci na odnalezienie drogi ucieczki z tego miejsca.<\/p>\n\n\n\n Zanim uda\u0142 si\u0119 w stron\u0119 mostu, by poszuka\u0107 na ten wej\u015bcia, sprawdzi\u0142 pozosta\u0142o\u015bci osady. Nie pami\u0119ta\u0142, by ktokolwiek wspomina\u0142 mu wcze\u015bniej o takim miejscu: owszem, skr\u00f3towo us\u0142ysza\u0142 opis mechanik rz\u0105dz\u0105cych tym \u015bwiatem, co to by\u0142y sektory, wie\u017ce, ale nigdy nie pad\u0142o nawet s\u0142owo o takim mo\u015bcie, o bramie przypominaj\u0105cej rozgniewanego kruka i dziwnym pustkowiu wraz z pozosta\u0142o\u015bciami wskazuj\u0105cymi na to, \u017ce miejsce w przesz\u0142o\u015bci mog\u0142o by\u0107 jakkolwiek zamieszkiwane.<\/p>\n\n\n\n Tyle, \u017ce przecie\u017c to niemo\u017cliwe. Niedorzeczne.<\/p>\n\n\n\n Zupe\u0142nie tak, jak obecno\u015b\u0107 tu Williama.<\/p>\n\n\n\n \u201e<\/em>Och, skup si\u0119 wreszcie. Musisz tu przetrwa\u0107. W takich lokalizacjach mo\u017cna znale\u017a\u0107 przydatne rzeczy. Wykorzystaj to.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n \u201eSkup si\u0119.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n Wdech i wydech, odruchowo, i m\u00f3g\u0142 przekroczy\u0107 prowizoryczne, zniszczone ogrodzenie.<\/p>\n\n\n\n Pierwsze, co rzuca\u0142o si\u0119 w oczy, to rozszarpany namiot i resztki rozmok\u0142ego paleniska. Czarnow\u0142osy rozejrza\u0142 si\u0119 dooko\u0142a w poszukiwaniu skrzynek, kufr\u00f3w, schowk\u00f3w \u2013 czegokolwiek, co zawiera\u0107 by mog\u0142o rzeczy przydatno\u015bci mniejszej i wi\u0119kszej. W jego przypadku cenny \u0142up mog\u0142aby stanowi\u0107 nawet rozklekotana proca. Gdyby si\u0119 upar\u0142, pociski zrobi\u0142by z fragment\u00f3w swojego roztrzaskanego miecza. I tak nie widzia\u0142 najmniejszych szans na jego napraw\u0119.<\/p>\n\n\n\n Za jedn\u0105 z poszarpanych p\u0142acht zobaczy\u0142 fragment drewnianej \u015bcianki skrzyni. Zach\u0119cony tym widokiem, doskoczy\u0142 tam w kilku susach i pr\u0119dko odsun\u0105\u0142 materia\u0142.<\/p>\n\n\n\n Z tego, co ostatecznie tam jednak zasta\u0142, nie m\u00f3g\u0142 by\u0107 najbardziej pocieszony: skrzynia zosta\u0142a zniszczona. Wygl\u0105da\u0142a zupe\u0142nie tak, jakby kto\u015b d\u0142ugi czas mocowa\u0142 si\u0119 z jej zamkni\u0119ciem i zdecydowa\u0142 si\u0119 zniszczy\u0107 wieko. Spl\u0105drowa\u0107 zawarto\u015bci r\u00f3wnie\u017c nie omieszka\u0142.<\/p>\n\n\n\n I William chcia\u0142 ju\u017c zacz\u0105\u0107 kl\u0105\u0107, ale wtedy zda\u0142 sobie spraw\u0119 z jednej rzeczy.<\/p>\n\n\n\n A na t\u0119, gdyby jego cia\u0142o by\u0142o realne i posiada\u0142o uk\u0142ad kr\u0105\u017ceniowy, \u015bci\u0119\u0142aby mu si\u0119 krew.<\/p>\n\n\n\n Istnia\u0142o pewne prawdopodobie\u0144stwo, \u017ce jednak tak do ko\u0144ca nie by\u0142 tu sam.<\/p>\n\n\n\n Usta poruszy\u0142y si\u0119 w niemym inwektywie. Na wydobycie z siebie g\u0142osu chwilowo zdawa\u0142 si\u0119 nie mie\u0107 do\u015b\u0107 odwagi. Teraz wszystko zmienia\u0142o si\u0119 w jeszcze gorsz\u0105 loteri\u0119, o ile \u2013 o zgrozo \u2013 w\u0142a\u015bnie mu do ko\u0144ca nie odebrano b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa s\u0142odkiej niewiedzy odno\u015bnie obecno\u015bci tu kogo\u015b jeszcze tutaj, w tym miejscu, kt\u00f3re jakby si\u0119 tylko uprze\u0107, da\u0142oby si\u0119 nazwa\u0107 piek\u0142em.<\/p>\n\n\n\n A mo\u017ce to tylko kolejny wybitny tw\u00f3r wybitnie genialnego sprz\u0119tu? Nie m\u00f3g\u0142 by\u0107 niczego pewien. To przera\u017ca\u0142o chyba najmocniej.<\/p>\n\n\n\n To go tak cholernie przera\u017ca\u0142o.<\/p>\n\n\n\n Najciszej jak m\u00f3g\u0142 \u2013 zupe\u0142nie tak, jakby sam ju\u017c jego my\u015blowy ko\u0142tun by\u0142 w stanie produkowa\u0107 d\u017awi\u0119ki s\u0142yszalne dla potencjalnego \u017ar\u00f3d\u0142a zagro\u017cenia \u2013 rozejrza\u0142 si\u0119 dooko\u0142a jeszcze raz. Opr\u00f3cz szcz\u0105tk\u00f3w tego namiotu by\u0142y jeszcze dwa, w podobnym stanie. Poszed\u0142 w ich kierunku.<\/p>\n\n\n\n Ods\u0142oni\u0142 sobie po raz kolejny wej\u015bcie do \u015brodka, gdzie znalaz\u0142 podniszczony kufer. Drewniany, z potencjalnie \u017celaznymi, prostymi zdobieniami. By\u0142 brudny, zakurzony, ale na pewno w lepszym stanie, ni\u017c tamta skrzynia. Na jego szcz\u0119\u015bcie, by\u0142 on otwarty. Z nieco mniejszym \u2013 ale wci\u0105\u017c \u2013 entuzjazmem przyj\u0105\u0142 fakt, \u017ce w \u015brodku nie znalaz\u0142 nic do ko\u0144ca konkretnego. Ot, kawa\u0142ek linki, kilka prostych jak napr\u0119\u017cona struna kijk\u00f3w\u2026<\/p>\n\n\n\n …i materia\u0142. A pod nim co\u015b le\u017ca\u0142o: wyra\u017anie widzia\u0142 zarysy kszta\u0142tu, zatem powoli z\u0142apa\u0142 za czerwony, wyp\u0142owia\u0142y r\u0105bek i odgi\u0105\u0142 go.<\/p>\n\n\n\n Znalaz\u0142 kusz\u0119.<\/p>\n\n\n\n Bro\u0144. Wreszcie co\u015b konkretnego.<\/p>\n\n\n\n Przez d\u0142u\u017csz\u0105 chwil\u0119 wpatrywa\u0142 si\u0119 w ni\u0105 jak sroka w \u015bwiecide\u0142ko, kiedy tylko znalaz\u0142a si\u0119 w jego d\u0142oniach. Linka by\u0142a poluzowana, a spust z lekka zacina\u0142 si\u0119 pod palcem Williama\u2026 ale by\u0142a. Najzwyczajniej w \u015bwiecie, zacz\u0105\u0142 si\u0119 \u015bmia\u0107 jak dziecko.<\/p>\n\n\n\n Mo\u017ce mia\u0142 szanse tu przetrwa\u0107. Mo\u017ce mu si\u0119 uda zbli\u017cy\u0107 do celu.<\/p>\n\n\n\n Mo\u017ce si\u0119 uwolni.<\/p>\n\n\n\n Szlag, nawet nie mia\u0142, jak sobie jej przypi\u0105\u0107, zaczepi\u0107. Nie mia\u0142 r\u00f3wnie\u017c \u017cadnych strza\u0142.<\/p>\n\n\n\n To nic\u2026 to nic\u2026<\/em><\/p>\n\n\n\n To by\u0142 teraz najmniejszy problem. Maj\u0105c bro\u0144, m\u00f3g\u0142 reszt\u0119 sobie za\u0142atwi\u0107. Przecie\u017c mia\u0142 tamte kijki, link\u0119 i od\u0142amki swojego miecza zatkni\u0119te za szarf\u0119.<\/p>\n\n\n\n To nic\u2026 to tylko chwila roboty\u2026<\/p>\n\n\n\n Uspokoi\u0142 si\u0119. Wr\u0119cz zbeszta\u0142 za to, \u017ce da\u0142 si\u0119 w ten spos\u00f3b porwa\u0107 emocjom. Wr\u00f3ci\u0142 mu zdrowy rozs\u0105dek. Na moment zastyg\u0142 w bezruchu i nas\u0142uchiwa\u0142\u2026 ale nikt si\u0119 nie zbli\u017ca\u0142. Przynajmniej nie s\u0142ysza\u0142.<\/p>\n\n\n\n Przykucn\u0105\u0142 na ziemi, roz\u0142o\u017cy\u0142 znaleziony w kufrze materia\u0142 (ten, swoj\u0105 drog\u0105, uzna\u0142 za niez\u0142y do zrobienia sobie tobo\u0142ka na wszelkie znalezione i potencjalnie przydatne rzeczy), na nim za\u015b wy\u0142o\u017cy\u0142 wszystko, co do tej pory wpad\u0142o mu w r\u0119ce.<\/p>\n\n\n\n Nied\u0142ugo p\u00f3\u017aniej szuka\u0142 czego\u015b, co pos\u0142u\u017cy\u0142oby mu za ko\u0142czan na siedem swoich be\u0142t\u00f3w. Znalaz\u0142 jednak co\u015b, co by\u0142o nim naprawd\u0119, a mia\u0142o jedynie uszkodzony pasek.<\/p>\n\n\n\n To nic\u2026 to nic\u2026<\/em><\/p>\n\n\n\n By\u0142 w stanie przymocowa\u0107 go do swojej szarfy. Ci\u0119ciwa kuszy zn\u00f3w by\u0142a odpowiednio napi\u0119ta. Spust uda\u0142o si\u0119 nieco rozrusza\u0107 i nauczy\u0107 si\u0119, jak w og\u00f3le z tego strzela\u0107. William nie liczy\u0142 na \u017cadne puste puszki.<\/p>\n\n\n\n Czy potrzebowa\u0142 jakiego\u015b maskowania si\u0119? Je\u017celi mia\u0142 tu zosta\u0107 na d\u0142u\u017cej i nie by\u0107 sam\u2026 to lepiej, by cokolwiek by to nie by\u0142o, nie zna\u0142o jego twarzy.<\/p>\n\n\n\n Zapachu raczej tu nie mia\u0142. Chyba \u2013 nie by\u0142 pewien, bo czu\u0142 dalej ten sw\u0105d spalenizny, mieszaj\u0105cy si\u0119 ze zgnilizn\u0105. Tej drugiej by\u0142o mniej, odk\u0105d oddali\u0142 si\u0119 od tamtej rzeki.<\/p>\n\n\n\n Z\u0142apa\u0142 za kawa\u0142ek poszarpanej p\u0142achty i zarzuci\u0142 j\u0105 sobie na ramiona. Zrobi\u0142 sobie prowizoryczny kaptur z niegdy\u015b czerwonej, teraz bladej, wyp\u0142owia\u0142ej tkaniny.<\/p>\n\n\n\n Dla upewnienia si\u0119, \u017ce nic wi\u0119cej tu nie znajdzie, rozejrza\u0142 si\u0119 po szcz\u0105tkach osady po raz ostatni. By\u0142 got\u00f3w do drogi, a jednak wcale si\u0119 taki nie czu\u0142.<\/p>\n\n\n\n Jak mo\u017cna by\u0142o przygotowa\u0107 si\u0119 na co\u015b, co w \u017cyciu nigdy normalnie by si\u0119 nie przydarzy\u0142o?<\/p>\n\n\n\n Wyszed\u0142 jednak stamt\u0105d. Nast\u0119pnym punktem mia\u0142 by\u0107 ten most. Tylko\u2026 najpierw nale\u017ca\u0142o si\u0119 na niego dosta\u0107. Wej\u015b\u0107 do wn\u0119trza tej skalnej \u015bciany. William upewni\u0142 si\u0119, \u017ce droga na pewno zaczyna\u0142a si\u0119 ze \u015brodka, a nie z klifu. M\u00f3g\u0142 tylko liczy\u0107, \u017ce wzrok go nie myli\u0142.<\/p>\n\n\n\n Ruszy\u0142 przed siebie. Co m\u00f3g\u0142 przecie\u017c zrobi\u0107 wi\u0119cej?<\/p>\n\n\n\n \u2014 *** \u2014<\/p>\n\n\n\n Nic.<\/p>\n\n\n\n Obszed\u0142 skaln\u0105 \u015bcian\u0119 u jej podn\u00f3\u017ca ze dwa razy. By\u0142a zbyt stroma, aby spr\u00f3bowa\u0107 si\u0119 wspi\u0105\u0107, czy te\u017c nie posiada\u0142 ku temu odpowiedniego sprz\u0119tu. Narastaj\u0105ca frustracja \u2013 z pocz\u0105tku powoli, lecz zaczynaj\u0105ca coraz gwa\u0142towniej szybowa\u0107 w g\u00f3r\u0119 \u2013 nie pomaga\u0142a w jakimkolwiek skupieniu si\u0119 nad planem wej\u015bcia.<\/p>\n\n\n\n Ile czasu tak straci\u0142? Co dok\u0142adnie przeoczy\u0142?<\/p>\n\n\n\n \u201eMog\u0142e\u015b w tym czasie nauczy\u0107 si\u0119 strzela\u0107 z tej cholernej kuszy. Dalej nie masz zielonego poj\u0119cia, jak si\u0119 ni\u0105 pos\u0142ugiwa\u0107.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n \u201eAle wci\u0105\u017c jednak musisz znale\u017a\u0107 tam wej\u015bcie.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n A mo\u017ce szuka\u0142 w z\u0142ym miejscu?<\/p>\n\n\n\n Mo\u017ce to jeszcze nie tu?<\/p>\n\n\n\n A gdyby naprawd\u0119 jakim\u015b cudem jednak spr\u00f3bowa\u0107 wspi\u0105\u0107 si\u0119 tam? Pas tego wzg\u00f3rza ci\u0105gn\u0105\u0142 si\u0119 daleko, gdzie\u015b w kierunku z kt\u00f3rego\u2026<\/p>\n\n\n\n …przyby\u0142.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Chwila\u2026 \u2013 mrukn\u0105\u0142, marszcz\u0105c brwi. Odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 ca\u0142kowicie w stron\u0119, z kt\u00f3rej przyszed\u0142.<\/p>\n\n\n\n Otoczenie si\u0119 zmieni\u0142o. Nie by\u0142o ju\u017c starej bramy ani prowadz\u0105cego w jej stron\u0119 zniszczonego, wybrukowanego mostu, kt\u00f3ry zobaczy\u0142 jako pierwszy. Zosta\u0142 tylko ledwie s\u0142yszalny szum rzeki.<\/p>\n\n\n\n Gdyby tylko cia\u0142o Williama nie by\u0142o pikselowym zlepkiem, to w tym momencie serce powinno mu podej\u015b\u0107 do gard\u0142a, \u017co\u0142\u0105dek zacisn\u0105\u0107, a sk\u00f3ra zla\u0107 zimnym potem. Fantomowe odczucia jednak nie zawodzi\u0142y.<\/p>\n\n\n\n Teraz przed sob\u0105 widzia\u0142 las. Jego ziele\u0144 by\u0142a nieco \u017cywsza ni\u017c to, co widzia\u0142 wcze\u015bniej \u2013 wci\u0105\u017c to jednak nie do ko\u0144ca go zach\u0119ca\u0142o.<\/p>\n\n\n\n \u201ePodejd\u017a bli\u017cej. Sprawd\u017a to.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n \u201eG\u0142upi! Oddalisz si\u0119 od mostu!\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n \u201eA co, je\u017celi jednak nie chodzi o ten pieprzony most?\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n William, stoj\u0105c w miejscu, pochyli\u0142 g\u0142ow\u0119. Stara\u0142 si\u0119 przemy\u015ble\u0107 to wszystko, a sprzeczne my\u015bli nie u\u0142atwia\u0142y zadania \u2013 szczeg\u00f3lnie, gdy obie strony zdawa\u0142y si\u0119 mie\u0107 racj\u0119.<\/p>\n\n\n\n Zacisn\u0105\u0142 d\u0142o\u0144 na swojej kuszy. Mia\u0142 nadziej\u0119, \u017ce by\u0107 mo\u017ce uda mu si\u0119 wreszcie porz\u0105dnie j\u0105 sprawdzi\u0107. Jedyne, na co liczy\u0142, to na jakiekolwiek przychylne mu zrz\u0105dzenie si\u0142y wy\u017cszej.<\/p>\n\n\n\n By ta nie kaza\u0142a mu sprawdza\u0107 jeszcze niczego na \u201erzeczywistym\u201d przeciwniku.<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Autorka: Morrigan<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Jak w og\u00f3le powinien si\u0119 dosta\u0107 na ten most? Co w og\u00f3le m\u00f3g\u0142by zasta\u0107 za t\u0105 bram\u0105? Jakie istnia\u0142y szanse na to, \u017ce da rad\u0119 tamt\u0119dy i\u015b\u0107 \u2013 \u017ce po wej\u015bciu tam nie zobaczy kolejnej, wielkiej dziury, kt\u00f3rej po prostu do tej pory nie by\u0142 w stanie si\u0119 dopatrzy\u0107? W tym wszystkim chyba brak kogo\u015b, …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":3449,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[58],"tags":[],"class_list":["post-3504","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-krucza-brama"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3504","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3504"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3504\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3505,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3504\/revisions\/3505"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3449"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3504"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3504"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3504"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}