G\u0142\u00f3wna siedziba gildii Tizia znajdowa\u0142a si\u0119 na p\u00f3\u0142nocy Francji, w wybudowanej oko\u0142o dwadzie\u015bcia lat temu posiad\u0142o\u015bci. Wygl\u0105dem mia\u0142a przypomina\u0107 romantyczny pa\u0142acyk, otoczony sztucznymi ruinami, obro\u015bni\u0119ty bluszczem, kt\u00f3rego li\u015bcie miejscami przybra\u0142y czerwony kolor. <\/p>\n\n\n\n
Wsz\u0119dzie wok\u00f3\u0142 kr\u0119ci\u0142a si\u0119 m\u0142odzie\u017c – zar\u00f3wno przed posiad\u0142o\u015bci\u0105, w niewielkim parku, jak i w holu i na korytarzach. Cz\u0119\u015b\u0107 z nich czeka\u0142a na zaj\u0119cia, inni po prostu sp\u0119dzali tu czas. Tamara nie by\u0142a tym zdziwiona – dawniej sama lubi\u0142a przesiadywa\u0107 w tutejszej czytelni. Uwielbia\u0142a ten klimat, tysi\u0105ce ksi\u0105\u017cek, szepty setki os\u00f3b w wielkiej sali na parterze\u2026<\/p>\n\n\n\n
Tamara przesz\u0142a przez budynek, staraj\u0105c si\u0119 nie zwraca\u0107 na siebie wi\u0119kszej uwagi. Od kiedy przed kilkoma laty wzi\u0119\u0142a udzia\u0142 w Turnieju, m\u0142odsi cz\u0142onkowie gildii zagadywali j\u0105, pr\u00f3bowali zach\u0119ci\u0107, by z nimi po\u0107wiczy\u0142a. Pewnie niewielu z nich tak naprawd\u0119 widzia\u0142o jej walki – przecie\u017c odnios\u0142a wyra\u017an\u0105 pora\u017ck\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Tamara zatrzyma\u0142a si\u0119 przed drzwiami na jeden z trzech wewn\u0119trznych dziedzi\u0144c\u00f3w. Przez chwil\u0119 ogarn\u0119\u0142a j\u0105 panika i chcia\u0142a zawr\u00f3ci\u0107.<\/p>\n\n\n\n
~ Spokojnie ~ powt\u00f3rzy\u0142a sobie. ~ Nie zawracaj teraz.<\/p>\n\n\n\n
W ko\u0144cu wzi\u0119\u0142a g\u0142\u0119boki oddech i otworzy\u0142a przed sob\u0105 drzwi.<\/p>\n\n\n\n
Na ogromnym placu, w sporych odst\u0119pach od siebie \u0107wiczy\u0142o kilkana\u015bcie par. Drewniane miecze stuka\u0142y o siebie, czasem uderzaj\u0105c w ochronne kombinezony lub kaski. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 \u0107wicz\u0105cych mia\u0142a po dwana\u015bcie, trzyna\u015bcie lat. Mi\u0119dzy nimi przechadza\u0142y si\u0119 dwie kobiety, rozmawiaj\u0105c przyciszonymi g\u0142osami. Jedna z nich, wy\u017csza, trzyma\u0142a w r\u0119ku grub\u0105 teczk\u0119. Druga mia\u0142a przy sobie tylko zapasowy miecz. <\/p>\n\n\n\n
Tamara niepewnie skierowa\u0142a si\u0119 w ich stron\u0119. Na pierwsze zaj\u0119cia po prawie roku musia\u0142a si\u0119 oczywi\u015bcie sp\u00f3\u017ani\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Jedna z nauczycielek gildii zauwa\u017cy\u0142a j\u0105 i zatrzyma\u0142a si\u0119, obracaj\u0105c si\u0119 w jej stron\u0119. Skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105, \u017ceby podesz\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Tamara przy\u015bpieszy\u0142a kroku.<\/p>\n\n\n\n
– Przepraszam za sp\u00f3\u017anienie – powiedzia\u0142a cicho, gdy tylko dosz\u0142a do kobiety.<\/p>\n\n\n\n
– Nie jestem zaskoczona – odpar\u0142a tamta.<\/p>\n\n\n\n
Druga nauczycielka u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119, rozbawiona.<\/p>\n\n\n\n
Tamara powstrzyma\u0142a grymas. Owszem, wcze\u015bniej sp\u00f3\u017ania\u0142a si\u0119 do\u015b\u0107 cz\u0119sto, jednak by\u0142a pewna, \u017ce ju\u017c wi\u0119cej si\u0119 to nie zdarzy.<\/p>\n\n\n\n
– Zostawiam ci\u0119 zatem – nauczycielka zwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 do drugiej i skin\u0119\u0142a na Tamar\u0119, by ta posz\u0142a za ni\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Na terenie gildii znajdowa\u0142o si\u0119 kilka pomieszcze\u0144 na \u0107wiczenia z technologi\u0105 VR. Kiedy\u015b Tamara by\u0142a zdziwiona, \u017ce nie \u0107wicz\u0105 w wirtualnym \u015bwiecie, tylko u\u017cywaj\u0105 gogli, lecz nauczyciele uwa\u017cali, \u017ce do uzyskania perfekcji w wirtualnej walce, trzeba opanowa\u0107 te\u017c t\u0105 realn\u0105.<\/p>\n\n\n\n
W\u0142a\u015bnie do jednego z takich pomieszcze\u0144 teraz si\u0119 kierowa\u0142y.<\/p>\n\n\n\n
Nauczycielka – Marie – wybra\u0142a jedn\u0105 z mniejszych sal, le\u017c\u0105c\u0105 do\u015b\u0107 daleko od placu. Tamara domy\u015bla\u0142a si\u0119, \u017ce w pozosta\u0142ych odbywaj\u0105 si\u0119 zaj\u0119cia. <\/p>\n\n\n\n
Sz\u0142y w ciszy. Marie raczej nie rozmawia\u0142a z m\u0142odszymi cz\u0142onkami gildii, a Tamara nie mia\u0142a ochoty jej zagadywa\u0107. <\/p>\n\n\n\n
Dosz\u0142y do sali. Nauczycielka otworzy\u0142a drzwi niewielkim kluczem i zapali\u0142a \u015bwiat\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
– Planujesz wyst\u0119powa\u0107 w tym roku w Turnieju? – zapyta\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
– Mo\u017ce – niepewnie odpowiedzia\u0142a Tamara. <\/p>\n\n\n\n
Wesz\u0142y do \u015brodka. Dziewczyna od\u0142o\u017cy\u0142a na bok torb\u0119, kt\u00f3r\u0105 do tej pory mia\u0142a przewieszon\u0105 przez rami\u0119 i wyj\u0119\u0142a z niej sk\u0142adany miecz. Tymczasem nauczycielka podesz\u0142a do jednej z ustawionych przy \u015bcianie szafek.<\/p>\n\n\n\n
– Masz swoje gogle?<\/p>\n\n\n\n
– Zostawi\u0142am je w domu.<\/p>\n\n\n\n
Nauczycielka przytakn\u0119\u0142a i wyj\u0119\u0142a dwie pary komicznie du\u017cych okular\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Tamara skrzywi\u0142a si\u0119. Ju\u017c zapomnia\u0142a, jak nieprzyjemne by\u0142y gogle w gildii. W ko\u0144cu dlatego kupi\u0142a w\u0142asne. Szkoda, \u017ce o nich zapomnia\u0142a. W\u0142a\u015bciwie, nie by\u0142a nawet pewna, gdzie s\u0105.<\/p>\n\n\n\n
– Podobno mamy dosta\u0107 nowe na nast\u0119pny rok. Mam nadziej\u0119, \u017ce b\u0119dziesz tu z nami, \u017ceby ich wypr\u00f3bowa\u0107 – nauczycielka musia\u0142a zauwa\u017cy\u0107 jej grymas. Poda\u0142a Tamarze okulary i za\u0142o\u017cy\u0142a w\u0142asne.<\/p>\n\n\n\n
Pok\u00f3j widziany przez gogle przypomina\u0142 sektor le\u015bny. Pod\u0142oga by\u0142a pokryta niewielkimi, r\u00f3\u017cowymi kwiatami, \u015bciany za\u015b zmieni\u0142y si\u0119 w konary i li\u015bcie.<\/p>\n\n\n\n
– Standardowa rozgrzewka? – zaproponowa\u0142a nauczycielka.<\/p>\n\n\n\n
Tamara skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105, rozk\u0142adaj\u0105c sw\u00f3j miecz i skupiaj\u0105c uwag\u0119 na kobiecie.<\/p>\n\n\n\n
Nauczycielka zaatakowa\u0142a pierwsza. Tamara ledwo zd\u0105\u017cy\u0142a zablokowa\u0107 atak, jednak zachwia\u0142a si\u0119. St\u0142umi\u0142a przekle\u0144stwo, gdy wpad\u0142a plecami na \u015bcian\u0119. Kobieta pomog\u0142a jej wsta\u0107.<\/p>\n\n\n\n
– Widz\u0119, \u017ce dawno nie \u0107wiczy\u0142a\u015b.<\/p>\n\n\n\n
Tamara zmusi\u0142a si\u0119 do u\u015bmiechu.<\/p>\n\n\n\n
– To a\u017c tak oczywiste?<\/p>\n\n\n\n
Nauczycielka pozwoli\u0142a jej ponownie si\u0119 przygotowa\u0107 i zaatakowa\u0142a jeszcze raz. Tym razem Tamarze uda\u0142o si\u0119 odeprze\u0107 atak i przypu\u015bci\u0107 w\u0142asny. Skoczy\u0142a za nauczycielk\u0119, uwa\u017caj\u0105c, by zn\u00f3w nie trafi\u0107 na \u015bcian\u0119 i pchn\u0119\u0142a mieczem w jej stron\u0119. Kobieta bez problemu unikn\u0119\u0142a ostrza.<\/p>\n\n\n\n
Du\u017cym plusem \u0107wiczenia w VR by\u0142y podpowiedzi systemu, kt\u00f3re wy\u015bwietla\u0142y si\u0119 na okularach. W czasie Turnieju by\u0142y one zabronione, jednak podczas \u0107wicze\u0144 okazywa\u0142y si\u0119 przydatne. Po minucie, czy dw\u00f3ch, program zacz\u0105\u0142 analizowa\u0107 ruchy nauczycielki i pokazywa\u0107 Tamarze, jak powinna zaatakowa\u0107. <\/p>\n\n\n\n
\u201cTo wci\u0105\u017c rozgrzewka\u201d przypomina\u0142a sobie dziewczyna. Nie walczy\u0142a o to, by wygra\u0107, lecz by rozrusza\u0107 mi\u0119\u015bnie i przygotowa\u0107 si\u0119 na to, co nauczycielka przygotowa\u0142a na p\u00f3\u017aniej. Zignorowa\u0142a wi\u0119c podpowiedzi systemu i kontynuowa\u0142a walk\u0119.<\/p>\n\n\n\n
***<\/p>\n\n\n\n
Tamara przychodzi\u0142a na prywatne lekcje przez kolejny tydzie\u0144. Pokoje si\u0119 zmienia\u0142y; nauczycielka dwa razy zabra\u0142a j\u0105 do naprawd\u0119 du\u017cej hali i poprosi\u0142a kilku innych uczni\u00f3w, by pomogli w treningu. Te lekcje by\u0142y najtrudniejsze, ale Tamara musia\u0142a przyzna\u0107, \u017ce to przy nich najlepiej si\u0119 bawi\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Gdy kolejny raz pojawi\u0142a si\u0119 na lekcji, praktycznie z samego rana, w holu czeka\u0142o na ni\u0105 dw\u00f3ch m\u0142odszych ch\u0142opc\u00f3w i inny nauczyciel.<\/p>\n\n\n\n
– Emma prosi\u0142a, \u017cebym dzisiaj poprowadzi\u0142 tw\u00f3j trening za ni\u0105 – wyt\u0142umaczy\u0142 od razu. – Mia\u0142a wys\u0142a\u0107 ci wiadomo\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Tamara zerkn\u0119\u0142a na telefon. Rzeczywi\u015bcie, nauczycielka pisa\u0142a do niej rano.<\/p>\n\n\n\n
– Mam dw\u00f3ch indywidualnych uczni\u00f3w, wi\u0119c pomy\u015bla\u0142em, \u017ce mo\u017ce zgodzisz si\u0119 na walk\u0119 z nimi? Mieli\u015bmy dzisiaj zarezerwowany jeden z serwer\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
– Och, oczywi\u015bcie – Tamara o\u017cywi\u0142a si\u0119, s\u0142ysz\u0105c o wirtualnej walce. O ile lubi\u0142a treningi w realnym \u015bwiecie, te w wirtualnym nie powodowa\u0142y otar\u0107 i bol\u0105cych mi\u0119\u015bni.<\/p>\n\n\n\n
Nauczyciel u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
– \u015awietnie. To s\u0105 Alex i Gabriel – wskaza\u0142 na ch\u0142opc\u00f3w. – Chod\u017amy.<\/p>\n\n\n\n
Skanery w gildii Tizia znajdowa\u0142y si\u0119 w piwnicy, w sali nr 16. Gildia mia\u0142a kilka prywatnych serwer\u00f3w, zwykle okupowanych przez tych samych nauczycieli. Tamara nie pami\u0119ta\u0142a, jak nazywa\u0142 si\u0119 nauczyciel, kt\u00f3ry teraz prowadzi\u0142 j\u0105 do skanera, lecz by\u0142a pewna, \u017ce nie by\u0142 on jednym z nich. Musia\u0142 d\u0142ugo czeka\u0107, a\u017c b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 zarezerwowa\u0107 go dla zaledwie dw\u00f3ch uczni\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Dziewczyna zostawi\u0142a swoje rzeczy w jednej z dost\u0119pnych w pomieszczeniu szafek i wesz\u0142a do skanera. By\u0142 do\u015b\u0107 staro\u015bwiecki, jak zreszt\u0105 wi\u0119kszo\u015b\u0107 sprz\u0119t\u00f3w w gildii. Pewnie nie mia\u0142 wi\u0119cej, ni\u017c pi\u0119\u0107 lat, jednak technologia superkomputer\u00f3w rozwija\u0142a si\u0119 teraz tak szybko, \u017ce ju\u017c sprz\u0119ty sprzed roku wydawa\u0142y si\u0119 przestarza\u0142e.<\/p>\n\n\n\n
– Rozpoczynam wirtualizacj\u0119 – poinformowa\u0142 nauczyciel przez wbudowany w skaner g\u0142o\u015bniczek.<\/p>\n\n\n\n
Drzwi zamkn\u0119\u0142y si\u0119 za Tamar\u0105 i poczu\u0142a znajome mrowienie, zawsze towarzysz\u0105ce jej przy wirtualizacji.<\/p>\n\n\n\n
Po kilku sekundach sta\u0142a ju\u017c na lodowej arenie, naprzeciwko dw\u00f3ch ch\u0142opc\u00f3w w czerwonych strojach. Jeden z nich mia\u0142 niestandardowy, du\u017cy miecz, ale nie uzna\u0142a tego za nic dziwnego. Bardziej utalentowani uczniowie cz\u0119sto \u0107wiczyli inn\u0105 broni\u0105. A przecie\u017c nie zarezerwowano by serwera dla byle kogo.<\/p>\n\n\n\n
– Jakie umiej\u0119tno\u015bci ci za\u0142adowa\u0107, Tamaro? – zapyta\u0142 nauczyciel.<\/p>\n\n\n\n
– My\u015bl\u0119, \u017ce przy\u015bpieszenie i tarcza wystarcz\u0105 – odpar\u0142a. Nie by\u0142a tego taka pewna, ale co mog\u0142a straci\u0107? W ko\u0144cu przysz\u0142a tu \u0107wiczy\u0107. Je\u015bli brak super umiej\u0119tno\u015bci mia\u0142 utrudni\u0107 jej walk\u0119, to tylko lepiej.<\/p>\n\n\n\n
– W porz\u0105dku – zgodzi\u0142 si\u0119. Po chwili ciszy doda\u0142: – mo\u017cecie zaczyna\u0107.<\/p>\n\n\n\n
I tak zacz\u0119\u0142a si\u0119 pierwsza prawdziwa walka Tamary po ponad roku przerwy.<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Autorka: Akuliszi<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" G\u0142\u00f3wna siedziba gildii Tizia znajdowa\u0142a si\u0119 na p\u00f3\u0142nocy Francji, w wybudowanej oko\u0142o dwadzie\u015bcia lat temu posiad\u0142o\u015bci. Wygl\u0105dem mia\u0142a przypomina\u0107 romantyczny pa\u0142acyk, otoczony sztucznymi ruinami, obro\u015bni\u0119ty bluszczem, kt\u00f3rego li\u015bcie miejscami przybra\u0142y czerwony kolor. Wsz\u0119dzie wok\u00f3\u0142 kr\u0119ci\u0142a si\u0119 m\u0142odzie\u017c – zar\u00f3wno przed posiad\u0142o\u015bci\u0105, w niewielkim parku, jak i w holu i na korytarzach. Cz\u0119\u015b\u0107 z nich czeka\u0142a …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":9,"featured_media":0,"parent":3405,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[20],"tags":[],"class_list":["post-3409","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-areny"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3409","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/9"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3409"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3409\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3410,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3409\/revisions\/3410"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3405"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3409"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3409"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3409"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}