\u2013 Chemia\u2026? B\u0142agam, tylko nie to karamelstwo\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie przesadzaj, Vee. To nie jest a\u017c tak z\u0142y przedmiot!<\/p>\n\n\n\n
Vivienne jedynie wywr\u00f3ci\u0142a oczami, Thia \u2013 u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 szerzej.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Pod warunkiem, \u017ce cokolwiek z niego rozumiesz\u2026 – westchn\u0119\u0142a, wypuszczaj\u0105c z d\u0142oni podr\u0119cznik, z kt\u00f3rego si\u0119 do tej pory uczy\u0142a. Ksi\u0105\u017cka upad\u0142a mi\u0119kko na pos\u0142anie jej \u0142\u00f3\u017cka, odbijaj\u0105c si\u0119 od niego zaledwie raz.<\/p>\n\n\n\n
Nie znosi\u0142a chemii. Te wszystkie wzory sumaryczne i strukturalne, warto\u015bciowo\u015bci, kt\u00f3rych nie rozumia\u0142a, zlewa\u0142y si\u0119 zasadniczo w jedn\u0105, podobn\u0105 do kakofonii, pa\u0107k\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Kiedy masz popraw\u0119?<\/p>\n\n\n\n
Vivienne sama pad\u0142a plecami na pos\u0142anie.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Jutro. \u2013 odmrukn\u0119\u0142a, wbijaj\u0105c spojrzenie w sufit. Jej humor by\u0142 do\u015b\u0107 \u015bredni\u2026 szczeg\u00f3lnie po niedawno odbytej rozmowie telefonicznej z matk\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Nie do ko\u0144ca mia\u0142a ochot\u0119 na sp\u0119dzanie czasu z jej nowym partnerem, je\u017celi ju\u017c na nast\u0119pny weekend mia\u0142aby si\u0119 znale\u017a\u0107 u niej. Nawet, je\u017celi ten by\u0142by wobec niej w porz\u0105dku i jednocze\u015bnie by\u0142 ojcem Thii\u2026 chocia\u017c, wci\u0105\u017c lepszy by\u0142 on, ni\u017c obecna narzeczona ojca, z kt\u00f3r\u0105 od samego pocz\u0105tku, od dw\u00f3ch lat, nie mog\u0142a si\u0119 kompletnie dogada\u0107. Unika\u0142y si\u0119 \u2013 Vivienne unika\u0142a jej jak ognia, byleby nie wchodzi\u0107 w otwart\u0105 konfrontacj\u0119: tak\u0105, jakie ju\u017c niejednokrotnie ko\u0144czy\u0142a jedynie interwencja ojca\u2026 nim panie naprawd\u0119 wzi\u0119\u0142yby si\u0119 za kud\u0142y. Raz obstawa\u0142 za c\u00f3rk\u0105, raz za swoj\u0105 \u201elol\u0105\u201d, jak to niekiedy Vee ja nazywa\u0142a. \u201eLola\u201d za\u015b nawet nie zamierza\u0142a udawa\u0107, \u017ce akceptowa\u0142a m\u0142odsz\u0105 Dunbar \u2013 tylko nie okazywa\u0142a tego tak dosadnie jak ona, bo w traktowaniu na co dzie\u0144, mog\u0142a liczy\u0107 na szczer\u0105 i brutaln\u0105 wzajemno\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
I wiedzia\u0142a, \u017ce nie by\u0142o ju\u017c co liczy\u0107 na ponowne zej\u015bcie si\u0119 rodzic\u00f3w, skoro ci nawet nie potrafili ze sob\u0105 rozmawia\u0107. Dziewczyna czu\u0142a si\u0119 jak pos\u0142aniec. To przez ni\u0105 pytali si\u0119, jak miewa\u0142a si\u0119 druga strona.<\/p>\n\n\n\n
I jedynym pozytywem w tym wszystkim wydawa\u0142a si\u0119 by\u0107 relacja z Thi\u0105, kt\u00f3r\u0105 niekiedy podziwia\u0142a za cierpliwo\u015b\u0107 do jej humork\u00f3w\u2026 i Vivienne nierzadko nienawidzi\u0142a siebie samej za to, \u017ce chocia\u017c Vintra nigdy nie zrobi\u0142a jej niczego z\u0142ego, to bez wahania wymieni\u0142aby j\u0105 na swojego ukochanego, starszego brata.<\/p>\n\n\n\n
Byleby jeszcze jeden raz us\u0142ysze\u0107, jak wo\u0142a za ni\u0105 \u201eVivi\u201d. Nie \u201eVee\u201d \u2013 to zdrobnienie by\u0142o jedynym, na jakie mog\u0142a jej pozwoli\u0107. Co z tego, \u017ce niby kr\u00f3tsze?<\/p>\n\n\n\n
Za ka\u017cdym razem, to magiczne \u201eVivi\u201d s\u0142ysza\u0142a tylko g\u0142osem Williama.
<\/p>\n\n\n\n
\u2014(\u2022\u2022\u00f7[]\u00f7\u2022\u2022\u2014
<\/p>\n\n\n\n
\u201e\u2013 By\u0142o nas pi\u0119cioro.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n Na pewno?<\/em><\/p>\n\n\n\n <\/em>\u2013 Vivienne, czy mo\u017cesz powiedzie\u0107 mi, co takiego ciekawego wida\u0107 za oknem?<\/p>\n\n\n\n Czarnow\u0142osa drgn\u0119\u0142a, napr\u0119dce odwracaj\u0105c wzrok od okna \u2013 w stron\u0119 prowadz\u0105cej fizyk\u0119 Suzanne Hertz.<\/p>\n\n\n\n S\u0142odko.<\/em><\/p>\n\n\n\n <\/em>\u2013 Wypatruj\u0119 zachodz\u0105cych zjawisk fizycznych. \u2013 dziewczyna paln\u0119\u0142a to bez wi\u0119kszego namys\u0142u. Czy liczy\u0142a na to, \u017ce to uratuje sytuacj\u0119? Mawiali, \u017ce nadzieja, matka g\u0142upich, swoje dzieci kocha\u0142a.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Ach\u2026 tak. Zatem, prosz\u0119 \u2013 wymie\u0144 wszystkie te zjawiska, kt\u00f3re zaobserwowa\u0142a\u015b. Na dodatkow\u0105 ocen\u0119.<\/p>\n\n\n\n Cu-do-wnie. Znowu b\u0119dzie dywanik?<\/em><\/p>\n\n\n\n <\/em>Ale, kim\u017ce by\u0142aby Vivienne Dunbar, gdyby chocia\u017c nie spr\u00f3bowa\u0142a szcz\u0119\u015bcia? Postara\u0142a si\u0119 zamaskowa\u0107 odruch ci\u0119\u017ckiego westchni\u0119cia, kiedy wstawa\u0142a z miejsca.<\/p>\n\n\n\n \u2013 No ju\u017c go tak nie wypatr-<\/p>\n\n\n\n Po klasie, na moment, rozleg\u0142y si\u0119 cichusie\u0144kie szelesty.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Kitanov, szykuj si\u0119 do odpowiedzi jako nast\u0119pny. Ostatnie trzy tematy.<\/p>\n\n\n\n Ale to nie powstrzyma\u0142o zaci\u015bni\u0119cia d\u0142oni w pi\u0119\u015bci ze strony Vivienne.<\/p>\n\n\n\n Pieprzony skur-<\/em><\/p>\n\n\n\n \u2013 Dunbar, czekam na Twoj\u0105 odpowied\u017a. Wymie\u0144 zjawiska, kt\u00f3re tak zawzi\u0119cie obserwowa\u0142a\u015b przez okno.<\/p>\n\n\n\n Niech ci\u0119 diabli, Kitanov. Niech ci\u0119, kurwa, diabli.<\/em><\/p>\n\n\n\n <\/em>\u2013 Zatem\u2026 mog\u0142am zaobserwowa\u0107 zjawisko opadania li\u015bci z drzew za spraw\u0105 grawitacji\u2026<\/p>\n\n\n\n \u201ePopisa\u0142a\u015b si\u0119\u201d, z\u0142o\u015bliwie doci\u0105\u0142 jej g\u0142osik w g\u0142owie. Ten wredny chochlik budz\u0105cy si\u0119 w najmniej odpowiednich momentach znowu tylko budowa\u0142 w niej irytacj\u0119. Konkretn\u0105.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Co dalej?<\/p>\n\n\n\n \u2013 Rozchodzenie si\u0119 fali \u015bwiat\u0142a\u2026? I\u2026<\/p>\n\n\n\n \u2013 Patrzcie\u2026 co on wyprawia?<\/p>\n\n\n\n Vivienne odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 w stron\u0119 okna, obserwuj\u0105c przez nie obcego sobie ch\u0142opaka \u2013 prawdopodobnie z gimnazjum, s\u0105dz\u0105c po jego posturze. Do\u015b\u0107 myl\u0105cej, bo w\u0105t\u0142y nastolatek w\u0142a\u015bnie pokazywa\u0142, \u017ce skrywa\u0142 na tyle du\u017co si\u0142y, by m\u00f3c demolowa\u0107 \u0142awki i kosze na szkolnym dziedzi\u0144cu. Troch\u0119 bardziej na lewo mo\u017cna by\u0142o dostrzec, jak z budynku akademika wybieg\u0142 Jim Morales, wymachuj\u0105c r\u0119koma. Co\u015b krzycza\u0142 w stron\u0119 chuligana.<\/p>\n\n\n\n I nagle, zblad\u0142.<\/p>\n\n\n\n Zblad\u0142a r\u00f3wnie\u017c i ca\u0142a klasa, kiedy ch\u0142opak wyci\u0105gn\u0105\u0142 d\u0142o\u0144, z kt\u00f3rej pu\u015bci\u0142 wi\u0105zk\u0119 b\u0142yskawic. Wuefista ledwie jej unikn\u0105\u0142. Druga porcja elektryczno\u015bci zderzy\u0142a si\u0119 z drzwiami wej\u015bciowymi \u2013 zatrza\u015bni\u0119tymi w dos\u0142ownie ostatniej chwili.<\/p>\n\n\n\n Okej, to\u2026 dobra, przywidzia\u0142o mi si\u0119, prawda\u2026!? \u015api\u0119! No, budzimy si\u0119, Vee\u2026!<\/em><\/p>\n\n\n\n <\/em>Ale, to spojrzenie, jakie zosta\u0142o skierowane w jej stron\u0119 przez tego dziwnego gimnazjalist\u0119 z dziedzi\u0144ca, by\u0142o jak najbardziej prawdziwe. Zupe\u0142nie jak to szarpni\u0119cie za r\u0119k\u0119 i sprowadzenie do parteru.<\/p>\n\n\n\n Tamten ch\u0142opak patrzy\u0142 bezpo\u015brednio w jej stron\u0119. Mog\u0142a to przysi\u0105c.<\/p>\n\n\n\n Dlaczego!?<\/em><\/p>\n\n\n\n <\/em>W kieszeni spodni zacz\u0105\u0142 wibrowa\u0107 jej telefon. S\u0142ysza\u0142a, jak dziewczyny z ko\u0144ca sali zaczyna\u0142y panikowa\u0107, p\u0142aka\u0107, a pani Hertz gdzie\u015b wydzwania\u0142a. Wyszarpn\u0119\u0142a swoj\u0105 r\u0119k\u0119 z u\u015bcisku nikogo innego, jak Relji Kitanova.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Nie dotykaj. \u2013 sykn\u0119\u0142a.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Nie pierdol, \u017ce si\u0119 nie boisz, Dunbar. \u2013 sarkn\u0105\u0142 Relja \u2013 Jaki\u015b ufol strzela piorunami z r\u0119ki \u2013 a co tam! Pogapi\u0119 si\u0119 na niego, bo co mi mo\u017ce zrobi\u0107!<\/p>\n\n\n\n \u2013 Jeszcze s\u0142owo, a wylecisz przez to okno \u2013 prosto na jego pastw\u0119. \u2013 wycedzi\u0142a, mierz\u0105c czerwonow\u0142osego gniewnym spojrzeniem. \u2013 I nie my\u015bl, \u017ce b\u0119d\u0119 mia\u0142a przed tym jakiekolwiek opory.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Przesta\u0144 by\u0107 tak sztucznie harda. Wszyscy widz\u0105, jak si\u0119 cykasz. \u2013 prychn\u0105\u0142, zdejmuj\u0105c z niej swoje spojrzenie. Rozejrza\u0142 si\u0119 po sali \u2013 Zawsze chcia\u0142em, kurwa, sko\u0144czy\u0107 jak sma\u017cony kurczak.<\/p>\n\n\n\n \u2014(\u2022\u2022\u00f7[]\u00f7\u2022\u2022\u2014<\/p>\n\n\n\n \u201eNowa wiadomo\u015b\u0107 od: Vivienne Dunbar\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n Czego znowu\u2026?<\/em><\/p>\n\n\n\n <\/em>Czy chcia\u0142 z ni\u0105 rozmawia\u0107? Po prawdzie, to tak \u015brednio. W mniemaniu Ulricha Sterna, ta dziewczyna oznacza\u0142a dla niego, po prostu, k\u0142opoty. Od samego pocz\u0105tku \u2013 od jej wparowania do fabryki \u2013 one za jej spraw\u0105 mog\u0142y si\u0119 tylko i wy\u0142\u0105cznie nawarstwia\u0107. Co go w og\u00f3le podkusi\u0142o, \u017ceby jednak odczyta\u0107, nie za\u015b zignorowa\u0107?<\/p>\n\n\n\n To, \u017ce zna\u0142a jego sekret, kt\u00f3rego nie potrafi\u0142 upilnowa\u0107, czy te\u017c moralny kac wzgl\u0119dem jej osoby, jakiego do\u015bwiadcza\u0142 od spotkania w Pustelni?<\/p>\n\n\n\n Ok\u0142ama\u0142 j\u0105 i chocia\u017c si\u0119 tego wstydzi\u0142, rozumia\u0142, \u017ce nie mia\u0142 innego wyj\u015bcia. Przynajmniej w ten spos\u00f3b pr\u00f3bowa\u0142 sam siebie usprawiedliwi\u0107. Nie potrafi\u0142 jej powiedzie\u0107 prawdy \u2013 albo uwierzy w to, co us\u0142ysza\u0142a, albo zacznie w\u0119szy\u0107, odkryje prawd\u0119 razem z powi\u0105zaniami jej brata i urz\u0105dzi piek\u0142o.<\/p>\n\n\n\n Chocia\u017c, co by\u0142o lepsze? W\u015bciek\u0142a siostra Williama nad g\u0142ow\u0105, czy te\u017c ta sama siostra, ale wysy\u0142aj\u0105ca filmik z wydarze\u0144 w Kadic \u2013 ch\u0142opak na nagraniu w\u0142a\u015bnie posy\u0142a\u0142 elektryczn\u0105 wi\u0105zk\u0119 w stron\u0119 czmychaj\u0105cego za drzwi akademika Jima.<\/p>\n\n\n\n Telefon wypad\u0142 z d\u0142oni Ulricha \u2013 ten, stoj\u0105c na \u015brodku parkowej alejki, cofn\u0105\u0142 si\u0119 jeszcze krok. W szoku spogl\u0105da\u0142 na le\u017c\u0105ce do g\u00f3ry wy\u015bwietlaczem urz\u0105dzenie. Zupe\u0142nie tak, jakby to z tej kom\u00f3rki pu\u015bci\u0142y b\u0142yskawice. Nie z r\u0105k g\u0142\u00f3wnego bohatera zap\u0119tlonego nagrania.<\/p>\n\n\n\n \u201eWiesz, co to mo\u017ce by\u0107, prawda?\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n D\u0142onie trz\u0119s\u0142y mu si\u0119 jak alkoholikowi przechodz\u0105cemu pe\u0142noprawne delirium.<\/p>\n\n\n\n Wr\u00f3ci\u0142\u2026! Naprawd\u0119 wr\u00f3ci\u0142\u2026 wci\u0105\u017c istnieje\u2026!<\/em><\/p>\n\n\n\n \u2014(\u2022\u2022\u00f7[]\u00f7\u2022\u2022\u2014<\/p>\n\n\n\n Z gard\u0142a Bezimiennego wyrwa\u0142 si\u0119 cichy j\u0119k. Zamkn\u0105\u0142 oczy. D\u0142o\u0144 \u2013 pow\u0119drowa\u0142a ku jego g\u0142owie, odruchowo pr\u00f3buj\u0105c rozmasowa\u0107 skro\u0144, pod kt\u00f3r\u0105 czu\u0142 pulsuj\u0105cy b\u00f3l. Tego dziwnego uczucia do\u015bwiadcza\u0142 w\u0142a\u015bnie po raz pierwszy od swojego przebudzenia tutaj, w nieprzyjaznym i surowym \u015bwiecie.<\/p>\n\n\n\n Sk\u0105d r\u00f3wnie\u017c to poczucie, \u017ce mog\u0142o to cokolwiek oznacza\u0107?<\/p>\n\n\n\n Siedzia\u0142 na kl\u0119czkach, na dolnej platformie swojej wie\u017cy: by\u0142a mu niczym gniazdo. Nie maj\u0105c poj\u0119cia, czemu to robi\u0142, nabra\u0142 powietrza w p\u0142uca. Powoli. Przytrzyma\u0142 je i zacz\u0105\u0142 wypuszcza\u0107 \u2013 chwil\u0119 d\u0142u\u017cej, ni\u017c je wdycha\u0142.<\/p>\n\n\n\n Dlaczego\u2026 to robi\u0119? Sk\u0105d to wiem\u2026?<\/em><\/p>\n\n\n\n <\/em>Uchyli\u0142 powieki \u2013 ale przed sob\u0105, przez ledwie u\u0142amek sekundy, nim zacisn\u0105\u0142 je na nowo, zamiast znajomych okienek widzia\u0142 skaliste wzg\u00f3rza i skrywaj\u0105c\u0105 si\u0119 za nimi, obleczon\u0105 w krwistoczerwony ob\u0142ok, wie\u017c\u0119. By\u0142a zupe\u0142nie taka, jakie ju\u017c widzia\u0142 i w kt\u00f3rej przebywa\u0142. Ale ta, w kt\u00f3rej by\u0142 obecnie, znajdowa\u0142a si\u0119 na Pustyni. Przed ni\u0105 sta\u0142 krab, kt\u00f3rego wcze\u015bniej przej\u0105\u0142, a nie wiedzia\u0142, jak przerwa\u0107 ten wp\u0142yw. Nie to, \u017ce jakkolwiek to go m\u0119czy\u0142o. Nie czu\u0142 jak na razie negatywnych efekt\u00f3w swojej umiej\u0119tno\u015bci. Wci\u0105\u017c, po prostu, by\u0142oby dobrze wiedzie\u0107, jak to si\u0119 robi.<\/p>\n\n\n\n Kilkukrotnie zamruga\u0142, zanim znowu zamkn\u0105\u0142 oczy i ukry\u0142 swoj\u0105 twarz w d\u0142oniach.<\/p>\n\n\n\n Jeszcze raz zaczerpn\u0105\u0142 oddechu. Palce zagrzeba\u0142 w granatowoczarnej czuprynie, jakoby nawet najl\u017cejsze poci\u0105gni\u0119cie za ni\u0105 mia\u0142o wymusi\u0107 na nim przywo\u0142anie do porz\u0105dku\u2026<\/p>\n\n\n\n Jakiego niby \u201eporz\u0105dku\u201d? Przecie\u017c, w tym miejscu, z nim, z pewno\u015bci\u0105 nie by\u0142o \u201ew porz\u0105dku\u201d. Nie nale\u017ca\u0142 tutaj, ale i nie potrafi\u0142 sobie przypomnie\u0107, sk\u0105d pochodzi\u0142 dok\u0142adnie i jak si\u0119 znalaz\u0142 akurat tutaj.<\/p>\n\n\n\n Uspok\u00f3j\u2026 si\u0119\u2026<\/em><\/p>\n\n\n\n Powoli wreszcie opu\u015bci\u0142 r\u0119ce. Podni\u00f3s\u0142 g\u0142ow\u0119. Otworzy\u0142 oczy. Znowu mia\u0142 przed sob\u0105 wype\u0142nione binarnymi kodami okienka, kt\u00f3rych b\u0142\u0119kitna po\u015bwiata stara\u0142a si\u0119 roz\u015bwietli\u0107 jego przys\u0142oni\u0119t\u0105 kapturem twarz i rzuca\u0142a refleksy na jego peleryn\u0119.<\/p>\n\n\n\n O co\u2026 tu chodzi\u2026?<\/em><\/p>\n\n\n\n <\/em>Co to za dziwne zjawisko, jakiego przed chwil\u0105 do\u015bwiadczy\u0142 i czy to dzia\u0142o si\u0119 teraz, naprawd\u0119?<\/p>\n\n\n\n By\u0142 tylko jeden spos\u00f3b, by si\u0119 przekona\u0107.<\/p>\n\n\n\n Bezimienny poderwa\u0142 si\u0119 na r\u00f3wne nogi i przeszed\u0142 po platformie do wyj\u015bcia. Znak na pancerzu czuwaj\u0105cego przed wie\u017c\u0105 kraba ponownie zaja\u015bnia\u0142 biel\u0105 \u2013 w znajomy mu ju\u017c spos\u00f3b.<\/p>\n\n\n\n Ch\u0142opak wskoczy\u0142 zwinnie na potwora. Z\u0142apa\u0142 si\u0119 go tak, jak tylko m\u00f3g\u0142, zaciskaj\u0105c d\u0142onie na brzegach jego pancerza. Po\u0142o\u017cy\u0142 si\u0119 na niego plackiem.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Zabierz mnie do wie\u017cy\u2026 do g\u00f3r. \u2013 szepn\u0105\u0142.<\/p>\n\n\n\n Za chwil\u0119, krab postawi\u0142 krok, za nim kolejne, powoli si\u0119 rozp\u0119dzaj\u0105c \u2013 w stron\u0119 odpowiedniego przej\u015bcia.<\/p>\n\n\n\n \u2014(\u2022\u2022\u00f7[]\u00f7\u2022\u2022\u2014<\/p>\n\n\n\n \u201eZosta\u0144 tam, gdzie jeste\u015b! Nied\u0142ugo b\u0119dzie po wszystkim. Ogarn\u0119 to.\u201d \u201eJak to, kurwa, ogarniesz!? P\u00f3jdziesz z typem na solo za gara\u017cami? Mo\u017ce jeszcze powiedz, \u017ce strzelasz laserami z oczu. Ju\u017c dzisiaj mnie nie zdziwi nic.\u201d \u201eSied\u017a jak siedzisz, zrozumia\u0142a\u015b?\u201d <\/em>Na pasku powiadomie\u0144 pojawi\u0142a si\u0119 r\u00f3wnie\u017c wiadomo\u015b\u0107 od Thii: razem ze swoj\u0105 klas\u0105 zabarykadowali si\u0119 w sali chemicznej. Czy czarnow\u0142osej ul\u017cy\u0142o? Ani troch\u0119. Martwi\u0142a si\u0119 o Vintr\u0119 jak szalona.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Do kogo tak wypisujesz?<\/p>\n\n\n\n \u2013 Relja, B\u00f3g mi \u015bwiadkiem, zaraz Ci\u0119 wypierdol\u0119 tym oknem!<\/p>\n\n\n\n \u2013 Dunbar, Kitanov, SPOK\u00d3J!<\/p>\n\n\n\n \u2013 To niech sko\u0144czy pieprzy\u0107! \u2013 cisn\u0119\u0142a pod nosem Vivienne \u2013 Mam wa\u017cniejsze rzeczy do roboty ni\u017c s\u0142uchanie jego pierdolenia. \u201eMog\u0119 jako\u015b pom\u00f3c? Skoro wiesz, co si\u0119 dzieje, to na pewno r\u00f3wnie\u017c wiesz, co taki kto\u015b jak ja m\u00f3g\u0142by zrobi\u0107.\u201d \u201eSied\u017a. Zaraz b\u0119dzie po wszystkim.\u201d Klient informacyjny \u201emam ci\u0119 w dupie\u201d zadzia\u0142a\u0142 ze strony Ulricha bezb\u0142\u0119dnie. \u201eAle\u017c oczywi\u015bcie, \u017ce za moment to b\u0119dzie po wszystkim, je\u017celi chodz\u0105ca pr\u0105dnica dorwie si\u0119 do uczniowskich zad\u00f3w \u2013 a nie mam ochoty na demonstracj\u0119 dzia\u0142ania pr\u0105du elektrycznego na ludzkim organizmie!\u201d \u201eTo si\u0119 kryj jak reszta tych uczni\u00f3w. Wiedz\u0105, kurwa, co robi\u0105. NIE WY\u015aCIUBIAJ NOSA!\u201d \u201eCzyli, z Twojego na moje, \u201enie wpierdalaj si\u0119\u201d?\u201d To si\u0119 jeszcze zdziwisz, Stern.<\/em><\/p>\n\n\n\n <\/em>Co j\u0105 bardziej urz\u0105dza\u0142o? Siedzenie pod jedn\u0105 \u0142awk\u0105 z co rusz dogryzaj\u0105cym swoimi aluzjami do jej \u017cycia Relj\u0105, czy te\u017c pr\u00f3ba jakiegokolwiek ratowania sytuacji?<\/p>\n\n\n\n \u2013 Vivienne\u2026? Ej, co ty wyprawiasz!?<\/p>\n\n\n\n Pu\u015bci\u0142a to pytanie mimo uszu. Profesor Hertz by\u0142a aktualnie zaj\u0119ta uspokajaniem wyj\u0105cych wniebog\u0142osy tipsiar. To by\u0142a jej szansa.<\/p>\n\n\n\n Kto\u015b ju\u017c ewidentnie pod\u0142apa\u0142 ten pomys\u0142 wcze\u015bniej, bo drzwi pracowni nauk przyrodniczych by\u0142y uchylone. Stwierdzenie, \u017ce im dalej od tego wariatkowa, tym lepiej by\u0142o czym\u015b, czemu si\u0119 akurat nie mog\u0142a dziwi\u0107.<\/p>\n\n\n\n Sama niejednokrotnie mia\u0142a takie my\u015bli, ale w wiele bardziej sprzyjaj\u0105cych okoliczno\u015bciach.<\/p>\n\n\n\n \u2014(\u2022\u2022\u00f7[]\u00f7\u2022\u2022\u2014<\/p>\n\n\n\n \u201e\u2013 Gdyby\u015bmy, kurwa, wiedzieli kto to jest, to by\u015bmy to zrobili!\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n <\/em>Mapa z jej wspomnie\u0144 by\u0142a podzielona na \u0107wiartki otaczaj\u0105ce kul\u0119, jakby punkt centralny. Serce wszystkiego\u2026 serce ca\u0142ego problemu.<\/p>\n\n\n\n \u201eTen sprz\u0119t powinien by\u0107 wy\u0142\u0105czony.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n <\/em>A XANA, b\u0119d\u0105cy jeszcze jedynie skr\u00f3tem dla Vivienne i piek\u0142em dla tamtej dw\u00f3jki z fabryki, martwy. Przynajmniej takie by\u0142o za\u0142o\u017cenie programu, jaki zosta\u0142 zaaplikowany lata temu.<\/p>\n\n\n\n Jeszcze tylko nie wiedzia\u0142a, \u017ce dla niej r\u00f3wnie\u017c stanie si\u0119 piek\u0142em.<\/p>\n\n\n\n Drzwi prowadz\u0105ce na boisko, a co za tym sz\u0142o, ty\u0142y szko\u0142y, od dawna domaga\u0142y si\u0119 wymiany. Teraz zapewne kto\u015b si\u0119 ni\u0105 zainteresuje bardziej, kiedy dziewczyna, po prostu, przywali\u0142a w nie z porz\u0105dnego kopniaka \u2013 i tak by\u0142y ju\u017c otwarte. Kto\u015b uzna\u0142 za s\u0142uszne ucieka\u0107 z tego miejsca jak najdalej.<\/p>\n\n\n\n Nie mog\u0142a tu zosta\u0107. Nie, je\u017celi wiedzia\u0142a, \u017ce mog\u0142a pom\u00f3c to powstrzyma\u0107. R\u017cn\u0119\u0142a bohaterk\u0119? Mo\u017ce troch\u0119.<\/p>\n\n\n\n Bardziej czu\u0142a, \u017ce wreszcie mog\u0142a mie\u0107 na co\u015b wp\u0142yw\u2026 oraz mia\u0142a przeczucie, m\u00f3wi\u0105ce jej g\u0142o\u015bno i wyra\u017anie, \u017ce jednak co\u015b przed ni\u0105 zatajono.<\/p>\n\n\n\n \u2014(\u2022\u2022\u00f7[]\u00f7\u2022\u2022\u2014<\/p>\n\n\n\n \u2013 Nie, nie, nie\u2026 to si\u0119 nie dzieje, to si\u0119\u2026<\/p>\n\n\n\n \u2013 To si\u0119 dzieje.<\/p>\n\n\n\n Ulrich tylko marzy\u0142, by te s\u0142owa nigdy nie pad\u0142y z ust Aelity, zupe\u0142nie tak, jak to nast\u0105pi\u0142o chwil\u0119 temu.<\/p>\n\n\n\n To si\u0119 nie dzieje.<\/em><\/p>\n\n\n\n <\/em>A jednak. Dzia\u0142o si\u0119. Stones potwierdzi\u0142a jego obawy.<\/p>\n\n\n\n Tamten wys\u0142any pi\u0119tna\u015bcie minut wcze\u015bniej filmik by\u0142 na to kolejnym dowodem. Tak samo, jak lokalizacja aktywnej w sektorze g\u00f3rskim wie\u017cy, kt\u00f3rej koordynaty wyplu\u0142o im okienko Superskanu. Po\u0142udnie. Pod\u015bwietlaj\u0105ce si\u0119 na czerwono znaczniki potwor\u00f3w, kt\u00f3re w\u0142a\u015bnie szykowa\u0142y si\u0119 do obrony wie\u017cy. Znaczniki, kt\u00f3re zna\u0142 na pami\u0119\u0107 i nie by\u0142o si\u0142y, kt\u00f3ra mog\u0142aby je z niej wyprze\u0107. Takich rzeczy nie dawa\u0142o si\u0119 zapomnie\u0107 tak po prostu.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Musimy tam wej\u015b\u0107. Teraz. \u2013 szepn\u0119\u0142a r\u00f3\u017cowow\u0142osa. Nie siedzia\u0142a w fotelu. Sta\u0142a nad klawiatur\u0105, pochylona, wstukuj\u0105c kolejne polecenia do konsoli.<\/p>\n\n\n\n Czy damy rad\u0119\u2026 tylko we dwoje\u2026?<\/em><\/p>\n\n\n\n <\/em>Ledwie widocznie, pokr\u0119ci\u0142 g\u0142ow\u0105.<\/p>\n\n\n\n Musimy.<\/em><\/p>\n\n\n\n W duchu skarci\u0142 si\u0119 za ten moment zw\u0105tpienia. Nie mieli na to czasu.<\/p>\n\n\n\n Nie oci\u0105gaj si\u0119\u2026 ruchy.<\/em><\/p>\n\n\n\n <\/em>W\u0142a\u015bnie mia\u0142 ponownie zacz\u0105\u0107 schodzi\u0107 w d\u00f3\u0142, po drabince \u2013 ale rozleg\u0142y si\u0119 stukoty z g\u00f3ry.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Co jest\u2026?<\/p>\n\n\n\n Aelita zatrzyma\u0142a si\u0119 w po\u0142owie zej\u015bcia w d\u00f3\u0142. Zadar\u0142a g\u0142ow\u0119, napotykaj\u0105c w ten spos\u00f3b znajom\u0105 ju\u017c par\u0119 but\u00f3w i kaskad\u0119 czarnych, d\u0142ugich w\u0142os\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n \u2013 M\u00f3wi\u0142em ci, \u017ce masz zosta\u0107 w szkole!<\/p>\n\n\n\n \u2013 To si\u0119, kurwa, przeliczy\u0142e\u015b!<\/p>\n\n\n\n Aelita tylko ci\u0119\u017cko westchn\u0119\u0142a, s\u0142ysz\u0105c ten g\u0142os \u2013 nale\u017c\u0105cy do nikogo innego, jak Vivienne.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Nie mamy czasu. \u2013 powiedzia\u0142a kr\u00f3tko Stones, schodz\u0105c w d\u00f3\u0142 \u2013 ku skanerom.<\/p>\n\n\n\n \u2013 To ja, co?<\/p>\n\n\n\n \u2013 Usi\u0105d\u017a na dupie przed kompem, za\u0142\u00f3\u017c s\u0142uchawk\u0119 i gap si\u0119 w map\u0119. B\u0105d\u017a tylko tak \u0142askawa odpali\u0107 mikrofon i nas ostrzec o zbli\u017caj\u0105cych si\u0119 posi\u0142kach. \u2013 Ulrich ledwie sko\u0144czy\u0142 m\u00f3wi\u0107, zanim zszed\u0142 w d\u00f3\u0142 w \u015blad za Aelit\u0105.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Cz-czeeekaj\u2026 co!?<\/p>\n\n\n\n Ale, czarnow\u0142osa zosta\u0142a ju\u017c sama.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Ygh\u2026 dobra.<\/p>\n\n\n\n Powoli, Vivienne podesz\u0142a do ca\u0142ej tej maszynerii. Ostro\u017cnie wsun\u0119\u0142a si\u0119 na fotel. Rozejrza\u0142a si\u0119 za s\u0142uchawk\u0105, o kt\u00f3rej wspomnia\u0142 Ulrich: le\u017ca\u0142a na klawiaturze. Mia\u0142a przy sobie mikrofon. By\u0142a pod\u0142\u0105czona do sprz\u0119tu kablem owini\u0119tym w kilku miejscach izolacj\u0105 w r\u00f3\u017cnych kolorach. Za\u0142o\u017cy\u0142a j\u0105 i wbi\u0142a spojrzenie w ekran: na kt\u00f3rym pod\u015bwietli\u0142y si\u0119 karty ze znajomymi twarzami, ale w kompletnie jej nieznajomych stylizacjach\u2026<\/p>\n\n\n\n Ulrich wygl\u0105da\u0142 jak futurystyczny samuraj, Aelita przypomina\u0142a wyrwan\u0105 z modern fantasy elfk\u0119.<\/p>\n\n\n\n Na dziwnej mapie pod\u015bwietla\u0142y si\u0119 ich znaczniki, zielone. Dalej: by\u0142o kilka innych, ale ju\u017c czerwonych. Zadzia\u0142a\u0142a metoda skojarze\u0144.<\/p>\n\n\n\n Zieloni to swoi. Czerwoni \u2013 nieswoi.<\/p>\n\n\n\n \u2013 E-ej\u2026 przed wami s\u0105 jakie\u015b dziwne, czerwone znaczki\u2026<\/p>\n\n\n\n \u2013 Wiemy.<\/p>\n\n\n\n Dziewczyna drgn\u0119\u0142a, s\u0142ysz\u0105c w s\u0142uchawce g\u0142os Aelity.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Ile?<\/p>\n\n\n\n \u2013 Siedem. \u2013 odpowiedzia\u0142a Vivienne. \u2013 Jakie\u015b\u2026 krabopodobne co\u015b\u2026? Dziwne owadziki\u2026<\/p>\n\n\n\n \u2013 To b\u0119dzie szybkie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" \u2013 Chemia\u2026? B\u0142agam, tylko nie to karamelstwo\u2026 \u2013 Nie przesadzaj, Vee. To nie jest a\u017c tak z\u0142y przedmiot! Vivienne jedynie wywr\u00f3ci\u0142a oczami, Thia \u2013 u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 szerzej. \u2013 Pod warunkiem, \u017ce cokolwiek z niego rozumiesz\u2026 – westchn\u0119\u0142a, wypuszczaj\u0105c z d\u0142oni podr\u0119cznik, z kt\u00f3rego si\u0119 do tej pory uczy\u0142a. Ksi\u0105\u017cka upad\u0142a mi\u0119kko …
<\/em><\/p>\n\n\n\n
<\/em><\/p>\n\n\n\n
<\/em><\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/em><\/p>\n\n\n\n
<\/em><\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/em><\/p>\n\n\n\n
<\/em><\/p>\n\n\n\n
<\/em><\/p>\n\n\n\n
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":426,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[25],"tags":[],"class_list":["post-3027","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-powiedz-im"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3027","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3027"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3027\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3029,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3027\/revisions\/3029"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/426"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3027"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3027"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3027"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}