![\"\"](\"https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/08\/obraz_2021-08-30_200323.png\")
Zadzia\u0142a\u0142o, miecz zanurzy\u0142 si\u0119 w klatce piersiowej zadaj\u0105c nieznan\u0105 ilo\u015b\u0107 obra\u017ce\u0144. B\u0119d\u0105c na oficjalnej arenie system by pewnie o tym powiadomi\u0142, ale tutaj toczy\u0142a si\u0119 walka poza jego obr\u0119bem. Nie wiadomo wi\u0119c, jak naprawd\u0119 trzyma si\u0119 tw\u00f3j przeciwnik.<\/p>\n\n\n\n
Melanie zamachn\u0119\u0142a si\u0119 ramionami z lewa na prawo. W trakcie tego ruchu z sygnetu umiejscowionego na lewej d\u0142oni zapulsowa\u0142o czerwone \u015bwiat\u0142o, w efekcie czego wi\u0119cej pn\u0105czy zagrodzi\u0142o drog\u0119 mi\u0119dzy ni\u0105 a R\u00f3\u017canem. Cofn\u0119\u0142a si\u0119 kilka krok\u00f3w, Tadeusz zrobi\u0142 podobnie. \u017badne z nich nie atakowa\u0142o zastanawiaj\u0105c si\u0119 nad nast\u0119pnym ruchem. Wtem, da\u0142o si\u0119 us\u0142ysze\u0107 krzyk: kilka os\u00f3b z przera\u017ceniem zacz\u0119\u0142o si\u0119 drze\u0107 w niebog\u0142osy gdzie\u015b nieopodal.<\/p>\n\n\n\n
– Wygl\u0105da na to \u017ce twoi koledzy zobaczyli chyba prawdziwe kino akcji. – U\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 przyjemnie Tadeusz na my\u015bl o losie przebieg\u0142ych kamerzyst\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
– My\u015bl\u0119 \u017ce dobrze im to zrobi. A wi\u0119c, co wiesz o XANIE?<\/p>\n\n\n\n
– Nie \u017cyje, wilki go zjad\u0142y. – Odpowiedzia\u0142 prze\u015bmiewczo Rysiodeusz.<\/p>\n\n\n\n
Rozz\u0142o\u015bci\u0142a si\u0119 w duchu kruczow\u0142osa. Wyprostowa\u0142a oba ramiona, ponownie z prawej strony wystrzeli\u0142y jej pn\u0105cza. Tadeusz rozpocz\u0105\u0142 bieg, jednak tutaj, gdy owe winoro\u015bla prostolinijnie gna\u0142y ku swemu przeciwnikowi: na bok z tych pn\u0105czy wyros\u0142y nast\u0119pne. Z lewej r\u0119ki dzia\u0142o si\u0119 to samo, ale g\u0119\u015bciej i szybciej. Wygl\u0105da\u0142o to jak pokaz kilku rosn\u0105cych drzew w przy\u015bpieszonym tempie, gdzie ka\u017cda ga\u0142\u0105\u017a szuka swojej w\u0142asnej drogi. Pr\u00f3bowa\u0142a go uwi\u0119zi\u0107. R\u00f3\u017can ci\u0105\u0142 poszczeg\u00f3lne odn\u00f3\u017ca, robi\u0142o si\u0119 ich jednak za g\u0119sto. Zrobi\u0142 wi\u0119c co\u015b innego, rzuci\u0142 sw\u00f3j miecz w kierunku oponentki.<\/p>\n\n\n\n
Ta uchyli\u0142a si\u0119 delikatnie, ostrze nawet jej nie drasn\u0119\u0142o, l\u0105duj\u0105c gdzie\u015b za ni\u0105. Zielono ubrany ch\u0142opak wyci\u0105gn\u0105\u0142 rami\u0119: miecz zamieni\u0142 si\u0119 w zielony dym by pogna\u0107 z powrotem do swojego Pana. Po drodze przeszy\u0142 przeciwniczk\u0119, na co ta momentalnie si\u0119 skuli\u0142a \u0142api\u0105c za brzuch.<\/p>\n\n\n\n
W d\u0142oni R\u00f3\u017cana miecz na nowo si\u0119 zmaterializowa\u0142. Szybko wyci\u0105\u0142 sobie drog\u0119 z zaro\u015bli i biegiem doskoczy\u0142 do przeciwniczki. Unikaj\u0105c ataku zasadzi\u0142 jej pot\u0119\u017cnego kopa na twarz, co – do\u015b\u0107 widowiskowo – zaskutkowa\u0142o wyrzuceniem Melanie w dal na przyzwoit\u0105 odleg\u0142o\u015b\u0107. Ot, prawo \u015bwiat\u00f3w wirtualnych.<\/p>\n\n\n\n
– Chcia\u0142bym w tym momencie powiedzie\u0107 “This is Sparta!” – za\u015bmia\u0142 si\u0119 Tadeusz – Ale ani nie kopn\u0105\u0142em ci\u0119 w tors, ani nie wlecia\u0142a\u015b do wielkiej czarnej studni. Szkoda. – Szydzi\u0142 sobie ch\u0142opak. Dziewczyna przekln\u0119\u0142a pod nosem. No niby jej nie wyzywa\u0142, ale i tak z niej szydzi\u0142.<\/p>\n\n\n\n
– Spokojnie… – Powiedzia\u0142a sobie cicho sama do siebie. – Zaraz to ja rzuc\u0119 mu jakim\u015b przebojowym tekstem.<\/p>\n\n\n\n
Czarownica wsta\u0142a, wyprostowa\u0142a si\u0119. Wzi\u0119\u0142a g\u0142\u0119boki ale nie przesadny wdech. Potem wydech. Rozprostowa\u0142a ramiona wzd\u0142u\u017c swoich n\u00f3g, wypuszczaj\u0105c na pod\u0142o\u017ce kilka gar\u015bci kolczastych \u0142odyg.<\/p>\n\n\n\n
Uspokaja\u0142a si\u0119, zupe\u0142nie jakby medytowa\u0142a. Polak tak przygl\u0105da\u0142 jej si\u0119 chwil\u0119 pr\u00f3buj\u0105c analizowa\u0107 sytuacj\u0119.<\/p>\n\n\n\n
– W \u017caden spos\u00f3b mnie nie atakuje… – Zamrucza\u0142 do siebie ch\u0142opak. – Stoi nieruchomo i wystawia si\u0119 na pewny strza\u0142. Czyli chce u\u017cy\u0107 czego\u015b specjalnego! W takich przypadkach gdy przeciwnika trzeba zabi\u0107 mo\u017cliwie natychmiast… – Tu przyj\u0105\u0142 poz\u0119 do mo\u017cliwie szybkiego biegu.<\/p>\n\n\n\n
– Gdy przeciwnik chce ci\u0119 zmiata\u0107, ty musisz spierdala\u0107! – Odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 na pi\u0119cie i w te p\u0119dy zacz\u0105\u0142 ucieka\u0107. Przebieg\u0142 kilka sekund. Tymczasem Melanie momentalnie zaja\u015bnia\u0142 sygnet, barwi\u0105c si\u0119 ostr\u0105 czerwieni\u0105. Otwieraj\u0105c oczy nawet t\u0119cz\u00f3wki zrobi\u0142y si\u0119 czerwone. Ca\u0142e cia\u0142o j\u0105 pali\u0142o, ale nie przeszkadza\u0142o jej to. Z ka\u017cdej strony sektora, w kt\u00f3r\u0105 stron\u0119 nie spojrze\u0107, blisko i hen daleko z podstaw pod\u0142o\u017ca w g\u00f3r\u0119 wi\u0142y si\u0119 pn\u0105cza. Krzy\u017cowa\u0142y si\u0119, skr\u0119ca\u0142y, znowu rozrasta\u0142y.<\/p>\n\n\n\n
W sektorze le\u015bnym wyrasta\u0142 w\u0142a\u015bnie nowy las.<\/p>\n\n\n\n
Tadeusza z\u0142apa\u0142o co\u015b za nog\u0119. Potem co\u015b za r\u0119k\u0119 kt\u00f3r\u0105 trzyma\u0142 miecz. Nim si\u0119 obejrza\u0142 zosta\u0142 zwi\u0105zany na krzy\u017c wzd\u0142u\u017c klatki piersiowej, wszystkie ko\u0144czyny spiralnie oplecione. Melanie znowu wzi\u0119\u0142a wdech i powoli kroczy\u0142a w jego kierunku. Ale nie zrywa\u0142a po\u0142\u0105czenia ze swoimi pn\u0105czami! Dalej tworzy\u0142a sw\u00f3j w\u0142asny las. Id\u0105c rozci\u0105ga\u0142a “kabel” kt\u00f3rym kontrolowa\u0142a wszystko dooko\u0142a. Pod szyj\u0119 R\u00f3\u017cana zbli\u017cy\u0142y si\u0119 kolce tak blisko, \u017ce a\u017c musia\u0142 mo\u017cliwie si\u0119 cofn\u0105\u0107 g\u0142ow\u0105.<\/p>\n\n\n\n
– Za pewne za moment zginiesz. – Zacz\u0119\u0142a cytowa\u0107 Melanie. – Ale jest to po\u015bwi\u0119cenie, na kt\u00f3re jestem gotowa.<\/p>\n\n\n\n
– Ha! Shrek! – U\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 ch\u0142opak. – Dobry klasyk!<\/p>\n\n\n\n
– No wi\u0119c? Co mi powiesz o XANIE? Nim zaczniesz si\u0119 wywija\u0107 zdradz\u0119 ci, \u017ce mam tutaj taki bardzo ciekawy prezent od znajomego. Przedmiot wzorowany na mechani\u017amie wykradania danych Scyfozi. To co, zaczniesz m\u00f3wi\u0107?<\/p>\n\n\n\n
– Nim ci odpowiem, ja chcia\u0142bym zada\u0107 ci pytanie. – Rzuci\u0142 Tadeusz.<\/p>\n\n\n\n
– Hmmm…?<\/p>\n\n\n\n
– Ta sztuczka z nowym lasem. To nie jest tylko efekt twojego pier\u015bcionka, co? – Zapyta\u0142 si\u0119 zainteresowany Rysiodeusz.<\/p>\n\n\n\n
Dziewczynie oczy wydawa\u0142y si\u0119 \u017cywiej bi\u0107 czerwonym \u015bwiat\u0142em. – Nie, trenowa\u0142am jak szalona. A teraz m\u00f3w, gdzie ukrywa si\u0119 XANA. – Ko\u0144cz\u0105c odpowied\u017a podnios\u0142a swoje rami\u0119, kolce prawie dotykaj\u0105ce gard\u0142a zielono ubranego cz\u0142owieka zaraz pocz\u0119\u0142y wrzyna\u0107 si\u0119 do granicy sk\u00f3rnej.<\/p>\n\n\n\n
R\u00f3\u017cana ol\u015bni\u0142o na moment. – No tak, teraz to jasne! – Przesz\u0142o mu przez my\u015bl. – Przez tyle lat by\u0142em tak zdeterminowany by osi\u0105gn\u0105\u0107 swoje cele, \u017ce gdy teraz wszystko uda\u0142o mi si\u0119 zrealizowa\u0107: brakuje mi determinacji. Im not fulled with determination.<\/p>\n\n\n\n
Na my\u015bl o tym odkryciu serce zacz\u0119\u0142o mu bi\u0107 mocniej. Poczu\u0142 euforie, i cho\u0107 pewnie kr\u00f3tkotrwa\u0142\u0105 to j\u0105 postanowi\u0142 wykorzysta\u0107. U\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 od ucha do ucha:<\/p>\n\n\n\n
– W porz\u0105dku, powiem ci wszystko co wiem! Ale b\u0119dziesz musia\u0142a ze mn\u0105 jeszcze chwil\u0119 pota\u0144czy\u0107! – Na te s\u0142owa momentalnie znikn\u0105\u0142. Melanie wydawa\u0142o si\u0119 jakby w u\u0142amku sekundy jej przeciwnik zamieni\u0142 si\u0119 w smug\u0119 zielonego \u015bwiat\u0142a, kt\u00f3ra przesz\u0142a jej za plecy. Odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119, Tadeusz z uniesion\u0105 pod lew\u0105 pach\u0105 mieczem wykonywa\u0142 p\u0142askie ci\u0119cie na prawo. Trafi\u0142. Dziewczyna zacz\u0119\u0142a odskakiwa\u0107 co rusz w ty\u0142.<\/p>\n\n\n\n
– Co to? – Krzykn\u0119\u0142a zaskoczona Melanie.<\/p>\n\n\n\n
– Cichy doskok! Raz na pi\u0119\u0107 minut mog\u0119 si\u0119 teleportowa\u0107! – Z niewiadomych przyczyn wyja\u015bni\u0142 Tadeusz.<\/p>\n\n\n\n
Dunbar robi\u0142a uniki, ale ten le\u015bny elf by\u0142 blisko, za blisko. Odci\u0119\u0142a si\u0119 praw\u0105 r\u0119k\u0105 od swojego “okablowania”, za pomoc\u0105 pn\u0105czy uformowa\u0142a k\u0142\u0119bek kolczastych \u0142odyg, z kt\u00f3rych zaraz potem zrobi\u0142a sobie prawdziwy ki\u015bcie\u0144. Wymachiwa\u0142a nim naoko\u0142o czym pozby\u0142a si\u0119 dra\u017cliwego natr\u0119ta.<\/p>\n\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/kodlyoko.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/08\/obraz_2021-08-30_200348.png\")
Nie dawa\u0142a mu te\u017c czasu by si\u0119 zastanawia\u0107. Gdy tylko R\u00f3\u017can si\u0119 cofn\u0105\u0142, za nim pn\u0105cza zacz\u0119\u0142y strzela\u0107 krzy\u017cowo z ziemi i drzew. Unikaj\u0105c znowu si\u0119 zbli\u017cy\u0142 do Melanie, a ta go pr\u00f3bowa\u0142a razi\u0107 swoim nowym nabytkiem. Zanurkowa\u0142 nisko, zrobi\u0142 ko\u0142owrotek i skoczy\u0142 na najbli\u017csze drzewo. Wspina\u0142 si\u0119 jak prawdziwy ninja, skaka\u0142 z drzewa na drzewo a\u017c si\u0119gn\u0105\u0142 kilku metr\u00f3w wzwy\u017c. Gdy si\u0119 obejrza\u0142 w stron\u0119 przeciwniczki, musia\u0142 si\u0119 pu\u015bci\u0107. Omal nie oberwa\u0142 ro\u015blinnym oszczepem. Dunbar poczu\u0142a si\u0119 dumna z siebie. Mog\u0105c manipulowa\u0107 kszta\u0142tem i twardo\u015bci\u0105 \u0142odyg, mog\u0142a stworzy\u0107 praktycznie cokolwiek.<\/p>\n\n\n\n
R\u00f3\u017can roztoczy\u0142 nad sob\u0105 zielon\u0105, smocz\u0105 \u0142usk\u0119. Zadzia\u0142a\u0142a jak spadochron i pozwoli\u0142a mu powoli, jednostajnie spada\u0107.<\/p>\n\n\n\n
– Moment! – Wyrwa\u0142o si\u0119 dziewczynie. W duchu sobie powiedzia\u0142a: – Ja o tym gdzie\u015b s\u0142ysza\u0142am! – Szybko zerwa\u0142a pn\u0105cza lasu, kt\u00f3re mia\u0142a pod\u0142\u0105czone pod swoj\u0105 lew\u0105 d\u0142o\u0144. Za pomoc\u0105 jej mocy “Sygnet XANY” roztoczy\u0142a wok\u00f3\u0142 siebie tarcz\u0119. I dobrze zrobi\u0142a, Tadeusz skierowa\u0142 swoj\u0105 \u0142usk\u0119 w stron\u0119 przeciwniczki, po czym id\u0105cy w jej stron\u0119 impuls wybuch\u0142 otaczaj\u0105c okolic\u0119 w tumanie dymu. Ten szybko opad\u0142, zobaczy\u0142a jak w jej kierunku leci miecz. Odskoczy\u0142a na bok, Tadeusz spad\u0142 na obie nogi i dobywaj\u0105c sztyletu rzuci\u0142 nim w jej kierunku. Zacz\u0105\u0142 biec. Melanie znowu odskoczy\u0142a, a gdy zobaczy\u0142a jak wr\u00f3g wyci\u0105ga rami\u0119 pad\u0142a natychmiastowo na ziemi\u0119. Sztylet zamieniony w smug\u0119 \u015bwiat\u0142a nie zdo\u0142a\u0142 jej przeszy\u0107. Zbli\u017caj\u0105cego si\u0119 ch\u0142opaka odgoni\u0142a ro\u015blinnymi kopiami tak d\u0142ugimi jak te husarskie. Br\u0105zowo w\u0142osy zatoczy\u0142 ko\u0142o i znowu wyci\u0105gn\u0105\u0142 rami\u0119, tym razem Dunbar zdo\u0142a\u0142a unikn\u0105\u0107 dymi\u0105cego miecza. Dziewczyna za pomoc\u0105 d\u0142oni uformowa\u0142a sobie wygi\u0119t\u0105, napr\u0119\u017con\u0105 tyczk\u0119. Jak tylko Polak si\u0119 zbli\u017cy\u0142, ta niczym z procy wystrzeli\u0142a w g\u00f3r\u0119. Stworzy\u0142a dwa oszczepy i cisn\u0119\u0142a nimi w d\u00f3\u0142. Gdy zacz\u0119\u0142a spada\u0107, zrobi\u0142a sobie raz dwa tyczk\u0119, kt\u00f3r\u0105 dzier\u017c\u0105c obur\u0105cz omal nie roz\u0142upa\u0142a czaszki Tadeusza. R\u00f3\u017can wycofa\u0142 si\u0119, ta stworzy\u0142a ogrodzenie naszpikowanych oszczep\u00f3w. Nagle przed sob\u0105 zobaczy\u0142a ma\u0142y, unosz\u0105cy si\u0119 metr nad ziemi\u0105 zielony p\u0142omie\u0144. Ognik.<\/p>\n\n\n\n
– Bomba? – Wymskn\u0119\u0142o jej si\u0119. Odskoczy\u0142a w ty\u0142. Zauwa\u017cy\u0142a jak Tadeusz rozp\u0142ywa si\u0119 w powietrzu, a smuga \u015bwiat\u0142a w mgnieniu oka pod\u0105\u017cy\u0142a tu\u017c za jej plecami. Nie zd\u0105\u017cy\u0142a. R\u00f3\u017can przewr\u00f3ci\u0142 j\u0105 kopni\u0119ciem na nogi, a gdy ta spada\u0142a, zosta\u0142a przebita mieczem na wylot. Zacz\u0119\u0142a si\u0119 dewirtualizowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n
– Sk\u0142ama\u0142em. – Powiedzia\u0142 u\u015bmiechni\u0119ty ch\u0142opak. – W rzeczywisto\u015bci mog\u0119 si\u0119 teleportowa\u0107 raz na minut\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Schodz\u0105ce ze sk\u00f3ry Melanie niebieskie polygony uformowa\u0142y si\u0119 po pewnej chwili w unosz\u0105cy si\u0119 nad ziemi\u0105 obiekt, przypominaj\u0105cy toporny graficznie kryszta\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Tadeusz us\u0142ysza\u0142 za sob\u0105 d\u017awi\u0119k zwijaj\u0105cej si\u0119 linki. Marionetka opuszczaj\u0105c si\u0119 na nich spokojnie opad\u0142a na pod\u0142o\u017ce i weso\u0142o kroczy\u0142a ku swojemu przyjacielowi.<\/p>\n\n\n\n
– Przepi\u0119kna walka! A\u017c ci zazdroszcz\u0119 Rysiodeusz! – Zbli\u017cy\u0142a si\u0119 w ko\u0144cu finalnie do ch\u0142opaka oraz unosz\u0105cego si\u0119 obiektu. – To twoja wygrana, co mam z ni\u0105 zrobi\u0107? Koszmar z nigdy nie ko\u0144cz\u0105c\u0105 si\u0119 klatk\u0105 schodow\u0105? Wiecznie goni\u0105cy poci\u0105g w niesko\u0144czonym tunelu kolejowym czy mo\u017ce klasyka \u0142amania ko\u0142em?<\/p>\n\n\n\n
– Neh! Wskrze\u015b j\u0105. – Rzuci\u0142 ch\u0142opak chowaj\u0105c swoje wyposa\u017cenie. – Jest na tyle zmotywowana a na tyle uparta, \u017ce jak tu jej prawdy nie powiemy to zaraz nas znajdzie. I tym razem b\u0119dzie przygotowana.<\/p>\n\n\n\n
Marionetka u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119, wyprostowa\u0142a ramiona i na pstrykni\u0119cie polygony zacz\u0119\u0142y \u015bwieci\u0107. Chwila moment i Melanie znowu sta\u0142a na dw\u00f3ch nogach. By\u0142a z\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
– Hej, nie z\u0142o\u015b\u0107 si\u0119! – Powiedzia\u0142a Mari. – Walka by\u0142a tak stresuj\u0105ca i szybka \u017ce tylko ja by\u0142abym w stanie zastanowi\u0107 si\u0119 nad tym blefem.<\/p>\n\n\n\n
– To nie jest te\u017c anime ani ameryka\u0144ski film akcji – Za\u015bmia\u0142 si\u0119 Tadeusz. – No, pora na prawd\u0119! Chyba \u017ce masz ochot\u0119 podkuli\u0107 ogon i si\u0119 zawin\u0105\u0107 w try miga?<\/p>\n\n\n\n
Melanie by\u0142a z\u0142a, ale wzi\u0119\u0142a wdech i spu\u015bci\u0142a g\u0142o\u015bno powietrze. Za pomoc\u0105 pn\u0105czy uformowa\u0142a sobie widowiskowy tron na kt\u00f3rym usiad\u0142a nonszalancko.<\/p>\n\n\n\n
– Niech wam b\u0119dzie. No to gdzie jest XANA?<\/p>\n\n\n\n
Marionetka jako \u017ce by\u0142a sztuczn\u0105 inteligencj\u0105 kwantow\u0105, r\u00f3wnie\u017c umia\u0142a bawi\u0107 si\u0119 w kreacjonizm. Rachu ciachu i obok stan\u0119\u0142y dwa, czarne gotyckie krzes\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
– Tak b\u0119d\u0105c szczerym, to nie mam bladego poj\u0119cia. – Zacz\u0105\u0142 R\u00f3\u017can. Widz\u0105c min\u0119 Melanie szybko doko\u0144czy\u0142. – Ej, powa\u017cnie! Nie \u015bciemniam! Mari tyle ma z nim wsp\u00f3lnego \u017ce, przepraszam bardzo za to wyra\u017cenie, jest dzie\u0142em jego przypadku!<\/p>\n\n\n\n
– H\u0119? – Nie rozumia\u0142a Dunbar.<\/p>\n\n\n\n
– Zosta\u0142am stworzona w feworze walki mi\u0119dzy XAN\u0104 a Wojownikami Lyoko. – Zacz\u0119\u0142a wyja\u015bnia\u0107 Marionetka. – Z jednej strony chcia\u0142 mnie wykorzysta\u0107 do walki, ale z drugiej \u017ce by\u0142am samo\u015bwiadoma i umia\u0142am zrobi\u0107 to:<\/p>\n\n\n\n
Tutaj Mari pstrykn\u0119\u0142a palcami. Dwa metry nad powierzchni\u0105 zacz\u0105\u0142 wirtualizowa\u0107 si\u0119 krab. Tak, dok\u0142adnie ten sprzed dawnych lat, z kt\u00f3rymi to walczy\u0142a banda Jeremiego Belpois. Potw\u00f3r wyl\u0105dowa\u0142 na ziemi, ale niczego poza tym nie zrobi\u0142. Zrobi\u0142 wra\u017cenie na Dunbar. W ko\u0144cu mog\u0142a zobaczy\u0107 Kraba z prawdziwego zdarzenia.<\/p>\n\n\n\n
– To chcia\u0142 si\u0119 mnie pozby\u0107. By\u0142 jednak w wiecznej rozterce, wi\u0119c jedyny rozkaz jaki mi wyda\u0142 to “Nie wychyla\u0107 si\u0119!”. A nied\u0142ugo potem zosta\u0142 zabity programem wieloczynnikowym.<\/p>\n\n\n\n
– M\u00f3wi\u0105c kr\u00f3tko. – Podsumowa\u0142 Tadeusz. – Mari zosta\u0142a stworzona na kr\u00f3tko przed jego \u015bmierci\u0105 i nie ma zielonego poj\u0119cia jak sprawa z nim si\u0119 ma. Ale gdybym mia\u0142 wskazywa\u0107 palcem, zapyta\u0142bym si\u0119 co si\u0119 sta\u0142o z Ayan\u0105 Storm.<\/p>\n\n\n\n
– Ayan\u0105? – Zapyta\u0142a si\u0119 Melanie.<\/p>\n\n\n\n
– Ayan\u0105, finalistk\u0105 drugiej edycji Aren. No b\u0142agam, dziewczyna nagle sobie wchodzi do wie\u017cy, ta si\u0119 zaczyna bugowa\u0107 i nikt nie wie gdzie Indianka si\u0119 podzia\u0142a. Organizatorzy nabrali wody w usta. Oni nic nie widz\u0105, \u015bmiechu warte!<\/p>\n\n\n\n
Dunbar jeszcze chwil\u0119 to trawi\u0142a. R\u00f3\u017can postanowi\u0142 si\u0119 dopyta\u0107.<\/p>\n\n\n\n
– Czy takie wyja\u015bnienia ci wystarcz\u0105? Nie chcia\u0142bym \u017ceby\u015b mnie potem goni\u0142a po Warszawie.<\/p>\n\n\n\n
– Nie mieszkasz w Warszawie. – Bez cienia zawahania rzuci\u0142a przeciwniczka.<\/p>\n\n\n\n
– Prawda, nie mieszkam. – Za\u015bmia\u0142 si\u0119 ch\u0142opak.<\/p>\n\n\n\n
Melanie chwil\u0119 pomy\u015bla\u0142a po czym odpowiedzia\u0142a. – Przemy\u015bl\u0119 to dok\u0142adnie. Jak uznam \u017ce mnie ok\u0142ama\u0142e\u015b to wr\u00f3c\u0119 i ci gnaty powyrywam.<\/p>\n\n\n\n
Dziewczyna wsta\u0142a i chcia\u0142a si\u0119 ju\u017c \u017cegna\u0107, ale tutaj j\u0105 Mari zd\u0105\u017cy\u0142a zatrzyma\u0107.<\/p>\n\n\n\n
– Dobra, jak wszystko sobie wyja\u015bnili\u015bmy, to id\u017a na tamt\u0105 p\u00f3\u0142k\u0119 wy\u017cej i nam s\u0119dziuj.<\/p>\n\n\n\n
– Przepraszam? – Zdziwi\u0142a si\u0119 Melanie.<\/p>\n\n\n\n
– Przysz\u0142am si\u0119 tu bi\u0107 z Tadeuszem, ale \u017cadne z nas nie mo\u017ce wygra\u0107. Ja wam s\u0119dziowa\u0142am, teraz ty nam b\u0119dziesz s\u0119dziowa\u0107. – To m\u00f3wi\u0105c zacz\u0119\u0142a ci\u0105gn\u0105\u0107 dziewczyn\u0119. Ta w sumie pomy\u015bla\u0142a “Czemu nie, popatrz\u0119 sobie na ich sztuczki. B\u0119dzie na przysz\u0142o\u015b\u0107.”.<\/p>\n\n\n\n
Sztuczna ale cz\u0142owiecza inteligencja patrzy\u0142a jak dziewczyna odchodzi nieco w dal. Odwr\u00f3ci\u0142a g\u0142ow\u0119 do Tadeusza.<\/p>\n\n\n\n
– To co, Rysiodeusz w pe\u0142nej formie?<\/p>\n\n\n\n
– Yhm.<\/p>\n\n\n\n
Oboje oddalili si\u0119 r\u00f3wno na dwadzie\u015bcia metr\u00f3w. Uk\u0142onili si\u0119 sobie po europejsku. Ch\u0142opak doby\u0142 miecza, za\u015b z dziewczyny powyskakiwa\u0142y pochowane w ca\u0142ym ciele sierpowate ostrza. Jeszcze chwila i rozpocz\u0119li pojedynek. Kolejny. Kt\u00f3ry\u015b tysi\u0119czny.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
– Areny! Dom prawdziwych wojownik\u00f3w, Koloseum ca\u0142ego \u015bwiata! Do fina\u0142\u00f3w zosta\u0142a nam jeszcze chwila, ale nie rezygnujemy z dreszczu emocji! – Rzuca\u0142, coraz to dono\u015bniej g\u0142os z g\u0142o\u015bnika telefonu – Tu\u017c za rogiem czai si\u0119 bowiem krwio\u017cercza bestia, Czarna Pantera z z\u0119bami niczym najgorsze szpile z horror\u00f3w! Ju\u017c nied\u0142ugo b\u0119dziecie mogli podziwia\u0107 jego walk\u0119 z …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":2568,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[20],"tags":[],"class_list":["post-2748","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-areny"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2748","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2748"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2748\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2757,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2748\/revisions\/2757"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2568"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2748"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2748"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2748"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}