Godzin\u0119 przed odjazdem poci\u0105gu mi\u0119dzynarodowego z dworca centralnego ekipa by\u0142a ju\u017c w busie kierowanym przez Jima. Postanowiono, \u017ce odwiezie si\u0119 uczni\u00f3w, by by\u0142o bezpieczniej. Wszyscy byli zadowoleni, nawet Odd, kt\u00f3ry tak naprawd\u0119 nie spa\u0142 przed wyruszeniem w drog\u0119. Uzna\u0142, \u017ce nie ma to ju\u017c sensu, a wy\u015bpi si\u0119 w poci\u0105gu. Swego zadowolenia nie kry\u0142 tak\u017ce Jim, pomimo faktu, \u017ce musia\u0142 zarwa\u0107 nock\u0119. Jednak jemu z kolei dyrektor obieca\u0142 zwrot za paliwo z pewn\u0105 nadwy\u017ck\u0105. Wuefist\u0119 cieszy\u0142a tak\u017ce inna rzecz:<\/p>\n\n\n\n
– No, to wreszcie b\u0119d\u0119 mia\u0142 spok\u00f3j od was. Zawsze w ka\u017cde ferie, wolne, d\u0142ugie weekendy zostawali\u015bcie w szkole, nawet nie wiem po choler\u0119, a teraz wyruszacie w drog\u0119. Fajnie macie.<\/p>\n\n\n\n
– Ale wiesz, Jim, ty te\u017c w sumie nie b\u0119dziesz mia\u0142 \u017ale \u2013 odpowiedzia\u0142 Jeremie \u2013 Nikogo w internacie nie ma, wi\u0119c nie musisz nikogo pilnowa\u0107, ca\u0142y tydzie\u0144 tylko na przyjemno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
– Oj tak \u2013 zgodzi\u0142 si\u0119 nauczyciel \u2013 B\u0119d\u0119 m\u00f3g\u0142 sobie poleniuchowa\u0107. A wiecie, jak tak jad\u0119 z wami, to mi si\u0119 przypomina, jak kiedy\u015b by\u0142em kierowc\u0105 autobusu.<\/p>\n\n\n\n
– Tak, wiemy, wola\u0142by\u015b o tym nie m\u00f3wi\u0107 \u2013 powiedzia\u0142 Odd.<\/p>\n\n\n\n
– Akurat o tym nieco bym poopowiada\u0142, ale ju\u017c jeste\u015bmy na miejscu. Pomog\u0119 wam z baga\u017cami.<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Poci\u0105g czeka\u0142 ju\u017c na peronie. By\u0142o dwadzie\u015bcia minut do odjazdu. Jim sprawnie, pomimo swojej nadwagi, poradzi\u0142 sobie z baga\u017cami i przeni\u00f3s\u0142 je do wagonu, w kt\u00f3rym znajdowa\u0142 si\u0119 zarezerwowany przez babci\u0119 Ulricha przedzia\u0142. By\u0142o do\u015b\u0107 wygodnie, cho\u0107 sam wagon mia\u0142 ju\u017c swoje lata. Nasi bohaterowie rozsiedli si\u0119, po jednej stronie Jeremie i Aelita, po drugiej Ulrich, Yumi oraz Odd. Francuz oraz Niemiec byli najbli\u017cej okna.<\/p>\n\n\n\n
– No, to kiedy ruszamy? – spyta\u0142 W\u0142och.<\/p>\n\n\n\n
– Za jakie\u015b czterna\u015bcie minut \u2013 odpowiedzia\u0142 Ulrich, co chwil\u0119 potem potwierdzi\u0142 komunikat nadany z megafonu:
– Poci\u0105g mi\u0119dzynarodowy Donald ze stacji Pary\u017c G\u0142\u00f3wny do stacji Warszawa Centralna, przez stacje Berlin, Breslau, Poznen, Toru\u0144, stoi na torze si\u00f3dmym przy peronie czwartym. Planowy odjazd poci\u0105gu o godzinie drugiej zero zero. Podr\u00f3\u017cny pami\u0119taj: podr\u00f3\u017c poci\u0105giem skraca czas przejazdu kolej\u0105.<\/p>\n\n\n\n
– Ale to ostatnie zdanie to do\u015b\u0107 krety\u0144sko wysz\u0142o \u2013 zauwa\u017cy\u0142 Jeremie \u2013 Co ono niby oznacza? Przecie\u017c to mas\u0142o ma\u015blane!<\/p>\n\n\n\n
– E tam, Jeremie, przejmujesz si\u0119 pierdo\u0142ami. Lepiej si\u0119 po\u0142\u00f3\u017c \u2013 Odd ju\u017c uk\u0142ada\u0142 si\u0119 do spania na fotelu, nieco rozci\u0105gaj\u0105c nogi na pod\u0142og\u0119.<\/p>\n\n\n\n
– Nie chce mi si\u0119 zbytnio spa\u0107, co\u015b sobie poczytam. Kupi\u0142em czytnik ebook\u00f3w dawno temu, ale wreszcie si\u0119 do czego\u015b on przyda.<\/p>\n\n\n\n
Jak powiedzia\u0142, tak zrobi\u0142. Dzi\u0119ki pojemnej karcie pami\u0119ci Jeremie nie mia\u0142 problemu z tym, co wzi\u0105\u0107, a co zostawi\u0107 w pokoju. O dziwo \u2013 nie by\u0142o te\u017c trudno\u015bci z wyborem lektury. Einstein postanowi\u0142 wczu\u0107 si\u0119 w klimaty polskie, wi\u0119c zacz\u0105\u0142 czyta\u0107 \u201eBo\u017ce Igrzysko\u201d<\/em> Normana Daviesa. Ca\u0142a reszta postanowi\u0142a si\u0119 zdrzemn\u0105\u0107, co by\u0142o \u0142atwiejsze z racji szybkiej kontroli bilet\u00f3w. Konduktor by\u0142 nawet tak uprzejmy, \u017ce poradzi\u0142 zasuni\u0119cie zasuwki od drzwi, i wywieszenie kartki z napisem \u201eNas ju\u017c kontrolowa\u0142e\u015b\u201d<\/em>, wprowadzonej jaki\u015b czas temu w celu poprawienia komfortu jazdy.<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Poci\u0105g zmierza\u0142 ku celu do\u015b\u0107 szybko pomimo, swego 20-letniego sta\u017cu eksploatacji. Nie by\u0142o to mo\u017ce Pendolino, ale te\u017c nie by\u0142o na co narzeka\u0107. Zreszt\u0105 po francuskich torach i tak \u017caden tego typu w\u0142oski wynalazek nawet nie m\u00f3g\u0142 si\u0119 pokaza\u0107, nie po to swego czasu \u0142adowano miliardy w TGV. Z kolei ten w\u0142a\u015bnie typ nie m\u00f3g\u0142 by\u0107 przeznaczony na trasy mi\u0119dzynarodowe, gdy\u017c polskie tory wci\u0105\u017c nie by\u0142y przystosowane do kolei bardzo du\u017cych pr\u0119dko\u015bci. To wszystko nie zmienia\u0142o jednak faktu, \u017ce podr\u00f3\u017c przebiega\u0142a sprawnie, a jedyne, co zauwa\u017cali nasi bohaterowie, to fakt, i\u017c flagi na tabliczkach stacji peronowych zmienia\u0142y barwy na niemieckie.<\/p>\n\n\n\n Oko\u0142o trzynastej sk\u0142ad wjecha\u0142 na terytorium Polski, o czym informowa\u0142 s\u0142up graniczny z god\u0142em pa\u0144stwowym i napis \u201eWitamy w Polsce\u201d<\/em>. We Wroc\u0142awiu, pierwszej wi\u0119kszej stacji w tym kraju, na kt\u00f3rej zaplanowano kilkunastominutowy post\u00f3j, Odd zauwa\u017cy\u0142 pewn\u0105 rzecz.<\/p>\n\n\n\n – Ej, czemu tu wszystko jest napisane w dw\u00f3ch j\u0119zykach, skoro jeste\u015bmy w Polsce?<\/p>\n\n\n\n W\u0105tpliwo\u015bci szybko rozwia\u0142 Jeremie:<\/p>\n\n\n\n -Wroc\u0142aw le\u017cy ca\u0142kiem niedaleko granicy z Niemcami. Poza tym kiedy\u015b, za Hitlera i wcze\u015bniej, by\u0142o to miasto niemieckie, wci\u0105\u017c wielu Niemc\u00f3w tu mieszka, inni odwiedzaj\u0105, do tego jeszcze kwestia wsp\u00f3\u0142pracy z Uni\u0105 Europejsk\u0105\u2026 ale wida\u0107, \u017ce tym razem kompleksowo si\u0119 wzi\u0119li.<\/p>\n\n\n\n Istotnie, o ile wcze\u015bniej tablice dwuj\u0119zyczne by\u0142y rzadko\u015bci\u0105, tak w przypadku Wroc\u0142awia przet\u0142umaczono praktycznie wszystko. I tak: podr\u00f3\u017cnych wita\u0142 napis \u201eWroc\u0142aw G\u0142\u00f3wny\/Breslau Hauptbahnof\u201d<\/em>, sklep oznaczono afiszem \u201ePapierosy, Prasa\/Zigaretten und Zeitungen\u201d<\/em>, a budka z zapiekankami nosi\u0142a nazw\u0119 \u201ePiec u Adolfa\/Adolf Backen Machen\u201d. <\/em>Niestety, t\u0142umacz by\u0142 nieco nadgorliwy i przy dworcowej komendzie policji umie\u015bci\u0142 napis \u201eGestapo Kommissariat\u201d<\/em>. Ulrich zauwa\u017cy\u0142 dodatkowy napis, ju\u017c nie na tabliczce, a na murze, i odczyta\u0142 go na g\u0142os:<\/p>\n\n\n\n – \u201dStachowiaka pom\u015bcimy, precz z TV4\u2026 propaganda paszo\u0142 won, gloryfikacji stanowcze nie\u201d<\/em>\u2026 kurna, o co w tym chodzi? Musz\u0119 si\u0119 babci spyta\u0107, jak ju\u017c b\u0119dziemy.<\/p>\n\n\n\n – Babci? – zdziwi\u0142a si\u0119 Yumi \u2013 A co ona ma z tym wsp\u00f3lnego?<\/p>\n\n\n\n – Na emeryturze ma sporo czasu, wi\u0119c wykorzystuje go na \u015bledzenie wszystkich wiadomo\u015bci. Sporo ogl\u0105da, s\u0142ucha i czyta, a potem wyrabia w\u0142asny pogl\u0105d. Zreszt\u0105 ona uwielbia politykowa\u0107, ale o tym to si\u0119 sami przekonacie.<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Zbli\u017ca\u0142a si\u0119 sz\u00f3sta po po\u0142udniu, gdy poci\u0105g dotar\u0142 wreszcie na stacj\u0119 Toru\u0144 G\u0142\u00f3wny. Ekipa wysz\u0142a na peron i rozgl\u0105da\u0142a si\u0119 przez chwil\u0119 po otoczeniu. Przed oczami mieli budynek wygl\u0105daj\u0105cy na pierwszy rzut oka na dziewi\u0119tnastowieczny dworzec, jednak po dok\u0142adniejszym przyjrzeniu si\u0119 mo\u017cna by\u0142o dostrzec \u015blady niedawnej budowy. Gdy weszli do \u015brodka, znale\u017ali znaki informuj\u0105ce o tym, gdzie idzie si\u0119 na autobusy komunikacji miejskiej. By\u0142a to bardzo potrzebna informacja, gdy\u017c w\u0142a\u015bnie na przystanku MZK mia\u0142a na nich czeka\u0107 babcia Ulricha. Po kilku minutach byli ju\u017c przy przystanku. Starsza pani z torb\u0105 na ramieniu od razu rozpozna\u0142a wnuka.<\/p>\n\n\n\n – Hej Ulrich! Ale \u017ce\u015b wyr\u00f3s\u0142, jeszcze troch\u0119 i bym ci\u0119 nie pozna\u0142a!<\/p>\n\n\n\n – Taka kolej rzeczy. Pozw\u00f3l, ze ci przedstawi\u0119 moich przyjaci\u00f3\u0142: Yumi, Aelit\u0119, Jeremiego i Odda.<\/p>\n\n\n\n – Dobry wiecz\u00f3r pani \u2013 przywitali si\u0119 przedstawieni.<\/p>\n\n\n\n – A jaka ja tam pani, m\u00f3wcie mi babcia.<\/p>\n\n\n\n – Skoro tak uwa\u017casz, babciu\u2026<\/p>\n\n\n\n – Dobra, chyba nie b\u0119dziemy tu tak sta\u0107, co? Pojedziemy do mnie, bo pewnie zm\u0119czeni cholernie po podr\u00f3\u017cy jeste\u015bcie. Zaraz podjedzie autobus, to sobie do niego wsi\u0105dziemy, nawet ju\u017c wam ulgowe bilety kupi\u0142am.<\/p>\n\n\n\n – A po ile one s\u0105? – spyta\u0142 Jeremie.<\/p>\n\n\n\n – Po z\u0142oty czterdzie\u015bci, a czemu pytasz, skarbe\u0144ku?<\/p>\n\n\n\n – \u017beby pani…znaczy babci odda\u0107..<\/p>\n\n\n\n – Ale nic mi nie b\u0119dziecie oddawa\u0107! Jeste\u015bcie go\u015b\u0107mi, wi\u0119c ja mam wr\u0119cz obowi\u0105zek wam takie rzeczy fundowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n – A b\u0119dziesz potem mie\u0107 na chleb? – powiedzia\u0142 Ulrich.<\/p>\n\n\n\n – Spokojnie, a\u017c tak \u017ale nie jest. Mo\u017ce ta emerytura to nie s\u0105 kokosy, ale te\u017c nie musz\u0119 zaciska\u0107 pasa. W sumie nawet teraz to mog\u0119 poszale\u0107, bo dosta\u0142am trzynast\u0105 od rz\u0105du, a nawet na nich nie g\u0142osowa\u0142am. No ale dobra, pogadamy potem, teraz wsiadajcie, to wam przy okazji Wis\u0142\u0119 poka\u017c\u0119, mo\u017ce jeszcze to g\u00f3wno z Warszawy nie zd\u0105\u017cy\u0142o dop\u0142yn\u0105\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Godzin\u0119 przed odjazdem poci\u0105gu mi\u0119dzynarodowego z dworca centralnego ekipa by\u0142a ju\u017c w busie kierowanym przez Jima. Postanowiono, \u017ce odwiezie si\u0119 uczni\u00f3w, by by\u0142o bezpieczniej. Wszyscy byli zadowoleni, nawet Odd, kt\u00f3ry tak naprawd\u0119 nie spa\u0142 przed wyruszeniem w drog\u0119. Uzna\u0142, \u017ce nie ma to ju\u017c sensu, a wy\u015bpi si\u0119 w poci\u0105gu. Swego zadowolenia nie kry\u0142 tak\u017ce …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"parent":203,"menu_order":18,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[22],"tags":[],"class_list":["post-250","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-bezlyoko"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/250","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=250"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/250\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":251,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/250\/revisions\/251"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/203"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=250"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=250"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=250"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}