Jim Morales obudzi\u0142 si\u0119, jak zwykle, w pokoju w internacie. Od dwudziestu lat te same \u015bciany, ten sam sufit, te same meble… Jedynie zwi\u0119kszy\u0142a si\u0119 jego kolekcja kopii dyplom\u00f3w i zdj\u0119\u0107 uczni\u00f3w. T\u0119skni\u0142 za czasami, gdy sam zdobywa\u0142 nagrody.
Wsta\u0142, przeci\u0105gn\u0105\u0142 si\u0119, ziewaj\u0105c i wyszed\u0142 umy\u0107 si\u0119. Wszyscy w internacie jeszcze spali, by\u0142a zaledwie pi\u0105ta rano. M\u0119\u017cczyzna jak zwykle wbi\u0142 si\u0119 w sw\u00f3j szary dres i czerwon\u0105 bluz\u0119, za\u0142o\u017cy\u0142 opask\u0119 i, po po\u015bpiesznym umyciu z\u0119b\u00f3w, zszed\u0142 na d\u00f3\u0142. Kiedy\u015b chodzi\u0142 biega\u0107. Zawsze po przebudzeniu. Ale nie m\u00f3g\u0142 zostawi\u0107 budynku otwartego, ani nawet zabra\u0107 ze sob\u0105 kluczy. Roz\u0142o\u017cy\u0142 przed drzwiami swoje krzese\u0142ko i wczyta\u0142 si\u0119 we wczorajsz\u0105 gazet\u0119.
Jego oczy b\u0142\u0105dzi\u0142y po literkach. Zwykle tego nie czyta\u0142. Czasem rzuci\u0142o mu si\u0119 w oczy znajome nazwisko, czy twarz, ale tak naprawd\u0119 unika\u0142 prasy jak ognia. Gazeta mia\u0142a jedynie dawa\u0107 wra\u017cenie, \u017ce jest w pe\u0142ni skupiony. Tak na prawd\u0119 przez ca\u0142y czas rozmy\u015bla\u0142. Rozmy\u015bla\u0142 o pracy. Jego pami\u0119\u0107 nie by\u0142a najlepsza. Uczni\u00f3w, z kt\u00f3rymi ca\u0142y czas przebywa\u0142, jako\u015b rozpoznawa\u0142, ale dawne wydarzenia miesza\u0142y mu si\u0119 okropnie. Po tych dwudziestu latach w szkole nie pami\u0119ta\u0142 ju\u017c, czy pracowa\u0142 w CBA, czy CIA, czy \u015bcina\u0142 lasy amazo\u0144skie, czy mo\u017ce rozbi\u0142 si\u0119 tam prywatnym samolotem. Miesza\u0142y mu si\u0119 fakty i daty. Jedyne, co by\u0142o dla niego pewne, to tu i teraz.
Kiedy\u015b jeden z profesor\u00f3w obieca\u0142 mu pom\u00f3c. Jim ju\u017c nie pami\u0119ta\u0142 jego nazwiska. Z twarzy owszem, pozna\u0142by go. Mia\u0142 tak\u0105 \u015bliczn\u0105 c\u00f3reczk\u0119… Zawsze przypomina\u0142a Jimowi c\u00f3rk\u0119 jego kuzynki. Szkoda, \u017ce obie zmar\u0142y. Chocia\u017c nie. Jim nie by\u0142 pewien, co si\u0119 sta\u0142o z c\u00f3rk\u0105 profesora. Og\u00f3lnie sprawa znikni\u0119cia tego nauczyciela… By\u0142a dziwna i utkwi\u0142a mu w pami\u0119ci na dobre. Gdy kolejny dzie\u0144 nie dawa\u0142 znaku \u017cycia, wezwano policj\u0119. Przeszukano dom, znaleziono \u015blady w\u0142amania. Nic wi\u0119cej. Nigdy nie trafiono na trop profesora, ani jego c\u00f3rki.
A to natomiast przypomina\u0142o zawsze Jimowi to, jak pracowa\u0142 z kilkoma ameryka\u0144skimi s\u0142awami nad spraw\u0105… Ju\u017c nie pami\u0119ta\u0142 kogo. Jakiego\u015b Belga z doklejanym w\u0105sem? Nie, nie. Co\u015b musia\u0142o mu si\u0119 pomiesza\u0107. Ale pami\u0119ta\u0142 dobrze, \u017ce ju\u017c kiedy\u015b co\u015b takiego widzia\u0142. Znikn\u0105\u0142 m\u0119\u017cczyzna i jego c\u00f3rka. Porwani przez jaki\u015b gangster\u00f3w, terroryst\u00f3w, czy rewolucjonist\u00f3w. Mo\u017ce to jednak by\u0142 jaki\u015b film?
Jim wzruszy\u0142 ramionami i spojrza\u0142 na jaki\u015b akapit. Znajome nazwisko. Tak, znajome. Jeden z jego kuzyn\u00f3w mia\u0142 c\u00f3rk\u0119, kt\u00f3ra po\u015blubi\u0142a takiego jednego. Czy\u017cby to o nim by\u0142a mowa? Tragiczny wypadek? Niee… Gdyby to by\u0142 kto\u015b z rodziny, ju\u017c dawno by o tym wiedzia\u0142. Wr\u00f3ci\u0142 do wodzenia wzrokiem po kartce, ponownie oddaj\u0105c si\u0119 wspomnieniom.
Praca w cyrku. Tak, by\u0142 te\u017c taki epizod w jego \u017cyciu. Zawsze lubi\u0142 cyrki, ale przez tamten miesi\u0105c nie bawi\u0142 si\u0119 dobrze. Nie wiedzia\u0142, czy po prostu \u017ale trafi\u0142, czy mo\u017ce by\u0142o tak wsz\u0119dzie. \u017bal mu si\u0119 robi\u0142o tych zwierz\u0105t, kt\u00f3re tam widzia\u0142. W\u015bcieka\u0142 si\u0119 na ludzi, kt\u00f3rzy je tam trzymali. Straci\u0142 prac\u0119 przez to, \u017ce wygarn\u0105\u0142 w ko\u0144cu to, co my\u015bla\u0142. W twarz dyrektora. Nie dosta\u0142 wyp\u0142aty. Znalaz\u0142 si\u0119 w zupe\u0142nie obcym mu rejonie Francji, bez grosza przy duszy. Wtedy po raz pierwszy spotka\u0142….
Eureka!
Profesor Hopper!
Ale czy aby mu si\u0119 nie wydawa\u0142o? Przecie\u017c pozna\u0142 go dopiero w szkole. Nie zna\u0142 go wtedy, gdy zacz\u0105\u0142 pracowa\u0107 dla… Dla…
Zdenerwowa\u0142 si\u0119. Nie m\u00f3g\u0142 sobie przypomnie\u0107 najmniejszego szczeg\u00f3\u0142u. Wszystko musia\u0142o mu si\u0119 pomiesza\u0107, ale przecie\u017c nie zapomnia\u0142by cz\u0142owieka, kt\u00f3ry pom\u00f3g\u0142 mu znale\u017a\u0107 t\u0105 prac\u0119 w… Gdzie? Gdzie on wtedy pracowa\u0142? Po tym cyrku, zanim jeszcze trafi\u0142 do Kadic?
Zanim jego pami\u0119\u0107 zacz\u0119\u0142a tak szwankowa\u0107.
Ale chwileczk\u0119. Przecie\u017c on nie mia\u0142 a\u017c tak z\u0142ej pami\u0119ci. Pami\u0119ta\u0142 nazwiska swoich pierwszych uczni\u00f3w, nauczycieli, z kt\u00f3rymi pracowa\u0142, nawet takich b\u0142ahostek, jak kiedy wygra\u0142 misia dla tej kobiety, kt\u00f3ra tak bardzo mu si\u0119 wtedy podoba\u0142a. Czemu wi\u0119c umys\u0142 p\u0142ata\u0142 mu figle, gdy my\u015bla\u0142 o tym, co zdarzy\u0142o si\u0119 wcze\u015bniej. Czemu nie m\u00f3g\u0142 sobie przypomnie\u0107, czy \u015bcina\u0142 ten g\u0142upi las, czy mo\u017ce pr\u00f3bowa\u0142 ratowa\u0107?<\/p>\n\n\n\n
Nie zauwa\u017cy\u0142 cienia stoj\u0105cego za drzwiami. Nie zauwa\u017cy\u0142 tego, kt\u00f3ry od lat go obserwowa\u0142. Nie us\u0142ysza\u0142 s\u0142\u00f3w:
\u2013 Zr\u00f3bcie to jeszcze raz. Chyba co\u015b mu si\u0119 przypomnia\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
Autorka: Ananasims<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Jim Morales obudzi\u0142 si\u0119, jak zwykle, w pokoju w internacie. Od dwudziestu lat te same \u015bciany, ten sam sufit, te same meble… Jedynie zwi\u0119kszy\u0142a si\u0119 jego kolekcja kopii dyplom\u00f3w i zdj\u0119\u0107 uczni\u00f3w. T\u0119skni\u0142 za czasami, gdy sam zdobywa\u0142 nagrody.Wsta\u0142, przeci\u0105gn\u0105\u0142 si\u0119, ziewaj\u0105c i wyszed\u0142 umy\u0107 si\u0119. Wszyscy w internacie jeszcze spali, by\u0142a zaledwie pi\u0105ta rano. …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":1782,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[45],"tags":[],"class_list":["post-2286","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-one-shoty"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2286","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2286"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2286\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2287,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2286\/revisions\/2287"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1782"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2286"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2286"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2286"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}