Wiewi\u00f3rka przemkn\u0119\u0142a po \u015bniegu tu\u017c przed kilkuletni\u0105 dziewczynk\u0105. R\u00f3\u017cowow\u0142osa krzykn\u0119\u0142a do ojca, co widzia\u0142a, lecz on nie uwierzy\u0142. Kaza\u0142 jej wraca\u0107 do \u015brodka, by si\u0119 nie przezi\u0119bi\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
***<\/p>\n\n\n\n
Aelita rzadko dekoncentrowa\u0142a si\u0119 podczas matematyki, teraz jednak nie by\u0142a w stanie my\u015ble\u0107 o tych wszystkich r\u00f3wnaniach, kt\u00f3re pojawia\u0142y si\u0119 na tablicy szybciej, ni\u017c by\u0142a w stanie je przepisywa\u0107. Od kilku dni m\u0119czy\u0142y j\u0105 sny. Wspomnienia z dzieci\u0144stwa bez \u017cadnego konkretnego kontekstu- ot urywki. Przypomnia\u0142 jej si\u0119 tort z sz\u00f3stych urodzin, wsp\u00f3lne czytanie z ojcem, nawet co\u015b zwi\u0105zanego z jej matk\u0105 – jak zak\u0142ada\u0142a jasn\u0105 peruk\u0119, gdy wybiera\u0142a si\u0119 na zakupy. Zap\u0119ta\u0142o si\u0119 to jednak w niesko\u0144czone kr\u0119gi. Kilka kr\u0119g\u00f3w i cztery linie. Znak Xany. Sen zawsze si\u0119 nim ko\u0144czy\u0142. Ale przecie\u017c Xana nie \u017cy\u0142. Prawda?<\/p>\n\n\n\n
Zacznijmy mo\u017ce od tego, \u017ce Xana \u017cy\u0142 w przynajmniej kilku wersjach tego czasu. Na pewno w kt\u00f3rej\u015b nawet wygra\u0142. W innej prze\u017cy\u0142 w komputerze profesora Tyrona, kt\u00f3ry w tej przestrzeni dopiero przypomina\u0142 sobie, nad czym kiedy\u015b pracowa\u0142- znalaz\u0142 jaka\u015b star\u0105 notatk\u0119, czy mo\u017ce Anthea przypomnia\u0142a mu o dziele Walda. W jeszcze innej czasoprzestrzeni Xana przetrwa\u0142 w ciele zwyk\u0142ej wiewi\u00f3rki. Wiewi\u00f3rki, kt\u00f3r\u0105 paradoks czasu wys\u0142a\u0142 do tej kilkuletniej dziewczynki.<\/p>\n\n\n\n
Zatem Xana \u017cy\u0142, cho\u0107 nie by\u0142 to ten sam Xana. Sk\u0105d jednak ten paradoks? Sk\u0105d Xana wzi\u0105\u0142 si\u0119 w spokojnej kryj\u00f3wce Walda?<\/p>\n\n\n\n
C\u00f3\u017c, to chyba by\u0142a wina Jeremiego. Tak przynajmniej s\u0105dzi\u0142, gdy postanowi\u0142 samotnie wybra\u0107 si\u0119 do tej czasoprzestrzeni.<\/p>\n\n\n\n
***<\/p>\n\n\n\n
Pojawi\u0142 si\u0119 zgodnie z planem w fabryce. Nikogo nie by\u0142o, wi\u0119c odetchn\u0105\u0142 z ulg\u0105. Schowa\u0142 do torby paralizator, kt\u00f3ry na t\u0105 okazj\u0119 kupi\u0142 i poszed\u0142 na g\u00f3r\u0119. Winda skrzypia\u0142a, zupe\u0142nie jak w jego czasoprzestrzeni. U\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 delikatnie. Pewnie nie da rady wr\u00f3ci\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Znalaz\u0142 si\u0119 w sali superkomputera. Niewiele si\u0119 tu zmieni\u0142o, jednak widzia\u0142, \u017ce nie jest u siebie. Le\u017ca\u0142a tu masa nowych rzeczy, krzes\u0142o by\u0142o wymienione, a monitor\u00f3w by\u0142o ze dwa razy wi\u0119cej. Ch\u0142opak podszed\u0142 do interfejsu. Musia\u0142 znale\u017a\u0107 Xan\u0119. Wiedzia\u0142 jak, nie wiedzia\u0142 gdzie. Wpisa\u0142 dane, kt\u00f3re superkomputer powinien powi\u0105za\u0107 z programem.<\/p>\n\n\n\n
Mi\u0142o. Rezerwat wiewi\u00f3rek.<\/p>\n\n\n\n
Czy wiewi\u00f3rki by\u0142y pod jak\u0105\u015b szczeg\u00f3ln\u0105 ochron\u0105 w tym \u015bwiecie? Jeremy potrzebowa\u0142 chwili, by zorientowa\u0107 si\u0119, co si\u0119 sta\u0142o. Jaka\u015b epidemia. Gatunek zagro\u017cony wygini\u0119ciem. Zosta\u0142o oko\u0142o stu osobnik\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
– Cwany jeste\u015b Xana. Cwany – przyzna\u0142 Jeremy, wstaj\u0105c z krzes\u0142a. W tym momencie otworzy\u0142y si\u0119 drzwi windy.<\/p>\n\n\n\n
***<\/p>\n\n\n\n
R\u00f3\u017cowow\u0142osa spojrza\u0142a na okularnika. Nie widzia\u0142a go od kilku lat. Od kiedy zgin\u0105\u0142. Co wi\u0119c tu robi\u0142? Patrzy\u0142a na niego z niedowierzaniem. Przygl\u0105da\u0142a si\u0119. By\u0142 wy\u017cszy, ni\u017c pami\u0119ta\u0142a. Mia\u0142 delikatny, jasny zarost, kt\u00f3rym najwyra\u017aniej stara\u0142 si\u0119 przykry\u0107 te kilka pokr\u0119conych blizn. Na szyi majaczy\u0142a si\u0119 blizna po poparzeniu. W kszta\u0142cie znaku Xany.<\/p>\n\n\n\n
Aelita przekl\u0119\u0142a i wyci\u0105gn\u0119\u0142a z kieszeni no\u017cyk.<\/p>\n\n\n\n
– Poczekaj chwil\u0119 – krzykn\u0105\u0142 do niej Jeremy. Uni\u00f3s\u0142 delikatnie r\u0119ce, by je pokaza\u0107 dziewczynie. – Szukam Xany. Pom\u00f3\u017c mi go pokona\u0107.<\/p>\n\n\n\n
K\u0142amca.<\/p>\n\n\n\n
\u00ad\u00ad\u2014 K\u0142amiesz- powiedzia\u0142a Aelita i rzuci\u0142a si\u0119 na niego.<\/p>\n\n\n\n
***<\/p>\n\n\n\n
Wiewi\u00f3rka przemkn\u0119\u0142a po dachu Kadic. Nie \u0142atwo by\u0142o zmyli\u0107 superkomputer, ale gdy przesta\u0142 wysy\u0142a\u0107 sygna\u0142 szukania, Xana mia\u0142 woln\u0105 r\u0119k\u0119. Po chwili w\u015blizgn\u0105\u0142 si\u0119 do pokoju, kt\u00f3ry w jego czasoprzestrzeni nale\u017ca\u0142 do Jeremiego. Jakie\u017c by\u0142o jego zdziwienie, gdy zasta\u0142 tam rzeczy zupe\u0142nie obcej osoby. Czu\u0142 zapach spalenizny. Znalaz\u0142 to za szaf\u0105. Kawa\u0142ek jakiej\u015b ksi\u0105\u017cki<\/p>\n\n\n\n
Wi\u0119c Jeremy zgin\u0105\u0142? Xana tak d\u0142ugo si\u0119 ukrywa\u0142, \u017ce jego tutejsza wersja zd\u0105\u017cy\u0142a wszystkich pozabija\u0107? Przecie\u017c to niepotrzebne! On nigdy nie pr\u00f3bowa\u0142 zabija\u0107 ludzi. Nawet w ostatniej chwili, gdy nie mia\u0142 ju\u017c innego wyboru, ni\u017c zabi\u0107 lub uciec.<\/p>\n\n\n\n
Skoczy\u0142 na klamk\u0119 i wybieg\u0142 na korytarz. Zacz\u0105\u0142 szuka\u0107 reszty. Pok\u00f3j Williama- kto\u015b inny. Pok\u00f3j Aelity- zamkni\u0119ty. W pokoju Urlicha i Odda, znalaz\u0142 tylko tego pierwszego. Siedzia\u0142 na jedynym w tym pokoju \u0142\u00f3\u017cku i uczy\u0142 si\u0119 czego\u015b. Xana wskoczy\u0142 na niego, zwracaj\u0105c jego uwag\u0119, a p\u00f3\u017aniej dotkn\u0105\u0142 jego telefonu.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Co si\u0119 z wami sta\u0142o?<\/p>\n\n\n\n
Doda\u0142 sw\u00f3j znak. Nie by\u0142 pewien, czy powinien, ale zrobi\u0142 to.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Zabi\u0142e\u015b nas, zapomnia\u0142e\u015b? \u2013 warkn\u0105\u0142 Ulrich. Nie zdziwi\u0142a go posta\u0107 wiewi\u00f3rki.<\/p>\n\n\n\n
– Wi\u0119c czemu kt\u00f3ry\u015b z was mnie szuka?<\/p>\n\n\n\n
Ulrich zerwa\u0142 si\u0119 na r\u00f3wne nogi.<\/p>\n\n\n\n
– Szuka? – zdziwi\u0142 si\u0119. Pozwoli\u0142 Xanie wskoczy\u0107 na jego rami\u0119 i wybieg\u0142 z pokoju. Po kilkunastu minutach znalaz\u0142 si\u0119 ju\u017c w fabryce. Znalaz\u0142 cia\u0142o. Cia\u0142o Jeremiego, starszego i dziwacznie ubranego. P\u00f3\u017aniej znalaz\u0142 te\u017c Aelit\u0119. By\u0142a w szoku, p\u0142aka\u0142a. Nie zwr\u00f3ci\u0142a uwagi ani na Ulricha, ani na wiewi\u00f3rk\u0119. Po chwili straci\u0142a przytomno\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u00ad- Nie mog\u0119 wezwa\u0107 karetki- powiedzia\u0142 Ulrich. – Wybacz, kochanie.<\/p>\n\n\n\n
Wsta\u0142 i odszed\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Xana spogl\u0105da\u0142 to na niego, to na znikaj\u0105c\u0105 w oddali r\u00f3\u017cowow\u0142os\u0105. To nie tak powinno si\u0119 zako\u0144czy\u0107. Nie takie zako\u0144czenie przewidywa\u0142 dla tej czasoprzestrzeni. Czy\u017cby opr\u00f3cz niego, te kilkana\u015bcie lat temu, pojawi\u0142 si\u0119 tutaj kto\u015b jeszcze? Kto\u015b, kto zepsu\u0142 wszystko? Zabi\u0142 wojownik\u00f3w, tak samo jak reszt\u0119? Jak po\u0142ow\u0119 ludzko\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
***<\/p>\n\n\n\n
Zastan\u00f3wmy si\u0119, co by by\u0142o, gdyby opr\u00f3cz Xany, w jakiej\u015b czasoprzestrzeni \u017cy\u0142by kto\u015b du\u017co gorszy. Kto\u015b, kogo Xana powstrzymywa\u0142by od zg\u0142adzenia ludzko\u015bci. Co by si\u0119 wtedy sta\u0142o, gdy Xana zosta\u0142by pokonany? Gdyby znikn\u0105\u0142 w cyfrowym morzu, albo utkn\u0105\u0142 gdzie\u015b mi\u0119dzy Lyoko a Kor\u0105? Ten drugi przeciwnik nie dba\u0142by o wojownik\u00f3w. W og\u00f3le. Zabi\u0142by ich, albo uczyni\u0142 swoimi niewolnikami. Oczywi\u015bcie pos\u0142uguj\u0105c si\u0119 tym samym znakiem. Znakiem Xany.<\/p>\n\n\n\n
A mo\u017ce znakiem Hoppera?<\/p>\n\n\n\n
***<\/p>\n\n\n\n
Wiewi\u00f3rka zasn\u0119\u0142a na poduszce Ulricha. Dwa dni temu w fabryce znaleziono cia\u0142o nastolatki. Kr\u0119ci\u0142a si\u0119 tam masa os\u00f3b, na szcz\u0119\u015bcie jednak tutejszy Xana dobrze pilnowa\u0142, by nie odnaleziono komputera. Zachodzi\u0142o w\u0142a\u015bnie s\u0142o\u0144ce, a Ulrich zosta\u0142 sam. Jako ostatni wojownik. Tyle dobrze, \u017ce mia\u0142 przy sobie tego Xan\u0119, kt\u00f3ry nosi\u0142 w sobie cz\u0105stk\u0119 dobra.<\/p>\n\n\n\n
Autorka: Ananasims<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Wiewi\u00f3rka przemkn\u0119\u0142a po \u015bniegu tu\u017c przed kilkuletni\u0105 dziewczynk\u0105. R\u00f3\u017cowow\u0142osa krzykn\u0119\u0142a do ojca, co widzia\u0142a, lecz on nie uwierzy\u0142. Kaza\u0142 jej wraca\u0107 do \u015brodka, by si\u0119 nie przezi\u0119bi\u0142a. *** Aelita rzadko dekoncentrowa\u0142a si\u0119 podczas matematyki, teraz jednak nie by\u0142a w stanie my\u015ble\u0107 o tych wszystkich r\u00f3wnaniach, kt\u00f3re pojawia\u0142y si\u0119 na tablicy szybciej, ni\u017c by\u0142a w stanie …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":1782,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[45],"tags":[],"class_list":["post-2288","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-one-shoty"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2288","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2288"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2288\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2289,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2288\/revisions\/2289"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1782"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2288"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2288"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2288"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}