Zabi\u0142 dzwonek szko\u0142y Kadic. Zako\u0144czy\u0142a si\u0119 niniejszym przerwa, a zebrani na boisku uczniowie oczekiwali na ich nauczyciela. Ten pojawi\u0142 si\u0119 nied\u0142ugo p\u00f3\u017aniej, g\u0142o\u015bno otwieraj\u0105c drzwi:<\/p>\n\n\n\n
– Hej, wiem \u017ce b\u0119dziecie rozczarowani, ale musz\u0119 od\u0142o\u017cy\u0107 dzisiejsze zawody w bieganiu na setk\u0119!<\/p>\n\n\n\n
Zebrani u\u015bmiechn\u0119li si\u0119 z miejsca z ulg\u0105 jednocze\u015bnie wiwatuj\u0105c. Odda Dellarobie jednak rozbola\u0142 \u017co\u0142\u0105dek, jakby na te s\u0142owa przeczuwa\u0142 co\u015b niedobrego.<\/p>\n\n\n\n
– Cicho mi tu! – Rzuci\u0142 Jim Morales, nauczyciel WF – Nasza szko\u0142a przyst\u0105pi\u0142a do w\u0142asnego programu zdrowego od\u017cywiania si\u0119, dlatego aby wam wyja\u015bni\u0107 dlaczego gar\u015b\u0107 sa\u0142aty mo\u017ce was uratowa\u0107 przed w\u0119\u017cami w dzikiej Amazonii, Pani Yolanda Perraudin opowie wam o zaletach waszej nowej diety!<\/p>\n\n\n\n
– Nie, to by\u0107 nie mo\u017ce… – po cichu zaskomla\u0142 Odd – To si\u0119 nie dzieje naprawd\u0119. Mam jakie\u015b deja vu!<\/p>\n\n\n\n
Odezwa\u0142 si\u0119 g\u0142os szkolnej piel\u0119gniarki – Sa\u0142ata mo\u017ce nie, ale na pewno zdrowe od\u017cywianie pomo\u017ce wam zachowa\u0107 dobr\u0105 form\u0119. Przyk\u0142adowo rano warto zje\u015b\u0107 lekkie posi\u0142ki.<\/p>\n\n\n\n
Pani Perraudin dalej prowadzi\u0142a wyk\u0142ad z prawid\u0142owych metod od\u017cywiania si\u0119. Do Odda po cichu odezwa\u0142 si\u0119 jego dobry kolega: Ulrich Stern:<\/p>\n\n\n\n
– Zanim dobieg\u0142em na zaj\u0119cia przeszed\u0142em obok sto\u0142\u00f3wki. Dzisiaj na obiad podaj\u0105 chyba sa\u0142atk\u0119 z ry\u017cem i owocami.<\/p>\n\n\n\n
– Nie, tak by\u0107 nie mo\u017ce. – Zbulwersowa\u0142 si\u0119 Odd. – Musz\u0119 dzisiaj zje\u015b\u0107 porz\u0105dne jedzenie. Idziesz ze mn\u0105 po lekcjach do sto\u0142\u00f3wki!<\/p>\n\n\n\n
========================================<\/p>\n\n\n\n
Gdy tylko lekcje si\u0119 zako\u0144czy\u0142y, Odd z Ulrichiem zakradli si\u0119 do szkolnej sto\u0142\u00f3wki.<\/p>\n\n\n\n
– Nikogo nie ma. Chod\u017amy – rzuci\u0142 Odd.<\/p>\n\n\n\n
Weszli do \u015brodka i zajrzeli do kuchni. Odd jakby sta\u0142y bywalec, od razu zlokalizowa\u0142 lod\u00f3wk\u0119 a w niej nie wydane przez Ros\u0119 – miejscow\u0105 kuchark\u0119 – jedzenie uznane przed dyrekcj\u0119 za “nie zdrowe”. Stern odezwa\u0142 si\u0119 do swojego przyjaciela:<\/p>\n\n\n\n
– Jeste\u015b pewny \u017ce nikt nie zauwa\u017cy braku przyczepy \u017carcia?<\/p>\n\n\n\n
– A sk\u0105d, nikt si\u0119 nie po\u0142apie. Wszyscy b\u0119d\u0105 mieli nosy wsadzone w te ich zdrowe \u017carcie! – Odpowiedzia\u0142 \u00a0zadowolony Odd, pakuj\u0105c do plecaka kilka kawa\u0142k\u00f3w kurczaka oraz s\u0142oik z purre z ziemniak\u00f3w. – Dobra, spadamy. Wr\u00f3cimy po wi\u0119cej jutro.<\/p>\n\n\n\n
========================================<\/p>\n\n\n\n
– Nie wierz\u0119 \u017ce si\u0119 pokapowali! – Powiedzia\u0142 po cichu Odd, wygl\u0105daj\u0105c nast\u0119pnego dnia zza w\u0119g\u0142a sto\u0142\u00f3wki na stoj\u0105cego przy drzwiach Jima.<\/p>\n\n\n\n
– Nooo – odpowiedzia\u0142 Ulrich – Je\u017celi Jim r\u00f3wnie\u017c przyszed\u0142 podjada\u0107 to pewno \u017ce si\u0119 pokapowali. Co teraz?<\/p>\n\n\n\n
– Nie b\u0119dzie przecie\u017c tu sta\u0142 w niesko\u0144czono\u015b\u0107, dorw\u0119 si\u0119 do tego jedzenia chocia\u017cbym mia\u0142 podpisa\u0107 pakt z diab\u0142em.<\/p>\n\n\n\n
========================================<\/p>\n\n\n\n
W pokoju Jeremiego Belpuois, opr\u00f3cz niego samego przebywa\u0142a jeszcze jego kole\u017canka Aelita Stones. Do pokoju zapukali a potem weszli Odd oraz Ulrich.<\/p>\n\n\n\n
– I jak? – Zapyta\u0142 si\u0119 Jeremy, obracaj\u0105c si\u0119 na swoim krze\u015ble obrotowym – Dalej stoi przy tych drzwiach?<\/p>\n\n\n\n
– Jim broni swojego terenu jak lew swej jaskini! – Za\u015bmia\u0142 si\u0119 Ulrich – Wygl\u0105da na to \u017ce nawet Odd si\u0119 nie prze\u015blizgnie.<\/p>\n\n\n\n
– Nie mog\u0105 przez wieczno\u015b\u0107 tych drzwi pilnowa\u0107, w ko\u0144cu sko\u0144czy si\u0119 ten ca\u0142y program! – Rzuci\u0142 oburzony Odd.<\/p>\n\n\n\n
– No tak, tylko czy tw\u00f3j \u017co\u0142\u0105dek to prze\u017cyje? – Powt\u00f3rnie za\u015bmia\u0142 si\u0119 Ulrich.<\/p>\n\n\n\n
– Oj, Odd, przesadzasz. – Odezwa\u0142a si\u0119 Aelita. – Zdrowe jedzenie nie jest takie z\u0142e.<\/p>\n\n\n\n
– Wypluj to albo po\u017ca\u0142ujesz! To jest walka o przetrwanie! – Rzuci\u0142 wyra\u017anie niezadowolony Della Robbia. – Skoro Jim pilnuje bez przerwy przy sto\u0142\u00f3wce, to go po prostu zmusz\u0119 by ust\u0105pi\u0142!<\/p>\n\n\n\n
Aelita spojrza\u0142a na niego, troch\u0119 z niepokojem. – Mam nadziej\u0119 \u017ce nie b\u0119dziesz go zn\u00f3w szanta\u017cowa\u0107?<\/p>\n\n\n\n
========================================<\/p>\n\n\n\n
P\u00f3\u017anym wieczorem \u017cadnego ucznia nie da\u0142o si\u0119 zauwa\u017cy\u0107 na szkolnym podw\u00f3rku. Robi\u0142o si\u0119 coraz ciemniej, i tylko nauczyciel WF dumnie sta\u0142 przy drzwiach sto\u0142\u00f3wki. Zauwa\u017cy\u0142 id\u0105cego w jego kierunku jakiego\u015b ucznia, zas\u0142oni\u0119tego szarym p\u0142aszczem, ciemnymi okularami oraz kapeluszem.<\/p>\n\n\n\n
– Dwa s\u0142oiki psiego, znaczy, pysznego pasztetu mojej babci – odezwa\u0142 si\u0119 Odd, wyci\u0105gaj\u0105c zza pazuchy dwa szare s\u0142oiki z podejrzan\u0105 zawarto\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Jim otworzy\u0142 pokrywk\u0119, pow\u0105cha\u0142 z zadowoleniem – Mmm, twoja babcia przyrz\u0105dza naprawd\u0119 dobry pasztet Della Robbia. Prosz\u0119, zgodnie z obietnic\u0105. – Uchylaj\u0105c delikatnie drzwi wyci\u0105gn\u0105\u0142 papierow\u0105 torb\u0119 by zaraz przekaza\u0107 j\u0105 Oddowi. – Tylko mam nadziej\u0119 \u017ce to pozostanie mi\u0119dzy nami.<\/p>\n\n\n\n
– Oczywi\u015bcie, nikogo tu nie widzia\u0142em prosz\u0119 Pana.<\/p>\n\n\n\n
========================================<\/p>\n\n\n\n
– Ty, ja nie chc\u0119 nic m\u00f3wi\u0107 Odd – Obracaj\u0105c si\u0119 na krze\u015ble w pokoju Jeremiego powiedzia\u0142 Ulrich – ale czy ci si\u0119 nie ko\u0144czy ta psia karma?<\/p>\n\n\n\n
– Ta, a wygl\u0105da na to \u017ce i w sto\u0142\u00f3wce zaczyna brakowa\u0107 zapas\u00f3w. Zosta\u0142o ju\u017c tylko te zdrowe \u017carcie.<\/p>\n\n\n\n
– To co zamierzasz zrobi\u0107? – Zapyta\u0142 si\u0119 Stern, wci\u0105\u017c kr\u0119c\u0105c si\u0119 na krze\u015ble.<\/p>\n\n\n\n
– Najtrudniejsze sytuacje wymagaj\u0105 najwi\u0119kszych po\u015bwi\u0119ce\u0144. – Powiedzia\u0142 W\u0142och po czym stan\u0105\u0142 gwa\u0142townie na r\u00f3wne nogi:<\/p>\n\n\n\n
– Do biblioteki!<\/p>\n\n\n\n
Ulrich a\u017c spad\u0142 z krzes\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
========================================<\/p>\n\n\n\n
Na lekcji historii nauczyciel zbiera\u0142 po kolei referaty od ka\u017cdego ucznia, wcze\u015bniej jednak wys\u0142uchuj\u0105c ich ustnej odpowiedzi na zadane im wcze\u015bniej tematy.<\/p>\n\n\n\n
– Della Robbia! – Zawo\u0142a\u0142 Gilles Fumet – Teraz twoja kolej. Mia\u0142e\u015b przygotowa\u0107 prac\u0119 o antycznym Rzymie.<\/p>\n\n\n\n
– Tak Panie psorze – odpowiedzia\u0142 Odd, wstaj\u0105c z \u0142awki i wychodz\u0105c na \u015brodek sali. – Staro\u017cytny Rzym by\u0142 pa\u0144stwem istniej\u0105cym ju\u017c od oko\u0142o 530 roku przed nasz\u0105 er\u0105. Zosta\u0142o ono zbudowane dzi\u0119ki wsp\u00f3lnemu wysi\u0142kowi \u017co\u0142nierzy i ich dow\u00f3dc\u00f3w. \u017bo\u0142nierze musieli by\u0107 dobrze wyszkoleni, wyposa\u017ceni, oraz wy\u017cywieni. Przyk\u0142adowo podczas kolacji spo\u017cywano wieprzowin\u0119 oraz wo\u0142owin\u0119. Na sto\u0142ach pojawia\u0142y si\u0119 r\u00f3wnie\u017c g\u0119si, kaczki, go\u0142\u0119bie. Rzymianie znani te\u017c byli z sos\u00f3w bez kt\u00f3rych \u017cadna prawdziwa uczta nie mog\u0142a si\u0119 odby\u0107…<\/p>\n\n\n\n
Ostatecznie zako\u0144czy\u0142o si\u0119, \u017ce Odd przez dziesi\u0119\u0107 minut opowiada\u0142 o potrawach jakie spo\u017cywali Rzymianie.<\/p>\n\n\n\n
========================================<\/p>\n\n\n\n
Podczas zaj\u0119\u0107 prowadzonych przez Pana Gustava Chardina, uczniowie przygotowywali si\u0119 do nowego spektaklu. Nauczyciela postanowi\u0142 odwiedzi\u0107 Dyrektor szko\u0142y:<\/p>\n\n\n\n
– A co oni tacy zmarkotnieli? – Zapyta\u0142 si\u0119 Delmas patrz\u0105c na zrezygnowanych podopiecznych.<\/p>\n\n\n\n
– Nie wiem Panie Dyrektorze, wszyscy stracili humor gdy Della Robbia przyni\u00f3s\u0142 w\u0142asnor\u0119cznie wykonane modele dziczyzny do sceny z uczt\u0105. Powinni by\u0107 zadowoleni, ten ch\u0142opak w\u0142o\u017cy\u0142 w to ca\u0142ego ducha!<\/p>\n\n\n\n
Do sali wszed\u0142 nauczyciel WF z do\u015b\u0107 niet\u0119g\u0105 min\u0105.<\/p>\n\n\n\n
– Ja rozumiem \u017ce nasi uczniowie mog\u0105 by\u0107 nieprzyzwyczajeni do zbilansowanej diety… – Pocz\u0105\u0142 m\u00f3wi\u0107 zak\u0142opotany dyrektor, jakby pr\u00f3buj\u0105c si\u0119 broni\u0107. – Ale jako dyrektor mam obowi\u0105zek dba\u0107 o ich zdrowie.<\/p>\n\n\n\n
– Panie dyrektorze – Odezwa\u0142 si\u0119 Jim. – Telewizja przyjecha\u0142a do naszej szko\u0142y.<\/p>\n\n\n\n
– H\u0119? – Zdziwi\u0142 si\u0119 Delmas. – A to niby w jakiej sprawie?<\/p>\n\n\n\n
Przez drzwi sali przeszed\u0142 Thomas Wincent, cz\u0142owiek znany w \u015bwiecie medialnym jako “Telewizja”. Za nim ci\u0105gn\u0119\u0142a si\u0119 kamerzystka z widocznie w\u0142\u0105czon\u0105 kamer\u0105.<\/p>\n\n\n\n
– Zr\u00f3b panoram\u0119 dzieciak\u00f3w. – Rzuci\u0142 do swojej kamerzystki reporter, po czym pocz\u0105\u0142 prowadzi\u0107 reporta\u017c – Czy szko\u0142a Kadic zapewnia prawid\u0142ow\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107 naszych dzieci? Patrz\u0105c na te wychudzone biedaki nale\u017cy w to w\u0105tpi\u0107. Aby pokaza\u0107 Pa\u0144stwu jak bardzo jest \u017ale, wystarczy zapyta\u0107 si\u0119 pierwszego z brzegu ucznia…<\/p>\n\n\n\n
– Moment, Prosz\u0119 Pana! – Spanikowany dyrektor natychmiast podszed\u0142 do dziennikarza.<\/p>\n\n\n\n
========================================<\/p>\n\n\n\n
W szkolnej sto\u0142\u00f3wce d\u0142uga kolejka ci\u0105gn\u0119\u0142a si\u0119 do Rosy, miejscowej kucharki kt\u00f3ra wydawa\u0142a jedzenie. W tem jednak, na sam \u015brodek bez pardonu wepchn\u0105\u0142 si\u0119 Della Robia z wyra\u017anym zadowoleniem na ustach:<\/p>\n\n\n\n
– I co Rossa? Co dzisiaj mamy na obiad?<\/p>\n\n\n\n
– Purre z ziemniak\u00f3w, panierowane kotlety, w\u0119dzon\u0105 kie\u0142bas\u0119. Co sobie wybierzesz, Odd. – Odpowiedzia\u0142a r\u00f3wnie zadowolona kucharka, ciesz\u0105c si\u0119 z mo\u017cliwo\u015bci powrotu do swojej starej kuchni.<\/p>\n\n\n\n
Autor: Wykl\u0119ty<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Zabi\u0142 dzwonek szko\u0142y Kadic. Zako\u0144czy\u0142a si\u0119 niniejszym przerwa, a zebrani na boisku uczniowie oczekiwali na ich nauczyciela. Ten pojawi\u0142 si\u0119 nied\u0142ugo p\u00f3\u017aniej, g\u0142o\u015bno otwieraj\u0105c drzwi: – Hej, wiem \u017ce b\u0119dziecie rozczarowani, ale musz\u0119 od\u0142o\u017cy\u0107 dzisiejsze zawody w bieganiu na setk\u0119! Zebrani u\u015bmiechn\u0119li si\u0119 z miejsca z ulg\u0105 jednocze\u015bnie wiwatuj\u0105c. Odda Dellarobie jednak rozbola\u0142 \u017co\u0142\u0105dek, jakby …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":1782,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[45],"tags":[],"class_list":["post-2494","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-one-shoty"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2494","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2494"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2494\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2499,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2494\/revisions\/2499"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1782"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2494"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2494"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2494"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}