Wiele ch\u0119tniej wita\u0142 j\u0119zyki srebrnego p\u0142omienia ni\u017c smugi smolistego, czarnego dymu \u2013 tego samego, kt\u00f3ry nawiedza\u0142 go nocami w najgorszych koszmarach.
Nad tym ogniem potrafi\u0142 zapanowa\u0107. Niepos\u0142uszny dym za\u015b wciska\u0142 si\u0119 do nozdrzy i zatruwa\u0142 go \u2013 tru\u0142, p\u00f3ki nie zostawa\u0142o z niego nic. Te koszmary dopiero od niedawna zacz\u0119\u0142y miewa\u0107 swoje szcz\u0119\u015bliwsze zako\u0144czenia. W jednych by\u0142 w stanie si\u0119 obroni\u0107, nim kto\u015b, kto kaza\u0142 nazywa\u0107 si\u0119 mistrzem, wyci\u0105gn\u0105\u0142 po niego ponownie swoje r\u0119ce.<\/p>\n\n\n\n
Nawo\u0142ywa\u0142 Williama z trosk\u0105. Zawsze na pocz\u0105tku ten g\u0142os by\u0142 taki ciep\u0142y\u2026 zach\u0119caj\u0105cy. Zupe\u0142nie, jakby wo\u0142a\u0142 go ojciec. Potem pojawia\u0142a si\u0119 nuta irytacji w tym g\u0142osie. Ch\u0142opak zazwyczaj ani drgn\u0105\u0142. Nie umia\u0142 si\u0119 ruszy\u0107 \u2013 nie by\u0142 w stanie podej\u015b\u0107 bli\u017cej, ale ucieczka tak samo okazywa\u0142a si\u0119 by\u0107 niemo\u017cliwa.<\/p>\n\n\n\n
I wtedy przychodzi\u0142 gniew.<\/p>\n\n\n\n
Przed kt\u00f3rym \u2013 William niedawno nauczy\u0142 si\u0119 broni\u0107 swoim w\u0142asnym: tym uczuciem, kt\u00f3re dos\u0142ownie mu wrza\u0142o pod sk\u00f3r\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Srebrny p\u0142omie\u0144 otacza\u0142 go jak najcieplejszy, ulubiony koc.<\/p>\n\n\n\n
Nie b\u0119dzie wi\u0119cej \u017cadn\u0105 ofiar\u0105. Nie b\u0119dzie \u017cadnym wrogiem\u2026 nie b\u0119dzie potworem.<\/em><\/p>\n\n\n\n Ale wci\u0105\u017c w oczach innych by\u0142 dziwakiem i samotnikiem.<\/p>\n\n\n\n ~*~<\/p>\n\n\n\n Tego, jak wa\u017cnym okazywa\u0142o si\u0119 panowanie nad w\u0142asnymi emocjami, mo\u017ce i nauczy\u0142 si\u0119 z czasem, ale na pewno odpowiednio szybko. Nie potrafi\u0142 w zasadzie okre\u015bli\u0107 tak do ko\u0144ca, co by\u0142o gorsze: docinki i dochodz\u0105ce niekiedy zza jego plec\u00f3w, \u015bciszone g\u0142osy, czy te\u017c widok ludzi, kt\u00f3rych niegdy\u015b uwa\u017ca\u0142 za przyjaci\u00f3\u0142\u2026 mo\u017ce bardziej jako dobry na takowych materia\u0142, skoro przecie\u017c podzielili si\u0119 z nim sekretem, jaki ca\u0142\u0105 gromad\u0105 powinni bezwzgl\u0119dnie zabra\u0107 do grob\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n Za ka\u017cdym takim razem czu\u0142 lekkie pieczenie pod sk\u00f3r\u0105, kt\u00f3ra robi\u0142a si\u0119 cieplejsza, ni\u017c zwykle. Wiedzia\u0142, \u017ce przywo\u0142anie najdrobniejszej iskierki by\u0142o kwesti\u0105 jego jednego \u2013 mniej, czy bardziej rozwa\u017cnego \u2013 ruchu. Podobnie r\u00f3wnie\u017c wiedzia\u0142, \u017ce zrobienie tego to proszenie si\u0119 o k\u0142opoty.<\/p>\n\n\n\n Jak m\u00f3g\u0142by to wyt\u0142umaczy\u0107? Powiedzie\u0107, \u017ce by\u0142 wied\u017am\u0105, dlatego umia\u0142 takie rzeczy? Prosta droga na oddzia\u0142 zamkni\u0119ty, albo i\u2026 gdzie jeszcze dok\u0142adnie? Tak zak\u0142adaj\u0105c<\/em>, \u017ce kto\u015b chcia\u0142by si\u0119 przyjrze\u0107 sprawie bli\u017cej? Zdrowy rozs\u0105dek kaza\u0142 trzyma\u0107 w pewnych sprawach g\u0119b\u0119 zamkni\u0119t\u0105 na k\u0142\u00f3dk\u0119.<\/p>\n\n\n\n To by\u0142o podobne, jak tamto przyrzeczenie \u2013 o dochowanie tajemnicy: kt\u00f3rego, swoj\u0105 drog\u0105, nigdy nie z\u0142ama\u0142.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Przesu\u0144 si\u0119!<\/p>\n\n\n\n Ktokolwiek to by\u0142, m\u00f3g\u0142 sobie spokojnie przej\u015b\u0107 obok. Mia\u0142 dostatecznie du\u017co miejsca, ale jednak przy\u0142o\u017cy\u0142 z barku \u2013 William zatoczy\u0142 si\u0119 krok za siebie i gniewnie zerkn\u0105\u0142 w stron\u0119 plec\u00f3w odchodz\u0105cego, przypadkowego ucznia.<\/p>\n\n\n\n \u201eFuck the rules.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n \u2013 Kurwa! \u2013 da\u0142o si\u0119 s\u0142ysze\u0107, gdy zapalniczka uczniaka strzeli\u0142a mu w d\u0142oni. Raczej niegro\u017anie. Zreszt\u0105, nie chcia\u0142 mu robi\u0107 \u017cadnej krzywdy: bardziej mia\u0142 ochot\u0119 pobawi\u0107 si\u0119 w ca\u0142\u0105 t\u0119 mityczn\u0105 \u201ekarm\u0119\u201d. Wystarczy\u0142o jedynie pstrykn\u0105\u0107 palcami. Sztuczk\u0119 podpatrzy\u0142 podczas ogl\u0105dania serialu \u201eSupernatural\u201d<\/em> \u2013 tam tylko by\u0142a bardziej brzemienna w skutkach.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Dobrze Ci tak. \u2013 prychn\u0105\u0142 pod nosem William, zbieraj\u0105c si\u0119 z miejsca, w kt\u00f3rym sta\u0142.<\/p>\n\n\n\n Nie do ko\u0144ca poprawne i moralne \u2013 ale nauczy\u0142 si\u0119, \u017ce je\u017celi chcia\u0142 przetrwa\u0107\u2026 to chyba niekiedy potrzebowa\u0142 drobniutkiej dawki skurwysy\u0144stwa we w\u0142asnym wykonaniu.<\/p>\n\n\n\n Tak tylko ku przetrwaniu w tej ciut nieprzyjaznej rzeczywisto\u015bci.<\/p>\n\n\n\n ~*~<\/p>\n\n\n\n Srebrny ogie\u0144 by\u0142 przy nim ca\u0142y czas \u2013 zmienia\u0142 si\u0119 jedynie spos\u00f3b, w jak\u0105 manifestowa\u0142 swoj\u0105 obecno\u015b\u0107, czy te\u017c bardziej stopie\u0144 jej nasilenia. Dlaczego nie odkry\u0142 tego wcze\u015bniej? To u\u0142atwi\u0142oby mu tak wiele. A mo\u017ce bardziej utrudni\u0142o?<\/p>\n\n\n\n Teraz jednak to nie mia\u0142o znaczenia. Wa\u017cne, \u017ce mia\u0142 \u2013 mia\u0142 co\u015b, co po raz pierwszy mog\u0142o mu pom\u00f3c stawi\u0107 czo\u0142a koszmarom, w kt\u00f3rych do tej pory by\u0142 tak\u2026 bezradny. Nic nie by\u0142o w stanie wtedy roz\u015bwietli\u0107 tej ciemno\u015bci, w jakiej znajdowa\u0142 si\u0119 za ka\u017cdym razem \u2013 obecnie za\u015b czarnow\u0142osy unosi\u0142 d\u0142o\u0144 w kierunku smolistej chmury. K\u0142\u0105b ten stara\u0142 si\u0119 przybra\u0107 ludzkie kszta\u0142ty.<\/p>\n\n\n\n Wreszcie, przeistoczy\u0142 si\u0119 w odzianego w czarny kombinezon wojownika, kt\u00f3ry w d\u0142oniach dzier\u017cy\u0142 ci\u0119\u017cki, obur\u0119czny miecz.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Jeste\u015b w stanie to zrobi\u0107?<\/p>\n\n\n\n Wyzywaj\u0105ce spojrzenie. Kpina w g\u0142osie.<\/p>\n\n\n\n Obleczona w p\u0142omienie d\u0142o\u0144 drgn\u0119\u0142a. Na twarzy wojownika pojawi\u0142 si\u0119 r\u00f3wnie kpi\u0105cy u\u015bmieszek.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Obaj wiemy doskonale, \u017ce nie. Czemu nie mo\u017cesz tego, do cholery, zaakceptowa\u0107? \u2013 zapyta\u0142, przechylaj\u0105c znajomo g\u0142ow\u0119 na bok.<\/p>\n\n\n\n William spu\u015bci\u0142 na moment g\u0142ow\u0119, zbieraj\u0105c my\u015bli. Przygryz\u0142 kr\u00f3tko warg\u0119, przechyli\u0142 w\u0142asn\u0105 \u0142epetyn\u0119 to na prawo, to lewo\u2026<\/p>\n\n\n\n \u2013 Jest mi\u0119dzy nami zasadnicza r\u00f3\u017cnica. \u2013 wreszcie odpar\u0142 prawdziwy Dunbar \u2013 Widzisz\u2026 Ty nigdy nie by\u0142e\u015b mn\u0105, a pieprzon\u0105 podpuch\u0105 podstawion\u0105 w moje miejsce przez sfiksowanego wirucha. Moje my\u015bli nigdy nie by\u0142y Twoimi, a Twoje\u2026 moimi. To samo tyczy si\u0119 tego spektrum. Jeste\u015bmy r\u00f3\u017cnymi istotami. A Ty\u2026 w zasadzie nawet nie istniejesz.<\/p>\n\n\n\n Odziany w czer\u0144 wojownik nie spodziewa\u0142 si\u0119 tego \u2013 wok\u00f3\u0142 ich dw\u00f3jki zebra\u0142a si\u0119 wi\u0119ksza ilo\u015b\u0107 dymu.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Jeste\u015bmy jednym i tym samym!<\/p>\n\n\n\n \u2013 Nigdy nie byli\u015bmy \u2013 p\u0142on\u0105cy srebrem kr\u0105g zarysowa\u0142 si\u0119 wok\u00f3\u0142 Wied\u017amy \u2013 A ja z ch\u0119ci\u0105 popatrz\u0119, jak Ci\u0119 \u017cr\u0105 te p\u0142omienie. By po prostu Ci o tym dobitnie przypomnie\u0107. Stoi?<\/p>\n\n\n\n Miecz upad\u0142 z ci\u0119\u017ckim \u0142omotem.<\/p>\n\n\n\n Wojownik rozp\u0142yn\u0105\u0142 si\u0119 \u2013 William pierwszy raz w \u017cyciu widzia\u0142, by to p\u0142omienie rozrzedza\u0142y dym, ale tak si\u0119 w\u0142a\u015bnie sta\u0142o. Przesz\u0142o\u015b\u0107 zosta\u0142a pogodzona z tera\u017aniejszo\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n ~*~<\/p>\n\n\n\n Nied\u0142ugo p\u00f3\u017aniej, William otworzy\u0142 oczy. Za oknem ponownie \u015bwita\u0142o.<\/p>\n\n\n\n Wsta\u0142 z \u0142\u00f3\u017cka, ubra\u0142 si\u0119, zebra\u0142 plecak i jak co dzie\u0144 zszed\u0142 na \u015bniadanie. Po raz pierwszy od dawna nie czu\u0142 ci\u0105g\u0142ego pieczenia pod sk\u00f3r\u0105.<\/p>\n\n\n\n Zupe\u0142nie tak\u2026 jakby jego nerwy znalaz\u0142y wreszcie ukojenie.<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Autorka: Morrigan<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Wiele ch\u0119tniej wita\u0142 j\u0119zyki srebrnego p\u0142omienia ni\u017c smugi smolistego, czarnego dymu \u2013 tego samego, kt\u00f3ry nawiedza\u0142 go nocami w najgorszych koszmarach.Nad tym ogniem potrafi\u0142 zapanowa\u0107. Niepos\u0142uszny dym za\u015b wciska\u0142 si\u0119 do nozdrzy i zatruwa\u0142 go \u2013 tru\u0142, p\u00f3ki nie zostawa\u0142o z niego nic. Te koszmary dopiero od niedawna zacz\u0119\u0142y miewa\u0107 swoje szcz\u0119\u015bliwsze zako\u0144czenia. W jednych …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":3292,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[55],"tags":[],"class_list":["post-3412","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-wiedzma-srebrnego-plomienia"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3412","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3412"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3412\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3413,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3412\/revisions\/3413"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3292"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3412"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3412"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3412"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}