{"id":1416,"date":"2019-01-29T13:21:00","date_gmt":"2019-01-29T11:21:00","guid":{"rendered":"http:\/\/kodlyoko.pl\/?page_id=1416"},"modified":"2021-04-25T13:27:35","modified_gmt":"2021-04-25T11:27:35","slug":"rozdzial-2-konflikt","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/artykuly\/opowiadania\/serie\/fake-love\/rozdzial-2-konflikt\/","title":{"rendered":"Rozdzia\u0142 2 – Konflikt"},"content":{"rendered":"\n

            Nie martw si\u0119, nic w tej szkole nie umie \u2013 odpowiada William, dodaj\u0105c mi odrobin\u0119 otuchy.<\/em><\/p>\n\n\n\n

            Nie pocieszasz mnie, panie Dunbar. Pomimo tego, \u017ce ucz\u0119 si\u0119 w tej szkole ju\u017c od d\u0142u\u017cszego czasu, to wszystko wydaje si\u0119 obce. Szczeg\u00f3lnie ty. Mam nadziej\u0119, \u017ce wybranka twoja b\u0119dzie szcz\u0119\u015bliwa, id\u0105c z tob\u0105 na bal. B\u0119dziecie wygl\u0105da\u0107 cudownie. \u017badna by nie odm\u00f3wi\u0142a takiemu przystojniakowi zaproszenia.<\/p>\n\n\n\n

            – Co s\u0105dzisz o najnowszej ksi\u0105\u017cce Pierdomenica Baccalaria? \u2013pyta William, kt\u00f3ry jest przekonany, \u017ce go s\u0142ucham. My\u015blami jestem zupe\u0142nie inaczej. Zastanawiam si\u0119, kt\u00f3r\u0105 to dziewczyn\u0119 zabierasz na bal.<\/p>\n\n\n\n

            W\u0142a\u015bnie, to ju\u017c jutro! A ja bez sukienki. Sp\u00f3dnicy te\u017c. Nie mam w co si\u0119 ubra\u0107, cudownie.<\/p>\n\n\n\n

            – Yumi! S\u0142uchasz mnie w og\u00f3le?<\/p>\n\n\n\n

            Potrz\u0105sam g\u0142ow\u0105. Wytr\u0105ci\u0142e\u015b mnie z my\u015bli, dzi\u0119ki Dunbar.<\/em><\/p>\n\n\n\n

            – Przepraszam, zamy\u015bli\u0142am si\u0119.<\/p>\n\n\n\n

            – Nad czym?<\/p>\n\n\n\n

            – Nie mam w co si\u0119 ubra\u0107 na ten bal. Nie chodz\u0119 na co dzie\u0144 w sukienkach.<\/p>\n\n\n\n

            – Nawet jak ubierzesz pierwsze lepsze dresy z lumpeksu, b\u0119dziesz wygl\u0105da\u0107 \u0142adnie \u2013 stwierdza William, po czym u\u015bmiecha si\u0119 do mnie. Odwzajemniam to. Podziwiam go, \u017ce jest w stanie tyle ze mn\u0105 wytrzymywa\u0107. Nie mia\u0142am nigdy kole\u017canek, bo ka\u017cda wytrzymywa\u0142a ze mn\u0105 najwy\u017cej miesi\u0105c. Prawdziwa przyja\u017a\u0144 nie przetrwa lat. Nie uwierz\u0119 w to nigdy.<\/p>\n\n\n\n

            Dzwoni dzwonek. Wypatruj\u0119 ciebie, jednak t\u0142um ludzi zas\u0142ania widok na szkolny dziedziniec. No trudno \u2013 nast\u0119pnym razem mo\u017ce si\u0119 zobaczymy.<\/p>\n\n\n\n

            Nast\u0119pna przerwa. Siedz\u0119 w \u0142awce, czytaj\u0105c jeszcze raz po\u017cyczon\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119 od Williama. Mia\u0142am mu odda\u0107, jednak dziwnym przypadkiem nie ma go od tej lekcji. Ciekawe, co jego rodzice powiedz\u0105 na jego liczb\u0119 nieobecno\u015bci. Nie \u017cebym by\u0142a lepsza, ale jego to jednak nie da si\u0119 przebi\u0107.<\/p>\n\n\n\n

            – Cze\u015b\u0107 Yumi! \u2013 wo\u0142asz mnie. Zamykam zadowolona lektur\u0119 i chowam do torby.<\/p>\n\n\n\n

            – Jak dzie\u0144? \u2013 pytam z u\u015bmiechem.<\/p>\n\n\n\n

            – Wszystko dobrze. Za dwie godziny gramy mecz o puchar szko\u0142y. Nasz rocznik ma najwi\u0119ksze szanse za wygran\u0105 \u2013 odpowiadasz z rado\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n

            – No to \u015bwietnie!<\/p>\n\n\n\n

            – Mam nadziej\u0119, \u017ce chocia\u017c w ten spos\u00f3b poka\u017c\u0119 mojemu ojcu, na co po\u015bwi\u0119cam sw\u00f3j czas\u2026<\/p>\n\n\n\n

            – Jak twoja sytuacja z chemi\u0105?<\/p>\n\n\n\n

            – Kiepsko. Nied\u0142ugo zwo\u0142uj\u0105 rad\u0119, aby zadecydowa\u0107, co ze mn\u0105 robi\u0107. W najgorszym wypadku mnie wyrzuc\u0105\u2026<\/p>\n\n\n\n

            Milcz\u0119. Nie mam poj\u0119cia, jak mog\u0119 ciebie pocieszy\u0107. Samo powiedzenie \u201eb\u0119dzie dobrze\u201d niewiele da, jedynie rozjuszy niepotrzebnie. Dodatkowy stres jest dla ciebie zb\u0119dny.<\/p>\n\n\n\n

            – Nie zostaniesz wyrzucony.<\/p>\n\n\n\n

            – Sk\u0105d wiesz?<\/p>\n\n\n\n

            – Zaufaj mi \u2013 odpowiadam stanowczo. U\u015bmiechasz si\u0119, co mnie cieszy. Jednak da\u0142am rad\u0119!<\/em><\/p>\n\n\n\n

            – Musz\u0119 ju\u017c i\u015b\u0107. Przyjd\u017a na mecz, b\u0119d\u0105 emocje nie z tej ziemi.<\/p>\n\n\n\n

            – B\u0119d\u0119, nie martw si\u0119.<\/p>\n\n\n\n

            Zadowolony biegniesz przed siebie i znikasz w\u015br\u00f3d innych uczni\u00f3w. Czy ta sytuacja wydarzy\u0142a si\u0119 naprawd\u0119? Czy a\u017c tak szybko straci\u0142am ciebie z pola widzenia?<\/p>\n\n\n\n

            Wtem siada obok mnie nieznajoma dziewczyna. Przygl\u0105dam si\u0119 jej. Ma blad\u0105 karnacj\u0119, niewiele ciemniejsz\u0105 od mojej. Na g\u0142owie pe\u0142nej czarnych, d\u0142ugich, prostych w\u0142os\u00f3w posiada \u017c\u00f3\u0142t\u0105 opask\u0119 z materia\u0142u. Ubrana jest w r\u00f3\u017cow\u0105 bluzk\u0119, na kt\u00f3rej \u015brodku widnieje \u017c\u00f3\u0142te serce. Czerwon\u0105 sp\u00f3dnic\u0119 mini zestawi\u0142a z bordowymi spodniami oraz \u017c\u00f3\u0142tymi butami. Dziwna ta moda w tej Francji.<\/em><\/p>\n\n\n\n

            Mo\u017ce na kogo\u015b czeka w\u0142a\u015bnie tutaj.<\/p>\n\n\n\n

            – Ty jeste\u015b Yumi? \u2013 pyta mnie dziewczyna. Sk\u0105d ona zna moje imi\u0119?<\/em><\/p>\n\n\n\n

            <\/em>– Eee\u2026 tak \u2013 odpowiadam zaskoczona.<\/p>\n\n\n\n

            – Nie mog\u0119 uwierzy\u0107, \u017ce kto\u015b taki jak ty rozmawia z nim\u2026<\/p>\n\n\n\n

            Niby z kim? Zadaj\u0119 si\u0119 z dwoma osobami na krzy\u017c, wielkie mi halo.<\/p>\n\n\n\n

            – Nie wiem, o czym m\u00f3wisz.<\/p>\n\n\n\n

            – O Ulrichu! Jaka ty niekumana jeste\u015b, a Chiny s\u0105 nazywane przysz\u0142o\u015bciowym pa\u0144stwem\u2026<\/p>\n\n\n\n

            – Jestem Japonk\u0105, moja droga! \u2013 poprawiam j\u0105. Dziewucha przychodzi sobie i podnosi mi ci\u015bnienie. Jakby tego brakowa\u0142o.<\/p>\n\n\n\n

            – Mniejsza. Mam do ciebie jedn\u0105, wa\u017cn\u0105 informacj\u0119.<\/p>\n\n\n\n

            – No to s\u0142ucham \u2013 odpowiadam. Chc\u0119 jak najszybciej zako\u0144czy\u0107 t\u0119 rozmow\u0119.<\/p>\n\n\n\n

            – Nie pr\u00f3buj nawet podrywa\u0107 Ulricha. Jest ju\u017c zaj\u0119ty, przykro mi \u2013 t\u0142umaczy nieznajoma, wypowiadaj\u0105c ostatnie zdanie kipi\u0105c\u0105 wr\u0119cz ironi\u0105.<\/p>\n\n\n\n

            – Kim ty w og\u00f3le jeste\u015b i po co mi zawracasz g\u0142ow\u0119? \u2013 pytam zdenerwowana. Jeszcze kilka minut z t\u0105 lampucer\u0105 i bal zako\u0144czy ona w szpitalu, a ja na komisariacie.<\/p>\n\n\n\n

            – Elizabeth Delmas, c\u00f3rka dyrektora tej szko\u0142y.<\/p>\n\n\n\n

            Cudownie.<\/p>\n\n\n\n

            – Uwa\u017caj lepiej, co zrobisz. Jedna wiadomo\u015b\u0107 do mojego tatusia i wylatujesz ze szko\u0142y.<\/p>\n\n\n\n

            – Nie zrobisz tego \u2013 m\u00f3wi\u0119, nieco przera\u017cona. Nie wygl\u0105da, jakby teraz \u017cartowa\u0142a.           <\/p>\n\n\n\n

            – Dlatego pilnuj si\u0119. Ulrich nale\u017cy do mnie. Zrozumiano?<\/p>\n\n\n\n

            Kilka sekund ciszy. Elizabeth patrzy na mnie pytaj\u0105co, poniewa\u017c ona wie, jaka jest odpowied\u017a.<\/p>\n\n\n\n

            – Zrozumiano \u2013 odpowiadam zrezygnowana.<\/p>\n\n\n\n

            – To \u015bwietnie. Udanego balu, Yumi! \u2013 m\u00f3wi zadowolona Delmas i idzie. Przez kilka minut patrz\u0119 w miejsce, gdzie ona siedzia\u0142a, pr\u00f3buj\u0105c pouk\u0142ada\u0107 sobie wszystko, co si\u0119 przed chwil\u0105 sta\u0142o. Nieca\u0142e p\u00f3\u0142 roku nauki, a ja ju\u017c mam konflikt. Dodatkowo z c\u00f3rk\u0105 dyrektora szko\u0142y. Nazwisko si\u0119 zgadza, wi\u0119c nie k\u0142ama\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

            W z\u0142\u0105 stron\u0119 to wszystko zmierza.<\/p>\n\n\n\n

            Nast\u0119pny dzie\u0144. Ju\u017c dzisiaj jest bal, a ja nadal bez \u017cadnej sukienki. Po co zgadza\u0142am si\u0119 na to zaproszenie od Williama? Mog\u0142am siedzie\u0107 sobie w tym samym czasie i ogl\u0105da\u0107 seriale. Co ze mn\u0105 jest nie tak? Kiedy\u015b tak nie by\u0142o przecie\u017c.    <\/p>\n\n\n\n

            – A ty nie idziesz na bal? \u2013 pyta mnie moja mama, lekko uchylaj\u0105c drzwi do pokoju, wpuszczaj\u0105c tym samym troch\u0119 \u015bwiat\u0142a.            Zrezygnowana bior\u0119 poduszk\u0119 i przytulam j\u0105. Mama podchodzi do mnie i obejmuje mnie. Ma bia\u0142\u0105 r\u0119k\u0119 od m\u0105ki, jednak nie przeszkadza mi to.<\/p>\n\n\n\n

            – Nie mam w co si\u0119 ubra\u0107.<\/p>\n\n\n\n

            – Nawet ta sp\u00f3dnica jest za ma\u0142a?<\/p>\n\n\n\n

            – Nie o to chodzi. Wszystkie dziewczyny b\u0119d\u0105 \u0142adnie wygl\u0105da\u0107, umalowane, buty na obcasie, najr\u00f3\u017cniejsze kolory. No i ja.   <\/p>\n\n\n\n

            – A to co\u015b z\u0142ego? B\u0119dziesz si\u0119 wyr\u00f3\u017cnia\u0107 \u2013 wyja\u015bnia mama ciep\u0142ym tonem. Pr\u00f3buje mnie pocieszy\u0107, to urocze.<\/em><\/p>\n\n\n\n

            <\/em>– Chodzi o to, \u017ce nie chc\u0119 w\u0142a\u015bnie.<\/p>\n\n\n\n

            – Yumi, ja rozumiem. Nowa szko\u0142a, nowe znajomo\u015bci, nowy ch\u0142opak\u2026<\/p>\n\n\n\n

            – Nie przesadzaj, mamo \u2013 przerywam jej wyliczank\u0119, wplataj\u0105c w to \u015bmiech. Mo\u017ce nie zorientuje si\u0119, \u017ce co\u015b jest nie tak. Mam nadziej\u0119.<\/em><\/p>\n\n\n\n

            <\/em>– Ale nie musisz si\u0119 ogranicza\u0107 dla jaki\u015b kilku dziewczyn, kt\u00f3re stwierdz\u0105, \u017ce wygl\u0105dasz dziwnie. To one najwy\u017cej nie znaj\u0105 si\u0119 na modzie.   <\/p>\n\n\n\n

            No, powiedzmy.<\/em><\/p>\n\n\n\n

            U\u015bmiecham si\u0119 i patrz\u0119 na moj\u0105 mam\u0119. Mo\u017ce ma jednak troch\u0119 racji i warto spr\u00f3bowa\u0107? Mo\u017ce jak William zobaczy m\u00f3j dziwny ubi\u00f3r, to przestanie ci\u0105gle pr\u00f3bowa\u0107 mnie podrywa\u0107?<\/p>\n\n\n\n

            – Mamo, jeste\u015b geniuszem! \u2013 odpowiadam zadowolona, przytulam mam\u0119 i biegn\u0119 szuka\u0107 jaki\u015b rzeczy na bal. Jak szale\u0107, to na ca\u0142ego.<\/p>\n\n\n\n

            – Yumi, jaki\u015b ch\u0142opak przyszed\u0142 po ciebie! \u2013 krzyczy mama z pi\u0119tra. Pewnie William. Wola\u0142abym ciebie, jednak ty wybra\u0142e\u015b kogo\u015b innego.<\/em><\/p>\n\n\n\n

            – Ju\u017c schodz\u0119! \u2013 odpowiadam, wpinaj\u0105c spink\u0119 we w\u0142osy. Spogl\u0105dam na siebie. Czarny sweter, sp\u00f3dniczka, rajstopy w paski, r\u0119kawiczki z odkrytymi palcami i liczne bransoletki. U\u015bmiecham si\u0119 i m\u00f3wi\u0119 do siebie.<\/p>\n\n\n\n

            Jest idealnie.<\/em><\/p>\n\n\n\n

            Zabieram kurtk\u0119, torebk\u0119 i wychodz\u0119. Zamykam drzwi, po czym zbiegam na d\u00f3\u0142. Zauwa\u017cam Williama, kt\u00f3ry trzyma w r\u0119ce jak\u0105\u015b butelk\u0119. Po co mu ona jest?<\/em><\/p>\n\n\n\n

            – Cze\u015b\u0107, Yumi. \u0141adnie wygl\u0105dasz \u2013 wita si\u0119 Dunbar. Spogl\u0105dam na niego. Ubra\u0142 si\u0119 tak, jakby szed\u0142 po prostu do szko\u0142y. Dziwnie si\u0119 czuj\u0119 ze \u015bwiadomo\u015bci\u0105, \u017ce jestem ubrana jak str\u00f3\u017c w Bo\u017ce Cia\u0142o, ale to nic. Pami\u0119tam s\u0142owa mojej mamy.<\/p>\n\n\n\n

            – Dzi\u0119kuj\u0119. Po co ci ta butelka?<\/p>\n\n\n\n

            – Wino. Czerwone. Lubisz? \u2013 odpowiada pewnie William, pokazuj\u0105c mi j\u0105.      <\/p>\n\n\n\n

            – Nie pi\u0142am nigdy. W rodzinie u mnie zazwyczaj nie tykamy alkoholu \u2013 t\u0142umacz\u0119, lekko zdezorientowana. Czy on my\u015bli, \u017ce nikt nie zauwa\u017cy tej butelki?<\/p>\n\n\n\n

            – No to najwy\u017cszy czas spr\u00f3bowa\u0107! \u2013 m\u00f3wi zadowolony Dunbar, po czym otwiera wino.<\/p>\n\n\n\n

            – Nie tutaj, debilu! Moi rodzice pewnie patrz\u0105 w okna. Nie chc\u0119 mie\u0107 problem\u00f3w p\u00f3\u017aniej \u2013 m\u00f3wi\u0119 przera\u017cona jego podej\u015bciem. Ty takiego nie masz, prawda?<\/p>\n\n\n\n

            – Fakt, zapomnia\u0142em. Przyzwyczajenie, \u017ce od jakiego\u015b czasu moi rodzice s\u0105 w Anglii. <\/p>\n\n\n\n

            – Nic si\u0119 nie sta\u0142o. Idziemy? \u2013 odpowiadam z u\u015bmiechem.<\/p>\n\n\n\n

            – Pewnie \u2013 potwierdza William, a nast\u0119pnie idziemy powolnym krokiem do Internatu.<\/p>\n\n\n\n

            Nie s\u0105dzi\u0142am, \u017ce po tej ma\u0142ej butelce czerwonego wina stan\u0105 prawdziwe problemy. Takie, kt\u00f3rych dos\u0142ownie ka\u017cdy by \u017ca\u0142owa\u0142 do ko\u0144ca \u017cycia.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

            Nie martw si\u0119, nic w tej szkole nie umie \u2013 odpowiada William, dodaj\u0105c mi odrobin\u0119 otuchy.             Nie pocieszasz mnie, panie Dunbar. Pomimo tego, \u017ce ucz\u0119 si\u0119 w tej szkole ju\u017c od d\u0142u\u017cszego czasu, to wszystko wydaje si\u0119 obce. Szczeg\u00f3lnie ty. Mam nadziej\u0119, \u017ce wybranka twoja b\u0119dzie szcz\u0119\u015bliwa, id\u0105c z tob\u0105 na bal. B\u0119dziecie …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"parent":1394,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[44],"tags":[],"class_list":["post-1416","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-fake-love"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1416","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1416"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1416\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1424,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1416\/revisions\/1424"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1394"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1416"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1416"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1416"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}