9 lipca 1973, Avenida 9 de Julio, Buenos Aires<\/p>\n\n\n\n
20:34 GMT-3<\/p>\n\n\n\n
Nocne Buenos Aires, cho\u0107 wielkie i b\u0142yszcz\u0105ce, by\u0142o tego wieczoru ciche i ch\u0142odne. Sk\u0105pane w g\u0119stym jak atrament mroku, kt\u00f3rego ku zdziwieniu Douglasa dziesi\u0105tki przy\u0107mionych latarni nie potrafi\u0142y rozp\u0119dzi\u0107, Plaza Lavalle kusi\u0142a zm\u0119czonego Brytyjczyka du\u017co bardziej ni\u017c parkiet Teatro Col\u00f3n.<\/p>\n\n\n\n
Chocia\u017c\u2026<\/p>\n\n\n\n
Douglas wr\u00f3ci\u0142 z balkonu z powrotem do zapieraj\u0105cej dech w piersiach sali opery. Uroczysto\u015bci z okazji Dnia Niepodleg\u0142o\u015bci przetoczy\u0142y si\u0119 przez ca\u0142y kraj zwyczajowo kilka tygodni wcze\u015bniej, 25. maja. Teraz stolica Argentyny w wi\u0119kszo\u015bci szykowa\u0142a si\u0119 do niespokojnego snu, a jedynymi wartymi wspomnienia obchodami 9. lipca by\u0142 bal dla miejskiej \u015bmietanki.<\/p>\n\n\n\n
– \u2026ski dla g\u0142owy argenty\u0144skiego Ko\u015bcio\u0142a!<\/p>\n\n\n\n
– Nikt tak nie m\u00f3wi, Jimbo \u2013 odpar\u0142 niewysoki m\u0119\u017cczyzna pr\u00f3buj\u0105c wyrwa\u0107 si\u0119 z szerokiego u\u015bcisku Moralesa. \u2013 Cze\u015b\u0107 Douglas, dobrze ci\u0119 widzie\u0107.<\/p>\n\n\n\n
– Hej, Jorge \u2013 Douglas wyci\u0105gn\u0105\u0142 r\u0119k\u0119 na u\u015bciskanie.<\/p>\n\n\n\n
– A kim jest wasza urocza towarzyszka, durnie?<\/p>\n\n\n\n
Wzrok ca\u0142ej tr\u00f3jki m\u0119\u017cczyzn spocz\u0105\u0142 na \u015blicznej, niewysokiej Japonce, siedz\u0105cej pod \u015bcian\u0105 tu\u017c obok, dotychczas nieobecnej w rozmowie, lustruj\u0105cej uwa\u017cnie ka\u017cdy centymetr parkietu. Dopiero po kilku sekundach Akiko zorientowa\u0142a si\u0119, \u017ce to o niej mowa, ale nim zd\u0105\u017cy\u0142a si\u0119 odezwa\u0107, przedstawi\u0142 j\u0105 Jim.<\/p>\n\n\n\n
– A, w\u0142a\u015bnie, dobrze, \u017ce jeste\u015b. Potrzebujemy b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa. A w\u0142a\u015bciwie to przynajmniej, \u017ceby cud si\u0119 zi\u015bci\u0142. Inaczej ta dw\u00f3jka nigdy nie wyjdzie razem na parkiet.<\/p>\n\n\n\n
– Nie masz\u2026 – przerwa\u0142 mu bardziej zak\u0142opotany ni\u017c zirytowany Douglas \u2013 Nie masz czego\u015b do roboty, stary?<\/p>\n\n\n\n
Istotnie \u2013 stoj\u0105ca w tyle orkiestra w\u0142a\u015bnie sko\u0144czy\u0142a stroi\u0107 instrumenty i dawa\u0142a zna\u0107, \u017ce zaraz zacznie gra\u0107.<\/p>\n\n\n\n
– Racja \u2013 Jim przyg\u0142adzi\u0142 klapy czerwonej dresowej bluzy, kt\u00f3ra s\u0142u\u017cy\u0142a mu zamiast marynarki do garnituru i ruszy\u0142 na \u015brodek sali w poszukiwaniu partnerki, ale po drodze jeszcze zd\u0105\u017cy\u0142 da\u0107 Jorge\u2019owi kuksa\u0144ca w bok. \u2013 Ty lepiej si\u0119 pozb\u0105d\u017a tej koloratki, bo nikt nie b\u0119dzie chcia\u0142 z tob\u0105 ta\u0144czy\u0107!<\/p>\n\n\n\n
– Phi, amator. Ta koloratka sprawi, \u017ce wszystkie najgor\u0119tsze laski nie b\u0119d\u0105 my\u015bla\u0142y, \u017ce do nich zarywam, i nie b\u0119d\u0105 si\u0119 ba\u0142y wskoczy\u0107 do tanga!<\/p>\n\n\n\n
***<\/p>\n\n\n\n
Pierwsze nuty rozbrzmia\u0142y.<\/p>\n\n\n\n
Wybuch\u0142a noc.<\/p>\n\n\n\n
– Mog\u0119 prosi\u0107 Pani\u0105 do ta\u0144ca?<\/p>\n\n\n\n
– Tango z nieznajomym? Zawsze!<\/p>\n\n\n\n
\u20263, 4 i\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u2026Wi\u0119cej si\u0119 mo\u017cna nauczy\u0107 podr\u00f3\u017cuj\u0105c. Podr\u00f3\u017cowa\u0107 jest bosko\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u2026Ach prosz\u0119 pana jaki pan jest ciekawski. Naturalnie my\u015bl\u0119 o m\u0119\u017cczyznach\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u2026Kiedy wybrali mnie syren\u0105 morza, zaprosili mnie do pierwszej klasy\u2026<\/p>\n\n\n\n
***<\/p>\n\n\n\n
Ostre nuty rozpala\u0142y krew w \u017cy\u0142ach nawet tych, kt\u00f3rym nie dane dzisiaj by\u0142o wyj\u015b\u0107 na parkiet. Douglas usiad\u0142 pod \u015bcian\u0105 obok zmarnowanej Akiko i z u\u015bmiechem zauwa\u017cy\u0142, \u017ce wystukuje nog\u0105 rytm. Dziewczyna jednak nadal by\u0142a spi\u0119ta, czujna\u2026 i gotowa do walki.<\/p>\n\n\n\n
– Odpr\u0119\u017c si\u0119, dzisiaj NIE b\u0119dziemy si\u0119 napieprza\u0107 z boj\u00f3wkami Per\u00f3na, spokojnie.<\/p>\n\n\n\n
Japonka skwitowa\u0142 uwag\u0119 lekkim skinieniem g\u0142owy i jeszcze l\u017cejszym u\u015bmiechem. I jeszcze l\u017cejsz\u0105 uwag\u0105.<\/p>\n\n\n\n
***<\/p>\n\n\n\n
tkt ktk tkt ktk tkt ktk\u2026<\/em><\/p>\n\n\n\n Stukot szpilek Akiko ni\u00f3s\u0142 si\u0119 po asfalcie, gdy ca\u0142a tr\u00f3jka oddala\u0142a si\u0119 \u017cwawym krokiem dalej ulic\u0105 Libertad. Japonka sz\u0142a przodem, dalej wypatruj\u0105c potencjalnych napastnik\u00f3w. Jim i Douglas postanowili ju\u017c wi\u0119cej nie zwraca\u0107 jej dzi\u015b uwagi.<\/p>\n\n\n\n – \u0141adn\u0105 promenadk\u0119 machn\u0105\u0142e\u015b tam na koniec, Jim.<\/p>\n\n\n\n – Serio? Dzi\u0119ki.<\/p>\n\n\n\n – Tylko tak dla pewno\u015bci \u2013 wiesz, ze istnieje r\u00f3\u017cnica miedzy tangiem ameryka\u0144skim a argenty\u0144-<\/p>\n\n\n\n – Zamknij si\u0119.<\/p>\n\n\n\n tkt ktk tkt ktk\u2026<\/em><\/p>\n\n\n\n – Wy te\u017c nie\u017ale wymiatali\u015bcie na parkiecie z Akik-<\/p>\n\n\n\n – Zamknij si\u0119.<\/p>\n\n\n\n tkt ktk tkt ktk tkkt ktk tkt\u2026<\/em><\/p>\n\n\n\n – To co tam u naszej panny Semiramis?<\/p>\n\n\n\n – Teraz ka\u017ce do siebie m\u00f3wi\u0107 del Carmen.<\/p>\n\n\n\n – Huh, ciekawe.<\/p>\n\n\n\n ktk tkt ktk tkt ktk ktk\u2026<\/em><\/p>\n\n\n\n – Te\u017c to widzia\u0142e\u015b, nie?<\/p>\n\n\n\n – Tak. Dotarli do niej pierwsi.<\/p>\n\n\n\n – Yep. Kartagina: 1, my: 0<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Autor: Qazqweop<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" 9 lipca 1973, Avenida 9 de Julio, Buenos Aires 20:34 GMT-3 Nocne Buenos Aires, cho\u0107 wielkie i b\u0142yszcz\u0105ce, by\u0142o tego wieczoru ciche i ch\u0142odne. Sk\u0105pane w g\u0119stym jak atrament mroku, kt\u00f3rego ku zdziwieniu Douglasa dziesi\u0105tki przy\u0107mionych latarni nie potrafi\u0142y rozp\u0119dzi\u0107, Plaza Lavalle kusi\u0142a zm\u0119czonego Brytyjczyka du\u017co bardziej ni\u017c parkiet Teatro Col\u00f3n. Chocia\u017c\u2026 Douglas wr\u00f3ci\u0142 z …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"parent":1782,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[45],"tags":[],"class_list":["post-2964","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-one-shoty"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2964","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2964"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2964\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2965,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2964\/revisions\/2965"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1782"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2964"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2964"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2964"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}