Rozgrzany letnim \u017carem asfaltowy plac nagle przybra\u0142 form\u0119 jak nie z tego \u015bwiata. Cienie chmur kondensuj\u0105cych si\u0119 w g\u00f3rze z nienaturaln\u0105 pr\u0119dko\u015bci\u0105, kt\u00f3re ta\u0144czy\u0142y po opustosza\u0142ej ulicy, Jeremiemu niegdy\u015b przypomina\u0142yby przepi\u0119kne p\u0142omieniste fraktale Dravesa powsta\u0142e przy frywolnej pr\u00f3bie zobrazowania r\u00f3wna\u0144 Powrotu do Przesz\u0142o\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
Teraz za\u015b przypomina\u0142y Belpoisowi najbardziej wiruj\u0105cy kleks \u015bmietany w zupie pomidorowej, a same r\u00f3wnania wy\u015bwietlaj\u0105ce si\u0119 na ekranie z ka\u017cd\u0105 chwil\u0105 mia\u0142y coraz mniej sensu.<\/p>\n\n\n\n
Po kilku chwilach ci\u0119\u017ckie burzowe chmury przes\u0142oni\u0142y ca\u0142e niebo nad Pary\u017cem, a cie\u0144 zaciskaj\u0105cej si\u0119 we frustracji w pi\u0119\u015b\u0107 d\u0142oni wisz\u0105cej nad klawiatur\u0105 laptopa rozp\u0142yn\u0105\u0142 si\u0119 w p\u00f3\u0142mroku. Jeremie odchyli\u0142 si\u0119 do ty\u0142u, wzi\u0105\u0142 kilka g\u0142\u0119bokich wdech\u00f3w i pozwoli\u0142 swojej r\u0119ce rozlu\u017ani\u0107 si\u0119 i powoli opa\u015b\u0107 obok komputera. Prosto na s\u0142uchawki neuronowe.<\/p>\n\n\n\n
– Znowu? Nie przesadzasz?<\/p>\n\n\n\n
– W tej chwili naprawd\u0119 nie ma ju\u017c sensu obawia\u0107 si\u0119 o moje zdrowie, fizyczne czy psychiczne, nie uwa\u017casz? \u2013 westchn\u0105\u0142 Jeremie. \u2013 Najgorsze, co mo\u017ce mi si\u0119 sta\u0107, to utrata przytomno\u015bci i zapa\u015b\u0107. Bezbolesna. Nawet nie zd\u0105\u017c\u0119 umrze\u0107. Chyba.<\/p>\n\n\n\n
– Mo\u017ce i tak. Ale z kim si\u0119 wtedy napij\u0119, kiedy \u015bwiat b\u0119dzie si\u0119 ko\u0144czy\u0142? \u2013 odpar\u0142 Ulrich wyci\u0105gaj\u0105c z torby zgrzewk\u0119 piwa.<\/p>\n\n\n\n
Jeremie tylko prychn\u0105\u0142 i za\u0142o\u017cy\u0142 s\u0142uchawki. Ich najnowsza wersja ni\u017c faktyczne s\u0142uchawki przypomina\u0142a bardziej montowany na potylicy cybernetyczny wszczep rodem z powie\u015bci retro-science-fiction. Albo opask\u0119 do w\u0142os\u00f3w. Ulrich usiad\u0142 na ziemi i zacz\u0105\u0142 otwiera\u0107 piwa, staraj\u0105c si\u0119 przy tym nie zwraca\u0107 uwagi na trz\u0119s\u0105cego si\u0119 w drgawkach przyjaciela, kt\u00f3rego cia\u0142o nie wytrzymywa\u0142o kolejnej ju\u017c w ci\u0105gu kilku dni sesji w s\u0142uchawkach. Cho\u0107 z ka\u017cdym ich u\u017cyciem stan fizyczny Belpoisa drastycznie si\u0119 pogarsza\u0142, to, w przeciwie\u0144stwie do efekt\u00f3w nieudanego eksperymentu z czas\u00f3w nauki w Kadic, podczas tych kr\u00f3tkich chwil, kiedy Jeremie zdobywa\u0142 dost\u0119p do zdolno\u015bci intelektualnych wszystkich wersji siebie z przesz\u0142o\u015bci, stawa\u0142 si\u0119 na powr\u00f3t sob\u0105 sprzed wypadku. Wygl\u0105da\u0142o to tak, jakby wraz z utraconym przez nieodwracalne uszkodzenia m\u00f3zgu intelektem wraca\u0142a do niego jego osobowo\u015b\u0107, optymizm, ambicja, empatia, wra\u017cliwo\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Ale tylko na chwil\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Jeremie zdj\u0105\u0142 s\u0142uchawki, z\u0142o\u017cy\u0142 d\u0142onie i z przymkni\u0119tymi oczami stara\u0142 si\u0119 uspokoi\u0107 rozszala\u0142y puls. Zadania nie u\u0142atwia\u0142y napady kaszlu szarpi\u0105ce p\u0142ucami wycie\u0144czonymi przez impulsy egzotycznego promieniowania emitowane przez urz\u0105dzenie. W ko\u0144cu Belpois nachyli\u0142 si\u0119 do komputera i zacz\u0105\u0142 energicznie stuka\u0107 klawisze. Ulrich patrzy\u0142 na to przez chwil\u0119, po czym przeni\u00f3s\u0142 wzrok na Ile Seguin. Ostatnich dw\u00f3ch Wojownik\u00f3w Lyoko upatrzy\u0142o sobie dach jednej z opuszczonych kamienic na brzegu Sekwany. Doskonale wida\u0107 by\u0142o z niego rozpadaj\u0105c\u0105 si\u0119 fabryk\u0119, w kt\u00f3rej przed laty powsta\u0142a maszyna, kt\u00f3ra zniszczy\u0142a wszystko. A teraz w ko\u0144cu zbieraj\u0105 si\u0119 nad ni\u0105 ciemne chmury, dos\u0142ownie i w przeno\u015bni \u2013 pomy\u015bla\u0142 z przek\u0105sem Ulrich.<\/p>\n\n\n\n
Ale czy na pewno?<\/p>\n\n\n\n
– No dobra. Po wszystkim.<\/p>\n\n\n\n
– Mam nadziej\u0119, \u017ce tym razem nic nie skopiemy \u2013 powiedzia\u0142 cicho Ulrich, bardziej do siebie ni\u017c do Francuza.<\/p>\n\n\n\n
– Za p\u00f3\u017ano na w\u0105tpliwo\u015bci. Nie wy\u0142\u0105cz\u0119 teraz ju\u017c tego, nawet gdybym chcia\u0142.<\/p>\n\n\n\n
– No dobra \u2013 westchn\u0105\u0142 Stern i poda\u0142 Jeremiemu piwo. \u2013 Wi\u0119c czas na spektakl.<\/p>\n\n\n\n
– Jeszcze chwila nim si\u0119 zacznie. A potem z 15 minut, zanim na\u0142aduj\u0105 si\u0119 kondensatory. Mo\u017ce 20, je\u015bli ch\u0142odzenie za szybko nawali. I wtedy\u2026<\/p>\n\n\n\n
– Powr\u00f3t do Przesz\u0142o\u015bci \u2013 doko\u0144czyli razem.<\/p>\n\n\n\n
Zbieraj\u0105ce si\u0119 nad fabryk\u0105 grube ciemne chmury przes\u0142oni\u0142y ju\u017c wi\u0119kszo\u015b\u0107 nieba, powoli zaczyna\u0142 si\u0119 zrywa\u0107 wiatr. Temperatura szybko spada\u0142a, co sprawi\u0142o, \u017ce m\u0119cz\u0105cy skwar zmieni\u0142 si\u0119 w przyjemny ch\u0142\u00f3d.<\/p>\n\n\n\n
Cisz\u0119 przerwa\u0142 Ulrich.<\/p>\n\n\n\n
– Szkoda tylko, \u017ce nie b\u0119dziemy si\u0119 pami\u0119ta\u0107. Raczej nie zostaniemy przyjaci\u00f3\u0142mi.<\/p>\n\n\n\n
– Je\u015bli si\u0119 uprzesz, mog\u0119 to jeszcze zmieni\u0107. Je\u015bli chcesz pami\u0119ta\u0107. Ale wspomnienia to paskudna sprawa. Spytaj Williama.<\/p>\n\n\n\n
Ulrich spojrza\u0142 na przyjaciela spode \u0142ba.<\/p>\n\n\n\n
– Mo\u017ce lepiej, \u017ce nic nie b\u0119dziemy pami\u0119ta\u0107. Pewnie nie zostaniesz takim bucem.<\/p>\n\n\n\n
– I nie strac\u0119 swojego geniuszu. I \u017caden przystojny brunet nie za\u0107pa si\u0119 uciekaj\u0105c przed wspomnieniami o Xanie. I \u017cadna Japonka nie wyjedzie ci przez to z kraju niszcz\u0105c twoje licealne marzenia o przysz\u0142o\u015bci. I \u017caden cholerny artysta nie zdradzi wszystkich, kt\u00f3rzy mu ufali.<\/p>\n\n\n\n
Ulrich spojrza\u0142 na Francuza krzywo po czym roze\u015bmia\u0142 si\u0119 w g\u0142os. Nowy Jeremie by\u0142 zupe\u0142nie innym cz\u0142owiekiem, i z jakiego\u015b powodu o wiele bli\u017cszym Sternowi.<\/p>\n\n\n\n
– Prawda, prawda, prawda i prawda. Dlatego powiedzia\u0142em \u201eSzkoda TYLKO\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
W ciszy, kt\u00f3ra zapad\u0142a, spojrzenia obu m\u0119\u017cczyzn pow\u0119drowa\u0142y na ekran laptopa po\u0142\u0105czonego z superkomputerem. Cho\u0107 pozornie nic si\u0119 jeszcze wok\u00f3\u0142 nie dzia\u0142o, elektryczno\u015b\u0107 w powietrzu ju\u017c zacz\u0119\u0142a \u0142adowa\u0107 superkondensatory zamontowane w fabryce.<\/p>\n\n\n\n
– Jest jeszcze jedno \u201eprawda\u201d \u2013 rzuci\u0142 Ulrich.<\/p>\n\n\n\n
– Nieprawda \u2013 spos\u00f3b, w jaki zaprzeczy\u0142 Jeremie, przywo\u0142a\u0142 na chwil\u0119 u\u015bmiechy na twarze przyjaci\u00f3\u0142. \u2013 Aelita za kilka miesi\u0119cy i tak by zgin\u0119\u0142a od degradacji kom\u00f3rkowej. I teraz te\u017c nie b\u0119dzie \u017cy\u0107. Hopper zgin\u0105\u0142, i on te\u017c pozostanie martwy. I to jest, i b\u0119dzie, prawda.<\/p>\n\n\n\n
Znowu cisza. Tym razem przerwa\u0142 j\u0105 Jeremie.<\/p>\n\n\n\n
– A jak tam tw\u00f3j szalony weekend? Ostatnia rzecz, kt\u00f3r\u0105 mo\u017cesz zrobi\u0107 bez konsekwencji, bo i tak wszystko si\u0119 ko\u0144czy.<\/p>\n\n\n\n
– Pojecha\u0142em do\u2026<\/p>\n\n\n\n
Niedzielne gor\u0105ce popo\u0142udnie zatrzyma\u0142o odpoczywaj\u0105cych po obiedzie Pary\u017can w domach, wi\u0119c zbieraj\u0105ce si\u0119 chmury i szybko spadaj\u0105ca temperatura nie zwr\u00f3ci\u0142y niczyjej uwagi. Na zewn\u0105trz wyci\u0105gn\u0105\u0142 ludzi dopiero mrok, jaki zapad\u0142, gdy chmury zg\u0119stnia\u0142y i sta\u0142y si\u0119 czarne jak noc. Gdy zacz\u0119\u0142y pada\u0107 pierwsze b\u0142yskawice, wi\u0119kszo\u015b\u0107 oczu zwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 ku Ile Seguin. Niekt\u00f3rzy jednak dostrzegli dw\u00f3jk\u0119 przyjaci\u00f3\u0142 siedz\u0105cych na dachu niewielkiej kamieniczki, popijaj\u0105cych piwo, opowiadaj\u0105cych sobie szalone historie ostatnich dni i obserwuj\u0105cych spektakl \u015bwiate\u0142 i ognia.<\/p>\n\n\n\n
B\u0142yskawice uderza\u0142y w fabryk\u0119 jedna za drug\u0105. Najpierw pojedynczo, p\u00f3\u017aniej ca\u0142\u0105 mas\u0105. \u015aciany budynku wybuch\u0142y, a to, co z nich pozosta\u0142o ukryte w chmurze py\u0142u, \u017cwiru i szk\u0142a, stan\u0119\u0142o w p\u0142omieniach.<\/p>\n\n\n\n
Jeremie pomyli\u0142 si\u0119 w swoich szacunkach. Na\u0142adowanie rdzenia skoku czasowego superkomputera zaj\u0119\u0142o 27 minut.<\/p>\n\n\n\n
Pami\u0119tnik Jeremiego Belpoisa, ucznia \u00f3smej klasy Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Kadic<\/em><\/p>\n\n\n\n 9. pa\u017adziernika<\/em><\/p>\n\n\n\n Kilka tygodni temu polowa\u0142em na cz\u0119\u015bci potrzebne do budowy moich miniaturowych robot\u00f3w. Tutaj niczego nie da\u0142o si\u0119 znale\u017a\u0107, wi\u0119c postanowi\u0142em poszpera\u0107 w opuszczonej fabryce niedaleko szko\u0142y. Pomy\u015bla\u0142em, \u017ce tam znajd\u0119 mn\u00f3stwo mechanicznych cz\u0119\u015bci, kt\u00f3re mi si\u0119 przydadz\u0105.<\/em><\/p>\n\n\n\n I nie zawiod\u0142em si\u0119. To by\u0142o niesamowite! Znalaz\u0142em ca\u0142y kompleks z kompletnym laboratorium komputerowym, skanerami i superpot\u0119\u017cnym serwerem. Na razie nikomu o tym nie powiedzia\u0142em. To moja tajemnica. Najfajniejsza przygoda w moim \u017cyciu.<\/em><\/p>\n\n\n\n To jeszcze nie wszystko. Tej nocy, cho\u0107 ba\u0142em si\u0119 jak nie wiem, postanowi\u0142em odpali\u0107 ten superkomputer. Szkoda tylko, \u017ce dost\u0119p do g\u0142\u00f3wnego interfejsu by\u0142 zablokowany has\u0142em. Stara\u0142em si\u0119 mniej wi\u0119cej przebada\u0107 to zabezpieczenie i mam ju\u017c kilka pomys\u0142\u00f3w, jak spr\u00f3bowa\u0107 je obej\u015b\u0107 jutro po szkole. Mam podejrzenia, \u017ce to nie jest zwyk\u0142a jednostka steruj\u0105ca fabryki. To mo\u017ce by\u0107 co\u015b naprawd\u0119 odjazdowego.<\/em><\/p>\n\n\n\n ##?!@#**##<\/p>\n\n\n\n \u2026na miejscu nasz korespondent Thomas Vin\u2026<\/p>\n\n\n\n \u2026 licja dalej bada spraw\u0119\u2026<\/p>\n\n\n\n \u2026 wed\u0142ug \u015bwiad\u2026 \u2026Seguin dzisiaj o 6 rano zmieni\u0142o si\u0119 w kul\u0119 ognia\u2026<\/p>\n\n\n\n #~&&*#@###<\/p>\n\n\n\n Pami\u0119tnik Jeremiego Belpoisa, ucznia \u00f3smej klasy Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Kadic<\/em><\/p>\n\n\n\n 10. pa\u017adziernika<\/em><\/p>\n\n\n\n Niewa\u017cne.<\/em><\/p>\n\n\n\n Autor: Qwaki<\/em><\/p>\n\n\n\n Data publikacji: 20-01-2019 00:58<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Rozgrzany letnim \u017carem asfaltowy plac nagle przybra\u0142 form\u0119 jak nie z tego \u015bwiata. Cienie chmur kondensuj\u0105cych si\u0119 w g\u00f3rze z nienaturaln\u0105 pr\u0119dko\u015bci\u0105, kt\u00f3re ta\u0144czy\u0142y po opustosza\u0142ej ulicy, Jeremiemu niegdy\u015b przypomina\u0142yby przepi\u0119kne p\u0142omieniste fraktale Dravesa powsta\u0142e przy frywolnej pr\u00f3bie zobrazowania r\u00f3wna\u0144 Powrotu do Przesz\u0142o\u015bci. Teraz za\u015b przypomina\u0142y Belpoisowi najbardziej wiruj\u0105cy kleks \u015bmietany w zupie pomidorowej, a …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"parent":1782,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[45],"tags":[],"class_list":["post-2257","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-one-shoty"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2257","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2257"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2257\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3021,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2257\/revisions\/3021"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1782"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2257"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2257"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2257"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}