Na trawniku przed boiskiem szkolnym w Kadic wylegiwa\u0142a si\u0119 pi\u0105tka m\u0142odych uczni\u00f3w. Jeremy siedzia\u0142 z laptopem na kolanach, zza plec\u00f3w zagl\u0105da\u0142a mu Aelita. Razem omawiali ostatnie zadanie domowe. Odd skroba\u0142 co\u015b w swoim notatniku, przygotowuj\u0105c pomys\u0142y na nowy scenariusz filmu kr\u00f3tkometra\u017cowego. Yumi\u00a0 wesp\u00f3\u0142 z Ulrichem le\u017celi na trawie wpatruj\u0105c si\u0119 w leniwie poruszaj\u0105ce si\u0119 chmury na niebie. Ch\u0142opak wci\u0105\u017c zastanawia\u0142 si\u0119 nad zbli\u017caj\u0105cym si\u0119 terminem oddania wypracowania j\u0119zycznego. Nie mog\u0105c znale\u017a\u0107 odpowiedzi, postanowi\u0142 podnie\u015b\u0107 si\u0119 z ziemi i zwr\u00f3ci\u0107 si\u0119 do swojego wsp\u00f3\u0142lokatora:<\/p>\n\n\n\n
– Odd, jak ty to robisz \u017ce zawsze znajdziesz jaki\u015b ciekawy temat na wypracowanie albo film?<\/p>\n\n\n\n
– Po prostu zadaje sobie pytanie, na przyk\u0142ad “Co je\u017celi?”<\/p>\n\n\n\n
– Co je\u017celi? – Powt\u00f3rzy\u0142 si\u0119 pytaj\u0105co Ulrich.<\/p>\n\n\n\n
– Tak. No wiesz, rzucasz jakie\u015b pytanie kt\u00f3re ciebie by zainteresowa\u0142o i masz gotowy materia\u0142 na film.<\/p>\n\n\n\n
– Czyli jakie? Jak ukry\u0107 Kiwiego w walizce? – Za\u015bmia\u0142 si\u0119 Jeremy.<\/p>\n\n\n\n
– Na przyk\u0142ad… Co je\u017celi Sissi pojawi\u0142aby si\u0119 w Lyoko?<\/p>\n\n\n\n
– Mia\u0142bym niefart. – Kr\u00f3tko rzuci\u0142 Stern, jednocze\u015bnie z powrotem k\u0142ad\u0105c si\u0119 plecami na trawie.<\/p>\n\n\n\n
– A jakby Sissi wygl\u0105da\u0142a? Mia\u0142aby rogi albo wampirze k\u0142y doktora Shrenka?<\/p>\n\n\n\n
– Pr\u0119dzej g\u0142ow\u0119 wielk\u0105 jak jej ego. – Za\u017cartowa\u0142a Aelita.<\/p>\n\n\n\n
Grupa roze\u015bmia\u0142a si\u0119 na kilka chwil. Temat pocz\u0119\u0142a ci\u0105gn\u0105\u0107 Yumi.<\/p>\n\n\n\n
– Ej, ale to w zasadzie jest ciekawe pytanie. Jak wygl\u0105da\u0142aby Sissi w Lyoko?<\/p>\n\n\n\n
– Chyba jak sam doctor Shrenk. – Powa\u017cnie odpowiedzia\u0142 Ulrich.<\/p>\n\n\n\n
– Hmmm… – Zastanowi\u0142 si\u0119 Odd. – Stawia\u0142bym na Czirliderk\u0119. Zawsze stara si\u0119 wszystkim udowodni\u0107 \u017ce wygl\u0105da najlepiej i \u015bci\u0105ga na siebie uwag\u0119.<\/p>\n\n\n\n
– A mo\u017ce piel\u0119gniarka? – Zastanowi\u0142a si\u0119 Aelita.<\/p>\n\n\n\n
– Piel\u0119gniarka? A sk\u0105d ten pomys\u0142? – Rzuci\u0142 Belpois.<\/p>\n\n\n\n
– No bo w sumie o ile na co dzie\u0144 jest z\u0142o\u015bliwa, to zawsze dba o swoich. A w sytuacjach niebezpiecznych potrafi by\u0107 troskliwa. Superkomputer tworzy awatary na podstawie ludzkiej pod\u015bwiadomo\u015bci, wi\u0119c w sumie czemu nie?<\/p>\n\n\n\n
– A w\u0142a\u015bnie, a propo superkomputera. – Wtr\u0105ci\u0142 si\u0119 Ulrich. – A co je\u017celi kto\u015b go odnajdzie i w\u0142\u0105czy na nowo?<\/p>\n\n\n\n
– Nie ma szans. – Odpowiedzia\u0142 pewnie Jeremy. – Operacj\u0119 rozruchu zabezpieczy\u0142em wymogiem wpi\u0119cia przeno\u015bnej pami\u0119ci flashowej, nikt go nie uruchomi.<\/p>\n\n\n\n
– A po naszemu? – Zapyta\u0142a si\u0119 Yumi.<\/p>\n\n\n\n
– Wk\u0142adasz w\u0142a\u015bciwy pen drive i wciskasz przycisk. A takowy mam tylko ja.<\/p>\n\n\n\n
– Opr\u00f3cz tego zablokowali\u015bmy r\u00f3wnie\u017c wind\u0119, przyciski, wrota… – Wtr\u0105ci\u0142a si\u0119 Aelita. – Razem z Williamem zamurowali\u015bmy nawet przej\u015bcie do laboratorium.<\/p>\n\n\n\n
– Ta, ale na d\u0142ugo to nie wystarczy.<\/p>\n\n\n\n
– Czemu? – Zapyta\u0142 si\u0119 Odd.<\/p>\n\n\n\n
– Bo miasto ma zamiar w przysz\u0142o\u015bci wyburzy\u0107 fabryk\u0119. Chwilowo wybieraj\u0105 si\u0119 do tego jak s\u00f3jka za morze, ale jak si\u0119 w ko\u0144cu wezm\u0105 to odkryj\u0105 superkomputer.<\/p>\n\n\n\n
– Oh. – Zaniepokoi\u0142a si\u0119 Yumi. – Mamy na to jaki\u015b pomys\u0142?<\/p>\n\n\n\n
– W zasadzie dwa. Je\u017celi b\u0119d\u0105 zbierali si\u0119 wystarczaj\u0105co d\u0142ugo aby firmy produkowa\u0142y podobne komputery na masow\u0105 skal\u0119 to po prostu si\u0119 ujawni\u0119, wtedy i tak b\u0119dzie wszystko jedno. A je\u017celi si\u0119 spr\u0119\u017c\u0105 to roz\u0142o\u017c\u0119 superkompa na cz\u0119\u015bci i z\u0142o\u017c\u0119 go gdzie\u015b z powrotem w jakie\u015b dziurze.<\/p>\n\n\n\n
– A niby gdzie tak\u0105 dziur\u0119 znajdziesz? – Dopytywa\u0142 si\u0119 Ulrich.<\/p>\n\n\n\n
– Po prostu co\u015b wymy\u015bl\u0119. Po walkach z XAN\u0104 w zasadzie nie widz\u0119 rzeczy kt\u00f3rej musia\u0142bym si\u0119 ba\u0107.<\/p>\n\n\n\n
– Hmmm… – Aelita przez moment si\u0119 zastanowi\u0142a. – A co gdyby XANA wygra\u0142?<\/p>\n\n\n\n
– Co?<\/p>\n\n\n\n
– Gdyby XANA wygra\u0142. Zniewoli\u0142by ludzko\u015b\u0107? Wszyscy padliby na kolana jak w utopijnych filmach?<\/p>\n\n\n\n
– Na pewno. – Wtr\u0105ci\u0142 si\u0119 Odd. – Widzia\u0142a\u015b te wielkie paj\u0105ki w opuszczonym laboratorium? Ich ostre ko\u0144czyny na pewno nie s\u0142u\u017cy\u0142y do szyde\u0142kowania szalik\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
– W sumie nie raz si\u0119 nad tym zastanawia\u0142em. – Pocz\u0105\u0142 m\u00f3wi\u0107 Jeremy. – Ci\u0119\u017cko dzisiaj stwierdzi\u0107 co by si\u0119 sta\u0142o, ale mo\u017cliwe \u017ce XANA schowa\u0142by si\u0119 i tyle. Zwr\u00f3\u0107cie uwag\u0119 \u017ce wi\u0119kszo\u015b\u0107 jego atak\u00f3w by\u0142a skierowana na mnie albo Aelit\u0119, byli\u015bmy dla niego albo przeszkod\u0105 albo \u015brodkiem do celu. Ale nikt nie wie jaki by\u0142 jego prawdziwy cel.<\/p>\n\n\n\n
– Czyli co, ryzykowali\u015bmy \u017cyciem na darmo? – Zapyta\u0142 si\u0119 Ulrich.<\/p>\n\n\n\n
– Sk\u0105d, dla XANY cel u\u015bwi\u0119ca \u015brodki. Gdyby nie my, kto wie ilu ludzi by przypadkowo zgin\u0119\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
– A co jak wszyscy staniemy si\u0119 doro\u015bli? – Wtr\u0105ci\u0142 Della Robbia. – Za\u0142o\u017cymy rodzin\u0119 albo b\u0119dziemy podr\u00f3\u017cowa\u0107 po \u015bwiecie.<\/p>\n\n\n\n
– Rodzin\u0119… – Zaczerwieni\u0142 si\u0119 Jeremy.<\/p>\n\n\n\n
– No wiecie, rozjedziemy si\u0119 i \u017caden z nas nie b\u0119dzie mia\u0142 czasu dla siebie. A\u017c w ko\u0144cu zapomnimy \u017ce kiedy\u015b chodzili\u015bmy do jednej i tej samej budy.<\/p>\n\n\n\n
– My\u015bl\u0119 \u017ce troch\u0119 za daleko wybiegasz w przysz\u0142o\u015b\u0107 Odd. – Uspokoi\u0142a przyjaciela Yumi. – Wszyscy razem prze\u017cyli\u015bmy ze sob\u0105 wiele trudnych, tragicznych i chwalebnych chwil. Takich rzeczy nie da si\u0119 zapomnie\u0107.<\/p>\n\n\n\n
– Poza tym mamy XXI wiek. – Powiedzia\u0142a Aelita. – B\u0119dziemy do siebie cz\u0119sto dzwoni\u0107 i raz na kwarta\u0142 albo p\u00f3\u0142 roku robi\u0107 d\u0142ugie, wsp\u00f3lne zjazdy. B\u0119dzie dobrze.<\/p>\n\n\n\n
– To ja mo\u017ce mam fajniejsze pytanie. A co je\u017celi pojedziecie w najbli\u017csze wakacje razem ze mn\u0105 do Japonii?<\/p>\n\n\n\n
– A twoi rodzice si\u0119 zgodz\u0105?<\/p>\n\n\n\n
– Pewnie, przekonam ich.<\/p>\n\n\n\n
– Hmm… – Przeci\u0105gn\u0105\u0142 Jeremy. – W sumie, czemu nie?<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Autor: Wykl\u0119ty<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Na trawniku przed boiskiem szkolnym w Kadic wylegiwa\u0142a si\u0119 pi\u0105tka m\u0142odych uczni\u00f3w. Jeremy siedzia\u0142 z laptopem na kolanach, zza plec\u00f3w zagl\u0105da\u0142a mu Aelita. Razem omawiali ostatnie zadanie domowe. Odd skroba\u0142 co\u015b w swoim notatniku, przygotowuj\u0105c pomys\u0142y na nowy scenariusz filmu kr\u00f3tkometra\u017cowego. Yumi\u00a0 wesp\u00f3\u0142 z Ulrichem le\u017celi na trawie wpatruj\u0105c si\u0119 w leniwie poruszaj\u0105ce si\u0119 chmury …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":1782,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[45],"tags":[],"class_list":["post-2966","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-one-shoty"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2966","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2966"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2966\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2967,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2966\/revisions\/2967"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1782"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2966"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2966"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2966"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}