Czekaj, czekaj, czekaj, bo pr\u00f3buj\u0119 zrozumie\u0107… Jest jaka\u015b nowa uczennica, kt\u00f3ra ma tak samo na nazwisko jak ty i m\u00f3wi, \u017ce tw\u00f3j ojciec nale\u017ca\u0142 do jej rodziny, tak? – Aelita przytakn\u0119\u0142a w odpowiedzi na pytanie, ci\u0105gle nerwowo chodz\u0105c w te i z powrotem przed \u0142awk\u0105 wok\u00f3\u0142 kt\u00f3rej zebrali si\u0119 wszyscy przyjaciele. Czarnow\u0142osa patrzy\u0142a na zdenerwowan\u0105 dziewczyn\u0119, pr\u00f3buj\u0105c u\u0142o\u017cy\u0107 sobie w g\u0142owie to co w\u0142a\u015bnie us\u0142ysza\u0142a. – Dodatkowo od kilku tygodni \u015bni\u0105 ci si\u0119 te same koszmary z Xan\u0105 i ojcem w roli g\u0142\u00f3wnej, i czujesz, \u017ce nasz ca\u0142kiem niedawny wr\u00f3g numer 1 jednak dalej istnieje? – Przytakn\u0119\u0142a po raz kolejny, po czym zacz\u0119\u0142a ze stresu obgryza\u0107 paznokcie jednej z d\u0142oni<\/p>\n\n\n\n
-Sk\u0105d ona si\u0119 tu w og\u00f3le wzi\u0119\u0142a? – Spyta\u0142 Odd<\/p>\n\n\n\n
My\u015blicie \u017ce co\u015b wie? – William spojrza\u0142 na reszt\u0119 grupy<\/p>\n\n\n\n
-Oczywi\u015bcie, \u017ce co\u015b wie! – Aelita w ko\u0144cu wybrn\u0119\u0142a z dreptaj\u0105cego letargu. – Ojciec musia\u0142 komu\u015b wszystko opowiada\u0107, wed\u0142ug wszelkiej dokumentacji jestem martwa tak jak on, znik\u0105d si\u0119 nie wzi\u0119\u0142a! –<\/p>\n\n\n\n
-Mo\u017ce to sztuczka Xany? – Ulrich uni\u00f3s\u0142 r\u0119k\u0119 w pytaj\u0105cym ge\u015bcie. Jeremy zaprzeczy\u0142 g\u0142ow\u0105<\/p>\n\n\n\n
-W\u0105tpi\u0119, superkomputer jest wy\u0142\u0105czony, repliki nie istniej\u0105, nie mia\u0142by jak stworzy\u0107 polimorficznego klona. –<\/p>\n\n\n\n
-Tak jak wtedy gdy my\u015bla\u0142e\u015b, \u017ce Aelita wysz\u0142a z Lyoko samoistnie, a laska nie mia\u0142a bladego poj\u0119cia kim jeste\u015b? – Przytakn\u0105\u0142, odpowiadaj\u0105c na pytanie blondyna siedz\u0105cego nad nim.<\/p>\n\n\n\n
-Dok\u0142adnie, wi\u0119c nie ma szans, \u017ce Margot to wytw\u00f3r Xany. – Wsta\u0142, i podszed\u0142 do stoj\u0105cej przed nim najbli\u017cszej przyjaci\u00f3\u0142ki. – Nie martw si\u0119 na zapas, trzeba b\u0119dzie si\u0119 jej poprzygl\u0105da\u0107 i przejrze\u0107 jak du\u017co wie o Lyoko czy fabryce.<\/p>\n\n\n\n
-Prawda jest taka, \u017ce nawet jakby\u015bmy chcieli, to jej nie zatrzymamy. – Ulrich opar\u0142 r\u0119ce na biodrach. – Dziewczyna zmieni\u0142a szko\u0142\u0119 na kadic, a na pierwszej lekcji z tob\u0105 wykona\u0142a zadanie w taki spos\u00f3b, by zwr\u00f3ci\u0107 twoj\u0105 uwag\u0119. – Wskaza\u0142 palcem na stoj\u0105c\u0105 przed nim dziewczyn\u0119. – Je\u017celi co\u015b wie, a wie na sto procent, to jest to wiedza od d\u0142u\u017cszego czasu ni\u017c ostatnie dwana\u015bcie godzin.<\/p>\n\n\n\n
-Wi\u0119c powr\u00f3t do przesz\u0142o\u015bci nie zadzia\u0142a w tym wypadku. – Yumi spojrza\u0142a na pozosta\u0142ych. Czu\u0142a na sobie wzrok bruneta obok, oraz napi\u0119cie jakie istnia\u0142o pomi\u0119dzy nimi. Mimo tej samej szko\u0142y, nie widzieli si\u0119 od d\u0142u\u017cszego czasu. Wiedzia\u0142a, \u017ce w ko\u0144cu musi z nim porozmawia\u0107.<\/p>\n\n\n\n
-Dzwonek na kolejn\u0105 lekcj\u0119 wytr\u0105ci\u0142 wszystkich z zamy\u015blenia. Na terenie szko\u0142y zacz\u0119\u0142o si\u0119 pospolite ruszenie w kierunku r\u00f3\u017cnych klas.<\/p>\n\n\n\n
-Pomy\u015blimy co robi\u0107 dzisiaj w fabryce, a teraz chod\u017amy na lekcje. – Jeremy poda\u0142 dziewczynie torb\u0119, po czym si\u0119gn\u0105\u0142 po swoj\u0105. Ludzie zacz\u0119li si\u0119 powoli rozchodzi\u0107 w swoje strony. Ulrich za cel postawi\u0142 sobie sal\u0119 matematyczn\u0105, dop\u00f3ki na jego drodze nie stan\u0119\u0142a ni\u017csza Japonka.<\/p>\n\n\n\n
-Mo\u017cemy porozmawia…<\/p>\n\n\n\n
-Nie mam na to czasu \u2013 Ch\u0142opak pr\u00f3bowa\u0142 omin\u0105\u0107 dziewczyn\u0119, na pr\u00f3\u017cno. Lubi\u0142 w niej to, jak bardzo by\u0142a uparta i walczy\u0142a o swoje. A nawet kocha\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Nie, Ulrich, musimy… – Dziewczyna westchn\u0119\u0142a. – Zwi\u0105zek nam po raz kolejny nie wyszed\u0142, to nie mia\u0142o po prostu sensu… A ja jestem teraz z Williamem – Dotkn\u0119\u0142a jego ramienia, jednak on odtr\u0105ci\u0142 jej d\u0142o\u0144, jakby jej sk\u00f3ra by\u0142a pokryta zaka\u017an\u0105 chorob\u0105. – Ale brakuje mi najlepszego przyjaciela i partnera podczas trening\u00f3w. – Brunet lekko si\u0119 u\u015bmiechn\u0105\u0142. Jemu te\u017c tego brakowa\u0142o, ale b\u00f3l jaki czu\u0142 w sercu powodowa\u0142 zmieszanie uczu\u0107 w jego g\u0142owie. Nie wiedzia\u0142 co jest dla niego wa\u017cniejsze, szcz\u0119\u015bcie najwa\u017cniejszej kobiety w jego \u017cyciu, czy w\u0142asne zadowolenie. Westchn\u0105\u0142, po czym przeczesa\u0142 w\u0142osy d\u0142oni\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Nie wiem… Musz\u0119 to przemy\u015ble\u0107, wi\u0119c musisz da\u0107 mi czas… A teraz spiesz\u0119 si\u0119 na lekcje, sorki. – W ko\u0144cu uda\u0142o mu si\u0119 uciec od zacz\u0119tej rozmowy. Czu\u0142, jak kanaliki \u0142zowe mimowolnie zape\u0142niaj\u0105 si\u0119 ciecz\u0105. Potrz\u0105sn\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105 by si\u0119 uspokoi\u0107, poczu\u0142, jak oczy powoli si\u0119 wysuszaj\u0105. Wiedzia\u0142, \u017ce nie mo\u017ce okaza\u0107 znajomym w\u0142asnej s\u0142abo\u015bci. Sam si\u0119 z ni\u0105 jeszcze nie do ko\u0144ca oswoi\u0142. Swoje l\u0119ki traktowa\u0142 jak dzikie zwierz\u0119ta.<\/p>\n\n\n\n
Trzyma\u0142 je na coraz kr\u00f3tszym \u0142a\u0144cuchu wiedz\u0105c, \u017ce w ko\u0144cu jednak pu\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
*<\/p>\n\n\n\n
Ca\u0142a grupa zd\u0105\u017cy\u0142a ju\u017c zapomnie\u0107, jak to jest chodzi\u0107 dzie\u0144 w dzie\u0144 do fabryki. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 jednak nie t\u0119skni\u0142a za smrodem napotkanym w kana\u0142ach, kt\u00f3re by\u0142y najkr\u00f3tsz\u0105 i najlepsz\u0105 tras\u0105 ze szko\u0142y do miejsca ich wsp\u00f3lnej tajemnicy. Szczury co chwil\u0119 przecina\u0142y im drog\u0119, buszuj\u0105c w wodach francuskiej kanalizacji. Nikt nie wzi\u0105\u0142 ze sob\u0105 deski czy hulajnogi, bo uznali, \u017ce nie ma sensu. Bo to tylko kontrolna wizyta w miejscu, kt\u00f3re w jakim\u015b stopniu sta\u0142o si\u0119 ich domem. Ka\u017cdy odczuwa\u0142 pewnego rodzaju sentyment do wielkiego budynku umiejscowionego na samotnej wyspie na obrze\u017cach Pary\u017ca. Przez wi\u0119kszo\u015b\u0107 XX wieku fabryka by\u0142a wykorzystywana jako centrum produkcyjne marki Renault, jednak z niewiadomych przyczyn w latach 90 ca\u0142a linia produkcyjna zosta\u0142a przeniesiona do innego miejsca, zostawiaj\u0105c dawn\u0105 central\u0119 na pastw\u0119 nowego nabywcy. Pracownicy nie rozumieli dlaczego nagle maj\u0105 zmieni\u0107 miejsce pracy. Prezesi tak\u017ce.<\/p>\n\n\n\n
Stara winda zacz\u0119\u0142a skrzypie\u0107 niemi\u0142osiernie, gdy tylko Jeremy na nowo j\u0105 uruchomi\u0142. Machina zacz\u0119\u0142a wci\u0105ga\u0107 ich rydwan, zrzucaj\u0105c pod wp\u0142ywem ruchu p\u0142aty rdzy. Nie byli pewni czy sprz\u0119t w og\u00f3le ruszy. Chocia\u017c patrz\u0105c na to, \u017ce blondyn przed laty uruchomi\u0142 wszystko po bardzo d\u0142ugiej przerwie od u\u017cytkowania, kr\u00f3tki odst\u0119p czasowy nie powinien wybitnie wp\u0142yn\u0105\u0107 na dzia\u0142anie windy.<\/p>\n\n\n\n
Ka\u017cdy z nich odczuwa\u0142 inne odczucia, jad\u0105c wind\u0105 coraz to ni\u017cej. Jeremy i Aelita stresowali si\u0119 na podobnym poziomie, jedyne co ich r\u00f3\u017cni\u0142o to my\u015bli powoduj\u0105ce nieprzyjemne dreszcze. Odd by\u0142 podekscytowany wizj\u0105 ponownego trafienia do Lyoko, wiedzia\u0142, jak powa\u017cna by\u0142a walka z Xan\u0105, ale widzia\u0142 w tym wi\u0119cej frajdy ni\u017c dramatu. Ulrich z jednej strony by\u0142 podekscytowany, z drugiej zmartwiony, tak samo jak Yumi, u kt\u00f3rej jednak bardziej wygrywa\u0142o zmartwienie. William widz\u0105c wyraz twarzy ukochanej, przytuli\u0142 j\u0105 i poca\u0142owa\u0142 w czo\u0142o. Stoj\u0105cy przed nimi brunet wewn\u0105trz cieszy\u0142 si\u0119, \u017ce nie musi na nich patrze\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Winda w ko\u0144cu zatrzyma\u0142a si\u0119 na ostatnim pi\u0119trze. Weszli do jasnego pomieszczenia w kt\u00f3rym dawniej ca\u0142\u0105 jego przestrze\u0144 wype\u0142nia\u0142 aktywny rdze\u0144. Teraz pok\u00f3j by\u0142 niezwykle pusty i zimny. Na tyle, \u017ce z ust wszystkich wylatywa\u0142a para.<\/p>\n\n\n\n
-Dlaczego tutaj jest tak zimno? – Aelita zacz\u0119\u0142a trze\u0107 d\u0142o\u0144mi o ods\u0142oni\u0119te ramiona.<\/p>\n\n\n\n
-Rdze\u0144 ogrzewa\u0142 wszystkie trzy pi\u0119tra na tyle by temperatura wsz\u0119dzie wynosi\u0142a mniej wi\u0119cej 20 stopni, ale \u017ceby samemu si\u0119 nie przegrza\u0107. – Jeremy podszed\u0142 do konsoli przed sob\u0105, przekr\u0119ci\u0142 jeden z kluczy i chwyci\u0142 za wajch\u0119. – Gotowi? – Nikt nie by\u0142 gotowy, ale wiedzieli, \u017ce przytakn\u0105\u0107 trzeba. – No to jazda. –<\/p>\n\n\n\n
Poci\u0105gn\u0105\u0142 d\u017awign\u0119 w d\u00f3\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Po ca\u0142ym pomieszczeniu rozleg\u0142 si\u0119 g\u0142o\u015bny trzask. Pod\u0142oga zacz\u0119\u0142a si\u0119 powoli rozsuwa\u0107, a rdze\u0144 superkomputera zacz\u0105\u0142 si\u0119 powoli wy\u0142ania\u0107, zape\u0142niaj\u0105c ca\u0142e pomieszczenie. Machina zacz\u0119\u0142a nabiera\u0107 kolor\u00f3w i \u015bwiat\u0142a, zacz\u0119\u0142y szumie\u0107 silniki oraz system ch\u0142odzenia. W ca\u0142ym pokoju rozb\u0142ysn\u0119\u0142y wszystkie nieaktywne \u015bwiat\u0142a. Us\u0142yszeli jak nad nimi zaczynaj\u0105 uruchamia\u0107 si\u0119 skanery.<\/p>\n\n\n\n
-Wszystko dzia\u0142a, nic nie wybuch\u0142o, mo\u017cna i\u015b\u0107 do komputera? – Spyta\u0142 Odd. Wszyscy mu przytakn\u0119li i wr\u00f3cili do windy.<\/p>\n\n\n\n
Jeremy mimo tego, \u017ce w g\u0142\u00f3wnej mierze czu\u0142 przera\u017cenie na my\u015bl ponownej walki z dawnym wrogiem, cieszy\u0142 si\u0119 \u017ce zn\u00f3w usi\u0105dzie przed wielk\u0105 machin\u0105, kt\u00f3ra w jakim\u015b stopniu sta\u0142a si\u0119 jego przyjacielem. Uwielbia\u0142 pracowa\u0107 na najpot\u0119\u017cniejszym komputerze w ca\u0142ej Francji, kt\u00f3ry swoj\u0105 moc\u0105 obliczeniow\u0105 dor\u00f3wnywa\u0142 maszynom w g\u0142\u00f3wnej siedzibie NASA.<\/p>\n\n\n\n
Usiad\u0142 na swoim miejscu i po\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 z wirtualnym \u015bwiatem.<\/p>\n\n\n\n
-I co, jest co\u015b? – Aelita si\u0119 niecierpliwi\u0142a. Od samego wej\u015bcia do fabryki zacz\u0119\u0142a j\u0105 bole\u0107 g\u0142owa.<\/p>\n\n\n\n
-Daj mi wpierw odpali\u0107 wszystkie skany i sprawdzi\u0107 czy sektory w og\u00f3le istniej\u0105. Nie wiem co si\u0119 dzia\u0142o z Lyoko po wy\u0142\u0105czeniu, w teorii nie powinno nic si\u0119 sta\u0107. – Blondyn po kolei zacz\u0105\u0142 wpisywa\u0107 kolejne komendy, sprawdzaj\u0105c co jest, co dzia\u0142a a co przesta\u0142o istnie\u0107. – Kartagina jest, ale gara\u017c Skida przesta\u0142 istnie\u0107, wszystkie sektory s\u0105 na swoich miejscach, nic nie znikn\u0119\u0142o, wie\u017cy przej\u015bcia istniej\u0105 i dzia\u0142aj\u0105… – Odpali\u0142 superskan. – A skan niczego nie wykazuje, na mapie te\u017c nie widz\u0119 jakiejkolwiek aktywno\u015bci Xany. – Wskaza\u0142 r\u0119k\u0105 na komputer, ukazuj\u0105c przyjacio\u0142om skan kt\u00f3ry przeskanowywa\u0142 po kolei ka\u017cd\u0105 z wie\u017c w ka\u017cdym sektorze, w \u017cadnej z nich niczego nie znajduj\u0105c. Na ekranie obok wida\u0107 by\u0142o siatk\u0119 przedstawiaj\u0105c\u0105 sektor polarny, kt\u00f3ry tak\u017ce by\u0142 czysty. Jeremy pokaza\u0142 reszt\u0119 sektor\u00f3w, w\u0142\u0105cznie z Kartagin\u0105. Wsz\u0119dzie by\u0142a cisza, jak makiem zasia\u0142<\/p>\n\n\n\n
-Zadowolona? – Spyta\u0142 Aelite, kt\u00f3ra przetar\u0142a d\u0142oni\u0105 oczy.<\/p>\n\n\n\n
-Tak… Przepraszam was, niepotrzebnie spanikowa\u0142am…<\/p>\n\n\n\n
-Nic si\u0119 nie sta\u0142o, serio \u2013 Yumi przytuli\u0142a przyjaci\u00f3\u0142k\u0119.<\/p>\n\n\n\n
-To co, wracamy do szko\u0142y…<\/p>\n\n\n\n
Alarm<\/p>\n\n\n\n
Po pomieszczeniu rozleg\u0142 si\u0119 kilkukrotny sygna\u0142, znany ka\u017cdemu z nich<\/p>\n\n\n\n
-Kurwa ma\u0107… – Ulrich prze\u0142kn\u0105\u0142 g\u0142o\u015bno \u015blin\u0119.<\/p>\n\n\n\n
-Do skaner\u00f3w, szybko! – Jeremy wskoczy\u0142 zn\u00f3w na swoje miejsce. Aelita po\u0142o\u017cy\u0142a d\u0142o\u0144 na przycisku wzywaj\u0105cym wind\u0119, lecz przez jej cia\u0142o przesz\u0142o wy\u0142adowanie elektryczne, przez co krzykn\u0119\u0142a z b\u00f3lu i straci\u0142a przytomno\u015b\u0107<\/p>\n\n\n\n
-Cholera, Aelita! – Odd z\u0142apa\u0142 upadaj\u0105c\u0105 dziewczyn\u0119. – Trzeba b\u0119dzie po drabinie j\u0105 przenie\u015b\u0107 do skaner\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Dla ka\u017cdego jasnym si\u0119 sta\u0142o, by uwa\u017ca\u0107 co si\u0119 dotyka, a najlepiej trzyma\u0107 si\u0119 z dala od wszelkich bezpiecznik\u00f3w, prze\u0142\u0105cznik\u00f3w czy pod\u0142\u0105cze\u0144<\/p>\n\n\n\n
-W Lyoko odzyska przytomno\u015b\u0107, id\u017acie jak najszybciej. Xana pr\u00f3buj\u0119 przeci\u0105\u017cy\u0107 sie\u0107 elektryczn\u0105 by\u015bmy nie mogli si\u0119 st\u0105d wydosta\u0107. Za chwil\u0119 ca\u0142e pomieszczenie wype\u0142ni\u0105 b\u0142yskawice \u2013 Jeremy w\u0142\u0105czy\u0142 program transferowy. Yumi i William jako pierwsi ruszyli po drabinie, pozosta\u0142a dw\u00f3jka ch\u0142opak\u00f3w pr\u00f3bowa\u0142a przez w\u0105skie przej\u015bcie w pod\u0142odze przenie\u015b\u0107 nieprzytomn\u0105 dziewczyn\u0119.<\/p>\n\n\n\n
-Masz j\u0105? – Odd spojrza\u0142 na przyjaciela z dziewczyn\u0105 przewieszon\u0105 przez rami\u0119, powoli schodz\u0105cego po w\u0105skiej drabinie.<\/p>\n\n\n\n
-\u0141ap mnie jakby co. –<\/p>\n\n\n\n
-Bardzo \u015bmieszne, Stern. – Spojrza\u0142 z powag\u0105 na bruneta, kiedy ten dosi\u0119gn\u0105\u0142 stopami pod\u0142ogi poziom ni\u017cej. Widzia\u0142 zamkni\u0119te ju\u017c dwa skanery, szum ponownie w\u0142\u0105czonych maszyn wype\u0142nia\u0142 pomieszczenie<\/p>\n\n\n\n
-Dobra… Jeremy, skup si\u0119, wiesz jak to zrobi\u0107. – Zamkn\u0105\u0142 na chwil\u0119 oczy, potrz\u0105sn\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105 po czym spojrza\u0142 ju\u017c pewnie na ekran. – Transfer Yumi, Transfer Williama. – Nie patrzy\u0142 na swoje palce. By\u0142 pewien, \u017ce nie pope\u0142ni \u017cadnego b\u0142\u0119du. Zna\u0142 te komendy zbyt dobrze. – Skan Yumi, Skan Williama. – Widzia\u0142 na monitorze tworz\u0105ce si\u0119 wirtualne awatary. Wpisa\u0142 ich cel podr\u00f3\u017cy do otwartego okna. – Na pewno si\u0119 uda. Wirtualizacja. – Po czym nacisn\u0105\u0142 enter.<\/p>\n\n\n\n
*<\/p>\n\n\n\n
Pojawienie si\u0119. Zwis. Upadek.<\/p>\n\n\n\n
Tak wygl\u0105da\u0142a ka\u017cda sekwencja wirtualizacji w Lyoko. Ta zaistnia\u0142a teraz by\u0142a dok\u0142adnie taka sama jak kiedy\u015b. Zimny b\u0142\u0119kit ciemnego sektora otacza\u0142 dw\u00f3jk\u0119 wojownik\u00f3w, przyprawiaj\u0105c o dodatkowe dreszcze. Niby byli tylko zwirtualizowan\u0105 kopi\u0105 samych siebie, ale lekki ch\u0142\u00f3d zawsze da\u0142o si\u0119 wyczu\u0107. W ka\u017cdym sektorze odczucia by\u0142y inne, jedynym neutralnym miejscem by\u0142a Kartagina, gdzie temperatura minimalnie ros\u0142a tylko w okolicy rdzenia ca\u0142ego programu.<\/p>\n\n\n\n
William zacz\u0105\u0142 ogl\u0105da\u0107 jak wygl\u0105da jego dziewczyna w wirtualnej wersji. Zapami\u0119ta\u0142 j\u0105 w innym stroju, nie wiedzia\u0142, \u017ce po ponownym zbudowaniu Lyoko Jeremy przerobi\u0142 awatary ka\u017cdego z wojownik\u00f3w. Jego str\u00f3j tak\u017ce by\u0142 inny ni\u017c ten kt\u00f3ry widzia\u0142 ostatni raz kiedy sam w\u0142ada\u0142 swoim umys\u0142em. Ten kt\u00f3ry mia\u0142 na sobie nie posiada\u0142 ju\u017c symbolu Xany na \u015brodku jego torsu, jednak dalej by\u0142 tak samo mroczny. Czu\u0142 si\u0119 dziwnie, nie wiedzia\u0142 czy bardziej czuje ponowne podekscytowanie jak podczas pierwszej wizyty w wirtualnym \u015bwiecie, czy strach, \u017ce zn\u00f3w przyczyni si\u0119 do zniszczenia wszystkiego przez w\u0142asn\u0105 wyrywno\u015b\u0107 i g\u0142upot\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Dziewczyna podesz\u0142a do niego i odgarn\u0119\u0142a mu w\u0142osy z czo\u0142a, przygl\u0105daj\u0105c si\u0119 jego bladej sk\u00f3rze.<\/p>\n\n\n\n
-Szukasz moich pryszczy? – U\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119. Stan\u0119\u0142a na palcach i poca\u0142owa\u0142a go lekko w czo\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
-Ostatnim razem jak ci\u0119 widzia\u0142am tutaj mia\u0142e\u015b znak Xany na czole i klacie… Lepiej ci bez niego. – Spojrza\u0142a na niego ciep\u0142o. Partner z\u0142apa\u0142 j\u0105 za d\u0142o\u0144 i zbli\u017cy\u0142 si\u0119 w celu skradni\u0119cia poca\u0142unku, jednak romantyczny moment zepsu\u0142 j\u0119k upadaj\u0105cej i nie do ko\u0144ca przytomnej Aelity na ziemi\u0119 \u2013 Troch\u0119 wam si\u0119 zesz\u0142o, moi drodzy. – Spojrza\u0142a na stoj\u0105cych ch\u0142opak\u00f3w, po czym pochyli\u0142a si\u0119 do le\u017c\u0105cej dziewczyny by pom\u00f3c jej wsta\u0107.<\/p>\n\n\n\n
-Wie\u017ca jest jaki\u015b kilometr od was na p\u00f3\u0142noc, zaraz zaprogramuj\u0119 wam pojazdy \u2013 Odd podskoczy\u0142 przera\u017cony, strosz\u0105c ogon. Chwil\u0119 zaj\u0119\u0142o mu zrozumienie czyj jest g\u0142os znik\u0105d. Ka\u017cdy powoli sobie przypomina\u0142 wirtualne realia.<\/p>\n\n\n\n
Hulajnoga, motor i deska pojawi\u0142y si\u0119 przed grup\u0105. W\u0142a\u015bcicielom pojazd\u00f3w zab\u0142ysn\u0119\u0142y oczy. W tym momencie nikt nie my\u015bla\u0142 o tym, \u017ce musz\u0105 pokona\u0107 niezwykle niebezpieczny program. Zn\u00f3w mogli poczu\u0107 si\u0119 jak kilka lat temu, i zn\u00f3w tak samo \u015bwietnie si\u0119 bawi\u0107. Yumi wraz z Williamem zaj\u0119li jej hulajnog\u0119, Odd wskakuj\u0105c na desk\u0119 prawie z niej spad\u0142, natomiast Ulrich pom\u00f3g\u0142 Aelicie wdrapa\u0107 si\u0119 na miejsce za sob\u0105 na swoim motorze<\/p>\n\n\n\n
-Trzymaj si\u0119 mocno, ksi\u0119\u017cniczko. – Chwyci\u0142 d\u0142o\u0144 kt\u00f3r\u0105 po\u0142o\u017cy\u0142a w jego talii, na wszelki wypadek by na pewno nie zlecia\u0142a, po czym maksymalnie przekr\u0119ci\u0142 wajch\u0119 nap\u0119du, wychodz\u0105c na prowadzenie ca\u0142ego peletonu. Dziewczynie powieki dalej same si\u0119 zamyka\u0142y, ale powoli odzyskiwa\u0142a pe\u0142n\u0105 \u015bwiadomo\u015b\u0107. Silny p\u0119d zimnego powietrza przyni\u00f3s\u0142 potrzebne rozbudzenie.<\/p>\n\n\n\n
-Wida\u0107 wie\u017c\u0119. – Wskaza\u0142a palcem na wysok\u0105, chud\u0105 budowl\u0119, poro\u015bni\u0119t\u0105 czarnymi kablami i spowit\u0105 czerwon\u0105 mg\u0142\u0105.I komitet powitalny przed ni\u0105. – Przed wie\u017c\u0105 sta\u0142y cztery tarantule. Zab\u00f3jcze maszyny posadzone na czterech zgi\u0119tych odn\u00f3\u017cach, z pod\u0142u\u017cnym ko\u0144skim \u0142bem na kt\u00f3rego \u015brodku widnia\u0142 znak ich pana i w\u0142adcy. Na widok swoich wrog\u00f3w ukl\u0119k\u0142y na jedno z odn\u00f3\u017cy i ustawi\u0142y dwa przednie prosto, niczym \u017co\u0142nierze na wojnie nabijaj\u0105cy ci\u0119\u017cki karabin maszynowy. Zacz\u0105\u0142 si\u0119 laserowy ostrza\u0142. Ca\u0142a grupa rozjecha\u0142a si\u0119 w r\u00f3\u017cne strony. – Uciekaj st\u0105d! – Krzykn\u0105\u0142 do swojej pasa\u017cerki, kt\u00f3ra przytakn\u0119\u0142a i zeskoczy\u0142a z motoru do ty\u0142u, aktywuj\u0105c jednocze\u015bnie r\u00f3\u017cowe skrzyd\u0142a. Tylko Ulrich nie zboczy\u0142 z kursu, kt\u00f3ry teraz sta\u0142 si\u0119 kolizyjny z jednym z potwor\u00f3w. Stan\u0105\u0142 na swoim motorze, staraj\u0105c si\u0119 utrzyma\u0107 r\u00f3wnowag\u0119, czekaj\u0105c na uderzenie z mechanicznym cielskiem tarantuli. Sekund\u0119 przed bliskim spotkaniem odbi\u0142 si\u0119 z lewej nogi za siebie, wyskakuj\u0105c wysoko w g\u00f3r\u0119, by w powietrzu zrobi\u0107 pe\u0142ny obr\u00f3t o 360 stopni i wyl\u0105dowa\u0107 na obu dolnych ko\u0144czynach. Momentalnie po wyl\u0105dowaniu wyci\u0105gn\u0105\u0142 obie szable i zacz\u0105\u0142 odbija\u0107 laser po laserze, zajmuj\u0105c uwag\u0119 jednego z potwor\u00f3w, daj\u0105c reszcie grupy przewag\u0119 w walce.<\/p>\n\n\n\n
-Blondyn ostrzeliwuj\u0105c jedn\u0105 z tarantul pr\u00f3bowa\u0142 odci\u0105gn\u0105\u0107 j\u0105 od wie\u017cy, na pr\u00f3\u017cno. Maszyna uparcie pilnowa\u0142a opanowanej wirusem budowli. Pr\u00f3bowa\u0142 ostrzeliwa\u0107 j\u0105 swoimi laserowymi strza\u0142ami, jednak \u017cadn\u0105 nie trafi\u0142.<\/p>\n\n\n\n
-Cholera jasna, ani razu jej nie trafi\u0142em… A\u0142a! – J\u0119kn\u0105\u0142 z b\u00f3lu, po tym jak laser uderzy\u0142 centralnie w ko\u0144c\u00f3wk\u0119 jego ogona,<\/p>\n\n\n\n
-Pilnuj si\u0119, 5 punkt\u00f3w ju\u017c masz mniej. – Jeremy pr\u00f3bowa\u0142 zachowa\u0107 spok\u00f3j, jednak przeci\u0105\u017cenie sieci elektrycznej zacz\u0119\u0142o powoli oddzia\u0142ywa\u0107 na sam komputer, powoduj\u0105c lekkie spowolnienie jego pracy. Ka\u017cde mu\u015bni\u0119cie przez jego stopy metalowej pod\u0142ogi powodowa\u0142o nieprzyjemne dreszcze. – Nie chce was pospiesza\u0107, ale dezaktywujcie w ko\u0144cu t\u0105 wie\u017c\u0119, bo tutaj zaczyna robi\u0107 si\u0119 nieciekawie. –<\/p>\n\n\n\n
-Staramy si\u0119, ale Xana dalej jest tak samo uparty jak dawniej. – Yumi okr\u0105\u017cy\u0142a po raz kolejny wie\u017c\u0119. William broni\u0142 j\u0105 przed laserami swoim ci\u0119\u017ckim zweihanderem. Bro\u0144 przez sw\u00f3j rozmiar nie by\u0142a wybitnie por\u0119czna, a szybkie poruszanie si\u0119 z ni\u0105 okaza\u0142o si\u0119 by\u0107 bardziej problematyczne ni\u017c zapami\u0119ta\u0142. Mimo swoich stara\u0144 ochraniania nie tylko ukochanej ale i te\u017c samego siebie, poszczeg\u00f3lne lasery uderza\u0142y w jego cia\u0142o, zabieraj\u0105c po kilka punkt\u00f3w \u017cycia. – Dajesz rad\u0119, skarbie? –<\/p>\n\n\n\n
-Ledwo… Ale Ulrich zaczyna mie\u0107 k\u0142opoty. – Spojrza\u0142 na wojownika ni\u017cej. Brunet ci\u0105gle odpiera\u0142 ataki laserowe tarantuli, ale i jemu zaczyna\u0142o powoli brakowa\u0107 si\u0142. Ci\u0105g\u0142e ruchy obiema katanami powoli stawa\u0142y si\u0119 coraz mniej celne. Nagle przez jego plecy przeszed\u0142 ostry dreszcz b\u00f3lu. Ulrich upad\u0142 na ziemi\u0119, k\u0105tem oka widz\u0105c kilka karaluch\u00f3w za sob\u0105. Zmarszczy\u0142 brew ze z\u0142o\u015bci. – P\u00f3jd\u0119 mu pom\u00f3c, dasz rad\u0119 sama? – Dziewczyna przytakn\u0119\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
-Zaraz podlec\u0119 ni\u017cej by\u015b nie straci\u0142 punkt\u00f3w przez upadek. – William widz\u0105c laser lec\u0105cy centralnie w twarz dziewczyny wyci\u0105gn\u0105\u0142 r\u0119k\u0119 by zas\u0142oni\u0107 jej policzek przed trafieniem. Poczu\u0142 lekki b\u00f3l, lecz jednocze\u015bnie, strzepuj\u0105c d\u0142o\u0144, zobaczy\u0142 czarny dym wy\u0142aniaj\u0105cy si\u0119 spomi\u0119dzy jego palcy. Spojrza\u0142 na Yumi, zacisn\u0105\u0142 pi\u0119\u015b\u0107 po czym u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 zadziornie.<\/p>\n\n\n\n
-Chyba zosta\u0142a mi jaka\u015b pami\u0105tka po Xanie. – Pu\u015bci\u0142 do niej oczko, uderzy\u0142 nadgarstkiem o nadgarstek, po czym rozp\u0142yn\u0105\u0142 si\u0119 w czarn\u0105 chmur\u0119 wychodz\u0105c\u0105 z jego cia\u0142a. Dziewczyna na widok mocy oraz postawy partnera nie potrafi\u0142a ukry\u0107 zaskoczenia i podziwu na swojej twarzy. Napi\u0119cie istnia\u0142o tak naprawd\u0119 pomi\u0119dzy ca\u0142\u0105 tr\u00f3jk\u0105. Kilkuletnia walka o t\u0105 sam\u0105 partnerk\u0119, przerwana chwilowymi zwyci\u0119zcami kt\u00f3rego\u015b z nich, z ka\u017cdym rokiem pogarsza\u0142a relacje mi\u0119dzy nimi. Zastanawia\u0142a si\u0119 w g\u0142owie dlaczego ch\u0142opak polecia\u0142 na ratunek dawnemu przeciwnikowi.<\/p>\n\n\n\n
Relacja z Yumi zmieni\u0142a podej\u015bcie Williama do poszczeg\u00f3lnych rzeczy. Wiedzia\u0142, \u017ce dziewczynie brakuje kontaktu z by\u0142ym ch\u0142opakiem, tak\u017ce dawnym najlepszym przyjacielem. Kocha\u0142 j\u0105 i rozumia\u0142, \u017ce nie mo\u017ce stawa\u0107 jej na przeszkodzie, zna\u0142 j\u0105 oraz to jak bardzo jest uparta w d\u0105\u017ceniu do celu. Sceny zazdro\u015bci nie mia\u0142y tutaj za grosz sensu. Jednocze\u015bnie ufa\u0142 jej i wierzy\u0142 w jej wierno\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Wojownik powr\u00f3ci\u0142 do ludzkiej postaci za stoj\u0105cym brunetem, przywo\u0142a\u0142 do siebie swoj\u0105 bro\u0144, jednocze\u015bnie broni\u0105c ich oboje przed ci\u0105g\u0142ym ostrza\u0142em.<\/p>\n\n\n\n
-Czego tu chcesz!? – Stali zwr\u00f3ceni plecami do siebie. Ulrich stara\u0142 si\u0119 nie rozprasza\u0107 obecno\u015bci\u0105 ch\u0142opaka, skupiaj\u0105c ca\u0142\u0105 swoj\u0105 uwag\u0119 na pr\u00f3bach trafiania w kolejne pojawiaj\u0105ce si\u0119 karaluchy<\/p>\n\n\n\n
-Pr\u00f3buj\u0119 ci pom\u00f3c \u2013 William zamieni\u0142 si\u0119 z nim p\u0142ynnym ruchem miejscami, przerzucaj\u0105c sobie ch\u0142opaka przez rami\u0119, po czym zamachn\u0105\u0142 si\u0119 z ca\u0142ej si\u0142y swoj\u0105 broni\u0105, puszczaj\u0105c w kierunku niedu\u017cych potwor\u00f3w silne uderzenie energetyczne, niszcz\u0105ce kilka z nich jednocze\u015bnie. – Yumi ju\u017c z tob\u0105 rozmawia\u0142a? –<\/p>\n\n\n\n
-A co, z zazdro\u015bci ka\u017cesz mi od niej spierdala\u0107? – Odbijali nawzajem ciosy z r\u00f3\u017cnych stron<\/p>\n\n\n\n
-Czyli wiesz o nas… – Mimo dyskusji prowadzonej mi\u0119dzy nimi kt\u00f3ra w g\u0142\u00f3wnej mierze dotyczy\u0142a ich wieloletniego konfliktu, obaj wojownicy rami\u0119 w rami\u0119 byli nie do zdarcia. Dw\u00f3ch doskona\u0142ych \u017co\u0142nierzy, razem tworz\u0105cych machin\u0119 do zabijania.<\/p>\n\n\n\n
-Wiem, wybij mnie! – William ustawi\u0142 nad sob\u0105 Zweihander na p\u0142asko, podczas gdy Ulrich pod wp\u0142ywem super sprintu wybi\u0142 si\u0119 od niego i z impetem skoczy\u0142 na tarantul\u0119 kilka metr\u00f3w dalej, trafiaj\u0105c mieczami centralnie w \u015brodek symbolu Xany. Potw\u00f3r kilka sekund p\u00f3\u017aniej wybuch\u0142 przed nim, wyrzucaj\u0105c w powietrze obie szable. Brunetowi uda\u0142o si\u0119 z\u0142apa\u0107 jedn\u0105 z nich, druga natomiast wbi\u0142a si\u0119 w zmro\u017con\u0105 pow\u0142ok\u0119 kilka metr\u00f3w dalej. Ruszy\u0142 z rozp\u0119dem w kierunku czarnow\u0142osego. – Wiem z twojego instagrama. –<\/p>\n\n\n\n
-S\u0142uchaj, wiem, \u017ce \u015brednio ci si\u0119 to podoba… – Po kolei niszczyli kolejne z przekl\u0119tych robali, wzajemnie sobie pomagaj\u0105c i pot\u0119guj\u0105c swoje mo\u017cliwo\u015bci. – Ale wiem te\u017c, \u017ce Yumi za tob\u0105 t\u0119skni jako za przyjacielem, i nie chce stawa\u0107 jej na drodze \u2013 Przebi\u0142 karalucha na wylot, wbijaj\u0105c swoj\u0105 bro\u0144 g\u0142\u0119boko w ziemi\u0119. – Ty tak\u017ce nie robi\u0142e\u015b jej scen zazdro\u015bci o mnie gdy byli\u015bcie po raz drugi par\u0105.<\/p>\n\n\n\n
-Mo\u017ce w\u0142a\u015bnie tutaj pope\u0142ni\u0142em b\u0142\u0105d \u2013 Rzuci\u0142 katan\u0105 w ostatniego z ma\u0142ych potwor\u00f3w, trafiaj\u0105c centralnie w \u015brodek znaku, powoduj\u0105c wybuch stwora. Jego wsp\u00f3lnik rzuci\u0142 super dymem w obie bronie, przyci\u0105gaj\u0105c je z powrotem do bruneta. William ponownie schowa\u0142 swoj\u0105 bro\u0144 w czarnym dymie<\/p>\n\n\n\n
-Uwierz mi, \u017ce dla niej jestem zdolny do rozejmu mi\u0119dzy nami, o ile ty tak\u017ce tego chcesz. – Wystawi\u0142 r\u0119k\u0119 w kierunku ch\u0142opaka. Ten jednak nie u\u015bcisn\u0105\u0142 jego d\u0142oni.<\/p>\n\n\n\n
-Powiem ci to samo co jej powiedzia\u0142em, musz\u0119 to przemy\u015ble\u0107. A teraz mamy wa\u017cniejsze sprawy do doko\u0144czenia \u2013 Wskaza\u0142 g\u0142ow\u0105 na wie\u017c\u0119, jednak by\u0142 to jego ostatni ruch w tej partii rozgrywki w wirtualnym \u015bwiecie. Cios laserem w kr\u0119gos\u0142up rozleg\u0142 si\u0119 po jego ciele, powoli niszcz\u0105c jego awatar piksel po pikselu, pchaj\u0105c ca\u0142y organizm w ramiona czarnow\u0142osego. Ten z\u0142apa\u0142 rozlatuj\u0105cego si\u0119 na kawa\u0142ki ch\u0142opaka i trzyma\u0142 w swoich r\u0119kach, dop\u00f3ki nie znikn\u0105\u0142 ca\u0142kowicie.<\/p>\n\n\n\n
-Cholera jasna! – Wojownik spojrza\u0142 na stoj\u0105cego kanciastego zab\u00f3jce, kieruj\u0105cego promie\u0144 mro\u017c\u0105cy w jego kierunku. Przywo\u0142a\u0142 swoj\u0105 bro\u0144.<\/p>\n\n\n\n
*<\/p>\n\n\n\n
W tym samym czasie Odd i Aelita znajdowali si\u0119 po drugiej stronie wie\u017cy, pr\u00f3buj\u0105c razem pokona\u0107 trzy pozosta\u0142e tarantule. Powietrze mi\u0119dzy nimi na bie\u017c\u0105co przecina\u0142y wachlarze Yumi, kt\u00f3re mimo swojej skuteczno\u015bci w zabijaniu nie trafia\u0142y w \u017cadnego z potwor\u00f3w. W dziewczynie coraz bardziej ros\u0142a irytacja. Aelita pr\u00f3bowa\u0142a przebi\u0107 si\u0119 mi\u0119dzy potworami, byle dotrze\u0107 do wie\u017cy. W ko\u0144cu ustawi\u0142a d\u0142o\u0144 na tyle r\u00f3wnolegle z po\u0142o\u017ceniem potwora, \u017ce rzucenie w jego kierunku pola energi przynios\u0142o po\u017c\u0105dany efekt, powoduj\u0105c wybuch i dewirtualizacje jednego z wrog\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
-Brawo Aelita! – Krzykn\u0105\u0142 blondyn do dziewczyny, kt\u00f3remu po kt\u00f3rym\u015b razie uda\u0142o si\u0119 odci\u0105gn\u0105\u0107 upart\u0105 tarantule od wie\u017cy w g\u0142\u0105b jednej z cz\u0119\u015bci sektora. Gigantyczne lodowce obok wie\u017cy by\u0142y idealne do wykorzystania dla cz\u0142owieka kota w celu efektownego zniszczenia potwora. Czworono\u017cna maszyna zatrzyma\u0142a si\u0119 u podn\u00f3\u017ca lodowej ska\u0142y i zacz\u0119\u0142a ponowny ostrza\u0142. Ch\u0142opak nie musia\u0142 si\u0119 dwa razy zastanawia\u0107 jak zrobi\u0107 to dobrze i w taki spos\u00f3b by reszta patrzy\u0142a z podziwem na Odda Wspania\u0142ego, doskona\u0142ego wojownika Lyoko i jeszcze lepszego kochanka (a przynajmniej on tak twierdzi\u0142). Pokierowa\u0142 desk\u0119 wzd\u0142u\u017c prawie pionowej ska\u0142y, by na jej szczycie odbi\u0107 si\u0119 i podczas obrotu w ty\u0142 zastrzeli\u0107 potwora laserowymi strza\u0142ami. Maszyna zatrz\u0119s\u0142a si\u0119 pod wp\u0142ywem uderze\u0144, po czym rozprysn\u0119\u0142a si\u0119 na wszystkie strony.<\/p>\n\n\n\n
Dumny z siebie wojownik wyl\u0105dowa\u0142 z gracj\u0105 kota, daj\u0105c samemu sobie uk\u0142on. Aelita widz\u0105c co przyjaciel robi nie mog\u0142a ukry\u0107 rozbawienia na swojej twarzy.<\/p>\n\n\n\n
-No… Powinni\u015bcie uczy\u0107 si\u0119 od mistrza Odda, m\u0142odzi padawani – Opar\u0142 d\u0142onie na biodrach.<\/p>\n\n\n\n
-Super Odd, \u017ce cieszysz si\u0119 ze zwyci\u0119stwa, ale walka jeszcze nie sko\u0144czona. Wok\u00f3\u0142 mnie zaczynaj\u0105 si\u0119 ju\u017c pojawia\u0107 b\u0142yskawice, a Ulrich nie mo\u017ce si\u0119 wydosta\u0107 ze skanera, do roboty! –<\/p>\n\n\n\n
-Okay, okay Einsteinie, nic mu si\u0119 nie stanie jak chwil\u0119 tam posiedzi… – U\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Aelita ci\u0105gle lata\u0142a wok\u00f3\u0142 wie\u017cy. Ju\u017c kilkukrotnie podlatywa\u0142a do niej by w ko\u0144cu wej\u015b\u0107 i j\u0105 dezaktywowa\u0107, nie by\u0142a jednak dalej pewna, czy nie zostanie w ostatniej chwili raniona jednym z laser\u00f3w. Czu\u0142a, \u017ce ko\u0144czy im si\u0119 nie tylko czas, ale te\u017c punkty \u017cycia.<\/p>\n\n\n\n
Z jej zamy\u015blenia wybi\u0142 j\u0105 krzyk spadaj\u0105cej przyjaci\u00f3\u0142ki, kt\u00f3rej hulajnoga znikn\u0119\u0142a pod wp\u0142ywem ci\u0105g\u0142ych cios\u00f3w od tarantuli. William widz\u0105c w jak du\u017cym zagro\u017ceniu znajduje si\u0119 jego partnerka, z ogromn\u0105 pr\u0119dko\u015bci\u0105 wbieg\u0142 w stoj\u0105cy kilka metr\u00f3w przed nim blok, wbijaj\u0105c w jego \u015brodek swoj\u0105 wielk\u0105 bro\u0144, zostawiaj\u0105c j\u0105 tam na sta\u0142e. Pod wp\u0142ywem wybuchu potwora zweihander tak\u017ce zosta\u0142 zdewirtualizowany. Oboje jednocze\u015bnie pr\u00f3bowali uratowa\u0107 dziewczyn\u0119. Po drugiej stronie Jeremy by\u0142 bezbronny w zaistnia\u0142ej sytuacji. Z powodu ledwo dzia\u0142aj\u0105cego superkomputera, w kt\u00f3rym podawane komendy potrzebowa\u0142y coraz wi\u0119kszych nak\u0142ad\u00f3w czasowych, by cokolwiek zrobi\u0107, nie m\u00f3g\u0142 w \u017caden spos\u00f3b pom\u00f3c przyjaci\u00f3\u0142ce. Obraz zacina\u0142 si\u0119 na tyle, \u017ce nie by\u0142 do ko\u0144ca pewien co w\u0142a\u015bnie si\u0119 dzieje w wirtualnym \u015bwiecie.<\/p>\n\n\n\n
William dobieg\u0142 na kraniec p\u0142yty tektonicznej sektora, w ostatnim momencie \u0142api\u0105c spadaj\u0105c\u0105 ukochan\u0105 za r\u0119k\u0119. Ci\u0119\u017car spot\u0119gowany p\u0119dem spadania dziewczyny przer\u00f3s\u0142 jego mi\u0119\u015bniowe mo\u017cliwo\u015bci, przez co bole\u015bnie upad\u0142 na ziemi\u0119, nie puszczaj\u0105c jednak jej d\u0142oni.<\/p>\n\n\n\n
-Mam ci\u0119 skarbie. – Spojrza\u0142 jej w oczy i u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 ciep\u0142o, dysz\u0105c od sprintu. Odwzajemni\u0142a u\u015bmiech.<\/p>\n\n\n\n
-Do spadania ju\u017c przywyk\u0142am, do \u0142apania ju\u017c mniej \u2013 Za\u015bmiali si\u0119 oboje, po czym Yumi powoli zacz\u0119\u0142a si\u0119 wspina\u0107 po r\u0119ce Williama, dop\u00f3ki nie zobaczy\u0142a nag\u0142ego zaskoczenia na jego twarzy.<\/p>\n\n\n\n
-Przepraszam, pr\u00f3bowa\u0142em… – Jego cia\u0142o zacz\u0119\u0142o powoli si\u0119 rozpada\u0107 na kolejne piksele, by w ko\u0144cu znikn\u0105\u0107 ca\u0142kowicie.<\/p>\n\n\n\n
-Cholera, nie! – Ponownie zacz\u0119\u0142a spada\u0107, co raz to szybciej. Cyfrowe morze po raz kolejny zacz\u0119\u0142o by\u0107 coraz bli\u017cej jej po\u0142o\u017cenia. Mimo tego, \u017ce to w\u0142a\u015bnie ona najcz\u0119\u015bciej odbywa\u0142a lot w prawie jedn\u0105 stron\u0119, zawsze udawa\u0142o jej si\u0119 prze\u017cy\u0107 i znikn\u0105\u0107 z witrualnego \u015bwiata przed utrat\u0105 obu \u017cy\u0107. Tym razem nie by\u0142a ju\u017c tego taka pewna. Patrzy\u0142a, jak kraniec sektora oddala si\u0119 od niej, nie wiedzia\u0142a ile metr\u00f3w ju\u017c przelecia\u0142a, a ile zosta\u0142o do ostatecznej \u015bmierci. W pewnym momencie jednak przesta\u0142a krzycze\u0107 z przera\u017cenia i zamkn\u0119\u0142a oczy.<\/p>\n\n\n\n
B\u00f3l, jaki nagle rozszed\u0142 si\u0119 po jej ciele by\u0142 jednocze\u015bnie uci\u0105\u017cliwy, jak i b\u0142ogos\u0142awiony. R\u00f3\u017cowa pow\u0142oka pokry\u0142a ca\u0142y jej wirtualny organizm, doprowadzaj\u0105c do natychmiastowej dewirtualizacji.<\/p>\n\n\n\n
-My\u015blisz, \u017ce j\u0105 uratowa\u0142a\u015b? –<\/p>\n\n\n\n
-A widzia\u0142e\u015b lej z cyfrowego morza? Nie \u2013 Dziewczyna u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 pewna siebie, po czym pobieg\u0142a do wie\u017cy.<\/p>\n\n\n\n
*<\/p>\n\n\n\n
Ulrich wali\u0142 pi\u0119\u015bciami z ca\u0142ych si\u0142 w \u015bciany skanera, pr\u00f3buj\u0105c jakkolwiek si\u0119 wydosta\u0107 ze \u015bmiertelnej pu\u0142apki. Metalowa konstrukcja coraz lepiej przewodzi\u0142a id\u0105cy od w\u0142\u0105cznika windy pr\u0105d, powoduj\u0105c nieprzyjemne dreszcze. Coraz bardziej czu\u0142 panik\u0119, \u017ce maszyna za chwil\u0119 go usma\u017cy niczym \u015bwie\u017ce mi\u0119so na ro\u017cnie. Nie wiedzie\u0107 czemu krzycza\u0142 “Pomocy”, co raz bardziej z\u0142amanym g\u0142osem, mimo \u015bwiadomo\u015bci, \u017ce jedyny jego ratunek jest pi\u0119tro wy\u017cej w postaci chudego blondyna kt\u00f3ry by\u0142 w podobnie beznadziejnej sytuacji co on, jak nie gorszej. Ch\u0142opak pierwszy raz b\u0119d\u0105c w fabryce odczuwa\u0142 strach. Pierwsze spotkanie po d\u0142u\u017cszym czasie z wrogiem, a on si\u0119 boi. Boi nie tylko o przyjaci\u00f3\u0142, o ukochan\u0105 dziewczyn\u0119, ale g\u0142\u00f3wnie o siebie i swoje \u017cycie. Zawsze na pierwszym miejscu stawia\u0142 ulubion\u0105 grup\u0119 znajomych, teraz jednak wiedzia\u0142, \u017ce wpierw musi sam prze\u017cy\u0107, aby inni z jego pomoc\u0105 na pewno ocaleli.<\/p>\n\n\n\n
Nagle, wszystko zgas\u0142o. Ulrich ci\u0119\u017cko dysza\u0142, zm\u0119czony pr\u00f3bami wydostania si\u0119 ze skanera. Nie rozumia\u0142 co si\u0119 dzieje, dlaczego jest wsz\u0119dzie tak czarno. Pierwsz\u0105 my\u015bl\u0105 jaka przesz\u0142a mu przez g\u0142ow\u0119 by\u0142 fakt, \u017ce mo\u017ce przed chwil\u0105 umar\u0142. \u015awiat\u0142o jednak po chwili pojawi\u0142o si\u0119 tak samo nagle, jak znikn\u0119\u0142o. Drzwi metalowej tuby otworzy\u0142y si\u0119, a ca\u0142a tr\u00f3jka wypad\u0142a z nich jak truch\u0142a z pionowo ustawionej trumny. Obaj ch\u0142opacy, mimo zr\u00f3\u017cnicowanych stan\u00f3w przytomno\u015bci oraz \u015bwiadomo\u015bci, prawie od razu rzucili si\u0119 w kierunku ledwo przytomnej dziewczyny. Yumi zacz\u0119\u0142a si\u0119 powoli wybudza\u0107, nie by\u0142a jednak pewna kto si\u0119 nad ni\u0105 pochyla, czyje r\u0119ce j\u0105 trzymaj\u0105. Bezwiednie wtuli\u0142a si\u0119 w cia\u0142o w\u0142a\u015bciciela d\u0142oni, kt\u00f3ry ci\u0105gle j\u0105 przeprasza\u0142. Poczu\u0142a zapach znajomych perfum w nozdrzach, po czym wtuli\u0142a si\u0119 jeszcze mocniej. Mimo poczucia bezpiecze\u0144stwa i ciep\u0142a, przez g\u0142ow\u0119 przesz\u0142a jej my\u015bl, czy to w tego m\u0142odego m\u0119\u017cczyzn\u0119 chcia\u0142a si\u0119 wtuli\u0107 po prawie utracie \u017cycia. My\u015bl ta bardzo szybko jednak zosta\u0142a przez ni\u0105 wyrzucona z g\u0142owy. Czu\u0142a jednak wzrok drugiego ch\u0142opaka na sobie. Ulrich drugi raz od d\u0142u\u017cszego czasu zobaczy\u0142 przed sob\u0105 Williama i Yumi jako par\u0119. Przez jego g\u0142ow\u0119 przechodzi\u0142a z\u0142o\u015b\u0107 i smutek jednocze\u015bnie, stara\u0142 si\u0119 jednak nie da\u0107 po sobie pozna\u0107, \u017ce najch\u0119tniej uciek\u0142 by z tego miejsca najdalej jak si\u0119 da, a najlepiej bezpo\u015brednio do cyfrowego morza. W tym samym momencie po drugiej stronie jego g\u0142owy powoli zaczyna\u0142 si\u0119 ostatni etap radzenia sobie w \u017ca\u0142obie, czyli pogodzenie si\u0119 ze strat\u0105. Przegrywa\u0142 on jednak z pozosta\u0142ym zawirowaniem emocjonalnym.<\/p>\n\n\n\n
Chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej ze skaner\u00f3w wysz\u0142a ostatnia dw\u00f3jka wojownik\u00f3w. Wszyscy odczuwali zm\u0119czenie. Powoli i niepewnie weszli do windy i ruszyli pi\u0119tro wy\u017cej.<\/p>\n\n\n\n
-To co teraz b\u0119dzie? – Spyta\u0142 William patrz\u0105c na Jeremiego i reszt\u0119 ekipy.<\/p>\n\n\n\n
-Wracamy do gry! – Odd mimo ostatk\u00f3w si\u0142 potrafi\u0142 wykrzesa\u0107 z siebie resztki dzieci\u0119cej ekscytacji, kt\u00f3ra mimo wieku nie mia\u0142a zamiaru opuszcza\u0107 jego cia\u0142a i g\u0142owy<\/p>\n\n\n\n
-Xana powr\u00f3ci\u0142, trzeba si\u0119 z tym pogodzi\u0107, oraz spr\u00f3bowa\u0107 zrozumie\u0107 gdzie pope\u0142nili\u015bmy b\u0142\u0105d ostatnim razem \u2013 Jeremy po kolei zamyka\u0142 poszczeg\u00f3lne okna na ekranie komputera<\/p>\n\n\n\n
-Jest jeszcze Margot, moja chyba kuzynka –<\/p>\n\n\n\n
-Chwila moment, jak j\u0105 nazwa\u0142a\u015b? – William spojrza\u0142 na dziewczyn\u0119<\/p>\n\n\n\n
-Margot, Margot Schaeffer, czemu pytasz?<\/p>\n\n\n\n
-Dzisiaj rano pomaga\u0142em jej wyci\u0105gn\u0105\u0107 dyra z gabinetu.<\/p>\n\n\n\n
-Czyli szuka\u0142a informacji<\/p>\n\n\n\n
-W takim razie tym bardziej trzeba b\u0119dzie j\u0105 \u015bledzi\u0107 i pilnowa\u0107, nic wi\u0119cej nie mo\u017cemy w takiej sytuacji zrobi\u0107… Ale tak, wracamy do gry. – Blondyn poprawi\u0142 okulary i spojrza\u0142 na reszt\u0119. Mimo napi\u0119cia unosz\u0105cego si\u0119 mi\u0119dzy nimi, ka\u017cdemu na twarzy pojawi\u0142 si\u0119 u\u015bmiech na my\u015bl o ponownym byciu sieciowym bohaterem nie tylko Francji, ale i \u015bwiata.<\/p>\n\n\n\n
*<\/p>\n\n\n\n
Papierosowy dym powoli i leniwie opuszcza\u0142 jej pok\u00f3j przez uchylone okno. Ka\u017cdy kolejny wdech przez wype\u0142nion\u0105 tytoniem bibu\u0142k\u0119 przynosi\u0142 kolejne dawki ciep\u0142a w p\u0142ucach. Lampka przy biurku ledwo o\u015bwietla\u0142a pok\u00f3j, ale dawa\u0142a wystarczaj\u0105c\u0105 ilo\u015b\u0107 \u015bwiat\u0142a do pracy nad zdobytymi danymi i ca\u0142\u0105 papierologi\u0105. W jej uszach opr\u00f3cz g\u0142osu rozm\u00f3wcy po drugiej stronie s\u0142uchawki rozleg\u0142 si\u0119 d\u017awi\u0119k zamykanych drzwi, dwa pokoje dalej. Ca\u0142y akademik ju\u017c spa\u0142, pr\u00f3cz niej i kogo\u015b jeszcze<\/p>\n\n\n\n
-Wr\u00f3ci\u0142a… –<\/p>\n\n\n\n
-Co m\u00f3wi\u0142a\u015b? –<\/p>\n\n\n\n
-Nic… Ta rzecz, nie pytaj \u2013 Zaci\u0105gn\u0119\u0142a si\u0119 g\u0142\u0119biej by w ko\u0144cu sko\u0144czy\u0107 palon\u0105 u\u017cywk\u0119. Zbyt du\u017ca ilo\u015b\u0107 dymu nieprzyjemnie rozleg\u0142a si\u0119 w jej p\u0142ucach, powoduj\u0105c kaszel.<\/p>\n\n\n\n
-Wiesz, \u017ce nie powinna\u015b pali\u0107?<\/p>\n\n\n\n
-Wiesz, \u017ce nie powiniene\u015b sypia\u0107 ze swoim wyk\u0142adowc\u0105?<\/p>\n\n\n\n
-Touche… Ale i tak mnie zostawi\u0142, musia\u0142 zmieni\u0107 uczelni\u0119 przez swoj\u0105 \u017con\u0119. – Za\u015bmia\u0142a si\u0119<\/p>\n\n\n\n
-Dlaczego kr\u0119c\u0105 ci\u0119 tylko \u017conaci m\u0119\u017cczy\u017ani? –<\/p>\n\n\n\n
-Nie kr\u0119c\u0105 mnie TYLKO \u017conaci m\u0119\u017cczy\u017ani… Po prostu nie ma innych na horyzoncie… – Westchn\u0105\u0142. – Jak ci si\u0119 podoba w Cadic? Jak idzie ci twoja rzecz?<\/p>\n\n\n\n
-Idzie dobrze, w zamierzonym kierunku. Nied\u0142ugo b\u0119d\u0119 wiedzia\u0142a ju\u017c wszystko co musz\u0119 wiedzie\u0107. A Cadic jako szko\u0142a wydaje si\u0119 spoko, jak na razie nikt nie ma poj\u0119cia kim jestem.<\/p>\n\n\n\n
-My\u015blisz, \u017ce nie maj\u0105 internetu w telefonie by wej\u015b\u0107 na pierwsz\u0105 lepsz\u0105 stron\u0119 gazety og\u00f3lnokrajowej?<\/p>\n\n\n\n
-Pewnie, \u017ce maj\u0105… Ale obrze\u017ca Pary\u017ca to nie Dunkierka, tutaj \u0142atwiej jest znikn\u0105\u0107<\/p>\n\n\n\n
-Wiem co\u015b o tym, na barze widz\u0119 tych samych ludzi, a ci dalej bior\u0105 ode mnie numer \u2013 U\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 po raz kolejny i spojrza\u0142a na zegar, kt\u00f3rego wskaz\u00f3wki wskaza\u0142y p\u00f3\u0142noc.<\/p>\n\n\n\n
-Widzimy si\u0119 jutro… znaczy, dzisiaj na treningu?<\/p>\n\n\n\n
-Jasne, tylko wejd\u017a od drugiej strony uczelni, jest remont przy g\u0142\u00f3wnym wej\u015bciu.<\/p>\n\n\n\n
-Dobra, to na razie, ca\u0142usy kochany. – Wcisn\u0119\u0142a czerwon\u0105 s\u0142uchawk\u0119 na ekranie telefonu, by zako\u0144czy\u0107 rozmow\u0119. Od\u0142o\u017cy\u0142a kom\u00f3rk\u0119 na brzeg biurka, po czym ponownie przyjrza\u0142a si\u0119 fa\u0142szywemu paszportowi dziewczyny. – Kanada… – Za\u015bmia\u0142a si\u0119 pod nosem. – Nie\u017ale to sobie wymy\u015bli\u0142a\u015b, Aelita… Nie\u017ale…<\/p>\n\n\n\n
Autorka: little.nefilim<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Czekaj, czekaj, czekaj, bo pr\u00f3buj\u0119 zrozumie\u0107… Jest jaka\u015b nowa uczennica, kt\u00f3ra ma tak samo na nazwisko jak ty i m\u00f3wi, \u017ce tw\u00f3j ojciec nale\u017ca\u0142 do jej rodziny, tak? – Aelita przytakn\u0119\u0142a w odpowiedzi na pytanie, ci\u0105gle nerwowo chodz\u0105c w te i z powrotem przed \u0142awk\u0105 wok\u00f3\u0142 kt\u00f3rej zebrali si\u0119 wszyscy przyjaciele. Czarnow\u0142osa patrzy\u0142a na zdenerwowan\u0105 …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"parent":436,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[26],"tags":[],"class_list":["post-1797","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-siodma-ofiara"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1797","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1797"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1797\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1798,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1797\/revisions\/1798"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/436"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1797"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1797"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1797"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}