{"id":205,"date":"2021-04-11T18:39:10","date_gmt":"2021-04-11T18:39:10","guid":{"rendered":"http:\/\/kodlyoko.pl\/?page_id=205"},"modified":"2021-04-11T18:50:32","modified_gmt":"2021-04-11T18:50:32","slug":"rozdzial-1","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/artykuly\/opowiadania\/serie\/bez-lyoko-czyli-zycie-tylko-w-realu\/rozdzial-1\/","title":{"rendered":"Rozdzia\u0142 1"},"content":{"rendered":"\n

Od Jeremiego: Zanim przeczytacie pierwszy rozdzia\u0142, zerknijcie na te kilka s\u0142\u00f3w ode mnie, kt\u00f3re postanowi\u0142em tu doda\u0107, by co nieco wyja\u015bni\u0107. To jest pomys\u0142, kt\u00f3ry realizowa\u0142em przez do\u015b\u0107 d\u0142ugi czas, z d\u0142ugimi przerwami, do tak zwanej szuflady. Chcia\u0142em napisa\u0107 co\u015b fikcyjnego, zwi\u0105zanego z CL, w swoim stylu. Pierwsze zal\u0105\u017cki powsta\u0142y bodaj\u017ce 8 lat temu, mia\u0142em jeszcze w pami\u0119ci pewnego pana co chcia\u0142 w Polsce szko\u0142y reformowa\u0107 (znawcy polityki wiedz\u0105, o kogo chodzi, obecnie ten pan stoi po innej stronie barykady), a pomy\u015bla\u0142em \u017ce fajnie by\u0142oby to da\u0107 w realiach francuskich. Potem, przez kilka lat, dopisywa\u0142em kolejne strony, zrywami strasznymi, pisz\u0105c wtedy, gdy mia\u0142em ochot\u0119, a potem nie otwieraj\u0105c pliku przez kilka miesi\u0119cy. Nie planowa\u0142em publikacji tych wypocin, ale uzna\u0142em, \u017ce raz kozie \u015bmier\u0107, skoro mo\u017cna by\u0142o kiedy\u015b wypuszcza\u0107 takie badziewia jak “50 twarzy Greya” w wersji CL (nie macie co szuka\u0107, dawno usuni\u0119te), to moje pisarstwo, stoj\u0105ce jednak wy\u017cej od tego taniego pseudopornosa te\u017c mo\u017cna zamieszcza\u0107, szczeg\u00f3lnie \u017ce skoro mam stron\u0119, to miejsce si\u0119 znajdzie. Poza tym obecnie w tym fandomie mo\u017cna bezpiecznie to publikowa\u0107.
Jak zapewne zauwa\u017cycie, jest to specyficzny fanfik, bardziej obyczajowy, zawieraj\u0105cy te elementy, o kt\u00f3rych cz\u0119sto si\u0119 zapomina, uznaj\u0105c \u017ce w pisaniu w tym uniwersum liczy si\u0119 tylko to, aby pokaza\u0107 napierniczank\u0119 z Xan\u0105. U mnie akurat tego nie b\u0119dzie, czasowo umieszczam to ju\u017c po Xanie i wy\u0142\u0105czeniu Superkomputera, cho\u0107 nie wykluczam drobnych retrospekcji w tej kwestii. B\u0119dzie sporo aluzji, jak kto\u015b to wychwyci to b\u0119dzie mi bardzo mi\u0142o. I tak jeszcze na wszelki wypadek: czasem, cho\u0107 oczywi\u015bcie nie tak jak w kultowym filmie “Psy” W\u0142adys\u0142awa Pasikowskiego (polecam), padn\u0105 z ust naszych bohater\u00f3w s\u0142owa powszechnie uznawane za wulgarne. Postanowi\u0142em tego nie cenzurowa\u0107. To tak dla wra\u017cliwych na wyrazy.
No… i to tyle. Mi\u0142ej lektury, podzielcie si\u0119 wra\u017ceniami w komentarzach \ud83d\ude09<\/em>


W gabinecie dyrektora Delmasa rozgorza\u0142a dyskusja na temat wprowadzenia mundurk\u00f3w w szkole Kadic. Grono nauczycielskie uwa\u017ca\u0142o, \u017ce mundurki zapobiegn\u0105 \u201erewii mody\u201d, kt\u00f3ra trwa\u0142a w najlepsze w\u015br\u00f3d dziewczyn w szkole. Jednak \u017ceby nie by\u0142o, \u017ce uczniowie nie wiedz\u0105, co si\u0119 dzieje w szkole, do dyskusji zaproszono przedstawicieli grona uczniowskiego. Na spotkanie przyszli Sissi i Odd, kt\u00f3rzy nigdy nie za\u0142o\u017cyliby mundurka zamiast swoich normalnych i fajnych ciuch\u00f3w (tak jak i ca\u0142a szko\u0142a). W\u0142a\u015bnie teraz dyrektor odda\u0142 g\u0142os uczniom. Pierwsza przem\u00f3wi\u0142a Sissi:
– W imieniu uczni\u00f3w Kadic o\u015bwiadczam, \u017ce pomys\u0142 na wbicie na w jakie\u015b mundurki z ciulu to pomys\u0142 co najmniej niedorzeczny. Nie powinni\u015bmy wydawa\u0107 pieni\u0119dzy, kt\u00f3re otrzymali\u015bmy od Rady Miasta na jakie\u015b denne ciuchy, kt\u00f3rych i tak p\u00f3\u0142 szko\u0142y nie b\u0119dzie nosi\u0107. Dzi\u0119kuje.
– Odd, czy chcia\u0142by\u015b co\u015b doda\u0107?- zapyta\u0142 dyrektor.
– Tak.-odpowiedzia\u0142 Odd \u2013 Wed\u0142ug mnie te mundurki mog\u0105 si\u0119 przyda\u0107. Ale jako szmaty do czyszczenia upieprzonych w b\u0142ocie i g\u00f3wnie pod\u0142\u00f3g w tej zasranej budzie. A pieni\u0105dze, o kt\u00f3rych wspomnia\u0142a Sissi, powinni\u015bmy wyda\u0107 na odnowienie boiska szkolnego i na wyposa\u017cenie do sali gimnastycznej, o kt\u00f3rym nam pan pierdoli na ka\u017cdym apelu.
– DELLA ROBBIA!!! WYJD\u0179 ST\u0104D!!! A jutro porozmawiamy sobie o karze.


– Za Chiny ludowe nie wiem, czemu dyro mia\u0142 tak\u0105 czerwon\u0105 mord\u0119. Przecie\u017c powiedzia\u0142em mu prawd\u0119.
– Gdyby\u015b tej prawdy nie upi\u0119ksza\u0142 “pi\u0119knym” s\u0142ownictwem…-odpar\u0142a Sissi.
– No przecie\u017c nie wyjad\u0119 mu z wazelin\u0105 w stylu “Najukocha\u0144szy nasz panie i w\u0142adco Dyrektorze”. To\u017c to dr\u0119twe jak cholera!
– Ale jakby\u015b nie przeklina\u0142, to mo\u017ce by sprawa by\u0142a za\u0142atwiona. Bierz przyk\u0142ad ze mnie. Ja nigdy nie przeklinam.
– Ta, jasne. A co w ko\u0144cu z mundurkami?
– Jednak b\u0119d\u0105. Wszystko si\u0119 zesra\u0142o. I to przez ciebie, debilu fioletowy!
– Czy\u017cby panna “Ja nigdy nie przeklinam” zapomnia\u0142a o czym\u015b?
– Nie chc\u0119 mi si\u0119 z tob\u0105 gada\u0107. Id\u0119 – powiedzia\u0142a oburzona Sissi, po czym posz\u0142a do toalety.
“A to wredna putana si\u0119 z niej zrobi\u0142a”- pomy\u015bla\u0142 Odd


W sto\u0142\u00f3wce siedzieli Odd, Ulrich, Jeremie i Aelita. Gdy czw\u00f3rka przyjaci\u00f3\u0142 zjada\u0142a kolacj\u0119, (cho\u0107 w przypadku Odda nale\u017ca\u0142oby u\u017cy\u0107 okre\u015blenia “po\u017cera\u0107”), do pomieszczenia wesz\u0142a Sissi. Podesz\u0142a do Odda i splun\u0119\u0142a mu w twarz, m\u00f3wi\u0105c:
– To za te twoje zajebiste dzia\u0142ania w sprawie mundurk\u00f3w – i odesz\u0142a
– O co jej chodzi\u0142o?- spyta\u0142 Ulrich
– Bo dzisiaj by\u0142o to cholerne spotkanie o mundurkach u dyra. – odpowiedzia\u0142 Odd
– I co?
– I to, \u017ce jutro musz\u0119 i\u015b\u0107 do Delmasa.
– Po co?- spyta\u0142 Jeremie.
– \u017beby zadecydowa\u0142 o karze.
– Odd! O jakiej karze ty m\u00f3wisz? – z lekkim oburzeniem w g\u0142osie zapyta\u0142 Ulrich.
– Przecie\u017c m\u00f3wi\u0142em tylko prawd\u0119.
– A czy ta prawda nie by\u0142a zbyt wulgarna? – zapyta\u0142a Aelita
– To\u0107 przecie\u017c trzy przekle\u0144stwa to nie jest wulgarno\u015b\u0107!
– A co z mundurkami? B\u0119d\u0105 czy nie?- zapyta\u0142 Jeremie.
– Niestety b\u0119d\u0105…
– Kurwa ma\u0107!- zakl\u0105\u0142 Ulrich.

Wieczorem Ulrich pr\u00f3bowa\u0142 zadzwoni\u0107 do Yumi, by opowiedzie\u0107 jej, co czeka Odda, lecz nie odbiera\u0142a. Wobec tego Ulrich poszed\u0142 spa\u0107. Odd wr\u00f3ci\u0142 do pokoju oko\u0142o 1 w nocy, gdy\u017c poszed\u0142 na imprezk\u0119, jaka by\u0142a organizowana w jednym z pokoi. Rozmy\u015bla\u0142, czy naprawd\u0119 musia\u0142 powiedzie\u0107 Delmasowi tyle “przyjemnych” s\u0142\u00f3w. Jeremie za\u015b siedzia\u0142 w Internecie do 4 nad ranem i zasn\u0105\u0142 na klawiaturze.

– Odd, co ci jest? Czemu nie jesz \u015bniadania?-zapyta\u0142a Yumi.
– Nie jestem w nastroju.
– Co? Odd nie w nastroju do \u015bniadania? Czy\u017cby co\u015b si\u0119 wczoraj wydarzy\u0142o?
– Wczoraj dyrektor organizowa\u0142 spotkanie w sprawie mundurk\u00f3w- wyja\u015bni\u0142 Ulrich- i Odd, jako delegat strony uczniowskiej, musia\u0142 wyrazi\u0107 swoje zdanie.
– I to ci\u0119 tak strasznie martwi, Odd?
– Nie, tylko \u017ce oczywi\u015bcie to zdanie by\u0142o bardzo ostre.
– Nawet za bardzo.- doda\u0142a Aelita.
– I co, jak\u0105 kar\u0119 dostaniesz?
– Dzisiaj si\u0119 dowiem.- odezwa\u0142 si\u0119 osowia\u0142y Odd
– W razie czego, to mo\u017cesz liczy\u0107 na nasze wsparcie.- pr\u00f3bowa\u0142 pociesza\u0107 Jeremie.
– No, zrzucimy si\u0119 na trumn\u0119 dla ciebie.- doda\u0142 Ulrich, po czym wszyscy zacz\u0119li si\u0119 \u015bmia\u0107.
– Bardzo \u015bmieszne. \u2013 rzuci\u0142 Odd
– Ale w ko\u0144cu b\u0119d\u0105 te mundurki, czy nie?- spyta\u0142a Yumi
– B\u0119d\u0105\u2026 – odrzek\u0142 Odd.
Nagle do sto\u0142u dosz\u0142a Sissi, kt\u00f3ra us\u0142yszawszy ko\u0144c\u00f3wk\u0119 rozmowy przyjaci\u00f3\u0142, rzek\u0142a do Yumi:
– Akurat dla ciebie, Yumi to b\u0119dzie dobrze. Nie za\u0142o\u017cysz ju\u017c tych swoich czarnych, lumpeksowych szmat.
– A ty to niby same oryginalne ciuchy masz!
– No, jak ma si\u0119 dobrego ojczulka\u2026
– Ale przecie\u017c ty te\u017c b\u0119dziesz musia\u0142a nosi\u0107 mundurek
– \u017be co niby? Phi! Chyba nie pami\u0119tasz, kim ja jestem, ty chuda wrono!
– Kim ty jeste\u015b? Jeste\u015b grub\u0105, g\u0142upi\u0105, popieprzon\u0105, zdradzieck\u0105 \u015bwini\u0105!- wybuch\u0142a Yumi.
– Yumi, daj spok\u00f3j- pr\u00f3bowa\u0142 uspokaja\u0107 Ulrich.
– Policz do dziesi\u0119ciu- radzi\u0142a Aelita.
– Oj, Yumi, chyba nie powinna\u015b\u2026 – powiedzia\u0142a Sissi
– Czego nie powinnam?
– Nie powinna\u015b m\u00f3wi\u0107 takich brzydkich rzeczy.
– Bo co?
– Bo g\u00f3wno!- odpowiedzia\u0142a Sissi i odesz\u0142a.
– Yumi, nie musisz tak reagowa\u0107.- powiedzia\u0142 Ulrich.
– Mo\u017ce i nie, ale nale\u017ca\u0142o jej si\u0119. C\u00f3reczka tatusia si\u0119 znalaz\u0142a!- Yumi wsta\u0142a i wysz\u0142a ze sto\u0142\u00f3wki.
– Zaczekaj!- Ulrich wybieg\u0142 za ni\u0105.
Chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej, gdy znale\u017ali si\u0119 na boisku, Ulrich powiedzia\u0142:
– Dzwoni\u0142em do ciebie wczoraj, dlaczego nie odbiera\u0142a\u015b?
– Nie mog\u0142am.
– Dlaczego nie mog\u0142a\u015b?
– Bo.. Bo \u2026 Bo sprz\u0105ta\u0142am w swoim pokoju.
– Sprz\u0105ta\u0142a\u015b w pokoju, tak?- oskar\u017cycielskim tonem odrzek\u0142 Ulrich – Bo jako\u015b ci\u0105gle sprz\u0105tasz pok\u00f3j.
– A co, nie wolno?
– Wolno, wolno, tylko czemu niby sprz\u0105ta\u0142a\u015b ten pok\u00f3j w parku?
– W parku?
– Razem z Williamem.
– A sk\u0105d ty niby o tym wiesz?
– Nie mog\u0119 powiedzie\u0107
– Hiroki ci zakablowa\u0142?
– Wcale, \u017ce nie! A je\u015bli nawet, to co?
– Nie, nic. Tylko chyba nie jeste\u015b zazdrosny?
– Ja zazdrosny? Ale\u017c sk\u0105d\u017ce znowu!- oburzy\u0142 si\u0119 Ulrich
– Aha. Ale upierdliwy to troch\u0119 jeste\u015b.- powolutku wkurza\u0142a si\u0119 Yumi.
– A ty niby bez wad jeste\u015b? – krzykn\u0105\u0142 Ulrich- Na razie, musz\u0119 i\u015b\u0107 na histori\u0119!
– A spotyka\u0107 b\u0119d\u0119 si\u0119 z kim chc\u0119 i kiedy chc\u0119! Nie b\u0119dziesz si\u0119 bawi\u0142 w mojego tat\u0119!- krzykn\u0119\u0142a Yumi do oddalaj\u0105cego si\u0119 Ulricha.
Sissi ukradkiem obserwowa\u0142a t\u0105 k\u0142\u00f3tni\u0119 ze sto\u0142\u00f3wki:
– Biedny Ulrich. Potrzebuje kogo\u015b, kto by go pocieszy\u0142- g\u0142o\u015bno my\u015bla\u0142a Sissi. Dziewczyna od zawsze podkochiwa\u0142a si\u0119 w Ulrichu, jednak bez wzajemno\u015bci.

Do pokoju wszed\u0142 Odd. Zauwa\u017cy\u0142, \u017ce Ulrich siedzi na \u0142\u00f3\u017cku i jest bardzo z\u0142y.
– Hej, Ulrich, co ci jest? \u2013 zapyta\u0142 Odd
– Nico \u2013 burkn\u0105\u0142 Ulrich.
– Aha. A wiesz, jak potraktowa\u0142 mnie dyro?
– No, jak? Zawiesi\u0142 ci\u0119 na 1000 lat w prawach ucznia?
– Nie. Kaza\u0142 mi tylko porz\u0105dkowa\u0107 kantorek w sali Jima.
– Aha. Jak d\u0142ugo?
– Dwa tygodnie.
Potem rozmowa si\u0119 urwa\u0142a. Odd zacz\u0105\u0142 gra\u0107 na swoim GameBoyu w now\u0105 wersj\u0119 Tetrisa (grafika 3d i klocki w 20000 odcieniach), a Ulrich le\u017ca\u0142 i rozmy\u015bla\u0142, co zn\u00f3w zrobi\u0142 nie tak, jak trzeba. Nagle do pokoju wszed\u0142 Jeremie.
– No i jak tam pocz\u0105tek weekendu? Ulrich, czemu\u015b taki ponury? O co chodzi?
– O nic! \u2013 mrukn\u0105\u0142 Ulrich.
– Chyba chodzi mu o jego dzisiejsz\u0105 k\u0142\u00f3tni\u0119 z Yumi. – powiedzia\u0142 Odd, kt\u00f3ry od\u0142o\u017cy\u0142 konsol\u0119.
– No. \u2013 odrzek\u0142 Ulrich i usiad\u0142 na \u0142\u00f3\u017cku
– Pewnie znowu nazwa\u0142a ci\u0119 zazdro\u015bnikiem.- powiedzia\u0142 Jeremie. Zar\u00f3wno on jak i Ulrich oraz Odd rozmawiali czasami o dziewczynach ze szko\u0142y, jednak Ulrich nie uwa\u017ca\u0142, \u017ce Yumi jest zwyk\u0142\u0105 dziewczyn\u0105. Czu\u0142, \u017ce jest mi\u0119dzy nimi jest co\u015b wi\u0119cej, tak samo jak w wypadku Aelity i Jeremiego. Odd nigdy nie by\u0142 d\u0142u\u017cej w sta\u0142ym zwi\u0105zku, wi\u0119c ka\u017cda nowa dziewczyna by\u0142a dla niego wyj\u0105tkowa.
– Tak. Chyba posun\u0105\u0142em si\u0119 troch\u0119 za daleko. Nie powinienem pyta\u0107 si\u0119 Hirokiego o to, z kim posz\u0142a Yumi. \u2013 uzna\u0142 Ulrich, po raz pierwszy od tej k\u0142\u00f3tni czuj\u0105c, \u017ce to on namiesza\u0142.
– I jak teraz to odkr\u0119cisz?
– Chyba p\u00f3jd\u0119 jutro do niej i j\u0105 przeprosz\u0119.
– Dobry pomys\u0142. No, lec\u0119 do siebie. Musz\u0119 przeczyta\u0107 ten rozdzia\u0142 z fizyki, kt\u00f3ry nam zada\u0142a pani Hertz.- powiedzia\u0142 Jeremie, wstaj\u0105c.
– Dzisiaj? Einstein, przecie\u017c jest pi\u0105tek! Trzeba odpocz\u0105\u0107!- powiedzia\u0142 Odd, kt\u00f3remu nie w g\u0142owie by\u0142a nauka.
– A potem z tego odpoczynku zapominasz o lekcjach i dostajesz jedynki.- odrzek\u0142 Jeremie i wyszed\u0142 z pokoju.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Od Jeremiego: Zanim przeczytacie pierwszy rozdzia\u0142, zerknijcie na te kilka s\u0142\u00f3w ode mnie, kt\u00f3re postanowi\u0142em tu doda\u0107, by co nieco wyja\u015bni\u0107. To jest pomys\u0142, kt\u00f3ry realizowa\u0142em przez do\u015b\u0107 d\u0142ugi czas, z d\u0142ugimi przerwami, do tak zwanej szuflady. Chcia\u0142em napisa\u0107 co\u015b fikcyjnego, zwi\u0105zanego z CL, w swoim stylu. Pierwsze zal\u0105\u017cki powsta\u0142y bodaj\u017ce 8 lat temu, mia\u0142em …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"parent":203,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[22],"tags":[],"class_list":["post-205","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-bezlyoko"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/205","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=205"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/205\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":212,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/205\/revisions\/212"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/203"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=205"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=205"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=205"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}