Zgubi\u0142a j\u0105. Czy to w\u0142a\u015bnie by\u0142 ten przys\u0142owiowy, \u015blepy zau\u0142ek? Mog\u0142a przysi\u0105c, \u017ce w\u0142a\u015bnie widzia\u0142a Vivienne, jak znika\u0142a w tej starej fabryce, ale trop\u2026 jakby si\u0119 nagle urywa\u0142, a czarnow\u0142osa po prostu rozp\u0142ywa\u0142a w powietrzu – tego dnia wyj\u0105tkowo ci\u0119\u017ckim od deszczu. Mo\u017ce j\u0105 pomyli\u0142a z kim\u015b? Mo\u017ce po prostu co\u015b jej si\u0119 przywidzia\u0142o? Czy jednak dawa\u0142o si\u0119 pomyli\u0107 t\u0119 czarnow\u0142os\u0105 dziewczyn\u0119? To by\u0142o ci\u0119\u017ckie. \u201cVee\u201d nale\u017ca\u0142a do raczej wysokich i ma\u0142o kto mia\u0142 takie w\u0142osy do pasa, charakterystycznie, naturalnie kruczoczarne.<\/p>\n\n\n\n
Thia cmokn\u0119\u0142a z niezadowoleniem, sama do siebie. Rozejrza\u0142a si\u0119 woko\u0142o. Kurz, sterty \u017celastwa, niesprawna winda. Ju\u017c sprawdza\u0142a przycisk. Nie reagowa\u0142, jakby kto\u015b od\u0142\u0105czy\u0142 zasilanie. Chocia\u017c, czy to miejsce w og\u00f3le mia\u0142o jakiekolwiek jeszcze zasilanie? Poddawa\u0142a to w pewn\u0105 w\u0105tpliwo\u015b\u0107. Miejsce wygl\u0105da\u0142o na opuszczone ju\u017c od wielu, wielu lat. Jakby nikt o nie nie dba\u0142\u2026 jednak guzik przywo\u0142ywania windy by\u0142 czysty. Wr\u0119cz wytarty od naciskania, co nie umkn\u0119\u0142o jej uwadze.<\/p>\n\n\n\n
Co\u015b tu mog\u0142o by\u0107 na rzeczy. Co\u015b\u2026 wi\u0119cej. Na chwil\u0119 pozwoli\u0142a sobie na zagubienie si\u0119 gdzie\u015b we w\u0142asnych my\u015blach, tworz\u0105c w\u0142asn\u0105, mentaln\u0105 map\u0119.<\/p>\n\n\n\n
To musia\u0142a by\u0107 Vivienne. Co chcia\u0142a zrobi\u0107? Czy cz\u0119sto tu przychodzi\u0142a? Jakim cudem, no jakim tak nagle si\u0119 okaza\u0142o, \u017ce jej tu jednak nie by\u0142o? Drugie wyj\u015bcie? Ca\u0142kiem mo\u017cliwe. To miejsce by\u0142o niesamowicie wielkie. Mia\u0142o tor testowy dla samochod\u00f3w, gdy te by\u0142y jeszcze tu produkowane. Niez\u0142a po\u017cywka dla amatorskich poszukiwaczy przyg\u00f3d i zwiedzaj\u0105cych takie w\u0142a\u015bnie dziwne miejsca.<\/p>\n\n\n\n
Wci\u0105\u017c stara\u0142a si\u0119 j\u0105 zrozumie\u0107. Wiedzia\u0142a, \u017ce Dunbar czasem po prostu mia\u0142a do\u015b\u0107 tego, co dzia\u0142o si\u0119 wok\u00f3\u0142 niej, w jej \u017cyciu, otoczeniu\u2026 z wieloma kwestiami, fakt, radzi\u0142a sobie sama, ale czy prawdopodobna \u015bmier\u0107 starszego brata i rozpad rodziny by\u0142 czym\u015b, z czym mo\u017cna by\u0142o si\u0119 tak \u0142atwo oswoi\u0107? Thii by\u0142o momentami ci\u0119\u017cko my\u015ble\u0107 o tym, \u017ce sama kilka lat temu straci\u0142a mam\u0119. I cho\u0107 to my\u015blenie j\u0105 momentami przera\u017ca\u0142o\u2026 mia\u0142a wra\u017cenie, \u017ce by\u0142a dzi\u0119ki temu w lepszej sytuacji. Wiedzia\u0142a, \u017ce jej mama nie \u017cy\u0142a. Vivienne? Wci\u0105\u017c nie wiedzia\u0142a, co mog\u0142o si\u0119 dzia\u0107 z Williamem. Gdzie by\u0142. Czy wci\u0105\u017c by\u0142\u2026? Bywa\u0142y dni, \u017ce \u017cy\u0142a nadziej\u0105, \u017ce to b\u0119dzie ten dzie\u0144, w kt\u00f3rym zobaczy go na ulicy i b\u0119dzie mog\u0142a mu przy\u0142o\u017cy\u0107 w pysk za te wszystkie lata. Nast\u0119pnego dnia potrafi\u0142a warcze\u0107 na wszystko i wszystkich, by prze\u017cywa\u0107 swoj\u0105 \u017ca\u0142ob\u0119 od nowa.<\/p>\n\n\n\n
Pocz\u0105tki ich znajomo\u015bci by\u0142y ci\u0119\u017ckie. Jakim cudem w og\u00f3le znalaz\u0142y wsp\u00f3lny j\u0119zyk? Ich rodzice w\u0142o\u017cyli w to wiele pracy. O ile Thia do\u015b\u0107 szybko zaakceptowa\u0142a swoj\u0105 macoch\u0119, tak dla Vivienne pojawienie si\u0119 w \u017cyciu ojczyma i przyszywanej siostry by\u0142o swoistym spuszczeniem bomby na g\u0142ow\u0119. Tracisz ukochanego brata, a za jaki\u015b czas dowiadujesz si\u0119, \u017ce to Ty masz by\u0107 starsz\u0105 siostr\u0105 dla zupe\u0142nie obcej dziewczyny. To musia\u0142o by\u0107 ci\u0119\u017ckie. To musia\u0142o si\u0119 ko\u0144czy\u0107 awanturami i podk\u0142adaniem k\u0142\u00f3d pod nogi. Chocia\u017c, lepsze by\u0142o to, ni\u017c k\u0142\u00f3c\u0105cy, obrzucaj\u0105cy si\u0119 wzajemnie b\u0142otem rodzice, ich brak czasu, pretensje.<\/p>\n\n\n\n
Mo\u017ce i czasem wspomnienie jej s\u0142\u00f3w bola\u0142o, ale zgadza\u0142a si\u0119 z nimi.<\/p>\n\n\n\n
Nie my\u015bl, \u017ce mo\u017cesz zaj\u0105\u0107 jego miejsce.<\/em><\/p>\n\n\n\n \u2014(\u2022\u2022\u00f7[ ]\u00f7\u2022\u2022\u2014<\/p>\n\n\n\n Przycisk nie dzia\u0142a\u0142. Nacisn\u0119\u0142a go raz jeszcze, ale nawet nic nie przeskoczy\u0142o. Zablokowa\u0142 si\u0119? Nie, wci\u0105\u017c by\u0142 wyczuwalny moment przeskoku, wi\u0119c odpada\u0142o. Kto\u015b j\u0105 zablokowa\u0142. Sprytnie. Jakby tamta dw\u00f3jka mog\u0142a si\u0119 domy\u015bla\u0107, \u017ce Vivienne b\u0119dzie chcia\u0142a sprawdzi\u0107 to miejsce na w\u0142asn\u0105 r\u0119k\u0119. Jakby wiedzia\u0142a – bo czy tak nie by\u0142o? – \u017ce na pewno jej wszystkiego nie powiedzieli. Szczeg\u00f3lnie, \u017ce tam kto\u015b by\u0142 a zaj\u0105kni\u0119cie Ulricha\u2026<\/p>\n\n\n\n M\u00f3g\u0142 k\u0142ama\u0107. Ludzi w to zamieszanych mog\u0142o by\u0107 wiele, wiele wi\u0119cej, ale przecie\u017c nikt by si\u0119 do tego g\u0142o\u015bno nie przyzna\u0142, je\u017celi\u2026 co\u015b by le\u017ca\u0142o w zwi\u0105zku z tym na sumieniu. Pami\u0119ta\u0142a doskonale te nerwowe reakcje, kiedy ich znalaz\u0142a, kiedy Stern wzi\u0105\u0142 j\u0105 za bluz\u0119 i przypar\u0142 do \u015bciany. Desperacja, szok, w\u015bciek\u0142o\u015b\u0107 – po trochu sama go r\u00f3wnie\u017c sprowokowa\u0142a. W takich sytuacjach bezczelno\u015b\u0107 wychodzi\u0142a jej chyba najlepiej. Mo\u017ce chcia\u0142a si\u0119 wybroni\u0107 i pokaza\u0107, kto tu ostatecznie w tej ca\u0142ej sytuacji by\u0142 g\u00f3r\u0105. Przecie\u017c, zna\u0142a ich sekret i to nie by\u0142y jakie\u015b tandetne, mi\u0142osne li\u015bciki czy dzieci\u0119ce pami\u0119tniczki.<\/p>\n\n\n\n Ju\u017c sama w tym wszystkim nie wiedzia\u0142a, czego chcia\u0142a. To by\u0142 jeden z tych dni, w kt\u00f3rych po prostu my\u015bla\u0142a za du\u017co, a je\u017celi akurat si\u0119 nawin\u0119li pod r\u0119k\u0119, robi\u0105c co\u015b naprawd\u0119 dziwnego, to po prostu pojawi\u0142 si\u0119 ten pierwszy stopie\u0144 do piek\u0142a. Ciekawo\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n Vivienne jeszcze tylko nie zdawa\u0142a sobie sprawy z tego, do jak prawdziwego piek\u0142a si\u0119 dokopa\u0142a.<\/p>\n\n\n\n Zrezygnowana, postanowi\u0142a po prostu si\u0119 przej\u015b\u0107 po tym miejscu. Mo\u017ce znajdzie co\u015b innego, co na chwil\u0119 zajmie jej my\u015bli? Uda\u0142o jej si\u0119 zauwa\u017cy\u0107, \u017ce z tego miejsca by\u0142o drugie wyj\u015bcie. Przesz\u0142a tam, jednak zamiast wyj\u015b\u0107, stan\u0119\u0142a pod zadaszeniem. Deszcz spada\u0142 grubymi kroplami, coraz bardziej tylko mocz\u0105c sp\u0119kany beton. Widzia\u0142a powoli kszta\u0142tuj\u0105ce si\u0119 ka\u0142u\u017ce. Z kieszeni swoich boj\u00f3wek wyci\u0105gn\u0119\u0142a paczk\u0119 papieros\u00f3w i zapalniczk\u0119. By\u0142a poza szkolnym terenem, to po pierwsze. Po drugie, wok\u00f3\u0142 nie widzia\u0142a \u017cadnych materia\u0142\u00f3w wybitnie \u0142atwopalnych poza przypadkow\u0105 stert\u0105 szmat z wi\u0119ksz\u0105 zawarto\u015bci\u0105 kurzu i brudu ni\u017c w\u0142\u00f3kien. Zaci\u0105gn\u0119\u0142a si\u0119 odrobin\u0119 bardziej ni\u017c zwykle, przytrzyma\u0142a chwil\u0119 dym, wypuszczaj\u0105c go za moment z\u0142o\u017conymi w dzi\u00f3bek ustami. S\u0142uchawki zag\u0142usza\u0142y d\u017awi\u0119k deszczu, podmieniaj\u0105c go na dyskografi\u0119 Hypnogai.<\/p>\n\n\n\n Nawet nie spostrzeg\u0142a si\u0119, \u017ce kto\u015b j\u0105 zaszed\u0142 od ty\u0142u, by z\u0142apa\u0107 za rami\u0119 – a kiedy tylko to zrobi\u0142, dziewczyna gwa\u0142townie si\u0119 odwr\u00f3ci\u0142a, wyprowadzaj\u0105c cios z \u0142okcia w \u017cebra, a nast\u0119pnie odskoczy\u0142a od potencjalnego napastnika, by wymierzy\u0107 kolejny cios. Powstrzyma\u0142 j\u0105 przed tym g\u0142os s\u0142yszalny dzi\u0119ki s\u0142uchawkom, kt\u00f3re spad\u0142y z jej uszu, a tak\u017ce widok znajomej jej ju\u017c dziewczyny. Niewiele os\u00f3b mog\u0142o poszczyci\u0107 si\u0119 tak wyra\u017anym odcieniem r\u00f3\u017cu na w\u0142osach.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Cholera jasna\u2026! \u2013 zakl\u0119\u0142a pod nosem Vivienne, kiedy rzuci\u0142a w k\u0105t swojego papierosa \u2013 Sorry, nic Ci nie zrobi\u0142am?<\/p>\n\n\n\n Nie no, cudownie!<\/em><\/p>\n\n\n\n Z wyra\u017anym grymasem b\u00f3lu na twarzy, Aelita rozmasowa\u0142a obola\u0142e miejsce, powoli si\u0119 prostuj\u0105c. Czarnow\u0142osej by\u0142o za t\u0119 akcj\u0119 autentycznie g\u0142upio, ale sk\u0105d mia\u0142a wiedzie\u0107? W jej przypadku to by\u0142 ju\u017c odruch. Mo\u017ce nie chodzi\u0142a na \u017cadne, bardziej specjalistyczne kursy samoobrony, ale przecie\u017c paru sztuczek mog\u0142a si\u0119 nauczy\u0107 ot tak. Kto\u015b m\u00f3g\u0142 jej je pokaza\u0107.<\/p>\n\n\n\n Kto\u015b\u2026<\/p>\n\n\n\n \u2013 My\u015bl\u0119\u2026 \u017ce prze\u017cyj\u0119. \u2013 odpowiedzia\u0142a wreszcie Aelita, z lekka si\u0119 jeszcze krzywi\u0105c. Czego nie m\u00f3wi\u0107 o Vivienne, dziewczyna mia\u0142a si\u0142\u0119. I wiedzia\u0142a, jak jej powinna u\u017cywa\u0107. \u2013 Trenujesz co\u015b?<\/p>\n\n\n\n \u2013 Nie\u2026 par\u0119 chwyt\u00f3w, niekt\u00f3re z neta, niekt\u00f3re kto\u015b mi po prostu pokaza\u0142. \u2013 odpar\u0142a, wzruszaj\u0105c ramionami.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Ah\u2026 rozumiem.<\/p>\n\n\n\n Przez chwil\u0119 sta\u0142y w nieco niezr\u0119cznej ciszy. Obie obserwowa\u0142y krople deszczu, nim Vivienne wreszcie odwa\u017cy\u0142a si\u0119 odezwa\u0107.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Wy\u0142\u0105czyli\u015bcie wind\u0119.<\/p>\n\n\n\n To nie by\u0142o pytanie. Brzmia\u0142o w jej ustach jak stwierdzenie faktu.<\/p>\n\n\n\n Aelita nie zaprzeczy\u0142a.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Musieli\u015bmy to zrobi\u0107. Nikt wi\u0119cej\u2026 nie mo\u017ce wiedzie\u0107.<\/p>\n\n\n\n Czarnow\u0142osa wywr\u00f3ci\u0142a oczami.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Moja wina, \u017ce nawet si\u0119 wtedy nie obejrzeli\u015bcie, czy nikt za wami nie lezie?<\/p>\n\n\n\n \u2013 No w\u0142a\u015bnie dlatego lepiej mie\u0107 dodatkowe zabezpieczenie.<\/p>\n\n\n\n M\u0105dry zawsze po szkodzie<\/em>, skwitowa\u0142a, ale nie wypowiedzia\u0142a tego na g\u0142os.<\/p>\n\n\n\n \u2013 D\u0142ugo tu ju\u017c jeste\u015b\u2026? \u2013 zapyta\u0142a Aelita.<\/p>\n\n\n\n \u2013 No\u2026 troch\u0119. \u2013 przyzna\u0142a Vivienne. Zacisn\u0119\u0142a usta w w\u0105sk\u0105 lini\u0119, widz\u0105c rzuconego, niedopalonego papierosa, aktualnie ju\u017c mokrego od wody z ka\u0142u\u017cy, w kt\u00f3rej wyl\u0105dowa\u0142. Wyci\u0105gn\u0119\u0142a ponownie paczk\u0119 i zapalniczk\u0119. \u2013 Palisz?<\/p>\n\n\n\n \u2013 Nie\u2026 dzi\u0119kuj\u0119.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Wi\u0119cej dla mnie. \u2013 Dunbar wzruszy\u0142a ramionami, po chwili odpalaj\u0105c drugiego papierosa. \u2013 D\u0142ugo ju\u017c w tym siedzicie? \u2013 rzuci\u0142a, jakby od niechcenia. Jakby chodzi\u0142o o dos\u0142own\u0105 pierdo\u0142\u0119, nie za\u015b co\u015b, co r\u00f3wnie dobrze mog\u0142o pos\u0142a\u0107 ca\u0142y \u015bwiat do diab\u0142a.<\/p>\n\n\n\n \u2013 W czym?<\/p>\n\n\n\n \u2013 Wiesz, o co mo\u017ce mi chodzi\u0107, laska.<\/p>\n\n\n\n Aelita musia\u0142a wzi\u0105\u0107 g\u0142\u0119bszy oddech.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Ulrich i reszta\u2026 kilka lat. \u2013 przyzna\u0142a wreszcie dziewczyna.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Ty kr\u00f3cej? \u2013 zapyta\u0142a. \u2013 Te\u017c z przypadku?<\/p>\n\n\n\n \u2013 Nie\u2026 d\u0142u\u017cej.<\/p>\n\n\n\n Wiele d\u0142u\u017cej<\/em>, mog\u0142aby powiedzie\u0107, ale jakby w por\u0119 ugryz\u0142a si\u0119 w j\u0119zyk. Na niekt\u00f3re informacje powinno si\u0119 znale\u017a\u0107 bardziej odpowiedni moment i miejsce.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Czyli powiadasz, zacz\u0119\u0142o si\u0119 od Ciebie. \u2013 odpar\u0142a na to Vivienne.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Mo\u017cna to tak uj\u0105\u0107. \u2013 stwierdzi\u0142a Aelita.<\/p>\n\n\n\n Mo\u017ce jednak mog\u0142am przysta\u0107 na tego papierosa\u2026 gdyby jeszcze to tak nie \u015bmierdzia\u0142o.<\/em>, westchn\u0119\u0142a w my\u015bli r\u00f3\u017cowow\u0142osa, zerkaj\u0105c ukradkiem na dym, jaki ze swoich ust ponownie wypu\u015bci\u0142a jej towarzyszka.<\/p>\n\n\n\n \u2014(\u2022\u2022\u00f7[ ]\u00f7\u2022\u2022\u2014<\/p>\n\n\n\n Mog\u0142am si\u0119 cieplej ubra\u0107. I wzi\u0105\u0107 cokolwiek, cholera, z kapturem<\/em>, przemkn\u0119\u0142o przez my\u015bli Thii.<\/p>\n\n\n\n Ile ju\u017c tak pada\u0142o? Ca\u0142kiem d\u0142ugo. Sta\u0142a jak osio\u0142 ju\u017c od p\u00f3\u0142 godziny, a ulewa jakby nawet nie mia\u0142a zamiaru sobie p\u00f3j\u015b\u0107. Ile to jeszcze potrwa? Mia\u0142a do\u015b\u0107. By\u0142o jej zimno. Poprawi\u0142a rozkloszowan\u0105 sp\u00f3dniczk\u0119. Tego dnia by\u0142o ciep\u0142o, fakt\u2026 ale wcze\u015bniej. Na pewno, zanim przyuwa\u017cy\u0142a, jak jej si\u0119 wtedy wydawa\u0142o, Vivienne i postanowi\u0142a za ni\u0105 pod\u0105\u017cy\u0107.<\/p>\n\n\n\n To\u2026 chyba nie mog\u0142a by\u0107 Vee.<\/em><\/p>\n\n\n\n Dlaczego wci\u0105\u017c to j\u0105 zastanawia\u0142o? Czemu wci\u0105\u017c m\u0119czy\u0142o? Czego w og\u00f3le mog\u0142aby tu szuka\u0107?<\/p>\n\n\n\n Vee. Niekiedy jak ta cholerna enigma, ci\u0119\u017cka do rozgryzienia – Thia za\u015b nigdy nie by\u0142a dobra z przedmiot\u00f3w \u015bcis\u0142ych, o znienawidzonej przez uczni\u00f3w wszelkiego wieku kr\u00f3lowej nauk – matematyce – nawet nie wspominaj\u0105c.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Ciekawe miejsce na przeczekanie ulewy, no nie powiem.<\/p>\n\n\n\n Drgn\u0119\u0142a, podnosz\u0105c napr\u0119dce g\u0142ow\u0119. Poch\u0142oni\u0119ta na chwil\u0119 my\u015blami w po\u0142\u0105czeniu z zabaw\u0105 telefonem nawet nie s\u0142ysza\u0142a przyspieszonych krok\u00f3w w swoj\u0105 stron\u0119, a o czyjejkolwiek obecno\u015bci dopiero poinformowa\u0142 j\u0105 ten g\u0142os. Przed ni\u0105 sta\u0142 \u015bredniego wzrostu m\u0142ody m\u0119\u017cczyzna, w\u0142a\u015bnie zrzuca\u0142 ze swojej g\u0142owy wojskow\u0105 kurtk\u0119 – tak jak on sam, przemoczon\u0105 do suchej nitki. Okrycie za wiele nie da\u0142o. Mo\u017ce mia\u0142 troch\u0119 suchsze w\u0142osy i nic wi\u0119cej.<\/p>\n\n\n\n \u2013 M\u00f3w za siebie. \u2013 odpar\u0142a, ale to nawet nie brzmia\u0142o jako\u015b wrednie. Czu\u0107 by\u0142o w jej g\u0142osie ten pozytywny \u017cart.<\/p>\n\n\n\n U\u015bmieszek prze\u0142ama\u0142 raczej nie do ko\u0144ca pozytywny wyraz twarzy szatyna.<\/p>\n\n\n\n Jasna cholera, nast\u0119pna\u2026<\/em><\/p>\n\n\n\n <\/em>\u2013 D\u0142ugo ju\u017c tak stoisz? \u2013 zapyta\u0142, tak z ciekawo\u015bci. Wola\u0142 wiedzie\u0107, na czym przysz\u0142o mu stan\u0105\u0107.<\/p>\n\n\n\n Thia odpowiedzia\u0142a na to szybkim zerkni\u0119ciem na wy\u015bwietlacz swojej kom\u00f3rki.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Na pewno p\u00f3\u0142 godziny. \u2013 przyzna\u0142a, chowaj\u0105c urz\u0105dzenie do kieszeni. \u2013 Za to ty wygl\u0105dasz, jakby\u015b w t\u0119 ulew\u0119 goni\u0142 zaj\u0105ca.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Ze dwa kilometry\u2026 \u2013 odpar\u0142, ci\u0105gn\u0105c dalej ten\u017ce \u017carcik.<\/p>\n\n\n\n Ciekawe\u2026 czy Aelita zablokowa\u0142a ju\u017c wind\u0119? Cholera jasna. Chyba si\u0119 troch\u0119 sp\u00f3\u017ani\u0142em.<\/em><\/p>\n\n\n\n <\/em>Troch\u0119 mo\u017ce i zawali\u0142, ale czy tak do ko\u0144ca ze swojej winy? Jako\u015b tak przeci\u0105gn\u0119\u0142a mu si\u0119 rozmowa z Oddem przez komunikator, \u017ce nawet nie zorientowa\u0142 si\u0119, \u017ce powinien si\u0119 zbiera\u0107 ju\u017c wiele, wiele wcze\u015bniej.<\/p>\n\n\n\n Wspomnienie starych czas\u00f3w potrafi\u0142o poch\u0142on\u0105\u0107\u2026 szczeg\u00f3lnie, \u017ce sprawa ponownie dzia\u0142aj\u0105cej machiny by\u0142a szczeg\u00f3lna. Niby Odd pr\u00f3bowa\u0142 jako\u015b za\u0142agodzi\u0107 nerwy starego przyjaciela, ale na co to si\u0119 mog\u0142o zda\u0107, je\u017celi ten w pami\u0119ci mia\u0142 te wszystkie wydarzenia, do kt\u00f3rych ten w\u0142a\u015bnie sprz\u0119t po\u015brednio si\u0119 przyczyni\u0142?<\/p>\n\n\n\n \u2013 Thia. \u2013 przedstawi\u0142a si\u0119 nagle dziewczyna. \u2013 Thia Vintra.<\/p>\n\n\n\n Wyci\u0105gn\u0119\u0142a w stron\u0119 ch\u0142opaka drobn\u0105 d\u0142o\u0144, na kt\u00f3r\u0105 spojrza\u0142, zaskoczony.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Chyba nie chcesz sobie tak po prostu sta\u0107 w milczeniu, co? Zapowiada si\u0119, \u017ce jeszcze chwil\u0119 to tu na pewno popada. \u2013 doda\u0142a, wzruszaj\u0105c ramionami.<\/p>\n\n\n\n A\u2026 co mi szkodzi. Przynajmniej b\u0119d\u0119 wiedzia\u0142\u2026 z kim mam do czynienia.<\/em><\/p>\n\n\n\n \u2013 Ulrich Stern. \u2013 przedstawi\u0142 si\u0119.<\/p>\n\n\n\n Szybki u\u015bcisk d\u0142oni na zapoznanie. Spojrza\u0142 na m\u0142odsz\u0105 kole\u017cank\u0119.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Ach, no tak! Duma profesora Moralesa. \u2013 ta odezwa\u0142a si\u0119 znienacka, wywo\u0142uj\u0105c konsternacj\u0119 na twarzy Niemca.<\/p>\n\n\n\n To jeszcze bardziej rozbawi\u0142o dziewczyn\u0119, ale postanowi\u0142a ju\u017c nie kwitowa\u0107 tego salw\u0105 \u015bmiechu.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Wierz mi, nie mo\u017ce przebole\u0107, \u017ce sko\u0144czy\u0142e\u015b t\u0119 bud\u0119. \u2013 wzruszy\u0142a ramionami. \u2013 Nie ma, biedactwo, kogo na zawody ci\u0105ga\u0107…<\/p>\n\n\n\n \u2013 To chyba typowe u nauczycieli. Najpierw stwierdzaj\u0105, \u017ce nie mog\u0105 si\u0119 doczeka\u0107, a\u017c b\u0119d\u0105 mieli od nas spok\u00f3j\u2026 a potem m\u00f3wi\u0105, \u017ce nas tu brakuje. Czy\u017cby m\u0142odsze roczniki a\u017c tak dawa\u0142y w ko\u015b\u0107? \u2013 zapyta\u0142.<\/p>\n\n\n\n Dziewczyna zdawa\u0142a si\u0119 prze\u0142amywa\u0107 burzowe chmury nad g\u0142ow\u0105 Ulricha\u2026 ale wola\u0142 zachowa\u0107 czujno\u015b\u0107. Bo kto wiedzia\u0142, czy nie mia\u0142 przed sob\u0105 jakiego\u015b bardziej zaawansowanego spektrum.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Jak tu trafi\u0142a\u015b?<\/p>\n\n\n\n \u2013 Szukam kogo\u015b. \u2013 odpowiedzia\u0142a, bezpo\u015brednio.<\/p>\n\n\n\n Mo\u017ce\u2026 widzia\u0142 j\u0105? Chocia\u017c, wygl\u0105da, jakby mia\u0142 lepsze rzeczy do roboty, ni\u017c ganianie za przypadkow\u0105 dziewczyn\u0105.<\/em><\/p>\n\n\n\n Jasna cholera, kolejna.<\/em><\/p>\n\n\n\n Kogo mog\u0142a szuka\u0107 w tym miejscu? Dla Ulricha, Thia nie wygl\u0105da\u0142a na amatork\u0119 przyg\u00f3d w takich miejscach, cho\u0107 wiedzia\u0142 \u2013 nie nale\u017ca\u0142o ocenia\u0107 ksi\u0105\u017cki po ok\u0142adce. Przecie\u017c, tak samo o nim by nikt nie powiedzia\u0142, \u017ceby walczy\u0142 w wirtualnym \u015bwiecie\u2026<\/p>\n\n\n\n \u2013 Mo\u017ce m\u00f3g\u0142bym jako\u015b pom\u00f3c?<\/p>\n\n\n\n \u2013 Nie s\u0105dz\u0119, \u017ceby\u015b zna\u0142, ale\u2026 dobra. \u2013 stwierdzi\u0142a \u2013 Wysoka dziewczyna, czarne w\u0142osy, lubi chodzi\u0107 w za du\u017cych bluzach. Cz\u0119sto z fajkiem w ustach.<\/p>\n\n\n\n …no chyba nie.<\/em><\/p>\n\n\n\n \u2013 Wygl\u0105dasz, jakby\u015b wiedzia\u0142, o kogo mi chodzi. \u2013 zauwa\u017cy\u0142a po chwili Thia.<\/p>\n\n\n\n No chyba nie\u2026!<\/em><\/p>\n\n\n\n \u2013 Mo\u017cliwe, \u017ce wiem.<\/p>\n\n\n\n Skoro ju\u017c go rozgryz\u0142a\u2026 to chyba musia\u0142 si\u0119 przyzna\u0107.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Znasz Vee?<\/p>\n\n\n\n Vee\u2026?<\/em><\/p>\n\n\n\n \u2013 No, powiedzmy.<\/p>\n\n\n\n Chocia\u017c wola\u0142bym nie pozna\u0107.<\/em><\/p>\n\n\n\n \u2013 Z widzenia. Ostatni raz widzia\u0142em j\u0105 wczoraj, wybacz.<\/p>\n\n\n\n Kurwa, w co ja si\u0119 wpakowa\u0142em\u2026!<\/em><\/p>\n\n\n\n \u2014(\u2022\u2022\u00f7[ ]\u00f7\u2022\u2022\u2014<\/p>\n\n\n\n To miejsce by\u0142o puste, samotne\u2026 na wskro\u015b nudne. Bezimienny przemierza\u0142 pustynne pustkowia powolnym krokiem, co jaki\u015b czas chowaj\u0105c si\u0119 za ska\u0142kami \u2013 gdy tylko na horyzoncie pojawi\u0142 si\u0119 jaki\u015b potw\u00f3r. Czerwone pancerze przero\u015bni\u0119tych krab\u00f3w by\u0142y widoczne z daleka, o szerszeniach za\u015b informowa\u0142o niskie buczenie, jakie z siebie wydawa\u0142y podczas lotu. Fakt, \u017ce ca\u0142a konstrukcja si\u0119 unosi\u0142a by\u0142 niezwyk\u0142y sam w sobie, ale wola\u0142 nie zbli\u017ca\u0107 si\u0119 za bardzo do kraw\u0119dzi. Mia\u0142 wra\u017cenie, \u017ce upadek z niej do wody m\u00f3g\u0142 si\u0119 \u017ale sko\u0144czy\u0107, a i wydawa\u0142o mu si\u0119\u2026 \u017ce raczej za dobrze to nie potrafi\u0142 p\u0142ywa\u0107.<\/p>\n\n\n\n G\u0142osy znikn\u0119\u0142y. By\u0142y dwa, dobrze je pami\u0119ta\u0142. Jeden spokojny, m\u0142odej kobiety. Drugi ju\u017c by\u0142 bardziej na\u0142adowany emocjami, w du\u017cej mierze negatywny. Cho\u0107 zdawa\u0142o mu si\u0119, \u017ce dochodzi\u0142y gdzie\u015b z g\u00f3ry, tak po jakim\u015b czasie zacz\u0105\u0142 si\u0119 zastanawia\u0107 \u2013 mo\u017ce tylko wydawa\u0142o mu si\u0119, \u017ce je s\u0142ysza\u0142 z zewn\u0105trz, a tak naprawd\u0119 dochodzi\u0142y z jego g\u0142owy, ze st\u0119sknionej za jakimkolwiek towarzystwem pod\u015bwiadomo\u015bci? Czy by\u0142a jakakolwiek mo\u017cliwo\u015b\u0107, by si\u0119 o tym przekona\u0107? Nie wiedzia\u0142.<\/p>\n\n\n\n I ta niewiedza by\u0142a taka\u2026 dobijaj\u0105ca.<\/p>\n\n\n\n Obserwowa\u0142 dziwne kostki, chodz\u0105ce w tr\u00f3jkach. Przemieszcza\u0142y si\u0119 szybko na swoich kr\u00f3tkich n\u00f3\u017ckach.<\/p>\n\n\n\n Nie daj im si\u0119 zamrozi\u0107.<\/em><\/p>\n\n\n\n Drgn\u0105\u0142. Dlaczego, zamrozi\u0107? Sk\u0105d w og\u00f3le pojawi\u0142a si\u0119 ta my\u015bl? Dlaczego\u2026 wiedzia\u0142? Za du\u017co pyta\u0144. Za ma\u0142o odpowiedzi.<\/p>\n\n\n\n Zaczerpn\u0105\u0142 g\u0142\u0119bszy wdech, opar\u0142 si\u0119 o jedn\u0105 ze ska\u0142, zza kt\u00f3rej dotychczas wygl\u0105da\u0142 na najbli\u017csze otoczenie i zsun\u0105\u0142 si\u0119 po niej plecami. Wypu\u015bci\u0142 dotychczas wstrzymywane powietrze.<\/p>\n\n\n\n Jestem\u2026 sam. Kompletnie sam w dziwnie znajomym miejscu. Nie wiem, czy g\u0142osy, kt\u00f3re s\u0142ysza\u0142em – czy s\u0142ysza\u0142em je naprawd\u0119, czy te\u017c upad\u0142em na g\u0142ow\u0119. Wszystko, co spotkam, pr\u00f3buje mnie zabi\u0107\u2026<\/em><\/p>\n\n\n\n Nie jestem st\u0105d. Sk\u0105d jestem\u2026?<\/em><\/p>\n\n\n\n <\/em>\u015aci\u0105gn\u0105\u0142 kaptur swojej peleryny z g\u0142owy. Nawet nie dlatego, \u017ce by\u0142o mu gor\u0105co. Nie czu\u0142 \u017cadnej temperatury, praktycznie nic. To by\u0142 zwyk\u0142y odruch, tak jak przegarni\u0119cie w\u0142os\u00f3w d\u0142oni\u0105. Przetarcie twarzy, a nast\u0119pnie oparcie czo\u0142a o z\u0142o\u017cone jak do modlitwy r\u0119ce, z \u0142okciami opartymi o przyci\u0105gni\u0119te kolana. My\u015bla\u0142. Po prostu, my\u015bla\u0142, zawzi\u0119cie pr\u00f3buj\u0105c przypomnie\u0107 sobie co\u015b wi\u0119cej. Ale nie m\u00f3g\u0142. To wszystko\u2026 tylko dobija\u0142o. Piekielna pustka w g\u0142owie.<\/p>\n\n\n\n Uni\u00f3s\u0142 wzrok. Bezwiednie opu\u015bci\u0142 r\u0119ce, obejmuj\u0105c nimi swoje kolana. Opar\u0142 o nie swoj\u0105 g\u0142ow\u0119. Czy w\u0142a\u015bnie si\u0119 za\u0142amywa\u0142? Nie potrafi\u0142 powiedzie\u0107 nawet tego. To bola\u0142o\u2026<\/p>\n\n\n\n Kroki.<\/p>\n\n\n\n Spi\u0105\u0142 si\u0119 ca\u0142y, niczym struna. Nas\u0142uchiwa\u0142.<\/p>\n\n\n\n Potw\u00f3r. Ju\u017c potrafi\u0142 to okre\u015bli\u0107, zreszt\u0105, by\u0142y jedynym, co m\u00f3g\u0142 spotka\u0107 w tym przekl\u0119tym miejscu.<\/p>\n\n\n\n Zerwa\u0142 si\u0119 z miejsca jak oparzony, wyprostowa\u0142, gdy zda\u0142 sobie spraw\u0119 z tego, \u017ce potw\u00f3r si\u0119 zbli\u017ca\u0142. Krab. Nawet nauczy\u0142 si\u0119 je rozr\u00f3\u017cnia\u0107 po stawianych przez nie krokach.<\/p>\n\n\n\n Rzeczywi\u015bcie. Ceglastoczerwony skorupiak w\u0142a\u015bnie podchodzi\u0142 bli\u017cej, przypatruj\u0105c si\u0119 Bezimiennemu. Krok. Jeden, drugi w prz\u00f3d.<\/p>\n\n\n\n Krok. Jeden, drugi w ty\u0142, a\u017c ponownie, swoimi plecami poczu\u0142 \u015bcian\u0119. Otworzy\u0142 szeroko oczy, w przera\u017ceniu. Zadr\u017ca\u0142y mu d\u0142onie. Oddech nieznacznie przyspieszy\u0142.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Zostaw\u2026 \u2013 poprosi\u0142 cicho.<\/p>\n\n\n\n Coraz bli\u017cej.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Zostaw mnie\u2026!<\/p>\n\n\n\n Czy potw\u00f3r w og\u00f3le mia\u0142 jak\u0105kolwiek mo\u017cliwo\u015b\u0107 zrozumienia jego s\u0142\u00f3w? Kuli\u0142 si\u0119 coraz bardziej, kiedy tylko stw\u00f3r posuwa\u0142 si\u0119 naprz\u00f3d, uparcie pr\u0105c w jego stron\u0119.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Zatrzymaj si\u0119!<\/p>\n\n\n\n To by\u0142a prosta komenda, polecenie, wydane w tym samym momencie, w kt\u00f3rym kucn\u0105\u0142, zas\u0142aniaj\u0105c si\u0119 ramionami. G\u0142o\u015bno i wyra\u017anie. Jakby zapomnia\u0142, \u017ce ten krab nie by\u0142 jego jedynym zmartwieniem.<\/p>\n\n\n\n Nie wiedzia\u0142, co dzia\u0142o si\u0119 wok\u00f3\u0142 niego. By\u0142o cicho\u2026 jakby, za cicho.<\/p>\n\n\n\n On\u2026 on co\u015b zrobi\u2026 spojrzy\u2026 strzeli\u2026<\/em><\/p>\n\n\n\n Zabije mnie\u2026!<\/em><\/p>\n\n\n\n <\/em>Nie mia\u0142 gdzie ucieka\u0107. Wcisn\u0105\u0142 si\u0119 we wn\u0119k\u0119, wcze\u015bniej jakby nie przejmuj\u0105c si\u0119 tym, \u017ce powinien przecie\u017c zadba\u0107 o odpowiedni\u0105 drog\u0119 ewakuacji. Tak w razie potrzeby, bo przecie\u017c, co mog\u0142oby p\u00f3j\u015b\u0107 nie tak?<\/em> Du\u017co. Bardzo, ale to bardzo du\u017co.<\/p>\n\n\n\n Min\u0105\u0142 d\u0142u\u017cszy czas, cho\u0107 jego up\u0142yw w tym dziwnym \u015bwiecie nie by\u0142 najmocniej odczuwalny. Powoli, ostro\u017cnie, podni\u00f3s\u0142 swoj\u0105 g\u0142ow\u0119. Uzna\u0142\u2026 \u017ce nie mia\u0142 w zasadzie innego wyj\u015bcia. Rozchyli\u0142 ramiona, kt\u00f3rymi dotychczas si\u0119 zas\u0142ania\u0142, by zauwa\u017cy\u0107\u2026 \u017ce krab si\u0119 zatrzyma\u0142.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Co\u2026?<\/p>\n\n\n\n Czerwony skorupiak sta\u0142 w miejscu. Ani drgn\u0105\u0142, obserwuj\u0105c skulonego Bezimiennego. Obserwowali si\u0119 obaj, cho\u0107 cz\u0142owiek robi\u0142 to wiele uwa\u017cniej. Zacisn\u0105\u0142 w pi\u0119\u015bci dr\u017c\u0105ce d\u0142onie. Ostro\u017cnie, wsta\u0142 z kl\u0119czek.<\/p>\n\n\n\n Zatrzyma\u0142 si\u0119. Ale, dlaczego?<\/p>\n\n\n\n Pojawi\u0142a si\u0119 jedna my\u015bl. Mimowolna.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Cofnij si\u0119. \u2013 powiedzia\u0142, do\u015b\u0107 cicho. \u2013 Kilka krok\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n Otworzy\u0142 szeroko oczy i lekko rozdziawi\u0142 usta. Dziwny znak na pancerzu potwora na moment b\u0142ysn\u0105\u0142 przyt\u0142umion\u0105 biel\u0105, by ten\u2026 naprawd\u0119 si\u0119 cofn\u0105\u0142. A\u017c policzy\u0142 kroki. Dok\u0142adnie pi\u0119\u0107, nim zatrzyma\u0142 si\u0119 ponownie.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Podejd\u017a\u2026<\/p>\n\n\n\n I podszed\u0142, na t\u0119 sam\u0105 odleg\u0142o\u015b\u0107, co wcze\u015bniej.<\/p>\n\n\n\n Czarnow\u0142osy wyci\u0105gn\u0105\u0142 w jego stron\u0119 d\u0142o\u0144, dotkn\u0105\u0142 delikatnie jednego z odn\u00f3\u017cy kraba. Ten ani drgn\u0105\u0142.<\/p>\n\n\n\n Nie rozumiem\u2026<\/em><\/p>\n\n\n\n <\/em>Zza siebie dos\u0142ysza\u0142 niskie buczenie. Szerszenie. Odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119. Wn\u0119ka, w kt\u00f3rej sta\u0142, mia\u0142a szczelin\u0119, przez kt\u00f3r\u0105 przecie\u017c wygl\u0105da\u0142. Ods\u0142ania\u0142a go, kiedy tak sta\u0142 wyprostowany.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Z-zatrzymajcie\u2026! – ale szerszenie nie us\u0142ucha\u0142y. Zacz\u0119\u0142y \u0142adowa\u0107 swoje \u017c\u0105d\u0142a\u2026 Pierwszy strza\u0142. Drugi – oba, na szcz\u0119\u015bcie, trafi\u0142y w ska\u0142\u0119. Niebezpiecznie blisko ch\u0142opaka, ale jeszcze nie w niego.<\/p>\n\n\n\n Krab jednak r\u00f3wnie\u017c si\u0119 nie oci\u0105ga\u0142.<\/p>\n\n\n\n Strza\u0142. Drugi. Trzeci\u2026?<\/p>\n\n\n\n Cisza.<\/p>\n\n\n\n Szerszenie znikn\u0119\u0142y z hukiem wybuch\u00f3w swoich cia\u0142.<\/p>\n\n\n\n Ponownie skulony dotychczas ch\u0142opak spojrza\u0142 na swojego towarzysza. W tamtej chwili \u2013 obro\u0144c\u0119.<\/p>\n\n\n\n Po chwili\u2026 szli w jednej linii. On i krab. Razem przemierzaj\u0105c pustkowia.<\/p>\n\n\n\n Mog\u0119\u2026 go kontrolowa\u0107\u2026 Tylko jego, czy co\u015b wi\u0119cej\u2026?<\/em><\/p>\n\n\n\n <\/em>Co\u015b wi\u0119cej. Napotka\u0142 na swojej drodze bloki. Dziwne okr\u0119gi z kreskami rozb\u0142ys\u0142y jednak tylko na jednym z trzech. Zestrzeli\u0142y si\u0119 wzajemnie – jednego z nich musia\u0142 za\u0142atwi\u0107 krab.<\/p>\n\n\n\n Celuj w znak\u2026 Inaczej tylko je zranisz. Uderzenie w znak zabija je od razu.<\/em><\/p>\n\n\n\n Szkoda tylko, \u017ce jak na razie, musia\u0142 zda\u0107 si\u0119 na potwory, kt\u00f3re nie zawsze chcia\u0142y si\u0119 go pos\u0142ucha\u0107. Bo swojej broni albo nie mia\u0142 wcale, albo jeszcze jej nie zdoby\u0142.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Zgubi\u0142a j\u0105. Czy to w\u0142a\u015bnie by\u0142 ten przys\u0142owiowy, \u015blepy zau\u0142ek? Mog\u0142a przysi\u0105c, \u017ce w\u0142a\u015bnie widzia\u0142a Vivienne, jak znika\u0142a w tej starej fabryce, ale trop\u2026 jakby si\u0119 nagle urywa\u0142, a czarnow\u0142osa po prostu rozp\u0142ywa\u0142a w powietrzu – tego dnia wyj\u0105tkowo ci\u0119\u017ckim od deszczu. Mo\u017ce j\u0105 pomyli\u0142a z kim\u015b? Mo\u017ce po prostu co\u015b jej si\u0119 przywidzia\u0142o? Czy …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":426,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[25],"tags":[],"class_list":["post-2543","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-powiedz-im"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2543","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2543"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2543\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2544,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2543\/revisions\/2544"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/426"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2543"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2543"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2543"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}