Jeremie siedzia\u0142 przed komputerem i czyta\u0142 artyku\u0142 o specyficznym konkursie na aktywnego fana roku w pewnej spo\u0142eczno\u015bci, zwi\u0105zanej z do\u015b\u0107 popularnym swego czasu serialem telewizyjnym. Sprawa by\u0142a do\u015b\u0107 ciekawa, gdy\u017c rok wcze\u015bniej konkurs ten mia\u0142 form\u0119 g\u0142osowania, ale w tym roku postanowiono, aby zamiast ca\u0142ej spo\u0142eczno\u015bci decydowa\u0142 tylko w\u0142a\u015bciciel organizacji, kt\u00f3ra konkurs rozpisa\u0142a. Okaza\u0142o si\u0119 ostatecznie, \u017ce wygra\u0142 cz\u0142onek rodziny tw\u00f3rcy konkursu i ca\u0142ej kom\u00f3rki spo\u0142eczno\u015bci fan\u00f3w<\/p>\n\n\n\n
– \u201eKurna, ale \u017ceby nawet co\u015b takiego ustawia\u0107 pod nepotyzm \u2013 pomy\u015bla\u0142 okularnik \u2013 na co to komu?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Rozmy\u015blania ch\u0142opaka przerwa\u0142 d\u017awi\u0119k otwieranych drzwi. Do pokoju wesz\u0142a Aelita.<\/p>\n\n\n\n
– Hej, Jeremie, nie przeszkadzam? – zapyta\u0142a r\u00f3\u017cowow\u0142osa.<\/p>\n\n\n\n
– Czy ty mi przeszkadzasz? Kurcz\u0119, nie \u017cartuj, siadaj sobie. Co tam? – odpowiedzia\u0142 blondyn. Przez chwil\u0119 by\u0142 nieco zdziwiony, widz\u0105c ubi\u00f3r swojej przyjaci\u00f3\u0142ki. Dot\u0105d przyzwyczai\u0142 si\u0119 do jej ciemnor\u00f3\u017cowej, d\u0142ugiej sukni, zwanej niekiedy przez Odda habitem, tym razem jednak siedzia\u0142a na jego \u0142\u00f3\u017cku, ubrana w bia\u0142\u0105 koszul\u0119 z ko\u0142nierzem, czerwon\u0105 sp\u00f3dniczk\u0119 i czarne adidasy. Przyzna\u0142, \u017ce wygl\u0105da ona poci\u0105gaj\u0105co, nawet je\u015bli nie w g\u0142owie Einsteinowi by\u0142y zwi\u0105zki. Chyba, \u017ce chemiczne.<\/p>\n\n\n\n
– Wiesz, og\u00f3lnie wszystko dobrze \u2013 zacz\u0119\u0142a Aelita \u2013 Ale\u2026 ostatnio zacz\u0119\u0142am zastanawia\u0107 si\u0119 nad pewn\u0105 kwesti\u0105. Min\u0119\u0142o ju\u017c sporo czasu, odk\u0105d pokonali\u015bmy Xan\u0119.<\/p>\n\n\n\n
– Owszem \u2013 potwierdzi\u0142 Einstein.<\/p>\n\n\n\n
– A jeszcze wi\u0119cej czasu min\u0119\u0142o, odk\u0105d w og\u00f3le to wszystko si\u0119 zacz\u0119\u0142o. Odk\u0105d odpalono Superkomputer, zacz\u0119\u0142am \u017cy\u0107 na nowo, pozna\u0142am nowych przyjaci\u00f3\u0142\u2026 no i ciebie, Jeremie. Tak naprawd\u0119 powinnam ci\u0119 wymieni\u0107 na samym pocz\u0105tku, to ty by\u0142e\u015b pierwsz\u0105 osob\u0105, jaka przem\u00f3wi\u0142a do mnie i jak\u0105 zobaczy\u0142am po tym cholernie d\u0142ugim okresie bezczynno\u015bci, gdy mego ojca \u015bciga\u0142o KGB, a jedynym wyj\u015bciem by\u0142a ucieczka do Lyoko.<\/p>\n\n\n\n
– C\u00f3\u017c\u2026 to w sumie by\u0142 czysty przypadek z tym moim wej\u015bciem do fabryki, opowiada\u0142em ci to ju\u017c wiele razy \u2013 przyzna\u0142 Jeremie.<\/p>\n\n\n\n
– Tak, wiem\u2026 – Aelita w tym momencie skrzy\u017cowa\u0142a nogi i prze\u0142o\u017cy\u0142a jedn\u0105 na drug\u0105, a potem na lewe kolano po\u0142o\u017cy\u0142a d\u0142onie \u2013 ale zobacz, ile si\u0119 zmieni\u0142o przez ten czas. Dop\u00f3ki nie wszed\u0142e\u015b, my\u015bla\u0142am, \u017ce b\u0119d\u0119 wirtualna do ko\u0144ca \u015bwiata. A jednak jestem tu teraz, siedz\u0119, czuj\u0119, oddycham, wci\u0105\u017c rosn\u0119, cho\u0107 teoretycznie niby powinnam ju\u017c by\u0107 doros\u0142a kobiet\u0105\u2026 no, ale jednak jestem tutaj.<\/p>\n\n\n\n
– Racja\u2026 to mo\u017ce brzmie\u0107 jak science-fiction, ale jeste\u015b dziewczyn\u0105 z komputera praktycznie \u2013 u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 Einstein.<\/p>\n\n\n\n
– Jakby nie patrze\u0107\u2026 ale tak naprawd\u0119 my\u015bla\u0142am o czym\u015b innym. Sam wiesz, jak trudno by\u0142o mi w pierwszych tygodniach po wy\u0142\u0105czeniu Superkomputera i pokonaniu Xany. Wiesz, co po\u015bwi\u0119cili\u015bmy\u2026 co ja po\u015bwi\u0119ci\u0142am. Nie mam ojca, matka zaginiona\u2026 pocz\u0105tkowo my\u015bla\u0142am, \u017ce jestem tu kompletnie sama.<\/p>\n\n\n\n
– Wiesz przecie\u017c, \u017ce tak nie jest \u2013 zwr\u00f3ci\u0142 uwag\u0119 Jeremie.<\/p>\n\n\n\n
– Tak, wiem. W ko\u0144cu mam oddanych przyjaci\u00f3\u0142: Yumi, Odda, Ulricha\u2026 no i mam te\u017c ciebie, Jeremie. To ty odegra\u0142e\u015b w moim \u017cyciu, w tej jego drugiej cz\u0119\u015bci, najistotniejsz\u0105 rol\u0119.<\/p>\n\n\n\n
– Nie przesadzaj \u2013 zarumieni\u0142 si\u0119 blondyn \u2013 Nie a\u017c tak najistotniejsz\u0105.<\/p>\n\n\n\n
– Jak nie? A kto mnie odkry\u0142? Kto ze mn\u0105 rozmawia\u0142 po nocach, wyja\u015bniaj\u0105c mi \u015bwiat i przypominaj\u0105c pewne rzeczy? Kto mnie wprowadza\u0142 w tajniki ziemskiego \u017cycia, zanim si\u0119 nie skuma\u0142am, \u017ce ja to wiem? Kto mnie sprowadzi\u0142 na Ziemi\u0119 i czuwa\u0142 podczas pierwszej nocy? Ty, Jeremie.<\/p>\n\n\n\n
– Ale ja to robi\u0142em tak po prostu, z mi\u2026 – tu Jeremie uzna\u0142, \u017ce mo\u017ce lekko si\u0119 zagalopowa\u0142, ale zaraz si\u0119 poprawi\u0142 \u2013 Z mojej zwyczajnej woli.<\/p>\n\n\n\n
– Tak, wiem. Dlatego to doceniam\u2026 tylko, \u017ce mog\u0142e\u015b mie\u0107 takie odczucie, \u017ce nie okazywa\u0142am tego.<\/p>\n\n\n\n
– Nie, spokojnie, Aelita, nie mia\u0142em takiego odczucia, rozumiem twoj\u0105 sytuacj\u0119, mia\u0142a\u015b wi\u0119ksze problemy na g\u0142owie ni\u017c jakie\u015b okazywanie docenienia dla zwyk\u0142ego okularnika.<\/p>\n\n\n\n
– Jeremie\u2026 nie, nie zwyk\u0142ego okularnika. Nie wiem, czy zauwa\u017cy\u0142e\u015b, ale nie wymieni\u0142am ci\u0119 jako przyjaciela. Domy\u015blasz si\u0119, czemu?<\/p>\n\n\n\n
– Bo mnie przesta\u0142a\u015b lubi\u0107 \u2013 za\u015bmia\u0142 si\u0119 Einstein.<\/p>\n\n\n\n
– Oj, Jeremie\u2026 nie dlatego. Z innego powodu. Bo moim zdaniem nazwanie ci\u0119 tylko przyjacielem to za ma\u0142o. Odegra\u0142e\u015b\u2026 i w sumie nadal odgrywasz wa\u017cn\u0105 rol\u0119 w moim \u017cyciu. Jedyn\u0105 w swoim rodzaju. Bo i taki w\u0142a\u015bnie jeste\u015b. Jedyny w swoim rodzaju. Zrozumia\u0142am to. Zrozumia\u0142am, \u017ce tak naprawd\u0119 to dzi\u0119ki tobie tu jestem. Mam wobec ciebie d\u0142ug nie do sp\u0142aty, bo nie da si\u0119 sp\u0142aci\u0107 podarowania komu\u015b \u017cycia.<\/p>\n\n\n\n
– Aelita\u2026 – Jeremie bardzo si\u0119 zdziwi\u0142 jej s\u0142owami \u2013 Ja wiem, \u017ce mo\u017cesz to traktowa\u0107 jako co\u015b nadzwyczajnego, ale naprawd\u0119, nie musisz tego tak nazywa\u0107. To zwyk\u0142a pomoc.<\/p>\n\n\n\n
– Jeremie\u2026 ja tego nigdy nie nazw\u0119 zwyk\u0142\u0105 pomoc\u0105. Jeste\u015b moim wybawicielem. D\u0142ugo my\u015bla\u0142am nad tym, jak mam ci teraz wynagrodzi\u0107 za to wszystko\u2026<\/p>\n\n\n\n
-Nie musisz mi nic wynagradza\u0107.. – pr\u00f3bowa\u0142 jej przerwa\u0107 Jeremie. W tym momencie r\u00f3\u017cowow\u0142osa wsta\u0142a z \u0142\u00f3\u017cka, podesz\u0142a do fotela, na kt\u00f3rym siedzia\u0142 ch\u0142opak i przykl\u0119kn\u0119\u0142a na jedno kolano przed nim, by mie\u0107 jego twarz idealnie przed sob\u0105. Przy\u0142o\u017cy\u0142a mu palec do ust i powiedzia\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
– Nie, Jeremie. Musz\u0119. I chc\u0119. Znam jeden spos\u00f3b\u2026<\/p>\n\n\n\n
Aelita obj\u0119\u0142a d\u0142o\u0144mi twarz okularnika, zamkn\u0119\u0142a oczy i zacz\u0119\u0142a powoli, acz bardzo czule ca\u0142owa\u0107 go w usta. Jeremie by\u0142 tym zachowaniem oszo\u0142omiony, ale jednak po chwili odruchowo po\u0142o\u017cy\u0142 swoje r\u0119ce na barkach dziewczyny, cho\u0107 i tak bardziej aktywna by\u0142a ona. Po tej do\u015b\u0107 d\u0142ugiej chwili, kt\u00f3ra w \u015bwiadomo\u015bci pary rozci\u0105gn\u0119\u0142a si\u0119 bardzo, Aelita powiedzia\u0142a:<\/p>\n\n\n\n
– Kocham ci\u0119, Jeremie.<\/p>\n\n\n\n
Ch\u0142opak przez chwil\u0119 wci\u0105\u017c jeszcze by\u0142 pod wra\u017ceniem tego, co si\u0119 sta\u0142o i nie m\u00f3g\u0142 wydusi\u0107 z siebie s\u0142owa. W my\u015blach jednak by\u0142 bardzo zadowolony.<\/p>\n\n\n\n
Aelita wsta\u0142a z kolan i oznajmi\u0142a:<\/p>\n\n\n\n
– Je\u015bli tylko mog\u0119 mie\u0107 do ciebie jedn\u0105 pro\u015bb\u0119\u2026 to chc\u0119 by\u0107 twoja\u2026 je\u015bli zechcesz. Nie musisz si\u0119 \u015bpieszy\u0107 z decyzj\u0105, po prostu je\u015bli b\u0119dziesz gotowy, powiesz mi, dobrze?<\/p>\n\n\n\n
Jeremie przytakn\u0105\u0142.<\/p>\n\n\n\n
– No, dobra\u2026 – Aelita podesz\u0142a jeszcze do ch\u0142opaka i uca\u0142owa\u0142a go w policzek \u2013 widzimy si\u0119 potem na sto\u0142\u00f3wce.<\/p>\n\n\n\n
I wysz\u0142a z pokoju.<\/p>\n\n\n\n
– \u201eCholera\u2026 co to si\u0119 sta\u0142o\u2026?\u201d – pomy\u015bla\u0142 Jeremie.<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Milly i Tamiya siedzia\u0142y w swoim pokoju-redakcji.<\/p>\n\n\n\n
– Mam pomys\u0142 \u2013 powiedzia\u0142a Tamiya \u2013 Mo\u017ce zamiast czeka\u0107, a\u017c Sissi nas odwiedzi, to zadzwonimy do niej?<\/p>\n\n\n\n
– W sumie racja \u2013 zgodzi\u0142a si\u0119 Milly \u2013 W ko\u0144cu jako dziennikarki z prawdziwego zdarzenia powinny\u015bmy same zdobywa\u0107 wie\u015bci, a nie czeka\u0107, a\u017c kto\u015b nam je \u0142askawie przyniesie.<\/p>\n\n\n\n
Na biurku le\u017ca\u0142a specjalna przystawka do kom\u00f3rki, przypominaj\u0105ca telefon stacjonarny. Po pod\u0142\u0105czeniu do niej smartfona mo\u017cna by\u0142o dzwoni\u0107 tak jak dawniej, by\u0142a nawet taka bia\u0142a s\u0142uchawka. Dziewczyny kupi\u0142y sobie taki gad\u017cet, \u017ceby jak najbardziej upodobni\u0107 sw\u00f3j pok\u00f3j do prawdziwej redakcji. Nie wahaj\u0105c si\u0119, Milly wybra\u0142a numer do c\u00f3rki dyrektora i w\u0142\u0105czy\u0142a tryb g\u0142o\u015bnom\u00f3wi\u0105cy, aby Tamiya mog\u0142a r\u00f3wnie\u017c s\u0142ysze\u0107 przebieg rozmowy.<\/p>\n\n\n\n
– No, co chcecie? – bardzo uprzejmie odebra\u0142a Sissi.<\/p>\n\n\n\n
– Hej Sissi, tu Milly, dzwoni\u0119 z redakcji.<\/p>\n\n\n\n
– Wiem o tym, mam ten numer zapisany, a\u017c taka t\u0119pa to nie jestem.<\/p>\n\n\n\n
\u201eZ tym to bym polemizowa\u0142a\u201d – pomy\u015bla\u0142a Tamiya, ale nie m\u00f3wi\u0142a tego na g\u0142os, maj\u0105c \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce c\u00f3rka dyrektora mog\u0142aby to us\u0142ysze\u0107.<\/p>\n\n\n\n
– A, no racja. Wiesz…dzwonimy do ciebie, bo mamy pewn\u0105 spraw\u0119\u2026<\/p>\n\n\n\n
– W sumie nawet dobrze si\u0119 sk\u0142ada, mia\u0142am tam do was podej\u015b\u0107, bo mam pewne wa\u017cne wie\u015bci, ale jak dzwonicie, to nawet lepiej, oszcz\u0119dz\u0119 sobie u\u017cywania moich wspania\u0142ych n\u00f3g.<\/p>\n\n\n\n
– Naprawd\u0119? A co to za wie\u015bci? Czy\u017cby co\u015b o regulaminie? – zapyta\u0142a Milly.<\/p>\n\n\n\n
– No no, m\u0142oda, wida\u0107 \u017ce jednak troch\u0119 tej intuicji masz. Owszem, znam par\u0119 zapis\u00f3w, ona si\u0119 pewnie nikomu w tej szkole nie spodobaj\u0105\u2026<\/p>\n\n\n\n
– Tak my\u015blisz? A co tam mam by\u0107?<\/p>\n\n\n\n
– Dowiedzia\u0142am si\u0119, \u017ce maj\u0105 by\u0107 wprowadzone obowi\u0105zkowe mundurki szkolne. Do tego absolutny zakaz u\u017cywania telefon\u00f3w kom\u00f3rkowych na lekcjach i przerwach, obowi\u0105zuj\u0105cy na terenie ca\u0142ej szko\u0142y oraz internatu.<\/p>\n\n\n\n
– \u017be co? – zdziwi\u0142a si\u0119 Milly \u2013 Czemu dyrektor chce to wprowadzi\u0107?<\/p>\n\n\n\n
– Mnie si\u0119 pytasz? Gada\u0142 co\u015b o jakiej\u015b reformie, ustawie, ale ja si\u0119 na tym ni cholery nie znam! No, dobra, my\u015bl\u0119 \u017ce te informacje si\u0119 przydadz\u0105, jak co\u015b wi\u0119cej b\u0119d\u0119 wiedzie\u0107, to dam zna\u0107. Musz\u0119 ko\u0144czy\u0107, id\u0119 trenowa\u0107 taniec, na razie \u2013 Sissi od\u0142o\u017cy\u0142a s\u0142uchawk\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Redaktorki by\u0142y bardzo zaskoczone rewelacjami otrzymanymi od Sissi.<\/p>\n\n\n\n
– Mundurki? Zakaz na kom\u00f3rki? Co oni, chc\u0105 nam tu \u015bredniowiecze urz\u0105dzi\u0107, czy szko\u0142\u0119 Legii Cudzoziemskiej? I co jeszcze wymy\u015bl\u0105? – zastanawia\u0142a si\u0119 Tamiya \u2013 Wydaje mi si\u0119, \u017ce to dopiero pocz\u0105tek.<\/p>\n\n\n\n
– Wiesz, Tamiya, mi si\u0119 wydaje, \u017ce to faktycznie mo\u017ce mie\u0107 zwi\u0105zek z ustaw\u0105. Kilka dni temu w Dzienniku podawali, \u017ce przyj\u0119to reform\u0119 szkolnictwa.<\/p>\n\n\n\n
– Mo\u017ce i tak. Ale kurna, zawsze si\u0119 takie reformy robi\u0142o bardzo d\u0142ugo, wi\u0119kszo\u015b\u0107 si\u0119 tymi ustawami najwy\u017cej podciera\u0142a. Co ich teraz napad\u0142o, \u017ceby si\u0119 kurczowo do zalece\u0144 ministra stosowa\u0107? Dyrektor Delmas powinien chyba pami\u0119ta\u0107 strajki w sprawie kom\u00f3rek, gdy kilka lat temu pr\u00f3bowa\u0142 wprowadzi\u0107 zakaz. By\u0142y\u015bmy tam, nie pami\u0119tasz?<\/p>\n\n\n\n
– Oj tak, pami\u0119tam, podobno nawet na radzie pedagogicznej kto\u015b proponowa\u0142, aby nauczycieli te\u017c to obejmowa\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
– A skoro teraz to ju\u017c ustawowo jest dekretowane, to i \u0142atwiej to wprowadza\u0107\u2026 cholera \u2013 Tamiya co\u015b sobie przypomnia\u0142a \u2013 Ju\u017c wszystko rozumiem.<\/p>\n\n\n\n
– Co rozumiesz? – dopyta\u0142a si\u0119 Milly.<\/p>\n\n\n\n
– Jak to co? Ta rozmowa z Jimem! Nie pami\u0119tasz, jak si\u0119 zawaha\u0142, gdy wspomnia\u0142y\u015bmy o sondzie w\u015br\u00f3d uczni\u00f3w w sprawie nowego regulaminu? I jak zacz\u0105\u0142 gada\u0107 o zatwierdzaniu tekst\u00f3w, a do tego sugerowa\u0142, \u017ce mo\u017ce lepiej nie komentowa\u0107 tego w gazetce\u2026<\/p>\n\n\n\n
– O kurna\u2026 faktycznie. Czyli to tak chc\u0105 to zrobi\u0107! Przyklepa\u0107 wszystko, a ty, g\u0142upi uczniu, zamknij mord\u0119 i r\u00f3b co ka\u017cemy? O nie nie, tu trzeba zadzia\u0142a\u0107, jak wolna prasa!<\/p>\n\n\n\n
– Ale co my mamy zrobi\u0107?<\/p>\n\n\n\n
– No i tu, moja przyjaci\u00f3\u0142ko, niestety obecnie jeste\u015bmy w dupie. Ale co\u015b wymy\u015blimy, nie martw si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Yumi siedzia\u0142a w swoim pokoju i czyta\u0142a \u201eGwiazd naszych wina\u201d Johna Greena. Co prawda ksi\u0105\u017ck\u0119 wydano kilka lat temu, ale dopiero niedawno, b\u0119d\u0105c w Auchanie, Japonka zauwa\u017cy\u0142a j\u0105 w okazyjnej cenie dw\u00f3ch Euro. Pomy\u015bla\u0142a, \u017ce skoro widzia\u0142a film, a wiele os\u00f3b chwali\u0142o powie\u015b\u0107, to warto si\u0119 w ni\u0105 zaopatrzy\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Z lektury wyrwa\u0142 j\u0105 dzwonek telefonu. Spojrza\u0142a na wy\u015bwietlacz \u2013 dzwoni\u0142 Jeremie. To j\u0105 troszk\u0119 zaskoczy\u0142o, bo o ile wcze\u015bniej by\u0142o to dla niej codzienno\u015bci\u0105, to od czasu pokonania Xany cz\u0119stotliwo\u015b\u0107 po\u0142\u0105cze\u0144 telefonicznych spad\u0142a, bo i tak wszyscy widzieli si\u0119 codziennie w szkole.<\/p>\n\n\n\n
– Tak, s\u0142ucham? O, cze\u015b\u0107 Jeremie, co tam? Nie, nie przeszkadzasz, w\u0142a\u015bnie odpoczywam\u2026. Chcesz ze mn\u0105 porozmawia\u0107? No to s\u0142ucham, co si\u0119 sta\u0142o\u2026 a, to nie jest na telefon\u2026 czy mog\u0119 przyj\u015b\u0107\u2026 wiesz, teraz musz\u0119 zerka\u0107 na brata, ale za trzy godziny matka z pracy wr\u00f3ci, to wtedy ci\u0119 odwiedz\u0119. Dobra, do zobaczenia!<\/p>\n\n\n\n
\u201eKurcz\u0119, Jeremie chce ze mn\u0105 rozmawia\u0107 o czym\u015b? To\u0107 Aelit\u0119 ma bli\u017cej. A to mo\u017ce w\u0142a\u015bnie o ni\u0105 chodzi i chce si\u0119 poradzi\u0107 kogo\u015b starszego\u2026 no, c\u00f3\u017c, zobaczymy\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Yumi zesz\u0142a do salonu, gdzie by\u0142 Hiroki. Tym razem nie za bardzo musia\u0142a si\u0119 nim zajmowa\u0107, wystarczy\u0142o da\u0107 mu je\u015b\u0107 i zerka\u0107, czy nie zrobi sobie krzywdy. Ale ch\u0142opiec nie robi\u0142 nic niebezpiecznego, siedzia\u0142 na kanapie i ogl\u0105da\u0142 telewizj\u0119.<\/p>\n\n\n\n
– Co to za program? – spyta\u0142a Yumi, widz\u0105c na ekranie dw\u00f3ch facet\u00f3w: jednego bruneta, do\u015b\u0107 grubego, z krzywymi i zepsutymi z\u0119bami oraz brudnymi r\u0119kami, i drugiego, blondyna, kt\u00f3ry r\u00f3wnie\u017c wygl\u0105da\u0142 niezbyt ciekawie, zapewne pi\u0142.<\/p>\n\n\n\n
– Kononowicz i Suchodolski Show, nowy program z Polski dla dzieci, bardzo \u015bmieszny i edukacyjny \u2013 odpowiedzia\u0142 Hiroki.<\/p>\n\n\n\n
W\u0142a\u015bnie pokazywano scen\u0119, jak Suchodolski, kt\u00f3ry by\u0142 chudszy jad\u0142 obiad:<\/p>\n\n\n\n
– No, dzie\u0144 dobry, og\u00f3\u0142em, dzi\u0119kuj\u0119 bardzo widzom za paczk\u0119, Marian wys\u0142a\u0142 kie\u0142bas\u0119 bo\u017c\u0105, dobra b\u0119dzie, na kolacj\u0119 si\u0119 nada.<\/p>\n\n\n\n
Zza kadru dochodzi\u0142 g\u0142os Kononowicza:<\/p>\n\n\n\n
– A to to S\u0142awek przys\u0142a\u0142 nam.<\/p>\n\n\n\n
Suchodolski si\u0119 zdenerwowa\u0142 przerwaniem monologu:<\/p>\n\n\n\n
– Ale ty zamknij mord\u0119, kto wysy\u0142a\u0142. Zamknij mord\u0119, konfidencie jeden cholerny!<\/p>\n\n\n\n
Yumi nieco si\u0119 zafrasowa\u0142a:<\/p>\n\n\n\n
– Hiroki\u2026 to na pewno jest program dla dzieci?<\/p>\n\n\n\n
– Jasne, tak napisali w Tele Tygodniu \u2013 ch\u0142opiec poda\u0142 swojej siostrze gazet\u0119 z programem. Istotnie, widnia\u0142o tam, \u017ce prezentowany program jest audycj\u0105 dla dzieci i m\u0142odzie\u017cy.<\/p>\n\n\n\n
– A teraz pokazuje wam, co to dostali\u015bmy \u2013 Suchodolski prezentowa\u0142 przes\u0142ane przez widz\u00f3w dary \u2013 tu s\u0105 \u017celki, tu natomiast cukierki, mleczne\u2026<\/p>\n\n\n\n
Gdy Suchodolski, zwany tak\u017ce Majorem przerwa\u0142 na chwil\u0119, szukaj\u0105c kolejnych produkt\u00f3w, pojawi\u0142 si\u0119 Kononowicz, kt\u00f3ry powiedzia\u0142:<\/p>\n\n\n\n
– Kurwa.<\/p>\n\n\n\n
Na to Major si\u0119 zirytowa\u0142 i oznajmi\u0142 Krzysztofowi:<\/p>\n\n\n\n
– Prosz\u0119 nie przeklina\u0107, \u015bmieciu pierdolony! Bo ja tu nagrywam, a ty mi przeklinasz, szczurze wodny!<\/p>\n\n\n\n
Hiroki zacz\u0105\u0142 si\u0119 \u015bmia\u0107.<\/p>\n\n\n\n
– No i co tu jest \u015bmiesznego? – spyta\u0142a Yumi \u2013 To ma by\u0107 program dla dzieci? Z wyrazami brzydkimi?<\/p>\n\n\n\n
– Oj siostra \u2013 odpowiedzia\u0142 jej brat, wci\u0105\u017c rechocz\u0105c z tych wyrafinowanych \u017cart\u00f3w \u2013 Ale to jest \u015bmieszne i edukacyjne, bo Major uczy, by nie przeklina\u0107.<\/p>\n\n\n\n
– M\u00f3wi\u0105c do przyjaciela \u201e\u015bmieciu pierdolony\u201d? Gdzie tu sens, gdzie logika?<\/p>\n\n\n\n
– No kurcz\u0119, a sk\u0105d mamy wiedzie\u0107, jakich s\u0142\u00f3w mamy nie u\u017cywa\u0107, je\u015bli by si\u0119 ich nie m\u00f3wi\u0142o?<\/p>\n\n\n\n
– Ech\u2026 – zaduma\u0142a si\u0119 Yumi \u2013 Za moich czas\u00f3w takich dziwactw nie by\u0142o.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Jeremie siedzia\u0142 przed komputerem i czyta\u0142 artyku\u0142 o specyficznym konkursie na aktywnego fana roku w pewnej spo\u0142eczno\u015bci, zwi\u0105zanej z do\u015b\u0107 popularnym swego czasu serialem telewizyjnym. Sprawa by\u0142a do\u015b\u0107 ciekawa, gdy\u017c rok wcze\u015bniej konkurs ten mia\u0142 form\u0119 g\u0142osowania, ale w tym roku postanowiono, aby zamiast ca\u0142ej spo\u0142eczno\u015bci decydowa\u0142 tylko w\u0142a\u015bciciel organizacji, kt\u00f3ra konkurs rozpisa\u0142a. Okaza\u0142o si\u0119 …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"parent":203,"menu_order":11,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[22],"tags":[],"class_list":["post-232","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-bezlyoko"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/232","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=232"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/232\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":233,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/232\/revisions\/233"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/203"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=232"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=232"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=232"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}