{"id":3360,"date":"2022-07-29T18:56:04","date_gmt":"2022-07-29T17:56:04","guid":{"rendered":"https:\/\/kodlyoko.pl\/?page_id=3360"},"modified":"2022-07-29T19:08:12","modified_gmt":"2022-07-29T18:08:12","slug":"krolewskie-porachunki-runda-druga","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/artykuly\/opowiadania\/serie\/krolewskie-porachunki\/krolewskie-porachunki-runda-druga\/","title":{"rendered":"Kr\u00f3lewskie porachunki – runda druga"},"content":{"rendered":"\n

\u201e\u017bal umiera\u0107 w taki deszcz… Prawda? Mnie wszystko jedno.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n

Nawet matury a\u017c tak nie prze\u017cywa\u0142a, jak tego dnia.<\/p>\n\n\n\n

Stresowa\u0142a si\u0119. Piekielnie.<\/p>\n\n\n\n

Co prawda trenowali intensywnie od ostatniej potyczki w lodowym sektorze, ale ci\u0105gle czu\u0142a, \u017ce to nie jest to. Widzia\u0142a za ka\u017cdym razem inne b\u0142\u0119dy, kt\u00f3re powiela\u0142a podczas innych trening\u00f3w. Albo z\u0142a garda, albo nieprawid\u0142owy rzut, albo beznadziejny styl. Albo najgorzej, jak tylko si\u0119 da: ze wszystkimi tymi b\u0142\u0119dami jednocze\u015bnie.<\/p>\n\n\n\n

A podczas walki nie mo\u017cna sobie pozwoli\u0107 na takie pierdo\u0142y. Inaczej zap\u0142aci za to g\u0142ow\u0105. Zreszt\u0105, nie tylko ona\u2026<\/p>\n\n\n\n

Yumi od godziny le\u017ca\u0142a w po\u015bcielonym \u0142\u00f3\u017cku, ca\u0142y czas patrz\u0105c bez celu w sufit. Pr\u00f3bowa\u0142a odgoni\u0107 wszystkie z\u0142e my\u015bli, ale nie dawa\u0142a rady. One by\u0142y bardziej silne, zanim przeprowadzi\u0142a si\u0119 do Francji. Chcia\u0142a analizowa\u0107 swoje taktyki oraz przeredagowa\u0107 w g\u0142owie nowe sposoby. Zamiast tego? Nast\u0119pne b\u0142\u0119dy si\u0119 pojawia\u0142y\u2026<\/p>\n\n\n\n

Stuka\u0142a opuszkami palc\u00f3w prawej d\u0142oni w ciemnoszar\u0105 po\u015bciel, uparcie obserwuj\u0105c sufit. Francj\u0119 ju\u017c dawno temu spowi\u0142a noc, kt\u00f3ra by\u0142a wyj\u0105tkowo spokojna. \u017badnego deszczu, burzy, ani wyj\u0105cego w stare okna kamienicy wiatru. Dziewczyna wola\u0142aby, \u017ceby by\u0142o na odwr\u00f3t. \u017beby wszystkie emocje, kt\u00f3re si\u0119 coraz mocniej k\u0142\u0119bi\u0142y, uciek\u0142y w matk\u0119 natur\u0119. Ona zrobi\u0142aby z nich du\u017co lepszy po\u017cytek. A Yumi? Mog\u0142aby spokojnie zasn\u0105\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Wtem zadzwoni\u0142 dzwonek do drzwi. Spojrza\u0142a w lewo. Zmarszczy\u0142a brwi<\/p>\n\n\n\n

– Kto to mo\u017ce by\u0107\u2026 – szepn\u0119\u0142a samej sobie. Na dworze nadal by\u0142o ciemno. Wzi\u0119\u0142a telefon do r\u0119ki i w\u0142\u0105czy\u0142a wy\u015bwietlacz. Zegar wskazywa\u0142 3:45. Rodzice nie planowali \u017cadnej wizyty prosto z Japonii. Wsp\u00f3\u0142lokatorki ju\u017c dawno nie ma, wi\u0119c drugi pok\u00f3j sta\u0142 pusty.<\/p>\n\n\n\n

Otworzy\u0142a drzwi. W progu sta\u0142 jej najlepszy przyjaciel, Ulrich. Chcia\u0142a si\u0119 u\u015bmiechn\u0105\u0107, ale zm\u0119czenie i zaskoczenie blokowa\u0142o tak\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107. Sta\u0142a w miejscu, jak zakl\u0119ta. Mimo, \u017ce bardzo chcia\u0142a przytuli\u0107 go na przywitanie.<\/p>\n\n\n\n

– Te\u017c nie mo\u017cesz zasn\u0105\u0107?<\/p>\n\n\n\n

– Jutro si\u0119 zacznie.<\/p>\n\n\n\n

– Mog\u0119 i\u015b\u0107 za ciebie.<\/p>\n\n\n\n

– Wykluczone.<\/p>\n\n\n\n

– Ale chc\u0119.<\/p>\n\n\n\n

– Nie obchodzi\u2026<\/p>\n\n\n\n

Nie doko\u0144czy\u0142. Poczu\u0142 delikatne usta swojej kole\u017canki na swoich wargach. Po raz drugi, trzeci i czwarty. M\u00f3g\u0142 te\u017c i po raz pi\u0105ty. To ona zainicjowa\u0142a poca\u0142unek. Bardzo tego potrzebowa\u0142a\u2026<\/p>\n\n\n\n

Jednak odepchn\u0105\u0142 j\u0105. Spojrza\u0142 jeszcze raz prosto w niebieskie oczy.<\/p>\n\n\n\n

– Nie mog\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Po tych dw\u00f3ch kr\u00f3tkich s\u0142owach wyszed\u0142 z mieszkania. Przeszed\u0142 si\u0119 jeszcze wok\u00f3\u0142 dawnej szko\u0142y i wr\u00f3ci\u0142 do pokoju. Zasn\u0105\u0142 na maksymalnie dwie godziny.<\/p>\n\n\n\n

Znowu w tym najch\u0142odniejszym sektorze.<\/p>\n\n\n\n

Nie przepada\u0142 za tym miejscem. Mimo, \u017ce zim\u0119 traktowa\u0142 z przymru\u017ceniem oka, to unika\u0142 w\u0119dr\u00f3wek do Lyoko, je\u015bli aktywowana wie\u017ca by\u0142a w\u0142a\u015bnie tutaj. Ironia? Teraz te\u017c wszystkie wie\u017cyczki s\u0105 bezpieczne. Najgro\u017aniejszy dla ludzko\u015bci wirus zosta\u0142 pokonany w chwili swojego najwi\u0119kszego triumfu. Zaliczy\u0142 bolesny upadek, z kt\u00f3rego prawdopodobnie nigdy nie powstanie.<\/p>\n\n\n\n

A on tutaj dalej stoi. Czeka\u0142. Minut\u0119, dwie\u2026 dziesi\u0119\u0107.<\/p>\n\n\n\n

\u201eCzy to jest jaki\u015b \u017cart\u2026 Ile mo\u017cna si\u0119 sp\u00f3\u017ania\u0107. \u201d<\/p>\n\n\n\n

– Hola, co tu si\u0119 wyprawia?<\/p>\n\n\n\n

Odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119. Jednak nie odpu\u015bci\u0142. Dumnie szed\u0142, maj\u0105c sw\u00f3j wielki miecz na lewym ramieniu. Za Williamem ci\u0105gn\u0105\u0142 si\u0119 czarny dym, z ka\u017cdym kolejnym krokiem. Wredny u\u015bmieszek utrzymywa\u0142 si\u0119 na niemal\u017ce bia\u0142ej buzi. Kiedy tylko by\u0142 pi\u0119tna\u015bcie krok\u00f3w przed ch\u0142opakiem, przem\u00f3wi\u0142 jeszcze raz:<\/p>\n\n\n\n

– Ulrich, naprawd\u0119 postanowi\u0142e\u015b si\u0119 zabawi\u0107 w obro\u0144c\u0119 uci\u015bnionych?<\/p>\n\n\n\n

– Raczej w patroszenie skurwysyn\u00f3w \u2013 wycedzi\u0142 przez z\u0119by. U\u015bmiech znikn\u0105\u0142 z twarzy Dunbara. Min\u0119\u0142y dwie sekundy, a zast\u0105pi\u0142a go agresja, kt\u00f3r\u0105 nawet by\u0142o wida\u0107 w oczach. Szarych, z piorunami w \u015brodku.<\/p>\n\n\n\n

– P\u00f3ki tu jestem, to nikogo nie wypatroszysz \u2013 zasycza\u0142, podchodz\u0105c trzy kroki bli\u017cej. Ulrich nadal by\u0142 bardzo spokojny. Normalnie ju\u017c dawno by rzuci\u0142 si\u0119 do ataku. Wiedzia\u0142 jednak, \u017ce nie mo\u017ce sobie pozwoli\u0107 na taki b\u0142\u0105d. To by\u0142a bardzo wa\u017cna misja. Druga runda. Mia\u0142 walczy\u0107 jak najd\u0142u\u017cej, aby Jeremie zdo\u0142a\u0142 wydoby\u0107 jak najwi\u0119cej mocnych, jak i s\u0142abych stron przeciwnika. Je\u015bli takowe istniej\u0105\u2026<\/p>\n\n\n\n

– To wyzwanie? \u2013 zapyta\u0142 ironicznie samuraj, podchodz\u0105c dwa kroki bli\u017cej. Przeciwnik nadal milcza\u0142. Skupi\u0142 sw\u00f3j wzrok na dw\u00f3ch katanach. Nast\u0119pnie zsun\u0105\u0142 sw\u00f3j miecz, a ostrze celowa\u0142 w brod\u0119 wojownika. Wiatr delikatnie rozwiewa\u0142 jego czarne w\u0142osy w r\u00f3\u017cne strony.<\/p>\n\n\n\n

– Dobrze. Stawaj do walki.<\/p>\n\n\n\n

Podeszli bli\u017cej \u015brodka sektora. Wok\u00f3\u0142 nich wyst\u0105pi\u0142 wielki, ciemny okr\u0105g, wytworzony przez Dunbara. Ulrich z pocz\u0105tku nie wiedzia\u0142, czy to jest swojego rodzaju pu\u0142apka, z kt\u00f3rej d\u0142ugo si\u0119 nie wydostanie, czy te\u017c nie. Udawa\u0142 brak zaskoczenia. Zgodzi\u0142 si\u0119 na warunki swojego przeciwnika. Cho\u0107by si\u0119 pali\u0142o p\u00f3\u0142 Francji \u2013 p\u00f3ki sta\u0142 na nogach, z punktami \u017cycia \u2013 tak mia\u0142 walczy\u0107. Do ostatniego punkcika.<\/p>\n\n\n\n

Za polem aktualnej walki uderzy\u0142 piorun. B\u0142ysk ujawni\u0142 si\u0119 na skraju lewej strony.<\/p>\n\n\n\n

\u201eZaczynajmy\u2026 Graj muzyko, graj.\u201d<\/p>\n\n\n\n

– Supersprint!<\/p>\n\n\n\n

Pierwszy zaatakowa\u0142. Od razu skontrowany. Nie pr\u00f3\u017cnowa\u0142 jednak. Wyprowadzi\u0142 jeszcze dwa szybsze mi\u0119dzy \u017cebra. Niewiele brakowa\u0142o, a ju\u017c jego przeciwnik zamienia\u0142 si\u0119 w przezroczyste kafelki. Dunbar nie nale\u017ca\u0142 jednak do \u017c\u00f3\u0142todziob\u00f3w. Sprawnie skontrowa\u0142 obie szable. Zacz\u0105\u0142 powoli on znika\u0107. Wtapia\u0142 si\u0119 w czarny okr\u0105g. Za\u0142o\u017cy\u0142 czarn\u0105 mask\u0119\u2026<\/p>\n\n\n\n

\u2026 I znikn\u0105\u0142.<\/p>\n\n\n\n

Teleportowa\u0142 si\u0119 tu\u017c za plecy Ulricha. Schyli\u0142 g\u0142ow\u0119 przed wielkim ostrzem. Nast\u0119pnie odskoczy\u0142 kilka metr\u00f3w do przodu. Wyci\u0105gn\u0105\u0142 drugi miecz i rzuci\u0142 si\u0119 po raz drugi. Posz\u0142o troch\u0119 lepiej, mimo niezbyt odpowiedzialnego ruchu, na jaki si\u0119 zdecydowa\u0142. Adrenalina buzowa\u0142a coraz bardziej. Serce rwa\u0142o si\u0119 do krwawej jatki, a determinacja nie odpuszcza\u0142a ani przez sekund\u0119. Zalet\u0105 Sterna by\u0142a mobilno\u015b\u0107 oraz szybkie wyprowadzanie cios\u00f3w. Dodatkowe \u0107wiczenia sportowe op\u0142aci\u0142y si\u0119, a zakres ruch\u00f3w by\u0142 du\u017co lepszy, w por\u00f3wnaniu do pierwszego starcia.<\/p>\n\n\n\n

Pomimo ci\u0119\u017ckiego sprz\u0119tu, jaki zosta\u0142 dany Williamowi, to wszystkie ataki kontrowa\u0142. D\u017awi\u0119k uderzaj\u0105cej o siebie stali by\u0142 coraz g\u0142o\u015bniejszy, nawet od oddech\u00f3w walcz\u0105cych. Wywija\u0142 swoim mieczem jak szmacian\u0105 lalk\u0105 \u2013 jakby nic nie wa\u017cy\u0142. Samuraj wykona\u0142 piruet, chc\u0105c wytr\u0105ci\u0107 bro\u0144 oponenta z d\u0142oni. Potem jeszcze jeden\u2026 dwa\u2026<\/p>\n\n\n\n

Nie pomaga\u0142o to. Jedynie lecia\u0142y iskry z potyczki. A katany zacz\u0119\u0142y traci\u0107 swoj\u0105 doskona\u0142\u0105 ostro\u015b\u0107 sprzed wirtualizacji\u2026<\/p>\n\n\n\n

– Machasz t\u0105 broni\u0105 jak cepem\u2026 – kpi\u0142 sobie przeciwnik.<\/p>\n\n\n\n

Ulrich zmarszczy\u0142 brwi. Przebieg\u0142 za ch\u0142opaka, po czym wyprowadzi\u0142 pi\u0119\u0107 kolejnych cios\u00f3w. Jeden by\u0142 skuteczny: zostawi\u0142 bia\u0142y \u015blad na prawej \u0142opatce. Reszta wycelowa\u0142a w pancerz i by\u0142a bezcelowa. Wojownik odczu\u0142 jednak stal na sk\u00f3rze. J\u0119kn\u0105\u0142 z b\u00f3lu, ale bro\u0144 mia\u0142 ca\u0142y czas przy sobie. Czu\u0142, \u017ce teraz jest na s\u0142abszej pozycji. Kilka takich zaci\u0119\u0107 i gra by\u0142a zako\u0144czona. Nie sko\u0144czy si\u0119 to dobrze. Traktowano go jako najmocniejszego walcz\u0105cego w zwarciu. A je\u015bli zostanie pokonany\u2026<\/p>\n\n\n\n

\u2026 To co b\u0119dzie \u015bwiadczy\u0107 o jego wierze?<\/p>\n\n\n\n

Zdecydowa\u0142 si\u0119 na najbardziej brudny ruch w ca\u0142ej swojej cyfrowej karierze.<\/p>\n\n\n\n

Wyci\u0105gn\u0105\u0142 z kieszeni grube ziarna piachu, po czym rzuci\u0142 je prosto w jego oczy.<\/p>\n\n\n\n

Ulrich straci\u0142 jedn\u0105 katan\u0119, kt\u00f3ra wypad\u0142a poza okr\u0105g. Czasowo by\u0142 zatrzymany.<\/p>\n\n\n\n

William mia\u0142 chwil\u0119 na regeneracj\u0119, chocia\u017c jego bro\u0144 stawa\u0142a si\u0119 bardzo t\u0119pa.<\/p>\n\n\n\n

– Zaszlachtuj\u0119 go\u2026 – wycedzi\u0142 przez z\u0119by do samego siebie ch\u0142opak, gdy tylko pozby\u0142 si\u0119 ostatniego ziarenka z lewego oka. Obraz by\u0142 lekko rozmazany, ale by\u0142 w stanie jeszcze walczy\u0107, maj\u0105c tylko cz\u0119\u015b\u0107 swojego ekwipunku.<\/p>\n\n\n\n

Wsta\u0142 lekko chwiejnym krokiem. Zauwa\u017cy\u0142, \u017ce jego przeciwnik kl\u0119cza\u0142 na prawym kolanie, a miecz by\u0142 wbity w ziemi\u0119, przez kt\u00f3ry przep\u0142ywa\u0142y nieregularne, czerwone linie prosto do r\u0119koje\u015bci. Zorientowa\u0142 si\u0119, \u017ce to jego szansa, aby wyj\u015b\u0107 z tego starcia bez szwanku.<\/p>\n\n\n\n

Uderzy\u0142 piorun po raz drugi.<\/p>\n\n\n\n

Dunbar ju\u017c sta\u0142, ci\u0105gle bez si\u0142y. Zlewa\u0142o mu si\u0119 pod\u0142o\u017ce sektora z ciemnym okr\u0119giem, kt\u00f3ry sam stworzy\u0142. Czu\u0142, \u017ce ten pojedynek si\u0119 ko\u0144czy, niekoniecznie dobrze dla niego. Ale dla przeciwnika te\u017c nie. Zosta\u0142a mu ostatnia deska ratunku\u2026<\/p>\n\n\n\n

P\u0119dzi\u0142 jak strza\u0142a. Celowo nie aktywowa\u0142 \u017cadnej umiej\u0119tno\u015bci, \u017ceby tylko nie wystraszy\u0107 swojej ofiary. S\u0142uch mia\u0142 lepszy od wzroku. Katan\u0119 trzyma\u0142 ostrzem do przodu. Jeszcze tylko kilka metr\u00f3w\u2026 centymetr\u00f3w\u2026<\/p>\n\n\n\n

Po czym wbi\u0142 swoj\u0105 bro\u0144 prosto w serce wroga. Jednak nie znikn\u0105\u0142. Nadal stali, patrz\u0105c sobie w oczy. Zar\u00f3wno Stern, jak i Dunbar byli zaskoczeni. Ranny kiwa\u0142 si\u0119 coraz mocniej, ale nie odpuszcza\u0142. Chwyci\u0142 lew\u0105 d\u0142oni\u0105 za r\u0119koje\u015b\u0107 miecza, aby jeszcze bardziej wbi\u0107 go w siebie. Nadal byli w Lyoko, ale twarze mieli bli\u017cej siebie. M\u0142odszy wojownik nie wiedzia\u0142, co ma teraz zrobi\u0107. Uparcie trzyma\u0142 swoj\u0105 katan\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Piorun uderzy\u0142 po raz trzeci.<\/p>\n\n\n\n

Ch\u0142opak\u00f3w odrzuci\u0142o od siebie. Samuraj poczu\u0142 mocne uderzenie w ziemi\u0119. To w\u0142a\u015bnie ono sprawi\u0142o, \u017ce walka zosta\u0142a zako\u0144czona. Powoli rozpada\u0142 si\u0119 na miliony pikseli. K\u0105tem oka zauwa\u017cy\u0142, co si\u0119 dzia\u0142o z Williamem. Widzia\u0142 to tak\u017ce Jeremie, kt\u00f3ry du\u017co ch\u0142odniej analizowa\u0142 ca\u0142e zjawisko.<\/p>\n\n\n\n

On prze\u017cy\u0142. Mimo otrzymania ostatecznego ciosu w swoje serce z kamienia. Transformowa\u0142 si\u0119 w ciemny dym, ale tego ju\u017c jego przeciwnik nie zauwa\u017cy\u0142. Obudzi\u0142 si\u0119 on dopiero w fabryce, na pi\u0119trze ze skanerami.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Autorka: Azize<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u201e\u017bal umiera\u0107 w taki deszcz… Prawda? Mnie wszystko jedno.\u201d Nawet matury a\u017c tak nie prze\u017cywa\u0142a, jak tego dnia. Stresowa\u0142a si\u0119. Piekielnie. Co prawda trenowali intensywnie od ostatniej potyczki w lodowym sektorze, ale ci\u0105gle czu\u0142a, \u017ce to nie jest to. Widzia\u0142a za ka\u017cdym razem inne b\u0142\u0119dy, kt\u00f3re powiela\u0142a podczas innych trening\u00f3w. Albo z\u0142a garda, albo nieprawid\u0142owy …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"parent":3357,"menu_order":1,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[56],"tags":[],"class_list":["post-3360","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-krolewskie-porachunki"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3360","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3360"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3360\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3361,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3360\/revisions\/3361"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3357"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3360"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3360"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3360"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}