– M\u00f3wi\u0119 ci, on to przer\u017cnie.
– Gdzie ty, uda mu si\u0119.
– Przer\u017cnie to jak cholera. Nie ma szans \u017ceby wygra\u0142 z t\u0105 besti\u0105.
– Nie no, wci\u0105\u017c ma swojego asa w r\u0119kawie.
– Ciii, strzela.<\/p>\n\n\n\n
…
…
…<\/p>\n\n\n\n
– M\u00f3wi\u0142em \u017ce nie trafi do tego kosza.
– Ty, ona si\u0119 nie zczai\u0142a xD. To le\u017cy na pod\u0142odze.
– Czekaj, strzela papierow\u0105 kulk\u0105 drugi raz.
– A\u017c tak chce podkr\u0119ci\u0107?
– Zak\u0142ad o kolejnego pi\u0105taka \u017ce nie trafi.
– Strzela…
– TAAA JEEEEST!
– IIIIHAAAAA!<\/p>\n\n\n\n
Ca\u0142e dwadzie\u015bcia osiem os\u00f3b w pomieszczeniu z wyj\u0105tkiem tylko jednej osoby wsta\u0142o jak wryci ze swoich \u0142awek, wrzeszcz\u0105c i wiwatuj\u0105c w niebog\u0142osy.<\/p>\n\n\n\n
– Uda\u0142o mu si\u0119!
– Pe\u0142na profeska!
– A czy ja mog\u0119 wiedzie\u0107 z czego si\u0119 tak w\u0142a\u015bciwie cieszycie? – Zapyta\u0142a si\u0119 jedyna nie \u015bmiej\u0105ca si\u0119 dusza.
– Maciej pr\u00f3bowa\u0142 strzela\u0107 z linijki tak aby kulka odbi\u0142a si\u0119 od tablicy i wpad\u0142a do kosza i uda\u0142o mu si\u0119!
– Oh, to Maciej masz ca\u0142kiem niez\u0142ego cela! – Powiedzia\u0142a do swojego ucznia nauczycielka. – W nagrod\u0119 b\u0119dziesz m\u00f3g\u0142 zaraz nam zaprezentowa\u0107 swoj\u0105 prac\u0119 domow\u0105!
– Ale ja prosz\u0119 Pani chcia\u0142bym dzisiaj zg\u0142osi\u0107 nieprzygotowanie.
– W to nie w\u0105tpi\u0119! – za\u015bmia\u0142a si\u0119 nauczycielka po czym podesz\u0142a z powrotem do \u0142awki. – No dobra, pi\u0119\u0107 minut min\u0119\u0142o, sp\u00f3\u017anialskich nie wpuszczamy! Sprawdzam obecno\u015b\u0107. Adrian Bykowski!<\/p>\n\n\n\n
– Jestem!
– Bartosz Czaprewski!
– Obecny.<\/p>\n\n\n\n
Nauczycielka wymienia\u0142a tak dalej swoich uczni\u00f3w. Mi\u0119dzy dw\u00f3jk\u0105 z nich na nowo narodzi\u0142a si\u0119 cicha rozmowa:
– No dobra, to wisz\u0119 ci \u0142\u0105cznie sze\u015b\u0107 z\u0142otych. Jutro si\u0119 rozliczymy.
– Spoko. Tadek, ja wiem \u017ce troch\u0119 wolisz stroni\u0107 od ludzi, ale od jakiego\u015b czasu w og\u00f3le ze mn\u0105 nie wy\u0142azisz na dw\u00f3r. Z\u0142y o co\u015b jeste\u015b?
– Gdzie ty! Po prostu troch\u0119 wi\u0119cej mi si\u0119 porobi\u0142o obowi\u0105zk\u00f3w… No i… w internecie pozna\u0142em ostatnio fajn\u0105 przyjaci\u00f3\u0142k\u0119…
– Uuuu… zakocha\u0142e\u015b si\u0119!
– Chcesz oberwa\u0107?
– Nie, nie, nie, nie – Prze\u015bmiewczo zareagowa\u0142 kolega – Ja tam wcale si\u0119 nie \u015bmiej\u0119, nic tych rzeczy.
– Neh. Po prostu siedzimy ostatnio nad jednym wsp\u00f3lnym projektem i st\u0105d tak si\u0119 zawiesi\u0142em. Ale si\u0119 nie b\u00f3j, w\u0142a\u015bnie go ko\u0144czymy. Jeszcze drobna chwilka i b\u0119dzie pe\u0142en luz!<\/p>\n\n\n\n
Nauczycielka wci\u0105\u017c wymieni\u0142a po imionach, a\u017c w ko\u0144cu zawo\u0142a\u0142a:<\/p>\n\n\n\n
– Tadeusz Mi\u0142y!
– Obecny! – Podnosz\u0105c r\u0119k\u0119 zawo\u0142a\u0142 finalista najwi\u0119kszego turnieju wirtualnych aren.<\/p>\n\n\n\n
Zaj\u0119cia zd\u0105\u017cy\u0142y si\u0119 ju\u017c sko\u0144czy\u0107, wszyscy uczniowie popakowali si\u0119 co si\u0142 i ruszyli ku swoim domostwom. Albo te\u017c i na boiska, gra w ga\u0142\u0119 zawsz\u0119 w cenie! Tadeusz nie mniej nie bra\u0142 w nich udzia\u0142u. Opu\u015bci\u0142 teren szko\u0142y, za\u0142o\u017cy\u0142 sobie nader widoczn\u0105 s\u0142uchawk\u0119 z mikrofonem na prawe ucho i pod\u0142\u0105czy\u0142 do telefonu. Mia\u0142 ma\u0142y kawa\u0142ek drogi do domu, dobrze jest wi\u0119c go umila\u0107 sobie muzyk\u0105, albo te\u017c ciekaw\u0105 rozmow\u0105. W s\u0142uchawce odezwa\u0142 si\u0119 damksi g\u0142os:<\/p>\n\n\n\n
– I jak? \u017badnych skutk\u00f3w ubocznych? Wszystko w granicach normy?
– Troch\u0119 szumi jak dochodzi do transmisji… ale jako\u015b to przetrwam. Tak poza tym, spodziewa\u0142em si\u0119 tragiczniejszych efekt\u00f3w po \u0142\u0105czeniu umys\u0142\u00f3w.
– Jestem programem kwantowym, moje obliczenia s\u0105 poprawne. Je\u017celi do tej pory nic ci si\u0119 nie sta\u0142o, znaczy \u017ce nie musisz histeryzowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Podczas wirtualizacji ca\u0142e cia\u0142o cz\u0142owieka: \u0142\u0105cznie z jego m\u00f3zgiem ulegaj\u0105 zamianie na kod cyfrowy. Za pozwoleniem Tadeusza, Marionetka otworzy\u0142a kod jego umys\u0142u i cz\u0119\u015bciowo po\u0142\u0105czy\u0142a ze swoim. Umo\u017cliwia\u0142o to transmisj\u0119 w dwie strony.<\/p>\n\n\n\n
– Histeryzuje tyle ile trzeba! Jeden bajt za daleko i zacz\u0105\u0142bym \u015bpiewa\u0107 uroczyste hosanny po nocach!
– Mnie tam hosanny by nie przeszkadza\u0142y.
– Ta, ale za to mojej siostrze tak… Rany, za d\u0142ugo ju\u017c siedz\u0119 w tym internecie. Chcia\u0142bym ju\u017c wi\u0119cej czasu sp\u0119dza\u0107 z kolegami czy rodzin\u0105. Siostry robi\u0105 si\u0119 podejrzliwe, szczeg\u00f3lnie najm\u0142odsza Alicja.
– Nie rozumiem. Sam wczoraj do mnie m\u00f3wi\u0142e\u015b: “Nie b\u00f3j si\u0119 Mari, wszystko sko\u0144czy si\u0119 dobrze i b\u0119dziemy \u017cy\u0107 d\u0142ugo i szcz\u0119\u015bliwie!”.
– Ej, sam boj\u0119 si\u0119 tej akcji! – Zakrzykn\u0105\u0142 troch\u0119 za g\u0142o\u015bno po czym si\u0119 sciszy\u0142 zawstydzony. Par\u0119 ludzi zerkn\u0119\u0142o na niego, ale za chwil\u0119 wszyscy i tak wr\u00f3cili do swoich w\u0142asnych my\u015bli. Sta\u0142 tak chwil\u0119 Tadeusz po \u015brodku chodnika, by za moment znowu ruszy\u0107 przed siebi\u0119 i rzecz do mikrofonu:
– Zreszt\u0105, najpierw jeszcze trzeba ogarn\u0105\u0107 ten g\u0142upi turniej. Bez tego ani rusz!
– Ostatni wr\u00f3g… Charles Stone…
– Kaszka z mleczkiem. No, tylko ten jego zdecydowanie zbyt OP n\u00f3\u017c b\u0119dzie mi przeszkadza\u0142.
– OP?
– Over Power. Zbyt wykoksany. Zastanawia\u0142a\u015b si\u0119 kiedy\u015b sk\u0105d on zdoby\u0142 tak\u0105 bro\u0144?<\/p>\n\n\n\n
Marionetka chwil\u0119 si\u0119 tutaj zastanowi\u0142a, ale nie znalaz\u0142a sensownej odpowiedzi. Mo\u017ce jaka\u015b skupiona moc superkomputera? Mo\u017cliwe, ale sk\u0105d m\u00f3g\u0142by wzi\u0105\u0107 a\u017c tak pot\u0119\u017cn\u0105 maszyn\u0119?<\/p>\n\n\n\n
– Wszystko tn\u0105ce ostrze – kontynuowa\u0142 Tadek – kt\u00f3re przecina dos\u0142ownie co si\u0119 tylko da. Absolutna maksymalizacja ataku. Nawet ty czego\u015b takiego nie potrafisz, cho\u0107 trza powiedzie\u0107 \u017ce dysponujesz ca\u0142kiem niez\u0142ym sprz\u0119tem.
– Mo\u017ce skupi\u0142 ca\u0142\u0105 energi\u0119 superkomputera kwantowego… Ale to by wymaga\u0142o ogromnej mocy obliczeniowej. Musia\u0142abym przeprowadzi\u0107 symulacj\u0119. Za ma\u0142o czasu.
– Taa, nie ma co si\u0119 tym przejmowa\u0107. N\u00f3\u017c to n\u00f3\u017c, najwa\u017cniejsze \u017ce w innych miejscach \u015bwieci tylko kombinezonem. Zreszt\u0105, to jego historia. My mamy swoj\u0105 w\u0142asn\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Szed\u0142 tak jeszcze drobny kawa\u0142ek. Marionetka postanowi\u0142a si\u0119 go zapyta\u0107 o jeszcze jedn\u0105 spraw\u0119:<\/p>\n\n\n\n
– Tadeusz? Dlaczego tak si\u0119 w tej klasie cieszyli\u015bcie z wrzuconego papierka do kosza na \u015bmieci?
– Co? Sk\u0105d o tym wiesz? W klasie nie ma kamer!
– Transmisja umys\u0142\u00f3w pozwala na obserwowanie drugiej osoby z poziomu jego wzroku.
– Naprawd\u0119?! A ja te\u017c tak mog\u0119?
– Tak.<\/p>\n\n\n\n
Tadeusz zatrzyma\u0142 si\u0119, zamkn\u0105\u0142 oczy i skupi\u0142 my\u015bl\u0105c tylko o oczach Marionetki. Po chwili – cho\u0107 trzeba przyzna\u0107 \u017ce szumia\u0142o mu lekko w g\u0142owie – widzia\u0142 sal\u0119 narad wojennych w Xan Guldur. Nie m\u00f3g\u0142 si\u0119 nawet o milimetr ruszy\u0107, ale perfekcyjnie widzia\u0142 wszystko z oczu Mari.<\/p>\n\n\n\n
– Wow! To jest mega niesamowity odjazd!<\/p>\n\n\n\n
>>\u0141aduj\u0119 Drink the Water<<<\/p>\n\n\n\n
Kolejne nuty bajno wykrada\u0142y si\u0119 z g\u0142o\u015bnik\u00f3w do pokoju. Kt\u00f3ra\u015b ju\u017c z rz\u0119du piosenka z playlisty na kt\u00f3r\u0105 Charles nie zwraca\u0142 specjalnie uwagi. Siedzia\u0142 na swoim \u0142\u00f3\u017cku, g\u0142\u0119boko pogr\u0105\u017cony w my\u015blach. Pok\u00f3j wypep\u0142nia\u0142y zgniecione kawa\u0142ki papieru. Obliczenia, obliczenia, jeszcze raz obliczenia. Jedynie na bi\u00f3rku cz\u0119\u015b\u0107 kartek papieru nie by\u0142y zgniecione w kulk\u0119. Zawarty w nich wynik by\u0142 tym czego szuka\u0142 Charles.<\/p>\n\n\n\n
– Taa, to mi pozwoli zyska\u0107 przewag\u0119. – zamamrotwa\u0142 sam do siebie.<\/p>\n\n\n\n
Postanowi\u0142 ju\u017c sobie odpu\u015bci\u0107 i odpocz\u0105\u0107 nale\u017cycie. Dzie\u0144 w dzie\u0144, d\u0142ugie godziny po\u015bwi\u0119ca\u0142 na rozgryzienie tego wzoru. Drugie tyle na wyszukiwanie informacji o swoim przeciwniku. Kilka filmik\u00f3w z pogromu gdy Tadeusz by\u0142 jeszcze w formie ludzkiej. Cz\u0119\u015b\u0107 relacji i innych film\u00f3w gdy by\u0142 besti\u0105. Atak na \u00c9toile en acier. Uczy\u0142 si\u0119 o nim wszystkiego czego m\u00f3g\u0142, jego ruch\u00f3w, jego atak\u00f3w. Wszystko co m\u00f3g\u0142 wykorzysta\u0107. Ale nic o samej postaci Tadeusza R\u00f3\u017cana. \u017badnych prywatnych zdj\u0119\u0107, \u017cadnych wpis\u00f3w koleg\u00f3w, \u017cadnej rodziny. Nic.<\/p>\n\n\n\n
Tadeusz R\u00f3\u017can w internecie, poza \u015bwiatem wirtualnym po prostu nie istnieje.
Marionetka z pewno\u015bci\u0105 si\u0119 postara\u0142a aby zatrze\u0107 po nim wszelkie mo\u017cliwe \u015blady. W ko\u0144cu s\u0142u\u017cby r\u00f3\u017cnych pa\u0144stw nie przepu\u015bci\u0142yby takiej gratki jak\u0105 mog\u0142aby by\u0107 skrywaj\u0105ca liczne sekrety mroczna forteca. Ale to jak ma\u0142o jest o nim informacji jest wr\u0119cz niemo\u017cliwe. W internecie nic nigdy nie ginie.<\/p>\n\n\n\n
– To pewne. Nigdy nie nazywa\u0142 si\u0119 “R\u00f3\u017can”. Ten sam manewr co z Melanie nie ma szans przej\u015b\u0107… Chocia\u017c mo\u017ce czego\u015b dowiem si\u0119 u \u017ar\u00f3d\u0142a. Write new message! Mari!<\/p>\n\n\n\n
>>Pusta wiadomo\u015b\u0107 gotowa. Czekam na import g\u0142osowy tekstu.<<<\/p>\n\n\n\n
– Ludzie to bardzo kr\u00f3tko \u017cyj\u0105ce istoty. By\u0142aby wielka szkoda gdyby Tadeuszowi co\u015b si\u0119 sta\u0142o i zgin\u0105\u0142. Send.<\/p>\n\n\n\n
>> Wiadomo\u015b\u0107 wys\u0142ana <<
>> Wiadomo\u015b\u0107 odebrana<< – ledwo po sekundzie od ostatniego komunikatu.<\/p>\n\n\n\n
– Read.<\/p>\n\n\n\n
>> Czytam: “Nie pozwol\u0119 mu umrze\u0107.”<\/p>\n\n\n\n
– Ale zdajesz sobie spraw\u0119 \u017ce pr\u0119dzej czy p\u00f3\u017aniej musi umrze\u0107 ze staro\u015bci? Send.<\/p>\n\n\n\n
>> Wiadomo\u015b\u0107 wys\u0142ana <<
>> Wiadomo\u015b\u0107 odebrana<<
>> Czytam: “Zmusz\u0119 go by \u017cy\u0142 d\u0142u\u017cej.”.<\/p>\n\n\n\n
– A wi\u0119c jednak. Lubi go. Mo\u017ce on j\u0105 te\u017c? – Wymamrota\u0142 Charles sam do siebie. – Jutro b\u0119dzie okazja to sprawdzi\u0107! Mo\u017cliwe \u017ce niespodzianka kt\u00f3r\u0105 w tajemnicy szykowa\u0142a Ayaina Storm a o kt\u00f3rej ju\u017c od jakiego\u015b czasu wiedzia\u0142 23-latek bardzo mu si\u0119 przyda.<\/p>\n\n\n\n
Przed wej\u015bciem poczekalni Tadeusz ju\u017c w formie Bestii z Xan Guldur obserwowa\u0142 krajobrazy znajduj\u0105ce si\u0119 daleko przed nim. Pi\u0119kna, ogromna \u0142\u0105ka rozci\u0105ga\u0142a si\u0119 daleko a\u017c po horyzont. Dzie\u0144 by\u0142 s\u0142oneczny, zreszt\u0105 jak zawsze. Pogoda tu si\u0119 nie zmienia stale 24\/7. Raz chyba jeno by\u0142 event kiedy lukrowanymi cukierkami wali\u0142o z nieba. Tadziu zd\u0105\u017cy\u0142 si\u0119 ju\u017c do walki zapisa\u0107, a \u017ce w budowli nikogo nawet nie by\u0142o, nie zosta\u0142o mu nic innego jak wygrzewa\u0107 si\u0119 w blasku ciep\u0142ego s\u0142o\u0144ca. Po\u0142o\u017cy\u0142 si\u0119 na ziemi i opar\u0142 swoj\u0105 g\u0142ow\u0119 o w\u0142asne \u0142apy.<\/p>\n\n\n\n
Siedzia\u0142 tak jeszcze z pi\u0119\u0107 dobrych minutek, a\u017c do jego uszu dobieg\u0142 warkot jakiego\u015b silnika. Podni\u00f3s\u0142 si\u0119. Z oddali dostrzeg\u0142 ma\u0142y obiekt za kt\u00f3rym oj si\u0119 kurzy\u0142o. Jeszcze chwila, a okaza\u0142o si\u0119 \u017ce kto\u015b popierdziela sobie przez drog\u0119 skuterkiem.<\/p>\n\n\n\n
Skuterek si\u0119 zatrzyma\u0142. M\u0119\u017cczyzna w ciemnych jeansach i czarnej koszulce ustawi\u0142 swoj\u0105 maszyn\u0119 na n\u00f3\u017cce i \u015bci\u0105gn\u0105\u0142 z g\u0142owy kask.<\/p>\n\n\n\n
– Skuterek? To nie dla bab?
– Harleyi tutaj nie sprzedaj\u0105, uwa\u017caj\u0105 \u017ce to szkodzi \u015brodowisku – Podszed\u0142 u\u015bmiechni\u0119ty Charles i wystawi\u0142 pi\u0119\u015b\u0107 do \u017c\u00f3\u0142wika. Tadziu przybi\u0142 po czym oboje skierowali si\u0119 do \u015brodka poczekalni, do terminali w kt\u00f3rych mo\u017cna by\u0142o potwierdzi\u0107 swoj\u0105 gotowo\u015b\u0107 oraz przy okazji zmieni\u0107 str\u00f3j.
– Musz\u0119 przyzna\u0107 \u017ce cokolwiek planowa\u0142e\u015b z Melani, ca\u0142y tw\u00f3j plan szlag trafi\u0142 – za\u015bmia\u0142 si\u0119 Tadeusz. – W ostatniej walce ca\u0142kiem niez\u0142y bajzel robi\u0142a.
– Koniec ko\u0144c\u00f3w zrobi\u0142a mnie w konia. Sk\u0105d mog\u0142em wiedzie\u0107 \u017ce celowo we\u017amie ze sob\u0105 atrap\u0119 pier\u015bcienia…
– To do tego by\u0142 ci potrzebny Pier\u015bcie\u0144 Destrukcji? Sabota\u017c…
– Nie cofn\u0119 si\u0119 przed niczym – odrzek\u0142 z zadowoleniem Charles – naprawd\u0119 chc\u0119 to wygra\u0107 – Powiedziawszy, podszed\u0142 do terminala i zmieni\u0142 swoje ubrania na g\u0142adki kombinezon ze spiralnym wzorem. Na oczach pojawi\u0142y si\u0119 os\u0142aniaj\u0105ce gogle.<\/p>\n\n\n\n
>>180 sekund do rozpocz\u0119cia<<<\/p>\n\n\n\n
Charlsa jeszcze jednak co\u015b gryz\u0142o, postanowi\u0142 wi\u0119c si\u0119 finalnie zapyta\u0107:<\/p>\n\n\n\n
– Tadeusz, ty siedzisz w tej ca\u0142ej dziwnej fortecy, masz pewnie wi\u0119ksze rozeznanie. Czym jest pier\u015bcie\u0144 Melanie? To cz\u0105stka tego Xany na punkcie kt\u00f3rej ma tak\u0105 obsesj\u0119?<\/p>\n\n\n\n
Tadeusz chwil\u0119 popatrzy\u0142 na Charlesa zastanawiaj\u0105c si\u0119 nad odpowiedzi\u0105.<\/p>\n\n\n\n
– Nie pyta\u0142em si\u0119 Marionetki oto zbyt mocno wi\u0119c po prawdzie niewiele wiem. Ale jedno mog\u0119 ci powiedzie\u0107: nie t\u0119dy droga. \u0179le my\u015blisz. Ten pier\u015bcie\u0144 albo dziewczyn\u0119 uratuje, albo zgubi. Cokolwiek to nie b\u0119dzie, szykuje si\u0119 przed ni\u0105 ostra jazda o kt\u00f3rej ani mnie, ani tobie decydowa\u0107. Z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 dla nas, nie powinno to by\u0107 nic czym powinni\u015bmy si\u0119 martwi\u0107.
– Czyli nie stanowi \u017cadnego zagro\u017cenia?
– Pr\u0119dzej dla siebie. Nie mniej, jak to ju\u017c wcze\u015bniej m\u00f3wi\u0142em, to jej w\u0142asna opowie\u015b\u0107. – Tutaj wyrzek\u0142 ostatnie s\u0142owa z wyra\u017anym u\u015bmiechem na ustach… Jakkolwiek mo\u017cna to u\u015bmiechem nazwa\u0107. Nale\u017cy tutaj przypomnie\u0107, Tadeusz z z\u0119b\u00f3w ma tylko k\u0142y. Wygl\u0105da to zaprawd\u0119 upiornie.<\/p>\n\n\n\n
Czekali tak jeszcze chwil\u0119, a\u017c w ko\u0144cu system oznajmi\u0142:<\/p>\n\n\n\n
>>60 sekund do rozpocz\u0119cia<<<\/p>\n\n\n\n
– Powodzenia Charles. Przyda ci si\u0119, jestem dzisiaj wyj\u0105tkowo g\u0142odny!
– Tobie te\u017c si\u0119 powodzenia przydadz\u0105. Uwierz mi, d\u0142uuugo si\u0119 do tego przygotowywa\u0142em.<\/p>\n\n\n\n
Z pomieszczenia dobyl si\u0119 przeci\u0105g\u0142y pisk. Nadszed\u0142 oto czas na fina\u0142ow\u0105 walk\u0119. Z ziemi wyros\u0142y czarne kwadraty odgradzaj\u0105c od siebie przysz\u0142ych przeciwnik\u00f3w. Ros\u0142y, i ros\u0142y a\u017c zamkn\u0119\u0142y si\u0119 u szczytu w kopu\u0142\u0105 odcinaj\u0105c wszystkich od cho\u0107by najmniejszego \u015bwiat\u0142a. Na przeciwko ka\u017cdego z nich zajarzy\u0142o purpurowe \u015bwiat\u0142o. Tadeusz siedzia\u0142 tak pr\u00f3buj\u0105c si\u0119 wyciszy\u0107, ale zaraz w jego umy\u015bl\u0119 na chwil\u0119 zaszumia\u0142o. Us\u0142ysza\u0142 g\u0142os Marionetki:<\/p>\n\n\n\n
– Za pi\u0119\u0107 minut wyruszymy na wskazane wsp\u00f3\u0142rz\u0119dne. Zaraz potem zaczn\u0119 transmitowa\u0107 sygna\u0142. Jeste\u015b pewny \u017ce dasz sobie rad\u0119?
– B\u0119dzie mi przeszkadza\u0107 ale spoko. Wytrzymam tyle ile trzeba. – Skwitowa\u0142 Tadziu poczym w miar\u0119 w jego g\u0142owie si\u0119 uspokoi\u0142o. – Ooo tak. Czeka nas naprawd\u0119 niez\u0142a jazda.
>>Witaj, Tadeuszu. Twoim wrogiem b\u0119dzie Charles Stone. Walczy\u0107 b\u0119dziecie w sektorze pi\u0105tym, a\u017c do fina\u0142owej dewirtualizacji. Powodzenia!<<
– Ah! W imi\u0119 moje, bij kto w Boga wierzy!
Migocz\u0105ce \u015bwiat\u0142o zdawa\u0142o si\u0119 wi\u0119ksze i wi\u0119ksze. Jasno\u015b\u0107 o\u015blepi\u0142a wszystko w swoim zasi\u0119gu. Zatopi\u0142a w swym blasku obu zawodnik\u00f3w i tak jak si\u0119 pojawi\u0142a tak znikn\u0119\u0142a. Oboje teraz stali naprzeciw siebie na zamkni\u0119tej, okr\u0105g\u0142ej arenie. Nie by\u0142o wyj\u015b\u0107, nie by\u0142o tuneli. Tylko sama arena zbudowana na pod\u0142odze z wielu kwadrat\u00f3w o powierzchni dwa na dwa metry.
– No prosz\u0119. Nie spodziewa\u0142em si\u0119 \u017ce rozwi\u0105\u017c\u0105 to w ten spos\u00f3b – Rzuci\u0142 jeszcze przed walk\u0105 Charles. – Dzikie i nieokie\u0142znane starcie, co?
– Z pewno\u015bci\u0105 dadz\u0105 to do nag\u0142\u00f3wk\u00f3w w Los Angeles! – Odpowiedzia\u0142 z kolejnym u\u015bmiechem Tadek. Standardowo jak na sw\u00f3j zwyczaj, nim si\u0119 rzuci\u0142 do b\u00f3j na stacie i zatracenie z przeciwnikiem, lubi\u0142 si\u0119 porozgl\u0105da\u0107 po swoim otoczeniu. Charles nic a nic mu nie przeszkadza\u0142. A\u017c to szczerz\u0119 zadowoli\u0142o Besti\u0119 z Xan Guldur:<\/p>\n\n\n\n
– Uszanowanie zwyczaju wroga. Panie, czysty fair play.
– Oj, nie taki fair play jak to sobie wybra\u017casz. Widzisz, czas bym odwdzi\u0119czy\u0142 si\u0119 si\u0119 za tamt\u0105 informacj\u0119 z Melanie.
– Hmmmm…? – Przeci\u0105gle wymamrota\u0142 Tadek.
– Znasz mnie, jestem najgorszym wrzodem na dupie, nawet je\u017celi chodzi o tych najbardziej upartych stalker\u00f3w \u015bwiata. Par\u0119 dni temu dosta\u0142em bardzo interesuj\u0105cy news… – sko\u0144czy\u0142 przykl\u0119kaj\u0105c do ziemi by nie sta\u0107 tak naon stop. – To pewna wiadomo\u015b\u0107. Kto\u015b zleci\u0142 najazd na Xan Guldur. Grupa kilkudziesi\u0119ciu dobrych czerwonych graczy zaraz otworzy przej\u015bcie znajduj\u0105ce si\u0119 na A\u0142matami i uderzy z ca\u0142\u0105 swoj\u0105 si\u0142\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Tadeusza zamurowa\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
…<\/p>\n\n\n\n
Marionetka wisia\u0142a nieruchomo na suficie dlugiego jak jednostka \u017cartku o polaku i diable korytarzu. Przez ca\u0142e lata zazwyczaj po prostu sta\u0142a sobie w jednym miejscu i czeka\u0142a na najr\u00f3\u017cniejsze mo\u017cliwe wydarzenia, typu przesy\u0142 danych, raporty i diagnostyka. Ale to by\u0142a przesz\u0142o\u015b\u0107. Od kilku lat jej zachowanie si\u0119 zmieni\u0142o. Teraz wisi sobie z sufitu, czekaj\u0105c a\u017c trzy pantery kt\u00f3rym rozkaza\u0142a zrobi\u0107 wi\u015bcig przemkn\u0105 w b\u0142ogiej dla nich nie\u015bwiadomo\u015bci. Spa\u015b\u0107 przed nich, wystraszy\u0107, za\u015bpiewa\u0107 uroczyste hosanny. Nie rozumie \u017cadnej idei kryj\u0105cej si\u0119 za straszeniem ludzi albo te\u017c \u015bpiewaniem pie\u015bni, ale je\u017celi b\u0119dzie to robi\u0142a to mo\u017ce w ko\u0144cu zrozumie?<\/p>\n\n\n\n
Czeka. Jeszcze minuta. Do jej umys\u0142u stale z pr\u0119dko\u015bci\u0105 \u015bwiat\u0142a docieraj\u0105 raporty z urz\u0105dze\u0144 diagnostycznych fortecy. Po\u0142o\u017cenie jednostek, obliczenia program\u00f3w, skaner \u0142odzi podr\u00f3\u017cuj\u0105cych przez morze cyfrowe kt\u00f3re akurat znajduj\u0105 si\u0119 blisko fortecy. To jednak jest codzienno\u015b\u0107, tak by\u0142o zawsze. A\u017c do dzisiaj.<\/p>\n\n\n\n
Jej umys\u0142 nagle zasypa\u0142a ogromna ilo\u015b\u0107 tekstu. Kilkaset wierszy na sekund\u0119. To raport, zewn\u0119trznie otworzono transmisj\u0119 danych. Dwana\u015bcie sygnatur, ludzie, b\u0119d\u0105 tu w ci\u0105gu minuty.
To si\u0119 nie powinno wydarzy\u0107. Nikt nigdy nie odnalaz\u0142 tej fortecy. Tylko Tadeusz tego dokona\u0142. Zdradzi\u0142? Nie, niemo\u017cliwe. Kto\u015b nas wy\u015bledzi\u0142<\/p>\n\n\n\n
>>Do wszystkich jednostek! Wszyscy na pozycje bojowe, wariant obrony A!<<<\/p>\n\n\n\n
Przez chwil\u0119 Marionetka panikowa\u0142a. Nie teraz, nie tutaj, przecie\u017c maj\u0105 jeszcze tyle do zrobienia. Ale to byla tylko chwila, nagle si\u0119 u\u015bmiechn\u0119\u0142a. Tyle walk stoczonych z Tadeuszem, tyle lat w symulacji z kt\u00f3rej nie da\u0142o si\u0119 wydosta\u0107.<\/p>\n\n\n\n
– Nareszcie! Ludzie, jeste\u015bcie tak fascynuj\u0105cy! – Krzycz\u0105c w niebog\u0142osy zerwa\u0142a si\u0119 z linki, pruj\u0105c przed siebie ile si\u0142 mia\u0142a w ko\u0144czynach.<\/p>\n\n\n\n
…<\/p>\n\n\n\n
Tadeusz nie wiedzia\u0142 chwil\u0119 co zrobi\u0107. Po prostu go zamurowa\u0142o. Szybko warkn\u0105\u0142 do swojego znajomego:<\/p>\n\n\n\n
– Nie mog\u0142e\u015b mi o tym wcze\u015bniej powiedzie\u0107?
– Serio liczy\u0142e\u015b \u017ce nie wykorzystam takiej okazji? – z szyderczym u\u015bmiechem na ustach odpowiedzia\u0142 jego przeciwnik. – Nie cofn\u0119 si\u0119 przed niczym, wygram t\u0105 walk\u0119. Wiesz, nic teraz nie stoi na przeszkodzie aby\u015b po prostu skapitulowa\u0142. Inaczej twoja Marionetka zginie. Przepadnie, na zawsze.<\/p>\n\n\n\n
Bestia my\u015bla\u0142a szybko. Postanowi\u0142a skorzysta\u0107 ze swojej nabytej niedawno umiej\u0119tno\u015bci. Otworzy\u0142 kana\u0142 dost\u0119pu po czym zapyta\u0142 si\u0119 Marionetki:<\/p>\n\n\n\n
– Mari, za chwil\u0119 b\u0119d\u0105 atakowa\u0107 Xan Guldur, Charles mi powiedzia\u0142.
– Wiem, ju\u017c tu s\u0105. Nie b\u00f3j si\u0119, b\u0119d\u0119 si\u0119 \u015bwietnie bawi\u0107!<\/p>\n\n\n\n
Uf. Uspokoi\u0142 si\u0119. Czyli nie ma si\u0119 czym przejmowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n
– Nieee, ja mam znacznie lepszy pomys\u0142. – Na te s\u0142owa Charles wsta\u0142 i ustawi\u0142 si\u0119 w pozycji bojowej. Wyj\u0105\u0142 sw\u00f3j n\u00f3\u017c z pochwy znajduj\u0105cej si\u0119 na jego przedramieniu oczekuj\u0105c przeciwnika – Po prostu ci\u0119 tu rozszarpi\u0119 i szybko do niej przybiegn\u0119!
– Spr\u00f3bowa\u0107 zawsze mo\u017cesz!<\/p>\n\n\n\n
Tadek ruszy\u0142 z kopyta na swojego przeciwnika. W dzikim galopie run\u0105\u0142 przed siebie, ale nie zaatakowa\u0142 bezpo\u015brednio przeciwnika. Skr\u0119ci\u0142 minimalnie w lewo, przychamowa\u0142 pazurami mocno wbijaj\u0105c je w ziemi\u0119 i dost\u0142ownie zadriftowa\u0142. Teraz m\u00f3g\u0142 swoimi pazurami zaatakowa\u0107 od boku jego nog\u0119, ale szybko zrezygnowa\u0142. Charles si\u0119 tego spodziewa\u0142, w ramach zas\u0142ony gdy ten tylko si\u0119 zbli\u017cy\u0142 na odpowiedni\u0105 odleg\u0142o\u015b\u0107 ci\u0105\u0142 swoim no\u017cem szeroko, zamaczy\u015bcie z g\u00f3ry od lewej skosem daleko na prawo. Przy skosie delikatnie si\u0119 obr\u00f3ci\u0142. W ten spos\u00f3b jednocze\u015bnie zakry\u0142 sw\u00f3j prz\u00f3d i praw\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 cia\u0142a. Bestia nie marnowa\u0142a czasu, po ci\u0119ciu machn\u0119\u0142a \u0142ap\u0105 w praw\u0105 doln\u0105 ko\u0144czyn\u0119 wroga, ale wtedy i Charles zrobi\u0142 po prostu krok w ty\u0142. Tym razem atak Charlesa, swoim no\u017cem nisko tnie w lewo, uskos w ty\u0142, ci\u0119cie na prawo, odskok. W takim dzikim ta\u0144cu trwali chwil\u0119, \u017caden jednak nie by\u0142 w stanie zada\u0107 obra\u017ce\u0144 swojemu przeciwnikowi.<\/p>\n\n\n\n
Rodzi\u0142 si\u0119 tutaj bowiem problem. Tadeusz w najlepszej sytuacji si\u0119ga\u0142 Stonowi do pasa. Swoim no\u017cem nie m\u00f3g\u0142 normalnie si\u0119gn\u0105\u0107. Im bardziej przykucnie tym bardziej staci mobilno\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
– Haha, odrobi\u0142e\u015b prac\u0119 domow\u0105 – Po kilku takich ruchach odezwa\u0142 si\u0119 Tadek. – Straszliwa inteligentna bestia zawsze odgryzaj\u0105ca niebezpiecznym wrogom nogi.
– Cz\u0142owieku, obejrza\u0142em ka\u017cdy film z twoim udzia\u0142em.<\/p>\n\n\n\n
Zmiana taktyki. Charles tym razem postanowi\u0142 przej\u015b\u0107 do ofensywy. Zamiast ci\u0119\u0107 postawi\u0142 na d\u017agni\u0119cia. Szybciej zacz\u0105\u0142 dokonywa\u0107 swoich atak\u00f3w, d\u017agni\u0119cie za d\u017agni\u0119ciem, nisko, prosto w g\u0142ow\u0119. Tadeusz nie mia\u0142 specjalnej okazji by w takich zestawieniu zaatakowa\u0107, wobec czego przez drobn\u0105 chwil\u0119 si\u0119 wycofywa\u0142 a\u017c finalnie postawi\u0142 na bieg. Pocz\u0105\u0142 biec wok\u00f3\u0142 swojego przeciwnika, szybciej, coraz szybciej a\u017c Charlesowi troch\u0119 zacz\u0119\u0142o si\u0119 kr\u0119ci\u0107 w g\u0142owie. Bestia z Xan Guldur jest szybsza od cz\u0142owieka, jej wr\u00f3g nawet nie zdo\u0142a si\u0119 obr\u00f3ci\u0107 aby wykona\u0107 d\u017agni\u0119cie. Charles o tym wiedzia\u0142, ale nie by\u0142o ju\u017c potrzeby si\u0119 martwi\u0107. Jeszcze tylko kilka minut i b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 z hukiem postawi\u0107 na st\u00f3\u0142 swojego asa z r\u0119kawa.<\/p>\n\n\n\n
Za trzecim migni\u0119ciem kr\u0105\u017c\u0105cego wok\u00f3\u0142 niego Tadeusza Charles nagle wybieg\u0142 w jednym kierunku. Przebieg\u0142 kilka metr\u00f3w, obr\u00f3ci\u0142 si\u0119 o 180 stopni i przystawi\u0142 n\u00f3\u017c do piersi w gotowo\u015bci do kontrataku. Tadeusz ju\u017c tu by\u0142. Cisn\u0105\u0142 \u0142ap\u0105, Stone si\u0119 wycofa\u0142 o krok, kontratak. Tadziu znowu chce kr\u0105\u017ceniem m\u0119czy\u0107 swoj\u0105 ofiar\u0119, Charles znowu biegnie kilka metr\u00f3w i powtarza cykl. Za trzecim razem stan\u0105\u0142 i ju\u017c broni\u0142 tej pozycji.<\/p>\n\n\n\n
Jeszcze chwilka, jeszcze moment.<\/p>\n\n\n\n
Charlesowi zacz\u0119\u0142o si\u0119 powoli kr\u0119ci\u0107 w g\u0142owie. “Jakim cudem on daje rad\u0119 tak szybko kr\u0105\u017cy\u0107 i si\u0119 nie porzyga\u0107?”. Obraca\u0142 on si\u0119 sporadycznie raz w lewo, raz na ty\u0142, wszystko byle tylko op\u00f3\u017ani\u0107 mo\u017cliwy atak.<\/p>\n\n\n\n
Przeci\u0105g\u0142y d\u017awi\u0119k. Ju\u017c czas.<\/p>\n\n\n\n
Tadeusz zatrzyma\u0142 si\u0119 w miejscu. Rozejrza\u0142 chwil\u0119 zastanawiaj\u0105c si\u0119 o co chodzi, ale w ko\u0144cu zrozumia\u0142. Sektor pi\u0105ty mia\u0142 labirynt a on, zacz\u0105\u0142 si\u0119 przekonfigurowywa\u0107. Pole walki by\u0142o podzielone na kwadraty, ten na kt\u00f3rym sta\u0142 Charles zamieni\u0142 si\u0119 w istn\u0105 wind\u0119. Kolumna przed nim pogna\u0142a pn\u0105c si\u0119 w g\u00f3r\u0119 co si\u0142. Pie\u0142a si\u0119 szybko, pie\u0142o si\u0119 po kilku chwilach wszystko ku szczytowi. Sufit si\u0119 otworzy\u0142 prezentuj\u0105c obu graczom ogromny szyb ci\u0105gn\u0105cy si\u0119 w niesko\u0144czono\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
########################################################################################## Tadeusz wbi\u0142 pazury w kolumn\u0119 na kt\u00f3rej sta\u0142 Stone. B\u0119d\u0105c jakie\u015b dwadzie\u015bcia metr\u00f3w ni\u017cej wspina\u0142 si\u0119 wzwy\u017c. Nagle jego niebosk\u0142on zrobi\u0142 si\u0119 ciemny.<\/p>\n\n\n\n – O CHOLERA!<\/p>\n\n\n\n To Charles. Przeskoczy\u0142 na platform\u0119 o metr ni\u017csz\u0105 i \u015bci\u0105\u0142 pierwotn\u0105 kolumn\u0119 r\u00f3wno z g\u00f3ry pod ukosem. Ta z rumotem ze\u015blizgn\u0119\u0142a si\u0119 lec\u0105\u0107 prosto na g\u0142ow\u0119 Tadeusza. Bestia odskoczy\u0142a ni\u017cej omijaj\u0105c ogromn\u0105 bry\u0142e ledwo na centrymetry. Tak, to by go skasowa\u0142o. Nie, chwila, zaraz go na pewno skasuje! Kolejne bry\u0142y spadaj\u0105ce w jego kierunku. Istny deszcz meteoryt\u00f3w!<\/p>\n\n\n\n Charles ci\u0105\u0142 kawa\u0142ek po kawa\u0142eczku, raz wi\u0119ksze, raz mniejsze: wszystko czym tylko m\u00f3g\u0142 cisn\u0105\u0142 w kierunku swojego wroga. Tadeusz naprawd\u0119 ostro spoci\u0142 si\u0119 w tym momencie. Przeskawi\u0142 wbijaj\u0105c si\u0119 pazurami od platformy do platformy. On ju\u017c pi\u0105\u0142 si\u0119 w g\u00f3r\u0119, od co chwila wyr\u00f3wnywa\u0142 wysoko\u015b\u0107 lub j\u0105 obni\u017ca\u0142, byleby tylko nie da\u0107 si\u0119 zabi\u0107.<\/p>\n\n\n\n Ca\u0142o\u015b\u0107 si\u0119 w ko\u0144cu unormowa\u0142a. Ci\u0119\u017cko zdyszany Tadek zosta\u0142 wyrzucony na chwil\u0119 w powietrze poczym run\u0105\u0142 prosto na ziemi\u0119. Sektor si\u0119 ustabilizowa\u0142, znajdowa\u0142 si\u0119 teraz w dos\u0142ownym labiryncie. Korytarze o szeroko\u015bci trzech metr\u00f3w, liczne zakr\u0119ty, brak jakiejkolwiek porz\u0105dnej orientacji.<\/p>\n\n\n\n – Oho… – rzek\u0142 sobie w my\u015blach – Prawie mnie rozwali\u0142. Musz\u0119 bardziej uwa…<\/p>\n\n\n\n Nie doko\u0144czy\u0142. Od prawej nast\u0105pi\u0142o szybkie przeci\u0119cie \u015bciany kt\u00f3ra za chwil\u0119 przewr\u00f3ci\u0142a si\u0119 z trzaskiem w jego kierunku. Bestia cofn\u0119\u0142a si\u0119 kilka krok\u00f3w, zaraz znowu do ty\u0142u, kry\u0107 si\u0119, ucieka\u0107! N\u00f3\u017c zamigota\u0142 w powietrzu nie daj\u0105c nawet chwili wytchnienia. Charles nie pozwala\u0142 nawet przemy\u015ble\u0107 sytuacji, n\u0119ka\u0142 przeciwnika tak mocno jak by\u0142o to mo\u017cliwe. D\u017aga\u0142, ci\u0105\u0142, rusza\u0142 przed siebie.<\/p>\n\n\n\n Korytarz mia\u0142 ledwo trzy metry, niefortunnie dla Czarnej Pantery. Nie mo\u017ce tutaj kr\u0105\u017cy\u0107 wok\u00f3\u0142 wroga. Nie mo\u017ce go nawet pr\u00f3bowa\u0107 zaskoczy\u0107 z lewej czy prawej. Ca\u0142\u0105 przestrze\u0144 kontrolowa\u0142 Charles. Tadeusz stara si\u0119 zaatakowa\u0107 kilka razy, ale ju\u017c zna werdykt kt\u00f3ry obajwi\u0142 si\u0119 w jego g\u0142owie:<\/p>\n\n\n\n “Patowa sytuacja. Mog\u0119 tylko atakowa\u0107 w prz\u00f3d i tylko zaatakowa\u0107 jego nogi. Si\u0119gn\u0119 wy\u017cej, odetnie mi \u0142apy: przegram”.<\/p>\n\n\n\n W takim razie pozostaje tylko jedno: partyzantka!<\/p>\n\n\n\n Tadeusz obr\u00f3ci\u0142 si\u0119 w ty\u0142 i pobieg\u0142 tak szybko jak to tylko mo\u017cliwe. Znikn\u0105\u0142 na zakr\u0119cie i wrapa\u0142 si\u0119 szczyt korytarza by rozezna\u0107 si\u0119 po ca\u0142ym pomieszczeniu. Labirynt, absolutny labirynt bez nawet najmniejszego pozytywnego dla niego pola! Us\u0142ysza\u0142 d\u017awi\u0119k za sob\u0105, przekoczy\u0142 na nast\u0119pny szczyt muru. Charles swoim no\u017cem posieka\u0142 miejsce na kt\u00f3rym przed chwil\u0105 ten siedzia\u0142. “Nie wolno mi tu d\u0142ugo zostawa\u0107” – my\u015bla\u0142 Tadziu – “Musz\u0119 si\u0119 zaczai\u0107 i jako\u015b go zaskoczy\u0107!”<\/p>\n\n\n\n Tadek znowu znik\u0142. Charles sta\u0142 w jednym miejscu. Nie przejmowa\u0142 si\u0119, wiedzia\u0142 \u017ce Tadeusz nie ma tutaj nawet jak go skutecznie atakowa\u0107. Korytarze s\u0105 za ciasne a jego tn\u0105cy wszystko n\u00f3\u017c zmienia wszelkie zalety kt\u00f3re m\u00f3g\u0142by z tego mie\u0107 jego wr\u00f3g. Ale tutaj niczego nie osi\u0105gnie. Ju\u017c mija czas. Zacz\u0105\u0142 kierowa\u0107 si\u0119 w jednym miejscu. Ca\u0142\u0105 map\u0119, wszystko za pomoc\u0105 oblicze\u0144 mia\u0142 spisane w g\u0142owie. Tyle dni po\u015bwi\u0119ci\u0142 na rozgryzienie tego wzoru, kt\u00f3rym pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 system Lyoko do przemieszywania labiryntu.<\/p>\n\n\n\n Tak, wszystko by\u0142o okre\u015blonym wzorem matematycznym. Podstaw liczby i pomieszczenia wychodz\u0105 same.<\/p>\n\n\n\n Tadeusz zrobi\u0142 jako taki okr\u0105g i spr\u00f3bowa\u0142 si\u0119 od g\u00f3ry po cichutku zaczai\u0107. Ale nie znalaz\u0142 swojego przeciwnika. Nas\u0142uchiwa\u0142, rozejrza\u0142 si\u0119. Dostrzeg\u0142 Charlesa. Bieg\u0142 wyra\u017anie do jednego poszczeg\u00f3lnego miejsca.<\/p>\n\n\n\n – Cholera jasna, nie wiem jak, ale on naprawd\u0119 rozgryz\u0142 ten system!<\/p>\n\n\n\n Nie by\u0142o czasu dalej si\u0119 zastanawia\u0107. Tadziu pogna\u0142 co si\u0142, byleby jak najszybciej dopa\u015b\u0107 do Stone. Nie by\u0142o \u0142atwo skaka\u0107 przez te murki, ale musia\u0142 do niego zd\u0105\u017cy\u0107. Ziemia znowu zadr\u017ca\u0142a. Ca\u0142y labirynt zacz\u0105\u0142 si\u0119 dos\u0142ownie wyr\u00f3wnywa\u0107 do pod\u0142ogi. Nie by\u0142o ju\u017c mur\u00f3w, ale po zewn\u0119trznym pier\u015bcieniu pomieszczenia porobi\u0142y si\u0119 p\u00f3\u0142 metrowe platformy. Wszystko jasne, trza si\u0119 do nich jak najszybciej dosta\u0107. Charles pewnie zaj\u0105\u0142 sobie najlepsz\u0105 mo\u017cliw\u0105 bryczk\u0119. Tadeusz skr\u0119ci\u0142 szybko i wsiad\u0142 na swoje miejsce. \u015aciany zacz\u0119\u0142y sun\u0105\u0107 szybko ku sobie, ale nie zmia\u017cd\u017cy\u0142y zawodnik\u00f3w. Platformy na kt\u00f3rych stali zbli\u017cy\u0142y si\u0119 do siebie, wrog\u00f3w oddzieli\u0142y ma\u0142y mury z sufitu i pod\u0142ogi ledwo zostawiaj\u0105c miejsce na prze\u015bwit by mogli zajrze\u0107 nawzajem do siebie. Ufromowa\u0142 si\u0119 kolejny szyb, ale teraz nie ku sufitowi. Prosto, naprz\u00f3d, na dwunast\u0105 w jednym kierunku. Znajduj\u0105ca si\u0119 za Tadeuszem \u015bciana zacz\u0119\u0142a si\u0119 przesun\u0119\u0142a kawa\u0142ek platform\u0119 a\u017c w ko\u0144cu niczym t\u0142ok pchn\u0119\u0142a j\u0105 silnie. Nie, nie pchn\u0119\u0142a, a stale i z ogromn\u0105 moc\u0105 cisn\u0119\u0142a ich zamieniaj\u0105c platformy w istne wagony poci\u0105gowe.<\/p>\n\n\n\n Murku ju\u017c mi\u0119dzy nimi nie by\u0142o, by\u0142a tylko walka mi\u0119dzy “wagonami”. Tadeusz wskoczy\u0142 do pojazdu swojego przeciwnika ten ci\u0105\u0142 z prawej na lewo. Unik, uci\u0119ty r\u00f3g platformy. Oboje padaj\u0105 na ziemi\u0119, wystaj\u0105ce z g\u00f3ry “stalaktyty” przemykaj\u0105 tu\u017c nad ich g\u0142owami. Charles d\u017aga, Tadeusz uskakuje. Charles zmienia platform\u0119, ucina jej kawa\u0142ek, Tadeusz godni, Charles ucieka. Bawi\u0105 si\u0119 tak jeszcze kilka minut, nawzjajem przeskakuj\u0105c, padaj\u0105c, chowaj\u0105c si\u0119 przed “stalaktytami”, bocznymi ska\u0142ami, wszystkim co chce ich pod\u017aga\u0107, przebi\u0107, zmia\u017cd\u017cy\u0107, zabi\u0107. W ko\u0144cu nagle wszystko si\u0119 zatrzymuje. Oboje brutalnie spotykaj\u0105 si\u0119 z naprzeciwn\u0105 \u015bcian\u0105, chocia\u017c \u017caden z nich nie otrzymuje obra\u017ce\u0144. Charles rozgl\u0105da si\u0119, przelicza w g\u0142owie. U\u015bmiecha si\u0119. Nie by\u0142 pewny wydarzenia si\u0119 tej sytuacji, ale jednak si\u0119 sta\u0142a. Pomimo zawrot\u00f3w g\u0142owy zaj\u0105\u0142 pozycj\u0119. Z sufitu uformowa\u0142 si\u0119 kolejny “t\u0142ok”. Jeden, du\u017cy, ogromny, wsp\u00f3lny dla obu graczy. Stone schowa\u0142 sw\u00f3j n\u00f3\u017c i po\u0142o\u017cy\u0142 si\u0119 na ziemi. Tadek na pierwsz\u0105 my\u015bl mia\u0142 tylko “O kij tu chodzi”, ale gdy spojrza\u0142 na g\u00f3r\u0119 zrozumia\u0142. Pod\u0142oga z du\u017c\u0105 pr\u0119dko\u015bci\u0105 si\u0119 osun\u0119\u0142a, oboje zacz\u0119li spada\u0107 w przepa\u015b\u0107. Ale nie spadal, t\u0142ok si\u0119 uaktywni\u0142 i wgni\u00f3t\u0142 ich dos\u0142ownie w siebie. Nie by\u0142o miejsca na walk\u0119, oboje tylko turlali si\u0119 z miejsca na miejsce. Kolejne przeszkadzajki, kolejne g\u0142azy po drodze.<\/p>\n\n\n\n – Nie ma co! – zakrzykn\u0105\u0142 Charles – Speca od fina\u0142owych walk to oni tam cholera maj\u0105! Min\u0119\u0142o tak z 90 sekund. Charles wyczu\u0142 \u017ce szyb powoli si\u0119 ko\u0144czy, wi\u0119c zaj\u0105\u0142 po prawej najdogodniejsz\u0105 pozycj\u0119 jak tylko m\u00f3g\u0142. Wnet wyj\u0105\u0142 sw\u00f3j n\u00f3\u017c. Ci\u0105\u0142 po prawej i z ca\u0142ej si\u0142y ramieniem odbi\u0142 si\u0119 na prawo.<\/p>\n\n\n\n Obu graczy wyrzuci\u0142o do niewielkiej stali. Tadeusz upad\u0142 bole\u015bnie na ziemi\u0119. Podni\u00f3s\u0142 si\u0119 z niema\u0142ymi zawrotami g\u0142owy. Od jakiego\u015b czasu, nie wie od kt\u00f3rego szumia\u0142o mu w g\u0142owie. Ale nie tym czas by\u0142 si\u0119 przejmowa\u0107. Stan\u0105\u0142 w szoku.<\/p>\n\n\n\n – Ufff… No, naprawd\u0119 nie wiedzia\u0142em czy mi si\u0119 uda – powiedzia\u0142 z zadowoleniem Charles.<\/p>\n\n\n\n Naprzeciw Tadeusza sta\u0142 Charles. Sta\u0142, na Sercu Lyoko. Dos\u0142ownie.<\/p>\n\n\n\n – Wiesz, po\u015bwi\u0119ci\u0142em naprawd\u0119 wiele godzin na to aby przestudiowa\u0107 wz\u00f3r mieszania si\u0119 labirynt\u00f3w oraz mo\u017cliwe po\u0142o\u017cenie obiekt\u00f3w w sektorze pi\u0105tym. Jak tak sobie liczy\u0142em nasz\u0119 pozycj\u0119, doszed\u0142em w ko\u0144cu do wniosku \u017ce fina\u0142 ma rozegra\u0107 si\u0119 tutaj. W samym \u015brodku serca! – Stone si\u0119 u\u015bmiecha\u0142. Przykl\u0119k\u0142 troszeczk\u0119 i poprawi\u0142 si\u0119 z pocyzj\u0105, b\u0105d\u017a co b\u0105d\u017a Serce Lyoko mia\u0142o \u015blisk\u0105 powierzchni\u0119. Kontynuowa\u0142 dalej: – Tamci na g\u00f3rze pewno zaprojektowali dla nas ca\u0142\u0105 mas\u0119 atrakcji, ale ja my\u015bl\u0119 \u017ce wprowadz\u0119 moj\u0105 w\u0142asn\u0105. Ot\u00f3\u017c, poczyta\u0142em sobie troch\u0119 o Sercu Lyoko i ma ono jedn\u0105, naprawd\u0119 ciekaw\u0105 w\u0142a\u015bciwo\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n To m\u00f3wi\u0105c d\u017agn\u0105\u0142 delikatnie serce wirtualnego \u015bwiata. Ale tylko delikatnie. D\u017agn\u0105\u0142, wyj\u0105\u0142 n\u00f3\u017c, obr\u00f3ci\u0142 i r\u0119koje\u015bci\u0105 mocno uderzy\u0142. Powierzchnia pop\u0119ka\u0142a jednak nie rozlecia\u0142a. Za to jedna czwarta sektora tak samo jak serce wype\u0142ni\u0142o si\u0119 p\u0119kni\u0119ciami.<\/p>\n\n\n\n – Ooooo nieeee… – wymamrota\u0142 Tadeusz. – Cholera jasna! To nie tak powinno si\u0119 sko\u0144czy\u0107. – Chcia\u0142 wygra\u0107. Wiedzia\u0142 \u017ce nie min\u0119\u0142o wystarczaj\u0105co czasu. Potrzebuje jeszcze z trzech minut \u017cycia. Sygna\u0142 nie zd\u0105\u017cy\u0142 jeszcze si\u0119 przekaza\u0107.<\/p>\n\n\n\n Tak spadaj\u0105c czas dla Tadeusza si\u0119 przy\u015bpieszy\u0142. Nie to \u017ce czas faktycznie sta\u0142 si\u0119 szybszy, a Tadek pocz\u0105\u0142 my\u015ble\u0107 szybciej ni\u017c zazwyczaj. Ca\u0142e \u017cycie przelecia\u0142o mu przed oczami.<\/p>\n\n\n\n Zobaczy\u0142 rodzic\u00f3w. Zobaczy\u0142 siostry. Zobaczy\u0142 siebie, w przesz\u0142o\u015bci.<\/p>\n\n\n\n Sektor Lynna Wild, kilka lat temu. Otrzyma\u0142 zlecenie zab\u00f3jstwa szefa gildii pod skromn\u0105 nazw\u0105 “I_am_everything_what_i_eat”. Le\u017ca\u0142 pod ludzk\u0105 postaci\u0105 zaczajony w zaro\u015blach w lesie. Po\u015brodku by\u0142a ogromna polana. W paru miejscach wyrasta\u0142y z ziemi ogromne, bia\u0142e i b\u0142yszcz\u0105ce si\u0119 g\u0142azy.<\/p>\n\n\n\n – Tadeuszu, czy s\u0105 jakie\u015b komplikacje – us\u0142ysza\u0142 przez swoje radio. Tadeusz chwyci\u0142 za lornetk\u0119. Nie, to nie byl cz\u0142owiek. Co\u015b dziwnego. Jaka\u015b dziwna istota. Zmiana wspomnienia. Siedzi w pokoju, Bo\u017ce Narodzenie. Tadeusz pyta si\u0119 swojego Tat\u0119 o to jak zosta\u0142 ich synem. Opowie\u015b\u0107 jego “Ojca” kt\u00f3ry naprawd\u0119 zosta\u0142 Ojcem:<\/p>\n\n\n\n – Co my\u015blisz o tym Darek? B\u0119dzie na niego pasowa\u0107? Wyszli w\u0142a\u015bnie ze sklepu z ubrankami dla ma\u0142ych dzieci. \u017bona Darka by\u0142a ju\u017c w sz\u00f3stym miesi\u0105cu ci\u0105\u017cy. Oboje byli w dobrych humorach, naprawd\u0119 d\u0142ugo starali si\u0119 o dziecko, by\u0142o to ich marzeniem ale los za ka\u017cdym razem m\u00f3wi\u0142 im “Nie”. Przechodzili teraz obok terenu z du\u017cym p\u0142otem. Pole kt\u00f3re p\u0142ot broni\u0142 by\u0142o du\u017ce. Przysz\u0142y tata na chwil\u0119 si\u0119 zatrzyma\u0142. Zobaczy\u0142 o\u015bmio letniego ch\u0142opca. B\u0142\u0105dzi\u0142 wzrokiem, wpatrzony gdzie\u015b daleko w okiennice szpitala. Na jego twarzy nie by\u0142o emocji. Ani szcz\u0119\u015bcia, ani z\u0142o\u015bci. Czysta oboj\u0119tno\u015b\u0107 na wszystko.<\/p>\n\n\n\n – W czym\u015b wam pom\u00f3c? – zapyta\u0142a si\u0119 pracownica obiektu. Dw\u00f3jka przysz\u0142ych rodzic\u00f3w przebudzi\u0142a si\u0119 jakby z transu. Oboje byli wpatrzeni w m\u0142odego ch\u0142opca. Nie wiedzieli co odpowiedzie\u0107. Zauwa\u017cywszy t\u0105 konsternacj\u0119 pracownica postanowi\u0142a troch\u0119 obja\u015bni\u0107 sytuacj\u0119:<\/p>\n\n\n\n – Ten ch\u0142opiec choruje na tzw. “chorob\u0119 sieroc\u0105”. Nigdy nie widzia\u0142 matki ani ojca. Matka zostawi\u0142a go pod Oknem \u017bycia i uciek\u0142a w sin\u0105 dal. Dzieci kt\u00f3re nigdy nie zazna\u0142y ludzkiej troski czy mi\u0142o\u015bci oboj\u0119tniej\u0105. Gasn\u0105. Kolejne wspomnienia. Dzika pogo\u0144 za besti\u0105. Porzucenie \u017cycia czerwonego gracza. Dotarcie pod Xan Guldur, ci\u0105g\u0142a walka. Raz za razem, gin\u0105\u0142, obrywa\u0142, ale wiecznie wraca\u0142. A\u017c w ko\u0144cu j\u0105 zobaczy\u0142. Tak samo b\u0142\u0105dz\u0105c\u0105 wzrokiem, tak samo oboj\u0119tn\u0105 na wszystko. Tak\u0105 sam\u0105 jak on.<\/p>\n\n\n\n I to tak ma si\u0119 sko\u0144czy\u0107? Tak po prostu? Tak n\u0119dznie?<\/p>\n\n\n\n – PO MOIM \u015aMIERDZ\u0104CYM TRUPIE!<\/p>\n\n\n\n Ca\u0142y sektor pi\u0105ty zadr\u017ca\u0142 pod d\u017awi\u0119kiem ryku, ryku bestii gotowej na wszystko. Czarna Pantera odbi\u0142a si\u0119 od losowego od\u0142amka, wbi\u0142a si\u0119 mocno pazurami w spadaj\u0105cy kawa\u0142ek du\u017cej bry\u0142y. Wspina\u0142 si\u0119, przeskakiwa\u0142, przecz\u0105c fizyce z si\u0142\u0105 demona pru\u0142 coraz wy\u017cej. Wspina\u0142 si\u0119 a\u017c zobaczy\u0142 kucaj\u0105cego na Sercu Charlesa. Nie dowierza\u0142. Tadeusz potem te\u017c z trudem b\u0119dzie dowierza\u0107. Bestia odbi\u0142\u0105 si\u0119 od \u015bciany i skoczy\u0142a na swojego przeciwnika. Razem polecieli ku przepa\u015bci. Upadli brutalnie na prostok\u0105tn\u0105 platform\u0119. Oboje szybko si\u0119 podnie\u015bli. Charles si\u0119gn\u0105\u0142 po sw\u00f3j n\u00f3\u017c, zrobi\u0142 kilka krok\u00f3w i pchn\u0105\u0142 nim w kierunku Tadka. Ten uskoczy\u0142 w ty\u0142, z tupotem kontratakowa\u0142 machni\u0119ciem \u0142ap\u0105 na pas. D\u017agni\u0119cia Charlesa, ataki Tadeusza, dzika walka dw\u00f3ch demon\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n Stone znowu d\u017aga, “R\u00f3\u017can” staje na obie nogi i przyjmuje cios na swoj\u0105 \u0142ap\u0119. Jej pazurami nie pozwala wyrwa\u0107 ostrza przeciwnika, drugim zestawem szpon\u00f3w odcina wrogowi r\u0119k\u0119. Charles traci sw\u00f3j n\u00f3\u017c, wylatuje on poza zasi\u0119g obydwu zawodnik\u00f3w. Ale \u017caden nie chce si\u0119 podda\u0107.<\/p>\n\n\n\n Cz\u0142owiek uderza pi\u0119\u015bci\u0105 Panter\u0119 w twarz, Ta si\u0119 przewraca i odzyskuje pozycj\u0119, podbiega, z w\u0142asnej pi\u0119\u015bci uderza w podbrzusze cz\u0142owieka. Kopni\u0119cie kolanem w Tadeusza, poprawienie uderzeniem w pysk w\u0142asn\u0105 stop\u0105. Tadek ponownie wstaje, wykonuje unik, podnosi si\u0119 i uderza z w\u0142asnego czo\u0142a.<\/p>\n\n\n\n Niebo przesta\u0142o by\u0107 niebieskie, zrobi\u0142o si\u0119 \u017c\u00f3\u0142to. Ju\u017c przestali by\u0107 w sektorze pi\u0105tym. Wylecieli z niego, znajdowali si\u0119 poza nim. Spadali tak, prosto ku cyfrowemu morzu.<\/p>\n\n\n\n Na kra\u0144cu \u015bwiata \u015bcieraj\u0105 si\u0119 dwaj tytani, T\u0142ukli si\u0119 tak jeszcze chwil\u0119. Bili si\u0119, a\u017c si\u0119 potopili.<\/p>\n\n\n\n W poczekalni by\u0142o \u0142\u0105cznie dziewi\u0119\u0107 os\u00f3b. Trzy urz\u0119dniczki, trzech urz\u0119dnik\u00f3w, dw\u00f3ch zawodnik\u00f3w i jeden prezes. Kr\u0119ci\u0142 si\u0119 on od jednej strony na drug\u0105 a\u017c w ko\u0144cu wypali\u0142:<\/p>\n\n\n\n – Panowie, no nie mam bladego poj\u0119cia. Ustawa remisu nie przewidywa\u0142a! Prezes jeszcze kr\u0119ci\u0142 si\u0119 chwilk\u0119 po pomieszczeniu, a\u017c w ko\u0144cu stan\u0105\u0142 i zarzuci\u0142:<\/p>\n\n\n\n – Nie ma wyj\u015bcia. Remisu ustawa nie przewiduje i przewidywa\u0107 nie b\u0119dzie. Robimy dogrywk\u0119:<\/p>\n\n\n\n – Po moim, \u015bmierdz\u0105cym trupie. – To rzut monet\u0105. Pasuje?<\/p>\n\n\n\n Zawodnicy spojrzeli po sobie. Do dupy z takim planem, chocia\u017c… Nieee, oboje mieli do\u015b\u0107. – Do dobra. Orze\u0142 – Tadeusz, resztka – Charles. Rzucam!<\/p>\n\n\n\n …<\/p>\n\n\n\n W karczmie o znanej ju\u017c nam wszystkim nazwie, standardowo, tak jak zawsze w porach odbywania si\u0119 wielkiego turniegu aren panowa\u0142a ogromna wrzawa. Tak pokr\u0119conego pojedynku, to jeszcze w \u017cyciu nie widzieli. Dos\u0142ownie jakby kto\u015b to wyj\u0105\u0142 z najnowszego filmu akcji Marvela: wszystko by\u0142o w nim wr\u0119cz niemo\u017cliwe. Charles, Ayiana, i jeszcze kilku zawodnik\u00f3w siedzia\u0142o teraz przy ladzie popijaj\u0105c swoje napoje.<\/p>\n\n\n\n – Ale \u017ceby przegra\u0107 na rzucie monet\u0105? To\u017c to do dupy! – Skomentowa\u0142a Ayiana. Mia\u0142a jakie\u015b dziesi\u0119\u0107 minut temu ostr\u0105 k\u0142\u00f3tnie z Stonem, ale w zasadzie i po swoich prze\u017cyciach odstawi\u0142a to na dalsze tory. Charles popatrzy\u0142 tak chwil\u0119 na ni\u0105 ale nie komentowa\u0142.<\/p>\n\n\n\n – Jedni si\u0119 wystraszyli, inni nie, ale chyba nie k\u0142ama\u0142a. Ci co ruszyli do walki zostali po prostu obaleni. Ale nie tutaj zaczyna si\u0119 cyrk. Stone tutaj wyra\u017anie parskn\u0105\u0142.<\/p>\n\n\n\n – Okaza\u0142o si\u0119 \u017ce ona nie ma tego ca\u0142ego pier\u015bcienia. Po herbatce jak\u0105 nas uraczy\u0142a sektor si\u0119 przemie\u015bci\u0142, walczyli\u015bmy i dostali\u015bmy \u0142upnia… Ah, szkoda gada\u0107.<\/p>\n\n\n\n Zawodnik, kt\u00f3ry zako\u0144czy\u0142 turniej z drugim miejscem by\u0142 troch\u0119 niepocieszony, ale koniec ko\u0144c\u00f3w woli cieszy si\u0119 \u017ce ca\u0142a ta nienormalna historia jest ju\u017c za nim. B\u0105d\u017a co b\u0105d\u017a za drugie miejsce te\u017c jest bardzo solidna sumka! U\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119. Przechili\u0142 wi\u0119c sw\u00f3j kufel z my\u015bl\u0105: “Finally. This is the end”.<\/p>\n\n\n\n …<\/p>\n\n\n\n ( \u0361\u00b0 \u035c\u0296 \u0361\u00b0)<\/p>\n\n\n\n …<\/p>\n\n\n\n >>>ALARM! AWARYJNA DEWIRTUALIZACJA!<<<<\/p>\n\n\n\n Jedn\u0105 trzeci\u0105 biesiadnik\u00f3w karczmy nagle zdewirtualizowa\u0142o. Tak po prostu, nagle rozszed\u0142 si\u0119 w g\u0142owach wszystkich komunikat alarmowy.<\/p>\n\n\n\n – Co si\u0119 dzieje? – wsta\u0142a jak wryta Ayiana Storm. Charles wyj\u0105\u0142 z ekwipunku sw\u00f3j tablet, szybko zacz\u0105\u0142 sprawdza\u0107 swoich informator\u00f3w, strony informacyjne, blogger\u00f3w. W ko\u0144cu znalaz\u0142.<\/p>\n\n\n\n – O m\u00f3j Bo\u017ce… Ayiana zamar\u0142a z przera\u017cenia.<\/p>\n\n\n\n – Wojna? …<\/p>\n\n\n\n [Kilka chwil wcze\u015bniej]<\/p>\n\n\n\n – Potwierdzam pojawienie si\u0119 ostatniego Repozytorium Xany. Obecno\u015b\u0107 63 konger\u00f3w, brak wrogiej reakcji. 63 jednostki si\u0142 Xan Guldur wystrzeli\u0142y swoje torpedy. Prosto sun\u0105c ku kongerom, krzykiem swym rozdzieraj\u0105c i ko\u0144cz\u0105c star\u0105, z\u0142owrog\u0105 er\u0119. – M\u00f3wi\u0119 ci, on to przer\u017cnie.– Gdzie ty, uda mu si\u0119.– Przer\u017cnie to jak cholera. Nie ma szans \u017ceby wygra\u0142 z t\u0105 besti\u0105.– Nie no, wci\u0105\u017c ma swojego asa w r\u0119kawie.– Ciii, strzela. ……… – M\u00f3wi\u0142em \u017ce nie trafi do tego kosza.– Ty, ona si\u0119 nie zczai\u0142a xD. To le\u017cy na pod\u0142odze.– Czekaj, strzela papierow\u0105 …
Tutaj autor opowiadania zaleca odpali\u0107 sobie t\u0105 nutk\u0119: https:\/\/youtu.be\/E6T8SksLtXg?t=190<\/a>
##########################################################################################<\/p>\n\n\n\n
– To jest chooooooooreeee! – Wrzeszcza\u0142 w nieboglosy Tadeusz. Na pewno nie takiej walki si\u0119 spodziewa\u0142.<\/p>\n\n\n\n
– Ooooo taaaak… – odpowiedzia\u0142 Charles. – Tadeusz ju\u017c chcia\u0142 si\u0119 rzuci\u0107 na wroga. Nie mia\u0142 szans. Stone znowu uderzy\u0142 w serce, \u015bwiat pocz\u0105\u0142 si\u0119 rozlatywa\u0107. Tak samo jak odpadaj\u0105ce kawa\u0142ki, tak samo wirtualny \u015bwiat, pod\u0142o\u017ce, wszystko zaklekota\u0142o w posadach i polecia\u0142o na \u0142eb, na szyj\u0119. O dwadzie\u015bcia centrymetr\u00f3w Czarna Bestia min\u0119\u0142a serce. Nie zd\u0105\u017cy\u0142a. Spada\u0142a teraz widz\u0105c oddalaj\u0105ce si\u0119 serce.<\/p>\n\n\n\n
– Spokojnie. Zero ruchu. Wr\u00f3g pewno przyb\u0119dzie za jakie\u015b p\u00f3\u0142 godziny.
– Przyj\u0105\u0142em.
– Czekaj… jest ruch! Za g\u0142azem co\u015b si\u0119 wy\u0142ania!<\/p>\n\n\n\n
– Fa\u0142szywy alarm, pewno NPC. Ale jaki\u015b dziwny jest, czarna pantera z k\u0142ami zamiast z\u0119b\u00f3w.
– Co? Nigdy o czym\u015b takim nie s\u0142ysza\u0142em.
– Dziwny jest… Siedzi tak w jednym punkcie i gapi si\u0119 na g\u0142az. Nie, nie gapi. B\u0142\u0105dzi wzrokiem.
– Tadeusz…. Nie odlatujesz tam czasem?
– Nie, po prostu… Ja to ju\u017c gdzie\u015b widzia\u0142em. Ta postawa, ta nieobecno\u015b\u0107. On patrzy w g\u0142az, ale nie na g\u0142az a gdzie\u015b b\u0142\u0105dzi my\u015blami. Prawie jak… O m\u00f3j Bo\u017ce…<\/p>\n\n\n\n
– Kochanie – Rzek\u0142 przysz\u0142y “Ojciec” – b\u0119dzie pasowa\u0107 jak ula\u0142 dla naszego dziecka. M\u00f3wi\u0119 ci, b\u0119dzie wygl\u0105da\u0107 nie-sa-mo-wi-cie!<\/p>\n\n\n\n
– Przepraszam – zapyta\u0142a si\u0119 \u017cona – ale, czy z tym ch\u0142opcem wszystko wporz\u0105dku?
– Nie, nie jest z nim w porz\u0105dku. To sierociniec.<\/p>\n\n\n\n
– Aneta spojarza\u0142a w oczy swojego m\u0119\u017ca. Ta my\u015bl ju\u017c im miesi\u0105c temu przesz\u0142a przez g\u0142ow\u0119. Wachali si\u0119, ale teraz byli pewni. Postanowi\u0142a si\u0119 zapyta\u0107:
– Jak on ma na imi\u0119?
– Tadeusz.<\/p>\n\n\n\n
Co spokoju w \u017cyciu nie zaznali.
W wiecznej walce ku zatraceniu zwi\u0105zani,
By po wsze wieki zosta\u0107 zapami\u0119tani!<\/p>\n\n\n\n
– Szczerz\u0119 powiedziawszy – ci\u0105gn\u0119\u0142a urz\u0119dniczka – \u017caden z nas nie spodziewa\u0142 si\u0119 destabilizacji sektora. W planach by\u0142y modyfikacje sali z sercem, dodawanie luster, grawitacyjnych \u015bcian…
– Taaa, buuu! – Z udawany akcentem komentowa\u0142 Tadeusz – szykowa\u0142o si\u0119 tyle atrakcji, jak ja jestem smutny \u017ce ich nie do\u015bwiadczymy!
– Cz\u0142owieku, mnie si\u0119 rzyga\u0107 chce… – Dorzuci\u0142 od siebie Charles – Wiedzia\u0142em \u017ce to mo\u017ce by\u0107 ostra jazda, ale z t\u0105 ko\u0144c\u00f3wk\u0105 to ty przesadzi\u0142e\u015b.
– Wiem! Ja nie mam bladego poj\u0119cia co ja przed chwil\u0105 odwali\u0142em. D\u017cizas, kurde, ja pierdziel\u0119…<\/p>\n\n\n\n
– Nawet takiej mowy nie ma, ja si\u0119 wam tutaj zaraz porzygam. Chcecie to sprz\u0105ta\u0107?<\/p>\n\n\n\n
– Dawaj Pan, ja chc\u0119 po prostu i\u015b\u0107 ju\u017c do domu – odpowiedzia\u0142 Tadeusz. Charles nawet nie odpowiedzia\u0142, po prostu zielony na twarzy pokiwa\u0142 zgadzaj\u0105co si\u0119 g\u0142ow\u0105.<\/p>\n\n\n\n
– Wola\u0142aby\u015b powt\u00f3rk\u0119 z rozrywki z Xan Guldur? – Zapyta\u0142 si\u0119 Charles.
– Nie, te\u017c bym nie wola\u0142a. To by\u0142o pokr\u0119cone!
– Opowiadaj – rzek\u0142 Charles dolewaj\u0105c jej z butelki zakupionego napoju.
– Z pocz\u0105tku byli\u015bmy oblegani przez ca\u0142\u0105 dywizj\u0119 Panter, tr\u00f3jg\u0142owych hydr, i jeszcze jaki\u015b wymuchaj\u0105cych samob\u00f3jczych ptak\u00f3w co oblewa\u0142y nas kwasem. Przez pi\u0119\u0107 minut jako\u015b sz\u0142o, ale potem twierdza nagle zacz\u0119\u0142a si\u0119 przemieszcza\u0107. Stracili\u015bmy kontakt z naszym wsparciem. A potem, ni z gruchy, ni z pietruchy przestali nas atakowa\u0107. Pouciekali i zaraz przysz\u0142a taka dziwna marionetka. Powiedzia\u0142a nam, \u017ce jak kto\u015b z nas zginie podczas podr\u00f3\u017cy sektora to umrze na amen.<\/p>\n\n\n\n
– Hmmm…?
– Na pstrykni\u0119cie jej palc\u00f3w otoczy\u0142y nas sto\u0142y, krzys\u0142a i zestawy porcelanowe z gotow\u0105 herbat\u0105. Przez pietna\u015bcie minut mieli\u015bmy zawieszenie broni, gdzie ona nas cz\u0119stowa\u0142a jak\u0105\u015b durn\u0105 herbat\u0105 i zadawa\u0142a idiotyczne pytania!
– Na przyk\u0142ad?
– Czemu dziewczyny zawsze ok\u0142adaj\u0105 pi\u0119\u015bciami facet\u00f3w gdy ci si\u0119 przypadkiem wzgl\u0119dem nich pomyl\u0105. Jakim cudem cz\u0142owiek spadaj\u0105c w rzeczywisto\u015bci z 50 metr\u00f3w nie \u0142amie sobie n\u00f3g. Ty to rozumiesz \u017ce ona ca\u0142\u0105 swoj\u0105 wiedz\u0119 o nas czerpie z jaki\u015b durnych anime?<\/p>\n\n\n\n
– Co? – r\u00f3wnie zaskoczony wsta\u0142 z siedzenia Charles. – System wyrzuca ludzi je\u017celi grozi im niebezpiecze\u0144stwo, ale nie tak\u0105 du\u017c\u0105 ilo\u015b\u0107 na raz!
– Jasna cholera – krzykn\u0105\u0142 kto\u015b z t\u0142umu – co si\u0119 tu dzieje?<\/p>\n\n\n\n
– Co si\u0119 dzieje Stone? – Zapyta\u0142a si\u0119 Ayana.
– W francuskiej przestrzeni cyfrowego mo\u017ca zanotowano 63 wybuchy torpedowe. Kto\u015b tam toczy walk\u0119!<\/p>\n\n\n\n
– Nie, chyba nie. Nie wiem, ale ze wzgl\u0119du na zagro\u017cenie system wyrzuci\u0142 wszystkich tych kt\u00f3rych transmisja danych mog\u0142aby przeci\u0105\u0107 si\u0119 z miejscem konfliktu. – Charles szuka\u0142 odpowiedzi w g\u0142owie. Do diab\u0142a, o co tu chodzi\u0142o?<\/p>\n\n\n\n
– Uff… czyli jednak sygna\u0142 przedostal si\u0119 do ko\u0144ca. Wywabili\u015bmy wilka z lasu – odpowiedzia\u0142 Marionetce Tadeusz. – Jak tam nasza flotylla?
– 120 naszych jednostek podwodnych gotowych do przeprowadzenia akcji “Bra\u0107 Z\u0142oto Wia\u0107 do Hiszpani”.
– O rany. Za mn\u0105 taka ostra jazda, a szykuje si\u0119 jeszcze kolejna. No dobra, upewnijmy si\u0119 \u017ce tego bydlaka ju\u017c nikt nigdy nam nie wskrzesi!<\/p>\n\n\n\n
Wrzaskiem swym rozpoczynaj\u0105c nowy rozdzia\u0142 \u017cycia.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":0,"parent":2455,"menu_order":17,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[20],"tags":[],"class_list":["post-1611","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-areny"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1611","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1611"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1611\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2483,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1611\/revisions\/2483"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2455"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1611"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1611"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1611"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}