<\/p>\n\n\n\n
Rodzina Ishiyama po raz pierwszy od kilku miesi\u0119cy mog\u0142a zasi\u0105\u015b\u0107 w komplecie do wsp\u00f3lnej kolacji. Gdy Takeo przebywa\u0142 na delegacji w Hiszpanii, cz\u0119sto by\u0142o tak, \u017ce ka\u017cdy z pozosta\u0142ych domownik\u00f3w jad\u0142 osobno: Yumi w kuchni, Hiroki w salonie, ogl\u0105daj\u0105c kolejne odcinki \u201eKononowicz & Suchodolski Show\u201d, za\u015b Akiko cz\u0119sto korzysta\u0142a ze sto\u0142\u00f3wki na mie\u015bcie. Powr\u00f3t taty wymaga\u0142 jednak przywr\u00f3cenia pewnych zwyczaj\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
– Kochanie, to sushi wysz\u0142o przepysznie, czuj\u0119 si\u0119, jakbym wieki tego nie jad\u0142 \u2013 m\u00f3wi\u0142 Takeo, sprawnie pos\u0142uguj\u0105c si\u0119 pa\u0142eczkami. Pobyt w \u015brodowisku, w kt\u00f3rym u\u017cywa si\u0119 tylko widelca, nie zmieni\u0142 nawyk\u00f3w Japo\u0144czyka.<\/p>\n\n\n\n
– Oj tam, przesadzasz\u2026 To zwyk\u0142a ryba \u2013 Akiko nieco si\u0119 zawstydzi\u0142a. – Przecie\u017c tam w Madrycie chyba s\u0105 jakie\u015b bary sushi?<\/p>\n\n\n\n
– E tam, domowe najlepsze. Tam to daj\u0105 jak\u0105\u015b papk\u0119, a nie prawdziwe japo\u0144skie danie. Lepiej by\u0142o chodzi\u0107 na tortill\u0119, przynajmniej nie zbankrutowa\u0142em.<\/p>\n\n\n\n
Po chwili milczenia ojciec zapyta\u0142 Yumi:<\/p>\n\n\n\n
– A jak tam w szkole? Podobno maj\u0105 wam wprowadzi\u0107 mundurki. Cieszysz si\u0119? B\u0119dzie prawie jak w Japonii.<\/p>\n\n\n\n
M\u0142oda dziewczyna w czarnej marynarce nie wykazywa\u0142a jednak takiego entuzjazmu:<\/p>\n\n\n\n
– Szczerze? Nie wiem po co nam te mundurki wprowadzaj\u0105. Ja si\u0119 dobrze czuj\u0119 w takich ubraniach, jakie nosz\u0119 na co dzie\u0144.<\/p>\n\n\n\n
– Odrobina rygoru dobrze wam zrobi. Przynajmniej nie b\u0119dziecie si\u0119 ubiera\u0107 jakby\u015bcie na dyskotek\u0119 szli.<\/p>\n\n\n\n
– Nie to \u017ceby co\u015b \u2013 zaoponowa\u0142a Yumi \u2013 ale akurat ja nigdy si\u0119 nie stroi\u0142am. Zawsze ubieram si\u0119 stosownie do okoliczno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
– A ten ods\u0142oni\u0119ty brzuch? – spyta\u0142 Takeo. – My\u015blisz, \u017ce taki ubi\u00f3r jest odpowiedni dla dziewczyny w twoim wieku?<\/p>\n\n\n\n
– Ja mam ju\u017c szesna\u015bcie lat! Nie mog\u0119 si\u0119 ci\u0105gle ubiera\u0107 jak przedszkolak.<\/p>\n\n\n\n
– Wi\u0119c to, \u017ce masz ju\u017c szesna\u015bcie lat, \u015bwiadczy o tym, \u017ce mo\u017cesz nosi\u0107 byle co? Przecie\u017c jak pami\u0119tam, to praktycznie zawsze masz ten czarny sweter, kt\u00f3ry ods\u0142ania brzuch i uwydatnia, cho\u0107 nie wiem jakim cudem, piersi\u2026<\/p>\n\n\n\n
– Takeo! Co ty opowiadasz! – lekko zdziwiona wtr\u0105ci\u0142a matka. – To\u0107 jeszcze jej a\u017c tak nie uros\u0142y..<\/p>\n\n\n\n
– Ej! Nie przesadzaj, dobra? Jestem zadowolona z rozmiaru moich piersi\u2026 a w og\u00f3le to kurwa ma\u0107, jak my\u015bmy skr\u0119cili na temat tego, jakie mam cycki? Co tu si\u0119 do jasnej cholery dzieje? – powiedzia\u0142a zirytowana Yumi.<\/p>\n\n\n\n
– M\u0142oda damo, jak si\u0119 odzywasz? Nie zagalopowa\u0142a\u015b si\u0119? – rzek\u0142 nieco zaskoczony, a jednocze\u015bnie z\u0142y z powodu zachowania c\u00f3rki Takeo. – Wracaj\u0105c do tematu: dobrze, \u017ce mundurki wprowadz\u0105, przynajmniej b\u0119dziesz si\u0119 inaczej ubiera\u0107.<\/p>\n\n\n\n
– Tak? A mo\u017ce wola\u0142by\u015b, ojcze, \u017cebym wygl\u0105da\u0142a tak jak Sissi Delmas? Jej ojciec pozwala, aby nosi\u0142a kr\u00f3tsze sp\u00f3dniczki, ni\u017c ja kiedykolwiek na dyskotek\u0119 zaprosi\u0142am.<\/p>\n\n\n\n
– Mnie inni nie obchodz\u0105. Jak dyrektor chce wychowa\u0107 c\u00f3rk\u0119 na kurtyzan\u0119, to jego sprawa, jego problem.<\/p>\n\n\n\n
W tym momencie wtr\u0105ci\u0142 si\u0119 najm\u0142odszy cz\u0142onek rodziny:<\/p>\n\n\n\n
– A ja wiem, czemu Sissi si\u0119 tak stroi. Ona chce poderwa\u0107 Ulricha, ale jej si\u0119 to nie uda, bo Ulrich jest ju\u017c zaklepany, on kocha tylko Yumi, a ona kocha tylko jego.<\/p>\n\n\n\n
Yumi si\u0119 mocno zaczerwieni\u0142a i powiedzia\u0142a:<\/p>\n\n\n\n
– Zamknij mord\u0119, Hiroki!<\/p>\n\n\n\n
Ojciec tym razem zareagowa\u0142 bardziej stanowczo:<\/p>\n\n\n\n
– Yumi! Troch\u0119 szacunku do brata! Chyba za ma\u0142o dyscypliny dosta\u0142a\u015b ostatnio. Trzeba to zmieni\u0107.<\/p>\n\n\n\n
– Czyli co? Dasz mi po \u0142bie? Albo kablem po plecach? – Yumi nie pozosta\u0142a d\u0142u\u017cna. Wsta\u0142a i patrzy\u0142a do\u015b\u0107 gniewnym wzrokiem na ojca. Zastanawia\u0142a si\u0119, czy ju\u017c teraz nie wygarn\u0105\u0107 mu sprawy z biciem Hirokiego.<\/p>\n\n\n\n
– Marsz do pokoju, g\u00f3wniaro i nie wychod\u017a z niego do samego rana!<\/p>\n\n\n\n
– Tylko nie \u201eg\u00f3wniaro\u201d, dobrze? W og\u00f3le jak mo\u017cesz tak do mnie m\u00f3wi\u0107, tak wiele nas uczy\u0142e\u015b na temat szacunku do innych ludzi, a teraz mnie obra\u017casz?<\/p>\n\n\n\n
– Wychowuj\u0119, a nie obra\u017cam \u2013 Takeo wsta\u0142 i podszed\u0142 do swojej c\u00f3rki. – Dla mnie jeste\u015b g\u00f3wniar\u0105, je\u015bli si\u0119 tak zachowujesz. A na szacunek trzeba sobie zas\u0142u\u017cy\u0107.<\/p>\n\n\n\n
– I to ostatnie powiedzia\u0142e\u015b bardzo m\u0105drze \u2013 Yumi wyprostowa\u0142a r\u0119ce i spojrza\u0142a ojcu w oczy. – Na szacunek trzeba sobie zas\u0142u\u017cy\u0107. A ci, kt\u00f3rzy bij\u0105 swoich syn\u00f3w, s\u0105 zwyk\u0142ymi frajerami, kt\u00f3rzy nie zas\u0142uguj\u0105 na to z mojej strony.<\/p>\n\n\n\n
M\u0119\u017cczyzna si\u0119 zapowietrzy\u0142. Przez kr\u00f3tk\u0105 chwil\u0119 my\u015bla\u0142, co powiedzie\u0107, ale zanim co\u015b rzek\u0142, podni\u00f3s\u0142 r\u0119k\u0119 i uderzy\u0142 Yumi w policzek. Dziewczyna by\u0142a oszo\u0142omiona. Po chwili w jej oczach pojawi\u0142y si\u0119 \u0142zy. Japonka odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 na pi\u0119cie i posz\u0142a na g\u00f3r\u0119, a z ka\u017cdym krokiem nap\u0142ywa\u0142o jej \u0142ez<\/p>\n\n\n\n
– Nie masz ju\u017c c\u00f3rki! – krzykn\u0119\u0142a, b\u0119d\u0105c ju\u017c przy drzwiach do pokoju. Po chwili trzasn\u0119\u0142a nimi i przekr\u0119ci\u0142a zamek.<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Jeremie sp\u0119dza\u0142 kolejny wiecz\u00f3r przed laptopem, czytaj\u0105c e-booka. Tym razem by\u0142 to esej o sztuce reporta\u017cu, kt\u00f3ry napisa\u0142 Mariusz Szczygie\u0142. Francuz polubi\u0142 tego autora ju\u017c dobre kilka lat temu, gdy zdoby\u0142 przygotowan\u0105 przez niego antologi\u0119 reporta\u017cu. Dwutomowe wydawnictwo kosztowa\u0142o ponad 100 euro, mia\u0142o jakie\u015b 2 tysi\u0105ce stron, ale by\u0142o warte swojej ceny. Od tego momentu Jeremie polowa\u0142 na ka\u017cd\u0105 now\u0105 rzecz, jak\u0105 wyda\u0142 Szczygie\u0142. Okularnik wiedzia\u0142, \u017ce mo\u017ce dzisiaj spokojnie czyta\u0107, gdy\u017c Aelita by\u0142a na pr\u00f3bach do koncertu Subsonics i wr\u00f3ci p\u00f3\u017ano, jednak troch\u0119 si\u0119 zdziwi\u0142, zauwa\u017caj\u0105c, \u017ce by\u0142o ju\u017c po 23:00, a r\u00f3zowow\u0142osa jeszcze nie powiadomi\u0142a, \u017ce wr\u00f3ci\u0142a, ani nie wesz\u0142a do niego, by spe\u0142ni\u0107 wymy\u015blony przez ni\u0105 sam\u0105 rytua\u0142 codziennego wyra\u017cania wdzi\u0119czno\u015bci za uratowanie \u017cycia.<\/p>\n\n\n\n
Aby co\u015b gra\u0142o w tle, odpali\u0142 radio. W\u0142a\u015bnie rozpoczyna\u0142a si\u0119 audycja.<\/p>\n\n\n\n
– Na zegarach za dwadzie\u015bcia minut p\u00f3\u0142noc, oto ostatnie, p\u00f3\u017anowieczorne Aktuality, a przy mikrofonach jak zwykle Jeremiasz i Alek \u2013 powiedzia\u0142 ten pierwszy przedstawiony redaktor.<\/p>\n\n\n\n
– W tym wydaniu powiemy o tym, czy Putin zamierza napa\u015b\u0107 na Ukrain\u0119, jak wygl\u0105daj\u0105 sonda\u017ce przedwyborcze we Francji, przedstawimy najnowsze ustalenia komisji Macierewicza, kt\u00f3ra od 12 lat pr\u00f3buje nas przekona\u0107, \u017ce Smole\u0144sk to by\u0142 zamach, b\u0119dzie te\u017c tradycyjnie przegl\u0105d sportowy i serwis kulturalny \u2013 doda\u0142 Alek.<\/p>\n\n\n\n
– A w ramach cz\u0119\u015bci o kulturze \u2013 tu znowu Jeremiasz przej\u0105\u0142 g\u0142os \u2013 specjalny raport. Pojawi si\u0119 nasza ekspertka do spraw Eurowizji, najlepsza w ca\u0142ym kontynencie, kt\u00f3ra oceni szanse wszystkich 40 reprezentant\u00f3w w tegorocznym konkursie. \u0141\u0105czenie ze studiem w Breslau za jakie\u015b 50 minut.<\/p>\n\n\n\n
Ch\u0142opak czyta\u0142 spokojnie, a w radiu trwa\u0142 program, gdy nagle drzwi do pokoju otworzy\u0142y si\u0119 do\u015b\u0107 gwa\u0142townie. Aelita wr\u0119cz przybieg\u0142a. Nie zd\u0105\u017cy\u0142a nawet zdj\u0105\u0107 niebieskiego p\u0142aszcza, pod kt\u00f3rym mia\u0142a czerwon\u0105 bluzk\u0119 i d\u017cinsy.<\/p>\n\n\n\n
– Kt\u00f3ra godzina? – zapyta\u0142a lekko zadyszana?<\/p>\n\n\n\n
– Dok\u0142adnie za trzy minuty p\u00f3\u0142noc \u2013 odpowiedzia\u0142 Jeremie.<\/p>\n\n\n\n
– Uff\u2026 zd\u0105\u017cy\u0142am \u2013 r\u00f3zowow\u0142osa wyra\u017anie si\u0119 uspokoi\u0142a. Podesz\u0142a do ch\u0142opaka. Ten chcia\u0142 spyta\u0107, co dziewczyna ma na my\u015bli, ale nie zd\u0105\u017cy\u0142, gdy\u017c uj\u0119\u0142a jedn\u0105 d\u0142oni\u0105 jego policzek, przybli\u017cy\u0142a go do siebie i zacz\u0119\u0142a ca\u0142owa\u0107.
Po kilku minutach Aelita sko\u0144czy\u0142a, cho\u0107 Jeremiemu to si\u0119 bardzo podoba\u0142o i wcale by si\u0119 nie pogniewa\u0142, gdyby to potrwa\u0142o jeszcze d\u0142u\u017cej.<\/p>\n\n\n\n
– Wybacz, \u017ce tak p\u00f3\u017ano, ale pr\u00f3by si\u0119 przeci\u0105gn\u0119\u0142y \u2013 wyja\u015bni\u0142a dziewczyna. – Tak w og\u00f3le\u2026 mamy ju\u017c po dwunastej, tak?<\/p>\n\n\n\n
Jeremie potwierdzi\u0142.<\/p>\n\n\n\n
– Wiesz, jak chcesz, to za kilka minut mo\u017cesz do mnie przyj\u015b\u0107, tylko daj mi si\u0119 nieco ogarn\u0105\u0107.<\/p>\n\n\n\n
– O tej porze? – zdziwi\u0142 si\u0119 ch\u0142opak.<\/p>\n\n\n\n
– A czemu nie? Zaczynamy lekcje dopiero od bodaj\u017ce 10:30, mo\u017cemy nieco pospa\u0107, a poza tym chcia\u0142abym troch\u0119 z tob\u0105 poby\u0107, bo ostatnio troch\u0119 mniej sp\u0119dzali\u015bmy czasu razem.<\/p>\n\n\n\n
– C\u00f3\u017c\u2026 skoro chcesz. Nie mam nic przeciwko. Daj mi zna\u0107 smsem, gdy b\u0119dziesz ju\u017c gotowa.<\/p>\n\n\n\n
Min\u0105\u0142 kwadrans. Jeremie otrzyma\u0142 wiadomo\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePrzyjd\u017a do mnie, jestem ju\u017c gotowa. I przygotuj si\u0119, \u017ce co\u015b b\u0119dziesz musia\u0142 dla mnie zrobi\u0107 ;)\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n Ch\u0142opak przez chwil\u0119 si\u0119 zastanawia\u0142, co jego ukochana mia\u0142a na my\u015bli, jednak nie za bardzo nawet mia\u0142 pomys\u0142, co to by mia\u0142o by\u0107. Po tym, jak przeczesa\u0142 w\u0142osy, poprawi\u0142 koszul\u0119 i u\u017cy\u0142 odrobiny perfum, poszed\u0142 do jej pokoju. Drzwi nie by\u0142y zamkni\u0119te na klucz, jednak Einstein by\u0142 dobrze wychowany i zapuka\u0142.<\/p>\n\n\n\n – Wejd\u017a, prosz\u0119 \u2013 zaprosi\u0142a go dziewczyna. Sta\u0142a teraz w pokoju. Na g\u0142owie mia\u0142a bia\u0142y kapelusz, kt\u00f3rego rondo by\u0142o z ty\u0142u tak jakby przyklejone do reszty, a z przodu normalnie wystawa\u0142o, co przypomina\u0142o nieco czapk\u0119 pani podpu\u0142kownik z serialu \u201eJAG\u201d. Poza tym ubra\u0142a si\u0119 w bia\u0142\u0105 marynark\u0119, zapi\u0119t\u0105 na jeden guzik, co pozwala\u0142o Jeremiemu zobaczy\u0107, \u017ce ma pod ni\u0105 r\u00f3wnie\u017c bia\u0142\u0105 koszul\u0119. Tak\u017ce sp\u00f3dniczka, do\u015b\u0107 kr\u00f3tka, by\u0142a w tym samym kolorze. Za\u0142o\u017cy\u0142a te\u017c czarne kozaki na obcasie, si\u0119gaj\u0105ce do po\u0142owy \u0142ydki. Poprawia\u0142a w\u0142a\u015bnie r\u0119kawiczki d\u0142ugie a\u017c do \u0142okcia.<\/p>\n\n\n\n – Aelita\u2026 – ch\u0142opak by\u0142 oszo\u0142omiony, jakim cudem w tak kr\u00f3tkim czasie jego dziewczyna zdo\u0142a\u0142a si\u0119 przebra\u0107 i nawet lekko podkre\u015bli\u0107 usta szmink\u0105. – Czy my mamy dzisiaj jak\u0105\u015b okazj\u0119, o kt\u00f3rej nie pami\u0119tam, ale ty tak, i dlatego si\u0119 od\u015bwi\u0119tnie ubra\u0142a\u015b?<\/p>\n\n\n\n – W zasadzie tak \u2013 przyzna\u0142a r\u00f3\u017cowow\u0142osa. – Mija kolejny rok, odk\u0105d postanowi\u0142e\u015b, \u017ce nie wy\u0142\u0105czysz superkomputera, zanim mnie nie sprowadzisz na Ziemi\u0119. Gdyby nie to, nie sta\u0142abym tu teraz przed tob\u0105, m\u00f3j bohaterze.<\/p>\n\n\n\n Einstein si\u0119 zaczerwieni\u0142, a po chwili spyta\u0142:<\/p>\n\n\n\n – Pisa\u0142a\u015b, \u017ce co\u015b b\u0119d\u0119 musia\u0142 zrobi\u0107. Co takiego dok\u0142adniej?<\/p>\n\n\n\n Aelita wskaza\u0142a r\u0119k\u0105 na poduszk\u0119 le\u017c\u0105c\u0105 na biurku. Znajdowa\u0142a si\u0119 tam para skrzyde\u0142.<\/p>\n\n\n\n – Jeremie, najpierw chcia\u0142abym ci\u0119 o jedn\u0105 rzecz poprosi\u0107, cho\u0107 to mo\u017ce b\u0119dzie dziwne. Czy pozwolisz, abym dzisiaj wydawa\u0142a ci rozkazy? – zapyta\u0142a z lekk\u0105 nie\u015bmia\u0142o\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n – Tak jest, pani kapitan! \u2013 Jeremie bez wahania stan\u0105\u0142 i zasalutowa\u0142 swojej ukochanej.<\/p>\n\n\n\n – Ciesz\u0119 si\u0119. W takim razie\u2026 – tu dziewczyna na chwil\u0119 zamilk\u0142a, tak aby po chwili, ju\u017c bardziej stanowczo, kontynuowa\u0107. – Dzi\u015b chc\u0119 stan\u0105\u0107 przed tob\u0105 jako anielska dziewczyna. Do tego potrzeba jednego elementu, skrzyde\u0142. Tym razem kto\u015b musi mi je za\u0142o\u017cy\u0107. Wybra\u0142am ciebie, by\u015b to zrobi\u0142, bo wiem, \u017ce wykonasz to starannie.<\/p>\n\n\n\n – Skoro tak m\u00f3wisz\u2026 – leciutko krygowa\u0142 si\u0119 Jeremie.<\/p>\n\n\n\n – Belpois, podejd\u017a do skrzyde\u0142 i poka\u017c mi je – Aelita uzna\u0142a, \u017ce tym razem b\u0119dzie si\u0119 zwraca\u0107 do ch\u0142opaka po nazwisku, aby wzmocni\u0107 nieco efekt. Jeremie wzi\u0105\u0142 poduszk\u0119 i powoli podszed\u0142.<\/p>\n\n\n\n – Pani kapitan, oto twoje skrzyd\u0142a \u2013 rzek\u0142, staj\u0105c na baczno\u015b\u0107 przed swoj\u0105 dziewczyn\u0105. Ta podnios\u0142a na chwil\u0119 jedno z nich i je delikatnie uca\u0142owa\u0142a, a nast\u0119pnie od\u0142o\u017cy\u0142a i przy\u0142o\u017cy\u0142a d\u0142o\u0144 do kapelusza.<\/p>\n\n\n\n – Belpois, do na\u0142o\u017cenia skrzyde\u0142 przyst\u0105p!<\/p>\n\n\n\n – Tak jest! – ch\u0142opak stukn\u0105\u0142 obcasami i wzi\u0105\u0142 lewe skrzyd\u0142o. Podszed\u0142 do dziewczyny od ty\u0142u i delikatnie, z wyczuciem przyczepi\u0142 za pomoc\u0105 specjalnego rami\u0105czka skrzyd\u0142o do lewego ramienia dziewczyny, tak aby by\u0142o stabilne i nie spada\u0142o przy ka\u017cdym ruchu. Nast\u0119pnie poprawi\u0142 mocowanie od przodu. Podobnie zrobi\u0142 z prawym skrzyd\u0142em. Ca\u0142a operacja trwa\u0142a oko\u0142o czterech minut. Gdy Jeremie uzna\u0142, \u017ce skrzyd\u0142a si\u0119 trzymaj\u0105, ponownie stan\u0105\u0142 przed dziewczyn\u0105, zasalutowa\u0142 i powiedzia\u0142:<\/p>\n\n\n\n – Pani kapitan, melduj\u0119 wykonanie zadania.<\/p>\n\n\n\n Aelita odwzajemni\u0142a gest, a nast\u0119pnie zrobi\u0142a rund\u0119 po pokoju, by sprawdzi\u0107, czy wszystko jest w porz\u0105dku. Gdy si\u0119 upewni\u0142a, podesz\u0142a bli\u017cej ch\u0142opaka.<\/p>\n\n\n\n – Jeremie\u2026 jeste\u015b moim stra\u017cnikiem, bohaterem i wybawc\u0105 \u2013 rzek\u0142a. Po chwili uj\u0119\u0142a d\u0142o\u0144mi w r\u0119kawiczkach twarz ch\u0142opaka i uca\u0142owa\u0142a policzki i czo\u0142o, a potem usta.<\/p>\n\n\n\n Po do\u015b\u0107 d\u0142ugim poca\u0142unku Einstein spojrza\u0142 z czu\u0142o\u015bci\u0105 na stoj\u0105c\u0105 przed nim mi\u0142o\u015b\u0107 swojego \u017cycia. Zawsze uwa\u017ca\u0142, \u017ce jest pi\u0119kna, ale w tym momencie poczu\u0142 to jeszcze g\u0142\u0119biej, a fakt, \u017ce teraz by\u0142 na jej rozkazach, cho\u0107 to tylko na chwil\u0119, bardzo go ekscytowa\u0142.<\/p>\n\n\n\n – Panno Schaeffer, chcia\u0142bym ci co\u015b powiedzie\u0107 \u2013 zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do niej, po czym swoj\u0105 lew\u0105 r\u0119k\u0119 po\u0142o\u017cy\u0142 na lewej piersi, a praw\u0105 wyprostowa\u0142 w \u0142okciu, wystawiaj\u0105c dwa palce d\u0142oni. – A dok\u0142adniej z\u0142o\u017cy\u0107 przed tob\u0105 \u015blubowanie.<\/p>\n\n\n\n Dziewczyna wyprostowa\u0142a si\u0119 i skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105 na znak przyzwolenia.<\/p>\n\n\n\n – Aelito, jeste\u015b mi\u0142o\u015bci\u0105 mojego \u017cycia \u2013 zacz\u0105\u0142 ch\u0142opak z lekk\u0105 trem\u0105. – \u015alubuj\u0119 ci moj\u0105 dozgonn\u0105 wierno\u015b\u0107, uczciwo\u015b\u0107 oraz to, \u017ce b\u0119d\u0119 przy tobie w zdrowiu i chorobie, wtedy gdy b\u0119dzie dobrze i gdy b\u0119dzie \u017ale. Nigdy ci\u0119 nie zrani\u0119 i nie zdradz\u0119. \u015alubuj\u0119 te\u017c to, \u017ce pragn\u0119 ci s\u0142u\u017cy\u0107 tak jak dzisiaj. A gdy nadejdzie taka konieczno\u015b\u0107, oddam za ciebie \u017cycie, moja pani kapitan Schaeffer.<\/p>\n\n\n\n W tym momencie Jeremie podszed\u0142 do dziewczyny, kt\u00f3ra wzruszy\u0142a si\u0119 t\u0105 przysi\u0119g\u0105 i ledwo powstrzymywa\u0142a \u0142zy szcz\u0119\u015bcia. Uj\u0105\u0142 jej d\u0142o\u0144 i poca\u0142owa\u0142 z najg\u0142\u0119bsz\u0105 czu\u0142o\u015bci\u0105, Nast\u0119pnie zrobi\u0142 tak z policzkiem, a potem z ustami. Poczu\u0142 wtedy s\u0142odki smak jej ust, niczym najlepszego deseru.<\/p>\n\n\n\n Aelita przez do\u015b\u0107 d\u0142ugi czas nic nie m\u00f3wi\u0142a, a jedynie patrzy\u0142a na swojego wybawc\u0119. Jednak w pewnym momencie postanowi\u0142a przerwa\u0107 cisz\u0119:<\/p>\n\n\n\n – Jeremie, nie wiem co powiedzie\u0107, wi\u0119c powiem tylko tyle \u2013 w tym momencie zdj\u0119\u0142a kapelusz i prze\u0142o\u017cy\u0142a do lewej d\u0142oni, praw\u0105 za\u015b podnosz\u0105c – m\u00f3j wybawco, \u015blubuj\u0119 by\u0107 twoja na zawsze i kocha\u0107 na wieki.<\/p>\n\n\n\n Para przytuli\u0142a si\u0119 do siebie, Jeremie poczu\u0142 dotyk skrzyde\u0142. By\u0142 w raju. Nie chcia\u0142 z niego wychodzi\u0107.<\/p>\n\n\n\n – Mam dla ciebie jeszcze jedno zadanie \u2013 powiedzia\u0142a r\u00f3\u017cowow\u0142osa po kolejnych czu\u0142o\u015bciach. – Rozkazuj\u0119 ci zosta\u0107 w moim pokoju i sp\u0119dzi\u0107 ze mn\u0105 noc.<\/p>\n\n\n\n – Je\u015bli tylko tego pragniesz. Ale\u2026 – Jeremie nieco si\u0119 zawaha\u0142. – Przecie\u017c tu jest tylko jedno \u0142\u00f3\u017cko. Ale spokojnie, prze\u015bpi\u0119 si\u0119 na pod\u0142odze.<\/p>\n\n\n\n – W \u017cadnym wypadku \u2013 zaoponowa\u0142a dziewczyna. – \u015apisz ze mn\u0105, bo pragn\u0119 si\u0119 do ciebie przytuli\u0107.<\/p>\n\n\n\n Jeremiemu si\u0119 ten uk\u0142ad nawet spodoba\u0142, nawet je\u015bli przez chwil\u0119 si\u0119 kr\u0119powa\u0142. Postawa Aelity go jednak onie\u015bmieli\u0142a. Podesz\u0142a do niego i zacz\u0119li si\u0119 ca\u0142owa\u0107 po francusku przez kolejne minuty. Przerwali tylko na chwil\u0119, aby dziewczyna mog\u0142a od\u0142o\u017cy\u0107 skrzyd\u0142a, zdj\u0105\u0107 marynark\u0119 i sp\u00f3dnic\u0119 oraz rozpi\u0105\u0107 koszul\u0119. Ch\u0142opak przez chwil\u0119 m\u00f3g\u0142 dostrzec, \u017ce r\u00f3zowow\u0142osej by\u0142o ciep\u0142o, gdy\u017c poza koszul\u0105 nie mia\u0142a ju\u017c nic od pasa w g\u00f3r\u0119, przez co przypadkowo jego wzrok przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 na rosn\u0105ce piersi dziewczyny. Gdy to zauwa\u017cy\u0142a, szybko si\u0119 zawstydzi\u0142, jednak nie mia\u0142a mu tego za z\u0142e. Para po\u0142o\u017cy\u0142a si\u0119 i zasn\u0119\u0142a w swoich obj\u0119ciach, wcze\u015bniej jeszcze wymieniaj\u0105c kolejne poca\u0142unki. Jeremie chcia\u0142, aby ten moment trwa\u0142 jak najd\u0142u\u017cej. Aelita marzy\u0142a, aby tak by\u0142o ka\u017cdego wieczoru.<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Ulrich le\u017ca\u0142 w swoim \u0142\u00f3\u017cku i my\u015bla\u0142 o tym, czy Yumi sobie poradzi\u0142a z powrotem ojca. Napisa\u0142 do niej wiadomo\u015b\u0107:<\/p>\n\n\n\n \u201eI jak posz\u0142o? Jest ok?\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n Widzia\u0142, \u017ce wiadomo\u015b\u0107 odczytano 3 godziny temu, jednak nie dosta\u0142 odpowiedzi. Postanowi\u0142 napisa\u0107 jeszcze raz:<\/p>\n\n\n\n \u201eYumi, wszystko w porz\u0105dku?\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n Nadal bez odpowiedzi. Wybra\u0142 jej numer. Po 8 sygna\u0142ach us\u0142ysza\u0142:<\/p>\n\n\n\n – Wybrany numer nie odpowiada. Prosz\u0119 nagra\u0107 si\u0119 na poczt\u0119 g\u0142osow\u0105.<\/p>\n\n\n\n Niemiec nie m\u00f3g\u0142 wiedzie\u0107, \u017ce Yumi nie mia\u0142a si\u0142y odbiera\u0107 telefon\u00f3w ani pisa\u0107 sms\u00f3w. Le\u017ca\u0142a za\u0142amana na \u0142\u00f3\u017cku i p\u0142aka\u0142a po cichu. Bola\u0142o j\u0105 to, co si\u0119 sta\u0142o.<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Nast\u0119pnego dnia ca\u0142a paczka spotka\u0142a si\u0119 na sto\u0142\u00f3wce. Ca\u0142a opr\u00f3cz Yumi.<\/p>\n\n\n\n – Widzieli\u015bcie j\u0105 mo\u017ce? Troch\u0119 si\u0119 o ni\u0105 martwi\u0119 \u2013 powiedzia\u0142 Ulrich.<\/p>\n\n\n\n – Nie, ja jej nie spotka\u0142em od rana \u2013 odezwa\u0142 si\u0119 Odd.<\/p>\n\n\n\n – Ja te\u017c nie \u2013 doda\u0142a Aelita.<\/p>\n\n\n\n – Chyba siedzia\u0142a na \u0142awce przy g\u0142\u00f3wnym wej\u015bciu \u2013 zauwa\u017cy\u0142 Jeremie. – By\u0142a bardzo smutna.<\/p>\n\n\n\n – Czyli musia\u0142o co\u015b si\u0119 sta\u0107 \u2013 rzek\u0142 po cichu Niemiec. – Wiecie, ja przyjd\u0119 zaraz do klasy, tylko najpierw z ni\u0105 pogadam.<\/p>\n\n\n\n Yumi siedzia\u0142a na \u0142awce skierowana ty\u0142em do podw\u00f3rka. Wci\u0105\u017c czu\u0142a si\u0119 \u017ale. Z jednej strony chcia\u0142a o tym pogada\u0107, ale z drugiej nie czu\u0142a si\u0119 jeszcze do tego gotowa.<\/p>\n\n\n\n – Hej\u2026 – odezwa\u0142 si\u0119 Ulrich. – Co\u015b si\u0119 sta\u0142o?<\/p>\n\n\n\n – Wybacz, Ulrich \u2013 rzek\u0142a przygn\u0119biona Japonka \u2013 ale teraz nie chc\u0119 o tym rozmawia\u0107. Prosz\u0119, daj mi przez chwil\u0119 by\u0107 sam\u0105. P\u00f3\u017aniej si\u0119 odezw\u0119\u2026<\/p>\n\n\n\n – OK, jak chcesz\u2026 wiesz, gdzie mnie szuka\u0107 \u2013 Ulrich oddali\u0142 si\u0119 troch\u0119 zaniepokojony. Martwi\u0142 si\u0119 o przyjaci\u00f3\u0142k\u0119.<\/p>\n\n\n\n W tym momencie do \u0142awki podesz\u0142a Sissi wraz ze swoimi przydupasami.<\/p>\n\n\n\n – O, prosz\u0119, kogo my tu mamy! Smutne azjatyckie czarne g\u00f3wno. Zrozumia\u0142a\u015b ju\u017c, \u017ce nie b\u0119dziesz mog\u0142a nosi\u0107 tych szmat i dlatego ryczysz, bo wiesz, \u017ce nigdy nie b\u0119dziesz cho\u0107by w po\u0142owie tak atrakcyjna jak ja \u2013 powiedzia\u0142a c\u00f3rka dyrektora.<\/p>\n\n\n\n – Spierdalaj\u2026 – rzek\u0142a zrezygnowana Japonka.<\/p>\n\n\n\n – Ej, ale sk\u0105d takie s\u0142owa, przecie\u017c powiedzia\u0142am sam\u0105 prawd\u0119.<\/p>\n\n\n\n – Spierdalaj, dobrze ci radz\u0119! Nie mam nastroju do s\u0142uchania pierd\u00f3w z ust najwi\u0119kszej idiotki w Kadic \u2013 Yumi by\u0142a ju\u017c zdenerwowana.<\/p>\n\n\n\n – Matka ci\u0119 kultury nie nauczy\u0142a, albo tego, by nie pyskowa\u0107 do tych, kt\u00f3rzy osi\u0105gn\u0119li wi\u0119cej od ciebie?<\/p>\n\n\n\n – Co niby osi\u0105gn\u0119\u0142a\u015b? Latanie z patykiem po ulicach? Nie roz\u015bmieszaj mnie\u2026<\/p>\n\n\n\n – To nie patyk, ignorantko, a laska tamburmajorska. Ale sk\u0105d mo\u017cesz o tym wiedzie\u0107, skoro u was w tej Japonii to tylko same gejsze i prostytutki.<\/p>\n\n\n\n – Odpierdol si\u0119, dobra? Nie znasz si\u0119 na kulturze kraju, z kt\u00f3rego pochodz\u0119, to stul mord\u0119!<\/p>\n\n\n\n – Oj, nie\u0142adnie tak przeklina\u0107\u2026 chyba powiem ojcu, by porozmawia\u0142 z twoimi rodzicami, o ile jeszcze si\u0119 tob\u0105 chc\u0105 zajmowa\u0107, zamiast si\u0119 wyprowadzi\u0107 do Japonii, by nie mie\u0107 nic do czynienia z tak\u0105 nieudan\u0105 dziewczyn\u0105.<\/p>\n\n\n\n – Ty…ty\u2026 – Yumi wsta\u0142a. Z jej twarzy la\u0142 si\u0119 pot, a policzki by\u0142y zaczerwienione. – Ty jebana kurwo! Ty szmato! Odpierdol si\u0119, pierdolona imbecylko! Co ja ci, kurwa ma\u0107, zrobi\u0142am! Zazdro\u015bcisz, \u017ce Ulrich woli si\u0119 ze mn\u0105 zadawa\u0107? Przynajmniej ma rozum, pizdo!<\/p>\n\n\n\n – Nooo, pokaza\u0142a\u015b pazurki, brawo. A co, je\u015bli teraz powiem ojcu, \u017ce z\u0142ama\u0142a\u015b regulamin? Od razu ci\u0119 wyrzuci.<\/p>\n\n\n\n – Tylko spr\u00f3buj, konfidentko! – Japonka podesz\u0142a i uderzy\u0142a Sissi w twarz, a nast\u0119pnie jeszcze kopn\u0119\u0142a tak, \u017ce ta upad\u0142a na ziemi\u0119.<\/p>\n\n\n\n – Ale…Yumi, ja tylko \u017cartowa\u0142am \u2013 Sissi si\u0119 wystraszy\u0142a reakcji dziewczyny.<\/p>\n\n\n\n – Ja natomiast nie \u2013 czarnow\u0142osa uderzy\u0142a Sissi jeszcze kilka razy, pozostawiaj\u0105c j\u0105 skulon\u0105 na dziedzi\u0144cu szkolnym.<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Suzanne Hertz rozpocz\u0119\u0142a lekcj\u0119 wychowawcz\u0105. Tym razem mia\u0142a do przekazania uczniom informacj\u0119, kt\u00f3ra rzadko si\u0119 zdarza\u0142a. Pojawi\u0142a si\u0119 nowa uczennica,<\/p>\n\n\n\n – Moi drodzy, mam wam co\u015b wa\u017cnego do zakomunikowania \u2013 w klasie momentalnie zapad\u0142a cisza. – Dzisiaj do naszej klasy dojdzie nowa kole\u017canka. Jest z W\u0142och, a dok\u0142adniej z Toskanii. By\u0142e\u015b tam kiedy\u015b, Odd?<\/p>\n\n\n\n – Kilka razy, ale troch\u0119 drogo tam maj\u0105 \u2013 odpowiedzia\u0142 ch\u0142opak. Klasa si\u0119 za\u015bmia\u0142a.<\/p>\n\n\n\n – OK, zapami\u0119tam wskaz\u00f3wk\u0119. Ale.. wracaj\u0105c do tematu, zaraz powinna tu by\u0107.<\/p>\n\n\n\n Po chwili rozleg\u0142o si\u0119 pukanie do drzwi.<\/p>\n\n\n\n – Prosz\u0119 \u2013 powiedzia\u0142a Hertz.<\/p>\n\n\n\n Do klasy wszed\u0142 dyrektor, prowadz\u0105c ze sob\u0105 dziewczyn\u0119 o lekko \u015bniadej karnacji i uformowanych w loki w\u0142osach koloru blond si\u0119gaj\u0105cych nieco za ramiona, a tak\u017ce kszta\u0142tnej jak na swoje 15 lat figurze. Mia\u0142a na sobie koszul\u0119 w t\u0119czowe paski, d\u017cinsy z dziurami oraz trampki.<\/p>\n\n\n\n – Witajcie, dzisiaj mury naszej szko\u0142y przekroczy\u0142a nowa kole\u017canka. Nazywa si\u0119..,<\/p>\n\n\n\n – Monica. Monica Carla Calliente \u2013 przedstawi\u0142a si\u0119 d\u017awi\u0119cznym g\u0142osem z odczuwalnym w\u0142oskim akcentem dziewczyna.<\/p>\n\n\n\n – W\u0142a\u015bnie\u2026 witaj, Monico, w nieskromnych progach naszej szko\u0142y. Mam nadziej\u0119, \u017ce ci si\u0119 u nas spodoba. Usi\u0105d\u017a sobie ko\u0142o Aelity Schaeffer, to ta dziewczyna z r\u00f3\u017cowymi w\u0142osami, dobrze, aby\u015bcie si\u0119 pozna\u0142y, bo b\u0119dziecie razem w pokoju. OK, to ja ju\u017c nie przeszkadzam, prosz\u0119 dalej prowadzi\u0107 lekcj\u0119.<\/p>\n\n\n\n Gdy dyrektor wyszed\u0142, Hertz powiedzia\u0142a:<\/p>\n\n\n\n – No, to mo\u017ce powiesz nam co\u015b o sobie, Monico, aby\u015bmy ci\u0119 lepiej poznali?<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Korekta: Azize<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Rodzina Ishiyama po raz pierwszy od kilku miesi\u0119cy mog\u0142a zasi\u0105\u015b\u0107 w komplecie do wsp\u00f3lnej kolacji. Gdy Takeo przebywa\u0142 na delegacji w Hiszpanii, cz\u0119sto by\u0142o tak, \u017ce ka\u017cdy z pozosta\u0142ych domownik\u00f3w jad\u0142 osobno: Yumi w kuchni, Hiroki w salonie, ogl\u0105daj\u0105c kolejne odcinki \u201eKononowicz & Suchodolski Show\u201d, za\u015b Akiko cz\u0119sto korzysta\u0142a ze sto\u0142\u00f3wki na mie\u015bcie. Powr\u00f3t taty …
– Tobie, m\u00f3j najwspanialszy wybawco, wolno \u2013 zapewni\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"parent":203,"menu_order":34,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[22],"tags":[],"class_list":["post-3339","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-bezlyoko"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3339","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3339"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3339\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3428,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3339\/revisions\/3428"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/203"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3339"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3339"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3339"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}