Jak to w og\u00f3le si\u0119 mog\u0142o sta\u0107, \u017ce ten m\u00f3j klon wpieprzy\u0142 mnie w zagro\u017cenie z wuefu? – pyta\u0142 zdziwiony William. By\u0142 w\u0142a\u015bnie w pokoju Jeremiego, gdzie przesiadywa\u0142a tak\u017ce Yumi. – Jeszcze fizyka czy chemia to rozumiem, ale wf?<\/p>\n\n\n\n
– S\u0142uchaj, William\u2026 – Jeremie przez chwil\u0119 szuka\u0142 odpowiednich s\u0142\u00f3w, by to wyt\u0142umaczy\u0107. – Sprawa wygl\u0105da\u0142a tak: kod DNA zawarty w ludzkim ciele r\u00f3\u017cni si\u0119 od skompilowanego kodu, kt\u00f3ry posiada\u0142 klon stworzony przeze mnie. Do tego zakres jego funkcji motoryczno-poznawczych by\u0142 ograniczony tylko do zdarze\u0144 automatycznie programowalnych i przewidywalnych. Klon, jako maszyna p\u00f3\u0142elektroniczna, nie potrafi\u0142 reagowa\u0107 na polecenia niepoddaj\u0105ce si\u0119 wcze\u015bniejszej antycypacji, do tego jego pami\u0119\u0107 wykonawcza nie potrafi\u0142a dokonywa\u0107 transsubstancjacji polece\u0144 przekazywanych oralnie w czyny wykonalne, przez co klon nie reagowa\u0142 wtedy, gdy otrzymywa\u0142 zadania, co do kt\u00f3rych nie posiada\u0142 schematu wykonawczo-deklaratywnego\u2026<\/p>\n\n\n\n
Po chwili ciszy odezwa\u0142a si\u0119 Yumi:<\/p>\n\n\n\n
– A tak na nasz normalny j\u0119zyk?<\/p>\n\n\n\n
– Dubler Williama by\u0142 za g\u0142upi, bo trzeba by\u0142o go robi\u0107 szybko, by nikt si\u0119 nie zorientowa\u0142. To\u0107 pami\u0119tasz przecie\u017c, \u017ce m\u00f3wi\u0142a\u015b mi, kiedy macie klas\u00f3wki, \u017cebym m\u00f3g\u0142 wgra\u0107 w pami\u0119\u0107 dublera informacje potrzebne do zaliczenia danego testu.<\/p>\n\n\n\n
– Faktycznie, kojarz\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Po chwili ciszy William ponownie zabra\u0142 g\u0142os:<\/p>\n\n\n\n
– Nie mog\u0142e\u015b tego bardziej dopracowa\u0107\u2026?<\/p>\n\n\n\n
– Uwierz mi, chcia\u0142em. Ale czas nas goni\u0142, dlatego wymy\u015blili\u015bmy ca\u0142y plan z kwarantann\u0105, \u017ceby\u015bmy mieli chocia\u017c te dwa tygodnie. A to te\u017c nie jest moja wina, \u017ce technika nie jest a\u017c tak rozwini\u0119ta, \u017ceby takiego humanoida zrobi\u0107 na takim poziomie, by si\u0119 zachowywa\u0142 w stu procentach jak normalny cz\u0142owiek \u2013 odpowiedzia\u0142 mu Jeremie.<\/p>\n\n\n\n
Yumi postanowi\u0142a zmieni\u0107 temat:<\/p>\n\n\n\n
– Czyli teraz musisz pilnowa\u0107 tych kamer, tak? I masz podgl\u0105d na wszystkie miejsca, w kt\u00f3rych one s\u0105?<\/p>\n\n\n\n
William przytakn\u0105\u0142.<\/p>\n\n\n\n
– To bardzo dobrze\u2026 – rzek\u0142a Japonka. – Przyda si\u0119. Bo skoro wiemy, gdzie s\u0105 kamery, to jednocze\u015bnie wiemy te\u017c, gdzie ich nie ma. A to jest niezb\u0119dna informacja, je\u015bli mamy zacz\u0105\u0107 prowadzi\u0107 strajk. Z nieba nam spad\u0142e\u015b z tym zagro\u017ceniem, William. Tylko pami\u0119taj, Jimowi ani s\u0142\u00f3wka.<\/p>\n\n\n\n
Odd siedzia\u0142 przed swoim laptopem. W\u0142a\u015bnie pod\u0142\u0105czy\u0142 g\u0142o\u015bniki i korzystaj\u0105c z nieobecno\u015bci Ulricha odpali\u0142 program do tworzenia muzyki, by sobie nieco po\u0107wiczy\u0107 granie na klawiaturze, a lepiej mu si\u0119 to robi\u0142o, gdy nie musia\u0142 u\u017cywa\u0107 s\u0142uchawek. Nie to, \u017ceby sprawia\u0142y mu dyskomfort, ale wola\u0142 czasem us\u0142ysze\u0107 w pe\u0142ni to, co odgrywa\u0142. W\u0142och powoli si\u0119 przymierza\u0142 do tego, by kupi\u0107 specjaln\u0105 klawiatur\u0119, tak\u0105 jak w pianinie, jednak nauczy\u0142 si\u0119 w mi\u0119dzyczasie gra\u0107 na tradycyjnej laptopowej, co z racji jej uk\u0142adu by\u0142o nieco trudniejsze. Niemniej jednak nadal zastanawia\u0142 si\u0119, czy nie lepiej by\u0142oby zainwestowa\u0107 w tradycyjn\u0105 organow\u0105 struktur\u0119, tak aby m\u00f3g\u0142 spr\u00f3bowa\u0107 si\u0119 nauczy\u0107 bardziej wymagaj\u0105cych utwor\u00f3w. Pomy\u015bla\u0142 chwil\u0119, co by tu teraz zagra\u0107 i za\u015bpiewa\u0107. Szybko znalaz\u0142 odpowiedni utw\u00f3r.<\/p>\n\n\n\n
– Jeba\u0107 Putina, kurw\u0119 i skurwysyna,<\/p>\n\n\n\n
Jeba\u0107 Putina, co zn\u00f3w wojn\u0119 zaczyna,<\/p>\n\n\n\n
Jeba\u0107 Putina, zbrodniarza wojennego,<\/p>\n\n\n\n
Masz krew na r\u0119kach cywila niewinnego!<\/p>\n\n\n\n
Domoros\u0142y kompozytor nie spostrzeg\u0142 si\u0119, b\u0119d\u0105c w pewnego rodzaju transie, \u017ce do pokoju przyszed\u0142 Ulrich. Wr\u00f3ci\u0142 ze sklepu.<\/p>\n\n\n\n
– Widz\u0119, \u017ce si\u0119 koncert zacz\u0105\u0142 \u2013 za\u015bmia\u0142 si\u0119 Niemiec.<\/p>\n\n\n\n
Jego partner z pokoju przerwa\u0142 gr\u0119, ale si\u0119 nie speszy\u0142 zbytnio.<\/p>\n\n\n\n
– Nie pami\u0119tasz, co nam Jim zawsze m\u00f3wi\u0142? \u0106wiczenie czyni mistrza, wi\u0119c trzeba \u0107wiczy\u0107, \u0107wiczy\u0107 i jeszcze raz \u0107wiczy\u0107 \u2013 ostatnie zdanie powiedzia\u0142, udaj\u0105c nauczyciela.<\/p>\n\n\n\n
– A umiesz co\u015b jeszcze zagra\u0107 opr\u00f3cz piosenek o Putinie? – zapyta\u0142 Ulrich.<\/p>\n\n\n\n
– Pewnie \u017ce tak. Sam zobacz. Teraz klikn\u0119 tu i b\u0119d\u0119 mia\u0142 pi\u0119kny instrument.<\/p>\n\n\n\n
Istotnie, po chwili z g\u0142o\u015bnik\u00f3w rozleg\u0142y si\u0119 tony ko\u015bcielnych organ\u00f3w. Odd zagra\u0142 kr\u00f3tk\u0105 przygrywk\u0119, a potem za\u015bpiewa\u0142 na melodi\u0119 psalmu:<\/p>\n\n\n\n
– Kto pij\u0119 w\u00f3dk\u0119, jest alkoholikiem!<\/p>\n\n\n\n
Ulrich nie m\u00f3g\u0142 si\u0119 powstrzyma\u0107 od \u015bmiechu.<\/p>\n\n\n\n
– Mo\u017ce zostaniesz organist\u0105 w ko\u015bciele? Wiesz, jaki to jest dochodowy zaw\u00f3d? Nawet by\u015b si\u0119 nie napracowa\u0142 zbytnio, wieczory wolne, bo ostatnia msza to ko\u0142o 18 albo 19 jest, do tego za ka\u017cdy pogrzeb i \u015blub dodatkowo kilkaset euro\u2026 \u017cy\u0107 nie umiera\u0107!<\/p>\n\n\n\n
– Wiesz, Ulrich\u2026 to nawet ciekawa propozycja. Zastanowi\u0119 si\u0119 nad tym. Ale najpierw poka\u017c\u0119 ci, czego mnie twoja babcia nauczy\u0142a, jak byli\u015bmy w Polsce.<\/p>\n\n\n\n
Odd rozgrza\u0142 palce jeszcze raz i ponownie uderzy\u0142 palcami w klawisze. Tym razem muzyka by\u0142a bardziej powa\u017cna i podnios\u0142a. Po do\u015b\u0107 d\u0142ugiej, oko\u0142o minutowej przygrywce, W\u0142och postanowi\u0142 \u015bpiewa\u0107 to, czego si\u0119 nauczy\u0142 podczas wycieczki:<\/p>\n\n\n\n
– Nie b\u0119dzie Niemiec plu\u0142 nam w twarz! Ni dzieci nam germani\u0142\u2026<\/p>\n\n\n\n
– Ej, ej! Zwariowa\u0142e\u015b? – Ulrich z jednej strony by\u0142 nieco wzburzony, z drugiej za\u015b doceni\u0142 inteligencj\u0119 babci, kt\u00f3ra przypomnia\u0142a sobie pie\u015b\u0144 z dawnych czas\u00f3w. – Ja nikogo nie chc\u0119 germani\u0107 i nikomu w twarz nie pluj\u0119. No, mo\u017ce opr\u00f3cz Sissi\u2026 W og\u00f3le jak przy niej jeste\u015bmy, to co\u015b ci powiem, tylko trzymaj si\u0119 krzes\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
– Dawaj, co si\u0119 sta\u0142o? Sissi wyhodowa\u0142a sobie m\u00f3zg?<\/p>\n\n\n\n
– Niee, lepszy numer si\u0119 sta\u0142. Herve i Nicolas chc\u0105 si\u0119 zapisa\u0107 do tej ca\u0142ej legii czy legionu szkolnego.<\/p>\n\n\n\n
Pok\u00f3j wype\u0142ni\u0142 teraz gromki \u015bmiech Odda.<\/p>\n\n\n\n
– Pierdolisz! Oni? Do legii? To\u0107 wiesz jak b\u0119d\u0105 wygl\u0105da\u0107 w tych beretach i mundurkach z lumpeksu oraz plastikowych karabinach? Jak \u0142achmaniarze. Zreszt\u0105 to w og\u00f3le b\u0119dzie \u015bmieszne. Sissi w tym swoim ubranku do parad i oni jako jej stra\u017cnicy. Komedia lepsza ni\u017c z De Funesem.<\/p>\n\n\n\n
– Podobno maj\u0105 ich wys\u0142a\u0107 na jakie\u015b szkolenia?<\/p>\n\n\n\n
– Szkolenia? Chyba takie, jak si\u0119 ustawi\u0107 do kasy w Auchanie, jak zadzwoni\u0105 po now\u0105 kasjerk\u0119, gdy si\u0119 zrobi ogromna kolejka. Poszliby do harcerstwa, to by wtedy ich uczono przeprowadzania staruszek przez jezdni\u0119.<\/p>\n\n\n\n
– Wiesz, Odd, tak teraz pomy\u015bla\u0142em\u2026 a co, jak nas te\u017c tam wsadz\u0105 na przymus? – powiedzia\u0142 z lekk\u0105 obaw\u0105 Niemiec.<\/p>\n\n\n\n
– A mnie to nie wezm\u0105, pierdziel\u0119 to! – z odwag\u0105 odpowiedzia\u0142 Odd, – Ju\u017c by\u0142em kiedy\u015b w harcerstwie, nigdy wi\u0119cej.<\/p>\n\n\n\n
– By\u0142e\u015b? A dlaczego ju\u017c nie jeste\u015b?<\/p>\n\n\n\n
– Wypierniczyli mnie za niesubordynacj\u0119\u2026 rozumiesz, jakie tam by\u0142y tortury? Wyobra\u017a sobie: \u015bpisz smacznie, masz pi\u0119kny sen, w kt\u00f3rym wyst\u0119puje, dajmy na to, Monica Belluci, Penelope Cruz, Gal Gadot czy nawet Victoria de Angelis. Ju\u017c, ju\u017c ma do czego\u015b doj\u015b\u0107. A tu nagle jaki\u015b kretyn tr\u0105bi, drugi kretyn wrzeszczy \u201epobudkaaaa!\u201d, a za oknem ciemno jak w dupie, bo jest 5:30. No szlag by ci\u0119 trafi\u0142 od razu!<\/p>\n\n\n\n
Yumi wr\u00f3ci\u0142a do domu. Matka ko\u0144czy\u0142a przygotowania do obiadu, gdy\u017c nied\u0142ugo mia\u0142 przyjecha\u0107 ojciec. Dzwoni\u0142, \u017ce jego samolot ju\u017c dociera do lotniska w Pary\u017cu. Prawie wszystko by\u0142o ju\u017c gotowe, nakryty st\u00f3\u0142 czeka\u0142 na to, by po\u0142o\u017cy\u0107 na nim sushi.<\/p>\n\n\n\n
– Tylko si\u0119 przebierz, Yumi, \u017ceby\u015b elegancko wygl\u0105da\u0142a! – powiedzia\u0142a matka.<\/p>\n\n\n\n
– Dobrze, w\u0142a\u015bnie id\u0119 \u2013 odpowiedzia\u0142a jej c\u00f3rka.<\/p>\n\n\n\n
\u201eElegancko, kurwa. A co to, cesarz Japonii przybywa, czy prezes Kaczy\u0144ski? Wystarczy\u0142oby, \u017ceby ciuchy brudne nie by\u0142y\u201d <\/em>\u2013 pomy\u015bla\u0142a.<\/p>\n\n\n\n Gdy wesz\u0142a do swojego pokoju, skierowa\u0142a swoje pierwsze kroki do szafy z ubraniami. Yumi nigdy nie by\u0142a typem modnisi, kt\u00f3ra ubiera si\u0119 w to, co uznaj\u0105 za trendy w kolorowych \u017curnalach. \u017beby by\u0142o \u015bmieszniej, to ka\u017cdy z nich uznawa\u0142 kompletnie co innego za ostatni krzyk mody. Zreszt\u0105, wystarczy\u0142o \u017ce w Kadic g\u0142\u00f3wn\u0105 czytelniczk\u0105 kolorowych pisemek by\u0142a c\u00f3rka dyrektora. Nie zmienia\u0142o to jednak faktu, \u017ce na powr\u00f3t taty nale\u017ca\u0142o si\u0119 jako\u015b ubra\u0107. Sukienka nie wchodzi\u0142a w gr\u0119, gdy\u017c Yumi praktycznie nie tolerowa\u0142a takich ubra\u0144 od czasu, gdy jako 9-latka wbito j\u0105 w r\u00f3\u017cowy kostium ksi\u0119\u017cniczki i zrobiono zdj\u0119cie, kt\u00f3re trafi\u0142o po kilku latach, dzi\u0119ki Oddowi zreszt\u0105, do \u201eWiadomo\u015bci Kadic\u201d. Japonka pami\u0119ta\u0142a nawet, \u017ce Ulrich wzi\u0105\u0142 win\u0119 na siebie.<\/p>\n\n\n\n \u201eCo by tu wzi\u0105\u0107\u2026 nie no, ta sp\u00f3dniczka si\u0119 nie nadaje, zbyt imprezowa\u2026 spodnie w szkock\u0105 krat\u0119 te\u017c nie, to na wyjazdy s\u0105\u2026. Ale zaraz, wiem ju\u017c, co zrobi\u0107!\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n Yumi postanowi\u0142a, \u017ce nie b\u0119dzie zmienia\u0107 czarnych spodni, bo b\u0119d\u0105 pasowa\u0107 do koszuli z guzikami i marynarki w tym samym kolorze.<\/p>\n\n\n\n \u201eA jakby tak si\u0119 ubra\u0107 jak premier Finlandii, bez koszuli\u2026 tylko to by by\u0142o ryzykowne, bo wtedy ojcu stan\u0119\u0142oby serce. I chyba tylko to…hihihi, co\u015b si\u0119 troch\u0119 demoralizuj\u0119\u201d.<\/em><\/p>\n\n\n\n Yumi szybko si\u0119 przebra\u0142a i zesz\u0142a na d\u00f3\u0142. Po chwili rozleg\u0142 si\u0119 d\u017awi\u0119k przekr\u0119canego klucza od drzwi wej\u015bciowych.<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Korekta: Azize<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Jak to w og\u00f3le si\u0119 mog\u0142o sta\u0107, \u017ce ten m\u00f3j klon wpieprzy\u0142 mnie w zagro\u017cenie z wuefu? – pyta\u0142 zdziwiony William. By\u0142 w\u0142a\u015bnie w pokoju Jeremiego, gdzie przesiadywa\u0142a tak\u017ce Yumi. – Jeszcze fizyka czy chemia to rozumiem, ale wf? – S\u0142uchaj, William\u2026 – Jeremie przez chwil\u0119 szuka\u0142 odpowiednich s\u0142\u00f3w, by to wyt\u0142umaczy\u0107. – Sprawa wygl\u0105da\u0142a …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"parent":203,"menu_order":33,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[22],"tags":[],"class_list":["post-3330","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-bezlyoko"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3330","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3330"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3330\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3426,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3330\/revisions\/3426"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/203"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3330"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3330"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3330"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}